ทะลุมิติไปโลกแฟนตาซีงั้นเหรอ งั้นถ้าฉันจะหยิบโลกติดมือไปด้วยก็คงไม่เกินไปหรอกมั้ง · khram
ตอนที่ 38
บทที่ 38 อะไรนะ? คุณปู่ในแหวนเวอร์ชันชั่วร้ายงั้นเหรอ?
เสียงหัวเราะหยุดกึกในทันที
ไม่ว่าจะเป็นเหล่านักรบในสนามฝึก เหล่านักวิชาการในตึกวิจัย หรือเหล่าข้าราชการในห้องบัญชาการ ทุกคนต่างแข็งทื่ออยู่กับที่ ความตกตะลึงถึงขีดสุดเข้าแทนที่สีหน้าของพวกเขาในชั่วพริบตา
ฉู่หว่านชิวเบิกตากว้าง มองขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างไม่เชื่อสายตาพลางอุทานว่า "สวรรค์ ดูนั่นสิคะ ท้องฟ้า... หิมะตก!"
ฟ่านเฉาฮุยและเฉียนฟู่รีบเงยหน้าขึ้นมอง รูม่านตาของทั้งคู่หดเกร็ง!
ไม่ นั่นไม่ใช่หิมะ
แต่มันคือหินสีขาวน้ำนมจำนวนนับไม่ถ้วนที่เปล่งประกายแสงอ่อนละมุน ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นเทลงมาจากความว่างเปล่า พวกมันค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาและกองพูนขึ้นอย่างรวดเร็วบนลานกว้างของฐานทัพ!
"นี่มัน... หรือว่าจะเป็น... หินวิญญาณในตำนาน!" ศาสตราจารย์เฉียนฟู่ปากค้าง เสียงสั่นเครือ แท็บเล็ตในมือเกือบจะร่วงลงพื้น
เพียงไม่กี่อึดใจ ภูเขาหินวิญญาณลูกย่อมๆ ที่สูงหลายเมตรและแผ่ซ่านด้วยพลังวิญญาณอันเข้มข้น ก็ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าทุกคน!
คลื่นพลังวิญญาณที่บริสุทธิ์นั้นทำให้ปราณแท้ในร่างกายของผู้บำเพ็ญทุกคนหมุนวนเร็วขึ้นโดยอัตโนมัติ มอบความรู้สึกปลอดโปร่งสบายอย่างยิ่ง
แต่มันยังไม่จบเพียงเท่านี้
ทันใดนั้น ต้นกล้าที่มีรูปร่างคล้ายต้นข้าวแต่เปล่งแสงวิญญาณ รวมถึงเมล็ดสมุนไพรวิญญาณอีกนับไม่ถ้วน ก็ปลิวว่อนลงมาตกอยู่รอบๆ ภูเขาหินวิญญาณ
ภายในฐานทัพเงียบกริบจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มตก
มีเพียงเสียงสวบสาบเบาๆ ยามที่หินวิญญาณและสมุนไพรวิญญาณกระทบพื้น กับเสียงลมหายใจที่หอบถี่และหนักหน่วงของทุกคน
และยังไม่หมด!
ดาบยาวสีดำสนิทเล่มหนึ่งกรีดผ่านความว่างเปล่า พุ่งดิ่งลงมาปักฉับลงบนลานฝึก ตัวดาบคมกริบจนจมลึกลงไปในพื้นคอนกรีต เหลือเพียงด้ามดาบที่โผล่พ้นขึ้นมา
"อ๊ากกก!! นี่มัน... หรือว่าจะเป็น... ศาสตราเทพ!!!"
สำหรับผู้ที่ฝึกยุทธ์หรือบำเพ็ญเพียร ไม่มีใครเห็นอาวุธแล้วไม่ตื่นเต้น โดยเฉพาะอาวุธที่พระเจ้าประทานให้ ย่อมต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน!!
ในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึงจนพูดไม่ออก ม้วนคัมภีร์โบราณเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในห้วงสำนึกของผู้บำเพ็ญขอบเขตหลอมปราณ มันคลี่ออกเองโดยอัตโนมัติ เผยให้เห็นอักขระและลวดลายลึกลับที่ไหลเวียนอยู่มากมาย
กลิ่นอายอันกว้างใหญ่ไพศาลราวกับเชื่อมต่อกับห้วงดาราอันไร้สิ้นสุดแผ่ซ่านออกมา
ที่ส่วนบนสุดของม้วนคัมภีร์ มีตัวอักษรแสงดาวโบราณห้าตัวเปล่งประกายเจิดจ้า
"เคล็ดดาราไร้ขอบเขต"!
"วิชาบำเพ็ญ... มีวิชาบำเพ็ญจริงๆ ด้วย!" ฟ่านเฉาฮุยตื่นเต้นจนเสียงสั่น น้ำตาแห่งความปิติแทบจะไหลพราก
ฉู่หว่านชิวยิ่งถึงกับเอามือปิดปาก ดวงตางามเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
เมื่อกี้เธอ... แค่เอ่ยขอไปลอยๆ เองนะ!
แต่มัน... กลายเป็นจริงได้ยังไงกัน?!
ทั่วทั้งฐานทัพกรมเสินอิง หลังจากตกอยู่ในความเงียบงันชั่วครู่ ก็ระเบิดความโกลาหลขึ้นทันที!
"เทพเจ้าสำแดงฤทธิ์! ท่านเทพสำแดงฤทธิ์จริงๆ ด้วย!!"
"หินวิญญาณ! หินวิญญาณเยอะมาก! แถมยังมีสมุนไพรวิญญาณอีก!"
"'เคล็ดดาราไร้ขอบเขต' ซี้ดดด... นี่มันวิชาบำเพ็ญ!"
"สวรรค์คุ้มครองต้าเซี่ย! สวรรค์คุ้มครองแคว้นต้าเซี่ยแล้ว!!"
เสียงโห่ร้องด้วยความดีใจและเสียงตะโกนอย่างตื่นเต้นดังก้องไปทั่วท้องฟ้ายามราตรี
ทุกคนต่างกลายเป็นสาวกที่ศรัทธาอย่างแรงกล้า พากันกรูไปยังทิศทางของภูเขาหินวิญญาณด้วยความตื่นเต้นจนระงับไม่อยู่
บรรดาผู้เชี่ยวชาญจากแผนกวิจัยยิ่งเหมือนถูกฉีดอะดรีนาลีน ศาสตราจารย์เฉียนฟู่แทบจะตะโกนลั่น "เร็ว! เร็วเข้า! ติดตั้งเครื่องสแกนความละเอียดสูงสุด! สร้างแบบจำลองโฮโลแกรม! ทีมป้องกันดูแลสนามพลังงานของหินวิญญาณและสมุนไพรวิญญาณให้เสถียร! แล้วก็ดาบนั่น ให้เฝ้าระวังเป็นพิเศษ!! อ้อ ศูนย์คอมพิวเตอร์ล่ะ? เตรียมรับกระแสข้อมูล! บันทึกเนื้อหาของ 'เคล็ดดาราไร้ขอบเขต' ลงในคอมพิวเตอร์ควอนตัมให้ครบถ้วนทันที! เร็ว! เร็ว! เร็วเข้า!"
.....
'ปฏิกิริยาดีมาก ประสิทธิภาพก็สูง ดูท่าครั้งนี้จะป้อนอาหารได้ตรงจุดจริงๆ!!' หลินเซียวหัวเราะ
การตัดสินใจส่งดาบดำไปนั้นเป็นความคิดชั่ววูบของเขา หลักๆ คือเขารู้สึกว่าการควบคุมดาบบินอะไรนั่นมันฟังดูขัดหู สู้ควบคุมกระบี่ไม่ได้ดูมีสง่าราศีเท่า
พอดีทางฝั่งแคว้นต้าเซี่ยขาดแคลนศาสตราเทพชั้นยอด ดาบเล่มนี้วัสดุไม่ธรรมดา อานุภาพมหาศาล ส่งให้พวกเขาวิจัยดู บางทีอาจจะทำวิศวกรรมย้อนรอยจนค้นพบวัสดุไฮเทคใหม่ๆ หรือถ้าให้ท่านผู้เฒ่าฟ่านกับฉู่หว่านชิวใช้ ก็น่าจะช่วยเพิ่มพลังรบได้ไม่น้อย
อาวุธระดับท็อปที่ตัวเองไม่ได้ใช้ แลกกับการพัฒนาโดยรวมของเหล่า 'ลูกทีม' และความเป็นไปได้ในการก้าวกระโดดทางเทคโนโลยี การค้าครั้งนี้คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม!
ทว่า ในตอนนั้นเอง เสียงของระบบก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน
【ติ๊ง! ตรวจพบความผันผวนของพลังงานที่ผิดปกติ!】
【คำเตือน: ในบรรดาทรัพยากรที่โฮสต์ส่งไปยังแคว้นต้าเซี่ยในครั้งนี้ มีกลุ่มก้อนพลังงานทางจิตด้านลบที่อันตรายอย่างยิ่งปะปนอยู่!】
【แหล่งที่มา: ดาบดำไร้นาม (ศาสตราเวทระดับสูง)】
【วิเคราะห์เป้าหมาย: สงสัยว่าจะเป็นเศษเสี้ยววิญญาณของผู้บำเพ็ญนอกรีตขอบเขตรวมวิถี】
【คำแนะนำ: เศษเสี้ยววิญญาณนี้เคยได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างที่ยากจะจินตนาการ รากฐานวิญญาณเกือบจะสลายสิ้น เหลือเพียงเศษเสี้ยวเล็กน้อยที่อาศัยดาบโบราณเพื่อประทังชีวิต ปัจจุบันอยู่ในสภาวะหลับใหลที่เสถียร ยังไม่ถูกปลุกให้ตื่น】
เสียงแจ้งเตือนที่รัวเร็วของระบบเปรียบเสมือนน้ำแข็งที่ราดลงบนหัว ทำให้หลินเซียวแข็งทื่อทันที พร้อมกับเหงื่อเย็นๆ ที่ผุดขึ้นเต็มแผ่นหลัง
'ตัวอะไรกันเนี่ย?! วิญญาณผู้บำเพ็ญนอกรีต?! แถมยังเป็นขอบเขตรวมวิถีอีกเหรอ?!'
ต่อให้หลินเซียวจะไม่เคยได้ยินชื่อขอบเขตรวมวิถี แต่เขาก็รู้ว่ามันต้องสูงกว่าวิญญาณแรกกำเนิดแน่นอน!
เขาเบิกตากว้าง ร้องอุทานว่า "เจ้าระบบ แกจะบอกว่าในอาวุธที่เจ้าสำนักส่งมาให้ฉัน... มีคุณปู่ซ่อนอยู่ แถมยังเป็นเวอร์ชันชั่วร้ายอีกเหรอ? แล้วฉันดันส่งเขาไปที่โลกเนี่ยนะ?!"
【ผลการวิเคราะห์: เศษเสี้ยววิญญาณนี้หลับใหลมาแล้วไม่ต่ำกว่าสามพันปี และเกือบจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับข้อจำกัดรากฐานของตัวดาบ ทำให้มีความสามารถในการพรางตัวสูงมาก ผู้มอบดาบมีระดับบำเพ็ญไม่เพียงพอ จึงไม่สังเกตเห็นวิญญาณที่หลับใหลอยู่ภายใน หากได้รับแก่นโลหิตหรือพลังวิญญาณจำนวนมาก จะสามารถปลุกให้ตื่นได้】
หลินเซียวฟังแล้วใจหายวาบ
เจ้าสำนักไม่รู้จริงๆ เหรอ? แถมยังส่งมาให้เป็นของขวัญอีก? ถ้าเขาโง่พอที่จะถือมันบำเพ็ญเพียรทุกวัน แล้ววันดีคืนดีไอ้เจ้าสัตว์ประหลาดนี่ตื่นขึ้นมาแย่งชิงร่างเขา...
เขาขนลุกซู่ รู้สึกหวาดระแวงขึ้นมาทันที
'ขอบเขตรวมวิถี... ต่อให้เหลือแค่เศษเสี้ยววิญญาณ แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่แคว้นต้าเซี่ยในตอนนี้จะรับมือได้เลย!' หลินเซียวเริ่มปวดหัว
เขากลายเป็นคนส่งของที่แถมระเบิดเวลามาด้วย แถมยังเป็นระเบิดระดับนิวเคลียร์เสียด้วย!
เขารีบถามว่า "ทำยังไงดี เจ้าระบบ ทำลายทิ้งได้ไหม?"
【โฮสต์ไม่ต้องกังวล อาวุธชิ้นนี้หากอยู่นอกพื้นที่ระบบจะยังคงมีความเสี่ยง แต่ในเมื่อส่งผ่านพื้นที่ระบบมาแล้ว จะถูกกฎของมิติกดข่มไว้และถูกเฝ้าติดตามตลอดเวลา สามารถทำลายทิ้งได้ทุกเมื่อ】
เมื่อได้ยินดังนั้น หลินเซียวจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก "บอกให้เร็วกว่านี้หน่อยสิเจ้าระบบ ทำฉันตกใจหมด"
ในเมื่อทุกอย่างอยู่ในการควบคุมและกำจัดได้ทุกเมื่อ ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่เขาก็คิดว่าควรจะแจ้งให้ทางนั้นทราบสักหน่อย
เขาจึงส่งกระแสจิตมุ่งตรงไปยังฐานทัพกรมเสินอิงบนโลกอีกครั้ง
ขณะนี้ทั้งฐานทัพกำลังดำเนินงานอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด เข้าสู่สภาวะยุทธศาสตร์ขั้นสูงสุด บรรดาผู้เชี่ยวชาญกำลังแยกประเภททรัพยากรทั้งหมดอย่างระมัดระวัง
เขาขยับความคิด สั่งกำชับว่า 'อ้อ เตือนหน่อยว่า ในดาบเล่มนั้นมีเศษเสี้ยววิญญาณของผู้บำเพ็ญสายมารซ่อนอยู่ อันตรายมาก แต่ไม่ต้องตื่นตระหนกจนเกินไป ตอนนี้เขายังไม่ตื่น สามารถวิจัยได้ตามปกติ'
หลินเซียวเชื่อว่าทางแคว้นต้าเซี่ยน่าจะไม่ทำเรื่องบ้าๆ อย่างการใช้แก่นโลหิตจำนวนมากมาหล่อเลี้ยงดาบ เขาจึงไม่ได้ระบุรายละเอียดส่วนนั้นลงไป
"ในดาบ... วิญญาณ... มาร... ไม่... ต้อง... ตกใจ..."
เสียงสวรรค์ดังขึ้น เพียงประโยคเดียวนี้ก็ทำให้ฟ่านเฉาฮุยที่กำลังสั่งการเคลื่อนย้ายหินวิญญาณอย่างตื่นเต้น เฉียนฟู่ที่กำลังก้มหน้าวิเคราะห์ข้อมูล รวมถึงเหล่าผู้บริหารในห้องบัญชาการ แข็งทื่อในทันที พร้อมกับเหงื่อเย็นๆ ที่ไหลพราก
ผู้เชี่ยวชาญหลายคนที่กำลังรุมล้อมดูดาบดำเล่มนั้น เมื่อได้ยินดังนั้นก็ถึงกับถอยกรูดล้มลุกคลุกคลาน ไม่กล้าเข้าใกล้แม้แต่นิดเดียว!
