【"ไข่ที่ถูกทอดแบบฝืนใจ" ส่งจรวดไปหนึ่งลูก】

【"หน้าคุณทำให้ตาสว่าง" ส่งจรวดไปหนึ่งลูก】

【"ชานมหมูแท้" ส่งจรวดยักษ์ไปหนึ่งลูก】

【"หมูสือหม่า" ส่งจรวดยักษ์ไปหนึ่งลูก】

ด้วยเพลงศึกแห่งเกียรติยศของฉู่ฉือ เขาได้รับของขวัญมากมายเป็นจรวดและจรวดยักษ์ หลังจากจบการไลฟ์คู่กับซือหม่าจู ห้องถ่ายทอดสดก็ยิ่งคึกคักมากขึ้น เมื่อหลินจือไป๋ดูจำนวนผู้ชมพบว่ามีมากถึง 15 ล้านคนแล้ว

นั่นมากกว่าครั้งแรกที่เขาไลฟ์อีก!

ในขณะนั้นเอง ผู้ใช้งานที่มีชื่อว่า "ฉันรักสามตัวแสบ" ก็ปรากฏตัวขึ้นและเริ่มทุ่มของขวัญอย่างบ้าคลั่ง

หนึ่งลูก

สองลูก

สามลูก

สี่ลูก

ห้าลูก

เขาส่งจรวดยักษ์ไปทั้งหมด 100 ลูก ซึ่งมีมูลค่าถึง 200,000 หยวน!

ผู้ใช้ชื่อ “พี่สาวใหญ่แห่งอันดับหนึ่ง” ซึ่งเป็นแฟนคลับที่เคยขอเพลงเลิกกันอย่างมีความสุข ครั้งก่อน ได้ทุ่มไปถึง 1 ล้านหยวน

ตอนนี้ "ฉันรักสามตัวแสบ" ด้วยยอด 200,000 หยวน ได้ขึ้นเป็นอันดับสองในทันที

แม้ว่าหลินจือไป๋จะยุ่งเกินกว่าจะกล่าวขอบคุณทุกการส่งของขวัญ แต่กับ 100 ลูกจรวดยักษ์นี้ ไม่ขอบคุณก็คงไม่ได้

“ขอบคุณ ‘ฉันรักสามตัวแสบ’ สำหรับจรวดยักษ์ 100 ลูก…”

เศรษฐีชัด ๆ!

ทุกคนในแชทต่างตื่นเต้นกันใหญ่

แต่เพราะก่อนหน้านี้เคยมีคนส่งจรวดยักษ์ถึง 500 ลูก ในไลฟ์ของฉู่ฉือมาแล้ว ครั้งนี้ 100 ลูกเลยดูไม่หวือหวามากนัก

“ขอเพลงได้ไหม?”

"ฉันรักสามตัวแสบ" พิมพ์ข้อความทันทีหลังจากส่งของขวัญ

หลินจือไป๋ตอบโดยไม่ได้คิด: “แต่ผมตั้งใจจะสุ่มผู้ชมมาเลือกเพลงนะ…”

“เขากลัวแล้ว!”

หลินหู่ถึงกับตื่นเต้น!

ใช่เลย!

"ฉันรักสามตัวแสบ" ก็คือตัวหลินหู่นั่นเอง

เมื่อเห็นว่าฉู่ฉือไม่ตอบรับคำขอทันที เขายิ่งมั่นใจว่าฝ่ายนั้นกำลังประหม่า ถ้าเก่งจริงล่ะก็ พอทุ่มเงินไปขนาดนี้แล้ว เขาคงไม่กล้าเมินเฉยแน่

“เพิ่มเงิน!”

ลูกน้องคนสนิทของหลินหู่รีบเตือน “ถ้าเราให้เพิ่มอีก เขาจะปฏิเสธยากขึ้น ทำให้เขาต้องตอบรับแน่ ๆ!”

“20,000 ก็เยอะแล้วนะ…”

หลินหู่เริ่มลังเล เพราะเงินนี่ก็ไม่ได้มาง่าย ๆ ถึงจะเป็นลูกเศรษฐีก็เถอะ แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่จะใช้เงินอย่างสุรุ่ยสุร่าย

แต่เมื่อคิดตามที่ลูกน้องพูด เขาก็ตัดสินใจ!

เพิ่มเงิน!

กัดฟันเติมเงิน แล้วส่งจรวดยักษ์ไปอีก 100 ลูก

รวมแล้ว 400,000 หยวน!

แม้แต่หลินหู่เองก็รู้สึกเหมือนเสียเลือดไปมาก

“เงินขนาดนี้พอจ้างดาราเล็ก ๆ มาเล่นหนังให้ฉันได้เลยนะ!”

หลินจือไป๋เห็นแบบนี้ก็อดหัวเราะไม่ได้ “พี่ชาย ผมไม่แนะนำให้คุณทำแบบนี้…”

หลินหู่รีบพิมพ์ข้อความท้าทายทันที:

“ในฐานะแฟนคลับ ผมสงสัยอย่างมากว่าเพลงสองเพลงที่คุณร้องไปนั้น อาจเป็นการวางแผนล่วงหน้ากับซือหม่าจูเพราะบริษัทคุณเป็นหุ้นใหญ่ในบริษัทคู่ค้า ผมจะมาแฉความจริง! คุณต้องตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา!”

ชัดเจนเลย

นี่ไม่ใช่แฟนคลับจริง ๆ แต่เป็นคนมาป่วน

แต่หลินหู่เพื่อให้ข้อความของเขาดึงดูดความสนใจจากทุกคนในไลฟ์สด ถึงกับทุ่มเงินไป 400,000 เพื่อ "เปิดโปง"

ในห้องไลฟ์สด

ผู้ชมก็เริ่มรู้ตัวว่าผู้ใช้ "ฉันรักสามตัวแสบ" ไม่ได้มาในฐานะแฟนคลับ แต่เป็นคนมาปั่น

“มาป่วนเหรอ?”

“ใช้เงิน 400,000 มาป่วน แรงจริง!”

“ไสหัวไป!”

“ครั้งที่แล้วฉู่ฉือพิสูจน์ตัวเองไปแล้ว ทำไมยังมีคนมาสงสัยอีก?”

“ฉันว่าที่เขาพูดก็มีเหตุผลนะ”

“หรือฉู่ฉือไม่กล้าตอบ?”

“หรือฉู่ฉือจงใจเลือกคู่ไลฟ์เพื่อร้อง 'เพลงของหมู' เพราะเตรียมแต่งเพลงนี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว?”

“ไม่เห็นเหรอ? เพลงของเขาชัด ๆ ว่าแต่งสด!”

“มีใครสังเกตไหม? คนที่ด่าเป็นบัญชีเลเวล 1 เพิ่งสมัครทั้งนั้น! ชัดเจนว่ามันเตรียมมาปั่น!”

“ฉู่ฉือ กล้าพอไหมที่จะตอบรับ?”

บรรยากาศในห้องไลฟ์สดที่มีผู้ชมกว่า 15 ล้านคนเริ่มร้อนแรง การโต้เถียงเริ่มขึ้น บางคนสนับสนุนฉู่ฉือ บางคนก็มาปั่นและบางคนก็แค่ดูเพื่อความสนุก บรรยากาศของการไลฟ์สดก็เป็นเช่นนี้ เป็นเรื่องปกติที่ในโลกของไลฟ์สดจะมีทั้งคนรักและคนที่ตั้งใจมาก่อกวน

“คราวนี้เขาไม่มีทางหนีแล้ว!”

ลูกน้องตัวแสบพูดอย่างภาคภูมิใจ: “ถ้าเขาไม่รับคำท้าและพยายามเลี่ยง เราจะเอาเรื่องนี้ไปปล่อยข่าวกับสื่อพรุ่งนี้ ทำลายชื่อเสียงเขาให้ย่อยยับ!”

“เขาไม่มีทางรับคำท้าแน่ ๆ”

หลินหู่จุดบุหรี่สูบด้วยความสะใจ เพียงแค่ทำให้ฉู่ฉือเสียหน้า เงินสี่แสนที่ใช้ไปก็คุ้มค่าแล้ว!

เพราะถ้าฉู่ฉือไม่ตอบสนอง ทุกคนจะคิดว่าเขากลัว!

แม้แต่แฟนคลับของเขาเองก็คงเริ่มมีความสงสัยในใจ!

ในขณะที่หลินจือไป๋มองดูการถกเถียงในแชท เขาก็หรี่ตาลงเล็กน้อย

หลินจือไป๋ไม่ได้กลัวอะไรเลย เพลงทุกเพลงที่เขาแต่งล้วนเป็นผลงานที่แต่งสดด้วยความสามารถล้วน ๆ และระบบของเขาสามารถยืนยันได้!

แต่เขาแค่สงสัยว่า "ฉันรักสามตัวแสบ" เป็นใครกันแน่

ปกติถ้าคนสงสัยเขา คงไม่ทุ่มเงินมากมายขนาดนี้เพื่อก่อกวน

หรือจะเป็นหลินกง?

หลินจือไป๋คิดอยู่ในใจ

ในขณะที่ผู้ชมเริ่มสงสัยเมื่อฉู่ฉือยังไม่ตอบกลับ ความเห็นในแชทก็เริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ

“ทำไมเงียบไป?”

“กลัวแล้วใช่ไหม?”

“ฉันว่าแล้ว การแต่งเพลงสดมันเป็นเรื่องหลอกลวง”

“ใครจะอัจฉริยะขนาดนั้น!”

“เพลงคุณภาพดีแบบนั้น จะเขียนได้ในไม่กี่นาทีได้ยังไง?”

“ใช่ ๆ”

ทิศทางในแชทเริ่มเบี่ยงเบนไป

หลินจือไป๋มองดูข้อความแล้วหัวเราะเบา ๆ เขาตัดสินใจที่จะเล่นกับคนคนนี้ จึงพูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม:

“เพราะนี่คือสิทธิพิเศษสำหรับผู้ชมทั่วไปในห้องไลฟ์ของผม ผมไม่สามารถให้สิทธิ์เลือกเพลงเพียงเพราะมีคนส่งของขวัญ 40 จรวดยักษ์ได้”

“ข้ออ้าง!”

“พูดเหมือนมีเหตุผล”

“แต่จริง ๆ คือกลัวใช่ไหม?”

“ไม่คิดว่าจะมีคนใช้เงินมาท้าทายล่ะสิ?”

“ฮ่า ๆ”

หลินหู่ที่กำลังสูบบุหรี่ดูแชทด้วยความสะใจ พลางพิมพ์ข้อความลงไป

“ฉันรักสามตัวแสบ”: “คุณใช้ตัวประกอบที่คุณเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้วบอกว่าเป็นการสุ่มเลือกเพลง แต่จริง ๆ เพลงเหล่านั้นคุณเตรียมไว้แล้ว คุณแค่แสร้งทำเป็นเขียนสด ๆ หลอกผู้ชม ผมไม่เชื่อและทุกคนก็ไม่เชื่อ คุณกำลังหลอกลวง!”

หลินจือไป๋อ่านข้อความนี้แล้วยิ้มพร้อมพูด:

“กฎต้องไม่ถูกทำลาย นี่คือสิทธิพิเศษที่ผมให้กับทุกคนในไลฟ์ ไม่ได้...”

จู่ ๆ น้ำเสียงเขาก็เปลี่ยนไป

“ต้องเพิ่มเงิน!”

ปั้ง!

คนที่พยายามนำกระแสถึงกับอึ้ง แฟนคลับของฉู่ฉือหัวเราะกันลั่น การตอบกลับของฉู่ฉือช่างคมคายและเหนือความคาดหมาย

“ฮ่า ๆ ๆ!”

“เพิ่มเงินอีก!”

“ตลกจนขำกลิ้ง”

“เพิ่มเงิน เพิ่มเงิน!”

“ตอบกลับได้สวย!”

“ใช่เลย แค่ 40 จรวดยักษ์จะให้เขาแต่งเพลง? ไม่พอ!”

หลินหู่สะดุ้งจนขี้เถ้าบุหรี่หล่นใส่มือ ร้องเสียงดัง: “ไร้ยางอาย! หน้าด้านเกินไปแล้ว!”

“เพิ่ม!”

ลูกน้องกัดฟันพูด: “ให้เขาพังพินาศ!”

หลินหู่มองลูกน้องแล้วคิดในใจ: เงินที่ใช้เป็นของฉันแท้ ๆ แต่ทำไมแกถึงดูเดือดร้อนขนาดนี้?

แต่สิ่งที่ลูกน้องพูดก็ไม่ผิด

คิดว่าฉู่ฉือจะทำให้เขาหวาดกลัวได้งั้นเหรอ?

ไม่มีทาง!

หลินหู่รีบเติมเงินอีกครั้ง ส่งจรวดยักษ์ไปอีก 100 ลูก รวมทั้งหมดที่ส่งไป 300 ลูก หรือมูลค่า 600,000 หยวน!

“เพื่อทำให้ฉู่ฉือเสียชื่อเสียงทุกหยวนที่เสียไปล้วนคุ้มค่า! หากฉู่ฉือล้มเหลว คราวนี้แพลตฟอร์มถ่ายทอดสดหลี่อวี๋จะต้องได้รับผลกระทบหนักแน่!”

60 ล้านหยวนนั้นคุ้มค่า!

หลินหู่ที่มีสายตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นรู้สึกว่านี่คือสงครามธุรกิจอันดุเดือด!

หลินจือไป๋เห็นว่าคนคนนี้ใช้เงินไปถึง 600,000 หยวน จึงรู้ทันทีว่าอีกฝ่ายตั้งใจจะทำลายเขาอย่างไม่ลดละ

“ไม่พอ เงินจำนวนนี้ผมร้องได้แต่เพลงที่ร้องต้องเป็นเพลงที่ผมเลือกเอง”

หลินจือไป๋พูดด้วยท่าทีสบาย ๆ: “แต่ถ้าคุณอยากเป็นคนกำหนดโจทย์เอง...”

น้ำเสียงเปลี่ยนไปอีกครั้ง

หลินจือไป๋ยิ้มตาหยี: “นั่นต้องเป็นอีกราคาหนึ่ง”

“ฮ่า ๆ ๆ!”

“ฉู่ฉือพูดได้ตลกอะไรขนาดนี้!”

“ฉันชอบดูไลฟ์เขามาก นอกจากร้องเพลงเก่ง ยังพูดจาตลกอีก!”

“โหดมาก ฮ่า ๆ ๆ”

“ฉันเพิ่งรู้ว่าอาจารย์ฉู่ฉือขี้งกขนาดนี้?”

“อาจารย์ฉู่ฉือไม่ได้สนใจเงินหรอก”

“แค่คนนี้มันกวนประสาท ก็เลยอยากเอาคืนบ้าง”

“จำได้ไหม ตอนที่เศรษฐีนีบริจาคหนึ่งล้าน อาจารย์ฉู่ฉือยังอยากคืนให้เลยแต่เธอไม่ยอมให้คืน”

“ไม่มีอะไรผิดเลย!”

“ต้องเพิ่มเงิน! อยากตั้งโจทย์? ต้องจ่ายในราคาอื่น!”

“ไหนล่ะคนรวย? ส่งจรวดอีก 200 ลูกสิ จะได้ขึ้นอันดับหนึ่ง อาจารย์ฉู่ฉือต้องร้องแน่นอน!”

แฟนคลับพากันยุส่ง

ขณะที่เหล่านักวิจารณ์ก็พากันด่าว่าฉู่ฉือหน้าเงิน

ลูกน้องของหลินหู่ตะโกน: “ไม่ใช่แค่ล้านเดียวเหรอ! เพิ่มไปเลย! เสือหลินของเราจะกลัวแค่ล้านเดียวเหรอ!?”

ฉันกลัวนะ!

หลินหู่มองลูกน้องอย่างไม่เชื่อสายตา แล้วหันไปมองจอที่มีภาพฉู่ฉือ พร้อมกับเติมเงินอีกครั้ง

นี่แหละที่เรียกว่า “ต้นทุนจม”

หลินหู่ไม่เคยได้ยินคำนี้มาก่อน แต่ตอนนี้เขาติดกับดักของมันเต็ม ๆ

และหลินจือไป๋ก็เล็งเห็นจุดนี้พอดี

ครั้งนี้หลินหู่เติมเงินเพิ่มอีก 201 ลูก รวมทั้งหมดเป็น 300 ลูก กลายเป็นอันดับหนึ่งในทันที!

ห้องไลฟ์สด

ผู้ชมต่างตกตะลึง!

แฟนคลับฉู่ฉือพากันอึ้ง!

คนนี้โหดเกิน! แค่เพื่อเอาชนะ ต้องทุ่มเงินถึงหนึ่งล้าน!?

ส่วนกลุ่มนักวิจารณ์ต่างก็ตื่นเต้น

“สามตัวแสบโคตรเทพ!”

“เศรษฐีตัวจริง!”

“หนึ่งล้าน!”

“ไม่สิ หนึ่งล้านสองพัน!”

“อันดับหนึ่ง! ขอคารวะ!”

หลินหู่ที่เห็นแชทเต็มไปด้วยคำชม ถึงแม้ใจจะเจ็บเพราะเงินที่เสียไป แต่ก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างประหลาด คำยกย่องเหล่านี้มันสะใจยิ่งกว่าการใช้เงินเลี้ยงดาราเสียอีก!

ขณะที่จรวดยักษ์ลอยขึ้นไม่หยุด

หลินจือไป๋มองเห็นว่า "ฉันรักสามตัวแสบ" ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งแล้ว ก็อดยิ้มไม่ได้

ต้นทุนจมมันแรงขนาดนี้เลยเหรอ?

ดูจากสถานการณ์นี้แล้ว คงไม่ใช่หลินกงเพราะหลินกงคงไม่โง่ขนาดนี้

ระดับนี้ถือว่าพอแล้ว

ถ้าให้เพิ่มไปมากกว่านี้ คนที่ชื่อ "ฉันรักสามตัวแสบ" คงได้บ้าตาย และผู้ชมก็คงเริ่มรู้สึกแปลก ๆ เช่นกัน

เมื่อคิดดังนั้น

หลินจือไป๋ก็ยิ้มพลางพูดว่า: “เชิญตั้งโจทย์ได้เลย”

หลินหู่ดับบุหรี่ในมืออย่างแรง แม้จะรู้สึกหวั่น ๆ อยู่บ้างแต่ก็พูดในใจ: หรือว่าฉู่ฉือจะกล้าจริง ๆ?

“เขาอาจมีของจริงงั้นเหรอ?”

“ฮึ! ก็แค่ขู่ไปงั้นแหละ!”

ลูกน้องพูดขึ้นว่า: “งั้นเราตั้งโจทย์โหด ๆ เลย!”

“โจทย์อะไรดี?”

“เดี๋ยวผมคิดก่อน...”

ลูกน้องมองไปที่ถาดผลไม้ข้าง ๆ หลินหู่ แล้วก็สายตาเป็นประกาย

“แอปเปิ้ล!”

“แอปเปิ้ล?”

หลินหู่หัวเราะ: “แกนี่มันร้ายจริง! เอาแอปเปิ้ลเป็นโจทย์ จะเขียนเพลงออกมาได้ยังไง โดยเฉพาะในเวลาจำกัด”

ว่าแล้ว

หลินหู่ก็พิมพ์ข้อความว่า: “ที่คุณบอกว่าแต่งสด ๆ ใช้เวลาไม่เกิน 5 นาที งั้นครั้งนี้เราก็ให้เวลา 5 นาทีเหมือนกัน เขียนเพลงที่มีหัวข้อเกี่ยวกับแอปเปิ้ล ไม่ได้ตั้งใจจะยากอะไรแค่บังเอิญกำลังกินแอปเปิ้ลอยู่”

พร้อมกับหยิบแอปเปิ้ลจากถาดขึ้นมากัดคำหนึ่งอย่างสะใจ คราวนี้ดูซิว่าแกจะทำยังไง!

ขณะนั้นเอง

เสียงของระบบดังขึ้นในหัวหลินจือไป๋

ระบบ: “ขอแสดงความยินดีท่านได้แต่งเพลง ‘แอปเปิ้ลน้อย’ เสร็จเรียบร้อยแล้ว”

หลินจือไป๋: “……”