ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า《Unexpectedness》จะดังเปรี้ยงปร้างขนาดนี้ มันดังแบบฉับพลันและท่วมท้นจนเกินคาด ทำให้แพลตฟอร์มคุนเผิงวิดีโอได้รับการต่อชีวิตชั่วคราวและสามารถเดินออกจากเงาของปัญหาผู้ใช้ลดลงได้ในระยะสั้น

ละครเรื่องนี้จะอัปเดตตอนใหม่สัปดาห์ละตอน

ในช่วงเวลานี้คุนเผิงจำเป็นต้องเร่งผลิตเนื้อหาใหม่โดยเร็วที่สุด

ความสำเร็จของละครนี้ยังส่งผลให้ความคิดเห็นจากภายนอกที่เคยดูถูกการตั้งบริษัทผลิตสื่อของคุนเผิงเริ่มเปลี่ยนแปลงไป แม้ว่าจะยังไม่แน่ชัดว่าคุนเผิงวิดีโอจะไปรอดหรือไม่ แต่ก็แสดงให้เห็นว่าคุนเผิงมีแนวคิดบางอย่างที่น่าสนใจในแวดวงสื่อภาพยนตร์

ข่าวดีจากเจียงเฉิง

เจียงเฉิงนำข่าวดีมาบอกหลินจือไป๋:

“ผมหาผู้กำกับระดับสามได้แล้วครับ!”

ดวงตาของหลินจือไป๋สว่างวาบ ผู้กำกับที่อยู่ในระดับสามสายถือว่ามีฝีมือไม่ธรรมดา เพราะพ่อของหลินจือไป๋เองหลินตงก็เคยเป็นผู้กำกับระดับสี่มาก่อน

ความสำเร็จอย่างล้นหลามของ《พุ่งทะยาน》ทำให้หลินตงเลื่อนขึ้นมาเป็นผู้กำกับระดับสาม

เจียงเฉิงอธิบายว่า:

“ผู้กำกับคนนี้ชื่อสือซิ่วเจี๋ย เขาเก่งเรื่องการกำกับละครแนวชีวิตคนเมือง ผมเคยเชิญเขามาร่วมงานกับคุนเผิง แต่ตอนนั้นเขายังลังเลเพราะกังวลว่าผลงานของเราจะไม่เวิร์ก แต่หลังจากที่เขาเห็น《Unexpectedness》ดังระเบิด เขาก็ตัดสินใจเข้าร่วมกับเราในที่สุด อย่างไรก็ตามจากสิ่งที่เขาพูด ผมคิดว่าจริงๆ แล้วเขามาเพราะอยากร่วมงานกับคุณต่างหาก”

หลินจือไป๋เข้าใจทันที

ผู้กำกับคนนี้เข้ามาร่วมงานเพราะอยากทำงานกับปู๋เย่โหว

“ไม่เป็นไรครับ ผมจะเขียนบทให้เขาเอง”

หลินจือไป๋ตั้งใจจะมอบบทลูปย้อนชะตาใน 15 นาที ให้สือซิ่วเจี๋ยกำกับ บทนี้เขาเขียนไปครึ่งทางแล้ว

ทำไมต้องเป็นเรื่องนี้?

เพราะในบรรดาบทที่รอการถ่ายทำทั้งสี่เรื่อง เรื่องนี้มีต้นทุนต่ำที่สุด เนื่องจากเนื้อเรื่องทั้งหมดมีเพียง 15 ตอน และส่วนใหญ่ถ่ายทำในรถโดยสารประจำทาง หลินจือไป๋มั่นใจว่าผู้กำกับที่พิสูจน์ฝีมือมาแล้วอย่างสือซิ่วเจี๋ย ถ้าได้บทที่ดีพอผลงานจะต้องออกมาดีแน่นอน

“คุณพูดแบบนี้ เขาคงมั่นใจแล้ว”

เจียงเฉิงหัวเราะเบาๆ ก่อนเสียงจะเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้น:

“ก่อนหน้านี้สามยักษ์ใหญ่ไม่ได้สนใจเรามากนัก เพราะพวกเขามองว่าเราไม่มีทางประสบความสำเร็จในการทำบริษัทผลิตสื่อเอง แต่ตอนนี้ที่เราทำสำเร็จ มันอาจทำให้พวกเขาระแวดระวังมากขึ้น”

“ผมจะช่วยผ่อนคลายสถานการณ์นี้เอง”

หลินจือไป๋คาดการณ์เรื่องนี้ไว้แล้ว:

“ตอนนี้จ้าวเหล่ยเป็นรองหัวหน้าแผนกผลิตของเฉินฮวาใช่ไหม?”

“ใช่ครับ”

เจียงเฉิงมีความสัมพันธ์ที่ดีกับจ้าวเหล่ยมาก เพราะ《พุ่งทะยาน》ซึ่งเป็นความร่วมมือระหว่างคุนเผิงและเฉินฮวาเกิดจากการผลักดันของจ้าวเหล่ยโดยตรง

หากไม่มีความสำเร็จของเรื่องนี้ จ้าวเหล่ยคงไม่ได้เลื่อนตำแหน่งจากมือสามเป็นมือสองของแผนกผลิต

หลินจือไป๋พิจารณาอยู่ครู่หนึ่งก่อนตอบ:

“งั้นก็ควรเริ่มด้วยการกระชับความร่วมมือกับจ้าวเหล่ย ผมจะส่งบทใหม่ให้เขาในเดือนหน้า”

เจียงเฉิงรีบถาม: “บทแนวไหนครับ?”

“แนวกำลังภายใน” หลินจือไป๋ตอบ

เหตุผลที่เลือกแนวกำลังภายใน

เพราะนักดาบของฉันเองมีการหยิบยืมมุกจากนิยายกำลังภายในของกิมย้งหลายจุด เช่น ตัวละคร “กั๋วฟู่หรง” ลูกสาวของ “กั๋วจวี้เสีย” ที่เป็นตัวแทนของ “กั๋วจิ้ง” และ “กั๋วฟู่” ใน มังกรหยก

ผู้เขียนบทนักดาบของฉันเองเคยยอมรับว่าเขาเลือกชื่อ “ฟู่หรง” เพราะเวลาพิมพ์แบบใช้เสียงมันพิมพ์ง่าย

ดังนั้นมังกรหยกจึงควรถูกสร้างขึ้น

ไม่เพียงเพราะความเชื่อมโยงกับนักดาบของฉันเอง แต่นิยายกำลังภายในของกิมย้งเองก็มีมูลค่าสูงมาก และได้รับความนิยมในฉินโจว

ทำไมไม่เขียนนิยายก่อน?

เพราะการเผยแพร่ผ่านนิยายใช้เวลามากกว่า แต่การสร้างเป็นละครก่อนจะกระจายไปได้เร็วกว่า

แน่นอนว่านักดาบของฉันเองยังมีมุกจากนิยายอื่นๆ อีก แต่ทุกอย่างต้องทำทีละขั้น หลินจือไป๋วางแผนไว้อย่างรอบคอบและจะค่อยๆ ดำเนินการตามแผนนี้ต่อไป

...

เดือนตุลาคมมาถึง

หลินจือไป๋ดำเนินการตามแผนที่วางไว้ เขียนบทลูปย้อนชะตาใน 15 นาที เสร็จสมบูรณ์และส่งมอบให้เจียงเฉิงทันที

หลังจากนี้คุนเผิงฟิล์มจะเริ่มเตรียมงานสร้างทีมถ่ายทำ โดยผู้กำกับก็คือสือซิ่วเจี๋ย ผู้ที่เพิ่งเข้าร่วมบริษัทไม่นาน

สายโทรศัพท์จากพี่สาว

หลินจือไป๋กำลังเตรียมตัวเริ่มเขียนบทมังกรหยก แต่กลับได้รับโทรศัพท์จากพี่สาวของเขา

"มีอะไรเหรอ?" หลินจือไป๋ถาม

หลินซีตอบ:

“นายรู้ใช่ไหมว่าเฉินฮวาเอ็นเตอร์เทนเมนต์ของเรามีไอดอลเสมือนจริง (วีทูปเบอร์) อยู่ตัวหนึ่ง?”

หลินจือไป๋ตอบ:

“รู้สิ”

จริงๆ แล้ว เฉินฮวาเอ็นเตอร์เทนเมนต์ มีไอดอลเสมือนจริงที่ได้รับความนิยมสูงมาก ซึ่งสร้างขึ้นจากซอฟต์แวร์สังเคราะห์เสียง โดยเป็นนักร้องหญิงที่มีชื่อว่าหลินอีอี ซึ่งยังใช้แซ่เดียวกับบริษัท

หลินซีอธิบายต่อ:

“เรื่องมีอยู่ว่าไอดอลเสมือนจริงหลินอีอีจะมีเพลงใหม่ออกทุกปี ซึ่งปีนี้ดันมีปัญหาเรื่องการแต่งเพลง ดังนั้นหัวหน้าของฝ่ายดนตรีเลยตัดสินใจเปิดรับเพลงจากแต่ละแผนกในบริษัท โดยให้แต่ละแผนกส่งเพลงเข้าประกวด แล้วเลือกเพลงที่ดีที่สุดให้หลินอีอีร้อง ฉันเลยอยากให้นายลองแต่งเพลงดู”

“แล้วเรื่องผลงานล่ะ?” หลินจือไป๋ถาม

หลินซีหัวเราะ:

“แน่นอนว่าผลงานจะตกเป็นของแผนกที่ส่งเพลงที่ได้รับเลือก”

หลินจือไป๋ตอบ:

“งั้นขอฉันคิดดูก่อนละกัน”

หลินซีไม่ลืมเตือน:

“อย่าคิดนานเกินไปนะ เพราะความนิยมของหลินอีอีอยู่ในระดับเดียวกับนักร้องตัวท็อปเลยล่ะ ถ้าเพลงที่นายแต่งได้รับเลือก นายแทบจะคว้ารางวัลเพลงยอดนิยมประจำฤดูกาลได้แน่นอน แถมยังได้คะแนนความนิยมจากแฟนคลับหลินอีอีอีกด้วย อย่าดูถูกไปนะ แม้หลินอีอีจะเป็นแค่ไอดอลเสมือนจริง แต่แฟนคลับของเธอน่ะคลั่งไคล้สุดๆ!”

หลินจือไป๋เข้าใจสถานการณ์

หลินอีอีถูกวางตำแหน่งไว้เหมือนกับฮัตสึเนะ มิคุ หรือ ลั่วเทียนยีในโลกก่อนของเขา แต่ประสบความสำเร็จยิ่งกว่าเพราะเฉินฮวาทุ่มเงินจำนวนมหาศาลในการสร้างไอดอลเสมือนจริงตัวนี้ พวกเขายังสร้างแอนิเมชันละครให้หลินอีอีอีกด้วย ผลักดันให้เธอขึ้นไปสู่ความนิยมในระดับเดียวกับราชาเพลงหรือราชินีเพลง

เมื่อสองปีก่อน หลินอีอีในฐานะนักร้องเสมือนจริง ยังได้ขึ้นแสดงบนเวทีงานตรุษจีนฉินโจว ซึ่งแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลอันยิ่งใหญ่ของเธอ

ก่อนวางสาย หลินซีเตือนอีกครั้ง:

“เพลงของหลินอีอีไม่เหมือนกับเพลงของนักร้องทั่วไปนะ เพลงของเธอต้องเป็นแนวสองมิติ (อนิเมะ/เกม) เพราะฐานแฟนคลับของเธอชอบแนวนี้ ถ้านายไม่เข้าใจดนตรีสองมิติ ก็อย่าฝืนเลย”

“อืม”

แผนการเปลี่ยนแปลง

หลินจือไป๋ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก แม้เขาจะเข้าใจแนวเพลงสองมิติดีเพราะระบบในตัวเขา แต่ตอนนี้เขามีแผนที่จะเขียนบทมังกรหยกและไม่มีเวลาสำหรับแต่งเพลง

อย่างไรก็ตาม หลายครั้งแผนที่วางไว้ก็ไม่อาจสู้ความเปลี่ยนแปลงได้

ข่าวที่ไม่คาดคิด

ไม่กี่วันต่อมา หลินซีโทรมาหาหลินจือไป๋อีกครั้ง:

“เรื่องเพลงให้หลินอีอี นายไม่ต้องสนใจแล้วนะ”

“อ้อ”

หลินจือไป๋ไม่ได้ผิดหวังอะไร เพราะไม่ได้สนใจตั้งแต่แรกอยู่แล้ว แต่เขาถามอย่างเสียไม่ได้:

“มีเพลงแล้วเหรอ?”

เสียงของหลินซีฟังดูไม่ค่อยดีนัก เธอตอบเบาๆ:

“ก็…ประมาณนั้น”

“หมายความว่ายังไง?” หลินจือไป๋สัมผัสได้ถึงความไม่พอใจของหลินซี หรือว่าเขาแสดงออกเย็นชากับเรื่องนี้เกินไป?

“เพราะ เว่ยเชียนเซียง ลงมือเอง”

หลินซีถอนหายใจ:

“เว่ยเชียนเซียงเป็นพ่อเพลงของแผนกที่สาม เขาจู่ๆ ก็อยากแต่งเพลงให้หลินอีอี ใครจะไปแข่งกับเขาไหว? แผนกอื่นๆ พอรู้ข่าวก็พากันล้มเลิกหมด นายเองก็ปล่อยผ่านไปเถอะ จะได้ไม่เสียเวลาเพราะเจอเทพแต่งเพลงขนาดนี้ ใครก็สู้ไม่ได้หรอก”

"แผนกที่สาม? แผนกของหลินหลิวเหรอ?"

หลินจือไป๋ขมวดคิ้ว "งั้นหลินหลิวคงจะเล็งตำแหน่งแชมป์ประจำฤดูกาลหน้า?"

หลินซีกล่าวว่า:

"ก็น่าจะเป็นแบบนั้น"

คิ้วของหลินจือไป๋ขมวดแน่นขึ้นทันที เพราะฉู่ฉือเคยประกาศไว้ต่อหน้าสาธารณชนว่าจะขัดขวางหลินหลิว

และหากเพลงที่หลินหลิวใช้คือเพลงของเว่ยเชียนเซียง แถมยังได้ไอดอลเสมือนจริงอย่างหลินอีอีช่วยเสริมอีก ฉู่ฉือก็คงเอาชนะได้ยาก

การจับคู่ระหว่างพ่อเพลงกับราชินีเพลงเสมือนจริง นั้นทรงพลังเกินไป!

ถ้าฉู่ฉือเลือกที่จะหลีกเลี่ยง มันจะกลายเป็นว่าเขากลัว และต้องกลายเป็นหัวข้อให้คนในวงการหัวเราะเยาะแน่ๆ

"ว่าไงล่ะ? ฉู่ฉือที่เคยกร้าวนักกร้าวหนา คราวนี้พอเจอเพลงของพ่อเพลงกับราชินีเพลงก็ยอมแพ้แล้วเหรอ?"

นอกจากนี้ หลินหลิวเป็นคนที่หลินจือไป๋รู้จักมาตั้งแต่เด็ก เธอเป็นคนที่มีนิสัยจิกกัดและพูดจาเสียดสีได้อย่างแสบสัน หากฉู่ฉือพลาดครั้งนี้ คำเยาะเย้ยจากหลินหลิวคงไม่จบง่ายๆ

แต่ถ้าจะให้ฉู่ฉือสู้กับการจับคู่สุดแกร่งนี้ หลินจือไป๋รู้สึกว่าไม่มีทางชนะได้เลย ไม่ใช่ว่าฉู่ฉือด้อยกว่าพ่อเพลง แต่เงื่อนไขหลายอย่างมันเสียเปรียบเกินไป เพราะการจับคู่ของคนดังระดับนี้มีแรงสนับสนุนจากแฟนคลับที่มากเกินต้าน

ทางออกเดียวที่เหลือ

หลินจือไป๋ตัดสินใจ "ถ้าสู้ไม่ได้ ก็เข้าร่วมมันซะเลย!"

เขาถามขึ้นทันที:

"เพลงของเว่ยเชียนเซียงยังไม่ได้รับเลือกใช่ไหม?"

หลินซีตอบ:

"เขาบอกว่าน่าจะเสร็จในอีกไม่กี่วันนี้ และก็น่าจะได้รับเลือกแน่ๆ"

หลินจือไป๋ยิ้มมุมปาก:

"ไม่แน่หรอก"

"ยังไง?"

"ฉันเองก็มีเพลงหนึ่งที่คิดว่าน่าจะเหมาะกับหลินอีอีเหมือนกัน"

"หา?"

หลินซีหัวเราะอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง:

"นายจะไปแข่งกับเว่ยเชียนเซียงเนี่ยนะ?"

หลินจือไป๋ตอบอย่างมั่นใจ:

"ทำไมจะไม่ได้? ฉันคือ ไป๋ตี้! ฉันจะกลัวพ่อเพลงหรือ?"

หลินซี: "..."

ถึงแม้เธอจะรู้ว่าหลินจือไป๋มีพรสวรรค์ด้านการแต่งเพลงชนิดไร้เทียมทาน แต่การลุกขึ้นมาท้าชนกับพ่อเพลงก็ทำให้เธอตกใจไม่น้อย:

"นี่พูดจริงเหรอ?"

"แน่นอน!"

หลินจือไป๋ตอบไปพลาง ในใจก็เรียกระบบออกมา:

"เร็วๆ! ช่วยสร้างเพลงแนวสองมิติที่เหมาะกับไอดอลเสมือนจริงอย่างหลินอีอีให้ฉันหน่อย!"

ระบบตอบรับทันที

"ติ๊ง!"

ระบบแนะนำ: เพลง 'Ievan Polkka'

หลินจือไป๋ถึงกับอุทานในใจ:

"อ๋อ! เพลงนี้! แบบนี้ไม่มีพลาด!"

เขารีบหันไปพูดกับพี่สาว:

"ก่อนหน้านี้เธอขอให้ฉันลองดู ฉันคงไม่ยอมแพ้แค่เพราะเว่ยเชียนเซียงลงสนามหรอก อีกอย่าง ฉันคิดเพลงนี้ไว้เกือบเสร็จแล้ว ชื่อเพลงก็คิดไว้แล้วด้วย!"

"เร็วจัง?"

"ฉันนี่ไวมาก!"

"ชื่อเพลงอะไร?"

"Ievan Polkka!"

"...อะไรนะ?"

"ชื่อเพลงมันไม่สำคัญ สำคัญคือทำนองต่างหาก เดี๋ยวฉันฮัมให้ฟังสองสามท่อน เอ่อ... อืม... เอาเป็นว่าฉันเขียนทำนองให้เธอดูเลยดีกว่า เพราะเพลงนี้ไม่มีเนื้อร้องเฉพาะ"

ความมั่นใจเต็มเปี่ยม

หลินจือไป๋ยิ้มเยาะในใจ:

"พ่อเพลงแล้วไง? ไม่มีใครเข้าใจเพลงแนวสองมิติดีกว่าฉัน!"

ใช่ไหมล่ะ ระบบ?