บทที่ 79 มา เธอนับตามฉันนะ หนึ่งสองสาม คาร์นิวัล!

ในขณะเดียวกัน

ภายในคฤหาสน์แห่งหนึ่ง

ซุนเฉินกำลังเพลิดเพลินกับการนวดส่วนตัว พลางถือแก้วไวน์แดงแกว่งไปมาอย่างเชื่องช้า

หึ

วันนี้ไอ้เด็กบ้าเจียงเฟิงไม่ได้สตรีม ในที่สุดเขาก็จะได้ดูทิวทัศน์ข้างนอกบ้างแล้ว!

มัวแต่ดูไอ้เด็กเจียงเฟิงนั่น

แม่งเอ๊ย พอดูแล้วก็อิน พออินแล้วก็อดเปย์ไม่ได้!

ซุนเฉินเองก็แปลกใจ เจียงเฟิงเหมือนมีเวทมนตร์อะไรบางอย่าง ห้องสตรีมของเขาทำให้คนติดหนึบจนเลิกดูไม่ได้!

แต่จะว่าไปก็แปลก

เอาเป็นว่าตั้งแต่เขากดติดตามเจียงเฟิง ธุรกิจของเขาก็ดูเหมือนจะราบรื่นขึ้น

สัญญาที่ก่อนหน้านี้คุยกันไม่ลงตัวก็ตกลงกันได้อย่างราบรื่น

ผู้ยิ่งใหญ่บางคนก็รู้สึกดีกับเขาขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทำให้มีโอกาสร่วมงานกันมากมาย

เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่วันเท่านั้น

ก็มีสัญญาระดับล้านเข้ากระเป๋ามาอีกหลายฉบับ!

ราบรื่นสุดๆ ไปเลย!

ซุนเฉินหัวเราะหึๆ บางทีเจียงเฟิงอาจจะเป็นดาวนำโชคของเขาก็ได้!

เขาไม่ได้คิดอะไรมากนัก

ในเมื่อวันนี้ไอ้เด็กนี่ไม่ได้สตรีม ก็ต้องโทษที่มันไม่มีดวงเอง ส่วนทางเขาน่ะทำเงินได้แล้ว

เหงาจังโว้ย!

อยากเปย์ของขวัญก็ไม่มีคนให้เปย์!

เรื่องนี้จะมาโทษเขาไม่ได้นะ!

ทว่าขณะที่ซุนเฉินกำลังคิดอย่างกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่นั้น

ทันใดนั้น!

หัวคนที่คุ้นเคยก็โผล่พรวดขึ้นมาบนหน้าจอสตรีมราวกับผีหลอก!

วินาทีที่ซุนเฉินมองเห็นชัดเจน เขาก็เบิกตากว้าง พ่นไวน์แดงในปากออกมาดังพรวด!

เชี่ย?!!!

เจียงเฟิงในตอนนี้ (เบิกตากว้าง) : ???

ซุนเฉินในตอนนี้ (เบิกตากว้าง) : ???

ไม่ใช่สิ!

ลูกพี่???

ทำไมแกลงมาอยู่ในนี้ได้ล่ะ???

ขณะที่ซุนเฉินกำลังทำหน้าเหวอ ก็ได้ยินเสียงของเจียงเฟิงในหน้าจอที่มีสีหน้าแปลกๆ พูดกลั้วหัวเราะด้วยน้ำเสียงประชดประชันว่า

"โอ้?"

"ลูกพี่คนนี้อยากดูการแสดงเหรอครับ?"

"พวกเรามาแสดงรายการสูบเงินกันหน่อยดีไหม?"

"ลูกพี่?"

"คุณว่ายังไงล่ะ...?"

พูดจบ

เจียงเฟิงยังส่งสายตาข่มขู่ซุนเฉิน: ร่วมมือกับฉันแกล้งทำเท่หน่อย ไม่งั้นจะไม่ให้ยาจอมพลังกับนาย!

สีหน้าของซุนเฉินแข็งค้าง: "..."

ไอ้เด็กนี่!!!

...

บนสนามหญ้าของมหาวิทยาลัย

หลังจากเจียงเฟิงพูดจบ สี่สาวร่วมหอพักก็พากันอึ้งไปเลย

"เดี๋ยวสิพี่ชายสุดหล่อ พูดแบบนี้จะดีเหรอ? อย่าทำให้ลูกพี่ตกใจหนีไปสิ!"

"ใช่ๆ! คุณพูดว่าจะสูบเงินได้ยังไง?"

"เดี๋ยวลูกพี่ก็เผ่นหรอก!"

สี่สาวเพื่อนร่วมห้องต่างเป็นกังวล

เจียงเฟิงไม่ใส่ใจเลยสักนิด เขาพูดพลางหัวเราะ "วางใจเถอะ ลูกพี่ไม่หนีหรอก"

"ฉันเองก็เป็นสตรีมเมอร์เหมือนกัน พวกเธอเชื่อฉันก็พอ"

"หา?"

"พี่ชายก็เป็นสตรีมเมอร์ด้วยเหรอ?"

สี่สาวร่วมหอพักตกใจ แต่พอคิดดูอีกทีก็เข้าใจได้!

ก็จริงนะ

ตอนนี้อินเทอร์เน็ตพัฒนาไปไกลมาก

หน้าตาหล่อเหลาอย่างพี่ชายตรงหน้านี้ การเป็นสตรีมเมอร์ถือเป็นเรื่องปกติสุดๆ!

แค่ไม่รู้ว่า... พี่ชายคนนี้เป็นสตรีมเมอร์สายไหน?

ร้องเพลง?

เต้น?

ขณะที่พวกเธอกำลังจะอ้าปากถาม

เจียงเฟิงก็ยิ้มอธิบายว่า "ฉันเป็นสตรีมเมอร์นักสูบเงิน"

สะ... สตรีมเมอร์นักสูบเงิน?!

ทั้งสี่คนถึงกับเหวอ!

มี... มีสตรีมเมอร์สายนี้ด้วยเหรอ?

"มีสิ!"

เจียงเฟิงยิ้ม พลางชำเลืองมองหญิงสาวที่กำลังสตรีมอยู่

ชื่อห้องสตรีม: จันทราเก่าแก่!

ค่อนข้างมีความเป็นวรรณกรรม สมกับเป็นชื่อที่นักศึกษามหาวิทยาลัยผู้ใสซื่อและโง่เขลาตั้งขึ้นมาจริงๆ

"เธอชื่อเฉินเหนียนเหรอ?"

เจียงเฟิงถามด้วยความอยากรู้

"ฉัน... ฉันชื่อเฉินเย่ว์เย่ว์..."

หญิงสาวคนนั้นรู้สึกเขินอายนิดหน่อย

เจียงเฟิงไม่ได้ใส่ใจ เขาหัวเราะหึๆ แล้วพูดว่า "โอเค เฉินเย่ว์เย่ว์ใช่ไหม"

"เอาล่ะ ต่อไปฉันจะสอนเธอว่าห้องสตรีมนี้ต้องเล่นยังไง"

"เธอดูนะ..."

"ลูกพี่คืออะไร นั่นคือเป้าหมายในการสูบเงินของพวกเราไง!"

"การสร้างคอนเทนต์คือทำเพื่อดึงดูดคนหน้าใหม่ การสูบเงินคือการสูบเงินจากลูกพี่ลูกเจ้ที่ผ่านไปมา ส่วนลูกพี่ขาประจำน่ะ แค่ยื่นมือไปขอก็พอแล้ว"

เฉินเย่ว์เย่ว์ทำหน้างงงวย "...อย่างนั้นเหรอคะ?"

เจียงเฟิงพยักหน้าแรงๆ "แหงสิ! เธอดูนะ เฉินมู่เยว่ไป๋คนนี้กดติดตามเธอแล้วใช่ไหม?"

เฉินเย่ว์เย่ว์ทำหน้าเหลอหลา "อืม..."

เจียงเฟิงตบต้นขาฉาดใหญ่ "ก็แค่นั้นแหละ! กดติดตามแล้วก็ไม่ถือว่าเป็นลูกพี่ลูกเจ้ขาจรอีกต่อไป"

"แบบนี้ถือว่าเป็นลูกพี่ขาประจำของบ้านเราแล้ว"

"สำหรับคนแบบนี้ ขอไปตรงๆ เลย!"

เฉินเย่ว์เย่ว์ได้ยินแล้วหัวใจก็เต้นรัว "ขะ... ขอยังไงคะ?"

"ก็ขอของขวัญไง! เธอเรียกชื่อเขา แล้วก็บอกไปว่าเธออยากได้ของขวัญอะไร จบ!"

สี่สาวถึงกับชาไปทั้งตัว: "..."

เฉินเย่ว์เย่ว์สูดหายใจเข้าลึก รวบรวมความกล้า "ละ... ลูกพี่เฉินมู่เยว่ไป๋ เปย์ปอร์เช่ให้ฉันสักคันได้ไหมคะ!"

【Lv50 เฉินมู่เยว่ไป๋: "..."】

ลูกพี่พิมพ์จุดไข่ปลามาหนึ่งชุด

ทำเอาเฉินเย่ว์เย่ว์ตกใจจนหน้าซีดเผือด เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "จะ... จบกัน ลูกพี่ไม่เปย์"

เธอรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย

ว่าแล้วเชียวว่าไม่ควรฟังพี่ชายคนนี้!

นี่ไม่ใช่ว่าไปล่วงเกินลูกพี่เข้าแล้วเหรอ?!

เจียงเฟิงหัวเราะหึๆ "อย่าเพิ่งลนสิ!"

เขาชี้ไปที่จุดไข่ปลาของเฉินมู่เยว่ไป๋แล้วอธิบายเองเออเอง "เธอรู้ไหมว่าลูกพี่หมายความว่ายังไง?"

"หมายความว่ายังไงคะ..."

ตอนนี้เฉินเย่ว์เย่ว์สติหลุดลอยไปหมดแล้ว

เธอมองไปทางเจียงเฟิงราวกับขอความช่วยเหลือ

เจียงเฟิงกระแอมเบาๆ "ลูกพี่หมายความว่าเธอขอน้อยเกินไป เอาล่ะ เธอนะพูดตามฉัน..."

"3, 2, 1 ลูกพี่ ขอหัวจื่อหน่อย!"

เฉินเย่ว์เย่ว์ได้ยินดังนั้นก็เบิกตากว้าง

อ้าปากค้างกว้างจนแทบจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้ทั้งฟอง!

พี่คะ???

พี่แน่ใจเหรอ???

ทว่าเจียงเฟิงไม่เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย

"ฉันจะเริ่มแล้วนะ!"

"เร็วเข้าสิ!"

"มา!"

เฉินเย่ว์เย่ว์กัดฟันกระทืบเท้า ส่งเสียงตามเจียงเฟิง "ลูกพี่เฉินมู่เยว่ไป๋ 3, 2, 1 เปย์หัวจื่อให้ฉันหน่อย!"

สิ้นคำ

เฉินเย่ว์เย่ว์ก็หลับตาปี๋ทันที!

ราวกับไม่กล้ามองสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป

แต่ทว่ารูมเมตทั้งสามคนของเธอไม่ได้หลับตา ตอนนี้พวกเธอกำลังจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความตื่นเต้น

วินาทีต่อมา!

แสงเจ็ดสีสายหนึ่งก็พุ่งทะยานขึ้นฟ้า!

ขั้นบันไดนับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมา พร้อมกับตัวอักษรขนาดใหญ่สามตัวที่เขียนว่า 'คาร์นิวัล'

ปรากฏขึ้นในห้องสตรีมในชั่วพริบตา!

"เชี่ย!!!!"

"เชี่ย!! เย่ว์เย่ว์! ดูเร็วเข้า!!!"

"ลูกพี่เปย์แล้ว! ลูกพี่เปย์จริงๆ ด้วย!!!"

รูมเมตทั้งสามคนตกตะลึงไปแล้ว พวกเธอหน้าแดงก่ำพลางรีบผลักเฉินเย่ว์เย่ว์

เฉินเย่ว์เย่ว์ถึงได้ค่อยๆ ลืมตาขึ้น

ทว่าวินาทีที่เห็นคาร์นิวัล ดวงตาของเธอก็เบิกกว้าง ใบหน้าที่เคยซีดเซียวพลันเปลี่ยนเป็นแดงก่ำในทันที!!

"พะ... ลูกพี่เปย์จริงๆ ด้วย!"

เจียงเฟิงมีสีหน้าราบเรียบดุจสายลมพัดเมฆคล้อย "ใช่ไหมล่ะ เรื่องปกติมาก!"

"เอาล่ะ พวกเธอเล่นกันไปเถอะ ฉันต้องไปแล้ว..."

พูดจบ

เจียงเฟิงก็ค่อยๆ ลุกขึ้น ท่ามกลางสายตาของทั้งสี่คนที่มองมาราวกับเห็นเทพบุตรลงมาจุติ

เขาปัดฝุ่นตามชายเสื้ออย่างลวกๆ

แล้วเอามือไพล่หลังเดินจากไป...

...

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง!

ที่บ้านเช่า เจียงเฟิงรับโทรศัพท์ของซุนเฉิน

ก็ได้ยินเสียงกัดฟันกรอดของลูกพี่ตัวเอง "ดีมากไอ้เด็กบ้า! ให้ฉันร่วมมือกับแกแกล้งทำเป็นเท่ใช่ไหม!"

เจียงเฟิงไม่ลนลานเลยสักนิด "ลูกพี่ ผมยังมีอีก 3 กล่องนะ..."

สีหน้าซุนเฉินเปลี่ยนไป "10 กล่อง!"

เจียงเฟิงสูดลมหายใจเข้าลึก "ไม่มีเยอะขนาดนั้นหรอก! 5 กล่อง!"

ซุนเฉินแค่นเสียงฮึดฮัด "ไม่ได้! อย่างน้อย 7 กล่อง ไม่งั้นคราวหน้าจะไม่ยอมให้แกแกล้งทำเท่อีก!"

เจียงเฟิงทำหน้าปวดใจ "ตกลง! ดีล!"

การเจรจาตกลงลับๆ สิ้นสุดลง

ซุนเฉินถึงได้วางสายไปด้วยความพึงพอใจ...

...

วันรุ่งขึ้น

แสงแดดในวันจันทร์สดใสเป็นพิเศษ

เจียงเฟิงล้างหน้าแปรงฟันอย่างรวดเร็ว แล้วทิ้งตัวลงนั่งหน้าคอมพิวเตอร์

เขาลูบหน้าตัวเอง

เพื่อให้ตัวเองคงรอยยิ้มและอยู่ในสภาพที่พร้อมที่สุด!

"เอาล่ะ หลังจากนี้..."

"เริ่มสตรีม!"

【ติ๊ด! สตรีมเมอร์ที่คุณติดตามออนไลน์แล้ว!】