ผลการจับฉลากรอบที่สองออกมาอย่างรวดเร็ว!

เจ้าชายกบ หมายเลข 1

ทิเบตันมาสทิฟฟ์ หมายเลข 2

นกกาเหว่า หมายเลข 3

ราชันย์ร้อยหน้า หมายเลข 4

บนเวที

พิธีกรหวงลี่ประกาศผลการจับฉลาก

หลังจากนั้นเจ้าชายกบก็ขึ้นเวทีและเริ่มร้องเพลง

อาจเพราะรอบนี้ไม่มีใครต้องตกรอบ นักร้องทั้ง 4 คนแข่งกันแค่จัดอันดับ ดังนั้นเจ้าชายกบจึงเลือกเพลงที่ค่อนข้างเฉพาะกลุ่มมาก แต่กระแสตอบรับจากผู้ชมกลับค่อนข้างดี แม้จะไม่ได้เร้าใจเหมือนรอบก่อน แต่จากเสียงปรบมือโดยรวมถือว่าโอเค

ต่อมา

ทิเบตันมาสทิฟฟ์ขึ้นเวทีร้องเพลงที่อาจไม่ค่อยเหมาะกับเวทีการแข่งขันนัก แต่กลับถ่ายทอดอารมณ์ได้ลึกซึ้งมากจนทำให้หลินจือไป๋รู้สึกเศร้าใจอย่างบอกไม่ถูกและจู่ๆ ก็รู้สึกคุ้นเคยบางอย่าง

“วิธีร้องแบบนี้มันพิเศษมาก...”

แม้เสียงจะไม่คุ้นเคยเท่าไหร่ แต่การร้องแบบนี้ทำให้หลินจือไป๋นึกถึงเพื่อนเก่าคนหนึ่งของตัวเอง “หรือจะเป็นจางซีหยาง?”

ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัว

เมื่อย้อนนึกถึงบรรยากาศในรอบก่อนๆ ของทิเบตันมาสทิฟฟ์ ความคุ้นเคยที่คลุมเครือแบบนี้ดูเหมือนจะมีอยู่ตลอด หลินจือไป๋เริ่มมั่นใจขึ้นเรื่อยๆ

“อาจจะเป็นเขาจริงๆ!”

หลินจือไป๋มั่นใจประมาณ 60%

ที่จริงเขาสามารถใช้ระบบเพื่อวิเคราะห์ทักษะการร้องของนักร้องแต่ละคน เทียบข้อมูลก็รู้ได้ทันที หรือจะให้เจียงเฉิงบอกก็ได้ว่าพวกเขาคือใคร แต่แบบนั้นมันก็ไม่สนุก จุดเด่นของรายการนี้อยู่ที่บรรยากาศแบบ “เกมล่าหมาป่า” ถ้าทายหรือเดาออกเองได้มันจะยิ่งรู้สึกมีความสำเร็จมากกว่า

หลังจากนั้น

นกกาเหว่าขึ้นเวที

นกกาเหว่าที่คาดว่าน่าจะเป็นหลัวเยี่ยน ในรอบนี้ซ่อนตัวได้ดีมาก ใช้เสียงที่ออกจะก้ำกึ่งเพศหญิงอีกครั้ง แต่หลินจือไป๋เคยจับตาดูคนนี้มาตั้งแต่รอบที่แล้วแล้ว

“คนนี้น่าจะเป็นหลัวเยี่ยนแน่ๆ!”

เพราะหลัวเยี่ยนเป็นคนที่หลินจือไป๋เลือกเข้าร่วมทีมในรายการ 《เดอะวอยซ์》 เขายังจำหลัวเยี่ยนได้ดีมาก “เหลือแค่ชอลิ้วเฮียงคนเดียวที่ยังจับไม่ได้ว่าเป็นใคร ส่วนคนอื่นถึงแม้ยังไม่ยืนยัน แต่จากข้อมูลที่มีน่าจะเดาได้เกือบครบแล้ว”

เมื่อนกกาเหว่าร้องจบ

หวงลี่มองไปที่ผู้ชมซึ่งเริ่มคึกคักแล้วประกาศว่า

“ต่อไปขอเสียงปรบมือต้อนรับนักร้องภายใต้หน้ากากคนสุดท้ายของวันนี้ เขาคือ... ราชันย์ร้อยหน้า!”

“อ๊า!”

พอผู้ชมได้ยินชื่อ “ราชันย์ร้อยหน้า” ก็เริ่มตื่นเต้น รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าล่วงหน้า เหมือนอีกฝ่ายเป็นนักแสดงตลก

“โอ๊ย!”

“ในที่สุดก็ถึงเขาแล้ว!”

“ราชาการแกล้งในวงการเพลง!”

“ตัวป่วนอันดับหนึ่ง!”

“รอบนี้เขาจะเล่นอะไรอีก?”

“คงไม่มีอะไรใหม่แล้วมั้ง? จางซีหยางก็ปลอมเสียงไม่ได้แล้ว หลินโส่วจัวก็ออกมาชี้แจงเองแล้ว เสียงของโจวหานจิ้นเขาก็เลียนแบบไปสองครั้งแล้ว ถ้าจะเลียนแบบอีกก็คงไม่น่าสนใจแล้วล่ะ”

“ก็จริง”

“เสียงน่าจะไม่มีลูกเล่นใหม่แล้วล่ะ เพราะจนถึงตอนนี้เขาเลียนแบบไป 3 เสียงแล้ว โดยเสียงของโจวหานจิ้นใช้ไป 2 ครั้ง เสียงของหลินโส่วจัวก็ใช้ไป 2 ครั้ง เสียงของจางซีหยางใช้ไป 1 ครั้ง เมื่อดูจากตรงนี้ หลายคนคิดว่าคงเพราะราชันย์ร้อยหน้าไม่มีอะไรใหม่แล้ว”

แต่ก็มีผู้ชมบางคนยังคาดหวังว่า ราชันย์ร้อยหน้าจะโชว์เสียงที่สี่ออกมา เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นก็มีความเป็นไปได้สูงว่าเสียงนั้นคือเสียงจริงของเขา!

...

เสียงพิธีกรประกาศจบลง

ราชันย์ร้อยหน้าเดินขึ้นเวที

เสียงเชียร์จากผู้ชมดังกระหึ่มเป็นระลอกคลื่นที่ถาโถมอย่างต่อเนื่อง จนนักร้องที่เหลือในรายการอดอิจฉาไม่ได้ เพราะความนิยมในตัวราชันย์ร้อยหน้านั้นสูงเกินไป!

เหตุผลก็เพราะว่าราชันย์ร้อยหน้าช่างเล่นมุกสร้างสีสันเก่งมาก!

กว่า 90% ของความสนุกในรายการตกอยู่ที่เขา!

พูดได้เลยว่าที่รายการ 《หน้ากากนักร้อง》 มีความนิยมพุ่งขนาดนี้ ส่วนหนึ่งต้องขอบคุณการมีอยู่ของราชันย์ร้อยหน้า เพราะถึงแม้ในแง่ของความสามารถด้านการร้องเพลงล้วนๆ ทิเบตันมาสทิฟฟ์และเจ้าชายกบจะดูเหนือกว่าเล็กน้อย แต่ความบันเทิงบนเวทีของราชันย์ร้อยหน้าไม่มีใครเทียบได้!

การเตรียมตัวเริ่มต้นขึ้น

หลินจือไป๋ส่งสัญญาณให้วงดนตรีและทันทีที่สัญญาณเริ่มขึ้น ไฟบนเวทีก็ดับมืดลง

ในวินาทีที่เวทีมืดลงนั้นเอง

ทุกสายตาก็จับจ้องไปที่จอใหญ่ทันที!

ทำไมล่ะ?

ก็เพราะทุกคนอยากรู้ว่าชื่อเพลงที่ราชันย์ร้อยหน้าจะร้องคืออะไร!

นี่คือคนที่ทำให้แม้แต่ชื่อเพลงก็กลายเป็นมุกชวนหัวเราะได้!

ในบรรดาการแข่งขันร้องเพลงมากมายที่เคยเกิดขึ้นในแผ่นดินฉิน มีเพียงราชันย์ร้อยหน้าคนเดียวที่ทำให้ผู้ชมตั้งตารอแค่ชื่อเพลงของเขา!

ทันใดนั้น

จอใหญ่สว่างขึ้น

และแน่นอนว่าครั้งนี้ราชันย์ร้อยหน้าก็ไม่ทำให้ผู้ชมผิดหวัง ชื่อเพลงของเขาเรียกเสียงหัวเราะลั่นฮอลล์ได้ทันที

เพราะชื่อเพลงนี้คือ:

“น้ำหอมยาพิษ”

“ฮ่าๆๆๆ อะไรคือน้ำหอมยาพิษเนี่ย!”

“ชื่อเพลงของราชันย์ร้อยหน้าไม่มีวันเป็นไปตามสามัญสำนึกจริงๆ!”

“นี่ตกลงคือน้ำหอมยาพิษ หรือราชันย์ร้อยหน้ามีพิษกันแน่!”

“คนนี้มันพิษจริงๆ นะ รอบที่แล้วเพิ่งร้องเพลง ‘เธอมันร้าย’ ไป ตอนนี้ปล่อยพิษอีกแล้ว!”

“พิษแรงจนทนไม่ไหวแล้ว”

“นี่มันเล่นมุกเรื่องพิษของหลี่เซียวแน่ๆ!”

ผู้ชมบางคนเริ่มกระซิบกระซาบ:

“พวกนายอาจยังไม่รู้ หลี่เซียวเพิ่งเซ็นสัญญาเป็นพรีเซนเตอร์ให้แบรนด์น้ำหอมระดับโลก ‘ฟรานซ์’ เมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง”

“หืม!”

“ถ้าแบบนี้ก็ล้อหลี่เซียวชัดๆ เลยสิ!”

สายตาหลายคู่หันไปมองหลี่เซียว หัวหน้าทีมในกลุ่มกรรมการทันที

“ชื่อเพลงอะไรกันเนี่ย!”

หลี่เซียวไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

ก็แค่พูดไปไม่กี่ครั้งว่า “ราชันย์ร้อยหน้ามีพิษ” ถึงกับต้องเอามาเขียนเป็นเพลงเลยเหรอ!

ที่สำคัญยังแต่งเพลงแนวนี้ถึงสองรอบ รอบที่แล้ว “เธอมันร้าย” ยังไม่พอใช่ไหม!?

“ฮ่าๆๆ ตลกมาก!”

เพื่อนกรรมการคนอื่นหัวเราะกันท้องแข็ง “พี่เซียว ฉันว่าราชันย์ร้อยหน้าแซวพี่ชัดๆ!”

“พวกเธอพูดอะไรกันเนี่ย”

หลี่เซียวแกล้งทำเสียงขุ่น “พวกเธอก็พูดกันเองไม่ใช่เหรอว่าเขามีพิษ”

เสียงหัวเราะยังไม่ทันจาง เสียงอินโทรของกีตาร์ก็เริ่มดังขึ้น

และทันใดนั้นเสียงร้องของราชันย์ร้อยหน้าก็ดังขึ้น

“ครั้งหนึ่งฉันเคยรักผู้ชายคนหนึ่ง”

“เขาบอกว่าฉันคือผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก”

“ฉันเก็บความไร้เดียงสานั้นไว้ให้เขา”

“ปิดประตูหัวใจไม่ให้ใครเข้ามาอีก”

โครม!

กรรมการช็อก!

ผู้ชมอึ้ง!

นักร้องคนอื่นในรายการถึงกับพูดไม่ออก!

เสียงร้องของราชันย์ร้อยหน้าในครั้งนี้ทำให้ทุกคนขนลุกซู่!

เสียงของหลี่เซียว!

มันคือเสียงของหลี่เซียวอย่างแน่นอน!

หลี่เซียวเองก็ได้ยินชัดเจน เธอจ้องมองราชันย์ร้อยหน้าด้วยสีหน้าตกตะลึง และพูดอะไรไม่ออกอยู่นาน

“เป็นไปได้ยังไง?”

“เขา...หรือว่าเธอ...”

“ราชันย์ร้อยหน้าคนนี้ ทำไมถึงเลียนเสียงฉันได้เป๊ะขนาดนี้!?”

การที่ราชันย์ร้อยหน้าเลียนเสียงนักร้องคนอื่น คนดูได้เห็นกันมาหลายรอบแล้ว แม้ครั้งนี้จะเป็นเสียงที่สี่ ทุกคนอาจตกใจ แต่ก็ยังอยู่ในขอบเขตที่รับได้

แต่!!!

เรื่องที่ไม่มีใครคาดคิดก็คือ ราชันย์ร้อยหน้าสามารถเลียนเสียงผู้หญิงได้ และไม่ใช่แค่เสียงของผู้หญิงธรรมดา แต่เป็นเสียงของหลี่เซียวโดยเฉพาะ!

“เขาคือผู้ชายที่ฉันรักอย่างสุดหัวใจ”

“แต่เขากลับทำให้ฉันกลายเป็นผู้หญิงที่โง่ที่สุดในโลก”

“ทุกคำที่เขาพูด ฉันเชื่อหมดใจ”

“เขาบอกว่าเขาชอบริมฝีปากของฉันมากที่สุด”

หลินจือไป๋ใช้พลังเสียงของเขาเลียนแบบเสียงหลี่เซียวได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทุกโน้ต ทุกคำ ทุกอารมณ์ ถ่ายทอดออกมาราวกับเป็นเสียงของหลี่เซียวเอง

เสียงของผู้หญิงล้วนๆ!

เสียงของหลี่เซียวล้วนๆ!

หลี่เซียวรู้สึกเหมือนสมองของเธอหยุดทำงาน เธอพึมพำกับตัวเองโดยไม่รู้ตัว: “มันเป็นไปได้ยังไง...”

ใช่! มันเป็นไปได้ยังไงกัน?

ทั้งห้องส่งเต็มไปด้วยความมึนงง ทุกคนอึ้งจนลืมแม้กระทั่งจะส่งเสียงกรีดร้อง!

น่ากลัวมาก!

มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!

ในที่สุดหลี่เซียวก็เข้าใจความรู้สึกของโจวหานจิ้นในรอบก่อนๆ ว่ามันเป็นยังไงเมื่อได้ยินราชันย์ร้อยหน้าเลียนเสียงตัวเอง!

และยิ่งไปกว่านั้น เพลงนี้ยังเป็นเพลงที่บอกเล่าเรื่องราวจากมุมมองของผู้หญิงโดยสมบูรณ์!

ทุกคำในเพลงล้วนแสดงออกถึงความเป็นผู้หญิงและเมื่อราชันย์ร้อยหน้าใช้เสียงหลี่เซียวมาร้องเพลง “น้ำหอมยาพิษ” ก็ไม่มีความรู้สึกแปลกแยกเลยแม้แต่นิดเดียว!

หากหลี่เซียวไม่ได้อยู่ที่เก้าอี้กรรมการในตอนนี้ ผู้ชมคงคิดไปแล้วว่า ราชันย์ร้อยหน้าก็คือหลี่เซียวตัวจริง!

การแสดงยังคงดำเนินต่อไป

ราชันย์ร้อยหน้ามองไปที่หลี่เซียว มองไปที่กรรมการ และมองไปยังผู้ชมในห้องส่งราวกับว่าเขา (หรือเธอ?) เป็นผู้หญิงที่กำลังเจ็บปวดจากความรัก

เสียงของเขาเปี่ยมไปด้วยความเศร้าและความทุกข์

“ฉันไม่ได้ต้องการอะไรมากมาย”

“แค่ขอให้คุณเหมือนเดิมอย่างที่ผ่านมา”

“แต่วันหนึ่งคุณกลับพูดคำเดียวกันนี้”

“แล้วดึงคนอื่นเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของคุณ”

ความเจ็บปวดและความอัดอั้นของผู้หญิง ถูกถ่ายทอดออกมาผ่านเสียงของราชันย์ร้อยหน้าได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ใบหน้าของอิงเหว่ยเหมือนคนท้องผูก เพราะความตกใจที่มากเกินไปจนกลายเป็นความเครียดสะสม!

หานปัวถึงกับกระพริบตาถี่ๆ “ผู้ชายจะทำเสียงแบบนี้ได้จริงๆ เหรอ!?”

เถียนเหว่ยหัวใจแทบหยุดเต้น “ไม่มีทาง! แม้แต่เสียงผู้หญิงของหลัวเยี่ยนก็ยังไม่หวานขนาดนี้ นี่มันเสียงของหลี่เซียวแบบเป๊ะๆ!”

“เธออาจเป็นนักร้องหญิงก็ได้!”

ในที่สุดหลี่เซียวก็ได้สติกลับคืนมา และในจังหวะนั้นเอง เพลงก็เข้าสู่ช่วงท่อนฮุค!

ราชันย์ร้อยหน้าเงยหน้าขึ้นสูง

เสียงนั้นเต็มไปด้วยความอัดอั้น

“ร่างกายของคุณมีกลิ่นน้ำหอมของเธอ!”

“มันคือความผิดของจมูกฉันเอง!”

“ที่ดันไปหลงกลิ่นความงามของเธอ”

“ลบทิ้งทุกอย่างเพื่อจะได้นอนข้างคุณ!”

ต้องยอมรับว่าเพลง “น้ำหอมยาพิษ” ซึ่งโด่งดังในโลกก่อนนั้น นักร้องชายส่วนใหญ่ไม่สามารถร้องด้วยคีย์ต้นฉบับได้!

แม้แต่นักร้องหญิงหลายคนก็ยังรู้สึกว่ายาก เพราะคีย์ของเพลงนี้สูงเกินไป!

แต่ราชันย์ร้อยหน้ากลับร้องได้!

และราชันย์ร้อยหน้าที่ผู้ชมเคยคิดว่าเป็นนักร้องชายกลับใช้เสียงของหลี่เซียวมาร้องเพลงนี้ในคีย์สูงของผู้หญิง!

ท่อนฮุคยังไม่จบ

เมื่อถึงช่วงเว้นจังหวะเล็กน้อย ราชันย์ร้อยหน้าก็ลากเสียงยาวและสูงขึ้นไปอีกครั้งในระดับของนักร้องหญิงระดับดีวา:

“ร่างกายของคุณมีกลิ่นน้ำหอมของเธอ!”

“มันคือความผิดที่คุณทำให้ฉันรู้สึกต่ำต้อย!”

“ความรักที่คุณต้องการช่างสมบูรณ์แบบเกินไป!”

“ฉันไม่มีวันเรียนรู้ที่จะทำให้ได้!”

ผู้ชมในห้องส่งอดไม่ไหวจนต้องส่งเสียงกรีดร้อง บางคนถึงกับลุกขึ้นยืน ราชันย์ร้อยหน้าใช้เสียงของหลี่เซียวทำให้ทุกคนคลั่งไคล้!

ผู้ชมแทบคลั่ง!

จริงอยู่ที่ตัวเพลง “น้ำหอมยาพิษ” อาจไม่ได้ทรงพลังขนาดนี้ในตัวของมันเอง แต่เมื่อราชันย์ร้อยหน้าใช้เสียงของหลี่เซียวถ่ายทอดเพลงนี้ผสมกับอารมณ์และความรู้สึกในเพลง มันกระตุ้นคนดูจนขนลุกและหัวใจเต้นรัว!

“โอ้พระเจ้า!”

“เขาทำแบบนี้ได้ยังไง!?”

“มันเหนือจริงไปแล้ว!”

“ฉันงงไปหมด!”

“นี่มันเสียงของหลี่เซียวจริงๆ! แล้วราชันย์ร้อยหน้าสามารถเลียนเสียงผู้หญิงได้ด้วย!”

“หรือว่า... ราชันย์ร้อยหน้าเป็นผู้หญิงมาตั้งแต่แรก?”

“เราแค่คิดไปเองตั้งแต่แรกว่าเขาเป็นผู้ชาย?”

“อย่าลืมสิ ในรายการ 《เดอะวอยซ์》 ก็เคยมีนักร้องหญิงที่ร้องเสียงเหมือนผู้ชายได้!”

“ราชันย์ร้อยหน้านี่มันทั้งชายทั้งหญิงจริงๆ!”

ในขณะที่นักร้องปริศนาคนอื่นๆ ยิ่งร้องก็ยิ่งเผยตัวตนออกมา แต่ราชันย์ร้อยหน้ากลับตรงกันข้าม!

ยิ่งร้องไปเรื่อยๆ ตัวตนของเขาก็ยิ่งลึกลับขึ้นทุกที และในรอบนี้ ไม่เพียงแค่ปิดบังเสียงหรือสไตล์การร้อง แต่กลับทำให้ผู้ชม แม้แต่เรื่องเพศของเขาก็ยังไม่สามารถยืนยันได้อีกต่อไป!

“ใครกล้ายืนยันว่าเขาเป็นผู้ชาย?”

ไม่มีใครกล้ายืนยันได้!

“ผู้ชายที่ไหนจะร้องเสียงเหมือนหลี่เซียวได้แบบนี้?”

หลี่เซียวเองก็เริ่มรู้สึกเวียนหัวจนแทบจะล้ม เธอมองไปบนเวทีแล้วรู้สึกเหมือนเห็น “หลี่เซียวอีกคน” กำลังร้องเพลงอยู่

เธอถึงกับคิดในใจว่า “ฉันเองยังร้องแบบนั้นไม่ได้เลย!”

เบื้องหลังเวที

โจวหานจิ้นที่อยู่ใต้หน้ากากเจ้าชายกบรู้สึกเหมือนกำลังดำดิ่งอยู่ในทะเลลึก

“นี่มันอะไรกัน!?”

เขาได้ยินเสียงที่เหมือนกับเสียงของภรรยาเขาเป๊ะๆ ออกมาจากราชันย์ร้อยหน้า

“นี่แหละความหมายของคำว่า ‘ราชันย์ร้อยหน้า’ อย่างแท้จริง!”

เขารำพึงกับตัวเอง

“หมอนี่สามารถเปลี่ยนเป็นภรรยาฉันได้! พวกคุณจะเชื่อไหม?”

และเพลงนี้ที่ราชันย์ร้อยหน้าร้องด้วยเสียงของหลี่เซียว ฟังไปฟังมากลับเหมือนกับว่า ภรรยาเขากำลังกล่าวหาว่าเขาเป็นผู้ชายเจ้าชู้ที่นอกใจ!

“ไม่จริงนะ! ฉันไม่ได้ทำ!”

“ตัวฉันไม่มีน้ำหอมของผู้หญิงคนอื่นหรอก!”

“สุดท้ายราชันย์ร้อยหน้านี่เป็นผู้ชายหรือผู้หญิงกันแน่!?”

“หมอนี่มาจากที่ไหน!?”

ข้างๆ กัน

จางซีหยางที่อยู่ใต้หน้ากากทิเบตันมาสทิฟฟ์ทำหน้าอึ้งหนัก!

ราชันย์ร้อยหน้าได้ปล่อยเสียงที่ 4 ออกมาแล้ว! ก่อนหน้านี้ทุกคนต่างตั้งคำถามว่า เสียงที่ 4 จะเป็นเสียงจริงของเขาหรือไม่?

ปรากฏว่า มันไม่ใช่เสียงจริง!

มันคือ เสียงของหลี่เซียว ล้วนๆ!

และอีกด้านหนึ่ง “นกกาเหว่า” ถึงกับลุกขึ้นยืนจนหน้าของเขาแทบจะติดกับจอทีวี!

ภายใต้หน้ากากนกกาเหว่าคือหลัวเยี่ยนที่ตอนนี้ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง!

เขาพึมพำกับตัวเอง: “ฉันเองยังเลียนเสียงหลี่เซียวได้ไม่เหมือนขนาดนี้เลย…”

“ถ้าราชันย์ร้อยหน้าเป็นผู้หญิงล่ะก็ มันน่ากลัวมาก!”

“แต่ถ้าราชันย์ร้อยหน้าเป็นผู้ชาย…”

“มันก็น่ากลัวเหมือนกัน!”

...

บนเวที

ราชันย์ร้อยหน้าร้องต่อไปจนใกล้จะร้องไห้

“ร่างกายของคุณมีกลิ่นน้ำหอมของเธอ...”

“นี่คือความผิดที่คุณทำให้ฉันต่ำต้อย...”

“ความรักที่คุณต้องการช่างสมบูรณ์แบบเกินไป...”

“ฉันไม่มีวันเรียนรู้ที่จะทำให้ได้...”

เสียงของราชันย์ร้อยหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึก จนผู้ชมบางคนรู้สึกเหมือนกำลังเห็นผู้หญิงที่เสียใจจนหัวใจแตกสลายอยู่บนเวที

แต่ในบรรดาผู้ชมเหล่านั้น มีเพียงไม่กี่คนที่รู้สึก ตกตะลึงยิ่งกว่า

หลี่เซียวมองราชันย์ร้อยหน้าด้วยความไม่เชื่อในสิ่งที่เธอได้ยิน

“นี่ไม่จริงใช่ไหม!?”

“ราชันย์ร้อยหน้าต้องเหมือนหลัวเยี่ยนที่เป็นผู้ชายเลียนเสียงผู้หญิงได้แน่ๆ!”

แต่เดี๋ยวนะ...

“หลัวเยี่ยน... เป็นคุณเหรอ!? เลิกแกล้งเถอะ ฉันรู้นะว่าเป็นคุณน่ะ!”