แม้ว่าคำให้สัมภาษณ์ของหลี่ป๋อจะฟังดูเพ้อเจ้ออยู่บ้าง แต่สุดท้ายทุกคนก็เข้าใจได้ว่า น่าจะเป็นการสร้างขวัญกำลังใจให้ตัวเองนั่นแหละ

คงไม่อาจพูดออกมาตรง ๆ ก่อนเริ่มแข่งได้หรอกว่า:

“ถ้าพูดถึงรายชื่อนักแข่ง ฝั่งเราดูจะเป็นรองอีกฝั่งอยู่หน่อยนะ”

แม้ว่านั่นจะเป็นความจริงก็ตาม ทีมฉู่โจวดูหรูหรากว่าจริง หรือจะเรียกว่านักแข่งของฉู่โจวมีอันดับโลกสูงกว่าก็ว่าได้...

ฝ่าฝูงนักข่าวเข้าไป

ผู้เข้าแข่งขันหมากล้อมจากฝ่ายฉีฉู่จึงเข้าสู่สนามอย่างเป็นทางการ

วันนี้ในสถานที่จัดการแข่งขันได้เปลี่ยนพิธีกรคนใหม่ เพราะวันนี้แข่งหมากล้อม อย่างน้อยพิธีกรก็ต้องเข้าใจหมากล้อมบ้างถึงจะได้

“สาม สอง หนึ่ง เริ่มถ่ายทอดสด!”

พร้อมกับที่ผู้กำกับนับถอยหลัง การแข่งขันหมากล้อมของวันนี้ก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ พิธีกรเริ่มกล่าวเปิดงานว่า:

“ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่ศึกวรรณกรรมฉีฉู่วันที่สอง วันนี้เราจะทำการแข่งขันในรายการหมากล้อม ก่อนอื่นขอแนะนำผู้เข้าแข่งขันของวันนี้ให้ทุกท่านได้รู้จักกันก่อน...”

ในห้องถ่ายทอดสด

ทุกครั้งที่พิธีกรแนะนำชื่อของนักแข่งหนึ่งคน หน้าจอถ่ายทอดสดก็จะปรากฏรูปของนักแข่งคนนั้นขึ้นมา

เสี่ยวหลินต้าจู๋!

หมากล้อมระดับเก้าดั้ง!

เมื่อพิธีกรแนะนำข้อมูลของเสี่ยวหลินต้าจู๋ ผู้ชมฝั่งฉู่โจวก็ส่งเสียงตื่นเต้นทันที:

“อาจารย์เสี่ยวหลินอยู่ทั้งที ฉันก็วางใจได้แล้ว!”

“อาจารย์เสี่ยวหลินไม่เพียงแต่เก่งหมากล้อมเท่านั้น ฝีมืออักษรพู่กันก็ระดับยอดเยี่ยมเลย ความอัจฉริยะของเขาไม่แพ้หลินจือไป๋ที่เก่งทั้งกู่ฉินและอักษรพู่กันเลย!”

“เท่าที่ฉันรู้ หลินจือไป๋เป็นเทพแห่งการแต่งเพลงด้วยนะ”

“อะไรนะ? ที่แท้หลินจือไป๋ยังเก่งดนตรีอีกเหรอ?”

“ไม่ใช่แค่ดนตรีหรอกนะ เขายังเก่งหมากล้อมด้วย ไม่งั้นจะได้เข้าร่วมแข่งขันได้ยังไงล่ะ?”

“ต้องรู้ไว้ว่าการแข่งขันรายการนี้ ถ้าไม่มีระดับหมากล้อมระดับเก้าดั้ง ไม่มีทางมีสิทธิเข้าร่วมได้เลย!”

“เอาจริง ๆ ฉันไม่เชื่อว่าหลินจือไป๋จะเก่งหมากล้อมเหมือนกับกู่ฉินได้หรอกนะ แต่เขาเข้าร่วมได้ถึงเจ็ดรายการ นี่ก็เกินหน้าเสี่ยวหลินไปเยอะเลย!”

“ตัดเรื่องฝ่ายไหนออกไปก่อนนะ ฉันค่อนข้างชอบหลินจือไป๋แหละ...”

พอแนะนำผู้เข้าแข่งขันครบทุกคน พิธีกรก็ประกาศเริ่มการแข่งขันอย่างเป็นทางการ

ต่างจากกติกาการแข่งกู่ฉิน รายการหมากล้อมในรอบแรกนั้น จะเป็นการดวล 1 ต่อ 1 ระหว่างนักแข่งจากทีมฉีโจวกับทีมฉู่โจว โดยใช้กติกาชนะสองในสามเกม

ส่วนว่าจะจับคู่กันอย่างไร ก็จะใช้วิธีจับฉลากเป็นตัวกำหนด

ถ้าโชคไม่ดีไปจับเจอกับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งเกินไป ก็อาจจะโดนกวาดไปด้วยสกอร์สองต่อศูนย์ได้เลย

แน่นอนว่าหลินจือไป๋ไม่มีอะไรให้ต้องกังวลเลย เขาจับฉลากอย่างมั่นใจ แล้วโชว์หมายเลขต่อหน้ากล้อง

“อาจารย์หลินจือไป๋ดูเหมือนจะอยู่ในสภาพจิตใจพร้อมสำหรับการแข่งขันมากเลยนะครับ เป็นคนแรกที่จับฉลาก และหมายเลขที่เขาจับได้คือหมายเลขสาม ต่อไปเรามาดูกันว่าฝั่งฉู่โจว ใครจะเป็นคนจับได้หมายเลขสาม ซึ่งจะกลายเป็นคู่ต่อสู้ของอาจารย์หลินจือไป๋...”

พิธีกรอธิบายไปพลาง

“โอ้ ผลจับฉลากฝั่งฉู่โจวออกมาแล้ว คนที่จับได้หมายเลขสามเช่นกัน คือปรมาจารย์หมากล้อมของฉู่โจว ซูซูกิ โคจิโร่!”

ซู่ ซู่ ซู่

พร้อมกับการจับฉลาก ทั้งสองฝั่งก็ได้คู่แข่งของตนเองอย่างชัดเจน

หลี่ป๋อจับได้หมายเลขหนึ่ง คู่แข่งของเขาก็ไม่ใช่ใครอื่น เป็นเสี่ยวหลินต้าจู๋ ซึ่งถือว่าเป็นคู่ปรับกันมาแต่เก่า!

ที่อยู่ข้าง ๆ คือปรมาจารย์หมากล้อมชื่อหวังถู สีหน้าเจื่อน ๆ แล้วพูดว่า:

“วันนี้โชคไม่เข้าข้างเลยนะ ทำไมเปิดมาก็ต้องเจอกับหลิวจี๋เลยล่ะ?”

หวังถูช่างน่าสงสาร

พอเจอหลิวจี๋แล้ว โอกาสชนะก็แทบไม่มี

ต่อให้ชนะได้สักเกมแบบฟลุก ๆ แต่นี่เป็นเกมแบบชนะสองในสาม สำหรับยอดฝีมือระดับสูงแล้ว เมื่อมีโอกาสแก้ตัวได้ ก็แทบจะไม่มีทางแพ้ได้เลย

“ไม่เป็นไร นายแค่ยอมแพ้อย่างสงบก็พอแล้ว”

หลี่ป๋อยิ้มแล้วพูดว่า:

“ถึงฉันจะแพ้ก็ไม่เป็นไร ยังไงฝั่งเราก็มีเทพจุติอยู่แล้ว”

พูดจบ

หลี่ป๋อก็เหลือบมองไปยังหลินจือไป๋ รู้สึกถึงความปลอดภัยเหมือนตอนเด็กนั่งอยู่ข้าง ๆ พ่อ

……

แม้หลี่ป๋อจะรู้สึกอุ่นใจเมื่อเห็นแผ่นหลังอันมั่นคงของหลินจือไป๋ แต่คนดูฝั่งฉีโจวที่ไม่รู้เบื้องหลัง พอเห็นผลการจับฉลากก็ถึงกับใจหายวาบทันที!

“แย่ล่ะ!”

“นี่มันฉลากบ้าบออะไรเนี่ย!”

“ทำไมหลี่ป๋อถึงต้องมาเจอกับเสี่ยวหลินต้าจู๋ตั้งแต่รอบแรกเลยล่ะ?”

“เสี่ยวหลินต้าจู๋ขึ้นชื่อว่าเก่งทั้งคัดลายมือและหมากล้อม ส่วนหลี่ป๋อเองก็เก่งทั้งแต่งกลอนและหมากล้อม ต่างก็เป็นยอดฝีมือทั้งคู่ โอกาสชนะพอกันห้าสิบห้าสิบมั้ง”

“แต่ถ้าอิงจากสถิติการเจอกันก่อนหน้านี้ จะเป็นสี่ต่อหกเลยนะ หลี่ป๋อสี่ เสี่ยวหลินหก”

“ถ้าหลี่ป๋อโดนเสี่ยวหลินเขี่ยตกรอบตั้งแต่รอบแรก งั้นเหรียญทองวันนี้ก็คงหมดหวังแล้วล่ะ”

“ที่จริงฉลากนี้ก็ไม่ถือว่าแย่นะ ถ้าหลี่ป๋อชนะได้ ก็เท่ากับเขี่ยตัวเต็งออกไปหนึ่งคนเลย ไม่ดีกว่าต้องไปเจอกับหลิวจี๋โดยตรงเหรอ หมอนั่นน่ะเป็นตัวอันตรายอันดับหนึ่งจากฉู่โจวเลยนะ!”

“หลี่ป๋อคือความหวังหนึ่งเดียวของหมู่บ้านเราแล้ว!”

“ถ้าหลี่ป๋อล้มลง เราก็คงหมดทางแล้ว เมื่อวานยังมีมหาเศรษฐีช่วยไว้ แต่วันนี้จะหวังให้มหาเศรษฐีพลิกเกมอีกได้เหรอ?”

คนที่ติดตามการแข่งขัน ต่างก็เคยอ่านบทวิเคราะห์ศักยภาพของนักแข่งกันมาทั้งนั้น

แทบทุกบทความจะต้องพูดถึงว่าหลิวจี๋ ปรมาจารย์หมากล้อมจากฉู่โจว นั้นน่ากลัวแค่ไหน!

ถ้าจะบอกว่าฉู่โจวมีเย่ไฉ่เอ๋อร์เป็นสุดยอดในสายกู่ฉิน งั้นในสายหมากล้อมของฉู่โจว คนที่แข็งแกร่งที่สุดก็คงเป็นหลิวจี๋คนนี้แหละ!

แต่ว่าหมากล้อมมันขึ้นอยู่กับฟอร์มในวันนั้นด้วยนิดหน่อย

ฝั่งฉีโจวมีหลี่ป๋อ เขาอาจจะยังมีโอกาสคว้าแชมป์อยู่ เพียงแต่โอกาสมันค่อนข้างน้อยเท่านั้นเอง

เพราะด่านของเสี่ยวหลินต้าจู๋ กับหลิวจี๋นั้น สำหรับอาจารย์หลี่ป๋อแล้ว ต้องบอกว่าแต่ละด่านโหดขึ้นเรื่อย ๆ!

ในขณะที่ผู้ชมฉีโจวพากันวิตกกังวล

ผู้ชมจากฉู่โจวที่กำลังดูการแข่งขันอยู่ตอนนี้ กลับเต็มไปด้วยความคาดหวัง!

“วันนี้น่าจะได้เห็นอาจารย์หลิวจี๋ฆ่าเรียบใช่ไหม?”

“เมื่อวานที่ไฉ่เอ๋อร์พลาด ฉันนอนไม่หลับทั้งคืนเลย!”

“ที่สำคัญคือ เมื่อวานโทษไฉ่เอ๋อร์ไม่ได้เลยนะ เธอเล่นดีมาก แค่ฝ่ายตรงข้ามเป็นปีศาจต่างหาก!”

“ใช่เลย เพลงสุดท้ายของหลินจือไป๋เมื่อวาน ‘เขาสูงสายน้ำไหล’ ฉันเปิดฟังซ้ำวนไปวนมา มันลึกซึ้งขึ้นทุกครั้งที่ฟังจริง ๆ!”

“ความเศร้าของเมื่อวานก็ให้จบแค่เมื่อวานเถอะ วันนี้คือวันแห่งความสะใจล้วน ๆ!”

“คู่แรกของหลิวจี๋ดูอ่อนกว่าเยอะเลย คงเริ่มจากถล่มเละก่อนแน่!”

“ความรู้ร้อน ๆ: การแข่งหมากล้อมวันนี้หลินจือไป๋ก็เข้าร่วมนะ!”

“ฮ่า ๆ ฉันก็อยากเห็นหลินจือไป๋วันนี้เหมือนกันว่าจะเป็นยังไง”

“มีการแข่งขันหมากล้อมห้าคู่ที่จัดพร้อมกัน ผู้กำกับน่าจะเลือกถ่ายทอดสดคู่ของหลี่ป๋อกับเสี่ยวหลินต้าจู๋นะ เพราะสองคนนี้เป็นระดับโลกทั้งคู่”

ผู้เล่นสิบคน ดวลกันสองคนต่อคู่

กล้องถ่ายทอดสดคงตามไม่ครบทุกคู่แน่นอน

แต่ไม่นาน พิธีกรก็ได้พูดถึงเรื่องนี้ว่า:

“เราได้จัดกล้องสำหรับถ่ายทอดสดไว้ห้าชุด สำหรับการแข่งขันในวันนี้ ทุกท่านสามารถเลือกดูการแข่งคู่ใดก็ได้ผ่านทางออนไลน์ ส่วนทางรายการถ่ายทอดสดทางทีวี เราจะถ่ายทอดคู่ของอาจารย์เสี่ยวหลินต้าจู๋ กับอาจารย์หลี่ป๋อให้ทุกท่านได้รับชม”

ดูออนไลน์สามารถเลือกชมได้ตามใจ?

บางคนเลยหยิบมือถือหรือแท็บเล็ต หรือเปิดคอมพิวเตอร์ เตรียมดูคู่ที่ตัวเองสนใจ

เช่นคนฉู่โจวส่วนใหญ่ก็จะดูหลิวจี๋

คนฉินโจวก็จะดูหลินจือไป๋เป็นส่วนใหญ่

แต่ส่วนใหญ่ก็ตัดสินใจดูตามที่ทีวีเลือก

เพราะทุกคนคิดว่าคู่ระหว่างเสี่ยวหลินต้าจู๋กับหลี่ป๋อ จะเป็นคู่ที่มีคุณภาพการแข่งขันสูงที่สุดแน่นอน!

...

ผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนถูกจัดให้อยู่ในห้องต่างกันเพื่อทำการแข่งขัน

หลินจือไป๋เข้าไปในห้องหมายเลขสาม คู่แข่งของเขา ซูซูกิ โคจิโร่ ได้นั่งรออยู่ที่นั่นแล้ว

“สวัสดี”

เมื่อเห็นหลินจือไป๋ ซูซูกิ โคจิโร่ก็พยักหน้าลงเล็กน้อย

หลินจือไป๋นั่งลงและตอบกลับด้วยการโค้งเล็กน้อย การแข่งขันจะเริ่มในอีกห้านาที

กรรมการเริ่มอธิบตายกติกาของการแข่งขัน เช่น เวลาจำกัดในการวางหมาก รวมถึงการเลือกเล่นก่อน-หลัง

หมากล้อมนั้นเรื่องการได้เล่นก่อนหรือหลังถือว่าสำคัญมาก ในการแข่งขันแบบทางการ มักจะใช้การจับสลากล่วงหน้า หรือการทายเพื่อกำหนดว่าฝ่ายใดจะได้เล่นก่อน ในศึกวรรณกรรมฉีฉู่นี้ ใช้วิธีทายมือในสถานที่เลย ดูแล้วก็แฟร์ดี

ลำดับขั้นตอนของการทายคือ:

ผู้ที่มีระดับดั้งสูงกว่าจะกำไว้ในมือซึ่งหมากขาวจำนวนหนึ่ง โดยไม่เปิดเผยให้เห็น

หลินจือไป๋ยังไม่มีระดับดั้งที่กำหนดแน่ชัด จึงเลือกหมากดำสองเม็ดขึ้นมา

ถือหมากดำหนึ่งเม็ด หมายถึง “ถ้าจำนวนเม็ดที่คู่แข่งกำไว้เป็นเลขคี่ ฝ่ายตนได้เล่นดำ ถ้าเป็นเลขคู่จะได้เล่นขาว”

ถือหมากดำสองเม็ด หมายถึง “ถ้าจำนวนเม็ดที่คู่แข่งกำไว้เป็นเลขคู่ ฝ่ายตนได้เล่นดำ ถ้าเป็นเลขคี่จะได้เล่นขาว”

ซูซูกิ โคจิโร่เปิดเผยจำนวนหมากขาวที่กำไว้ หลินจือไป๋จึงได้สิทธิ์เล่นก่อน

ทุกคนรู้กันดีว่าในหมากล้อม ผู้ที่เล่นดำจะได้เปรียบ ดังนั้นในการแข่งขันระดับใหญ่จึงมีการให้แต้มต่อเพื่อชดเชยความได้เปรียบนี้

บนโลกใช้การต่อ 7.5 แต้ม และในบลูสตาร์ก็เช่นเดียวกัน

กฎหมากล้อมของทั้งสองโลกนี้แทบจะเหมือนกันทุกประการ

แต่หลินจือไป๋เอง จริง ๆ แล้วไม่ได้ใส่ใจว่าจะได้เล่นดำหรือขาว เมื่อคืนที่ผ่านมาในการประลองกับหลี่ป๋อและคนอื่น เขารู้ดีแล้วว่าระดับฝีมือตัวเองสูงแค่ไหน

“เริ่มได้!”

พร้อมกับเสียงสัญญาณจากกรรมการ

หลินจือไป๋เริ่มวางหมากดำ

ซูซูกิ โคจิโร่ก็วางตามมา

ตึ๊ก

ตึ๊ก

ตึ๊ก

บนกระดาน หมากดำและขาววางกระจายอย่างชัดเจน

ในห้องถ่ายทอดสดออนไลน์ มีผู้ชมที่เข้าใจหมากล้อมเริ่มจับทางแผนการเล่นของหลินจือไป๋ได้

“มหาเศรษฐีเล่นทำมุมเล็ก?”

“ตำแหน่งนี้มันแปลกมากเลยนะ”

“จริงด้วย เส้นทางการวางหมากดูพิลึก ๆ”

“อาจเป็นเพราะมหาเศรษฐีไม่ใช่นักหมากล้อมมืออาชีพ อาศัยแค่แนวทางนอกตำราและพรสวรรค์ล้วน ๆ?”

“ถ้าอย่างนั้นจะสู้กับพวกฝึกมาโดยตรงได้หรือ?”

“ตอนนี้ยังดูไม่ออก เพราะหมากล้อมใช้เวลานานกว่าหมากรุกจีนเยอะ”

“ถ้าไม่จำกัดเวลา บางเกมหมากล้อมสามารถเล่นกันทั้งวันเลยนะ ดังนั้นในวงการหมากล้อมเคยมีผู้เล่นรุ่นใหม่คนหนึ่ง อาศัยความหนุ่มแน่น อึดทน จนสามารถบั่นทอนพลังของอดีตแชมป์โลกหมากล้อมผู้สูงอายุได้ และอีกฝ่ายก็แพ้เพราะหมดแรงไปจริง ๆ”

“ฮ่า ๆ นี่มันเล่นสไตล์ถ่วงเวลาเลยใช่ไหมล่ะ?”

“แต่ในศึกวรรณกรรมฉีฉู่ใช้วิธีแบบนี้ไม่ได้ เพราะเพื่อให้การแข่งขันลื่นไหล จึงมีการจำกัดเวลา ทำให้ผู้เล่นไม่มีพื้นที่ในการเล่นเชิงถ่วงเวลาเลย”

ท่ามกลางคอมเมนต์มากมาย

หมากบนกระดานก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

บิน

ตาม

ประกบ

แต้ม

แยก

ซูซูกิ โคจิโร่ยังคงมีสีหน้าเบิกบาน เขาดูออกว่า หลินจือไป๋น่าจะเป็นแนวทางนอกตำรา

พวกที่เล่นนอกตำรา แม้จะกล้าหาญและสร้างสรรค์ แต่ถ้าไม่เข้าใจการบริหารกระดาน ก็ย่อมมีจุดอ่อน เช่นหมากมุมเล็กที่วางในตอนแรกนั้น ก็มีจุดที่น่าพูดถึง

แน่นอนว่าการวางมุมเล็กนั้นมั่นคงพอสมควร ลักษณะรูปหมากโดยรวมจะไม่เสีย แต่หลินจือไป๋ดูไม่เป็นมืออาชีพ ตำแหน่งที่วางนั้นแปลกเกินไป...

เดี๋ยวก่อน!

หมากมุมเล็กนั้น!

อยู่ ๆ ก็เหมือนรู้สึกตัว ซูซูกิ โคจิโร่ก็เบิกตากว้าง

หลินจือไป๋ยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ฝ่ายตรงข้ามเพิ่งจะเข้าใจ แต่ตอนนี้ก็สายไปแล้ว

ซูซูกิ โคจิโร่กัดฟันแน่น แล้ววางหมากต่ออีกหนึ่ง แต่ว่าทันทีที่เขากดจับเวลาลง หลินจือไป๋ก็ตามวางทันทีอีกหนึ่งหมาก

ฟึ่บ!

ซูซูกิ โคจิโร่รู้สึกร้อนวูบขึ้นมา ต้องรีบหยิบน้ำดื่มขึ้นจิบ

แล้วก็เป็นเช่นนี้

ทั้งสองคนผลัดกันเดินหมากไปมา

ซูซูกิ โคจิโร่รู้สึกร้อนขึ้นเรื่อย ๆ เกือบทุกครั้งที่เขาวางหมากหนึ่งเม็ด ก็ต้องดื่มน้ำหนึ่งครั้ง

จนถึงขั้นต้องถอดเสื้อคลุมออก ขณะเล่นหมากก็ต้องใช้กระดาษซับเหงื่อที่หน้าผากไปด้วย

หมากมุมเล็ก!

หมากมุมเล็กที่หลินจือไป๋วางไว้ตอนต้น ซึ่งตำแหน่งนั้นแปลกประหลาดเสียจนตอนแรกซูซูกิ โคจิโร่ไม่เข้าใจเลย ตอนนี้กลับกลายเป็นเหมือนมีดแหลมคมที่พร้อมจะแทงทะลุหัวใจเขาได้ทุกเมื่อ!

บ้าเอ๊ย!

นี่มันกลยุทธ์บ้าอะไรเนี่ย!

เราน่ะไม่เคยเห็นมาก่อนเลย!

หลังจากที่เหงื่อชุ่มเต็มแผ่นหลัง และดื่มน้ำไปเกือบสองขวด ซูซูกิ โคจิโร่ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงขอเวลานอก ขอไปห้องน้ำเพื่อไปสงบสติอารมณ์หน่อย!

...

หลินจือไป๋จิบชาอย่างสบาย ๆ รอคอยการกลับมาของคู่แข่ง

ที่จริงแล้วการถ่วงเวลาของซูซูกิ โคจิโร่ก็ไม่มีความหมายอะไร ถึงเขาจะไปเข้าห้องน้ำเพื่อปรับสภาพจิตใจให้ดีขึ้น กระดานนี้เขาก็แพ้แน่นอนแล้ว

ไม่มีจุดให้พลิกกลับได้เลย!

ว่าแต่แผนการเดินหมากแบบนี้ มีหลักการอะไรหรือเปล่า?

จริง ๆ แล้วก็ไม่มีอะไรหรอก หลินจือไป๋รู้สึกว่าตัวเองเหมือนเครื่องจักรเล่นหมากที่ไร้หัวใจ มีแค่รูปแบบการวางหมากและการโต้ตอบอยู่ในหัว ส่วนจะวางหมากแบบไหน จะตอบโต้ยังไง พวกนั้นล้วนผุดขึ้นมาในหัวทันทีในเวลานั้น แต่ในขณะเดียวกัน ก็เหมือนเป็นผลลัพธ์ที่ผ่านการคำนวณมานับล้านครั้งแล้ว

แต่สิ่งที่หลินจือไป๋ไม่รู้ก็คือ

ขณะนี้ ห้องถ่ายทอดสดของเขามีผู้ชมสูงมาก!

ชาวฉินโจวจำนวนมหาศาล ต่างเลือกที่จะดูการแข่งขันฝั่งของหลินจือไป๋!

ในเวลาเดียวกัน ชาวจงโจวจำนวนมากก็เลือกมาดูการแข่งขันของหลินจือไป๋เช่นกัน ไม่ว่าจะเพราะกู่ฉิน หรือเพราะจูเก๋อชิวเหลียงก็ตาม

แม้แต่ฝั่งฉีโจว ฉู่โจว และแม้กระทั่งจ้าวโจว ก็มีไม่น้อยที่เข้ามาดูด้วยความสงสัยว่า “ระดับหมากล้อมของหลินจือไป๋เป็นอย่างไรกันแน่”

และผลก็คือ

ทุกคนได้เห็นความน่าสังเวชของซูซูกิ โคจิโร่!

“เป็นควายกินน้ำหรือไง?”

“ทำไมถึงดื่มน้ำตลอดเลย?”

“กดดันขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“เล่นหมากเกมเดียว ทำไมถึงเหงื่อท่วมทั้งหัว?”

“พวกคุณไม่เข้าใจจริง ๆ ซูซูกิกดดันมากเกินไป เขาต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อให้ใจเย็นลง ไม่งั้นเกมนี้ไม่มีหวังแน่นอน!”

“หมายความว่ายังไง?”

“ในกระดานนี้ ซูซูกิ โคจิโร่ยังไม่เข้าใจเลยว่าแผนการเดินหมากของหลินจือไป๋คืออะไร!”

“จะเปรียบเทียบให้ฟังนะ ก็เหมือนยอดฝีมือประลองกัน แต่คุณยังดูไม่ทันว่าอีกฝ่ายใช้กระบวนท่าอะไร ตัวเองก็เกือบจะจบแล้ว”

“ดูท่าคุณยังมีระดับไม่พอ ผู้เล่นระดับสูงเขารู้กันหมดแล้วว่าเกมนี้ซูซูกิแพ้แล้ว”

ใช่แล้ว

ซูซูกิแพ้แล้ว

หลังจากกลับจากห้องน้ำ เล่นต่อได้อีกสิบกว่านาที ซูซูกิ โคจิโร่ก็วางหมากยอมแพ้ หลินจือไป๋เก็บชัยชนะเกมแรกไปก่อน!

“ฮู่ว...”

ถอนหายใจลึก ๆ ซูซูกิ โคจิโร่จ้องหน้าหลินจือไป๋ ดวงตามีแววหวาดหวั่น เขาเริ่มตระหนักแล้วว่า อีกฝ่ายอาจจะไม่ใช่สายเล่นนอกตำราก็ได้...

หมากมุมเล็กนั้นไม่ใช่ประเด็นหลัก

ประเด็นหลักคืออีกฝ่ายไม่มีความผิดพลาดเลยแม้แต่นิดเดียวตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่ปล่อยโอกาสให้ตัวเองแม้แต่นิดเดียว!

ทั้งที่ช่วงวางหมากต้นกระดาน ก็เต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหารแล้ว ทำไมตัวเองถึงไม่ทันสังเกตเลย?

พอมาถึงกลางกระดาน ถึงจะเริ่มรู้สึกตัว แต่ตอนนั้นก็สายเกินไปแล้ว และแน่นอนว่าช่วงจบเกม ก็กลายเป็นฉากสังหารแบบพังทลายอย่างสิ้นเชิงโดยฝีมือหลินจือไป๋!

“เตรียมตัวสำหรับเกมที่สอง!”

การแข่งขันนี้ใช้ระบบชนะสองในสาม

ซูซูกิ โคจิโร่ยังมีโอกาสอยู่

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ...

ไม่มีโอกาสแล้ว

เกมที่สองยังไม่ทันผ่านไปนาน ซูซูกิ โคจิโร่ก็ยอมแพ้อีกครั้ง ขณะลุกขึ้นเดิน ยังเซเล็กน้อย ต้องให้เจ้าหน้าที่ช่วยพยุงไว้ถึงไม่ล้ม

เมื่อเดินมาถึงหน้าประตู

ซูซูกิ โคจิโร่หันกลับมา มองหลินจือไป๋ที่ยังคงสีหน้าเรียบเฉย และเผลอคิดอย่างหดหู่ว่า บางทีอีกฝ่ายอาจจะไม่แม้แต่จะจำได้ว่าเขาเป็นใคร

แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!

ถ้าจะบอกว่าเกมแรก ตัวเองอาจจะประมาท หรือโดนแผน “แนวทางนอกตำรา” ของหลินจือไป๋เล่นงานแบบไม่ทันตั้งตัว งั้นเกมที่สองก็ไม่มีข้ออ้างใด ๆ แล้ว แพ้ก็คือแพ้!

“ขอแสดงความยินดีกับหลินจือไป๋!”

ในห้องถ่ายทอดสดหลักที่ยังคงถ่ายทอดการสู้ดุเดือดของหลี่ป๋อกับเสี่ยวหลินต้าจู๋ พิธีกรก็พูดขึ้นมาว่า “ขอแสดงความยินดีกับหลินจือไป๋” ขึ้นมาเฉย ๆ

จากนั้นเขาก็อธิบายว่า:

“อาจารย์หลินจือไป๋ชนะซูซูกิ โคจิโร่ด้วยคะแนนสองต่อศูนย์ เป็นคนแรกที่สามารถเอาชนะผู้เล่นฝั่งตรงข้ามให้กับทีมฉีโจว!”

ผู้ชม: ???

ความเร็วแบบนี้หมายความว่าไงเนี่ย?

เกมแรกของหลี่ป๋อกับเสี่ยวหลินต้าจู๋ยังไม่จบเลย!

หรือจะพูดให้ถูกคือ เกมแรกของผู้เล่นส่วนใหญ่ยังไม่จบด้วยซ้ำ!

แม้แต่หลิวจี๋ที่เพิ่งชนะเกมแรก ตอนนี้ก็เพิ่งเริ่มเกมที่สองเท่านั้นเอง!

การแข่งขันหมากล้อมระดับสูงแบบนี้ ถึงจะมีความต่างของฝีมือกันอยู่บ้าง อย่างน้อยก็ยังสามารถสู้กันได้พอสมควร แต่ถ้ามีสองเกมรวดที่รวดเร็วขนาดนี้ ก็มีแต่จะบอกว่าทั้งคู่มีระดับต่างกันเกินไป ฝ่ายหนึ่งสังหารฝ่ายหนึ่งอย่างย่อยยับ!

ดังนั้น...

ซูซูกิ โคจิโร่โดนหลินจือไป๋สังหารอย่างโหดเหี้ยมเลยสินะ!?