บทที่ 200 กระดูกมนุษย์จากปากหมา

ถ้าทำธุรกรรมไม่สำเร็จ พี่สาวของสวีเจียกับไอ้สารเลวนั่นก็จะไม่ได้รับเงิน

เมื่อไม่มีเงิน ก็ไม่อาจเอามาโปะช่องโหว่ที่ยักยอกเงินหลวงไป

พอถึงเวลาหน่วยงานตรวจสอบบัญชีเข้า เชื่อเถอะว่าขาดไปห้าล้านไม่ใช่เงินจำนวนน้อยที่จะมองข้ามได้

แค่ไม่กี่นาทีก็ถูกจับได้แน่ ๆ

ถึงเวลานั้น ข้อหายักยอกเงินหลวงหนีไม่พ้นชัวร์

ส่วนพี่สาวของสวีเจียในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิด ก็มีหวังต้องเข้าไปนั่งนับวันในคุกเหมือนกัน

“คุณหมอเฉิน! ทำไมไม่บอกฉันตั้งแต่แรกล่ะ ทำให้ฉันต้องกังวลอยู่ตั้งนาน”

โจวเข่อซินบ่นพลางมองเฉินหยูอย่างค้อน ๆ

ถึงจะไม่สามารถเล่นงานพวกนั้นด้วยข้อหาแต่งงานซ้อนก็เถอะ

แต่นั่นไม่ได้แปลว่าพวกมันจะลอยนวลไปได้จริง ๆ

แม้จะเอาผิดเรื่องสมรสซ้อนไม่ได้ แต่ข้อหายักยอกเงินหลวงก็ทำให้พวกมันกระอักได้แน่นอน

ส่วนพี่สาวของสวีเจียจะต้องเย็บจักรในคุกกี่ปีนั้น โจวเข่อซินไม่รู้

แต่ไอ้สารเลวนั่นน่ะ... มีหวังติดคุกจนตาย

“คุณหมอเฉิน ฉันขอลางานต่ออีกหน่อยนะคะ”

พอรู้ว่ามีวิธีเอาคืนพวกเลวนั่นได้ โจวเข่อซินก็แทบจะทนไม่ไหว อยากกลับไปบ้านกับสวีเจียทันที

ไปช่วยเธอคิดหาทางเอากระถางลายครามซ่อนไว้

“เดี๋ยวก่อน พวกคุณสองคนรอก่อน”

เฉินหยูรีบเรียกทั้งคู่ไว้ “ก่อนจะไป ผมอยากเตือนอะไรสักอย่าง”

“ถ้าพบว่ากระถางหายไป พี่สาวของคุณกับผู้ชายคนนั้นจะต้องเดาว่าเป็นคุณที่เอาไปซ่อนแน่นอน”

“พวกเขาจะเริ่มจากขู่บังคับสารพัด ถ้าไม่เป็นผล ก็จะเริ่มแสดงบทคนดี บีบน้ำตาให้คุณใจอ่อน”

“คุณหมอเฉิน ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น ฉันคิดไว้หมดแล้ว”

โจวเข่อซินรู้ดีว่าพวกเลวนั่นไม่มีทางยอมง่าย ๆ

หลังจากซ่อนกระถางเสร็จ เธอจะพาสวีเจียไปพักที่โรงแรมที่เธอพักอยู่

ถึงพวกนั้นจะตามไปวุ่นวาย แต่รปภ.โรงแรมคงไม่ปล่อยให้พวกมันอาละวาดได้ง่าย ๆ

เฉินหยูยิ้มเล็กน้อย “ผมหมายถึงว่า พวกคุณไม่จำเป็นต้องลำบากขนาดนั้นหรอก”

“หลังจากได้กระถางมาแล้ว ให้นำไปส่งมอบกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง”

“บอกแค่เหตุผลง่าย ๆ ว่า ดูเหมือนว่ากระถางนี้จะเป็นของเก่าแท้”

“รายได้ของผู้ชายคนนั้น ไม่มีทางซื้อของราคาขนาดนี้ได้แน่นอน”

“ให้หน่วยงานช่วยตรวจสอบ เพราะสงสัยว่าเขาอาจทำเรื่องผิดกฎหมาย”

“ถ้าทำแบบนี้ เรื่องทั้งหมดจะถูกเปิดโปงก่อนกำหนด”

“และเพื่อหวังลดโทษ ไอ้หมอนั่นจะรีบซัดทอดอดีตภรรยาอย่างไม่ลังเล”

“พี่สาวคุณก็ไม่ใช่คนที่จะยอมเสียเปรียบ เธอจะสวนกลับในห้องสอบสวนทันที”

“เมื่อหน่วยงานรายงานข้อมูลทั้งหมดให้คุณ คุณก็รีบยื่นฟ้องหย่ากับศาลทันที”

“เพราะเป็นการแต่งงานแบบหลอกลวง ศาลจะตัดสินให้หย่าได้ทันที”

“สิทธิ์เลี้ยงดูลูก รวมถึงบ้านที่ใช้เงินของเขาซื้อก่อนแต่งงาน ก็จะตกเป็นของคุณทั้งหมด”

“ขอบคุณคุณหมอเฉินมากค่ะ”

สวีเจียกล่าวขอบคุณพร้อมโค้งให้เฉินหยูด้วยความซาบซึ้ง

เฉินหยูยิ้มบาง ๆ “รีบไปเถอะ อีกแค่ไม่กี่ชั่วโมง หมอนั่นก็จะกลับบ้านแล้ว”

โจวเข่อซินกล่าวต่อ “คุณหมอเฉิน รอให้ฉันจัดการเรื่องของพี่สาวเสร็จ จะรีบกลับมาทำงานเลยค่ะ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินหยูก็เพียงยิ้มบาง ๆ แล้วโบกมือให้ทั้งสอง

อีกไม่นาน ทั้งสองคนก็เดินออกจากห้องจิตบำบัด

เฉินหยูลูบท้องของตัวเอง

ดูดซับบุญกุศลและพลังแห่งโชคลาภที่ได้รับมาทั้งหมด เข้าสู่ร่างกายอย่างรวดเร็ว

เมื่อเดินไปถึงครัว เปิดตู้เย็นออก เขาก็ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

ในตู้เย็นมีแค่มะเขือเทศสองลูกกับแตงกวาสองสามต้น

ดูท่า มื้อนี้คงไม่ได้กินข้าวแน่ ๆ

ช่วงนี้เขากินแต่อาหารเดลิเวอรีทุกมื้อ รู้สึกว่ากินอะไรก็มีแต่รสเดิม ๆ

คิดไปคิดมา เขาก็ตัดสินใจออกไปเดินเล่น

ถือโอกาสหาร้านอาหารใหม่ ๆ ที่ยังไม่เคยลอง

“อย่าแตะมัน! ตัวมันสกปรกจะตาย ต้องเป็นหมาจรแน่ ๆ ดูสิ ตัวเต็มไปด้วยเชื้อโรค!”

“แต่มันน่ารักมากเลยนะ…”

“พี่ครับ ช่วยสงสารกระเป๋าตังค์ผมหน่อยเถอะ ถ้าโดนหมากัดขึ้นมา ต้องฉีดวัคซีนพิษสุนัขบ้า ขั้นต่ำก็พันกว่าหยวน!”

ไม่ไกลนัก มีชายหญิงคู่หนึ่งดูเหมือนกำลังทะเลาะกัน

เฉินหยูมองไปก็เห็นข้างตัวพวกเขามีหมาเหลืองตัวหนึ่งนั่งหมอบอยู่

เจ้าหมาตัวนั้นหน้าตาน่ารัก ท่าทางก็น่าเอ็นดู

ในปากมันคาบกระดูกชิ้นหนึ่งอยู่ มีน้ำลายไหลยืด หางก็กวัดแกว่งไปมา

“อืม…”

แค่ชำเลืองมองแวบเดียว เฉินหยูก็รู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง

กระดูกที่หมาคาบอยู่… กลับเป็นกระดูกมนุษย์!

ทันใดนั้น สีหน้าของเฉินหยูก็ตึงเครียด เดินตรงไปนั่งยอง ๆ ตรงหน้าหมาเหลือง

“เอามาให้ฉันเถอะนะ”

เขายื่นมือขวาออกไป

เจ้าหมาเหลืองดูเหมือนจะฟังเข้าใจ มันทำหน้าลังเลคล้ายกับคนไม่อยากให้เลย

เจ้าหมาเหลืองก็เชื่อฟังอย่างน่าประหลาด คายกระดูกในปากใส่มือของเฉินหยูแต่โดยดี

ด้วยการรับรู้ผ่านพลังปราณ เฉินหยูสามารถยืนยันได้เต็มร้อยว่า นี่คือกระดูกขามนุษย์

และเจ้าของกระดูกนี้ก็ตายไปแล้วอย่างน้อย สองถึงสามสิบปี

การจะได้รับพลังบุญและโชคลาภแห่งสวรรค์นั้น มีหลากหลายวิธี

ปราบปีศาจล้างความชั่ว ช่วยดวงวิญญาณไปสู่สุขคติ

ปกป้องคนอ่อนแอ ยื่นมือช่วยเหลือผู้เดือดร้อน

ช่วยให้คนกลับตัวเป็นคนดี ช่วยดวงวิญญาณที่ถูกกลั่นแกล้งให้ได้ความยุติธรรม

หรือแม้กระทั่งช่วยคนเป็นในการฟ้องร้องเอาความยุติธรรม

สถานการณ์ในตอนนี้ ก็คือกรณีหลัง

เฉินหยูใช้พลังปราณเชื่อมโยงกับเจ้าหมาเหลืองจนสามารถสื่อสารกันได้ผ่านจิตใจ

เจ้าหมาถึงได้ยอมส่งกระดูกมาให้โดยไม่ขัดขืน

ไม่นานนัก เฉินหยูก็ได้รับรู้ว่ากระดูกชิ้นนี้ เจ้าหมาเหลืองขุดเจอจากลานบ้านร้าง ห่างจากที่นี่ไปราว 7–8 กิโลเมตร

แต่ก่อนที่จะได้ “ลิ้มรส” เจ้าเด็กเกเรกลุ่มหนึ่งกลับเอาก้อนหินมาเขวี้ยงมัน

มันเลยต้องวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนมาถึงย่านเหอฟางเจีย

ไม่ว่าจะเป็นเพราะความตั้งใจช่วยเหลือหรือเพื่อเก็บเกี่ยวพลังบุญ

เฉินหยูไม่มีทางนิ่งเฉยกับเรื่องนี้ได้

“พาฉันไปที่ที่แกขุดเจอกระดูกนั่นนะ เดี๋ยวตอนเย็นฉันเลี้ยงอาหารดี ๆ ให้มื้อใหญ่เลย”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เจ้าหมาเหลืองก็กระดิกหางแรงขึ้นทันที

จากนั้นมันก็วิ่งสี่ขาพุ่งตรงไปอย่างกระตือรือร้น

เฉินหยูตามไปอย่างใจเย็น รักษาระยะห่างให้เท่ากันตลอดทาง

ไม่นานนัก เฉินหยูและเจ้าหมาเหลืองก็มาถึงบ้านไร่ร้างหลังหนึ่ง

บ้านร้างนี้ดูเหมือนไม่มีใครอยู่มานานแล้ว

หน้าต่างถูกทุบจนแตกละเอียด

ใยแมงมุมเกาะตามมุมต่าง ๆ อย่างหนาแน่น

พื้นดินในลานบ้านมีหญ้ารกขึ้นสูงถึงระดับหน้าแข้ง

ที่มุมฝั่งตะวันออกของลานบ้าน มีร่องรอยการขุดอย่างชัดเจน

เฉินหยูย่อตัวลงเล็กน้อย แล้วลูบหัวเจ้าหมาเหลืองเบา ๆ

“เพื่อนรัก ขุดต่อเลย เดี๋ยวฉันเลี้ยงอีกสองมื้อใหญ่!”

เจ้าหมาร่าเริงสุด ๆ แทบกระโดดด้วยความดีใจ ก่อนจะเปลี่ยนโหมดกลายเป็นรถขุดดินสี่ขา

ใช้สองขาหน้าขุดดินลงไปอย่างรวดเร็ว

ทีละนิด ทีละนิด... เศษกระดูกหลายชิ้นขนาดต่างกันก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นต่อหน้าเฉินหยู

เฉินหยูเดินไปริมหลุม ก้มลงเอามือสัมผัสกระดูกบางชิ้นเบา ๆ

และยืนยันได้ทันทีว่า... กระดูกทั้งหมดเป็นของมนุษย์คนเดียวกัน

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรออกทันที

“คุณหมอเฉิน มีอะไรสั่งการหรือครับ?”

เสียงของหลี่ชางจวินดังมาจากปลายสาย

“หัวหน้าหลี่ ตอนนี้คุณมีงานเข้าแล้วล่ะ รีบพาลูกทีมกับเจ้าหน้าที่นิติเวชมาที่นี่เลยครับ ได้เวลาคลี่คลายคดีเก่าแล้ว”

“คดีเหรอ? คดีอะไรครับ?”

หลี่ชางจวินงงงวยอย่างสุดขีด

เฉินหยูเล่าเรื่องโดยสังเขปให้ฟัง พร้อมบอกพิกัดที่เขาอยู่ตอนนี้ ซึ่งก็คือจุดที่พบซากศพมนุษย์ฝังอยู่

ณ สำนักงานหน่วยสืบสวนคดีร้ายแรง

หลี่ชางจวินถึงกับตะลึงอ้าปากค้าง

อะไรกันเนี่ย!?

เฉินหยูออกไปหาข้าวกิน กลับไปเจอสุนัขเหลืองคาบกระดูก

แล้วพบว่ากระดูกนั่นเป็นของคน

เขาเลยให้หมานำทาง

แล้วก็เจอที่ฝังศพอย่างแม่นยำ

เรื่องมันดูจะ... น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้วหรือเปล่า!?