"เอาค่าเฉลี่ยละกัน ถ้าบริษัทของเขามีสินทรัพย์ 5 หมื่นล้านหยวน หลังล้มละลายจะได้ความมั่งคั่งเพิ่มขึ้นอีกสิบเท่า งั้นก็เกือบๆ ล้านล้านเลยสิ!"

"นี่มันดวงคนรวยที่แท้จริง"

"ตั้งแต่ติดตามหมอเฉินมา ความคิดเรื่องเงินของผมก็เปลี่ยนไปเลย หลักพันล้านนี่ช่างดูเล็กน้อยไปเลย"

"แต่เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวต้องมีหักมุมอีกแน่ๆ"

"หรือว่า...บริษัทนี้เป็นแค่บริษัทฝึกมือที่พ่อแม่เขาทิ้งไว้จริงๆ แต่ที่บ้านจริงๆ อาจเป็นตระกูลพันล้าน?"

"มาๆ เอาปากกามา อยากแต่งก็แต่งให้เต็มที่เลย"

หลังจากเจอพลิกผันมาเป็นชุดๆ แฟนๆ ในไลฟ์ต่างพากันสงบนิ่ง แต่ก็รอฟังเรื่องราวอย่างใจจดใจจ่อ

ตั้งแต่รู้ตัวว่าเป็น "ทายาทมหาเศรษฐี" และทุกความยากลำบากที่เคยเจอเป็นการฝึกฝนของพ่อแม่ "ข้าคือราชา ใครจะทำไม" ก็รู้สึกเหมือนอาการซึมเศร้าลดลง

แต่เมื่อเฉินหยูบอกว่า บริษัทจะล้มละลายในมือเขาภายในไม่กี่ปี ความรู้สึก "จมดิ่ง" ก็กลับมาอีกครั้ง

"หมอเฉิน หัวใจผมรับเรื่องพวกนี้ไม่ไหวแล้วจริงๆ"

"ข้าคือราชา ใครจะทำไม" พูดพร้อมทำหน้าตาเหมือนจะร้องไห้

เขาถามเฉินหยูว่า หลังบริษัทล้มละลาย เขาจะกลับมามีชีวิตร่ำรวยอีกได้อย่างไร

"เป็นการลุกขึ้นสู้ สร้างธุรกิจใหม่ หรือว่าพ่อแม่ผมยังมีทรัพย์สินที่ซ่อนไว้อีก?"

"ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง"

เฉินหยูตอบเรียบๆ

"พ่อแม่คุณมีแค่บริษัทนี้ ไม่มีทรัพย์สินซ่อนอื่นๆ และสำหรับการสร้างธุรกิจใหม่ คุณเคยลองทำแล้ว แต่ล้มเหลวทุกครั้ง"

"ตอนอายุ 40 คุณยอมรับความจริงว่า ตัวเองไม่ได้เหมาะกับการทำธุรกิจ"

"เพื่อให้มีเวลามากขึ้นดูแลพ่อแม่และลูก คุณเลือกเปิดร้านสะดวกซื้อเล็กๆ"

"จนเมื่ออายุ 60 ลูกชายคนโตของคุณแต่งงานกับลูกสาวเจ้าของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์"

"ข้าคือราชา ใครจะทำไม" ขัดจังหวะทันที

"หมอเฉิน คุณหมายความว่าความมั่งคั่งที่ผมจะได้หลังล้มละลาย มาจากลูกสะใภ้คนนี้เหรอ?"

เฉินหยูไม่ได้ตอบตรงๆ แต่เริ่มเล่าเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเขาและลูกๆ

"คุณอาจไม่ใช่ผู้นำบริษัทที่ดี แต่คุณเป็นพ่อที่ดี"

"คุณมีลูกสามคน ชายสอง หญิงหนึ่ง ทั้งหมดล้วนกตัญญู แต่ลักษณะนิสัยแตกต่างกันอย่างชัดเจน"

"ลูกชายคนโตได้พรสวรรค์ทางธุรกิจจากพ่อแม่คุณ ทำงานจากพนักงานตัวเล็กๆ ไต่เต้าขึ้นมาจนถึงระดับกลางในองค์กร"

"ต่อมาเขาแต่งงานกับลูกสาวเจ้าของบริษัท และยินยอมเป็นลูกเขยที่อยู่บ้านฝ่ายหญิงเพื่อทั้งความรักและความก้าวหน้าในงาน"

แฟนๆ ในไลฟ์เริ่มปล่อยมุกกันยกใหญ่

"โมเมนต์ลูกเขยที่พลิกชีวิตก็มา!"

"แปลงร่างเป็น 'เขยเจ้าสัว' ช่างกลมกล่อมเหลือเกิน"

"ไม่แปลกใจที่หมอเฉินบอกว่า เขาจะกลับมามีทรัพย์สินหลายร้อยพันล้าน ที่แท้ก็ได้เป็นญาติกับตระกูลเศรษฐี!"

"ข้าคือราชา ใครจะทำไม" ถึงกับเอามือปิดหน้า เขาเลี้ยงลูกจนโต แต่ลูกกลับไปเป็นลูกเขยในบ้านเศรษฐี

เฉินหยูเล่าต่อ

"ลูกคนที่สองของคุณได้รับลักษณะนิสัยรอบคอบและชอบวิทยาศาสตร์จากคุณ เขาเข้าทำงานในสถาบันวิจัยชั้นนำ และได้พบรักกับเพื่อนร่วมงานหญิงที่เป็นหลานสาวของเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านเทคโนโลยี"

"พ่อแม่ฝ่ายหญิงไม่ได้ยึดติดเรื่องความเป็นลูกเขยหรือสายตระกูล เปิดกว้างและยินดีรับเขาเข้าครอบครัว"

เฉินหยูพูดถึงลูกสาวคนเล็ก

"ลูกสาวคนเล็กของคุณเริ่มทำธุรกิจด้านเทคโนโลยี โดยใช้ทรัพยากรทั้งจากพี่ชายและพี่สะใภ้ช่วยเหลือ ทั้งเงินทุนและการสนับสนุนทางเทคนิคจากลูกชายคนรอง"

"ไม่นาน บริษัทของเธอก็เข้าสู่ตลาดหุ้นและประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็ว"

"ลูกๆ ทั้งสามรักคุณมาก คุณอยากได้อะไรพวกเขาก็จะให้ ต่อให้คุณอยากเป็นเจ้าของบริษัทของพวกเขา พวกเขาก็จะยอม"

เฉินหยูพูดพร้อมรอยยิ้ม

"ข้าคือราชา ใครจะทำไม" ได้แต่ก้มหน้าด้วยความเขิน

"คนอื่นลูกสืบทอดสมบัติพ่อแม่ แต่ของผม กลายเป็นต้องพึ่งลูกๆ เพื่อกลับมารวย"

เฉินหยูเล่าปิดท้าย

"เมื่อคุณอายุประมาณ 70 ปี คุณจะมีอิสระทางการเงินและขึ้นถึงจุดสูงสุดของชีวิต"

"อยากเปิดบริษัทก็เปิด อยากซื้ออะไรก็ซื้อ เพราะเงินจะเป็นแค่ตัวเลขสำหรับคุณ"

"ไม่ว่าคุณจะใช้เงินอย่างไร ลูกๆ ของคุณหาเงินได้เร็วกว่าที่คุณใช้"

"ข้าคือราชา ใครจะทำไม" ฟังจบถึงกับหมดแรง

"ชีวิตรุ่งโรจน์ตอนอายุ 70 จะสนุกอะไรครับ หมอเฉิน?"

เฉินหยูตอบเรียบๆ

"อย่าเปลี่ยนชะตานี้เลย ให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติจะดีที่สุด"

แม้จะรู้ว่าอนาคตลูกๆ ของเขาจะประสบความสำเร็จจนพาชีวิตครอบครัวกลับมารุ่งเรือง "ข้าคือราชา ใครจะทำไม" ก็ยังรู้สึกหลากหลาย

สุดท้าย เขาเลือกจ่ายค่าปรึกษา และยอมรับชะตาชีวิตของตนเอง