“สองในห้ารายการยอดนิยมของแผนกวาไรตี้โชว์เป็นผลงานการวางแผนของคุณคุนเผิง ตอนนี้หลายคนข้างนอกพูดกันว่าคุณคือหนึ่งในผู้วางแผนวาไรตี้โชว์ระดับแนวหน้าของวงการบันเทิงฉินโจว!”

ในคืนที่ผลการจัดอันดับออกมา

เจียงเฉิงโทรหาหลินจือไป๋ น้ำเสียงของเขาดูเหมือนจะล่องลอยไปด้วยความตื่นเต้นจนเกือบจะลอยขึ้นฟ้า วันนี้มีผู้บริหารบริษัทบันเทิงหลายแห่งติดต่อเขาเพื่อเจรจากับคุนเผิง รวมถึงบางคนที่ถึงขั้นใช้กลยุทธ์ล่อลวงด้วยความงามจนเกือบทำให้เจียงเฉิงรับมือไม่ทัน แต่โชคดีที่ยังสามารถรักษาความมีสติไว้ได้

“คุณไม่เหนื่อยหรือไง?”

หลินจือไป๋กลับสงบนิ่งกว่า และยังแสดงความเป็นห่วงเจียงเฉิง

ในใจของเจียงเฉิงรู้สึกอบอุ่น เขาหัวเราะเสียงดังตอบกลับไปว่า “ผมโตมาในครอบครัวที่ยากจน เป็นเด็กยากไร้ ไม่เคยกลัวความลำบากหรือเหน็ดเหนื่อย คุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ”

“เฉิงเกอ”

น้ำเสียงของหลินจือไป๋เริ่มจริงจังขึ้น “คุณทำงานหนักเกินไป ส่งข้อความหาฉันตอนดึกๆ หลายครั้ง แบบนี้ร่างกายคุณจะทนไม่ไหวเอา”

“งั้นก็จ้างคนเพิ่ม?”

“ต้องจ้างแน่นอน”

หลินจือไป๋คิดว่าถึงเวลาเหมาะสมแล้ว ธุรกิจของคุนเผิงกำลังเติบโตขึ้นเรื่อยๆ งานที่เจียงเฉิงต้องจัดการก็มีมากขึ้น เขาไม่อยากให้ตัวแทนที่เขาเลือกมาอย่างดีต้องล้มป่วย

“ดีครับ!”

เจียงเฉิงตอบรับอย่างจริงจัง จริงๆ แล้วเขาก็รู้สึกเหนื่อยอยู่บ้าง งานมากมายที่ต้องจัดการเองทุกเรื่อง แม้จะมีกำลังใจจากความสำเร็จคอยผลักดัน แต่ร่างกายก็ยังคงรับรู้ถึงความเหน็ดเหนื่อย

“รายละเอียดเดี๋ยวคุณจัดการเอง”

หลินจือไป๋พูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ตอนนี้บริษัทของเราก็มีเงินเก็บมากพอ คุณสามารถเบิกเงินจากบัญชีได้หนึ่งล้านหยวนไปซื้อรถดีๆ สักคัน ในงบประมาณล้านหยวน คุนเผิงจะเป็นคนจ่ายทั้งหมด”

“ขอบคุณมากครับเจ้านาย!”

ในใจของเจียงเฉิงทั้งซาบซึ้งและตื่นเต้น

หลินจือไป๋ยิ้มออกมา ครั้งนี้ถือเป็นการให้รางวัลและสร้างแรงจูงใจพร้อมๆ กัน เจียงเฉิงในฐานะตัวแทนของคุนเผิง เวลาออกไปพบปะหรือเจรจาธุรกิจ หากไม่มีรถดีๆ หรือแม้แต่ผู้ช่วยสักคนก็คงดูไม่เหมาะสม

“งั้นแบบนี้ครับ”

เจียงเฉิงพูดถึงแผนการของเขา “ผมจะจ้างคนขับรถมาช่วยทำงานก่อน แล้วก็หาผู้ช่วยอีกคนมาช่วยจัดการงานจุกจิก เราจะเดินหน้าแบบเน้นคุณภาพ ค่อยๆ สังเกตว่าใครเหมาะสมที่จะอยู่ต่อ เพราะคนที่เข้ามาในช่วงเริ่มต้นนี้อาจกลายเป็นกำลังสำคัญของบริษัทในอนาคต”

“อืม”

หลินจือไป๋ครุ่นคิด “จำนวนคนแค่นี้ยังไม่พอ แต่คุณสามารถค่อยๆ เพิ่มได้ ขอแค่คัดกรองประวัติให้ดี ตอนนี้บริษัทอย่างน้อยต้องมีคนช่วยคุณสักสามถึงห้าคน”

“ได้เลยครับ อีกอย่าง…”

เจียงเฉิงพูดถึงเรื่องงาน “แผนกวาไรตี้โชว์ของน่าเซินเอนเตอร์เทนเมนต์อยากซื้อลิขสิทธิ์ทั้งหมดของ ฉันรักการร้องเพลง ในฤดูกาลถัดไป คุณคิดว่าน่าสนใจไหม?”

“เสนอราคามาเท่าไหร่?”

“นอกจากส่วนแบ่งของฤดูกาลแรก พวกเขายังยินดีจ่ายเพิ่มอีกแปดล้านหยวน ผมยังไม่ได้ตอบตกลง ถ้าคุยต่อจนสำเร็จ รายการนี้น่าจะทำเงินให้เราเกือบๆ ยี่สิบล้านหยวน”

“ไปเจรจาเลย”

หลินจือไป๋คิดว่ายอดเงินนี้ถือว่ายอมรับได้

เขารู้ว่าความนิยมของ ฉันรักการร้องเพลง จะไม่คงอยู่ตลอดไป ดังนั้นขายลิขสิทธิ์ไปเลยก็ไม่เสียหาย หากเลือกแบ่งส่วนแบ่งอาจทำเงินได้มากกว่า แต่ก็ต้องรอหลายปีจึงจะได้รับเงินทั้งหมด ตอนนั้นเขาอาจมองเงินจำนวนนั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยไปแล้ว การได้เงินสดก้อนใหญ่ในตอนนี้จะสะดวกกว่า

ส่วน ฉันคือนักร้อง ยังคงแบ่งส่วนแบ่งกับ เฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ ต่อไป

เพราะรายการนี้ยังมีศักยภาพสูง ความนิยมในฤดูกาลถัดๆ ไปก็ไม่น่าจะลดลง กล่าวได้ว่าสามารถทำเงินได้อีกนาน หากเฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ไม่ยอมจ่ายเงินก้อนโตซื้อขาด ก็จะเลือกแบ่งส่วนแบ่งเหมือนเดิม

หลังจากสองวาไรตี้โชว์ต่อเนื่องนี้ ชื่อเสียงด้านการวางแผนของคุนเผิงก็เป็นที่ประจักษ์แล้ว

แน่นอนว่าคุนเผิงจะยังคงวางแผนรายการใหม่ต่อไป รวมถึงบริษัทใหญ่ทั้งสามก็คงสนใจในรายการใหม่ของคุนเผิง แต่หลินจือไป๋ตั้งใจจะพักไว้สักเดือนก่อน คุนเผิงเติบโตเร็วพอแล้ว อย่างน้อยต้องรอให้เจียงเฉิงสร้างทีมและงานนิ่งขึ้นก่อนที่จะตัดสินใจร่วมงานกับใคร

ที่สำคัญต้องคำนึงถึงสิ่งนี้:

ถ้ามีวาไรตี้ประเภทเดียวกันมากเกินไป ตัวเลือกของผู้ชมก็จะมากขึ้น

ตัวอย่างเช่น หากหลินจือไป๋เปิดตัวรายการ เสียงที่ดีที่สุด ซึ่งเป็นรายการระดับท็อปด้านดนตรี แน่นอนว่าจะส่งผลกระทบต่อทุกวาไรตี้ด้านดนตรีในวงการ

รวมถึง ฉันคือนักร้อง ด้วย

นั่นเท่ากับว่าหลินจือไป๋กำลังทำร้ายตัวเอง

ดังนั้น ถึงหลินจือไป๋จะออกวาไรตี้ใหม่ แต่ในระยะสั้นเขาจะไม่เลือกทำรายการด้านดนตรีแน่นอน

...

ช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์

นั่นหมายความว่าการจัดอันดับฤดูกาลของเดือนนี้กำลังเข้าสู่ช่วงสุดท้าย

หลินจือไป๋นอกจากจะติดตามความคืบหน้าของรายการวาไรตี้แล้ว ก็ยังแอบดูอันดับของฉู่ฉืออยู่เป็นระยะ ซึ่งยังคงครองอันดับหนึ่งไว้อย่างเหนียวแน่น และทิ้งห่างจากอันดับสองไปมากจนแทบไม่มีโอกาสพลาดแน่นอน

จนกระทั่งถึงช่วงเวลาล็อคอันดับสุดท้าย “จันทร์หลูโจว” ยังคงครองตำแหน่งแชมป์

วันถัดมา

เดือนมีนาคมมาถึง

หลินจือไป๋ตื่นนอน และเมื่อได้รับข่าว เขารีบไปดูทันทีว่าอันดับความนิยมของฉู่ฉือในหมวดดาราได้เลื่อนขึ้นหรือยัง

แต่ก็ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

พอดีกับที่บนโลกออนไลน์มีคนกำลังพูดถึงเรื่องนี้อยู่ โดยเฉพาะแฟนคลับของฉู่ฉือ

“ยินดีด้วยนะฉู่ฉือ!”

“อนาคตสดใส!”

“แชมป์อันดับฤดูกาลที่สองมาแล้ว!”

“รอบนี้ฉู่ฉือคงเข้าสู่ระดับห้าได้แล้วใช่ไหม?”

“ไม่น่ามีปัญหาอะไรนะ แชมป์อันดับฤดูกาลมีมูลค่าสูงมากนะจะบอกให้ รู้ไหมว่าทั้งปีมีแชมป์แค่ 12 คนเท่านั้น โดยปกติจะเป็นนักดนตรีระดับหนึ่งหรือสอง หรือไม่ก็พวกเจ้าพ่อเพลงกับราชาราชินีเพลงถึงจะทำได้!”

“รอวันที่ฉู่ฉือจะเข้าระดับหนึ่ง!”

“ทำไมไม่หวังให้ฉู่ฉือเป็นราชาเพลงเลยล่ะ?”

“ถึงจะชอบเขาแค่ไหนก็ไม่ควรอวยจนเกินจริงนะ ตอนที่นักวิจารณ์มืออาชีพวิเคราะห์ ‘จันทร์หลูโจว’ พวกเขายังบอกเลยว่าฉู่ฉือร้องเพลงได้ธรรมดามาก แค่เสียงของเขามีเอกลักษณ์ บวกกับเพลงไม่ได้ร้องยากอะไร คนส่วนใหญ่เลยไม่รู้สึกว่ามีปัญหา แต่ถ้าจะเป็นราชาเพลงล่ะก็ อย่างน้อยทักษะการร้องต้องไม่เป็นจุดอ่อนสิ”

“จริง ฉันก็ฟังไม่ออกเรื่องทักษะการร้อง”

“แต่มีคนบอกว่าทักษะการร้องใน ‘จันทร์หลูโจว’ ดีขึ้นกว่าเพลงก่อนหน้านี้นะ”

“อันนี้ก็ปกติ”

“ถึงฉู่ฉือจะไม่เปิดเผยใบหน้า แต่ฟังจากเสียงก็น่าจะยังเด็ก นักร้องวัยหนุ่มยังมีช่วงพัฒนา ทักษะการร้องก็จะค่อยๆ ดีขึ้นเอง ฉันแค่อยากรู้ว่าทำไมเขาไม่เปิดเผยตัวเอง หรือว่าเขาหน้าตาไม่หล่อ? แต่คนที่เสียงดีขนาดนี้ หน้าตาจะไม่หล่อได้เหรอ?”

“อันนี้พูดยาก”

“ฉันเคยเห็นกรณีที่สตรีมเมอร์บอกว่าตัวเองเป็นคนหน้าตาดี แต่ลืมเปิดฟิลเตอร์ในไลฟ์สด แล้วแฟนคลับที่เปย์เยอะสุดหนีไปกลางดึกเลย”

“ฉู่ฉือเป็นนักแต่งเพลง ต่อให้ไม่อยากเปิดเผยหน้าตาก็เข้าใจได้นะ”

“อย่าพูดเรื่องหน้าตาเลย อันดับดาราอัปเดตแล้ว!”

“ฉู่ฉือได้เลื่อนหรือยัง?”

“เลื่อนแล้ว! เลื่อนแล้ว!”

“ตอนนี้ฉู่ฉือเป็นนักร้องระดับห้าแล้ว!”

แฟนคลับต่างพากันดีใจและแห่ไปคอมเมนต์แสดงความยินดีในบัญชีจี๋กวงของฉู่ฉือ

ในบลูสตาร์ เป็นแบบนี้เสมอ

หากใครเลื่อนอันดับใหญ่ในระบบการจัดอันดับอย่างเป็นทางการ แฟนคลับจะร่วมฉลอง เพราะมูลค่าของอันดับนี้สูงมาก!

...

ที่บ้านพักของหลินจือไป๋

โทรศัพท์มือถือสีชมพูสั่นอย่างรุนแรง นั่นคือโทรศัพท์ที่ตรงกับชื่อของ ฉู่ฉือ

หลินจือไป๋หยิบขึ้นมาดู แล้วรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า

ฉู่ฉือ ได้กลายเป็นดาราระดับห้าแล้ว!

ตอนนี้ทั้ง ฉู่ฉือ และ ไป๋ตี้ ต่างก็ก้าวขึ้นมาถึงระดับห้า เหลือเพียง ปู๋เย่โหว เท่านั้นที่ยังอยู่ระดับหก

แต่หลินจือไป๋ไม่ได้กังวลเลย

เพราะวันนี้เป็นวันที่ “รวมเรื่องสั้นปู๋เย่โหว” เปิดตัวอย่างเป็นทางการ!

รวมเรื่องสั้นนี้จัดพิมพ์โดย น่าเซินบุ๊กเฮาส์ และในช่วงเช้าของวัน หนังสือก็ได้ถูกวางขายในร้านหนังสือหลายแห่ง

ลูกค้าจำนวนไม่น้อยมาที่ร้านหนังสือเพื่อซื้อเล่มนี้โดยเฉพาะ ด้วยความที่การตีพิมพ์ตอนต่อเนื่องในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาได้สะสมฐานแฟนคลับของ ปู๋เย่โหว ไว้ไม่น้อย

เมื่อถึงค่ำวันนั้น

กระดานสนทนาใน หอสมุดออนไลน์ ก็เต็มไปด้วยการพูดคุยเกี่ยวกับรวมเรื่องสั้นเล่มนี้

หมวดหมู่เรื่องลึกลับและระทึกขวัญ

“ในที่สุด ‘บทกวีแห่งมุมอุ่นแดด’ ก็เป็นข้อยกเว้นจริงๆ รวมเรื่องสั้นของ ปู๋เย่โหว เล่มนี้รวบรวมผลงานทั้งหมดที่เคยตีพิมพ์แล้ว พร้อมกับเพิ่มเรื่องใหม่ที่ยังไม่เคยเผยแพร่มาก่อน แน่นอนว่ามันยังคงมืดมน กดดัน และบ้าคลั่งเหมือนเดิม แถมยังยอดเยี่ยมเหมือนเดิม แต่สิ่งที่ทำให้ผมประทับใจที่สุดกลับไม่ใช่เรื่องใหม่ในเล่ม แต่เป็นคำกล่าวเปิดในหน้าแรก”

“ฉันก็เหมือนกัน!”

“‘กลางคืนทำให้ตาของฉันมืดมน แต่ฉันกลับใช้มันมองหาแสงสว่าง’ ถ้าอ่านรวมเรื่องสั้นเล่มนี้พร้อมกับประโยคนี้ จะรู้สึกได้ถึงความสะเทือนใจที่อธิบายไม่ถูก นี่คือคำกล่าวเปิดที่ดีที่สุดที่ฉันเคยเห็น!”

“ประโยคนี้มันเท่สุดๆ ฉันเอาไปตั้งเป็นลายเซ็นใน เฟยซิ่น เรียบร้อยแล้ว”

“เดิมทีฉันคิดว่านี่เป็นแค่รวมเรื่องสั้นแนวดาร์กและระทึกขวัญธรรมดา แต่พอมีคำกล่าวเปิดนี้เข้ามา ทำให้รู้สึกว่าหนังสือทั้งเล่มดูมีคุณค่ามากขึ้น ไม่นึกว่า ปู๋เย่โหว จะมีพรสวรรค์ด้านนี้ด้วย”

“เขามีพรสวรรค์ด้านนี้มาตลอดนะ”

“ฉันคิดว่า ปู๋เย่โหว เด่นในเรื่องการบรรยายบรรยากาศมากกว่า แต่ถ้าพูดถึงด้านอื่น ฉันว่าก็พอใช้ได้ แต่คำกล่าวเปิดนี้แตกต่าง มันมีเนื้อหาทางความคิดที่ลึกซึ้ง”

“รวมเรื่องสั้นเล่มนี้ คุ้มค่าแก่การสะสม!”

“ทุกเรื่องในเล่ม ฉันอ่านแล้ววางไม่ลงเลย!”

“‘รวมเรื่องสั้นปู๋เย่โหว’ เล่มนี้พิสูจน์ว่า ปู๋เย่โหว คือนักเขียนแนวดาร์กและระทึกขวัญระดับท็อปของฉินโจว อาจจะกลายเป็นอันดับหนึ่งของแนวนี้ในอนาคตก็ได้”

“จะชมมือใหม่ขนาดนี้เลยเหรอ?”

“ไม่ใช่แค่ฉันที่ชม ทุกคนก็ชื่นชมเหมือนกัน ลองดูคะแนนรวมเรื่องสั้นเล่มนี้สิ”

“หืม?”

“คะแนนออกแล้วเหรอ?”

“ดูเหมือนยอดขายเล่มนี้จะไปได้ดีนะ”

“รวมเรื่องสั้นปู๋เย่โหว ได้คะแนน 8.8 ใน หอสมุดออนไลน์ ตอนนี้!”

“งานแนวดาร์กและระทึกขวัญที่ได้คะแนนสูงขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ถึงคะแนนจะลดลงบ้างในภายหลัง แต่ก็คงไม่ต่ำกว่า 8.5 แน่ๆ”

ใน หอสมุดออนไลน์ หนังสือทุกเล่มจะมีคะแนนคล้ายกับ โต่วป้าน ในอดีต

ขณะนี้หลินจือไป๋กำลังอ่านคอมเมนต์ใน หอสมุดออนไลน์

เมื่อเห็นคะแนนของผลงานและความคิดเห็นของผู้อ่าน หลินจือไป๋ก็ยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ

ทุกคนเริ่มยอมรับว่า ปู๋เย่โหว คือนักเขียนแนวดาร์กและระทึกขวัญตัวจริง!

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ หลินจือไป๋ก็วางใจที่จะปล่อย “ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ” นิยายแนวฟีลกู้ดเล่มใหม่ในเร็วๆ นี้