บทภาพยนตร์ที่หลินจือไป๋เขียนนั้นเสร็จอย่างรวดเร็ว เริ่มเขียนตอนกลางคืนและเสร็จในวันถัดไป ส่วนเรื่องหาผู้กำกับและอื่นๆ เขาก็มอบหมายให้เจียงเฉิงจัดการ

ตอนนี้คุนเผิงเติบโตจนมีขนาดใหญ่มาก

สิ่งที่หลินจือไป๋มอบหมายให้เจียงเฉิงทำ เจียงเฉิงสามารถหาผู้เชี่ยวชาญมาช่วยจัดการได้ บริษัทเติบโตขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ทำให้หลินจือไป๋มีอุปสรรคในการทำสิ่งต่างๆ น้อยลง และการลงมือทำก็รวดเร็วมาก ต่างจากสมัยก่อนที่ต้องคำนึงถึงเรื่องเงินทุนและความสัมพันธ์

วันต่อมา

ตอนเที่ยง

คุณพ่อคุณแม่และพี่ชายพี่สาว อยู่ดีๆ ก็กลับมาจากบริษัท

คุณพ่อพูดกับหลินจือไป๋ว่า

“คุณปู่ให้เธอไปที่คฤหาสน์ซีเฉิง”

หลินจือไป๋ชะงัก “มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?”

“ในโทรศัพท์ไม่ได้บอก แต่พวกเราไม่ไว้ใจให้เธอไปคนเดียว เลยจะไปด้วยกัน”

พี่สาวพูดพลางขมวดคิ้ว

การที่หลินจือไป๋ไปคฤหาสน์ซีเฉิงทีไร ก็มักมีปัญหาเกิดขึ้นเสมอ ครั้งหนึ่งเคยได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะ อีกครั้งก็ไปทะเลาะกับคนรุ่นที่สามในตระกูลเดียวกัน

ทำให้คนในครอบครัวตอนนี้พอได้ยินว่าคุณปู่เรียกหลินจือไป๋ไปคฤหาสน์ซีเฉิง ต่างก็รู้สึกตื่นตัวราวกับเจอเหตุการณ์คอขาดบาดตาย

“ได้ครับ”

หลินจือไป๋ไม่ได้มีปัญหาอะไร ถึงแม้เขาจะรู้สึกว่าครอบครัวทำเรื่องใหญ่โตเกินไปที่ทุกคนพากันหยุดงานมา

หลังจากกินข้าวเที่ยง

ครอบครัวหลินจือไป๋เดินทางไปยังคฤหาสน์ซีเฉิง

เลขาของคุณปู่ที่ชื่อจิน มารอต้อนรับที่ประตูคฤหาสน์ พอเห็นว่าครอบครัวหลินจือไป๋มากันทั้งบ้าน เธอก็อดยิ้มไม่ได้พร้อมพูดว่า

“ตั้งใจมาทานข้าวเย็นที่คฤหาสน์ด้วยหรือเปล่าครับ?”

“แค่แวะมาดูน่ะครับ” หลินจือไป๋ถามด้วยความสงสัย “คุณปู่เรียกผมมามีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”

“เรื่องเซอร์ไพรส์ครับ”

เลขาจินกระพริบตาพร้อมนำทางครอบครัวหลินจือไป๋ไปยังสนามบินส่วนตัวของคฤหาสน์

ที่สนามบินมีเครื่องบินส่วนตัวจอดอยู่หนึ่งลำ เป็นเครื่องบินลำใหม่ที่หลินจือไป๋ไม่เคยเห็นมาก่อน

“นี่คือเครื่องบินส่วนตัวรุ่น S380 ที่ท่านประธานสั่งผลิตจากบริษัทโบอิ้งตั้งแต่ปีที่แล้ว ใช้เงินไปหนึ่งพันล้านหยวน เพิ่งจะส่งมอบเมื่อเดือนที่แล้ว เป็นเครื่องบินที่เติมน้ำมันครั้งเดียวสามารถบินได้หลายหมื่นกิโลเมตร...”

เลขาจินพูดแนะนำเครื่องบินด้วยความภูมิใจ

“แล้วเกี่ยวอะไรกับพวกเราคะ?” หลินซีถามด้วยความสงสัย

“ฟังให้จบก่อนครับ” เลขาจินยิ้ม “เครื่องบินลำนี้ติดตั้งเทคโนโลยีล้ำสมัย มีความหรูหราครบครันจนเรียกได้ว่าเป็นโรงแรมบินได้ ภายในมีห้องรับแขก ห้องนอน ห้องน้ำ รวมถึงบาร์และห้องครัวสุดหรู พร้อมจอภาพยนตร์ขนาดใหญ่และระบบเสียงคุณภาพสูง เพื่อให้ความบันเทิงในระหว่างการเดินทางสมบูรณ์แบบที่สุด”

“แล้วไงต่อ?”

หลินซีเหมือนจะเริ่มเดาได้ลางๆ

“และเครื่องบินลำนี้ ท่านประธานได้มอบให้กับคุณชายหลินจือไป๋ครับ เพียงคุณชายเซ็นเอกสาร เครื่องบินลำนี้ก็จะกลายเป็นทรัพย์สินในชื่อของคุณชายทันที”

“ให้ผมเหรอครับ?”

หลินจือไป๋ตกใจ เพราะตั้งแต่เล็กจนโตคุณปู่ไม่เคยให้แม้แต่ของเล่นเครื่องบินจำลองเลย แต่ครั้งนี้กลับมอบเครื่องบินจริงๆ ให้ทั้งลำ

“นี่มันของครอบครัวเราแล้วใช่ไหม!?”

หลินซีร้องออกมาด้วยความตกใจและดีใจ

คุณพ่อคุณแม่เองก็ยิ้มออกมา

“เป็นของจือไป๋ต่างหาก”

พี่ชายหลินเซิ่งเทียนพูดด้วยน้ำเสียงเตือนหลินซีให้สงบลง แต่ตัวเขาเองก็อดดีใจไม่ได้

“ไม่สำคัญหรอก!”

หลินซีพูดพลางยิ้มกว้าง “ฉันขึ้นไปดูข้างในได้ใช่ไหม?”

“ต้องถามคุณชายหลินจือไป๋ครับ” เลขาจินพูดพลางยิ้ม

“ไม่ต้องถามแล้ว!” หลินซีรีบลากหลินจือไป๋ขึ้นเครื่องทันที ความสนิทสนมของพี่น้องไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

“ทุกคนมาดูกันเถอะ”

หลินจือไป๋ชวนคุณพ่อคุณแม่และพี่ชายเข้าไปชมด้านใน

การตกแต่งภายในที่หรูหราทำให้หลินซีถึงกับส่งเสียงกรีดร้องด้วยความตื่นเต้น

แม้ว่าบ้านหลินจือไป๋จะร่ำรวยมาก แต่ก็ไม่ถึงขั้นซื้อเครื่องบินส่วนตัวมูลค่าหนึ่งพันล้านหยวนได้ง่ายๆ และสิ่งที่ทำให้เครื่องบินลำนี้มีค่ามากกว่าแค่ราคา คือความรักและเอาใจใส่จากคุณปู่ที่มีต่อหลานชาย

ในบรรดาหลานชายหลานสาวของหลินเจามู่ มีเพียงหลินจือไป๋คนเดียวที่ได้รับของขวัญเช่นนี้!

"คุณปู่ซื้อเครื่องบินลำละพันล้านหยวนให้หลินจือไป๋!?"

ข่าวที่หลินเจามู่มอบเครื่องบินให้หลานชายหลินจือไป๋ ได้แพร่กระจายไปทั่วตระกูลหลินในเวลาไม่นาน สร้างความโกรธแค้นให้กับครอบครัวของลุงคนโตเป็นอย่างมาก!

“ลำเอียง!”

หลินกงตาแดงก่ำพลางพูดขึ้นด้วยความไม่พอใจ:

“ยิ่งอายุมาก คุณปู่ก็ยิ่งลำเอียงขึ้นทุกวัน!”

“ทำไมต้องเป็นเขา!” หลินจิ้งเต็มไปด้วยความอิจฉา “หลินจือไป๋มันมีอะไรดีกว่าพวกเรา!”

หลินชุนกำหมัดแน่น:

“คุณปู่คิดอะไรอยู่กันแน่? ผมในฐานะลูกชายคนโตของตระกูลหลิน ทุ่มเททำงานให้กับกลุ่มบริษัทเฉินฮวามาเป็นเวลาหลายปี กลับสู้หลานชายคนเล็กของคุณปู่ไม่ได้อย่างนั้นหรือ?”

...

ครอบครัวของลุงรอง

หลินหู่รู้สึกเหมือนขมับจะระเบิด:

“นี่คุณปู่หมายความว่ายังไงกัน? หลินจือไป๋จะกลายเป็นรัชทายาทแห่งกลุ่มบริษัทเฉินฮวาแล้วอย่างนั้นเหรอ!?”

“เกรงว่าคุณปู่จะหมายความแบบนั้นจริงๆ!” หลินเฟิ่งกัดฟันพูด

คุณปู่ดีกับหลินจือไป๋มาก มากจนขนาดคนโง่ยังมองออกว่าคุณปู่มีความตั้งใจบางอย่าง!

หลินเป่าพูดด้วยน้ำเสียงหนักใจ:

“บางทีเราอาจต้องเปลี่ยนท่าทีต่อครอบครัวของคุณอาสี่แล้วล่ะ”

หลินเซี่ยทุบโต๊ะด้วยความไม่พอใจ:

“จะให้ฉันไปประจบหลินตงอย่างนั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ!”

...

ครอบครัวของลุงสาม

หลินหลิวโกรธจนตัวสั่น เธอไม่กล้าจินตนาการว่าถ้าหลินจือไป๋ได้เป็นผู้ควบคุมอำนาจในอนาคต เธอจะต้องเผชิญกับการแก้แค้นแบบไหน

“ในบ้านมีหลินจือไป๋คอยขัดขา ข้างนอกก็ยังมีคุนเผิง พวกเราคงลำบากทุกย่างก้าวแล้ว”

หลินมู่หรี่ตาลง

หลินเสินถอนหายใจลึก:

“เราจะยอมให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ต่อไปอย่างนั้นหรือ?”

หลินชิวมองลูกชายลูกสาวทั้งสี่แล้วพูดว่า:

“บางเรื่องในอนาคต เราคงต้องเตรียมใจล่วงหน้าแล้วล่ะ คุณปู่ไม่เคยดีกับลูกหลานคนไหนขนาดนี้มาก่อน เขาไม่ใช่คนที่ชอบตามใจหลานๆ อยู่แล้ว”

เรื่องที่หลินเจามู่จะส่งต่อกลุ่มบริษัทเฉินฮวาให้ใครนั้น เป็นประเด็นที่ไม่เพียงแค่คนในตระกูลหลินเท่านั้นที่สนใจ แต่ยังรวมถึงทั้งวงการบันเทิงฉินโจวด้วย ดังนั้นแค่การมอบเครื่องบินลำเดียวก็เพียงพอให้ผู้คนจินตนาการไปได้ไกล!

ส่วนตัวหลินจือไป๋เองกลับไม่ได้ใส่ใจอะไร

ตอนนี้เขาไม่ได้มองว่าเหล่าลุงๆ ทั้งสามเป็นภัยคุกคามอีกต่อไปแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นเว็บไซต์วิดีโอของลุงรอง หรือสถานีโทรทัศน์ของลุงสาม ก็ล้วนถูกหลินจือไป๋กดดันจนแทบไม่มีทางฟื้นตัว

ยังเหลือเพียงธุรกิจภาพยนตร์ของลุงคนโตที่เขายังลงมือไม่ได้ แต่ก็คงอีกไม่นาน

อย่างไรก็ตาม การที่คุณปู่มอบเครื่องบินให้ เขาก็ต้องกล่าวขอบคุณด้วยเหตุผลทั้งทางอารมณ์และหน้าที่ เขาจึงโทรหาคุณปู่หลินเจามู่ในตอนเย็น

เพราะช่วงกลางวันเขาไม่ได้เจอคุณปู่ที่คฤหาสน์ซีเฉิง

“ถ้าอยากขอบคุณจริงๆ” คุณปู่หลินเจามู่ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ หลังรับโทรศัพท์

“เขียนพู่กันให้ฉันสักบทสิ”

หลินจือไป๋: “…”

ดูเหมือนคุณปู่ยังคาใจเรื่องที่ครั้งก่อนเขาไม่สามารถซื้อบทกวี “หลานถิงซวี่” ได้ ถึงขนาดยังจำเรื่องลายมือของเขาได้

“ได้ครับ”

หลินจือไป๋ตอบตกลง: “เดี๋ยวผมเลือกวันหนึ่งแล้วจะเขียนให้ท่านนะครับ”

แต่หลังจากตกลงไป เขาก็เพิ่งรู้สึกถึงความไม่สมเหตุสมผล เพราะงานเขียนพู่กันที่เขาทุ่มเทเขียนจริงๆ มีมูลค่าขายได้มากกว่าหมื่นล้านหยวนเสียอีก

ถ้าคิดแบบนี้ ดูเหมือนเขาจะขาดทุนเสียแล้ว?

หลินจือไป๋เริ่มเข้าใจถึงความน่ากลัวของคนในแวดวงธุรกิจ

ยิ่งแก่ก็ยิ่งเจ้าเล่ห์จริงๆ!

...

ตอนกลางคืน

หลินจือไป๋ได้รับโทรศัพท์จากเจียงเฉิงที่โทรมาเตือนว่า 《หน้ากากนักร้อง》 กำลังจะเริ่มถ่ายทำตอนที่ 4 อย่างเป็นทางการในวันพรุ่งนี้

หลังจากถ่ายทำไปสามตอน ความนิยมของรายการก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง!

จากข้อมูลล่าสุด ความนิยมของรายการตอนนี้เทียบเท่ากับ 《เดอะวอยซ์》 แล้ว!

บนโลกออนไลน์

หัวข้อที่ถูกพูดถึงมากที่สุดในตอนนี้ ย่อมเป็น “ราชันย์ร้อยหน้า”

โดยเฉพาะในตอนที่ผ่านมาที่ราชันย์ร้อยหน้าใช้เสียงของหลี่เซียวร้องเพลง “น้ำหอมยาพิษ” ส่งผลให้กระแสพูดถึงในโลกโซเชียลระเบิดขึ้นทันที!

ไม่เพียงเท่านั้น หลัวเยี่ยน ผู้ที่มีความสามารถเปลี่ยนเสียงได้เช่นเดียวกัน ก็กลายเป็นคนที่ติดเทรนด์บนโซเชียลต่อเนื่องในช่วงนี้

ถึงแม้ทุกคนจะรู้ดีว่าราชันย์ร้อยหน้าไม่น่าจะใช่หลัวเยี่ยน แต่เพราะไม่มีใครหาคำตอบได้ ทุกคนก็เลยยังคงวิเคราะห์กันไปต่างๆ นานา

มีคนเปิดโพลสำรวจบนอินเทอร์เน็ตด้วยซ้ำ

หัวข้อโพล:

“คุณคิดว่า ‘ราชันย์ร้อยหน้า’ เป็นผู้ชายหรือผู้หญิง?”

ตัวเลือก:

a: ผู้ชาย

b: ผู้หญิง

c: งงจนตัดสินใจไม่ได้

หลินจือไป๋เลือก “b” ทันที

ที่เลือกก็แค่เพราะอยากดูว่าอัตราการสนับสนุนของแต่ละฝ่ายเป็นอย่างไร เลยกดโหวตแบบไม่ได้คิดอะไรมาก

แต่ผลที่ออกมากลับทำให้หลินจือไป๋ประหลาดใจ:

60% ของคนโหวตคิดว่าราชันย์ร้อยหน้าเป็นผู้ชาย

20% คิดว่าเป็นผู้หญิง

อีก 20% เลือก “งงจนตัดสินใจไม่ได้” เพราะเดาไม่ออกจริงๆ ว่าเป็นเพศไหน

ผลลัพธ์นี้ทำให้หลินจือไป๋หัวเราะออกมาอย่างขำขัน

“เอาล่ะ... บางทีฉันอาจจะเปลี่ยนแนวคิดสักหน่อย”

เขาตัดสินใจได้ทันทีว่าจะร้องเพลงอะไรในตอนหน้า

แต่เดิมเขาคิดว่าการปลอมเป็นนักร้องหญิงเป็นแค่การแกล้งเล่นสนุก ไม่มีทางที่คนดูจะเชื่อ

ทว่าผลปรากฏว่า มีคนดูส่วนหนึ่งที่เชื่อว่าอาจเป็นไปได้ และยังมีอีกจำนวนไม่น้อยที่ลังเล

ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นเล่นต่อเลยแล้วกัน!

ระหว่างโทรศัพท์

เจียงเฉิงพูดขึ้นมาขำๆ:

“ถ้าเจ้าถูกเปิดโปงตัวตนขึ้นมา วันนั้น ‘ฉู่ฉือ’ กับ ‘ไป๋ตี้’ จะกลายเป็นหนึ่งเดียวกันเลยนะครับ เจ้านายคิดไว้รึยังว่าจะใช้ตัวตนไหนในวงการเพลงต่อไป จะให้ ‘ไป๋ตี้’ หรือ ‘ฉู่ฉือ’ หายไป?”

หลินจือไป๋หัวเราะ:

“ทำไมต้องให้ใครหายไป? แค่เพลงหนึ่งเพลง ให้ไป๋ตี้แต่งทำนอง ฉู่ฉือแต่งเนื้อร้อง แล้วหลินจือไป๋ร้อง มันไม่สมเหตุสมผลและสมบูรณ์แบบเหรอ?”

เจียงเฉิง: “...”

เป็นแนวทางที่เขาไม่เคยคิดมาก่อน และดูเหมือนจะเป็นคำตอบที่ลงตัว ใครก็ไม่จำเป็นต้องหายไปและยังเพิ่มความน่าสนใจเข้าไปอีก

ถึงแม้ทุกคนจะรู้ความจริง แต่คงทำได้เพียงยิ้มและหัวเราะให้กับไอเดียนี้

“ก็ได้ครับ”

เจียงเฉิงเสริมอีกว่า:

“ช่วงนี้มีคนให้ความสนใจในความสามารถด้านการแต่งเพลงของเจ้านายมากขึ้น แต่ก็มีเสียงสงสัยว่าเจ้านายอาจมีนักแต่งเพลงมือฉมังอยู่เบื้องหลัง คิดว่าจะตอบโต้ยังไงดีไหม?”

“ไม่ต้องสนใจ”

“ราชันย์ร้อยหน้า” เคยพูดบนเวทีแล้วว่าทุกเพลงที่ร้องล้วนแต่งเอง แต่คนดูก็ยังไม่เชื่อทั้งหมด

เพราะนี่คือเวที 《หน้ากากนักร้อง》 ที่นักร้องทุกคนทำทุกอย่างเพื่อปกปิดตัวตนจริงๆ คนดูก็ชอบอะไรแบบนี้ เพราะความคลุมเครือนี่แหละที่ทำให้สนุก

วันรุ่งขึ้น

หลินจือไป๋เดินทางไปยังสถานีโทรทัศน์เทียนกวงอีกครั้ง เพื่อเตรียมตัวสำหรับการถ่ายทำตอนที่ 4 ของ 《หน้ากากนักร้อง》

และวันนี้มีนักร้องคนใหม่เข้ามาเสริมอีกหนึ่งคน

นักร้องใหม่ใช้นามแฝงว่า “ปลาคาร์ปแดง”

พอเหล่าผู้จัดการชั่วคราวบอกข่าวนี้ให้กับนักร้องที่สวมหน้ากากแต่ละคนทราบ ทุกคนก็พากันหัวเราะ

“ปลามาอีกแล้วเหรอ?”

เพราะตอนก่อนหน้านี้ “ปีศาจกระเบน” ที่หลินโส่วจัวปลอมตัวมา เพิ่งจะถูกคัดออกไป ตอนนี้ก็มี “ปลาคาร์ปแดง” เข้ามาอีก

ไม่เสียชื่อเวที 《หน้ากากนักร้อง·สวนสัตว์เพื่อนรัก》 จริงๆ!

ตามกติกาของตอนนี้ นักร้องแต่ละคนจะร้อง 2 เพลง และผู้ที่ได้คะแนนรวมน้อยที่สุดจะต้องถูกคัดออก!