ตอนเย็น

ในห้องทำงาน

หลินเซิ่งเทียนกำลังทำงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์

ทันใดนั้น...

โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น

หลินเซิ่งเทียนรับสาย

“ขอโทษที่รบกวนคุณหลินนะครับ ผมชื่อเจียงเฉิง เป็นตัวแทนจาก คุนเผิงอินเวสต์เมนต์ เรามีแผนงานรายการวาไรตี้เกี่ยวกับดนตรีที่อยากร่วมมือกับคุณครับ ตอนนี้เราได้ส่งแผนงานไปที่อีเมลของคุณแล้ว คุณสามารถลองดูได้เลย ถ้าสนใจเรายินดีจะคุยรายละเอียดเพิ่มเติมครับ”

เจียงเฉิงพูดด้วยน้ำเสียงคล่องแคล่ว

ก่อนหน้านี้เขาก็เพิ่งพูดประโยคเดียวกันนี้กับจ้าวเหล่ยในช่วงกลางวัน

ในอาชีพของหลินเซิ่งเทียน เขามักได้รับโทรศัพท์แบบนี้อยู่บ่อยครั้ง เขายิ้มเล็กน้อยและตอบกลับ:

“งั้นเดี๋ยวผมลองดูครับ”

ไม่จำเป็นต้องถามว่าอีกฝ่ายรู้เบอร์โทรศัพท์หรืออีเมลเขาได้ยังไง เพราะในวงการนี้ข้อมูลเหล่านี้มักถูกแชร์กันได้ง่าย

หลังจากวางสาย

หลินเซิ่งเทียนล็อกอินเข้าอีเมลและเปิดดูแผนงานของอีกฝ่าย

“รายการแข่งขันดนตรี...”

“ฉันคือซุปเปอร์สตาร์ ประกอบไปด้วยการแข่งขันแบบธรรมดา รอบคืนชีพ รอบท้าชน รอบรองชนะเลิศ และศึกตัดสินผู้ชนะ...”

“เชิญนักร้องที่มีชื่อเสียงมาแข่งกัน?”

แค่ฟังแนวคิดก็ทำให้หลินเซิ่งเทียนตาเป็นประกาย เพราะนี่เป็นแนวคิดที่แปลกใหม่มาก!

แม้รายการแข่งขันดนตรีจะเป็นที่นิยมในโลกนี้ แต่ก็ไม่เคยมีรายการไหนที่เชิญนักร้องที่มีชื่อเสียงมาแข่งขันกันแบบนี้มาก่อน

เพราะอะไรน่ะเหรอ?

ก็เพราะพวกนักร้องเหล่านี้มีชื่อเสียงอยู่แล้ว!

ความคิดนี้ถือว่าน่าสนใจมาก แต่ปัญหาคือ การมีแค่แนวคิดยังไม่พอ เพราะนักร้องที่มีชื่อเสียงคนไหนจะยอมมาร่วมรายการแบบนี้?

ชนะก็ไม่มีอะไรให้ได้มากมาย

แต่ถ้าแพ้ล่ะ? เสียทั้งหน้าและอาจกระทบต่อสถานะในวงการเพลงอีกด้วย

“น่าเสียดาย...ทำไม่ได้หรอก”

หลินเซิ่งเทียนส่ายหัว แล้วกลับไปทำงานต่อ แต่ไม่รู้ทำไม ไอเดียของแผนงาน ฉันคือนักร้อง กลับวนเวียนอยู่ในหัวของเขาไม่หยุด

หรือว่ามันจะเป็นไปได้จริงๆ?

หลินเซิ่งเทียนมีเซนส์ทางอาชีพที่สูงมาก เขารู้สึกว่ารายการนี้ต้องมีอะไรบางอย่างที่เขายังมองไม่เห็น

เดี๋ยวก่อนนะ!

เชิญนักร้องเจ็ดคนมาแข่งขัน ทุกสัปดาห์จะมีการจัดอันดับโดยการโหวตจากผู้ชมในห้องส่ง แบบนี้มันเหมือนกับกระดานจัดอันดับฤดูกาลของวงการเพลงเลยนี่นา!

ทำไมกระดานจัดอันดับถึงได้รับความสนใจมาก?

ก็เพราะผู้คนชอบดูนักร้องที่มีชื่อเสียงมาแข่งกันไง!

เหมือนตอนที่ซุนกู่ชนะโจวหานจิ้นในกระดานจัดอันดับเมื่อเดือนก่อน ประเด็นนี้เรียกกระแสพูดคุยทั้งในและนอกวงการได้อย่างมหาศาล

เป็นไปได้! รายการนี้ทำได้!

แววตาของหลินเซิ่งเทียนเป็นประกาย เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรกลับไปหาเจียงเฉิงทันที

“สวัสดีครับ”

“คุณหลินดูแผนงานแล้วหรือยังครับ?”

“ผมยังไม่ได้ศึกษาอย่างละเอียด แต่รายการนี้มีความคิดสร้างสรรค์มาก ผมคิดว่าเราสามารถร่วมมือกันได้ รายละเอียดค่อยคุยเพิ่มเติมกันนะครับ ไอเดียของพวกคุณยอดเยี่ยมมาก!”

“งั้นเรานัดเจอกันพรุ่งนี้ดีไหมครับ?”

“ได้ครับ พรุ่งนี้เช้าผมจะนัดคุณ แต่บริษัทของคุณชื่ออะไรนะครับ?”

“คุนเผิงอินเวสเมนต์ ครับ เป็นบริษัทหน้าใหม่ แต่เราเคยร่วมงานกับ เฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ มาก่อน”

“อ๋อ?”

หลินเซิ่งเทียนไม่ได้ซักถามอะไรมาก เพราะเขาตรวจสอบเองก็รู้ว่าเรื่องนี้จริงหรือไม่

หลังจากการสนทนาจบลง

หลินเซิ่งเทียนรีบเรียกพี่สาวและน้องชายมาคุยในสวน เพราะเขาต้องการความช่วยเหลือจากพวกเขา

“มีเรื่องอะไรเหรอ?”

หลินซีขยี้ผมที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อย “กำลังจะไปอาบน้ำอยู่เลย”

ส่วนหลินจือไป๋กลับยิ้มบาง ๆ เพราะเขารู้แล้วว่าพี่ชายคงได้เห็นแผนงานของรายการ ฉันคือนักร้อง และดูเหมือนจะสนใจ

ก่อนหน้านี้ หลินจือไป๋ยังเคยกังวลอยู่เลยว่าพี่ชายจะมองเห็นศักยภาพของแผนงานนี้หรือเปล่า

ถ้าพี่ชายมองไม่ออก เขาเองอาจจะต้องออกหน้าอธิบาย ซึ่งก็เสี่ยงที่จะเผยตัวตนอยู่ไม่น้อย โชคดีที่ความสามารถในสายงานของหลินเซิ่งเทียนยังไม่ทำให้ผิดหวัง

“ฉันต้องการความช่วยเหลือจากพวกเธอ!”

หลินเซิ่งเทียนพูดด้วยสีหน้าจริงจัง:

“ฉันได้รับแผนงานรายการที่น่าสนใจมาก เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง แต่อย่าปล่อยข้อมูลนี้หลุดออกไปล่ะ...”

“อย่ามัวแต่พูดคลุมเครือ”

หลินซีเบ้ปาก “ฉันเป็นผู้จัดการในแผนกดนตรี ส่วนจือไป๋เป็นนักแต่งเพลง ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือจากพวกเรา ก็มีเหตุผลเดียวเท่านั้น นั่นคือรายการนี้เกี่ยวกับดนตรี”

“เฮ้อ~ พี่สาวฉันฉลาดจริง ๆ”

หลินเซิ่งเทียนอธิบายกฎและแนวคิดของรายการนี้ให้พี่สาวและน้องชายฟังอย่างละเอียด

หลินซีไม่ค่อยถนัดเรื่องรายการวาไรตี้ หลังจากฟังจบก็ได้แต่นิ่งคิดว่ารายการนี้มีจุดเด่นตรงไหน

แต่หลินจือไป๋กลับพูดขึ้นทันทีว่า “ไม่เลวเลยนะ”

“ทำไมถึงคิดว่าไม่เลวล่ะ?”

หลินซีหันไปมองน้องชายด้วยความสงสัย

หลินจือไป๋ทำท่าทางเหมือนกำลังวิเคราะห์อย่างจริงจัง:

“การเชิญนักร้องที่มีชื่อเสียงมาแข่งกันแบบนี้ แฟนคลับของพวกเขาต้องมาดูแน่นอน ต่างจากพวกรายการแข่งขันของนักร้องหน้าใหม่ ที่ไม่มีใครรู้จัก”

“งั้นเหรอ...”

หลินซีพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “แฟนคลับของนักร้องก็คือฐานผู้ชมของรายการอย่างนั้นสินะ?”

หลินเซิ่งเทียนพยักหน้า:

“ใช่ พวกเขามาพร้อมฐานแฟนคลับ แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือยังมีประเด็นเรื่องอื่นด้วย เช่น นักร้องอย่างจางซีหยาง...”

“เรื่องความรู้สึกผูกพัน!”

หลินซีที่เริ่มเข้าใจ ร้องออกมาทันที

เธอรู้ดีว่าทำไมจางซีหยางถึงกลับมาโด่งดังได้อีกครั้งในช่วงนี้

จางซีหยางเป็นตัวอย่างของนักร้องที่ครั้งหนึ่งเคยดังมาก่อน แม้ตอนนี้จะไม่ได้รับความนิยมเท่าเดิม แต่หากได้รับการโปรโมตที่เหมาะสม ก็มีโอกาสกลับมาโด่งดังได้อีกครั้ง!

“ถูกต้องแล้ว ความรู้สึกผูกพันนี่แหละคือหัวใจสำคัญ”

หลินเซิ่งเทียนยิ้ม:

“แต่ไม่ใช่แค่ความรู้สึกผูกพัน เราต้องทำให้เวทีรายการมีอารมณ์และความรู้สึกสดใหม่ด้วย เหมือนกับตอนที่จางซีหยางกลับมาโด่งดัง ก็เพราะการแสดงสดของเขามีอารมณ์ที่เข้าถึงคนดู”

“เข้าใจแล้ว!”

หลินซีพยักหน้าอย่างแรง:

“แต่ปัญหาคือ คุณจะหานักร้องที่ยอมมาร่วมรายการได้เหรอ? นักร้องชื่อดังส่วนใหญ่คงไม่ยอมมาแข่งกันง่าย ๆ หรอก เพราะถ้าแพ้มันเสียหน้า แถมยังไม่แน่ว่ารายการจะดังอีก”

หลินเซิ่งเทียนยิ้มและอธิบายว่า:

“มันก็ไม่ได้ยากขนาดนั้น เราเน้นไปที่นักร้องที่เคยดังมาก่อน แต่ตอนนี้เริ่มเงียบหายไป คนพวกนี้มักจะมีการแสดงสดที่ยอดเยี่ยม และที่สำคัญคือพวกเขายังขาดโอกาสแสดงฝีมือบนเวทีใหญ่ ๆ แบบนี้อีกด้วย”

“นักร้องแบบนี้คุ้มค่ากับงบประมาณ และพวกเขาก็น่าจะตอบรับง่ายกว่า”

หลินจือไป๋ที่เงียบมานาน แอบหัวเราะในใจ

เขารู้ดีว่าพี่ชายเริ่มมองออกแล้ว ว่ารายการแบบนี้ต้องใช้นักร้องแบบไหน

หลินเซิ่งเทียนหันมามองหลินซีและพูดขึ้น:

“ไม่มีพวกเธอช่วย ฉันคงทำโปรเจกต์นี้ไม่สำเร็จ”

หลินซีถามขึ้นทันที:

“บอกมาเลยสิ คุณอยากได้ใคร?”

หลินเซิ่งเทียนตอบโดยไม่ลังเล:

“จางซีหยาง!”

จางซีหยางคือเป้าหมายแรกของหลินเซิ่งเทียน เขาเป็นนักร้องที่มีการแสดงสดสุดยอด และในช่วงนี้เขาก็กำลังกลับมาโด่งดังอีกครั้ง นี่จึงเป็นโอกาสที่เหมาะสมที่สุด

“ฉันก็ว่าอยู่”

หลินซีถอนหายใจ:

“จางซีหยางเหมาะกับรายการนี้จริง ๆ แต่ปัญหาคือเขาเคยบอกไว้ชัดเจนว่าไม่อยากเข้าร่วมรายการวาไรตี้ใด ๆ ตอนที่เขาเซ็นสัญญากับแผนกเรา เขายังระบุเป็นเงื่อนไขเลยด้วยว่าห้ามบังคับให้เขาเข้าร่วมรายการแบบนี้ เขาเป็นคนหัวแข็งมาก ไม่มีใครโน้มน้าวเขาได้”

“ถ้าไม่มีจางซีหยาง รายการนี้คงจะลำบากแน่...”

หลินเซิ่งเทียนขมวดคิ้ว:

“ช่วยลองคุยกับเขาอีกครั้งได้ไหม? ขอให้เขายอมแหกกฎสักครั้ง”

หลินซีส่ายหน้า:

“ฉันจะลองพยายามดู แต่ไม่อยากให้คาดหวังสูงเกินไปนะ ถ้าจางซีหยางยอมง่าย ๆ เขาคงไม่เงียบหายไปนานขนาดนั้นหรอก”

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังกลุ้มใจ หลินจือไป๋กลับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นอย่างเงียบ ๆ

ผ่านไปไม่นาน เขายกโทรศัพท์ขึ้นมาโชว์ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์:

“จางซีหยางตกลงแล้ว”

“หา!?”

ทั้งหลินเซิ่งเทียนและหลินซีมองหน้ากันด้วยความตกใจ

หลินจือไป๋ยื่นโทรศัพท์มาให้ดู เป็นข้อความแชทของเขากับจางซีหยาง

หลินจือไป๋: [พี่ชายผมอยากจัดรายการวาไรตี้แนวแข่งขันดนตรี]

จางซีหยาง: [ถ้าคุณหมายถึง "ไป๋ตี้" ผมไม่มีปัญหา ยินดีเข้าร่วม]

หลินจือไป๋: [ขอบคุณมากครับ]

หลินซีมองข้อความนั้นพร้อมกับอ้าปากค้าง:

“จางซีหยางที่ดื้อรั้นขนาดนั้น... ยอมง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ!?”

หลินเซิ่งเทียนมองน้องชายด้วยสีหน้าสับสน:

“นายทำได้ยังไง? ทำไมจางซีหยางถึงยอมง่ายขนาดนี้?”

หลินจือไป๋ยักไหล่:

“บางทีอาจเพราะผมเป็นไป๋ตี้ล่ะมั้ง?”

“โว้ะ!”

หลินซีถึงกับสบถออกมาเบา ๆ เธอเพิ่งพูดเองว่าไม่มีทางทำให้จางซีหยางยอมได้ แต่หลินจือไป๋กลับทำสำเร็จในเวลาแค่ไม่กี่นาที

หลินเซิ่งเทียนหัวเราะเสียงดัง:

“ถ้าได้จางซีหยางเข้าร่วม การเชิญนักร้องคนอื่น ๆ ก็จะง่ายขึ้นมาก น้องเล็ก นายช่วยพี่ชายไว้เยอะเลย!”

หลินจือไป๋ยิ้มเล็กน้อยก่อนพูดขึ้น:

“ถ้างั้นผมขอแนะนำอีกคน ให้ ‘หลินโส่วจัว’ เข้าร่วมด้วย”

หลินโส่วจัวคือนักร้องอีกคนที่หลินจือไป๋รู้ดีว่าเหมาะกับเวทีนี้ เพราะเขาเคยเห็นจากประสบการณ์ของโลกก่อน

“ได้เลย!”

หลินเซิ่งเทียนพยักหน้า:

“รายการนี้ต้องการนักร้องหลากหลายรุ่น ถ้าได้ทั้งนักร้องอายุน้อย นักร้องรุ่นกลาง และนักร้องรุ่นใหญ่ จะยิ่งน่าสนใจ”

“ที่สำคัญคือ ควรมีทั้งนักร้องชายและหญิง”

หลินซีที่ตั้งใจช่วยงานเต็มที่ ก็เสนอความคิดเห็นเพิ่มเติม

“เห็นด้วย”

หลินเซิ่งเทียนหันไปมองหลินซีและถาม:

“แล้วนักร้องรุ่นใหญ่คนไหนที่เหมาะจะมาเป็นเสาหลักของรายการนี้?”

หลินซีครุ่นคิดก่อนตอบ:

“ถ้าเป็นนักร้องรุ่นใหญ่มากฝีมือ ฉันว่า ‘เซี่ยอวี่หลง’ น่าจะเหมาะ”

“เซี่ยอวี่หลง?”

หลินจือไป๋เลิกคิ้ว เขาจำได้ว่าเซี่ยอวี่หลงมีสถานะคล้ายกับ “หานเล่ย” จากโลกก่อน เป็นนักร้องที่มีเพลงฮิตมากมายและเสียงร้องทรงพลัง

“ใช่ ปีนี้เขาอายุครบ 50 ปีพอดี แต่ฝีมือยังคงเฉียบคมเหมือนเดิม ถ้าเทียบกับบรรดานักร้องเบอร์ใหญ่ในวงการแล้ว เขาไม่ได้ด้อยกว่าใครเลย”

“เยี่ยม!”

หลินเซิ่งเทียนตื่นเต้น:

“งั้นพรุ่งนี้ช่วยติดต่อเซี่ยอวี่หลงด้วยนะ ถ้าเขาตกลง เราจะมีทีมที่สมบูรณ์แบบเลย”

พี่น้องทั้งสามคนใช้เวลาคุยกันเรื่องแผนงานของรายการจนดึกดื่น ก่อนจะแยกย้ายกันไปพักผ่อน...