675. บทที่ 675 0663 【โจมตีเข้าเป้า】
ห้องพักทั้งมืดมิดและอับชื้น โทรทัศน์ส่องแสงสลัวๆ
ความรู้สึกที่นี่ไม่เหมือนสถานที่ที่คนอาศัยอยู่เลยสักนิด
ขณะที่ตู้หย่งเซี่ยวพิจารณาสภาพแวดล้อมอย่างระมัดระวัง กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งก็โชยมาเตะจมูก
ตู้หย่งเซี่ยวมองตามทิศทางที่กลิ่นคาวเลือดลอยมา...
ไม่นาน ภาพนองเลือดบนพื้นก็ปรากฏแก่สายตาของเขา
"เป็นไงบ้าง เกิดอะไรขึ้นครับ"
นกเค้าแมวตะโกนพลางถือประแจพรวดพราดเข้ามา เมื่อเห็นศพบนพื้นก็ตกใจสะดุ้ง พูดเสียงสั่นว่า "หัวหน้า มีคนตายครับ" พลางมองชายท่าทางหยาบกระด้างที่นอนอยู่บนพื้น
ตู้หย่งเซี่ยวสีหน้าไม่เปลี่ยน เขาก้าวเท้าเดินไป
รองเท้าหนังเหยียบลงบนกองเลือด ให้ความรู้สึกเหนียวเหนอะหนะ
ตู้หย่งเซี่ยวกลั้นหายใจ นั่งยองๆ ลง แล้วยื่นมือไปอังจมูกชายคนนั้นเพื่อตรวจดูการหายใจ
เลือดทะลักออกมาจากลำคอเสียงดังปุดๆ คาดว่าคงตายสนิทไปตั้งนานแล้ว
นกเค้าแมวคนขับรถเห็นดังนั้นก็รวบรวมความกล้าทำตามตู้หย่งเซี่ยว เขานั่งยองๆ มองดูศพ
ทันใดนั้น...
"ช่วยด้วย...!" ชายท่าทางหยาบกระด้างที่ตายไปแล้วลุกพรวดขึ้นมา กอดนกเค้าแมวเอาไว้แน่น
นกเค้าแมวตกใจจนล้มก้นจ้ำเบ้า ร้องโวยวายเสียงหลง
"ช่วย...ฉันด้วย!" ชายท่าทางหยาบกระด้างตาเหลือกโปน ท่าทางน่าสยดสยอง
ตู้หย่งเซี่ยวไม่สนใจนกเค้าแมวที่กำลังแหกปากร้อง เขาล้วงผ้าเช็ดหน้าออกมากดปิดแผลที่คอของชายคนนั้น แล้วตะโกนสั่งนกเค้าแมว "รีบไปเรียกรถพยาบาล!"
นกเค้าแมวขวัญหนีดีฝ่อ เขามองชายท่าทางหยาบกระด้างที่ตายแล้วฟื้นคืนชีพขึ้นมา รู้สึกว่าตัวเองตกใจจนฉี่ราด เป้ากางเกงอุ่นวาบ ในใจสบถด่าอย่างบ้าคลั่ง 'ฟัก! ฟัก!'
...
ภายนอกถูกปกคลุมด้วยความมืดมิดยามราตรี...
ภายในรถ...
คลาร์กฮัมเพลงคริสต์มาสอย่างมีความสุข มือข้างหนึ่งจับพวงมาลัย ส่วนมืออีกข้างเคาะจังหวะตาม
'พวกแกจับฉันไม่ได้หรอก! จับฉันไม่ได้หรอก!'
'ไอ้พวกเวรเอ๊ย! เอฟบีไอเฮงซวย! ไอ้คนจีนเฮงซวย!'
คลาร์กสบถด่าเสียงดังในใจ
รถยนต์เปิดไฟหน้า แล่นผ่านถนนสายยาว เตรียมตัวขับออกจากเขตพิเศษฮว๋าเซิ่งตุ้น
ยิ่งขับออกไปไกล ภายในก็ยิ่งมืดมิดลง
ใกล้จะถึงเส้นแบ่งเขตพิเศษ...
รอบด้านที่เคยสว่างไสวกลับมืดสลัวลงอย่างกะทันหัน
แป๊ก!
คลาร์กเปิดไฟสูง
ภายใต้แสงไฟสูง มองเห็นเหมือนมีคนยืนอยู่ข้างหน้าห่างออกไปหลายสิบเมตร
คลาร์กหยุดรถ หรี่ตามอง และชะงักไปครู่หนึ่ง
"เวรเอ๊ย ทำไมถึงเป็นมันวะ"
คนที่อยู่ข้างหน้าคือตัวนักสืบชาวจีนที่เขาเจอในอู่ซ่อมรถนั่นเอง!
ตู้หย่งเซี่ยวยืนตัวตรงอยู่ข้างหน้า ข้างๆ คือรถแท็กซี่คันนั้นที่เขาเกณฑ์มาใช้
ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมเขาถึงมาดักหน้าคลาร์กได้นั้น ต้องขอบคุณรถแท็กซี่คันนี้เลย แม่งเอ๊ย ดันเป็นรถดัดแปลง ความเร็วเลยโคตรแรง!
"ไอ้เวรเอ๊ย แน่มากนะ! อุตส่าห์ตามมาถึงที่นี่ได้!" คลาร์กหัวเราะอย่างเกียจคร้าน ใช้มือตบพวงมาลัยเป็นจังหวะ ส่วนเท้าก็เหยียบคันเร่ง
รถยนต์ส่งเสียงคำรามดั่งสัตว์ป่า
ตู้หย่งเซี่ยวหยิบบุหรี่ออกมาคาบไว้ที่มุมปาก ไม่ได้จุดไฟ แค่คาบไว้แบบนั้น จากนั้นก็ชักปืนพกที่เอวออกมา เสียงดังแกรก กระสุนขึ้นลำ
ท่าทางของเขาในตอนนี้ ราวกับคาวบอยจากตะวันตกของอเมริกา
ตู้หย่งเซี่ยวถือปืน...
ปากกระบอกปืนเล็งไปที่รถ และคนในรถ
คนกับรถ เผชิญหน้ากัน
...
ค่ำคืนยังคงหนาวเหน็บและเงียบสงัด
คลาร์กมองดูนักสืบชาวจีนที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นอย่างผิดปกติ ลมหายใจของเขาหอบหนัก เหยียบคันเร่งจนเกิดประกายไฟ
ตู้หย่งเซี่ยวมองเขาอย่างเย็นชา รวมถึงล้อรถที่บดกับพื้น สีหน้าของเขาเคร่งเครียด
"ไปตายซะ!" คลาร์กปล่อยเบรก รถพุ่งทะยานออกไป หมายจะชนไอ้เวรตรงหน้าให้แหลกเป็นจุณ
ปัง!
ตู้หย่งเซี่ยวลั่นไกปืน
กระสุนหมุนควงพุ่งออกไป
"บ้าเอ๊ย!"
ม่านตาของคลาร์กขยายกว้าง เขาหักพวงมาลัยอย่างแรงในขณะที่กระสุนพุ่งเจาะกระจกหน้ารถแตก กระสุนเฉี่ยวแก้มของเขาไป ทิ้งรอยเลือดเอาไว้
ในขณะเดียวกัน...
รถยนต์หมุนคว้าง 360 องศา ก่อนจะพุ่งชนเสาไฟข้างทางดังโครม
เครื่องยนต์ส่งเสียงหึ่ง ฝากระโปรงรถพังยับเยิน และมีควันสีขาวลอยออกมา
รถทั้งคันถือว่าพังยับเยินแล้ว
เสียงไซเรนตำรวจดังแว่วมา
จากไกลมาใกล้
มองไปบนท้องฟ้า ปรากฏว่ามีเฮลิคอปเตอร์บินมา
'ราชันนักฆ่า' ขุยเอินแทบไม่อยากจะเชื่อเมื่อได้รับข่าว เขาจึงจัดกำลังคนพร้อมกับนั่งเฮลิคอปเตอร์มาที่นี่โดยตรง
เฮลิคอปเตอร์ลงจอด
'ราชันนักฆ่า' ขุยเอินพาซงสู่และลูกน้องรวมสี่คนลงมา
เมื่อเห็นตู้หย่งเซี่ยว ขุยเอินก็รีบเข้าไปถาม "สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง ฆาตกรล่ะ"
ตู้หย่งเซี่ยวชี้ไปที่ซากรถใต้เสาไฟถนนข้างหน้า "เขาอยู่ข้างใน!"
ขุยเอินพยักหน้า กำลังจะเรียกให้คนเข้าไป
รถตำรวจก็แล่นตามมาติดๆ
จ่าสิบตำรวจเฒ่าหลู่ซือเค่อนำกำลังมาสมทบ
เมื่อเห็นตู้หย่งเซี่ยว หลู่ซือเค่อก็ชะงักไปครู่หนึ่ง คล้ายกับนึกถึงตอนที่ตัวเองเคยเยาะเย้ยอีกฝ่าย ในใจเริ่มรู้สึกหวั่นๆ หรือว่าครั้งนี้เขาจะจับฆาตกรได้จริงๆ
บรรดาตำรวจที่ตามเขามาต่างก็มีสีหน้าประหลาดใจ สงสัยว่าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นความจริงหรือไม่ คดีที่พวกเขาสืบกันมาตั้งนาน กลับถูกนักสืบชาวจีนคนนี้คลี่คลายได้ในเวลาไม่ถึงวันงั้นเหรอ
"จับคนให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน!" หลู่ซือเค่อส่งสายตาให้ลูกน้อง
จากนั้นพวกเขาก็ตามกลุ่มของขุยเอินไปที่หน้าซากรถ เตรียมจะจับกุมคนร้ายที่อยู่ข้างใน
แต่ในตอนนั้นเอง
ปัง!
เสียงดังสนั่นหวั่นไหว
เค่อเหลาเค่อกระแทกประตูรถจนหลุด แล้วเดินโซเซออกมาจากข้างใน
ทุกคนตื่นตัวขึ้นมาทันที
"ห้ามขยับ!"
"ยกมือขึ้น!"
หน้าผากของเค่อเหลาเค่อมีเลือดไหลอาบ เลือดไหลบดบังดวงตาของเขา
เขาใช้หลังมือเช็ดตาเพื่อให้มองเห็นเบื้องหน้าชัดเจน มุมปากเหยียดยิ้ม แสยะยิ้มอย่างดุร้าย
เค่อเหลาเค่อไม่สนคำเตือนของคนตรงหน้า เขาเดินโซเซไปที่หลังรถ เอี๊ยด เปิดฝากระโปรงท้ายออก!
ขณะที่ทุกคนกำลังเดาว่าเขาจะทำอะไร
เค่อลาเค่อกลับหยิบปืนกลมือออกมาจากท้ายรถ!
"โอ้ พระเจ้า!"
"บ้าเอ๊ย!"
ขุยเอิน หลู่ซือเค่อและคนอื่นๆ ร้องตะโกนด้วยความตกใจ ต่างพากันหมอบลงหลบซ่อน!
คนอื่นๆ ก็รีบหาที่กำบังเช่นกัน
ในขณะเดียวกัน
ปัง ปัง ปัง!
เค่อลาเค่อถือปืนกลมือแล้วเริ่มสาดกระสุนอย่างบ้าคลั่ง!
กระสุนสาดเทลงมาราวกับห่าฝน!
พวกขุยเอินและหลู่ซือเค่อไม่สามารถเงยหน้าขึ้นมาได้เลย
"บ้าเอ๊ย ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้"
"ไอ้เวรนี่มีอาวุธหนักได้ยังไง"
พวกขุยเอินร้องตะโกนโวยวาย ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้น
ฉากการจับกุมที่น่าจะง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก พริบตาเดียวกลับกลายเป็นว่าเค่อเหลาเค่อเพียงคนเดียวกับปืนหนึ่งกระบอก สามารถสะกดทุกคนเอาไว้ได้
ปัง ปัง ปัง!
รถตำรวจถูกปืนกลมือยิงจนเป็นรูพรุนไปหมด
ตำรวจหลบอยู่หลังรถไม่กล้าโผล่หัวออกไป
พวกขุยเอินหมอบอยู่บนพื้น ไม่กล้าเงยหน้า
แต่ในตอนนั้นเอง
ปัง! ตู้หย่งเซี่ยวยิงปืนออกไปแล้ว!
ทว่ากระสุนไม่ได้พุ่งเป้าไปที่เค่อเหลาเค่อ แต่เป็นเหนือศีรษะของเขา
เอี๊ยดอ๊าด!
เอี๊ยดอ๊าด!
เค่อเหลาเค่อรู้สึกว่ามีเสียงแปลกๆ ดังมาจากเหนือศีรษะ
เมื่อมองขึ้นไป เสาไฟที่ถูกชนจนหักงอกำลังโอนเอนไปมา และในที่สุด
ตู้ม!
เสาไฟล้มฟาดลงมา!
ทับร่างเค่อเหลาเค่อที่ถือปืนกลมืออยู่ลงกับพื้นอย่างจัง
บรรยากาศในที่เกิดเหตุเงียบสงัดราวกับป่าช้า
พวกขุยเอินเงยหน้าขึ้น ได้ยินเพียงเสียงฝีเท้า
เมื่อมองจากที่ไกลๆ
ที่มุมปากของตู้หย่งเซี่ยวคาบบุหรี่ที่ยังไม่ได้จุดไฟ เขาก้าวเดินตรงไปยังร่างของเค่อเหลาเค่อที่ถูกเสาไฟทับอยู่
กระดูกหน้าอกของเค่อเหลาเค่อหักสะบั้น ปากกระอักเลือด เขามองดูตู้หย่งเซี่ยวตาปริบๆ
ตู้หย่งเซี่ยวไม่สนใจเขา เพียงแต่ย่อตัวลง หยิบปืนกลมือของเค่อเหลาเค่อขึ้นมา แล้วจ่อปลายกระบอกปืนเข้ากับมวนบุหรี่
บุหรี่ค่อยๆ ถูกจุดจนติดไฟ
ตู้หย่งเซี่ยวสูบบุหรี่อย่างใจเย็นคำหนึ่ง ทิ้งปืนกลมือลง ลุกขึ้นยืนแล้วหันไปส่งยิ้มบางๆ ให้พวกขุยเอินที่อยู่ด้านหลัง "เรียบร้อย!"
