ปู๋เย่โหวเริ่มวาดมังงะ ทำให้แฟนๆ หลายคนสงสัย แม้ในโลกออนไลน์จะมีการวิจารณ์ว่าสไตล์ของเขาดูโอเวอร์เกินไป แต่ก็ยังมีผู้อ่านจำนวนไม่น้อยที่สนใจด้วยความอยากรู้อยากเห็น ทว่าเมื่อบางคนไปตามร้านหนังสือหลายแห่ง กลับพบว่ามังงะ 《วันพีซ》 ของเขากำลังขาดตลาด

คนจำนวนมากขึ้นเริ่มรู้สึกแปลกใจ!

“ทำไมฉันไปสามร้านแล้วก็ยังหาซื้อ 《วันพีซ》 ของปู๋เย่โหวไม่ได้?”

“นี่มันไม่เหมือนกับการ์ตูนที่แป้กเลยนะ ถ้า 《วันพีซ》 ไม่ประสบความสำเร็จจริงๆ ร้านหนังสือการ์ตูนใหญ่ๆ จะขาดของได้ยังไง?”

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

“ที่แถวนี้ก็เหมือนกัน หาไม่ได้เลย!”

“ฉันหาซื้อได้อยู่นะ แต่เหมือนร้านจะสต็อกของไว้น้อยมาก แล้วจากที่ฉันเห็นวันนี้ คนซื้อ 《วันพีซ》 กันเยอะจริงๆ นะ!”

“เฮือก!”

“หรือว่าการ์ตูนเรื่องนี้จะดังขึ้นมาแล้ว?”

“ไม่น่าใช่หรอก ในออนไลน์ก็มีแต่คนบ่นว่ามังงะของปู๋เย่โหวสไตล์โอเวอร์เกินไปไม่ใช่เหรอ บอกกันว่าไม่มีใครรับได้กับลายเส้นแบบนั้นนี่นา”

“สถานการณ์มันแปลกเกินไปแล้ว!”

“อาจจะไม่ได้ดังขนาดนั้นหรอก ร้านหนังสือขาดของเพราะตอนแรกพวกเขาไม่ได้สั่งของเข้ามาเยอะไง แล้วก็มีคนแบบพวกนายที่อยากรู้เลยไปซื้อกันเยอะขึ้น ที่สำคัญแฟนคลับของปู๋เย่โหวก็เยอะอยู่แล้ว”

“มันก็แค่ภาพลวงตาที่แฟนคลับสร้างขึ้นแหละ”

จริงเหรอ?

หลายคนเริ่มไม่แน่ใจ

แต่มีเพียงเจ้าของร้านหนังสือการ์ตูนใหญ่ๆ เท่านั้นที่รู้ความจริงว่า

มังงะ 《วันพีซ》 ในตลาด ขาดของจริงๆ!

แม้เจ้าของร้านหลายคนจะไม่ได้คาดหวังกับ 《วันพีซ》 เท่าไหร่ แต่ด้วยชื่อเสียงของปู๋เย่โหว พวกเขาก็ยังสั่งเข้ามาในปริมาณที่คิดว่าน่าจะเพียงพอสำหรับช่วงแรก อย่างน้อยก็เป็นการกันไว้ก่อน

แต่พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่า

มังงะเรื่องนี้ เพิ่งวางขายได้แค่สามวัน ก็ขายหมดเกลี้ยงแล้ว!

ตอนนี้เจ้าของร้านหนังสือการ์ตูนทุกคนต่างพากันเสียดายที่สั่งของมาน้อยเกินไป!

...

“ขายดีเกินไปแล้วนะ!”

“วันแรกขายดี ฉันเข้าใจได้ ก็คิดว่าแฟนคลับของปู๋เย่โหวซื้อสนับสนุนไอดอลของตัวเองไง!”

“วันที่สองก็ยังขายดี อันนี้ก็พอเข้าใจ!”

“อาจจะเพราะแฟนคลับของปู๋เย่โหวร้อนแรงกว่าที่เราคิดไว้”

“แต่วันที่สามกลับขายดีกว่าสองวันแรกอีก แบบนี้มันไม่ใช่แค่เพราะแฟนคลับหรือคนอยากรู้อยากเห็นแล้ว มันแสดงให้เห็นว่าการ์ตูนเรื่องนี้ได้รับการยอมรับในตลาดสูงมาก พวกเราที่อยู่ในวงการก็รู้กันดีว่า แค่แรงสนับสนุนจากแฟนคลับมันไม่ทำให้ขายดีขนาดนี้หรอก!”

“กระแสวิจารณ์นี่แย่จริงๆ!”

“เห็นในเน็ตมีแต่คนบ่น 《วันพีซ》 ฉันก็เลยคิดว่ามันแป้กไปแล้ว ไม่งั้นวันแรกที่เห็นว่าขายดีฉันคงรีบสั่งเพิ่มทันที!”

“ตอนนี้ในร้านมีแต่คนถามหาว่ามี 《วันพีซ》 หรือเปล่า!”

“แต่ทางสำนักพิมพ์เฉินฮวาบอกว่าต้องรอหนึ่งวันถึงจะส่งของให้ได้!”

“ไม่มีข้อสงสัยเลย”

“การ์ตูนเรื่องนี้กำลังจะดังแน่นอน!”

เจ้าของร้านหนังสือการ์ตูนหลายคนพากันเสียดายสุดๆ!

และสำหรับสถานการณ์ในตลาด สำนักพิมพ์เฉินฮวารับรู้ถึงเรื่องนี้ได้ชัดเจนที่สุด!

เพราะวันนี้ร้านหนังสือหลายแห่งโทรมาจนสายแทบไหม้ ทั้งหมดต่างขอให้ส่งของเพิ่ม!

ทำให้ตอนนี้...

โรงพิมพ์ที่ร่วมงานกับสำนักพิมพ์เฉินฮวาต้องทำงานล่วงเวลา ผลิตไม่ทันความต้องการในตลาดอย่างชัดเจน!

สถานการณ์ที่ไม่คาดคิดนี้เริ่มส่งผลกระทบในชีวิตจริง

...

ที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง

“เมื่อวานฉันอ่าน 《วันพีซ》 จบ 30 ตอนรวด ยิ่งอ่านยิ่งมันส์ รู้สึกติดงอมแงมเลย!”

“ฮ่าๆๆ นายก็รู้สึกแบบนั้นใช่ไหม มันเริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ เลย!”

“ใช่แล้ว ตอนแรกฉันก็งงๆ กับลายเส้นนะ แต่พอชินแล้ว ตัวละครมันก็น่ารักดีว่ะ!”

“ลูฟี่สู้ได้โคตรมันส์เลย!”

“ตอนแรกฉันว่ามันดูแปลกๆ นะ”

“หมวกฟางนั่นทำให้เขาดูเท่จัดๆ เนื้อเรื่องมันทำให้ลุ้นมากเลย อยากรู้ว่าลูฟี่จะได้เป็นราชาโจรสลัดเมื่อไหร่!”

“เส้นทางสายยิ่งใหญ่นั่นดูมีสเกลใหญ่จริงๆ!”

“ไม่น่าเชื่อว่าเรื่องของโจรสลัดจะทำให้เลือดสูบฉีดได้ขนาดนี้!”

“มันดีขนาดนั้นเลยเหรอ? งั้นคืนนี้ยืมฉันอ่านหน่อยสิ!”

...

ในรถไฟใต้ดินแห่งหนึ่ง

"เธอซื้อ 《วันพีซ》 เหรอ!?"

"ใช่สิ ซื้อตั้งแต่ไม่กี่วันก่อนแล้ว แต่ยังไม่ได้อ่าน จนเพื่อนบอกว่ามันสนุกมาก เลยเริ่มอ่านดู"

"จริงเหรอ สนุกขนาดนั้นเลย?"

"จริงดิ! ตอนแรกที่คนในเน็ตบ่นเรื่องลายเส้น ฉันก็คิดเหมือนกัน แต่พออ่านไปเรื่อย ๆ ก็ชินเอง ตอนนี้เพิ่งอ่านถึงตอนที่ 18 ก็รู้สึกว่าสนุกมากแล้ว!"

"โหย ฉันก็อยากซื้อนะ แต่หาซื้อไม่ได้เลย"

"ตอนนี้ร้านหนังสือหมดเกลี้ยงหมดแล้ว"

"งั้นฉันยืมเล่มแรกของเธออ่านหน่อยได้ไหม? เมื่อวานเพิ่งอ่านจบเอง"

"ได้เลย"

"ขอบใจมากนะ"

"ไม่เป็นไรจ้า"

...

ในบริษัทแห่งหนึ่ง

"ลูฟี่หล่อมากเลย!"

"สนุกสุด ๆ!"

"ยิ่งอ่าน เนื้อเรื่องยิ่งเข้มข้น!"

"พวกเธออ่าน 《วันพีซ》 กันเหรอ?"

"ใช่ สนุกมากกกก!"

"แต่ในเน็ตเขาว่ากันว่า..."

"คนพวกนั้นอาจจะยังไม่ได้อ่านถึงตอนหลัง ๆ มั้ง"

"แค่เนื้อเรื่องช่วงแรก ๆ จะไปตัดสินอะไรได้ล่ะ!"

"เอาจริง ๆ การ์ตูนเรื่องนี้ ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้วยังอ่านเพลินเลย!"

กระแสความนิยมในชีวิตจริงเริ่มส่งผลต่อความคิดเห็นในโลกออนไลน์!

เมื่อ 《วันพีซ》 วางขายในวันที่สี่!

ในที่สุดก็ไม่มีใครบ่นเรื่องลายเส้นอีกต่อไป!

กลับกัน กลายเป็นเสียงชื่นชมมากมาย มีคนเริ่มชอบการ์ตูนเรื่องนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ!

"ขอโทษท่านโหวด้วยนะ!"

"《วันพีซ》 เป็นการ์ตูนที่โคตรเจ๋งเลย!"

"ทั้งเนื้อเรื่องและตัวละครน่าสนใจมาก!"

"ลายเส้นที่คนบ่นกัน กลายเป็นเอกลักษณ์ของท่านโหวไปแล้ว!"

"ที่แท้มันสนุกขนาดนี้นี่เอง ไม่แปลกใจที่เพื่อนฉันจะชมไม่หยุด แต่ฉันหาซื้อไม่ได้เลย ร้านหนังสือหมดเกลี้ยง!"

"ไม่ ๆ ๆ วันนี้ซื้อได้แล้ว!"

"ร้านหนังสือต่าง ๆ เอาของเข้ามาเพิ่มแล้ว ฉันเพิ่งซื้อเมื่อกี้เอง!"

"งั้นฉันจะไปซื้อเดี๋ยวนี้เลย!"

"ร้านหนังสือแถวบ้านฉันมีคนต่อแถวซื้อ 《วันพีซ》 ด้วยนะ เธอเชื่อไหม!?"

ร้านหนังสือมีคนต่อแถวจริง ๆ!

หลินเป่ายืนยันได้!

แถวซื้อ 《วันพีซ》 ในร้านหนังสือยาวเป็นสิบ ๆ เมตร คนมาไม่ขาดสาย!

"ขอ 《วันพีซ》 หนึ่งเล่ม!"

"ฉันก็ด้วย!"

"ฉันอยากได้ 《วันพีซ》!"

เสียงแบบนี้ดังไม่หยุดเลย

ผู้ช่วยคนขับรถของหลินเป่าเดินผ่านร้านหนังสือ เห็นแล้วถึงกับตกใจ "การ์ตูนเรื่องนี้ดังขนาดนี้เลยเหรอ!"

มันดังจริง ๆ แล้วเหรอ?

หลินเป่ารู้สึกซับซ้อนอยู่ในใจ ความจริงคือหลังจากที่เขาอ่าน 《วันพีซ》 ถึงตอนที่ 30 เขาก็เริ่มรู้สึกได้แล้วว่าจะต้องฮิตแน่ ๆ

"กลับกันเถอะ"

หลินเป่ามองดูด้วยความอิจฉาสักพัก ก่อนจะบอกผู้ช่วยว่า "ฉันจะกลับบ้านไปสระผม"

สระผมแบบยืนกลับหัว!

ลูกผู้ชายตัวจริงต้องทำตามที่พูด!

ถ้าปู๋เย่โหวเป็นนักวาดในสังกัดฉันก็คงดี ฉันยอมกราบเขาเป็นพ่อเลย!

...

คืนนั้น

ที่โรงพิมพ์ต่างๆ ที่ร่วมมือกับสำนักพิมพ์เฉินฮวา

"โห!"

"เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว!"

"ช่วงนี้ต้องทำงานเป็นกะสามกะทุกวัน!"

"ทำโอทีจนปวดหลังปวดเอว นอนไม่พอเลย!"

"ทำไงได้ ความต้องการของวันพีซมันเยอะเกิน ในไม่กี่วันนี้เราพิมพ์ออกมาตั้งเยอะกว่าจะเติมตลาดได้"

"ไม่เป็นไรหรอก ช่วงนี้โบนัสโอทีเยอะ!"

"ทนอีกหน่อย พอเงินเดือนออกแล้วจะไปพักผ่อนให้เต็มที่"

"ฉันต้องไปนอนชดเชยแล้ว!"

"ฉันด้วย พรุ่งนี้ว่าจะลางาน!"

ระหว่างที่คนงานกำลังพูดคุยกันอยู่ ผู้จัดการก็เดินเข้ามา เขาตบมือดังๆ ดึงความสนใจของทุกคนก่อนจะพูดว่า

"ทุกคน ช่วงนี้เหนื่อยกันมาก! แต่ขอโทษที พวกเรายังต้องทำโอทีต่ออีกสองสามวัน!"

"หา?"

หน้าของคนงานซีดลงทันที "ไม่ใช่ว่าเพิ่งทำโอทีกันเสร็จเหรอ ยังมีงานอะไรที่ของขาดอีก?"

ผู้จัดการยิ้มแล้วพูดว่า: "วันพีซอีกแล้ว"

คนงานเบิกตากว้าง: "พวกเราพิมพ์เพิ่มไปตั้งเยอะ..."

"ใกล้จะขายหมดแล้ว"

ผู้จัดการเองก็จนปัญญา "แค่วันนี้วันเดียว ร้านหนังสือต่างๆ ก็สั่งเพิ่มกันอีกแล้ว ฉันรู้ว่าทุกคนเหนื่อย ดังนั้นโอทีรอบนี้จะเพิ่มเป็นสามเท่า!"

เฮ้ย!

คนงานทุกคนถึงกับเวียนหัว!

โอทีสามเท่ามันก็น่าสนใจอยู่หรอก แต่ร่างกายจะทนไหวไหมเนี่ย? นี่มันการ์ตูนบ้าอะไรกันเนี่ย วันพีซ! ทำไมถึงฮิตขนาดนี้!

พวกเขาเป็นคนงานโรงพิมพ์ที่มีประสบการณ์กันทั้งนั้น หลายคนทำงานมาหลายปี ยังไม่เคยเห็นการ์ตูนเรื่องไหนที่ความต้องการในตลาดจะเวอร์วังเท่าวันพีซเลย!

...

ไม่กี่วันต่อมา 《วันพีซ》 ก็ระเบิดความฮิตอย่างเต็มรูปแบบ โรงพิมพ์ต้องทำโอทีอย่างต่อเนื่อง ส่วนร้านหนังสือก็มีลูกค้าเข้ามาไม่ขาดสาย!

พิมพ์เพิ่ม!

พิมพ์เพิ่ม!

ก็ยังต้องพิมพ์เพิ่มอีก!

ตลาดไม่มีวี่แววว่าจะอิ่มตัวเลย!

ในอินเทอร์เน็ตไม่มีใครบ่นเรื่องลายเส้นของ 《วันพีซ》 อีกต่อไป!

ในเน็ตมีแต่คนพูดถึงเนื้อเรื่องของมังงะเรื่องนี้ รวมไปถึงผู้เขียน ปู๋เย่โหว!

แถมยังมีการพูดถึงปู๋เย่โหวมากกว่าเนื้อเรื่องซะอีก เพราะผลงานของเขาครั้งนี้มันตำนานจริงๆ!

"ท่านโหว สุดยอด!"

"วันพีซฮิตถล่มทลายเลย ได้ข่าวว่าคุนเผิงซื้อลิขสิทธิ์แอนิเมชันไปแล้ว กำลังจะร่วมมือกับบริษัทแอนิเมชันเพื่อทำอนิเมะ!"

"รอไม่ไหวแล้ว!"

"มังงะดังขนาดนี้ อนิเมะต้องปังแน่นอน นึกถึงช่วงที่ได้ยินข่าวว่าปู๋เย่โหวจะวาดมังงะ ตอนนั้นคิดว่าเขาแค่อยากลองเล่นๆ ที่ไหนได้ 《วันพีซ》 ดันประสบความสำเร็จสุดๆ นักเขียนบทระดับแนวหน้ากลับมาสร้างชื่อในวงการมังงะได้ขนาดนี้ ทั้งที่มันคนละวงการกันชัดๆ!"

"ปู๋เย่โหวนี่มันอัจฉริยะของจริง!"

"นึกถึงไป๋ตี้ที่มีพรสวรรค์ทางดนตรีสุดยอด แถมยังเขียนพู่กันเก่งแล้วก็แต่งบทกวีได้โหดมาก ส่วนปู๋เย่โหวก็เขียนนิยายได้เทพ เขียนบทละครได้เทพยิ่งกว่า ตอนนี้มังงะก็ประสบความสำเร็จอย่างมาก ที่แท้อัจฉริยะตัวจริงมันเก่งได้ทุกด้านสินะ?"

"มีคำพูดโบราณว่าไงนะ?"

"คนเก่ง ไม่ว่าจะทำอะไร ก็ทำได้ไม่แย่ ตอนนี้ฉันเชื่อจริงๆ แล้ว"

"ปู๋เย่โหวกับไป๋ตี้น่าจะเป็นสองอัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดของฉินโจวแล้วล่ะ ถึงพวกเขาจะอยู่คนละวงการกัน แต่จุดร่วมก็คือพวกเขาข้ามวงการแล้วก็ยังประสบความสำเร็จได้อย่างยิ่งใหญ่!"

ความสำเร็จของปู๋เย่โหวนั้นน่าทึ่งจริง ๆ!

เมื่อ 《วันพีซ》 กลายเป็นที่โด่งดัง หลินจือไป๋ก็เห็นได้ชัดเจนว่าจำนวนผู้ติดตามของปู๋เย่โหวบนแพลตฟอร์มจี๋กวงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง!

ในส่วนของคอมเมนต์

แฟน ๆ วันพีซ จำนวนมากแห่กันเข้ามา!

“ปกติไม่ค่อยอ่านนิยายหรือดูละครหรอก แต่เคยได้ยินชื่อเสียงของปู๋เย่โหวมานานแล้ว แค่ยังไม่ถึงขั้นเป็นแฟนคลับ เพราะฉันชอบอ่านการ์ตูนกับดูอนิเมะมากกว่า จนกระทั่ง 《วันพีซ》 โผล่มา ฉันก็กลายเป็นแฟนตัวยงของปู๋เย่โหวทันที!”

“ชอบผลงานการ์ตูนของปู๋เย่โหวมาก ๆ เลย!”

“แฟนการ์ตูนของปู๋เย่โหวมารายงานตัว!”

“แฟนคลับของปู๋เย่โหวแต่เดิมแบ่งเป็นสองสาย คือแฟนนิยายกับแฟนละคร ตอนนี้มีสายที่สามเพิ่มขึ้นมาแล้ว คือแฟนการ์ตูน!”

“งั้นฉันคงพิเศษหน่อย”

“นิยายกับละครของปู๋เย่โหว ฉันก็ชอบ การ์ตูนก็สนใจมากเหมือนกัน”

“ฉันก็เหมือนกัน!”

“ปู๋เย่โหวขอร้องล่ะ ปล่อยวันพีซเล่มสี่เร็ว ๆ ที!”

“ฉันชอบปู๋เย่โหวเพราะวันพีซ แต่ตอนนี้ว่าจะลองอ่านนิยายกับดูละครเก่าๆ ของเขาด้วย!”

...

ในขณะเดียวกัน

ข้อมูลส่วนตัวในระบบก็แสดงให้เห็นว่า

ชื่อเสียงของหลินจือไป๋ก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นกัน!

แม้ว่าปู๋เย่โหวจะเขียนนิยายหรือบทละครที่ดังเปรี้ยงปร้างก็ยังไม่สามารถสร้างผลลัพธ์แบบนี้ได้!

แต่หลินจือไป๋รู้ดีว่า

ไม่ใช่เพราะอิทธิพลของการ์ตูนนั้นใหญ่กว่านิยายหรือละคร

แต่เป็นเพราะสำหรับปู๋เย่โหวแล้ว การ์ตูนเป็นตลาดใหม่ที่ไม่เคยแตะมาก่อน

ต่อให้หลินจือไป๋ใช้ชื่อปู๋เย่โหวในการปล่อยนิยายหรือเขียนบทละครมากขึ้น แฟนคลับของเขาก็ไม่เพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดดขนาดนี้ เพราะคนที่ชอบเขาก็ได้กลายเป็นแฟนคลับไปตั้งนานแล้ว

แต่ตอนนี้

แฟนคลับใหม่ของปู๋เย่โหว ส่วนใหญ่เป็นแฟนการ์ตูน

และแฟนการ์ตูนกับแฟนนิยายหรือแฟนละครก็แทบไม่มีการทับซ้อนกัน นี่แหละคือข้อดีของการข้ามไปทำงานในวงการใหม่!

แปดสิบล้าน!

นี่คือจำนวนผู้ติดตามของปู๋เย่โหวในตอนนี้

หลังจากเปิดตัวมาเกือบสามปี ตอนนี้เขามีผู้ติดตามในโซเชียลสูงถึงแปดสิบล้าน อิทธิพลของปู๋เย่โหวขยายวงกว้างออกไปอีกครั้ง!