ในฐานะนักร้องลำดับที่หกของค่ำคืนนี้ การขึ้นเวทีของเซี่ยอวี่หลงทำให้เกิดเสียงปรบมือดังกึกก้องทันที แต่เมื่อเขาเปิดเผยเพลงที่เลือก ราวกับทำให้คนในวงการต่างตกตะลึง แม้แต่ผู้ชมบางคนก็จำได้ทันทีถึงความยากของเพลงนี้!

“เพลงนี้งั้นเหรอ?”

“เพลงนี้มีอะไรหรือ?”

“แค่รู้ว่าเพลงนี้เป็นหนึ่งในห้าเพลงที่ยากที่สุดในวงการเพลงป๊อปของฉินโจวก็พอแล้ว ไม่ใช่แค่ฉันพูดเองนะ แต่นี่เป็นการประเมินจากตำราเรียนดนตรีทางการ เพลงนี้มีการร้องแบบโอเปร่า และยังต้องใช้ลูกเล่นประดับเสียงด้วย ฉันยังไม่เคยได้ยินใครร้องสดเลยนะ”

“ยากขนาดนั้นเลย?”

“ฉันเคยฟังคนร้องเพลงนี้นะ...”

“มีคนร้องก็ไม่แปลก แต่เวอร์ชันที่เธอฟังคงเป็นเวอร์ชันที่ปรับลดความยากลง ไม่ก็เปลี่ยนคีย์ แต่ฉันอยากรู้ว่าเซี่ยอวี่หลงจะกล้าร้องในเวอร์ชันดั้งเดิมไหม”

ในหมู่ผู้ชมก็มีคนที่รู้ทัน!

และการแสดงเริ่มต้นท่ามกลางเสียงฮือฮาของบางคน!

ทันทีที่เสียงของเซี่ยอวี่หลงดังขึ้น ผู้ชมที่รู้เรื่องเพลงก็รู้ทันทีว่าเขาไม่ได้ปรับลดคีย์เลย เขาร้องในคีย์ดั้งเดิมแบบเต็มเสียง—

โอเปร่า!

เทเนอร์เสียงสูง!

สไตล์นี้แม้จะไม่ใช่เพลงป๊อปแล้ว แต่เซี่ยอวี่หลงใช้เพียงโอเปร่าในท่อนแรกเท่านั้น เมื่อเข้าสู่ท่อนคอรัส เขากลับเปลี่ยนเป็นการร้องแบบป๊อป

ท่อนที่สอง

เสียงลูกเล่นออกมาแล้ว!

ผู้ชมที่ไม่คุ้นเคยกับลูกเล่นแบบนี้ต่างตกตะลึงในทันที ส่วนผู้ชมที่เคยได้ยินบ่อยก็ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจนัก เพราะระดับลูกเล่นของเซี่ยอวี่หลงยังอยู่ในระดับกลางเท่านั้น แต่เขาผสมผสานการร้องแบบป๊อป โอเปร่าเสียงสูง และลูกเล่นได้อย่างลงตัว ทำให้การเรียบเรียงของเพลงดูหรูหราอลังการมาก!

บนโลกออนไลน์

“มีคำพูดว่า ‘ปู่ของเธอก็คือปู่ของเธอ’ เซี่ยอวี่หลงก็คือแบบนั้น คนที่เคยยืนอยู่จุดสูงสุดของวงการในอดีตไม่ใช่เพราะโชคช่วย เพลงนี้ทำลายความคาดหวังทั้งหมดของฉัน!”

“สุดยอดมาก!”

“สุดยอดจริงๆ!”

“แม้ว่าฉันจะไม่เข้าใจการร้องแบบโอเปร่า แต่การร้องแบบผสมผสานของเขามันน่าทึ่งมาก ให้ความรู้สึกแปลกใหม่จริงๆ แถมเพลงนี้ก็ยากจนคนธรรมดาร้องไม่ได้!”

“อลังการมาก!”

“แต่เสียดาย เขาละเว้นท่อนร้องแบบพื้นบ้านดั้งเดิมไป ซึ่งเป็นจุดเด่นสำคัญของเพลงนี้ แต่สิ่งที่เขาทำได้ขนาดนี้ก็เกินความคาดหมายของฉันแล้ว!”

“ชอบมาก!”

“แชมป์แน่ๆ!”

“เซี่ยอวี่หลงจะคว้าแชมป์ได้แน่นอน เขาใส่สิ่งที่เรียนรู้มาทั้งชีวิตลงในเพลงนี้ ข้อเสียคือมันอาจจะดูเยอะไปหน่อย แต่ข้อดีนั้นมีมากมายจนกลบข้อเสียหมด!”

ผู้ชมออนไลน์ถึงกับช็อก!

การแสดงของเซี่ยอวี่หลงครั้งนี้ชวนตื่นตะลึงยิ่งกว่าเยว่ซานหลานก่อนหน้านี้ บนโลกออนไลน์เคยพูดกันว่าเซี่ยอวี่หลงเป็น "อัญมณีที่ถูกลืม" ในวงการเพลง เมื่อก่อนเขาเคยมีโอกาสไต่ถึงระดับราชาเพลง แต่พออายุมากขึ้น ความหวังนั้นก็ลดลงไป อย่างไรก็ตาม ความสามารถของเขาตอนนี้แทบไม่ต่างจากราชาเพลงเลย!

ที่บ้านของหลินจือไป๋

หลินซีถึงกับชาไปเลย!

เธอรู้ดีว่ารอบชิงชนะเลิศจะต้องเป็นการปะทะกันอย่างดุเดือด แต่การที่นักร้องแต่ละคนงัดไม้เด็ดออกมามันน่าตกใจมาก เซี่ยอวี่หลงเหมือนเก็บเพลงที่ดีที่สุดของตัวเองไว้ใช้ในช่วงสุดท้ายนี้!

“เสี่ยวเฮย จะชนะไหม?”

แม่ถามคำถามเดิมซ้ำไปมา

พ่อถามว่า: “ทำไมจางซีหยางไม่พูดอะไรเลย?”

ระหว่างที่เซี่ยอวี่หลงกำลังร้องอยู่ การถ่ายทอดสดก็ตัดภาพไปยังปฏิกิริยาของนักร้องคนอื่นในเบื้องหลัง ทุกคนต่างแสดงความชื่นชม มีเพียงจางซีหยางที่ยังคงเงียบสนิท เขาดูนิ่งจนเหมือนน้ำในบ่อที่ไม่มีคลื่นใดๆ ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

“เขากำลังเตรียมตัว…”

หลินซีจ้องมองจางซีหยางบนหน้าจออย่างตั้งใจ เธอรู้สึกว่าเขากำลังเก็บอารมณ์ทั้งหมดไว้เพื่อปลดปล่อยบนเวที

แม้การแสดงของเซี่ยอวี่หลงจะน่าทึ่ง แต่หลินซีก็ไม่สงสัยเลยว่าจางซีหยางจะสามารถควบคุมเพลงที่ยากขนาดนี้ได้ เพราะในรอบก่อนหน้า จางซีหยางเลือกเพลงที่ยากลำบากทุกครั้ง และยังผสมผสานหลากหลายสไตล์ออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ

คืนนี้

เซี่ยอวี่หลงดูเหมือนจางซีหยางในรอบก่อนๆ

แต่จางซีหยางกลับดูไม่เหมือนตัวเองเลย

ไม่รู้ว่านี่เป็นข้อดีหรือข้อเสีย แต่หลินซีก็ยังมั่นใจในตัวเขา เพราะบนเวทีนี้ ไม่ได้วัดแค่ว่าใครร้องเพลงที่ยากที่สุด แต่เป็นเรื่องของการที่ใครจะสามารถทำให้ผู้ชมหลงใหลได้มากกว่า

ความคิดเห็นในวงการ

หลายคนคิดเหมือนกันว่าเซี่ยอวี่หลงมีบางอย่างที่คล้ายจางซีหยางในรอบก่อนหน้า!

“น่าทึ่งจริงๆ”

“เซี่ยอวี่หลงเหมือนกลายเป็นจางซีหยาง เรียนรู้วิธีการชนะของเขามา แต่จางซีหยางกลับไม่เหมือนตัวเอง?”

“สถานการณ์นี้แปลกจริงๆ”

“เพลงนี้ถ้าจางซีหยางเป็นคนเลือกฉันจะไม่แปลกใจเลย แต่เขากลับไม่ได้เลือก”

“ดูเบื้องหลังสิ”

“เยว่ซานหลานยังพูดเลยว่า เซี่ยอวี่หลงในรอบนี้ให้ความรู้สึกเหมือนจางซีหยางมาก”

“เซี่ยอวี่หลงจะได้แชมป์แน่ๆ”

จากปฏิกิริยาของผู้ชมในสถานที่ ทุกคนต่างปรบมือเสียงดังสนั่นหลังจากจบเพลงของเซี่ยอวี่หลง เสียงตอบรับดีกว่าทุกคนก่อนหน้านี้!

...

หลังจากเซี่ยอวี่หลงร้องเพลงจบ เขาก้มคำนับและเดินลงจากเวที

ท่ามกลางเสียงปรบมือที่ดังไม่หยุด พิธีกรทั้งสองก็เดินขึ้นมาบนเวที

พิธีกรคนหนึ่งกล่าวว่า

“นี่เป็นการแสดงที่น่าประทับใจมากจริงๆ นี่แหละคือคุณภาพระดับสุดยอดที่มีให้เห็นเฉพาะในรอบชิงชนะเลิศของ ฉันคือนักร้อง เท่านั้น ฟังแต่ละเพลงในค่ำคืนนี้แล้วหัวใจของผมยังคงเต้นไม่หยุด เช่นเดียวกับทุกคนในวันนี้”

พิธีกรอีกคนพูดเสริมว่า

“หลังจากได้ชมการแสดงอันน่าทึ่งของเซี่ยอวี่หลงแล้ว ต่อไปก็ถึงคิวของนักร้องคนสุดท้ายของเราในค่ำคืนนี้ ผมเชื่อว่าไม่ต้องแนะนำ ทุกคนก็คงรู้ว่าเขาคือใคร ใช่ไหมครับ?”

พูดจบ

พิธีกรทั้งสองก็ยื่นไมโครโฟนไปทางผู้ชม

ทันใดนั้น เสียงจากฝูงชนก็ระเบิดขึ้น ทุกเสียงเต็มไปด้วยความคาดหวังอย่างล้นหลาม หลายคนเฝ้ารอเขาคนนี้ตั้งแต่เริ่มงาน

“จางซีหยาง!”

“จางซีหยาง!”

“จางซีหยาง!”

นี่คือพลังของนักร้องที่โด่งดังที่สุดในรายการ ฉันคือนักร้อง แม้ว่าผู้เชี่ยวชาญบางคนจะดูถูกหรือวิจารณ์เขา แต่ความจริงที่ว่าเขาเป็นผู้ที่มีแฟนคลับมากที่สุดก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

พิธีกรคนซ้ายยิ้มแล้วพูดว่า

“ผู้ชมของเราดูจะตื่นเต้นกันมากนะครับ ก่อนการแข่งขัน ทุกคนคงทราบแล้วว่าเพลงที่จางซีหยางจะร้องในคืนนี้ เป็นเพลงใหม่ที่แต่งคำร้องและทำนองโดย ‘ไป๋ตี้’ นักแต่งเพลงชื่อดัง แต่เหมือนว่าบนโลกออนไลน์จะมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันเยอะเลย?”

พิธีกรคนขวาเสริมว่า

“เราเคยได้ยินคำพูดที่ว่า ‘ฝีมือจะพิสูจน์ทุกอย่าง’ การตอบโต้เสียงวิจารณ์ที่ดีที่สุดคือการใช้ผลงานของตัวเอง ตอนนี้ ขอเชิญทุกคนปรบมือให้ดังที่สุดเพื่อต้อนรับนักร้องคนสุดท้ายของค่ำคืนนี้—จางซีหยาง!”

เสียงปรบมือดังก้อง!

ที่ห้องเตรียมตัวด้านหลัง

จางซีหยางที่นั่งหลับตาสงบจิตใจอยู่ ทันใดนั้นเขาลืมตาขึ้น ดวงตาคู่นั้นเหมือนแฝงไปด้วยแสงที่น่าหวาดหวั่นเล็กน้อย ผู้จัดการส่วนตัวที่อยู่ข้างๆ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกทั้งกังวลและตื่นเต้นพร้อมกัน:

“ถึงตาคุณแล้วครับ!”

จางซีหยางพยักหน้าเล็กน้อย สีหน้ายังคงนิ่งเฉย เขาเดินไปตามทางเดินที่จะนำไปสู่เวที โดยมีกล้องของช่างภาพตามติดทุกการเคลื่อนไหว

หน้าจอโทรทัศน์

และบนโลกออนไลน์

“คืนนี้จางซีหยางดูมีออร่าที่แปลกๆ ใช่ไหม แค่ตอนที่เขาลืมตา ฉันก็ขนลุกแล้ว!”

“สายตานั่นเหมือนคมมีดเลย!”

“ใครไปทำให้จางซีหยางไม่พอใจหรือเปล่า?”

“น่าจะเป็นคำพูดของผู้เชี่ยวชาญพวกนั้นบนโลกออนไลน์ที่ทำให้เขาหงุดหงิด ใครจะไปดีใจล่ะที่ยังไม่เริ่มแข่งก็ถูกดูถูกแล้ว?”

“จางซีหยาง สู้ๆ!”

“จัดการผู้เชี่ยวชาญพวกนั้นให้เละเลย!”

“ถึงแม้เพลงของไป๋ตี้จะเป็นสไตล์ที่เน้นความเรียบง่าย ฉันว่าจางซีหยางก็สามารถทำให้มันแตกต่างจากคนอื่นได้ ฝีมือเขาดีขนาดนั้น!”

“ยังไงก็ตาม จางซีหยางวันนี้ดูไม่ปกติ”

“ฉันเริ่มเป็นห่วงสภาพจิตใจของเขาแล้ว”

“ก่อนหน้านี้ จางซีหยางยังดูยิ้มแย้มและเป็นกันเองกับคนรอบข้าง แต่วันนี้เหมือนเขาเก็บตัวอยู่ในโลกของตัวเอง”

ทุกคนต่างมองออกถึงบรรยากาศแปลกๆ ของเขา

แต่ผู้ชมในสถานที่จริง

กลับไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องพักหลังเวที เมื่อจางซีหยางก้าวขึ้นเวที เสียงปรบมือจากทุกทิศทางก็ระเบิดดังสนั่น!

...

กลางเวที

แสงไฟจับจ้องไปยังจุดเดียว

สายตาของจางซีหยางกวาดมองไปรอบ ๆ ทั้งฮอลล์ ในขณะที่หลายคนคิดว่าเขาอาจพูดอะไรบางอย่าง จางซีหยางกลับพูดเพียงสองคำเรียบง่าย:

“ดอกไม้ไฟ”

พูดจบเขาก็หันไปพยักหน้าให้กับวงดนตรีสด เพื่อส่งสัญญาณให้เริ่มได้

จนกระทั่งเสียงเบสเบา ๆ ของเพลงอินโทรเริ่มขึ้น พร้อมกับตัวอักษรที่แสดงข้อมูลเพลงปรากฏบนหน้าจอใหญ่ด้านหลังเวที ผู้ชมจึงเข้าใจว่า “ดอกไม้ไฟ” ที่จางซีหยางพูดนั้นคือชื่อเพลงที่เขาจะร้อง

ชื่อเพลง: ดอกไม้ไฟ

คำร้อง: ไป๋ตี้

ทำนอง: ไป๋ตี้

เรียบเรียง: ไป๋ตี้

ขับร้อง: จางซีหยาง

แสงไฟสะท้อนในดวงตาของจางซีหยางที่เปล่งประกายอย่างเจิดจ้า ผู้ชมอย่างหลินจือไป๋ที่นั่งอยู่ในฮอลล์มองตรงไปยังเวที เธอฟังทำนองเริ่มต้นที่ค่อย ๆ เปลี่ยนจากจังหวะช้า ๆ ไปสู่การเร่งจังหวะของเสียงกลองที่เริ่มถี่ขึ้น

ตึง ตึง ตึง ตึง ตึง

เหมือนเสียงเคาะที่กระทบถึงหัวใจ

ผู้ชมมีสีหน้าแปลกใจ

ผู้ชมหน้าจอโทรทัศน์ก็หยุดชะงัก

ผู้เชี่ยวชาญในวงการต่างสะดุ้งในใจ

การเรียบเรียงของเพลงนี้ดูแตกต่างไปจากสไตล์เดิมของไป๋ตี้ เสียงกลองยาว ๆ แบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่คุ้นเคยในผลงานก่อนหน้าเลย... ช่างดูไม่เหมือนเดิม

แสงไฟเคลื่อนผ่านไปมา

จางซีหยางเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เสียงร้องของเขาเริ่มต้นอย่างทรงพลังแฝงไปด้วยความแหบพร่า ทันทีที่เนื้อเพลงปรากฏขึ้นบนจอใหญ่ เสียงร้องนั้นดังก้องไปทั้งฮอลล์และถึงผู้ชมหน้าจอโทรทัศน์:

“นี่คือการแสดงที่ไม่มีตอนจบ”

“เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและไร้สาระ”

“เหมือนเด็กที่อัดแน่นด้วยความเศร้า”

“หลับใหลอย่างเงียบงันบนแผ่นดิน”

เนื้อเพลงนี้ดูเหมือนไม่ได้ชี้ชัดไปที่สิ่งใดโดยเฉพาะ แต่กลับสะท้อนความหมายหลายอย่างในเวลาเดียวกัน การแสดงที่ไม่มีตอนจบ เต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง... เหมือนจะพูดถึงการแข่งขัน แต่ก็ไม่ได้หมายถึงแค่การแข่งขัน

ผู้ชมต่างแสดงความแปลกใจและตื่นเต้น นี่คือเพลงใหม่ของไป๋ตี้จริงหรือ?

แนวเพลงนี้ดูแตกต่างจากงานก่อนหน้าของไป๋ตี้อย่างสิ้นเชิง ไม่มีสไตล์ "เสียงกระซิบเบา ๆ" ที่เป็นเอกลักษณ์ ทุกอย่างเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ล้นทะลักตั้งแต่ประโยคแรก ทั้งหมดนี้มีโทนเสียงที่ทรงพลังสูง

ผู้ชมหน้าจอโทรทัศน์

และผู้เชี่ยวชาญในวงการ

ต่างประหลาดใจไปพร้อมกัน ทำนองเพลงนี้เหมือนมีกลิ่นอายของเพลงร็อก?

ร็อก?!

ไป๋ตี้รู้จักแนวนี้ด้วยหรือ?

ทันใดนั้น เสียงของจางซีหยางก็พุ่งขึ้นสูงอีกครั้ง เสียงร้องนั้นเหมือนการคำราม แต่ยังถูกควบคุมไว้อย่างสมบูรณ์แบบ:

“ตอนนี้ฉัน!”

“รู้สึกเหนื่อยล้า!”

“เหนื่อยล้าเหมือนดอกไม้ป่า...”

“ที่ถูกลมพัดจนหัก!”

การเปลี่ยนจากท่อนหลักไปยังท่อนฮุกนั้นคาดไม่ถึงโดยสิ้นเชิง เมื่อจางซีหยางร้องคำว่า “ตอนนี้ฉัน” ขึ้นมา ผู้ชมรู้สึกเหมือนโดนสาดน้ำเย็นลงบนหัวกลางฤดูร้อน ทำให้สะดุ้งจนขนลุกจากแขนลามไปทั้งร่างกาย!

เสียงฉาบ!

เบส!

คีย์บอร์ด!

กลองชุด!

เครื่องดนตรีที่เป็นเอกลักษณ์ของเพลงร็อกทั้งหมดถูกนำมาใช้ แต่ถึงแม้เสียงดนตรีจะทรงพลังเพียงใด ก็ไม่สามารถบดบังเสียงร้องที่น่าทึ่งของจางซีหยางได้ เขาใช้เสียงที่สมบูรณ์แบบควบคุมการเรียบเรียงทั้งหมด และดึงผู้ชมทั้งในฮอลล์และทางบ้านเข้าสู่ความตื่นเต้นอันน่าตื่นตะลึง!

นี่คือเพลงร็อก!

มันคือเพลงร็อกจริง ๆ!

หากเพลงของเซี่ยอวี่หลงในรอบนี้เน้นความซับซ้อน จางซีหยางกลับเลือกเส้นทางที่เรียบง่ายแต่ทรงพลังที่สุด ร็อกที่สะอาดบริสุทธิ์ เต็มไปด้วยพลังและทัศนคติ ราวกับอารมณ์ของเขาในตอนนี้ที่ถ่ายทอดลงบนเวทีทั้งหมด!

สายลมอาจพัดดอกไม้ป่าให้หักโค่นได้

และพวกคุณอาจตั้งคำถามกับตัวฉันได้

แต่ไม่ควรทำให้ "ไป๋ตี้" ต้องมาเดือดร้อนเพราะเรื่องไร้สาระ

นี่คือทางเลือกของฉันเอง ไม่มีใครบังคับฉันได้ และฉันก็ไม่ต้องการให้ใครรับผิดชอบแทน!

“เพราะฉะนั้น ฉัน!”

“เริ่มเปลี่ยนแปลง!”

ในขณะนั้น จางซีหยางเต็มไปด้วยความโกรธ เสียงสูงของเขาถูกลากยาวออกไปด้วยพลังล้นเหลือ ความก้องกังวานในอกช่วยเสริมให้เสียงนั้นทรงพลัง ความแหบที่เสียดแทง และเนื้อเสียงที่กระแทกถึงใจ สายตาของเขามีเปลวไฟ—ไฟแห่งความโกรธ แต่ก็ไม่ใช่เพียงแค่นั้น มันคือไฟที่ลุกโชติช่วงเต็มเวที!

“เปลี่ยนเป็นเหมือน...”

“ดอกไม้ไฟที่ลุกโชน!”

จางซีหยางที่เคยเชื่อมั่นในคำว่า "น้ำใสไร้รูป" ตอนนี้กลับเหมือนเปลวไฟที่พุ่งสูง เขาใช้เปลวไฟนั้นจุดประกายให้ทั้งเวที และดึงดูดความตื่นเต้นจากผู้ชมทั้งหมด!

นี่แหละคือสิ่งที่เรียกว่า "การแสดงสด"

การแสดงสดคือเวทีที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก และความกะทันหัน จางซีหยางไม่ได้เดินตามทำนองเพลงอย่างสมบูรณ์แบบ อารมณ์ของเขาเข้มข้นยิ่งกว่าเพลงต้นฉบับของไป๋ตี้ ถ้าต้นฉบับคือเปลวไฟ เขาก็ราดน้ำมันลงไปบนกองไฟนั้น แล้วแปรเปลี่ยนตนเองเป็นเปลวเพลิงอันลุกโชน!

"ฉันบ้าไปแล้ว!"

"นี่คือจางซีหยางเหรอ!?"

"นี่คือเพลงใหม่ของไป๋ตี้เหรอ!?"

"นี่ไม่ใช่จางซีหยางที่ฉันรู้จัก และยิ่งไม่ใช่ไป๋ตี้ที่ฉันคุ้นเคย นี่คือพลังร็อกที่ระเบิดออกมาจนเกินจะควบคุมได้!"

"อ๊ากกกก!"

"มันสุดยอดมาก!"

"พวกนักวิจารณ์ทั้งหลายหุบปากไปเลย ใครว่าผลงานของไป๋ตี้จะมีแค่เพลงช้าๆซึ้งๆ เพลงร็อกเพลงนี้มันเหนือชั้นจริงๆ!"

"อะไรคือความเดือด?"

"นี่แหละคือความเดือด!"

"เพลงที่แต่งโดยไป๋ตี้ การแสดงสดโดยจางซีหยาง นี่มันคือการจับคู่ของเทพเจ้า คืนนี้ใครมาขวางก็ตายเรียบ!"

"พลังเต็มสูบ!"

"ดังนั้น...ฉันจึงเริ่มเปลี่ยนไป?"

"จางซีหยางเปลี่ยนไปแล้ว ไป๋ตี้ก็เปลี่ยนไป ใครจะคิดว่าเพลงนี้จะพลิกโฉมได้ขนาดนี้ ใครจะคิดว่าจางซีหยางในวันนี้จะร้องเพลงด้วยความโกรธแค้นที่แผดเผาเช่นนี้!"

เวทีระเบิดความมันส์อย่างแท้จริง!

ผู้ชมแถวหน้าลุกขึ้นยืนพร้อมกัน!

คนดูจำนวนมากยืนขึ้นอย่างต่อเนื่อง!

จางซีหยางดูเหมือนจะสงบลง แต่ไม่มีใครมั่นใจได้เลยว่าภายใต้ความสงบนั้น อารมณ์ที่ระเบิดยิ่งกว่านี้กำลังก่อตัวขึ้นอีกหรือไม่ เสียงร้องของเขายังทรงพลัง:

"มองดูผู้คนตรงหน้าที่หัวเราะและภาคภูมิใจ"

"หัวใจเต็มไปด้วยคลื่นอารมณ์อันพลุ่งพล่าน"

"เต้นรำอย่างอิสระท่ามกลางทุ่งกว้างใหญ่"

"รู้สึกถึงความรุ่งโรจน์ที่บ้าคลั่งและแตกสลาย"

"ตอนนี้ฉัน!"

"ช่างเมามายเหลือเกิน!"

"เมามายเหมือนวิหคป่าที่ไร้ทิศทาง!"

ในช่วงเวลาแห่งความรุ่งโรจน์ในอดีต มีคนมากมายเคยส่งเสียงเชียร์ให้กับเขา แต่วันเวลาแห่งความสับสนและความเงียบเหงา ความตื่นรู้หลังจากได้พบไป๋ตี้ ทุกสิ่งทุกอย่างลอยขึ้นมาทีละฉาก จางซีหยางเพิ่งตระหนักได้ว่าเขาเมามานานหลายปีแล้ว เขามองผู้ชมทุกคนราวกับว่าเขาได้กลายเป็นจางซีหยางคนใหม่—

"ดังนั้นฉัน!"

"เริ่มเปลี่ยนไป!"

"เปลี่ยนเป็นดอกไม้ไฟที่ระเบิดและร้อนแรง!!"

นกพิราบป่าได้รับการชี้ทาง ทุ่งกว้างแห่งความรุ่งโรจน์ในอดีตได้พังทลายลงเป็นซากปรักหักพัง แต่จางซีหยางต้องการสร้างอนาคตของเขาขึ้นใหม่บนซากปรักหักพังนี้ และไม่ใช่เพียงเพื่อตัวเองเท่านั้น!

ร้อนแรง!

ระเบิด!

โกรธแค้น!

คำราม!

นี่เป็นครั้งแรกที่จางซีหยางปลดปล่อยอารมณ์ทั้งหมดของเขาอย่างสุดกำลังด้วยท่าทีและวิธีการที่บ้าคลั่งขนาดนี้!

ในบทเพลงที่ผ่านมา เขาไม่ได้พูดอะไรเลย เพราะทุกคำพูดของเขาถูกรวบรวมเอาไว้ในเพลงนี้แล้ว เหมือนดอกไม้ไฟที่ระเบิดออกมาอย่างรุนแรง!

ผู้ชมทุกคนได้ยินมันแล้ว!

คนทั้งฮอลล์ยืนขึ้นทั้งหมด!

ทุกคนต่างคลุ้มคลั่งไปกับเสียงเพลง จางซีหยางมองดูผู้ชมที่กรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ราวกับว่าเขาได้เห็นดอกไม้ไฟอันงดงามบนท้องฟ้า!