** ขอเปลี่ยนชื่อรายการ Conquer เป็น "พิชิต" นะครับ **

หลังการปรากฏตัวของคุนเผิง ความตั้งใจเดิมของหานเยว่ซวงคือการเซ็นสัญญากับเฉินฮวาเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เรื่องนี้เป็นสิ่งที่น่าเซินและเทียนกวงต่างก็รู้ดี ดังนั้นการตอบสนองของพวกเขาจึงไม่รุนแรงมากนัก แต่พวกเขาก็ยังต้องเรียกประชุมผู้บริหารระดับสูง เพราะคุนเผิงส่งสัญญาณชัดเจนว่าจะเข้าสู่วงการดนตรี!

ทางฝั่งน่าเซิน

“ทุกครั้งที่ฉู่ฉือคว้าแชมป์ฤดูกาลเพลงอันดับหนึ่งได้ ก็เหมือนกับการทุบหลังคาเราสามบริษัท แต่เพราะเขาเป็นแค่คนเดียว ยังไม่สามารถก่อให้เกิดภัยคุกคามที่แท้จริงได้เราจึงปล่อยผ่านไปแต่ตอนนี้คุนเผิงเหมือนจะมีความทะเยอทะยานที่จะขยายตัว เราควรหยุดพวกเขาตั้งแต่ต้นลมหรือไม่?”

“ผมว่าไม่จำเป็น”

“คุนเผิงในตอนนี้มีแค่ฉู่ฉือกับหานเยว่ซวงแค่สองคน พวกเขาอยากจะเติบโตไม่ใช่เรื่องง่ายและยิ่งไปกว่านั้น ถ้าหานเยว่ซวงจะไปอยู่ที่เฉินฮวา ผมว่าให้เธอไปคุนเผิงดีกว่า”

“อีกอย่าง…”

“การรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับคุนเผิงก็จำเป็นเช่นกัน”

“ทุกคนคงทราบว่า เราได้รับบทละครเรื่องหนึ่งจากปู๋เย่โหวและบริษัทก็เริ่มถ่ายทำแล้ว”

“สำหรับความร่วมมือนี้ พวกเราคาดหวังผลลัพธ์ไม่น้อย”

ทางฝั่งเทียนกวง

ที่นี่ในการประชุมเริ่มต้น ซูฉานซึ่งเป็นหัวหน้าแผนกโทรทัศน์ ได้กล่าวเจาะจงว่า:

“ความขัดแย้งครั้งนี้ส่วนใหญ่เกิดขึ้นระหว่างคุนเผิงกับเฉินฮวา เราไม่จำเป็นต้องเข้าไปยุ่ง”

“แต่คุนเผิงกำลังรุกเข้าสู่แวดวงดนตรี!”

“ก็ปล่อยให้พวกเขารุกเข้ามาสิ เทียนกวงคือผู้นำในวงการดนตรีของฉินโจว เรากดดันทั้งน่าเซินและเฉินฮวามาได้ตลอด แล้วคุนเผิงนับเป็นอะไร? พวกเขายังอยู่แค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น”

“อีกอย่าง การที่หานเยว่ซวงไปคุนเผิงยังดีกว่าไปเฉินฮวาเสียอีก”

“อย่าลืมว่าละครเรื่องใหม่ของเราก็มาจากคุนเผิง”

“ฉันแค่กังวลว่าหากเราไม่กดคุนเผิงในตอนนี้ ต่อไปเมื่อพวกเขาเติบโตขึ้น จะกดดันได้ยาก”

“คุณกังวลไปเอง ต่อให้คุนเผิงโตขึ้นอีกหลายเท่า ก็ยังไม่สามารถทำให้เกิดพายุลูกใหญ่ได้ แต่ฉันกลับหวังว่าเฉินฮวาจะจัดการคุนเผิงจริง ๆ ซึ่งนั่นจะเป็นผลดีต่อเรา!”

สุดท้ายผลการประชุมคือการจับตาดูสถานการณ์ต่อไป

หลังการประชุม ซูฉานมองอย่างลึกซึ้งก่อนจะโทรหาเจียงเฉิง

เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่เหมือนจะยิ้ม:

“ตอนนี้คุนเผิงทำให้ทั้งสามบริษัทใหญ่ระแวดระวังแล้ว”

“ขอบคุณสำหรับคำเตือน”

เจียงเฉิงหัวเราะเบา ๆ ราวกับเขาคาดการณ์เรื่องนี้ไว้แล้ว

ซูฉานกล่าวเสียงเบา:

“กลยุทธ์ที่คุนเผิงใช้ ‘มือหนึ่งถือแครอท มือหนึ่งถือไม้เท้า’ นั้น สามารถทำให้บางคนตายใจได้ชั่วคราว แต่ความตายใจนั้นจะอยู่ไม่นาน หากวันใดคุณเจอปัญหาที่จัดการยาก ลองมาคุยกับฉันดู”

“ไม่มีปัญหา”

คุนเผิงใช้แผนการที่โปร่งใสชัดเจน

เจียงเฉิงแสดงให้เห็นชัดว่าเขาต้องการขยายคุนเผิงให้ยิ่งใหญ่และอาจกระทบต่อผลประโยชน์ของบริษัทใหญ่ทั้งสาม แต่เพราะความร่วมมือในปัจจุบันระหว่างคุนเผิงกับบริษัทใหญ่เหล่านี้ทั้งในด้านละครและวาไรตี้ ผลประโยชน์จึงพันกันยุ่งเหยิง

ถ้าจะลงโทษคุนเผิงจริง ๆ ละครและวาไรตี้จะยังร่วมมือกันได้อีกหรือ?

สำหรับตอนนี้ คุนเผิงยังไม่ใช่ภัยคุกคามที่แท้จริงต่อบริษัทใหญ่ทั้งสาม แต่หากวันหนึ่งคุนเผิงเติบโตจนทำให้พวกเขารู้สึกถึงภัยคุกคามจริง ๆ คุนเผิงอาจต้องเผชิญกับการตอบโต้ที่แท้จริงในอนาคต

อีกด้านหนึ่ง

หลังจากที่เจียงเฉิงรายงานสถานการณ์ทั้งหมดให้ฟัง หลินจือไป๋ก็ยิ้มพร้อมพูดว่า:

“นี่ถือว่าเป็นการหยั่งเชิงที่ค่อนข้างประสบความสำเร็จ”

ใช่แล้ว

การที่หลินจือไป๋ตัดหน้าคว้าตัวหานเยว่ซวง ครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อทดลองดูท่าทีของสามบริษัทใหญ่

และตอนนี้ดูเหมือนว่าผลลัพธ์จะออกมาค่อนข้างดี เพราะภายในสามบริษัทยังมีความขัดแย้งเรื่องผลประโยชน์ที่ไม่ตรงกัน

เจียงเฉิงกล่าวด้วยน้ำเสียงกังวลเล็กน้อย:

“ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้น แต่ก็มีหลายคนในสามบริษัทใหญ่ที่เริ่มออกมาเตือนผมแล้ว”

การตัดหน้าครั้งนี้กระทบจุดอ่อนไหวของหลายคนในสามบริษัทใหญ่ หากในอนาคตหลินจือไป๋ยังคงเล่นแบบนี้อีก คุนเผิงอาจต้องเตรียมพร้อมสำหรับการเผชิญหน้ากันอย่างตรงไปตรงมา

หลินจือไป๋หัวเราะเบา ๆ:

“ดังนั้นก่อนที่วันนั้นจะมาถึง เราต้องสร้าง ‘คนของเรา’ ให้มากขึ้น”

เขาต้องการใช้กลยุทธ์แบบค่อยเป็นค่อยไป หากรุกหนักเกินไป อาจเกิดปัญหาได้ แม้ว่าในอนาคตเขาจะต้องแย่งชิงผลประโยชน์กับสามบริษัทใหญ่อย่างแน่นอน

และเมื่อถึงเวลานั้น หากต้องการหลีกเลี่ยงการปะทะกันอย่างรุนแรง มีเพียงวิธีเดียวเท่านั้น:

แทรกซึมเข้าไปในสามบริษัทใหญ่!

ตัวอย่างเช่นจ้าวเหล่ยของเฉินฮวา ตอนนี้เขาก็เหมือนสายลับของคุนเผิงที่แฝงตัวอยู่ในเฉินฮวาและดูมีศักยภาพที่จะกลายเป็น “คนทรยศ”

มีคนในเฉินฮวาคิดจะจัดการคุนเผิง?

จ้าวเหล่ย คงเป็นคนแรกที่ออกมาขัดขวาง!

แต่คนเดียวอย่างจ้าวเหล่ยยังไม่เพียงพอ

หลินจือไป๋ต้องการสร้าง “จ้าวเหล่ย” แบบนี้ให้มากขึ้น!

นอกจากนี้ ท่าทีของจ้าวเหล่ยในครั้งนี้ถือว่ายอดเยี่ยมมาก หลินจือไป๋ต้องตอบแทนเขาบ้าง ไม่เช่นนั้นเขาจะยอมทำงานให้ได้อย่างไร?

ในสายตาของโลกภายนอก

บริษัทบันเทิงรายใหญ่ต่างเฝ้ารอดูปฏิกิริยาของสามบริษัทใหญ่

แต่สิ่งที่หลายคนคาดไม่ถึงคือ สามบริษัทใหญ่แทบไม่มีการตอบโต้ใด ๆ กับเหตุการณ์ที่คุนเผิงตัดหน้าคว้าตัวหานเยว่ซวง เหมือนกับว่าสามบริษัทยอมรับเรื่องนี้ไปแล้ว!

“ไม่มีการลงโทษใด ๆ เลยหรือ?”

“ดูเหมือนว่าสามบริษัทใหญ่ไม่อยากปะทะกับคุนเผิง”

“อาจจะเป็นเพราะยังอยู่ในช่วงฮันนีมูนของความร่วมมือ”

“ทั้งสามบริษัทใหญ่ยังมีความร่วมมือกับคุนเผิงอยู่”

“เว้นแต่ว่าสามบริษัทใหญ่จะไม่อยากร่วมมือกับคุนเผิงอีกต่อไป”

“ถ้าเป็นบริษัทเล็กอื่น ๆ ที่ตัดหน้าคว้าตัวหานเยว่ซวง ตอนนี้คงโดนสามบริษัทใหญ่ตอบโต้ไปแล้วตามแบบฉบับ ‘ถ้าไม่ได้ก็ต้องทำลาย’ ที่พวกเขาถนัด”

“แต่เพราะนี่คือคุนเผิง”

“ในวงการนี้ไม่มีบริษัทไหนเหมือนคุนเผิง ทั้งขัดขวางสามบริษัทใหญ่ แต่ขณะเดียวกันก็สร้างผลประโยชน์ให้สามบริษัทใหญ่ได้มากกว่าใคร!”

……

หลังจากการหยั่งเชิงที่ประสบความสำเร็จครั้งนี้

หลินจือไป๋รู้ดีว่าคุนเผิงต้องลดตัวตนลงบ้างในช่วงต่อไป เพื่อให้สามบริษัทใหญ่ได้คลายความตึงเครียด

ส่วนเงื่อนไขการเซ็นสัญญาของหานเยว่ซวงนั้น หลินจือไป๋ก็พร้อมที่จะปฏิบัติตามทุกข้อ

ตัวอย่างเช่นการให้หานเยว่ซวงได้รับเพลงใหม่ปีละสามเพลง ต่อให้เงื่อนไขนี้ไม่ได้เขียนไว้ในสัญญา หลินจือไป๋ก็จะทำให้อยู่ดี

ไม่อย่างนั้นจะเซ็นสัญญาเธอมาทำไมล่ะ?

ก็เพื่อให้เธอโด่งดังและทำเงินให้บริษัทอยู่แล้ว!

และในจำนวนสามเพลงนี้ ต้องมีอย่างน้อยหนึ่งเพลงที่คว้าชัยชนะในชาร์ตเพลงประจำฤดูกาล เงื่อนไขนี้ไม่ได้ยากเกินไปสำหรับหลินจือไป๋

ในสัญญายังระบุด้วยว่า เพลงที่คว้าแชมป์สามารถเป็นเพลงที่ฉู่ฉือร่วมร้องกับหานเยว่ซวงได้ เงื่อนไขนี้ยืดหยุ่นพอสมควร แน่นอนว่าหลินจือไป๋ไม่มีเจตนาจะหลอกใช้หานเยว่ซวง

ปีนี้ หลินจือไป๋ได้มอบเพลงสองเพลงให้หานเยว่ซวงแล้ว ซึ่งเพลงทั้งสองนี้นับเป็นส่วนหนึ่งของสัญญา ดังนั้นก่อนถึงเดือนกันยายนปีหน้า หลินจือไป๋เพียงแค่ต้องมอบเพลงอีกหนึ่งเพลงที่สามารถคว้าชัยในชาร์ตเพลงประจำฤดูกาลก็เพียงพอ เพราะตอนนั้นจะครบหนึ่งปีพอดี

พูดถึงเรื่องนี้

ในโลกก่อนหน้านี้ นักร้องออกอัลบั้มใหม่ปีละหนึ่งอัลบั้ม ซึ่งในอัลบั้มมักจะมีเพลงประมาณ 12 เพลง

แต่ในโลกใบนี้ นักร้องจะปล่อยแต่ซิงเกิ้ล ไม่ได้เล่นใหญ่ทำอัลบั้ม ดังนั้นจึงปล่อยเพลงน้อยกว่า เพื่อให้บริษัทสามารถรวมทรัพยากรทั้งหมดไปดันเพลงใหม่ได้

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะโลกนี้มี การคุ้มครองลิขสิทธิ์เพลงที่เข้มงวด

แค่เพลงเดียวที่ดังเปรี้ยง รายได้จากยอดดาวน์โหลดก็สูงถึงหลักล้านแล้ว

แต่รายได้ส่วนนี้ไม่ใช่เม็ดเงินหลัก รายได้หลักจริง ๆ มาจากการใช้เพลงเพื่อ จุดประโยชน์ทางการค้า ซึ่งสามารถสร้างกำไรมหาศาลได้

ในตอนที่ฉู่ฉืออยู่กับเฉินฮวา เขาเป็นเพียงนักแต่งเพลงคนหนึ่ง และไม่ได้มีส่วนแบ่งจากกำไรในส่วนนี้

แต่ที่คุนเผิง หลินจือไป๋สามารถกินเค้กชิ้นนี้ได้โดยตรง รายได้จากยอดดาวน์โหลดนับว่าเล็กน้อยมากเมื่อเทียบกับผลประโยชน์ทางการค้า

อย่างไรก็ตาม ฉู่ฉือมีข้อเสียเปรียบอย่างหนึ่งที่แก้ไม่ได้ นั่นคือไม่สามารถปรากฏตัวต่อสาธารณะได้!

เพราะแบบนี้ ฉู่ฉือจึงรับงานพรีเซ็นเตอร์ไม่ได้และไม่สามารถออกงานแสดงสดได้

การเข้ามาของหานเยว่ซวงพอดีกับการเติมเต็มช่องว่างนี้ของคุนเผิง หากกำไรจากส่วนนี้เพียงพอ หลินจือไป๋อาจพิจารณาเซ็นสัญญานักร้องเพิ่มเข้ามาในอนาคต

แต่สำหรับนักแต่งเพลงไม่จำเป็นต้องรับเพิ่ม

เพราะหลินจือไป๋มีคลังเพลงจากโลกเดิมอยู่ในมือ จะจ้างนักแต่งเพลงมาทำไม? ให้มาช่วยงานเบ็ดเตล็ดอย่างนั้นเหรอ?

……

ไม่กี่วันต่อมา

เจียงเฉิงได้นำข่าวดีมาบอกหลินจือไป๋ว่าละครเรื่อง "พิชิต" ได้ปิดกล้องเรียบร้อยแล้ว ทางเทียนกวงกำลังเตรียมงานหลังการถ่ายทำ

นี่เป็นผลงานละครเรื่องที่สองของคุนเผิง หลังจาก "พุ่งทะยาน"

หลินจือไป๋ตั้งความหวังไว้สูงกับละครเรื่องนี้ ความนิยมไม่น่าจะด้อยไปกว่า "พุ่งทะยาน" ส่วนเรื่องกำหนดการออกอากาศ ขึ้นอยู่กับความคืบหน้าของงานหลังการถ่ายทำและแผนการจัดตารางเวลาของเทียนกวง

ในวันเดียวกันนั้นเอง

การจัดอันดับนักแสดงระดับประเทศก็ได้รับการอัปเดตใหม่อีกครั้ง

และในนั้นเอง

ไป๋ตี้ได้ก้าวขึ้นสู่การเป็นดาราระดับระดับสี่อย่างเป็นทางการ ซึ่งสร้างความสนใจไม่น้อยเลยทีเดียว

《ไป๋ตี้ก้าวสู่ระดับระดับสี่!》

《จากโนเนมสู่ดาราระดับสี่ในเวลาเพียงหนึ่งปี!》

《อัตราการเติบโตที่รวดเร็วของไป๋ตี้!》

《ไป๋ตี้แซงหน้าฉู่ฉือเข้าสู่ระดับระดับสี่ได้ก่อน!》

《ระดับระดับสี่จะกักขังไป๋ตี้ได้นานแค่ไหน?》

ใต้บัญชีจี๋กวงของไป๋ตี้ เต็มไปด้วยคำแสดงความยินดีมากมาย!

“ขึ้นระดับสี่แล้ว!”

“เร็วมาก!”

“ยินดีด้วยค่ะคุณไป๋ตี้!”

“ไป๋ตี้เดบิวต์ช่วงปลายเดือนสิงหาคมปีที่แล้ว ผ่านมาแค่ปีเดียวก็ขึ้นถึงระดับสี่แล้ว!”

“ฉู่ฉือยังอยู่ระดับระดับห้าอยู่เลยนะ”

“ฮ่าฮ่า ไป๋ตี้นำหน้าไปอีกก้าวแล้ว!”

“แต่ฉู่ฉือเดบิวต์ทีหลังไป๋ตี้ไม่กี่เดือน ถ้าอีกสองสามเดือนฉู่ฉือขึ้นระดับสี่ได้เหมือนกัน ก็คงสูสีอยู่นะ”

“เป็นคู่แข่งที่น่ากลัวจริงๆ”

“การจะเลื่อนจากระดับห้าไประดับสี่มันไม่ง่ายเลยนะ”

“แต่ถ้านักแต่งเพลงสามารถก้าวถึงระดับซูเปอร์สตาร์ได้ ก็จะกลายเป็นพ่อเพลงแล้ว! รอคอยวันที่ไป๋ตี้จะไปถึงจุดนั้นจริงๆ!”

“ฮ่าๆๆ”

“ถึงแม้ฉันจะชอบไป๋ตี้มาก แต่การเป็นพ่อเพลงมันช่างไกลเกินฝันนะ ยิ่งอันดับยิ่งสูง ความยากก็ยิ่งเพิ่มขึ้นหลายเท่า จากระดับห้าไประดับสี่ยังยากขนาดนี้ แล้วจากระดับสี่ไปสามดาวยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย”

หลินจือไป๋ดูคอมเมนต์เหล่านั้น

จากนั้นก็เหลือบดูสองนามแฝง ฉู่ฉือและปู๋เย่โหว

ทั้งสองยังคงอยู่ในระดับระดับห้า

แต่ไป๋ตี้เองก็เป็นคนแรกที่เข้าสู่ระดับระดับห้าตั้งแต่แรกแล้ว การเป็นคนแรกที่เข้าสู่ระดับระดับสี่จึงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะไป๋ตี้ปล่อยผลงานบ่อยที่สุด

“รอให้ "พิชิต" ออกอากาศ ปู๋เย่โหวก็น่าจะไต่ขึ้นสู่ระดับระดับสี่ได้เหมือนกัน”

“ส่วนฉู่ฉือไม่ต้องทำอะไรเลย แค่ส่งเพลงสองเพลงให้หานเยว่ซวง เธอแค่ปล่อยเพลงก็เพียงพอที่จะเพิ่มความนิยมให้กับฉู่ฉือแล้ว”

คิดได้ดังนั้น

หลินจือไป๋จึงติดต่อเจียงเฉิง ถามถึงความเคลื่อนไหวของหลินหลิว

เจียงเฉิงตอบว่า: “ค่อนข้างยุ่งยากหน่อยครับ หลินหลิวรู้ว่าเจ้านายจะเล่นงานเธอ ดังนั้นตอนนี้ถึงแม้จะมีคนในทีมของเธอปล่อยเพลงออกมา แต่เธอก็ไม่กล้าทำการโปรโมทล่วงหน้าเลย”

“งั้นเหรอ?”

หลินจือไป๋ยิ้มและพูดว่า: “แต่ไม่ว่าเธอจะปิดบังแค่ไหน สุดท้ายวันที่ 1 เธอก็ต้องปล่อยเพลงอยู่ดี ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็แค่ ‘วิ่งเข้าสนามแข่ง’ ในวันนั้นก็พอ!”

คำเดียวสั้นๆ: "กินเรียบ!"

ตราบใดที่นักร้องภายใต้การดูแลของหลินหลิวต้องการจะไต่ชาร์ตอันดับ หลินจือไป๋ก็จะจัดเพลงไปลงแข่งในวันเดียวกันทันที!

“เข้าใจแล้วครับ”

เจียงเฉิงตอบ: “แต่เป้าหมายต่อไปของบอส ไม่ใช่หลินหลิวนะครับ...”

“หมายความว่ายังไง?”

“หลินกงกำลังจะถ่ายโฆษณาแล้วครับ” เจียงเฉิงกล่าวอย่างฮึกเหิม: “พวกเรา…”