ทุกคนต่างไม่อยากเชื่อตัวเอง

เติ้งเฉาเบิกตากว้าง: “เดี๋ยวนะ พวกนายสองคนไม่กลัวกันเลยสักนิดเหรอ?”

“จริงๆ ตอนนั้นก็กลัวมากเลยนะ ฉันเกือบร้องไห้แล้ว แต่ลวี่หมิงคอยปลอบฉันตลอด แล้วฉันก็ไม่ค่อยกลัวแล้ว” นาจาพูดอย่างร่าเริง บนใบหน้ากลมๆ ของเธอยังฉายแววความติดใจไม่หาย “ถ้าเป็นไปได้ ฉันยังอยากเล่นอีกครั้งเลย แบบนั้นมันเร้าใจสุดๆ!”

ฟังสิ แบบนี้คนพูดกันเหรอ?

เห็นนาจาตอนนี้ที่กำลังคึกคักสุดๆ แล้วนึกถึงตอนก่อนหน้านี้ที่เธอรู้ว่าจะต้องไปเล่นทาวเวอร์ดร็อปจนทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ทุกคนก็รู้สึกภาพช่างขัดกันเหลือเกิน

หลี่ชางเฟิงกับเจิ้งเจี่ยเห็นผลลัพธ์ออกมาไม่ตรงกับที่ตัวเองคาดไว้เลย หน้าตาก็ผิดหวังจนมองเห็นได้ชัด

ยิ่งพอเห็นคนที่ตัวเองเกลียดที่สุดดันไปครองใจเทพธิดาเข้าให้ หลี่ชางเฟิงก็อิจฉาแทบอกระเบิด ใบหน้าระดับนาจา อย่าว่าแต่โหยวฮั่นเลย เฉพาะศิลปินชายในวงการบันเทิงจีนที่อายุไล่เลี่ยกัน ใครจะไม่อยากมีอะไรสักอย่างกับเธอบ้าง?

ตอนนี้เทพธิดาตัวท็อปดันไปหลงดาราตกกระแส งี้ทรมานยิ่งกว่ามีใครมาฆ่าให้เรียบอีก!

ส่วนเจิ้งเจี่ยก็รู้สึกเหมือนมีของสำคัญโดนแย่งไป ใจคอเดือดพล่านไม่หยุด

ทั้งๆ ที่เมื่อคืนตัวเองเป็นฝ่ายส่งซิกก่อนแท้ๆ ดาราตกกระแสที่เคยยกเธอเป็นเทพธิดาดันผลักเธอออกซะดื้อๆ เดิมทีเจิ้งเจี่ยที่เริ่มจะสงสัยเสน่ห์ตัวเองอยู่แล้ว ก็กวาดตามองนาจาขึ้นๆ ลงๆ ในใจก็รู้สึกหึง: “ก็แค่หน้าตาแนวเฉพาะกลุ่มใช่มั้ย? ฉันก็ไม่ได้แพ้เธอสักหน่อย!”

“ไอ้ดาราตกกระแส ที่นายทำงอนนี่เพราะเรื่องในอดีต หรือจริงๆ แล้วไม่เห็นแก่ความหลังสักนิดกันแน่...”

สองคนที่อารมณ์บูดก็ลุกออกไปทันที

โหยวฮั่นที่เพิ่งโดนตบหน้ากลางอากาศ ก็หงุดหงิดสุดๆ แล้วเดินหนีไป เมิ่งจื่ออี้เห็นดังนั้น หันมายิ้มหวานให้ลวี่หมิงหนึ่งที แล้วรีบวิ่งจ๊อกๆ ตามไป แต่คุณประธานจอมเผด็จการก็เริ่มงอแงอีกแล้ว: “อย่าตามมาสิ เธอชอบดาราตกกระแสออกหน้าออกตาขนาดนั้น ก็ไปตามเขาเลยไป!”

“ถ้าเลือกได้ ฉันก็ไม่อยากจับคู่กับคุณหรอกนะ นอกจากหน้าดูแก่กว่าลวี่หมิงแล้ว ฉันก็คิดไม่ออกเลยว่าคุณมีอะไรเทียบเขาได้อีก!”

โหยวฮั่น: “!!!”

“เธอบ้าไปแล้ว!” โหยวฮั่นหน้าแดงก่ำ โมโหสุดๆ

ต่อหน้าดาราตกกระแส เธอส่งสายตาหวานเยิ้ม พออยู่ต่อหน้าฉันกลับปล่อยหมัดหนัก

นังตัวร้าย!!

ทั้งสองที่ไม่ถูกชะตากันก็แยกย้ายไปยังจุดทำภารกิจ

เพราะพอขึ้นมาก็ผ่านฉลุย ทำภารกิจสำเร็จทันที ลวี่หมิงกับนาจาจากทีมส้มเลยไม่มีอะไรทำ เดินเตร่เที่ยวในฮวนเลอกู่ ต่างจากแต่ก่อนที่เธอเคยผ่านความตื่นเต้นเสียวไส้มาแล้ว นาจากลับตื่นเต้นสุดๆ คอยคว้ามือเขาลากไปชิมของกินในสวนสนุกเป็นระยะๆ ท่าทีสนิทสนมเหมือนคู่รักข้าวใหม่ปลามันไม่มีผิด

ภาพนี้ทำให้ PD หนุ่มยิ้มเอ็นดูแก้มแทบปริ

ส่วนชาวเน็ตยิ่งพากันบอกว่าหวานมดขึ้น ดีต่อใจสุดๆ

[ฉันขอประกาศ กลุ่มหมิงเทียนสุดฮอตกลายเป็นอดีตไปแล้ว!]

[ตอนนี้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าคุณคือ กลุ่มกู่หมิงจ๋าซิน!]

[ชื่อจ๋าซินนี่มันอะไรกันวะ แฟนคลับของดาราตกกระแสต้องสรรหาคำแปลกๆ ตลอดเลยเหรอเนี่ย?]

[พิสูจน์แล้ว ฮวนเลอกู่คือสถานที่เพิ่มดีกรีความรักที่ดีที่สุด ใครอยากมีความรักให้ไปเลียนแบบดาราตกกระแส! ก่อนขึ้นทาวเวอร์ดร็อปยังเป็นแค่คู่ทีมธรรมดา ลงมาปุ๊บก็จับมือกันแล้ว แถมเป็นนาจาที่เริ่มก่อนด้วย!]

[ฉันอิจฉาแล้วนะ!]

ไม่นาน พวกเขาก็เจอหวังเป่าเฉียงกับเร่อปากำลังกรีดร้องสุดเสียงอยู่บนชิงช้าสไตล์ไวกิ้ง แถมยังร้องเพลง “วันดีๆ” ไปด้วย

เร่อปาที่ตอนแรกยังคิดว่าภารกิจนี้ไม่ยาก ตอนนี้หน้าถอดสี ใบหน้าสวยๆ เต็มไปด้วยความลนลาน เครียดจนสมองมืดสนิท ถึงขั้นลืมเรื่องร้องเพลงไปเลย เอาแต่ปล่อยไข่มุกน้อยไม่หยุด หน้าซีดเผือดจนความกลัวฉายชัด ลุคบอบบางน่าสงสารแบบนั้น ทำเอาคนดูหัวเราะกันลั่น แต่ก็พากันบ่นว่าหัวใจจะวายด้วยความเอ็นดูอยู่ดี

เมื่อชิงช้าสไตล์ไวกิ้งค่อยๆ จอดนิ่งสนิท ตามคาด พวกเขาก็ท้าทายไม่สำเร็จอีกครั้ง

เร่อปาน้ำตาคลอ เผชิญหน้าหวังเป่าเฉียงที่ยืนยันจะเล่นอีกรอบด้วยท่าทีเหมือนสาวน้อยที่ถูกแกล้งจนร้องไห้ ไข่มุกน้อยร่วงแปะๆ พอดีจังหวะนั้น เธอเหลือบหางตาไปเห็นนาจากับลวี่หมิงยืนอยู่ไกลๆ ท่าทางสนิทสนมกันกำลังมองมา

พอรู้สึกได้ถึงสายตาของเร่อปา ทั้งคู่ก็เดินเข้ามา

เร่อปาลืมตากลมโต จ้องสองคนนั้นที่กำลังจับมือกันอย่างไม่อยากเชื่อ: “นี่…พวกเธอสองคน?!”

นาจาดูเหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าท่าทางตัวเองออกจะชวนให้เข้าใจผิด รีบปล่อยมือจากลวี่หมิง ทำเป็นใจเย็น: “เราสองคนจริงๆ ไม่มีอะไรหรอก น้องสาวเร่อปา เธออย่าคิดมาก!”

ทันใดนั้นเร่อปาก็รู้สึกเหมือนของสำคัญโดนแย่งไป ดวงตาคู่สวยที่ยังคลอด้วยหยดน้ำตา จ้องนาจาอย่างไม่เป็นมิตร

จะไม่ให้คิดมากได้ยังไง?!

เธอจับมือผู้ชายของฉันต่อหน้าคนตั้งเยอะแล้วยังจะบอกว่า “ไม่มีอะไร” อีกเหรอ?

นี่ขนาดทำต่อหน้าฉันยังขนาดนี้ ถ้าฉันไม่เห็น เธอจิ้งจอกเจ้าเล่ห์คงไม่จูบปากผู้ชายฉันไปแล้วเหรอ!

คิดได้แบบนี้ เร่อปาก็ทำหน้าเวทนา เดินเข้าไปคว้าลวี่หมิงเข้ามาใกล้: “นายรีบพูดอะไรสักอย่างสิ!”

“ใช่เลย เธอเป็นคนยั่วยวนผมก่อน!” ลวี่หมิงทำหน้าจริงจัง: “แม้ตอนนี้ตัวผมจะเป็นของเขา แต่ความจริงแล้วใจของผมอยู่ที่เธอต่างหาก ไม่ต้องห่วง ผมจะรักษาเส้นแบ่งเอาไว้!”

เร่อปา: “……”

เธอได้แต่ค้อนลวี่หมิงหนึ่งทีอย่างจนใจ ใบหน้ากลมๆ ที่ยังมีแก้มยุ้ยนิดๆ ฉายแววเสียใจอย่างเห็นได้ชัด ดูน่าสงสารสุดๆ

ลวี่หมิงได้แต่ช่วยเช็ดน้ำตาหางตาให้เธอ แล้วหัวเราะเบาๆ: “ฉี่หลัว อย่าร้องเลย เสี่ยนจงของเธอมาถึงแล้ว…เพื่อนๆ ที่อยู่หน้าจอ ถ้าอยากดูเรื่องราวความรักของผมกับเร่อปา เชิญติดตามบัญชีทางการของซีรีส์ ‘นักพรตไร้ใจ’ ทางกองถ่ายเราจะปล่อยภาพเบื้องหลังสุดส่วนตัวเป็นระยะๆ หวานๆ เขินๆ โคตรฟิน!”

“พอเลยนาย!” เร่อปากลอกตาใส่ ฮึเบาๆ: “ชั้นไม่สน ยังไงนายก็ต้องไปนั่งนี่เป็นเพื่อนชั้น!”

“ฉันก็อยากเล่นนี่เหมือนกัน!” นาจาเห็นลวี่หมิงทำตัวสนิทกับเร่อปา ก็รีบเสียบกลางอย่างหึงๆ ทันที

แม้จะเจอสายตาเตือนแบบอ่อนๆ ของเร่อปา เธอก็ทำเป็นมองไม่เห็น

ดาราตกกระแสเป็นโสดใครๆ ก็รู้ ผู้ชายคนหนึ่งที่มีสัดส่วนรูปร่างระดับท็อปของวงการบันเทิงจีน ตอนนี้ยังเต็มไปด้วยพรสวรรค์ แถมเข้าอกเข้าใจผู้หญิงได้ดี คนที่เป็นสายเลือกหน้าตาอย่างนาจารู้สึกว่าถ้ายกคนนี้ให้เพื่อนร่วมบ้านเกิดไปง่ายๆ ก็เหมือนไม่เห็นค่าคู่แท้ที่สวรรค์ส่งมาให้

ในฐานะเด็กสาวที่เติบโตในเมืองเจียง ส่วนใหญ่ก็จะนิสัยตรงไปตรงมา เวลาคุยกับผู้ชาย เทียบกับสาวทางใต้ที่ชอบเขินอายคลุมเครือ เธอกลับชอบแสดงออกและแย่งชิงอย่างกล้าหาญมากกว่า

เมื่อนาจาหลงจนหัวปักหัวปำ ก็ไม่สนแล้วว่าผู้ชมจะเห็นว่าเธอสนใจดาราตกกระแสอย่างไร ตัดสินใจเปิดหน้าไพ่กับเร่อปาไปเลย

ทีมงานรายการย่อมไม่ปล่อยโอกาสสร้างกระแสให้รายการสุดหายากแบบนี้หลุดไป ดังนั้น ลวี่หมิงจึงนั่งตรงกลาง โดยมีนาจากับเร่อปานั่งประกบซ้ายขวา ภาพสามคนในเฟรมเดียวก็ลงเอยด้วยการจุดระเบิดห้องไลฟ์สดทันที

[เชี่ย!]

[ดาราตกกระแสถึงกับได้กอดซ้ายกอดขวาแล้วเหรอ?!]

[นี่เขากำลังฟินจริงจังเลยนะ!]

[เทพธิดาของฉันจะตื้นเขินขนาดนี้ไม่ได้นะ ถึงฉันจะยอมรับว่าดาราตกกระแสดูหล่อ แต่หล่อๆ ในวงการบันเทิงจีนมีเกลื่อน เทพธิดาที่มีคนตามจีบเป็นพันอย่างพวกเธอ ไม่ควรให้ความสำคัญกับฐานะและความสามารถมากกว่านี้เหรอ? ไปชอบดาราตกกระแสที่มีสิทธิ์ถูกวงการบันเทิงจีนลอยแพตลอดเวลา จะเอาอะไรจากเขา?!]

[ข้างบนเพิ่งต่อเน็ตหมู่บ้านเหรอ? ตอนนี้ดาราตกกระแสคือดาวรุ่งของวงการเพลงจีน แนะนำไปฟังเพลง “เอาที่เธอต้องการไปให้หมด” กับ “คนอย่างฉัน” สองเพลงออริจินัลนี้ยอดเก็บเข้าคลังขึ้นครองชาร์ตเพนกวินมิวสิกไปแล้ว!]

[วงการบันเทิงจีนหลายปีมานี้เพิ่งมีเทพธิดาแดนตะวันตกโผล่มาแค่สองคน ดันไปหลงดาราตกกระแสหัวปักหัวปำทั้งคู่ แบบนี้ก็ได้เหรอ?]

[ไอ้บ้านี่กลายเป็นปีศาจยั่วยวนไปแล้วหรือไง?!]

[ถ้าได้สลับที่กับดาราตกกระแส ต่อให้ฉันเป็นมหาเศรษฐีก็ยอม!]

[ของดีๆ จะให้แกฟาดคนเดียวไม่ได้ อย่างน้อยก็ต้องยอมเสียสละหน่อย ชั้นยอมเอาไขมันส่วนเกินยี่สิบปอนด์ในตัวฉันไปแลกตำแหน่งกับดาราตกกระแส]

ชาวเน็ตพากันช็อกอย่างแรง

หวังเป่าเฉียงนั่งกับหนุ่มหล่อหนึ่งคนและสาวสวยสองคน ภาพลักษณ์ดูคนละโลกกันหมด เขาไม่มีความคิดวกวนอะไรทั้งนั้น มีแต่แรงปรารถนาจะทำภารกิจให้สำเร็จ

ขณะเดียวกัน คำค้นหลายรายการก็พุ่งติดฮอตเสิร์ชอย่างรวดเร็ว

#ดาราตกกระแส: เป็นเธอยั่วยวนฉันก่อน!#

#ดาราตกกระแสพากิ๊กไปช้อปปิ้ง ถูกเมียหลวงจับได้คาตา!#

#ต้วนเจิ้งชุนแห่งวงการบันเทิงจีน!#

#ดอกไม้สองดอกเสียบลงบนกองขี้วัว!#

#……#

ไม่รู้ว่าเพราะหึงหวงกันอยู่ หรือเพราะการที่ลวี่หมิงนั่งข้างๆ ทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจขึ้น เร่อปาซึ่งก่อนหน้านี้ท้าทายหลายรอบก็ไม่สำเร็จ ไข่มุกน้อยร่วงแปะๆ คราวนี้กลับแข็งแกร่งสุดๆ ผ่านฉลุยในรอบเดียว

ทำภารกิจเสร็จแล้ว เร่อปากลัวว่าผู้ชายที่เธอเล็งไว้จะถูกนางจิ้งจอกยั่วไป จึงไม่วางใจนาจาอย่างแรง ยังไงก็ต้องลากหวังเป่าเฉียงตามไปด้วยอยู่ดี พอท้าทายสำเร็จแล้ว หวังเป่าเฉียงซึ่งเอ่ยชมว่าความหนุ่มนี่ช่างดีจริงๆ ก็หาข้ออ้างไม่เป็นก้าง แล้วเผ่นออกไป

ทั้งสามคนเที่ยวเล่นไปทั่ว

เดี๋ยวเร่อปาเปิดฝาขวดไม่ออก เดี๋ยวนาจาก็ป้อนของกินให้เอง สองสาวไม่แม้แต่จะแกล้งทำ กลับเปิดศึกหึงกันโต้งๆ

บรรดาแฟนคู่จิ้น “หมิงเทียนสุดฮอต” กับ “กู่หมิงจ๋าซิน” ทะเลาะกันระเบิดในห้องไลฟ์สด ส่วนเหล่าพวกสายเอ็นจอยนับไม่ถ้วนก็ตะโกนว่าดูโคตรมัน

ไม่นาน ทั้งสามก็มาถึงใต้รถไฟเหาะที่ใหญ่ที่สุดของสวนสนุก

เสียงกรีดร้องชายหญิงโหยหวนดังก้องอยู่บนฟ้า ต่อเนื่องมาพักใหญ่ แถมยังมีเสียงกรีดร้อง “แม้ตายก็ต้องรัก” โผล่มาเป็นระยะๆ ไม่นาน รถไฟเหาะก็กลับมาที่จุดออกตัว หลี่ชางเฟิงกับเจิ้งเจี่ยที่ลงมาจากด้านบน ต่างกุมอกอ้วกแห้งไม่หยุด

“ไม่ไหว จริงๆ ไม่ไหว!” หลี่ชางเฟิงหน้าซีดเผือด: “ฉันเมารถ!”

“ไหนว่าเก็บ 60 คะแนนง่ายจะตาย เรื่องร้องเพลงปล่อยให้เธอทำคนเดียวก็พอไงล่ะ? ไหนล่ะ ร้องสิ!” เจิ้งเจี่ยหน้าซีดเผือด กุมปากอ้วกแห้งๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความรำคาญ: “ดีแต่ปาก พอถึงเวลาที่ต้องแสดงฝีมือจริงๆ ทีไรก็เอาแต่แหกปากโวยวาย ไม่ก็กลัวจนสลบไป ลืมเรื่องร้องเพลงไปซะสนิท ใจเสาะขนาดนี้ ยังจะเรียกตัวเองว่าลูกผู้ชายอีกเหรอ?”

หลี่ชางเฟิง: “……”

เขาหน้าแตกเต็มๆ อายจนไม่กล้าสบตาเจิ้งเจี่ย แอบไปพิงมุมกำแพง อ้วกแห้งติดๆ กัน

“อ้าว นั่นพี่น้องเฟิงเฟิงของฉันนี่นา? ละสายตาไปแป๊บเดียว นั่งรถไฟเหาะสองรอบถึงกับเริ่มแพ้ท้องแล้ว?” ลวี่หมิงเกาะราวพลางล้อเลียน: “ฮวนเลอกู่ก่อนสร้างเสร็จ เคยเป็นสุสานมาก่อนนะ ไม่แน่ว่าอาจมีวิญญาณทารกมาสิงแกก็ได้!”

หลี่ชางเฟิงสะบัดหน้ากลับมาในพริบตา: “ไอ้ดาราตกกระแส หุบปากซะ ที่นี่ไม่เกี่ยวอะไรกับแก ไสหัวไปเดี๋ยวนี้!”

“พูดแบบนี้มันทำคนเสียใจนะ ระหว่างเราก็เหมือนพี่น้องร่วมสายเลือด ฉันเป็นห่วงแก ผิดตรงไหน?” ลวี่หมิงฮึเบาๆ

เดิมทีหลี่ชางเฟิงก็โดนคู่หูมองว่าไม่เอาไหน รู้สึกเสียศักดิ์ศรีความเป็นชายอยู่แล้ว พอโดนลวี่หมิงแหย่ ยิ่งเดือดจัดตะโกนด่า: “ไสหัวไป!!”

จังหวะนั้นเอง นาจาก็ดึงชายเสื้อลวี่หมิงเบาๆ: “พี่ชาย อยากเล่นอันนี้!”

“เธอนี่อะไรก็อยากเล่นไปหมด” เร่อปาฮึใส่ แล้วคล้องแขนลวี่หมิงอย่างเป็นธรรมชาติ เส้นหน้าอกโค้งดั่งจันทร์เสี้ยวของเธอถูไปมาเหมือนลูกแมว ใช้น้ำเสียงอ้อนจนคนแทบละลาย: “ฉันอยากนั่งม้าหมุน ไปกับฉันนะ!”

ลวี่หมิงทำหน้าจำยอม ชินแล้วกับสถานการณ์แบบนี้

หลี่ชางเฟิง: “???”

ไอ้ดาราตกกระแส นี่หายหน้าไปแป๊บเดียว ชีวิตหวานชื่นขนาดนี้เลยเหรอ พอนึกถึงตัวเองที่ต้องไปท้าทายเครื่องเล่นหวาดเสียว แล้วยังโดนแฟนเก่าของไอ้ดาราตกกระแสดูถูกอีก คิดได้ดังนั้น เขาก็กระโจนขึ้นรถไฟเหาะทันที: “เร็ว เข้ามาอีกสักรอบ ฉันเริ่มจับจังหวะได้แล้ว คราวนี้เธอไม่ต้องทำอะไร ฉันพา 100 คะแนนให้เอง!”

เจิ้งเจี่ย: “???”

หมอนี่โดนอะไรมากระตุ้นเนี่ย?

เธอมองเร่อปาที่กำลังอ้อนลวี่หมิง แล้วเหลือบไปดูนาจาที่ชัดเจนว่ามีใจให้แฟนเก่าของตัวเอง ก็ยิ่งเจ็บจี๊ดในใจ ดาราตกกระแสพอเลิกกับเธอไป ก็เหมือนได้เริ่มต้น “วันดีๆ” จริงๆ เลยนะ…

พักหายใจแป๊บเดียว สองคนก็นั่งรถไฟเหาะเตรียมตัวกันเรียบร้อย

แต่พนักงานในศาลากลับท้องร้องจ๊อกๆ เพราะสองคนนี้ยึดเครื่องเล่นท้าทายต่อเนื่อง เขาจึงรีบออกมาจากห้องควบคุมอุปกรณ์แล้วหันไปบอกลวี่หมิง: “พี่ชาย ผมท้องเสีย อั้นไม่ไหวแล้ว ช่วยเฝ้าให้หน่อย!”

“อันนี้ฉันไม่เป็นนะ แล้วถ้าให้ฉันกด แกสองคนก็คงไม่วางใจหรอก…” ลวี่หมิงชี้ไปที่หลี่ชางเฟิงซึ่งนั่งประจำที่แล้ว

หลี่ชางเฟิงมองอย่างระแวดระวัง: “ไม่ใช่แค่วางใจไม่ได้ แต่โคตรไม่วางใจเลยต่างหาก!”

“ไม่เป็นไร อันนี้ง่ายมาก มีปุ่มเดียวคือปล่อยรถ ปุ่มอื่นอย่าไปแตะก็พอ!” พนักงานลากลวี่หมิงเข้าไปในห้องควบคุมอุปกรณ์ ระบบควบคุมรถไฟเหาะจริงๆ ก็ง่ายมาก ปุ่มสีเขียวคือปล่อยรถ ที่เหลือเป็นโปรแกรมตั้งไว้ ล้วนทำงานอัตโนมัติ

พูดจบ เขาก็หนีบกางเกงวิ่งไปแล้ว

ตอนนี้หลี่ชางเฟิงกับเจิ้งเจี่ยคาดเข็มขัดนิรภัยเสร็จ และอุปกรณ์ป้องกันก็ล็อกกดทับพวกเขาไว้แน่นหนา ล็อกติดกับเบาะ ขยับไม่ได้ แม้ผู้ดูแลจะเช็กความปลอดภัยซ้ำแล้วซ้ำเล่าและยืนยันว่าไม่มีปัญหา แต่พอเห็นหน้าทะเล้นของลวี่หมิง ทั้งคู่ก็ยังอดขวัญผวาไม่ได้

เจิ้งเจี่ยหน้าตึง: “เตือนก่อนนะ ห้ามกดมั่ว!”

“ถ้ากล้ากลั่นแกล้งฉัน แกก็รู้ผลลัพธ์อยู่!” หลี่ชางเฟิงทำหน้าจริงจังขู่

“รู้แล้วๆ สองเทพนักร้อง เบบี๋บัสออกตัวแล้วน้า!” ลวี่หมิงกด ‘แจะ’ ลงบนปุ่มสีเขียว ถัดมา รถไฟเหาะก็ไหลออกช้าๆ เริ่มไต่ขึ้นเขา

เดิมทีหลี่ชางเฟิงมั่นใจล้น แต่ตอนนี้กลับใจฝ่อขึ้นมาเฉย รู้สึกกังวลกับเส้นทางข้างหน้า ส่วนเจิ้งเจี่ยที่เคยเห็นลวี่หมิงเพี้ยนใส่มาหลายรอบ ก็เผลอกลืนน้ำลาย รู้สึกคอแห้ง แต่มาถึงขั้นนี้แล้ว หลี่ชางเฟิงพยายามรักษาสติ คิดทวนเนื้อเพลงในหัว ใจแน่วแน่:

“ไอ้ดาราตกกระแสยังยืนดูอยู่ข้างล่าง ไหนจะนาจากับเร่อปา ฉันต้องผ่านให้ได้ในรอบเดียว!”

เจิ้งเจี่ยก็คิดเหมือนกันว่าจะปล่อยให้ดาราตกกระแสดูถูกไม่ได้ บางทีพอเขาเห็นความกล้าของเธอ อาจจะคืนดีกันก็ได้?

พอรถไฟเหาะขึ้นถึงยอดสูงจากพื้น 120 เมตร วินาทีถัดมาหัวรถก็ทิ้งดิ่งลง ใช้แรงตกเร่งความเร็วอย่างรุนแรง!

“อ๊าาาาาา!”

“แม้ตาย ก็ต้องรัก!”

“แม้ตาย…”

“ก็ต้องรัก…”

ทั่วท้องฟ้าเหนือฮวนเลอกู่เต็มไปด้วยเสียงร้องโหยหวนฉีกใจของหลี่ชางเฟิงกับเจิ้งเจี่ย ใช่ พวกเขาร้องจริงๆ แต่ในสภาพแบบนั้น เนื้อร้องทั้งหมดไม่มีลูกเล่นแม้แต่น้อย มีเพียงสัญชาตญาณล้วนๆ กับอารมณ์จริงแท้ที่สุดที่พุ่งออกมา

“โคตรระทึก!”

“น่ากลัวชะมัด!”

เร่อปากับนาจาฟังแล้วใจสั่น หน้าตาเต็มไปด้วยความกลัว

ลวี่หมิงมองปุ่มเรียงกันตรงหน้า แล้วก็จมลงในภวังค์คิด…

“พวกเธอว่า ปุ่มไหนคือเบรกเนี่ย?” ลวี่หมิงถามขึ้นมาด้วยสีหน้าสนอกสนใจ

นาจา: “???”

“พี่ชาย ห้ามเล่นพิเรนทร์นะ!”

เร่อปาไม่เก็บมาใส่ใจนัก คิ้วตาแฝงอาการเริ่ดนิดๆ: “เธอยังไม่รู้จักเขาเท่าฉัน เขาชอบอวดปากเก่ง!”

นาจาเห็นลวี่หมิงแม้จะมองปุ่มต่างๆ อย่างอยากรู้ แต่ไม่ได้ลงมือกด ก็วางใจ หันไปฮึเล็กๆ ใส่เร่อปา: “ฉันอาจจะไม่ได้รู้จักลวี่หมิงเท่าเธอ แต่เธอเคยโดนเขาสไลด์สกัดแกล้งจนร้องไห้ไม่ใช่เหรอ ส่วนฉันยังไม่เคย ยังไงเขาก็ชอบฉันมากกว่านิดหน่อย!”

“เขาชอบเธอมากกว่าก็จริง สุดท้ายเขาไม่ได้ใช้ฉันซ้อมทุบหินบนอก ถ้าเธอไม่เฮง น่าจะเข้าโรงพยาบาลเหมือนอู๋เชียนไปแล้ว!” เร่อปาสวนกลับทันที

สองสาวเถียงกัน แล้วก็หันไปหาลวี่หมิงให้ช่วยตัดสิน

“พูดมาเร็ว ระหว่างพวกเราสองคน เธอรู้สึกกับใครมากกว่ากัน!”

“พูดความจริง!”

ตอนนั้นลวี่หมิงกำลังจ้องจอมอนิเตอร์ของอุปกรณ์อยู่ พอเห็นหลี่ชางเฟิงกับเจิ้งเจี่ยหน้าตาบิดเบี้ยว คิ้วตาปลิวไร้ทิศ แถมไรผมถอยน่าตกใจ ท่าทางรุงรังอัปลักษณ์เหมือนจะล้าน เขากำลังดูอย่างเพลิดเพลิน ยังไม่ทันตอบคำถามของสองสาว ก็เห็นภาพจากกล้องดับวูบไป และต่อเนื่องกัน เครื่องทั้งหมดที่มีไฟในห้องอุปกรณ์นี้ก็ดับสนิทค้างยกชุด

ลวี่หมิง: “???”

“อุปกรณ์พวกนี้ดับหมดแล้ว รถไฟเหาะยังวิ่งต่อได้ไหม?” ลวี่หมิงมองไปที่เร่อปากับนาจาอย่างไม่อยากเชื่อ

สองสาวก็ออกอาการงงๆ เหมือนกัน

วินาทีถัดมา เสียงกรีดร้องฉีกใจก็ดังมาจากด้านบน

“แม้ตาย… ก็ต้องรัก… เฮ้ยๆๆๆ เกิดอะไรขึ้น?!”

“อ๊าาาาา!”

“ไอ้ดาราตกกระแส!!”

“กู CNM ไอ้สัตว์! มึงไปทำเหี้ยอะไรไว้!”

“ช่วยด้วยๆ!”

“ฉันไม่อยากตาย!”

ตอนนั้นเอง รถไฟเหาะที่เดิมทีแล่นด้วยความเร็วสูง พอถึงรางรูปตัว ∩ จู่ๆ ก็สูญเสียแรงขับ ต่อมาก็หยุดค้างแบบห้อยหัวอยู่ตรงจุดสูงสุด

หลี่ชางเฟิงกับเจิ้งเจี่ยที่ถูกเขย่าประสาทมาตลอด ตอนนี้หัวทิ่มลงต่ำ รู้ตัวว่ารถไฟเหาะหยุด ทั้งคู่รีบคว้าราวจับด้านหน้าสุดแรง เสียงตะโกนจนคอแทบไหม้!