"ฮ่าๆๆๆ จิตแพทย์คนนี้ตลกมาก!"
"ที่พูดว่า ‘ถ้าผมบอกคุณถึงสาเหตุ คุณอาจจะเป็นโรคซึมเศร้าจริง ๆ ก็ได้!’ ฮ่าๆๆๆ นี่มันมุกตลกที่สุดของวันนี้เลย!"
"จิตแพทย์คนนี้เมื่อก่อนเป็นนักแสดงตลกหรือเปล่าเนี่ย! ฮามาก!"
"ถึงจะเป็นบทละคร แต่ฉันก็ยอมรับนะ เพราะเอฟเฟกต์ของรายการมันสุดยอดจริง ๆ!"
บรรดาผู้ชมในไลฟ์สตรีมต่างทนไม่ไหว ส่งข้อความหัวเราะกันยกใหญ่
แต่เฉินหยูไม่ได้สนใจข้อความเหล่านั้น เขายังคงพูดต่ออย่างสงบนิ่ง:
"คุณหยิบแก้วน้ำที่อยู่ข้างๆ มาให้ผมดูหน่อยสิ"
โจวเข่อซินทำหน้าสงสัย แต่ก็ทำตามหยิบแก้วน้ำที่อยู่ใกล้ตัวมา
"อันนี้เหรอ?"
"นี่เป็นยาจีนสำหรับแก้หวัดที่เพื่อนสนิทฉันเตรียมไว้ให้ก่อนเริ่มไลฟ์ เพราะกลัวว่าฉันจะไม่ไหว"
พอพูดถึงเพื่อนสนิท โจวเข่อซินก็เปลี่ยนโทนเสียงทันที ดูภูมิใจและกระตือรือร้นมาก
"ฉันจะบอกอะไรให้ พวกเราสองคนเป็นเพื่อนสนิทที่ไม่มีใครเหมือนเลยนะ!"
น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความอวดดี
"ฉันป่วยมาหลายวันแล้ว แต่เธอก็เป็นคนดูแลฉันตลอด!"
"ถ้าไม่มีเธอ ฉันคงจัดการอะไรไม่ไหวแน่ ๆ"
"สองวันนี้ฉันรู้สึกเหมือนวิญญาณลอยหายไปเลย รู้สึกไม่ดีสุด ๆ พวกคุณก็ต้องดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะ!"
สาวน้อยคนนี้พูดพร้อมแสดงความเป็นห่วงผู้ชมด้วย
"เธอช่วยฉันทุกอย่าง ทั้งชงชา ทั้งเตรียมอาหารให้ ยังช่วยฉันจัดไลฟ์บางครั้งอีกด้วย!"
"นี่ไม่ใช่สิ่งที่เพื่อนธรรมดาจะทำให้กันได้แน่นอน!"
พอได้ยินแบบนี้ ผู้ชมในไลฟ์สตรีมต่างอิจฉากันสุดๆ
"โห...คนเรานี่เทียบกันไม่ได้เลยนะ! เพื่อนฉันก็มีแต่คนหวังรวยลัดทั้งนั้น"
"ฮือๆๆ เอาเพื่อนสนิทของพี่โจวมาใส่รถช้อปปิ้งที ฉันจะเหมาหมดเลย!"
"อย่าห้ามฉันเลยพวก! ฉันจะไปแย่งเพื่อนสนิทพี่โจวมา!"
เฉินหยูหัวเราะเบา ๆ แต่ไม่ได้แสดงความคิดเห็นอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้
"งั้นแสดงว่าคุณสองคนสนิทกันมากเลยสินะ"
โจวเข่อซินพยักหน้าหงึกหงัก
"แน่นอน!"
แต่เธอไม่ทันเอะใจในน้ำเสียงของเฉินหยูที่ดูเหมือนมีนัยแอบแฝง
เฉินหยูถอนหายใจยาวก่อนพูดออกมาว่า:
"เฮ้อ...ความสัมพันธ์ที่ดูสวยงามแต่ปลอมเปลือกนี้..."
โจวเข่อซินทำหน้าเหวอ มองจอภาพด้วยความงุนงง
ข้อความในไลฟ์สตรีมเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม
เฉินหยูพูดต่ออย่างเรียบง่าย:
"ช่วงนี้คุณเคยรู้สึกตื่นเต้นผิดปกติ หัวใจเต้นแรง แต่สักพักกลับแน่นหน้าอกและหายใจไม่ค่อยออกหรือเปล่า?"
"หืม? คุณรู้ได้ยังไง!"
โจวเข่อซินตกใจมาก
นี่เฉินหยูเป็นจิตแพทย์หรือเป็นหมอดูตัวจริงกันแน่!
เขาพูดตรงกับอาการของเธอทุกอย่าง
"ลองเทยาจีนในแก้วออกให้หมด เหลือไว้เพียงก้นแก้วนิดหน่อย"
โจวเข่อซินทำตามคำแนะนำอย่างว่าง่าย
เมื่อยาในแก้วใกล้หมด เฉินหยูก็ถามขึ้น:
"ที่ก้นแก้วมียาเม็ดสีขาวเล็กๆ ตกค้างอยู่หรือเปล่า?"
"มันเป็นยาจีน หากคนไม่ได้คนให้ละลายหมด มันจะตกตะกอนบ้างค่ะ อาจจะเพราะเพื่อนฉันลืมคนให้ดี"
เฉินหยูหัวเราะเบาๆ ก่อนพูดว่า:
"คุณแน่ใจนะ? ลองดูดี ๆ อีกครั้งสิ"
โจวเข่อซินเพ่งมองก้นแก้วอย่างตั้งใจ และก็พบสิ่งผิดปกติจริง ๆ
ปกติแล้วยาจีนจะมีลักษณะเป็นสีน้ำตาล แต่สิ่งที่เธอเห็นกลับมีผงสีขาวปะปนอยู่
เธอรู้สึกหนาวเยือกไปทั้งตัว ยิ่งคิดก็ยิ่งกลัว
"นี่...นี่มันอะไรกัน!"
น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ
เฉินหยูซึ่งคาดการณ์ไว้แล้ว พูดออกมาอย่างใจเย็น:
"มันคือยารักษาโรคทางจิตชนิดหนึ่ง ชื่อว่าแอมเฟตามีน หากใช้เกินขนาดจะทำให้ประสาทตึงเครียด ปวดหัว และมีอาการอื่น ๆ อีกมากมาย หากใช้ต่อเนื่องจะทำลายการทำงานของตับและไต"
"และนี่คือสาเหตุที่คุณมีอาการแบบนี้ในตอนนี้!"
"ไม่เพียงเท่านั้น ยาชนิดนี้ยังเสพติดได้อีกด้วย!"
โจวเข่อซินตัวสั่น สีหน้าซีดเผือด
เธอเพิ่งเข้าใจว่าทำไมช่วงนี้เธอถึงปวดหัวและหมดเรี่ยวแรง
นี่มันชัดเจนเลยว่าเธอถูกวางยา!
เมื่อบรรดาผู้ชมในไลฟ์สตรีมเห็นเหตุการณ์ก็อดตื่นเต้นไม่ได้
"นี่มันเหมือนละครเลย!"
"ไม่น่าเชื่อว่าชีวิตจริงจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น!"
โจวเข่อซินพูดด้วยเสียงสั่นเครือ:
"คุณหมอเฉิน...ทำไมยาถึงมาอยู่ในแก้วของฉัน?"
"คุณต้องถามตัวเองแล้วล่ะ ว่าใครเป็นคนเตรียมยาให้คุณ?"
โจวเข่อซินนิ่งไป ก่อนจะเข้าใจทุกอย่าง
ช่วงนี้เพื่อนสนิทของเธอ "อันอัน" เป็นคนคอยดูแลทุกอย่างให้
อันอันมักบอกว่าเธอทำไปเพราะกลัวว่าโจวเข่อซินจะไม่มีแรงทำไลฟ์สด
แต่ยิ่งเธอกินยา อาการก็ยิ่งแย่ลง
คำตอบมันชัดเจนอยู่แล้ว
โจวเข่อซินแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าเพื่อนสนิทที่เธอเคยไว้ใจที่สุดจะทำแบบนี้กับเธอ
"ฉันดีกับเธอขนาดนี้ ทำไมเธอถึงทำกับฉันแบบนี้..."
โจวเข่อซินพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง
"ฉันควรไปเผชิญหน้ากับเธอเลยดีไหม?"
เฉินหยูหน้ามืดขึ้นทันที:
"คุณถูกวางยา! สิ่งแรกที่ต้องทำคือแจ้งตำรวจสิครับ!!"
หลังจากนั้น โจวเข่อซินก็เริ่มคิดได้
"ใช่! ฉันต้องแจ้งตำรวจ!"
ทันใดนั้น "อันอัน" เพื่อนสนิทของเธอก็เข้ามาในห้อง ไลฟ์สตรีมเข้าสู่จุดพีคที่สุด…
