"ฉันนึกว่าใคร ที่แท้ก็หัวหน้าตู้แห่งเอ็มไอซิกส์ (MI6)! อ้อ ไม่สิ ต้องเป็นคุณตู้! ได้ยินว่านายลาออกจากหน่วยข่าวกรองทหารแล้ว และกำลังจะกลับฮ่องกงนี่!" จี๋หมี่คาบซิการ์พูดด้วยสีหน้าเย้ยหยัน
เย่เฮ่อถังและคนอื่นๆ ก็กำลังเตรียมจะพูดเยาะเย้ยตู้หย่งเซี่ยวสักสองสามประโยค แต่จู่ๆ ก็ตระหนักได้ว่าสถานการณ์ไม่ถูกต้อง ตู้หย่งเซี่ยวไม่ได้เข้ามาคนเดียว คนที่เดินตามเขาเข้ามาด้วยยังมีเหล่าเฮิงลี่จ่าสิบตำรวจแห่งสกอตแลนด์ยาร์ด ตลอดจนหัวหน้าหน่วยย่อยเหยี่ยว เสือดำ นกกระจอก!
แค่นั้นยังไม่พอ คนที่ตามหลังตู้หย่งเซี่ยวมาติดๆ กลับเป็นปู้หลู่ซือหนวดเฟิ้มผู้อำนวยการแห่งเอ็มไอซิกส์ (MI6) ตลอดจนหัวหน้าชุดฝูหลานเค่อ หม่าเท่อ และคนอื่นๆ!
คนกลุ่มใหญ่ห้อมล้อมตู้หย่งเซี่ยวก้าวเข้ามา รังสีน่าเกรงขามแผ่ซ่านไม่ธรรมดา ทำให้สถานที่นั้นเงียบกริบลงในพริบตา
"เมื่อกี้ใครพูดนะ?" ตู้หย่งเซี่ยวสวมหมวกสักหลาด สวมเสื้อโค้ทกันลม เอามือไพล่หลัง ท่าทางดูมีภูมิฐานเต็มเปี่ยม
นัยน์ตาประกายดาวของเขากวาดมองไปรอบหนึ่ง สายตาเปลี่ยนจากเย่เฮ่อถังลูกพี่ใหญ่แก๊งซานเหอแห่งไชน่าทาวน์ ไปยังลูกพี่ใหญ่ของแก๊งที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่อย่างสมาคมมังกรดำ แก๊งเกาหลี แก๊งเวียดนาม และแก๊งฟิลิปปินส์
บรรดาลูกพี่ใหญ่เหล่านี้รวมถึงเย่เฮ่อถังล้วนไม่กล้าสบตากับเขา ทว่า "จอมเชือดมือโลหิต" ไม่ใช่ได้ชื่อนี้มาเพราะโชคช่วย
ตู้หย่งเซี่ยวเลื่อนสายตาไปยังลูกพี่ใหญ่ของแก๊งท้องถิ่นในอังกฤษ ทั้งแก๊งมอเตอร์ไซค์ แก๊งเร็กเก้ และแก๊งมีดโกน
ลูกพี่ใหญ่เหล่านี้ก็ไม่กล้าสบตากับตู้หย่งเซี่ยวโดยตรง มีเพียง
"ฉันเอง แล้วจะทำไม?" จี๋หมี่ยืดคอแข็ง คาบซิการ์ สีหน้าดูแคลน
"ขอโทษนะ นายเป็นใคร?"
"หัวหน้ารองแก๊งมีดโกน จี๋หมี่!"
"มิน่าล่ะ! ได้ยินว่าพวกนายรับช่วงต่ออาณาเขตของพี่น้องเคอเหลย แถมยังค้ายาต่อด้วย?" ตู้หย่งเซี่ยวถอดหมวก ส่งให้คนข้างกาย มองจี๋หมี่พลางยิ้มแย้ม
จี๋หมี่แค่นเสียงขึ้นจมูก "ใช่ แล้วจะทำไม?"
ตู้หย่งเซี่ยวพยักหน้า "นายกร่างมากสินะ?"
"แก๊งมีดโกนของเรามักจะ "
ตู้หย่งเซี่ยวเลิกเสื้อ ชักปืน!
จ่อที่หน้าผากของจี๋หมี่
"แก๊งมีดโกนของพวกนายมักจะทำไมนะ?"
สถานที่นั้นเกิดความโกลาหลขึ้นวูบหนึ่ง
ไม่มีใครคาดคิดว่าตู้หย่งเซี่ยวจะชักปืนออกมาอย่างกะทันหัน
"เฮ้ย นายอย่ามาทำบ้าๆ นะ!"
ทังหมี่ผู้นำแก๊งมีดโกนเตือนตู้หย่งเซี่ยว
แต่ตู้หย่งเซี่ยวกลับไม่แม้แต่จะปรายตามองเขา ยังคงจ้องจี๋หมี่เขม็ง "บอกฉันมา แก๊งมีดโกนของพวกนายมักจะทำไมนะ?"
จี๋หมี่เห็นคนเยอะขนาดนี้ คิดว่าตู้หย่งเซี่ยวคงไม่กล้ายิง จึงยืดคอแข็ง สูบซิการ์เฮือกหนึ่ง แล้วพ่นควันใส่หน้าตู้หย่งเซี่ยว "แก๊งมีดโกนของเรา "
ปัง!
ร่างของจี๋หมี่โอนเอน!
ควันจางหาย
ตุบ!
สิ้นใจตาย!
สถานที่นั้นเกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่
"ฆ่าคนแล้ว!"
ทุกคนมองตู้หย่งเซี่ยวด้วยความหวาดผวา
โดยเฉพาะคนของแก๊งมีดโกน ยิ่งมีสีหน้าตื่นตระหนก และคิดจะชักปืน
เหล่าเฮิงลี่ ปู้หลู่ซือ และคนอื่นๆ เอ่ยปาก "ใครกล้าขยับ ยิงมันเลย!"
กองกำลังกลุ่มหนึ่งทะลักเข้ามาจากข้างนอก ในมือถือปืนกลมือ สวมเสื้อเกราะกันกระสุน ที่เอวแขวนระเบิดมือ บนหัวสวมหมวกกันกระสุน แต่ละคนมีอาวุธครบมือ
อุปกรณ์เหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ตู้หย่งเซี่ยวบริจาคเงินซื้อให้พวกเขา ตอนนี้ในที่สุดก็ได้ใช้ประโยชน์เสียที
ในวินาทีนี้ ทุกคนในที่นั้นถึงได้รู้ว่าคืนนี้ไม่ใช่ "งานเลี้ยงส่ง" แต่เป็น "งานเลี้ยงหงเหมิน" (งานเลี้ยงมรณะ)
ตู้หย่งเซี่ยวหมุนปืนลูกโม่ เสียบลงซองปืน ขี้เกียจแม้แต่จะมองศพบนพื้นให้มากความ เขาถามทังหมี่พลางยิ้ม "บอกฉันมา แก๊งมีดโกนของพวกนาย ทำไมนะ?"
ทังหมู่เหงื่อเย็นผุดพราย ทว่าตอนนี้เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตู้หย่งเซี่ยวมีฉายาว่า "จอมเชือดมือโลหิต"
"สี่เทพสังหาร" ที่ยืนอยู่ข้างเขาก็เหงื่อแตกพลั่กเช่นกัน คำพูดเยาะเย้ยถากถางที่มีต่อตู้หย่งเซี่ยวก่อนหน้านี้มลายหายไปจนหมดสิ้น ถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัวจนตัวสั่น
"ต่อไปแก๊งมีดโกนของเรา... จะยอมเชื่อฟังคำสั่งของคุณตู้ อ๊ะ ไม่สิ คำสั่งของหัวหน้าตู้แต่โดยดีครับ!" ทังหมี่รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี ในเมื่อแม้แต่พี่น้องเคอเหลยยังถูกตู้หย่งเซี่ยวที่อยู่ตรงหน้าจัดการจนราบคาบ แล้วแก๊งมีดโกนของพวกเขาจะมีคุณสมบัติอะไรไปต่อกรด้วย
"ดี! เชิญนั่ง!" ตู้หย่งเซี่ยวยิ้มบางๆ ก่อนจะปรายตามองศพบนพื้นอย่างดูแคลน "ลากตัวพ่อค้ายาเสพติดคนนี้ออกไป!"
...
"พวกคุณคงพอได้ยินกันมาบ้างแล้ว ว่าผมกำลังจะไปจากลอนดอนในเร็วๆ นี้!"
บรรดาลูกพี่ใหญ่ในวงการนักเลงทุกคนพากันนั่งลง โดยเฉพาะพวกแก๊งมีดโกนแห่งลอนดอน เมื่อต้องเผชิญหน้ากับตู้หย่งเซี่ยวที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ พวกเขาก็ยิ่งดูเหมือนเด็กดีที่ว่านอนสอนง่าย
"ถึงตัวผมจะไปแล้ว แต่ปฏิบัติการกวาดล้างยาเสพติดก็ยังต้องดำเนินต่อไป!" ตู้หย่งเซี่ยวพูดพลางยกป้านชาขึ้นมารินน้ำชาให้ตัวเองอย่างสง่างาม
บรรดาลูกพี่ใหญ่ทุกคนต่างมองเขาโดยไม่กล้าปริปากพูด ได้ยินเพียงเสียงน้ำชาที่รินลงในถ้วยดังจ๊อกๆ
ตู้หย่งเซี่ยวรินชาเสร็จก็วางป้านชาลง มือขวาหยิบถ้วยชาขึ้นมาแล้วช้อนตามองทุกคน "ดังนั้นผมจึงหวังว่าพวกคุณจะให้ความร่วมมือ อย่างน้อยๆ ก็ช่วยอยู่อย่างสงบสักสองสามเดือนหลังจากที่ผมไปแล้ว อย่าสร้างเรื่องวุ่นวายอะไรใหญ่โต! ผมรับปากกับเบื้องบนไว้แล้ว ว่าปฏิบัติการกวาดล้างยาเสพติดครั้งนี้จะทำให้อังกฤษสงบสุขไปได้อย่างน้อยครึ่งปี!"
พูดจบ ตู้หย่งเซี่ยวก็จิบน้ำชา "ถ้าพวกคุณคนไหนกล้าแหกกฎ แอบค้ายาเสพติดกันเองล่ะก็ ต้องขอโทษด้วย ถึงผมจะไม่หาเรื่องพวกคุณ แต่คนของสกอตแลนด์ยาร์ดและเอ็มไอซิกส์ (MI6) จะเป็นคนไปคิดบัญชีกับพวกคุณเอง! เหตุผลง่ายๆ ก็คือ พวกคุณไม่เชื่อฟัง!"
สถานที่แห่งนั้นเงียบกริบจนแทบไม่ได้ยินเสียงนกกระจอก
ในเวลานี้ บรรดาลูกพี่ใหญ่ถึงเพิ่งจะตระหนักได้ว่าตัวเองเหมือนตกลงไปในหลุมพรางเสียแล้ว
ตั้งแต่แรกตู้หย่งเซี่ยวอาศัยข้ออ้างเรื่องการกวาดล้างยาเสพติด ด้านหนึ่งก็พยายามกอบโกยเงินทองอย่างเอาเป็นเอาตาย จากนั้นก็นำเงินที่ได้มาไปยกระดับอาวุธยุทโธปกรณ์ จุดประสงค์ก็เพื่อที่จะควบคุมองค์กรอาชญากรรมของพวกเขานั่นเอง!
ตอนนี้ ตู้หย่งเซี่ยวกำลังหงายไพ่กับพวกเขา
เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ
ตู้หย่งเซี่ยวจิบน้ำชา วางถ้วยชาลงเบาๆ แล้วกวาดสายตาอันแหลมคมมองทุกคน
ออร่าอันทรงพลังและสายตาที่เฉียบขาดทำให้ผู้คนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
"ดังนั้นนับจากนี้เป็นต้นไป แก๊งอิทธิพลที่ใหญ่ที่สุดในลอนดอนจะไม่ใช่แก๊งซานเหอของพวกคุณอีกต่อไป และก็ไม่ใช่แก๊งมีดโกนด้วย แต่เป็นสกอตแลนด์ยาร์ดกับเอ็มไอซิกส์ (MI6) ของพวกเรา! ผมพูดแบบนี้ ใครเห็นด้วย ใครคัดค้าน?"
ตู้หย่งเซี่ยวพูดจบ ก็กวาดสายตามองทุกคนอีกครั้ง
ไม่มีใครปริปากพูด
กระทั่งคนที่กล้าหายใจแรงๆ ก็ยังไม่มี
เหล่าเฮิงลี่ผู้เป็นตัวแทนของสกอตแลนด์ยาร์ดและปู้หลู่ซือหนวดเฟิ้มผู้เป็นตัวแทนของเอ็มไอซิกส์ (MI6) ต่างเชิดคางขึ้นพร้อมกันด้วยท่าทางเย่อหยิ่ง วินาทีนี้ พวกเขาเป็นตัวแทนของขุมกำลังใหม่สองกลุ่มที่ผงาดขึ้นในลอนดอน!
ทั้งเป็นตัวแทนของความยุติธรรม และยังกุมชะตาของความชั่วร้าย
"ในเมื่อไม่มีใครคัดค้าน งั้นก็ดี!" ตู้หย่งเซี่ยวลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม ยกถ้วยชาขึ้น แล้วเชื้อเชิญทุกคน
ทันใดนั้น
สถานที่นั้นก็เกิดความโกลาหลขึ้นมาวูบหนึ่ง
บรรดาลูกพี่ใหญ่ทุกคนต่างลุกขึ้นยืน แล้วยกถ้วยชาที่วางอยู่ตรงหน้าขึ้นมา
ท่าทางของเย่เฮ่อถัง ทังหมี่ และคนอื่นๆ ยิ่งดูนอบน้อมเป็นพิเศษ พวกเขายกถ้วยชาขึ้นและมองไปทางตู้หย่งเซี่ยว
ตู้หย่งเซี่ยวชูถ้วยชาขึ้นสูง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "เชิญดื่ม!"
ทุกคน
ดื่มรวดเดียวจนหมดเกลี้ยง
...
รอจนกระทั่งงานเลี้ยงสิ้นสุดลง ตู้หย่งเซี่ยวก็เอามือไพล่หลังเดินออกจากภัตตาคารไปพร้อมกับเหล่าเฮิงลี่และปู้หลู่ซือหนวดเฟิ้ม
เมื่อเดินมาถึงบนสะพานลอนดอน ตู้หย่งเซี่ยวก็พูดขึ้น "ท่านผู้กองทั้งสอง ตอนนี้สิ่งที่ผมพอจะช่วยพวกท่านได้ ก็มีเพียงเท่านี้แหละครับ!"
"ขอบคุณนะ ตู้!" ทั้งสองคนเอ่ย "ถึงแม้คุณจะไปจากอังกฤษจริงๆ แต่พวกเราก็เชื่อว่า ตำนานของคุณจะยังคงอยู่คู่อังกฤษตลอดไป!"
ตู้หย่งเซี่ยวได้ยินดังนั้น ก็หันกลับมายิ้มบางๆ "ตำนานงั้นเหรอ ตำนานแบบไหนล่ะ?"
ทั้งสองคนสบตากัน ก่อนจะทอดสายตามองแม่น้ำลอนดอนพร้อมกัน
"ก็เหมือนกับแม่น้ำลอนดอนสายนี้นี่แหละ ที่ไหลหลากไม่เคยหยุดนิ่ง!"
