บทที่ 151 ระบบ: ในทางทฤษฎีแล้วเป็นไปได้!

"นั่นเป็นเพราะเนื้อคู่ที่แท้จริงของพี่ใหญ่ยังไม่มาถึงยังไงล่ะ!"

เจียงเฟิงมีสีหน้าจริงจัง

"พี่ใหญ่ พี่รู้หรือเปล่า... ที่เขาว่ากันว่าต้นไม้แห้งเหี่ยวได้พบฤดูใบไม้ผลิกลับกลายเป็นดอกท้อเน่าเสีย นั่นแสดงว่าในดวงชะตาของพี่มีเคราะห์กรรมนี้อยู่"

"หิ้งวิญญาณแปดเปื้อนฝุ่นธุลี"

"ดอกท้อเน่าเสียถึงได้ฉวยโอกาสแทรกซึมเข้ามาได้"

"ยามค่ำคืนเหน็บหนาวอ้างว้าง"

"ประตูโชคลาภในดวงชะตาเปิดกว้างให้ภูตผี ปล่อยให้อีกฝ่ายสูบเลือดสูบเนื้อ"

เจียงเฟิงพูดอย่างจริงจัง

พี่ใหญ่ฟังจนอึ้งไปทันที "งั้น... งั้นฉันควรทำยังไงดีล่ะ?"

เจียงเฟิงส่ายหน้าไปมาพลางยิ้ม "อืม... ไม่ยากครับ!"

"พี่ใหญ่ลองฟังผมนะ"

"สิ่งที่พี่ต้องทำในตอนนี้ แน่นอนว่าคือการเชิญกระบี่สามฉื่อมาตัดสายใยรักสามพันเส้น"

"พี่จำไว้นะ เนื้อคู่ที่แท้จริงต้องใช้ตบะพันปีถึงจะรับไหว"

"การรอคอยทุกนาทีทุกวินาทีของพี่ในตอนนี้ ล้วนเป็นการบำเพ็ญไฟบรรลัยกัลป์ในดวงชะตาของพี่"

"ยิ่งไฟบรรลัยกัลป์ลุกโชนมากเท่าไหร่ ดอกท้อเน่าเสียก็ยิ่งเข้าใกล้ตัวพี่ไม่ได้"

"..."

เจียงเฟิงเปิดโหมดต้มตุ๋นเต็มกำลัง

เล่นเอาพี่ใหญ่ฟังจนหัวหมุนไปหมด

แต่พอลองคิดดูดีๆ...

ซี้ด! ดูเหมือนจะเข้าเค้าอยู่เหมือนกันแฮะ!

"นาย... นายเป็นปรมาจารย์แห่งเขาหลงหู่จริงๆ เหรอ?!"

"ของแท้แน่นอนครับ!"

เจียงเฟิงเชิดหน้าขึ้น กล่าวเสียงดังฟังชัด "พี่ชาย ไม่ใช่ว่าผมคุยโวหรอกนะ แต่เรื่องฮวงจุ้ยหยินหยาง ดูดวงเสี่ยงทายเนี่ย ผมเชี่ยวชาญทุกอย่าง!"

คำพูดนี้เจียงเฟิงไม่ได้โม้จริงๆ

ถึงแม้จะมีส่วนที่พูดเกินจริงไปบ้าง

แต่ในชาติก่อนเพื่อที่จะขายบ้านให้ได้ เขาเคยศึกษาเรื่องพวกนี้อย่างละเอียดจริงๆ

ต้องรู้ก่อนนะว่า

คนรวยบางคนงมงายมาก

ทั้งทิศทางของบ้าน ทำเลที่ตั้ง ไหนจะต้นไม้เรียกทรัพย์หน้าประตู โครงสร้างฮวงจุ้ยอะไรอีก

สรุปก็คือ

บางครั้งการขายบ้านก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับราคาเพียงอย่างเดียว

สำหรับคนรวยพวกนี้แล้ว การจะซื้อคฤหาสน์หรูสักหลัง บ่อยครั้งพวกเขามักจะให้ความสำคัญกับฮวงจุ้ยของคฤหาสน์หลังนั้นมากกว่า

"ฉันเข้าใจแล้ว!"

พี่ใหญ่ตระหนักรู้ในทันที รีบพูดขึ้นว่า "งั้นฉันยังมีคำถามอีกสองสามข้อ..."

เจียงเฟิงกระแอมเบาๆ "พี่ใหญ่ เอาอย่างนี้ ถ้าพี่อยากจะถามต่อ เราก็อย่าไปรบกวนเวลาของสตรีมเมอร์เขาเลย"

"สู้พี่มาที่ห้องสตรีมของผมดีกว่า วันนี้น้องชายคนนี้จะยอมสละชีพเป็นเพื่อนสุภาพบุรุษ..."

"ผมจะอธิบายเคล็ดลับในเรื่องนี้ให้พี่ฟังอย่างละเอียดเอง!"

"เป็นไงครับ?"

พี่ใหญ่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปมองอิ๋งอิ๋งสตรีมเมอร์ของตัวเอง

"น้องสาว งั้นเธอสตรีมไปก่อนนะ ฉันขอตัวไปถามอะไรหน่อย เดี๋ยวมา..."

อิ๋งอิ๋งถึงกับหน้าชาไปทันที มีคำพูดมากมายแต่ก็กลืนลงคอไป

เดี๋ยวนะ???

พี่!

พี่แน่ใจเหรอว่าจะกลับมา?!

ในใจของหญิงสาวมีเป็นหมื่นความไม่ยินยอม!

แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้วจะทำยังไงได้ล่ะ?

เด็กสาวอายุยี่สิบต้นๆ อย่างเธอ ประสบการณ์ชีวิตเทียบกับคนเจนจัดอย่างเจียงเฟิงไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

จึงทำได้เพียงทำหน้าเศร้าแล้วพูดอย่างอาลัยอาวรณ์ว่า "พี่ใหญ่ งั้นพี่อย่าลืมกลับมานะ..."

"วางใจเถอะ ฉันไปแป๊บเดียวเดี๋ยวก็มา..."

พูดจบ

พี่ใหญ่ก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง...

ยังแว่วเสียงสนทนาอย่างสนุกสนานของพี่ใหญ่กับสตรีมเมอร์ฝั่งตรงข้าม

"ไอ้หนุ่ม นายดูโหงวเฮ้งคนได้จริงๆ เหรอ?"

"ผมจะหลอกพี่ใหญ่ไปทำไมล่ะครับ..."

"งั้นนายก็มีของจริงสิ?"

"พี่ เดี๋ยวผมเอาของดีมาให้ดู..."

เสียงของทั้งสองคนค่อยๆ ไกลออกไป...

ทิ้งให้อิ๋งอิ๋งยืนอ้างว้างอยู่ท่ามกลางสายลมเพียงลำพัง...

...

อีกด้านหนึ่ง ภายในห้องสตรีมของเจียงเฟิง!

เมื่อเห็นว่าหลอกล่อพี่ใหญ่ฝั่งตรงข้ามมาที่บ้านตัวเองได้แล้ว เจียงเฟิงก็รีบเรียกให้พี่น้องทำตามขั้นตอนทันที!

ล้อเล่นน่า

ด้วยความรู้ใจระหว่างเจียงเฟิงกับบรรดาพี่น้องยาจกในห้องสตรีม

ตอนนี้เขาส่งสายตาแค่ทีเดียว พวกพี่น้องในห้องสตรีมก็รู้แล้วว่าไอ้สตรีมเมอร์หมานี่คิดจะทำอะไร!

ทันใดนั้นคอมเมนต์ก็หลั่งไหลเข้ามา

มืดฟ้ามัวดินเต็มไปด้วยข้อความต้อนรับพี่ใหญ่คนใหม่!

【Lv30 นักรบคลั่ง : "@เมฆาบ้านเกิด ยินดีต้อนรับพี่ใหญ่เข้าสู่ห้องสตรีม!"】

【Lv11 มือใหม่เสี่ยวโต้วโต้ว : "@เมฆาบ้านเกิด ยินดีต้อนรับพี่ใหญ่เข้าสู่ห้องสตรีม!"】

【Lv14 น้ำตาหมีขั้วโลก : "@เมฆาบ้านเกิด ยินดีต้อนรับพี่ใหญ่เข้าสู่ห้องสตรีม!"】

【Lv7 ทะเลเงินในวันวาน : "@เมฆาบ้านเกิด ยินดีต้อนรับพี่ใหญ่เข้าสู่ห้องสตรีม!"】

【Lv12 อย่าเสียเวลาวัยหนุ่มของฉัน : "@เมฆาบ้านเกิด ยินดีต้อนรับพี่ใหญ่เข้าสู่ห้องสตรีม!"】

คอมเมนต์นับไม่ถ้วนระเบิดขึ้น

เจียงเฟิงกล่าวเสียงดัง "แค่ต้อนรับก็จบแล้วเหรอ? พี่น้องทั้งหลาย โชว์หกคะเมนตีลังกาให้พี่ใหญ่ดูหน่อย!"

ชั่วพริบตาเดียว

ตัวการ์ตูนตัวเล็กๆ ในช่องคอมเมนต์ก็เริ่มหกคะเมนตีลังกา

【Lv30 นักรบคลั่ง : "[หกสูง.jpg][หกสูง.jpg][หกสูง.jpg]"】

【Lv11 มือใหม่เสี่ยวโต้วโต้ว : "[หกสูง.jpg][หกสูง.jpg][หกสูง.jpg]"】

【Lv14 น้ำตาหมีขั้วโลก : "[หกสูง.jpg][หกสูง.jpg]"】

【Lv7 ทะเลเงินในวันวาน : "[หกสูง.jpg][หกสูง.jpg][หกสูง.jpg]"】

【Lv12 อย่าเสียเวลาวัยหนุ่มของฉัน : "[หกสูง.jpg][หกสูง.jpg][หกสูง.jpg]"】

เจอสองระลอกนี้เข้าไป

พี่ใหญ่ผู้ซื่อสัตย์และเรียบง่ายจะเคยเห็นฉากแบบนี้ที่ไหนกัน

ถึงกับตะลึงไปเลย!

"นี่... ห้องสตรีมของนายเป็นแบบนี้ตลอดเลยเหรอ?"

พี่ใหญ่ตกใจจนอ้าปากค้าง

พิธีต้อนรับนี้!

มันไม่อลังการเกินไปหน่อยเหรอ?

พี่ใหญ่ถึงกับงง เขาก็เพิ่งเล่นแอปสตรีมได้ไม่นาน ไม่มีประสบการณ์นี่นา!

ตอนนี้ต้องทำยังไงล่ะเนี่ย?

หรือว่า... ต้องเปย์ของขวัญให้สตรีมเมอร์หน่อย?

ขณะที่พี่ใหญ่กำลังคิดอยู่ เจียงเฟิงก็โบกมือพร้อมกับทำหน้าจริงจัง "พี่ชาย!"

"พวกนี้เป็นแค่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ไม่ต้องไปใส่ใจหรอก!"

"ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเรื่องดอกท้อเน่าเสียที่ทำให้พี่เสียทรัพย์ พี่คิดออกหรือยังว่าจะแก้ปัญหานี้ยังไง?"

พอพูดถึงเรื่องจริงจัง

พี่ใหญ่ถึงเพิ่งได้สติ ในใจรู้สึกซาบซึ้งเล็กน้อย แต่ขณะเดียวกันก็ทำหน้าอมทุกข์ "สตรีมเมอร์ ถ้าเป็นอย่างที่นายพูดจริงๆ..."

"ตอนนี้ฉันควรทำยังไงดีล่ะ?"

"ความจริงไม่ปิดบังนายหรอกนะ ช่วงก่อนที่ฉันไปดูตัว ฉันเจอผู้หญิงคนหนึ่งจริงๆ"

"เพียงแต่ว่า..."

"ตอนแรกฉันก็คิดไว้ซะดิบดี แต่พอนายพูดแบบนี้ ฉันก็เริ่มคิดได้ว่ามันมีอะไรแปลกๆ"

"แล้วทีนี้จะเอายังไงดี?"

"ฉันเลิกกับเธอเลยได้ไหม?"

พี่ใหญ่คนนี้เจอผู้หญิงหน้าเงินเข้าให้แล้วสิ!

แถมยังเป็นประเภทสูบเลือดสูบเนื้อโดยเฉพาะซะด้วย...

เจียงเฟิงครุ่นคิด

เลิกน่ะต้องเลิกแน่ แต่ปัญหาคือผู้หญิงหน้าเงินจะยอมปล่อยพี่ใหญ่ไปง่ายๆ ได้ยังไง...

นี่แหละคือปัญหา!

คิดไปคิดมา

จู่ๆ ในหัวของเจียงเฟิงก็มีประกายความคิดสว่างวาบขึ้นมา!

เดี๋ยวนะ?!

ทำแบบนี้ได้ไหม !

ในเมื่อใช้คนแก้มันยุ่งยากนัก งั้นก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของศาสตร์ลี้ลับไปเลยสิ!

ลองคิดดูสิ!

แม้ภายนอกพี่ใหญ่จะดูเหมือนถูกผู้หญิงหน้าเงินเกาะติดจนต้องเสียเงินเสียทองสารพัด

แต่เนื้อแท้แล้วคือการสูญเสียโชคลาภและเงินทองต่างหาก!

แล้วถ้าตอนนี้มีของชิ้นหนึ่ง... ที่สามารถช่วยพี่ใหญ่รั้งโชคลาภในมือเอาไว้ได้ ถ้ามองในแง่หนึ่ง มันก็คือการต่อต้านการเกาะแกะของผู้หญิงหน้าเงินไม่ใช่เหรอ?

จากนั้นพี่ใหญ่ค่อยขอเลิก ตัดความสัมพันธ์นี้ในทางกรรม

เรื่องก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ?!

เมื่อคิดได้เช่นนี้

เจียงเฟิงก็รื้อค้นข้าวของทันทีเพื่อหาของก้นหีบของเขาออกมา สร้อยข้อมือเหรียญผีภูเขา

แน่นอนว่า

เพื่อความปลอดภัย เจียงเฟิงจึงลองถามระบบดูสักหน่อย!

"ระบบ ตรรกะที่ฉันคิดนี่มันใช้ได้ไหม?"

ระบบลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

ก่อนจะตอบกลับมา

【ในทางทฤษฎีแล้วเป็นไปได้】

เจียงเฟิงตบต้นขาด้วยความตื่นเต้น!

สำเร็จแล้ว!