** ผู้แปล: เนื้อหาทั้งหมดเป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับสถานที่ บุคคล จริงแต่อย่างใด

ในสายตาของตู้พั่งจื่อ ควอนจียงอุตส่าห์มาเข้าร่วมการแข่งขันในประเทศจีนในฐานะมิตรจากนานาชาติ ลวี่หมิงต่อให้ไม่ต้องก้มหัวทำตัวนอบน้อมเหมือนเขาก็ตาม อย่างน้อยก็ควรทักทายควอนจียงอย่างสุภาพ และควอนจียงยังเป็นฝ่ายตั้งใจมาหาลวี่หมิงซึ่งเป็นดาราตกกระแสเองด้วย

แต่ลวี่หมิงที่เป็นดาราตกกระแสนอกจากจะไม่แสดงท่าทีมีมารยาทเลยสักนิด กลับทำหน้าดูถูกดูแคลนเต็มประดา แบบนี้ตู้พั่งจื่อก็รับไม่ไหวจริงๆ

ต้องรู้ไว้ด้วยว่าควอนจียงตรงหน้าคนนี้ไม่ใช่แค่แขกรับเชิญที่ถูกสถานีโทรทัศน์มะม่วงเชิญมาเท่านั้น เขายังเป็นไอดอลของตู้พั่งจื่อเองอีกด้วย โอกาสได้เป็นล่ามให้ควอนจียงนั้นตู้พั่งจื่อต้องออกแรงวิ่งเต้นแย่งชิงมาอย่างสุดตัว

“นี่สมองแกมีปัญหารึไง?”

พอได้ยินคำของตู้พั่งจื่อ ลวี่หมิงก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นชี้ไปที่ศีรษะของตู้พั่งจื่อ มองอีกฝ่ายเหมือนมองคนสติไม่ดี “ถ้าป่วยก็รีบรักษาเถอะ อย่าไปแพร่ให้คนอื่น!”

ช่างเถอะว่าไอ้ควอนจียงนั่นจะฟังที่ลวี่หมิงพูดรู้เรื่องไหม แต่นี่มันเกี่ยวอะไรกับเอ็งตู้พั่งจื่อ?

เจ้าของยังไม่ทันเดือด หมากลับเห่าเสียก่อน!

“เขาพูดว่าอะไร?”

ควอนจียงมองลวี่หมิงกับตู้พั่งจื่อที่กำลังปะทะคารมกันอยู่ เนื่องจากเขาฟังภาษาจีนไม่ออก จึงไม่รู้ว่าทั้งคู่กำลังว่าอะไรกัน จึงหันไปถามตู้พั่งจื่อ

สำหรับล่ามที่ Mango TV จัดให้ ควอนจียงพอใจมากทีเดียว

เดิมทีเขาคิดว่า Mango TV คงจัดล่ามธรรมดาๆ ให้สักคนเท่านั้น นึกไม่ถึงว่าอ้วนคนนี้กลับมองเขาเหมือนเป็นซุปตาร์จากแผ่นดินใหญ่ระดับสูงส่ง จนควอนจียงแทบปรับตัวไม่ทันในตอนแรก

ต้องรู้ว่าแม้เขาจะมีชื่อเสียงไม่น้อย แต่ก็ไม่คิดเลยว่าจะได้รับการต้อนรับแบบนี้ในประเทศจีน

ตู้พั่งจื่อคนตรงหน้าราวกับอยากยกเขาขึ้นหิ้งบูชา

“เขาเสียมารยาทกับคุณมาก บอกว่าคุณไม่มีสิทธิ์เทียบแข่งกับเขาด้วยซ้ำ!”

พอได้ยินคำถามของควอนจียง ตู้พั่งจื่อก็รีบถลาไปยืนข้างๆ ควอนจียง กุลีกุจอเติมเชื้อเพลิงขยายเรื่องให้ใหญ่โต พลางเหลือบมองลวี่หมิงที่ยืนอยู่อีกด้านด้วยแววตาดูแคลน

ไม่น่าแปลกใจที่ชื่อเสียงในวงการถึงได้แย่ขนาดนี้ ระดับวุฒิภาวะห่างชั้นกับไอดอลของฉันผู้เป็นดารานานาชาติอย่างเทียบกันไม่ติด

ดูเอาเถอะ พอรู้ว่าลวี่หมิงมา ควอนจียงก็ตั้งใจมาทักทายด้วยตัวเอง

แล้วลวี่หมิงที่เป็นดาราตกกระแสล่ะ?

เผชิญหน้ากับไมตรีของไอดอลฉัน กลับทำท่าไม่อดทนใส่ ไม่รู้จักกาลเทศะในระดับนานาชาติเอาเสียเลย

“ว่าไงนะ?”

“เขาพูดแบบนั้นจริงๆ เหรอ?”

หลังฟังตู้พั่งจื่อ ใบหน้าของควอนจียงก็มีแววขุ่นเคือง สายตาที่หันไปมองลวี่หมิงก็ไม่เป็นมิตรนัก

เดิมทีควอนจียงก็ไม่ได้เห็นค่าลวี่หมิงอยู่แล้ว คิดว่า Mango TV แค่หาคนมาเป็นแพะรับบาปเท่านั้น

ท้ายที่สุดแล้วบรรดานักร้องสายแข็งที่สถานีเคยเชิญจากวงการเพลงจีน พอมาแข่งกับพวกเขา ก็ร่วงกราวกันไปหมด ยิ่งกว่านั้นน่าอินเพียงคนเดียวที่ยังอยู่ ที่เหลือถูกคัดออกเรียบ

แล้วลวี่หมิงล่ะ?

ในวงการแทบไม่มีแม้แต่ชื่อเสียงให้พูดถึง

ควอนจียงถึงกับค้นหาแล้วก็ยังไม่เจอเพลงแจ้งเกิดของอีกฝ่าย ดังนั้นเขาจึงไม่เคยกังวลเลยแม้แต่น้อย

การที่มาทักทายลวี่หมิงครั้งนี้ ก็เป็นเพียงการเสแสร้งทำตัวใจกว้างของควอนจียง เพื่อเก็บแต้มความรู้สึกดีต่อหน้าช็อตกล้อง เผื่อวันหลังจะได้บุกตลาดจีนง่ายขึ้น

ทว่าควอนจียงไม่คิดว่าความมีน้ำใจอันหายากของตัวเองจะโดนลวี่หมิงปัดตกอย่างไม่ไยดี แบบนี้ควอนจียงก็ไม่สบอารมณ์เข้าอย่างจัง

ก็แค่นักร้องโนเนมในวงการ กล้าทำฟอร์มใส่ซุปตาร์นานาชาติอย่างเขา ช่างไม่รู้ประมาณตัวเอาเสียเลย

“จริงครับ!”

ตู้พั่งจื่อมองควอนจียงที่โกรธจนหน้าตึง ใจลึกๆ พลอยสะใจขึ้นมา แล้วก็พูดต่อ

เดิมทีตู้พั่งจื่อก็มีภาพจำที่ไม่ค่อยดีต่อลวี่หมิงอยู่แล้ว ต้องรู้ไว้ว่าตอนที่ลวี่หมิงไปออกรายการวาไรตี้โชว์ดนตรีครั้งก่อน เขาเล่นทำให้จางต๋าต๋าโดนประจานเสียหมาไม่รับประทาน

แถมจางต๋าต๋าก็เป็นเพื่อนซี้ของตู้พั่งจื่อ ทั้งคู่ต่างก็ออกมาจากสถานีดาวเทียม Mango TV ด้วยกัน

ในมุมมองของตู้พั่งจื่อ ต่อให้จางต๋าต๋าจะผิดไปบ้างยังไงก็ตาม ลวี่หมิงก็ไม่ควรไปเหยียบย่ำจางต๋าต๋าอย่างนั้นต่อหน้ากล้องในรายการ และทั้งที่ความจริงแล้วจางต๋าต๋าแค่ล้อเลียนลวี่หมิงเล่นๆ เท่านั้นเอง

นี่แหละคือสาเหตุที่ตู้พั่งจื่อถึงได้ยุแหย่ให้ความสัมพันธ์ระหว่างลวี่หมิงกับควอนจียงเลวร้ายลงขนาดนี้

“เดี๋ยวแกก็รู้เองว่าทำฉันโกรธแล้วจะเจออะไร!”

“แกต้องโดนคัดออกแน่!”

ควอนจียงก้าวมาหยุดตรงหน้าลวี่หมิง ชี้หน้าลวี่หมิง พูดด้วยท่าทีหยิ่งยโสเต็มประดา

ลวี่หมิงมองควอนจียงที่เอานิ้วมาจิ้มหน้าเขา แม้จะฟังไม่ออกว่าอีกฝ่ายพูดว่าอะไร แต่ไอ้ท่าทางท้าทายนั่นมันชัดเจนเกินพอ

“ใครบอกให้นายเอานิ้วมาชี้หน้าฉัน?”

ลวี่หมิงคว้ามือควอนจียงที่ชี้หน้าไว้ แล้วบิดแรงๆ ทีเดียว เห็นควอนจียงที่เมื่อกี้ยังทำหน้าหยิ่งทะนง ร้องโอดครวญค่อมตัวลงไปทันที สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บ

“ทำอะไรของนาย?”

“ทำไมต้องทำร้ายคน?”

ตู้พั่งจื่อเองก็ไม่คิดว่าลวี่หมิงจะห้าวขนาดนี้ เดิมทีคิดว่าต่อให้ลวี่หมิงรู้ว่าโดนควอนจียงยั่วยุ ก็ไม่น่ากล้าทำอะไรบุ่มบ่าม

ต้องรู้ก่อนว่าควอนจียงไม่ใช่ดาราตัวเล็กๆ หรือศิลปินโนเนม เขาเป็นนักร้องและศิลปินระดับท็อปของฝั่งคาบสมุทร มีชื่อเสียงไม่น้อยไปทั่วเอเชียกระทั่งระดับโลก แม้แต่ในประเทศจีนเองก็มีแฟนคลับจำนวนมาก

ยิ่งกว่านั้น ที่นี่คือหลังเวทีไลฟ์สดของรายการ 《ราชาแห่งเอเชีย》 ของสถานีดาวเทียม Mango TV มีศิลปินกับพนักงานเดินกันขวักไขว่ ถ้าลวี่หมิงลงมือทำร้ายควอนจียงแล้วเรื่องหลุดออกไปเมื่อไหร่ กระแสสังคมได้ปะทุแน่

ตู้พั่งจื่อพลางพูดไปก็พยายามจะดึงลวี่หมิงออกไปให้พ้น รีบๆ ช่วยไอดอลของตัวเองให้หลุดจากเงื้อมมือปีศาจของลวี่หมิง

ในสายตาตู้พั่งจื่อ ตัวเองทั้งตัวใหญ่ทั้งไหล่หนา ส่วนลวี่หมิงดูผอมๆ ไม่น่ามีกำลังมาก คาดว่าตนแค่ดึงเบาๆ ก็คงช่วยควอนจียงออกมาจากเงื้อมมือลวี่หมิงได้แล้ว

พอถึงตอนนั้นควอนจียงต้องขอบคุณบุญคุณช่วยชีวิตแน่ๆ ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็คงสนิทกันมากขึ้น

ทว่าในจังหวะที่ตู้พั่งจื่อเอื้อมมือไปแตะไหล่ลวี่หมิง กำลังวาดฝันภาพงดงามของการช่วยไอดอลตัวเองอยู่ๆ ก็รู้สึกว่ามือที่เอื้อมออกไปเหมือนชนอะไรแข็งดังกึก

เงยหน้าขึ้นมาก็เห็นฝ่ามือลวี่หมิงที่ดูผอมบางนั่น กำลังจับข้อมือตัวเองไว้แน่น

“ปล่อยสิวะ!”

ตู้พั่งจื่อพยายามดึงข้อมือตัวเองอย่างสุดแรง อยากสลัดให้หลุดจากการควบคุมของลวี่หมิง แต่ก็พบว่าฝ่ามือลวี่หมิงเหมือนคีมเหล็กบีบล็อกข้อมือตัวเองไว้แน่นจนขยับไม่ได้เลย

จนตรอก ตู้พั่งจื่อจึงใช้มืออีกข้างผลักใส่ลวี่หมิง

“ไสหัวไปไกลๆ!”

เห็นมืออีกข้างที่พุ่งเข้ามา ลวี่หมิงหวดเท้าใส่ทันที สีหน้าเหยียดหยันพลางพูดว่า “ฉันเล่นงานเขา ไม่ได้เล่นงานแก ไม่พอใจนักเหรอ?”

ตู้พั่งจื่อที่โดนเตะจนล้มกระแทกพื้น รู้สึกท้องปั่นป่วนราวกับถูกเทกระจาด กุมท้องร้องครวญครางอยู่กับพื้น ใบหน้าแฝงความหวาดกลัวขณะมองลวี่หมิง

ตู้พั่งจื่อไม่คาดคิดเลยว่าตัวเองที่เป็นผู้ชายตัวใหญ่ไหล่หนา จะต้านคนที่ดูผอมบางอย่างลวี่หมิงไม่ได้แม้สักกระบวนท่า โดนเตะแค่ทีเดียวก็ทรุดฮวบลงพื้น ไม่มีแรงแม้แต่จะฝืนลุกขึ้น

“อยากพูดก็พูดดีๆ อย่ามาจับต้องตัวกันมั่วซั่ว!”

“ไม่งั้นคราวหน้าจะไม่จบสวยๆ แบบนี้แล้ว ไอ้เวรเอ๊ย!”

ลวี่หมิงชี้ไปที่ตู้พั่งจื่อที่นอนอยู่ข้างๆ สั่งให้เขาแปลคำพูดของตนให้ควอนจียงที่กำลังงงและหวาดๆ อยู่ตรงหน้าได้ยินด้วย

“ฉันรู้แล้ว!”

พอเห็นลวี่หมิงเตะตู้พั่งจื่อล้มหงายไปเมื่อครู่ แววตาของควอนจียงก็ฉายความหวาดกลัววาบขึ้นมา พอได้ยินตู้พั่งจื่อแปลให้เสร็จ เขาก็รีบพยักหน้าพูดออกมา

ในใจของควอนจียง การก้มหัวในตอนนี้มันเหมือนเป็นความอัปยศอย่างหนึ่ง

ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นชัดๆ ว่าสู้ลวี่หมิงไม่ได้ เขาไม่มีทางยอมก้มหัว ทำท่าเหมือนยอมรับผิดแบบว่าง่ายอย่างนี้เด็ดขาด

เขาน่ะไม่ได้ผิด!

คนผิดคือลวี่หมิง!

เป็นลวี่หมิง ไอ้คนเถื่อนนั่น ไม่ให้เกียรติกันบ้างเลย

ตัวเขาเองก็แค่คุยข่มปากกล้าสองสามคำเท่านั้น แต่ลวี่หมิงกลับเล่นถึงขั้นคว่ำโต๊ะ ไม่เห็นหัวเขาอยู่ในสายตาเลยสักนิด

ราวกับในสายตาของลวี่หมิง เขาไม่ใช่ซุปตาร์ที่ยิ่งใหญ่ตรงไหน แค่เป็นนักร้องตัวเล็กๆ ธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นเอง

“ไสหัวไป!”

เห็นควอนจียงยอมลดท่าทีขอโทษแล้ว ลวี่หมิงก็ไม่คิดจะซ้ำเติมอะไรอีก ปล่อยมือออก

อย่างไรเสียเขาก็ไม่ใช่พวกคลั่งความรุนแรง ฝ่ายนั้นก็แค่พูดจาข่มขู่สองสามคำ สั่งสอนให้เข็ดหลาบหน่อยก็พอแล้ว ถ้ายังลงไม้ลงมือต่อไปอีก มันก็จะเกินเหตุ

“มึงรอดู!”

พอถูกปล่อยมือ ควอนจียงก็ฮึ่มใส่ลวี่หมิงด้วยภาษาจีนที่พอจะพูดได้อยู่ไม่กี่คำ จากนั้นก็เตรียมจะกลับไปที่ห้องพักเบรกของเขาก่อน

เรื่องวันนี้ไม่มีทางจบแค่นี้หรอก นี่คือความอับอายครั้งใหญ่ที่สุดตั้งแต่ควอนจียงเดบิวต์มา

ต้องรู้ว่าท่ามกลางนักร้องฝั่งคาบสมุทร ควอนจียงถือว่าเป็นดวงใจแห่งสวรรค์ ตั้งแต่เดบิวต์มาก็โรยด้วยกลีบกุหลาบ ใครเห็นก็ให้ความเคารพนอบน้อมสุดๆ ไม่เคยมีใครปฏิบัติกับเขาแบบนี้มาก่อน

ส่วนตู้พั่งจื่อที่ล้มกองอยู่กับพื้นนั้น แม้อีกฝ่ายจะโดนลวี่หมิงเตะเพราะออกมาช่วยเขาก็ตาม แต่ควอนจียงกลับไม่ได้ใส่ใจเลย

ในสายตาควอนจียง สิ่งที่ตู้พั่งจื่อทำทั้งหมดเป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว เหมือนกับท่าทีให้เกียรติราวกับกำลังรับใช้ราชานักร้องของควอนจียงในช่วงนี้นั่นแหละ

ในทางกลับกัน ใจของควอนจียงยังแอบเคืองตู้พั่งจื่ออยู่นิดๆ ด้วย

ถ้าไม่ใช่เพราะตู้พั่งจื่อ บางทีวันนี้คงไม่เกิดเรื่องพวกนี้ขึ้น

“IU เธอมาทำอะไรที่นี่?”

ควอนจียงเพิ่งผลักประตูห้องพักเบรกของลวี่หมิงออก ก็เห็นหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตู กำลังจะยกมือเคาะอยู่พอดี

สำหรับผู้หญิงตรงหน้าควอนจียงย่อมไม่ใช่คนแปลกหน้า แถมเขายังคุ้นเคยกับเธอมากพอสมควร

iu น่ะเป็นนักร้องหญิงตัวท็อปของฝั่งคาบสมุทร!

เมื่อเทียบกับพวกนักร้องเกิร์ลกรุ๊ปทั้งหลาย iu เดบิวต์มาในฐานะนักร้องโซโล่ท่ามกลางแวดวงที่เกิร์ลกรุ๊ปครองเมือง และยังคงยืนระยะยาวนานหลายปี ถึงขั้นถูกเรียกว่าเป็นนักร้องหญิงระดับสมบัติของชาติของคาบสมุทรฝั่งพวกเขา

สำหรับนักร้องหญิงระดับสมบัติของชาติคนนี้ ควอนจียงก็แอบปลื้มอยู่เหมือนกัน เบื้องหลังก็ติดต่อหาเธอหลายครั้ง หวังจะได้สื่อความรู้สึกปลื้มชอบที่มีต่อ iu

ในมุมมองของควอนจียง เขาเป็นท็อปสตาร์ฝั่งนักร้องชายของคาบสมุทร ส่วน iu เป็นนักร้องหญิงระดับสมบัติของชาติของคาบสมุทร จับคู่กันแล้วช่างเหมาะเจาะราวฟ้าลิขิต

ถ้าทั้งสองได้คบกันจริง วงการบันเทิงคาบสมุทรต้องสั่นสะเทือนแน่ กระแสถล่มทลายจะยิ่งดันความนิยมของควอนจียงให้พุ่งสูงขึ้นไปอีก

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหน้าตาของ iu ที่สวยมากๆ แม้เทียบกับวงการบันเทิงคาบสมุทรที่ศัลยกรรมเกลื่อน ก็ยังจัดว่าเป็นแถวหน้า

เพียงแต่ต่อหน้าความรู้สึกดีและความชื่นชมของควอนจียงนั้น iu กลับไม่เคยสนใจ แถมยังแสดงท่าทีรังๆ เลี่ยงๆ อยู่ลึกๆ

ต่อหน้าท่าทีรังเกียจและเหินห่างที่ iu แสดงออกมา ควอนจียงกลับคิดว่าเธอแค่กังวลเรื่องถูกเปิดโปงความสัมพันธ์เท่านั้นเอง จึงไม่ใส่ใจ

ควอนจียงที่หลงตัวเองไม่เคยคิดเลยว่า iu จะไม่ได้มีใจให้เขา

ถ้าวัดกันที่พรสวรรค์ เขาคือท็อปสตาร์นักร้องชายของคาบสมุทร แถมยังพอมีชื่อเสียงในเอเชียและทั่วโลก

ถ้าวัดกันที่หน้าตา ในบรรดาศิลปินชายฝั่งคาบสมุทร เขาก็จัดว่าอยู่กลุ่มหัวแถวอย่างไม่ต้องสงสัย

ก็ผ่านมานานขนาดนี้แล้ว มีเพียงลวี่หมิงคนนั้นเมื่อครู่เท่านั้นที่ทำให้เขารู้สึกอับอายตัวเองอยู่บ้าง

“นายจะมายุ่งอะไรด้วยว่าฉันมาทำอะไรที่นี่?”

พอเห็นควอนจียงที่ยืนอยู่ตรงหน้า แววตาของ iu ก็ฉายแววผิดหวังวูบหนึ่ง จากนั้นเธอไม่สนคำถามของควอนจียงเลยสักนิด กลับตอบเขาด้วยท่าทีหงุดหงิดใจเล็กน้อย

สำหรับควอนจียงคนนี้ iu ไม่มีความรู้สึกดีอะไรด้วยเลย แถมยังแอบไม่ชอบอยู่หน่อยๆ ด้วยซ้ำ

จริงๆ ตอนแรกๆ iu ยังไม่ได้รู้สึกขยะแขยงควอนจียงเท่าไหร่ เพราะตอนนั้นทั้งสองแทบไม่มีอะไรต้องเกี่ยวข้องกัน

แต่หลังจากบังเอิญได้เจอกันครั้งหนึ่ง ควอนจียงก็เกาะเธอติดหนึบเหมือนปลิงไม่ยอมหลุด

กับความรักใคร่ชอบพอที่ควอนจียงแสดงออก รวมทั้งความเอาใจใส่เว่อร์ๆ ในชีวิตประจำวันนั้น iu รู้สึกขยะแขยงมาก

เธอไม่ได้ชอบควอนจียงตรงหน้าสักนิด และก็เคยบอกเลียบๆ เคียงๆ ไปหลายครั้งแล้วว่าจริงๆ เธอไม่โอเค

ทว่าควอนจียงกลับทำตัวหลงตัวเองอยู่ตลอด ราวกับว่า iu ได้รับเกียรติอย่างยิ่งที่ถูกเขาชอบ ต้องยอมรับให้ได้ยังไงยังงั้น

กระทั่งตอนแรกที่รู้ว่าควอนจียงจะมาร่วมรายการ 《ราชาแห่งเอเชีย》 ด้วยนั้น iu ยังเผลอคิดจะปฏิเสธคำเชิญของสถานีโทรทัศน์มะม่วงโดยสัญชาตญาณเสียด้วยซ้ำ เพียงแต่พอคิดได้ว่าถ้ามาที่สถานีโทรทัศน์มะม่วง บางทีอาจมีโอกาสได้เจอไอดอลอย่างลวี่หมิง เธอเลยไม่ปฏิเสธ

หลังจาก iu ได้รู้จากล่ามของตัวเองว่าลวี่หมิงมาถึงอาคารไลฟ์สดของ Mango TV แล้ว และขึ้นไปที่ห้องพักเบรกเรียบร้อย เธอก็กลั้นความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ อุ้มโฟโต้บุ๊กที่ควักเงินก้อนโตซื้อมา ตั้งใจจะมาหาลวี่หมิงไอดอลของเธอเพื่อขอลายเซ็นอะไรทำนองนั้น

ไม่คิดเลยว่าพอเดินมาถึงหน้าห้องพักเบรกของลวี่หมิง ยืนชั่งใจอยู่นานกว่าจะยกมือขึ้นเตรียมเคาะ ประตูห้องที่เดิมทีปิดอยู่กลับถูกผลักเปิดออกเสียก่อน

iu นึกว่าเป็นไอดอลของเธออย่างลวี่หมิงที่เป็นคนเปิดประตู ก็เริ่มคิดแล้วว่าจะอธิบายยังไงดี

คาดไม่ถึงว่าหลังประตูกลับไม่ใช่ไอดอลของเธออย่างลวี่หมิง แต่กลายเป็นควอนจียงคนที่เธอไม่ชอบเอาเสียเลย สีหน้าของเธอเลยหม่นลงในทันที

ถ้าไม่ได้ยินพนักงานบอกมาก่อนว่าห้องพักเบรกห้องนี้เป็นของลวี่หมิง เกรงว่า iu คงคิดว่าตัวเองเดินมาผิดห้องแล้ว

ยิ่งพอเห็นล่ามอ้วนของควอนจียงที่นอนแผ่พังพาบอยู่บนพื้นในห้อง ความคิดหนึ่งก็แวบขึ้นมาในใจ

หรือว่าเขารู้ว่าลวี่หมิงเป็นไอดอลของเธอ iu แล้วตั้งใจมาหาเรื่องลวี่หมิงกันแน่?