ผู้ชมไม่คาดคิดเลยว่า ฉู่ฉือจะสามารถแต่งเพลงสดๆ ได้จริง และที่สำคัญคุณภาพของเพลงนั้นเกินความคาดหมายของทุกคน!

"กราบเจ้าพ่อเลย!"

"แม่ถามว่าทำไมฉันถึงนั่งคุกเข่าดูไลฟ์สด"

"เพลง 'สาวน้อยฝั่งตรงข้ามมองมาหน่อย' ถึงแม้เนื้อเพลงจะเรียบง่าย ทำนองก็ง่าย แต่บรรยากาศโดยรวมมันดีมาก! รู้สึกว่าเพลงนี้ที่แต่งสดๆ คุณภาพพอจะขึ้นไปติด Top 10 ชาร์ตประจำฤดูกาลได้เลย!"

"เกินไปแล้ว!"

"ไม่น่าเชื่อว่าด้วยเวลาจำกัดในการแต่งสด จะไม่ส่งผลให้คุณภาพของเพลงลดลงเลย…"

"นี่แหละคือมาตรฐานของ 'คู่หูแห่งวงการเพลง'!"

"คู่หูแห่งวงการเพลงอะไรเหรอ?"

"ก็มีคนบอกว่าไป๋ตี้กับฉู่ฉือเป็น 'คู่หูแห่งวงการเพลง' ไงล่ะ"

"ถึงทั้งสองจะมีชื่อเสียงพอกันตอนนี้ แต่ฉันไม่เชื่อว่าไป๋ตี้จะแต่งเพลงเร็วแบบนี้และยังควบคุมคุณภาพได้ดีขนาดนี้!"

"เก่งเกินไปแล้ว!"

"ในฐานะนักเรียนดนตรี ฉันอยากบอกว่านี่ไม่ใช่แค่เก่งแล้ว แต่นี่มันอัจฉริยะชัดๆ! ไม่แปลกใจเลยที่ทุกครั้งที่ฉู่ฉือปล่อยเพลง เขาจะครองอันดับ 1 ของชาร์ตประจำฤดูกาลได้ทุกครั้ง เพราะต่อให้เขาแต่งเพลงแบบสุ่มๆ คุณภาพก็ยังเหนือกว่าคนทั่วไปมาก!"

เพลงนี้ทำให้ผู้ชมทั้งไลฟ์ตกตะลึง!

หลินจือไป๋มองคอมเมนต์พร้อมรอยยิ้ม เพลงนี้ย่อมได้รับการตอบรับอย่างดีจากทุกคน เพราะในชีวิตก่อน เพลงนี้คือเพลงที่ เหรินเซียนฉี เคยร้องในงาน ตรุษจีนปี 1999 และตอนนั้นมันฮิตไปทั่วทั้งประเทศจีน

เนื้อเพลงที่จำง่ายและติดหู

ทำนองที่เรียบง่ายแต่ไพเราะ

ความรู้สึกจริงใจและบริสุทธิ์ของเพลง ทำให้มันเข้าถึงหัวใจของผู้ฟังได้ง่าย และผู้ฟังหลายคนถึงกับร้องเพลงนี้ตามได้ในเวลาแค่ไม่กี่นาที ไลฟ์สดนี้จึงสร้างปรากฏการณ์ขึ้นมาได้!

[ปี้หยุนเทา ส่งจรวดซุปเปอร์ 1 ลูก!]

[เย่เอ้าไหน่หว่อเหอ ส่งจรวดซุปเปอร์ 1 ลูก!]

[ท่านอาจารย์คือ ส่งจรวดซุปเปอร์ 1 ลูก!]

คอมเมนต์เต็มไปด้วยการส่งของขวัญ ทั้งลูกปลา ครีบปลา เครื่องบิน จรวด และแม้กระทั่งจรวดซุปเปอร์! ผู้ชมดูเหมือนจะเริ่มเข้าใจวิธีเล่นไลฟ์นี้แล้ว

“ขอบคุณสำหรับของขวัญนะครับ” หลินจือไป๋ยิ้ม “คนที่ขอเพลงเมื่อกี้พอใจไหม?”

ผู้ชมที่เป็นคนขอเพลงส่งคอมเมนต์รัวๆ

"ขอบคุณมากครับอาจารย์ฉู่ฉือ! เพลงนี้สุดยอดมาก! คืนนี้ผมจะไปสารภาพรักแล้ว!"

“โอเค”

หลินจือไป๋ยังไม่ทันสังเกตเลยว่า จำนวนผู้ชมในไลฟ์สดของเขาได้พุ่งทะลุ 2 ล้านคนไปแล้ว

ซึ่งถือว่าไม่ธรรมดาเลย

เพราะแพลตฟอร์มไลฟ์สดหลี่อวี๋เพิ่งเปิดตัววันนี้ แถมการโปรโมตก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้รับการตอบรับที่ดีเท่าไหร่ ผู้ที่มาดูไลฟ์ส่วนใหญ่จึงเป็นแฟนคลับของเขา

ในขณะที่ผู้ชมหน้าใหม่หรือคนทั่วไปมีสัดส่วนน้อยมาก

แต่ตอนนี้สัดส่วนของผู้ชมหน้าใหม่เริ่มเพิ่มขึ้น

เพราะหลินจือไป๋เล่นใหญ่มาก ประกาศจะแต่งเพลงสดๆ และบังเอิญว่าเพลงที่แต่งนั้นดีมากจริงๆ เรียกได้ว่าเป็นการ "อวด" แบบแนบเนียน ทำให้ผู้ชมอดไม่ได้ที่จะแชร์ต่อไปตามสัญชาตญาณ

"ครอบครัวจ๋า!"

"เพื่อนๆ!"

"เพื่อนสาว!"

"รีบมาไลฟ์สดหลี่อวี๋!"

"เข้าห้องไลฟ์ของฉู่ฉือ!"

"ฉู่ฉือกำลังเล่นแต่งเพลงสดๆ อยู่!"

"นี่มันระดับเทพชัดๆ!"

"เดินผ่านไปผ่านมาอย่าพลาดเด็ดขาด เมื่อกี้เขาเพิ่งร้องเพลงที่ทำให้ทั้งไลฟ์เงียบกริบ เพลงที่ชื่อว่า 'สาวน้อยฝั่งตรงข้ามมองมาหน่อย' คุณภาพคือสุดยอดจริงๆ!"

...

หลังจากที่หลินจือไป๋ร้องเพลงจบ เขายังพูดคุยกับผู้ชมต่ออีกสักพัก ก่อนจะยิ้มแล้วกล่าวว่า

"ตามที่บอกไว้วันนี้ ผมจะเขียนเพลงตามคำขอของผู้ชมผู้โชคดีสามคน ตอนนี้ผ่านไปหนึ่งเพลงแล้ว เหลืออีกสองเพลง งั้นเรามาเลือกผู้โชคดีคนที่สองกันเลยดีกว่า"

การสุ่มเลือกผู้โชคดีก็ยังคงใช้วิธีจับภาพหน้าจอคอมเมนต์

ไม่นานผู้โชคดีคนที่สองก็ถูกเลือก

ชื่อไอดีของผู้ชมคนนี้คือ "เธอคือฤดูหนาว ฉันคือฤดูร้อน" ชื่อดูมีความเป็นศิลปะไม่น้อย

"สวัสดีครับ คุณ 'เธอคือฤดูหนาว ฉันคือฤดูร้อน'"

หลินจือไป๋แต่งตั้งให้เธอเป็นผู้ดูแลห้องชั่วคราว ก่อนจะพูดต่อว่า

"คุณสามารถขอเพลงได้เลยนะ ผมจะพยายามเขียนเพลงตามที่คุณต้องการ"

เธอตอบกลับทันทีว่า

"ฉู่ฉือคะ หนูรักคุณ! เพลงของคุณทุกเพลงหนูชอบมาก โดยเฉพาะเพลง 'เสียดายไม่ใช่เธอ' หนูชอบเพลงรักแนวนี้มากๆ คุณช่วยเขียนเพลงแนวนี้อีกสักเพลงได้ไหมคะ?"

"คำขอของคุณค่อนข้างกว้างเลยนะ"

หลินจือไป๋นิ่งคิดก่อนพูดว่า

"ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหม ว่าทำไมคุณถึงชอบเพลง 'เสียดายไม่ใช่เธอ' ขนาดนั้น?"

เธอตอบกลับด้วยข้อความยาวๆ ว่า

"เพราะช่วงนั้นหนูเพิ่งเลิกกับแฟน อารมณ์ค่อนข้างเศร้าค่ะ จริงๆ หนูก็ไม่ได้กลัวการเลิกกันนะคะ แถมเป็นฝ่ายหนูที่ขอเลิกเองด้วย แต่ช่วงนั้นมันเศร้ามากจนยากจะบรรยาย แล้ววันหนึ่งหนูก็ได้ฟังเพลง 'เสียดายไม่ใช่เธอ' รู้สึกเหมือนปลดปล่อยตัวเองได้มากขึ้น แม้ว่าจะยังรู้สึกเสียดายและเศร้าบ้าง บางครั้งก็อดคิดไม่ได้ว่า หรือเขานอกใจหนูเพราะหนูไม่สวยพอ…"

"แล้วคุณยังรักเขาอยู่ไหม?" หลินจือไป๋ถามต่อ

เธอตอบกลับว่า

"หนูเองก็ไม่แน่ใจ บางครั้งเปิดโทรศัพท์ก็ยังเผลออยากทักไปขอคืนดี แต่พอคิดถึงตอนที่เขานอกใจหนูสองครั้ง แถมวันวาเลนไทน์ยังโดนหนูจับได้ว่าไปเดตกับผู้หญิงคนอื่น..."

นี่มันผู้ชายเจ้าชู้ชัดๆ!

ไม่ทันที่หลินจือไป๋จะพูดอะไร เหล่าผู้ชมในไลฟ์ต่างก็เดือดกันเป็นแถว:

"มันช่างเลว!"

"นอกใจครั้งเดียวก็ว่าแย่แล้ว นี่สองครั้งเลยเหรอ?"

"นอกใจมีแค่ครั้งเดียวกับไม่มีวันหยุด!"

"น้องสาวอย่าเป็นทาสความรักเลย!"

"สงสารจัง"

"ทำไมผู้ชายดีๆ อย่างฉันไม่มีใครรัก แต่ผู้ชายเลวๆ แบบนี้กลับทำให้สาวๆ ติดใจได้?"

"เพราะคนเจ้าชู้มันมีลูกเล่นไง!"

"ถ้าเป็นฉัน โดนนอกใจครั้งแรกก็บอกลาแล้ว!"

"น้องสาวไม่ตื่นรู้เลย แบบนี้มันควรยอมเหรอ?"

ในขณะที่คอมเมนต์กำลังเดือดพล่าน ผู้ชมก็สังเกตเห็นว่าหลินจือไป๋ได้ก้มหน้าลงและเริ่มเขียนอะไรบางอย่างบนโต๊ะ

ในเวลาเดียวกัน

เธอที่ชื่อ "เธอคือฤดูหนาว ฉันคือฤดูร้อน" ก็พูดต่อว่า

"จริงๆ หนูไม่อยากกลับไปหรอกค่ะ แต่เขาชอบมาขอคืนดีพร้อมสาบานสารพัดว่าจะไม่ทำผิดอีกแล้ว หนูก็ใจอ่อนทุกที ฉู่ฉือคะ คุณเขียนเพลงรักเก่งมาก คุณช่วยให้คำแนะนำหนูหน่อยได้ไหมคะ? หนูชอบเพลงของคุณมากๆ หนูชื่นชมคุณมากเลย! ขอโทษนะคะที่พูดวกวนไปหน่อย แต่พูดมาถึงตรงนี้หนูก็รู้ตัวดีแล้วว่า เราคงกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้วค่ะ"

หลินจือไป๋หยุดเขียนเงยหน้าขึ้นมองเรื่องราวที่เธอเล่า รวมถึงคอมเมนต์ที่เต็มไปด้วยคำว่า "เลิกเถอะ" หรือ "เจ้าชู้" ก่อนจะพูดขึ้นเบาๆ ว่า

"ในหนังสือชื่อปาฏิหารย์ร้านชำของคุณนามิยะของนักเขียนญี่ปุ่นฮิงาชิโนะ เคโงะ มีประโยคหนึ่งที่ผมชอบมาก: คนที่เขียนจดหมายมาขอความช่วยเหลือ ส่วนใหญ่ลึกๆ แล้วรู้คำตอบอยู่แล้ว แต่ในเมื่อคุณอยากให้ผมช่วยแนะนำอะไรสักอย่าง…"

หลินจือไป๋เริ่มบรรเลงกีตาร์

และในวินาทีนั้นเอง

เสียงของเขาดังขึ้น

"ฉันคงไม่อาจบอกได้ว่า การอดทนเพื่อใครสักคนมันคุ้มค่าไหม

แต่ฉันอยากบอกเหลือเกิน ว่าการรักใครสักคนไม่ควรเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

ความรักไม่จำเป็นต้องถูกต้องเสมอไป

แต่อย่างน้อยควรเติมเต็มหัวใจให้มีความสุข

หากเขามีร่มไว้เพื่อคนอื่น

เธอจะรอเขากลางสายฝนไปทำไม?"

เมื่อเสียงเพลงของหลินจือไป๋ดังขึ้น ไลฟ์ที่เคยเต็มไปด้วยคอมเมนต์กลับเงียบลงทันที เหมือนผู้ชมทุกคนกำลังตั้งใจฟัง

และที่หน้าจอ

หญิงสาวที่แทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เมื่อได้ยินประโยค "หากเขามีร่มไว้เพื่อคนอื่น เธอจะรอเขากลางสายฝนไปทำไม?" น้ำตาก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

หลินจือไป๋เล่นกีตาร์เบาๆ ก่อนที่เสียงร้องของเขาจะดังขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงอบอุ่นเหมือนแสงแดดแรกของฤดูใบไม้ผลิ ให้ความรู้สึกเหมือนสามารถขจัดความเศร้าหมองได้

"ฉันอยากทำกาแฟให้เธออุ่นมือ

แต่เธอกลับอยากออกไปเดินตากลม เพราะเชื่อว่ามันจะช่วยให้ลืมได้เร็วขึ้น

เธอบอกว่าไม่ได้กลัวการเลิกลา

แค่ยังรู้สึกเสียดายและเศร้าเล็กน้อย

วันวาเลนไทน์กำลังจะมาถึง

แต่ครั้งนี้เธอต้องอยู่คนเดียว

ความจริงแล้วหากรักคนที่ใช่

วันวาเลนไทน์ก็มีทุกวัน…"

ท่อนหลักจบลง ท่อนฮุคเริ่มขึ้น

หลินจือไป๋ดีดกีตาร์ด้วยจังหวะที่หนักแน่นขึ้นเล็กน้อย คราวนี้เขาไม่ได้แค่ร้องเพลง แต่เหมือนกำลังพูดคุยอย่างจริงใจกับหญิงสาวคนนั้น:

"เลิกกันอย่างมีความสุข ขอให้เธอมีความสุข

เธอจะพบคนที่ดีกว่าได้แน่นอน

ถ้าเบื่อความหนาวหรือเหนื่อยล้ากับความเศร้า

ก็ออกเดินทางไปพักผ่อนที่เกาะเขตร้อนดูสิ

เลิกกันอย่างมีความสุข ขอให้เธอมีความสุข

ต้องโบกมือลาคนที่ผิดพลาด

ถึงจะได้พบกับคนที่ใช่

การจากลารักเก่าก็เหมือนนั่งรถไฟขบวนช้า

เมื่อทุกอย่างกระจ่างแล้ว

หัวใจก็จะสดใสเหมือนท้องฟ้าหลังฝน

ไม่มีใครสามารถยึดความสุขของเธอไปได้

เธอสาบานว่าจะใช้ชีวิตอย่างมีรอยยิ้ม..."

เมื่อร้องมาถึงตรงนี้ หลินจือไป๋ยิ้มและหยุดเล่นกีตาร์ เปลี่ยนมาร้องท่อนสุดท้ายด้วยเสียงเปล่า:

"เวลาที่เธอมั่นใจ เธอสวยขึ้นมากจริงๆ"

ประโยคสุดท้ายนี้เอง ที่ทำให้หญิงสาวคนหนึ่งหน้าจอร้องไห้ออกมาอย่างหนัก น้ำตาไหลลงแป้นพิมพ์ราวกับสายฝน

และเธออาจไม่ใช่คนเดียว

ทั้งไลฟ์สตรีม ผู้ชมทุกคนต่างรู้สึกเหมือนถูกเพลงนี้กระแทกหัวใจ

แม้คนทั่วไปมักพูดว่า "ให้คำแนะนำควรชวนคืนดี อย่าชวนเลิกกัน" แต่หลินจือไป๋กลับเลือกเดินทางตรงข้าม ในท่อนฮุคเขาร้องซ้ำคำว่า "เลิกกันอย่างมีความสุข"

เหมือนที่เนื้อเพลงพูดไว้ "ต้องโบกมือลาคนที่ผิดพลาด ถึงจะได้พบกับคนที่ใช่"

"นี่คือเพลงรักที่งดงามที่สุดที่ฉันเคยฟัง"

"เพลงนี้ไม่ได้เศร้า เนื้อเพลงก็ไม่ได้หนักหนาอะไร แต่ทำไมน้ำตาหยุดไหลไม่ได้"

"ฉันรักฉู่ฉือมากๆ!"

"เนื้อเพลงนี้แทงใจสุดๆ!"

"แต่งสดอีกแล้ว แค่ไม่กี่นาทีเอง แต่เขียนเนื้อเพลงออกมาได้ดีขนาดนี้…"

"กลายเป็นแฟนคลับเลย!"

"ตอนฟังเพลงก่อนหน้านี้ ฉันยังสงสัยอยู่ว่าเขาอาจมีทริคอะไร แต่เพลงนี้ฉันเชื่อแล้วจริงๆ เพราะเนื้อเพลงมันเล่าถึงเรื่องของหญิงสาวคนนั้นโดยตรง ฉู่ฉือแต่งสดเพลงนี้จริงๆ!"

"ฟังแล้วร้องไห้เลย"

"ถึงฉันเป็นผู้ชาย แต่ฉันก็เคยเจอเรื่องคล้ายๆ กับสาวคนนี้ โดนผู้หญิงเจ้าชู้ทำร้ายจนแทบไม่เหลือชิ้นดี…"

"เพลงนี้ชื่ออะไร? ทำไมค้นหาในอินเทอร์เน็ตไม่เจอ?"

มีผู้ชมที่เพิ่งเข้ามาถามด้วยความสงสัย

และคอมเมนต์นับไม่ถ้วนต่างตอบเขาว่า:

"หาไม่เจอหรอก เพราะฉู่ฉือเพิ่งแต่งเสร็จ สดใหม่ ยังร้อนๆ อยู่เลย!"

เพลงนี้ไม่มีท่อนที่ต้องตะโกนหรือระเบิดอารมณ์ แต่ทุกประโยคที่หลินจือไป๋ร้องกลับลึกซึ้งกินใจผู้ฟัง

"เพลงนี้ชื่อว่า เลิกกันอย่างมีความสุข ก็แล้วกัน"

หลินจือไป๋ทำหน้าทำตาเหมือนเพิ่งนึกชื่อเพลงออก แล้วพูดเสียงเบาว่า:

"ผมเชื่อว่าผู้ฟังท่านนั้นคงเข้าใจคำแนะนำของผมแล้ว ถ้าเรื่องราวของคุณเป็นเรื่องจริง ขอฝากคำพูดสุดท้ายไว้ให้คุณนะ…"

หลินจือไป๋ยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า:

"ทรายที่กำไว้แน่นแต่ร่วงหล่นไม่หยุด สู้โยนมันทิ้งไปดีกว่า"