บทที่ 21 คุณคิดว่าผมจะยอมเลิกราเพราะคำขู่แค่นี้งั้นเหรอ?

เพียงชั่วข้ามคืน 'จับผิดภาพ' ก็โด่งดังเป็นพลุแตก

ส่งผลให้ฟางหนานซึ่งเป็นนางแบบในรูปภาพโด่งดังตามไปด้วย พลังการบอกต่อของสาวสวยช่างรุนแรงถึงเพียงนี้ ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างพากันสอบถามข้อมูลของสาวสวยคนนี้

พายุความร้อนแรงของเทพธิดาเน็ตไอดอลพัดถล่มเข้ามา

และนอกจากเกมจับผิดภาพนี้จะทำให้ฟางหนานโด่งดังบนโลกอินเทอร์เน็ตได้สำเร็จแล้ว มันยังก่อให้เกิดความฮือฮาครั้งใหญ่อีกระลอกในแวดวงซอฟต์แวร์ด้วย

เกมจับผิดภาพมีรูปภาพทั้งหมดสิบสองรูป เมื่อมีคนหาจุดแตกต่างในรูปภาพทั้งสิบสองรูปนี้พบทั้งหมด ก็จะเห็นข้อความท่อนหนึ่งที่ฟางซีทิ้งไว้

"เกมนี้ได้รับไอเดียมาจากศาสตราจารย์ชา ส่วนผมเป็นคนรับผิดชอบการพัฒนา นอกจากนี้ บทที่ 021 ของศาสตราจารย์ชาได้มีผู้คนจำนวนมาก พากันกดรีเฟรชหน้าจออย่างต่อเนื่อง เพื่อรอคอยให้เย่ฉุยปล่อยเกมออกมา"

ฟางซีไม่รู้ตัวเลยว่า การที่เขาทิ้งข้อความท่อนนั้นไว้ท้ายเกมจับผิดภาพด้วยความนึกสนุกชั่วครู่ จะส่งผลให้เกิดกระแสฮือฮา และเพิ่มความคาดหวังของชาวเน็ตที่มีต่อผลงานใหม่ของศาสตราจารย์ชา

เปรียบเสมือนภาพยนตร์ชั้นดีเรื่องหนึ่งจะทำรายได้ทะลุบ็อกซ์ออฟฟิศหรือไม่ ก็ต้องดูที่ประสิทธิภาพของการโปรโมทด้วย

ในอีกโลกหนึ่ง อวตารซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ ใช้เงินลงทุนไปถึงห้าร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเป็นค่าโปรโมทอย่างเดียวก็ปาเข้าไปหนึ่งร้อยห้าสิบล้านแล้ว จากจุดนี้ก็เห็นได้ถึงความสำคัญของการโปรโมท

และการกระทำโดยไม่ได้ตั้งใจของฟางซี ก็คือการทำการตลาดเพื่อโปรโมทที่ยอดเยี่ยม แถมยังพ่วงมาด้วยเอฟเฟกต์สาวสวยระดับซูเปอร์อีกต่างหาก

เรื่องเดิมพันกิน 'เสียง' สามชั่งระหว่างเทพsbกับเดียวดายใฝ่ผอมก็ถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงอีกครั้ง

เรื่องนี้มีคลิปวิดีโอเป็นหลักฐาน หลายคนจึงเสนอแนะอย่างแข็งขันให้เทพsbไลฟ์สดกิน 'เสียง' เมื่อถึงเวลา

แม้จะไม่มีใครเข้าใจว่า 'เสียง' ที่ว่านี้คืออะไรกันแน่ แต่การผสมโรงเป็นสัญชาตญาณของมนุษย์ พวกเขาเริ่มตั้งตารอคอยกันอย่างใจจดใจจ่อแล้ว

……

"เกมจับผิดภาพนี้มีโครงสร้างเรียบง่าย แต่กลับสนุกอย่างคาดไม่ถึง แถมมันยังเป็นเกมที่เดียวดายใฝ่ผอมกับศาสตราจารย์ชาร่วมมือกันพัฒนาขึ้นมาอีกด้วย!"

รุ่งเช้า ในฐานะสมาชิกแผนกพัฒนาซอฟต์แวร์ของบริษัทสมองกลแสงsb หวังจ้าวหมิงเพิ่งมาถึงบริษัทก็เปิดเว็บบอร์ดสหพันธ์ซอฟต์แวร์ขึ้นมาตามความเคยชิน

งานของเขาคือการจับตาดูเว็บบอร์ดนี้อยู่ตลอดเวลา หากพบซอฟต์แวร์ใดที่มีแววรุ่งก็จะรีบติดต่อนักพัฒนาทันที

งานประเภทนี้ในบริษัทสมองกลแสงsbเรียกว่าพนักงานต้อนรับซอฟต์แวร์ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มีค่าตอบแทนสูงมาก

เมื่อล็อกอินเข้าสู่เว็บบอร์ดในตอนนี้ หวังจ้าวหมิงก็เห็นข้อมูลเกี่ยวกับผลงานเกมตัวที่สองของศาสตราจารย์ชาที่กำลังจะปล่อยออกมา ซึ่งถูกทำตัวแดงและปักหมุดไว้บนหน้าแรกของเว็บบอร์ดทันที

พร้อมกันนั้นยังแนบกระทู้เปิดตัวเกมจับผิดภาพมาด้วย

เพียงชั่วข้ามคืน ยอดดาวน์โหลดเกมจับผิดภาพก็ทะลุหลักล้านไปแล้ว!

ตอนแรกหวังจ้าวหมิงยังไม่เชื่อ คิดว่าต้องมีลูกไม้ตุกติกอะไรซ่อนอยู่แน่ แต่หลังจากดาวน์โหลดเกมจับผิดภาพมาลองเล่นดูแล้ว เขาก็ยอมรับอย่างหมดใจ

ความรู้สึกที่เกมนี้มอบให้เขา ไม่ได้ด้อยไปกว่าเกมจับคู่เลยแม้แต่น้อย แถมยังมีสาวสวยให้ดูเจริญหูเจริญตาอีกต่างหาก...

"เกมจับผิดภาพยังสนุกขนาดนี้ แล้วเกมเรียงเพชรที่ศาสตราจารย์ชากำลังจะปล่อยออกมาในวันนี้จะไม่ยิ่งสนุกกว่างั้นเหรอ?"

หวังจ้าวหมิงรู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งตัว

อันที่จริงเดิมทีเขาก็ค่อนข้างมั่นใจ โดยคิดว่าเย่ฉุยไม่มีทางสร้างเกมที่ได้รับความนิยมมากไปกว่าเกมจับคู่ได้อีกแล้ว

แต่ตอนนี้เขาชักจะไม่แน่ใจแล้ว

ลองคิดดูให้ดี นับตั้งแต่ศาสตราจารย์ชาปรากฏตัวขึ้น เริ่มแรกเกมจับคู่ก็โด่งดังเป็นพลุแตก จากนั้นก็ให้คำแนะนำเดียวดายใฝ่ผอมในการพัฒนาเกมการผจญภัยของลูกแมวน้อยจนประสบความสำเร็จอย่างงดงาม มาตอนนี้เกมจับผิดภาพก็เป็นไอเดียของศาสตราจารย์ชาล้วน ๆ นี่ก็เพียงพอที่จะอธิบายอะไรได้หลายอย่างแล้ว

แม้จะไม่อยากยอมรับ ทว่า... ในด้านการพัฒนาเกม ศาสตราจารย์ชาคนนี้มีฝีมือที่เก่งกาจฝืนลิขิตฟ้าจริง ๆ

"บ้าเอ๊ย ถ้าแพ้พนันครั้งนี้ ฉันคงเสียหน้าป่นปี้ เรื่องกิน 'เสียง' ยังถือเป็นเรื่องเล็ก แต่ประเด็นสำคัญคือมันจะทำให้เกียรติยศของ sb เราต้องมัวหมอง ไม่ได้การละ... ฉันต้องหาทางทำอะไรสักอย่าง!"

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หวังจ้าวหมิงก็เปิดสมองกลแสงแบบพกพาบนข้อมือของตัวเองด้วยใบหน้ามืดครึ้ม ค้นหาช่องทางการติดต่อของเย่ฉุย แล้วส่งคำขอสื่อสารไปหาเย่ฉุย

ตอนที่ได้รับคำขอสื่อสาร เย่ฉุยเพิ่งกินมื้อเช้าเสร็จ เขากำลังนั่งอยู่ในห้องของตัวเองเพื่อศึกษาปัญหาจุกจิกเล็ก ๆ น้อย ๆ ขั้นสุดท้ายของเกมเรียงเพชร

ปัญหาเกี่ยวกับการเขียนโปรแกรมเหล่านี้แท้จริงแล้วง่ายดายมาก หากไปอยู่ในมือของคนอย่างฟางซีก็สามารถแก้ไขได้ในเวลาไม่กี่นาที ทว่าเย่ฉุยกลับไม่ได้คิดจะไปรบกวนฟางซี เขาต้องการสร้างเกมนี้ให้เสร็จสมบูรณ์ด้วยตัวคนเดียว นี่คือจุดยืนในฐานะนักพัฒนาเกมคนหนึ่ง

เมื่อได้รับคำขอสื่อสาร เย่ฉุยก็ขมวดคิ้ว เขาบันทึกเบอร์นี้เอาไว้ จึงรู้ว่าเป็นเบอร์ของหวังจ้าวหมิงจากบริษัทสมองกลแสงsb

หวังจ้าวหมิงโทรหาเขาในเวลานี้เพื่ออะไรกัน?

เย่ฉุยกดรับสายด้วยความสงสัย

"ศาสตราจารย์ชา" น้ำเสียงของหวังจ้าวหมิงที่อยู่ปลายสายนั้นเย็นชาแฝงไว้ด้วยท่าทีเย็นเยียบที่ไม่อนุญาตให้ใครตั้งข้อสงสัย "ได้ยินมาว่าเกมเรียงเพชรของคุณกำลังจะปล่อยออกมาแล้วงั้นเหรอ?"

"ใช่แล้ว" เย่ฉุยกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"ยกเลิกการปล่อยเกมซะ" หวังจ้าวหมิงเอ่ยด้วยท่าทีวางอำนาจ "ถ้าคุณปล่อยไอ้สิ่งที่... ใช้คำพูดของคุณเรียกว่า เกม ออกมาละก็ คุณจะต้องเผชิญกับผลลัพธ์ที่ร้ายแรงมาก!"

ให้ตายเถอะ นี่โทรมาขู่เขางั้นเหรอ?

เย่ฉุยถามเรียบ ๆ ว่า "คุณลองว่ามาสิ ว่าจะมีผลลัพธ์ร้ายแรงแบบไหน"

"ง่ายมาก ต่อไปผลงานของคุณจะไม่ถูกบริษัทสมองกลแสงแห่งไหนนำไปใช้เลย!" หวังจ้าวหมิงกล่าวอย่างดุดัน "ถึงฉันจะเป็นแค่พนักงานตัวเล็ก ๆ ของ sb แต่ฉันก็เป็นตัวแทนหน้าตาของ sb การทำให้ฉันเสียหน้า ก็เท่ากับทำให้สมาชิก sb ทุกคนเสียหน้า เชื่อฉันเถอะ sb มีอิทธิพลมากพอที่จะทำให้ผลงานของคุณไม่สามารถเข้าสู่ตลาดซอฟต์แวร์ได้อย่างเป็นทางการแน่นอน!"

นี่กะจะแบนเขางั้นเหรอ?

เย่ฉุยแค่นหัวเราะ "ที่คุณพูดแบบนี้กับผม ผมสามารถเข้าใจได้ไหมว่าคุณคิดว่าตัวเองกำลังจะแพ้พนันเดียวดายใฝ่ผอมแล้ว?"

หวังจ้าวหมิงหัวเราะเยาะ "ศาสตราจารย์ชา ต่อให้คุณจะมีพรสวรรค์อยู่บ้าง แต่ในสายตาของ sb อย่างพวกเรา คุณก็เป็นแค่มดปลวกตัวเล็ก ๆ จะเหยียบให้ตายก็ง่ายนิดเดียว ฉันขอเตือนคุณไว้ก่อน อย่าปฏิเสธไม้อ่อนแล้วรอเจอไม้แข็ง!"

"..." ทุกครั้งที่ได้ยินหวังจ้าวหมิงเรียกตัวเองว่า sb ด้วยความภาคภูมิใจ เย่ฉุยก็อดขำไม่ได้ ทว่าตอนนี้เขารู้สึกโกรธขึ้นมาบ้างแล้ว "ผมย่อมไม่ชอบเจอไม้แข็งอยู่แล้ว แต่ผมก็ไม่เห็นว่าคุณจะใช้ไม้อ่อนกับผมตรงไหน ตอนแรกที่ผมคุยข้อตกลงกับคุณ จะสำเร็จหรือไม่ก็ไม่เป็นไร แต่คุณกลับไปตั้งกระทู้สาดโคลนใส่ผมในเว็บบอร์ด มาตอนนี้ คุณคิดว่าผมจะยอมเลิกราเพราะคำขู่แค่นี้ของคุณงั้นเหรอ?"

"ถ้าอย่างนั้น คุณก็รับผลที่ตามมาเอาเองก็แล้วกัน!" หวังจ้าวหมิงตะคอกด้วยความโกรธเกรี้ยว เตรียมจะวางสาย

"เดี๋ยวก่อน"

เย่ฉุยรีบร้องห้ามในเวลานี้ เขาหัวเราะออกมา "ดูเหมือนทุกคนจะอยากรู้กันมาก ว่า 'เสียง' ที่ผมพูดถึงนั้นหมายความว่าอะไรกันแน่ สู้ผมบอกคุณตอนนี้เลยดีกว่า... มันก็หมายถึงขี้นั่นแหละ"

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้น

"แหวะ..."

***