“หัวหน้า ทำไมโทรมาล่ะครับ?”

หลี่เหยียนรีบถามหัวหน้าทางปลายสาย ใจเต้นโครมๆ รู้สึกหวั่นๆ อยู่บ้าง

“เสี่ยวหลี่ นี่พวกเธอเกิดเรื่องอะไรกัน?”

อย่างที่หลี่เหยียนคาดไว้ไม่มีผิด หัวหน้าทางปลายสายโทรมาซักถามด้วยประเด็นนี้

“หัวหน้า เรื่องนี้พวกเราก็ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้น มันเป็นอุบัติเหตุล้วนๆ เลยครับ!”

“เดี๋ยวผมให้คนตัดภาพส่วนนั้นออกเดี๋ยวนี้เลย!”

หลี่เหยียนโบกมือสั่งให้ลูกน้องรีบตัดภาพตอนชกต่อยออก แล้วก็รีบอธิบายกับหัวหน้าทางปลายสายไปพร้อมกัน

“ตัดอะไรกัน!”

“ไอ้หนุ่มคนนั้นทำดีมาก ต้องสั่งสอนให้หนักๆ แบบนี้แหละ!”

“ต้องรู้ไว้นะว่าเมื่อกี้สหายร่วมรบเก่าของฉันยังโทรมาถามอยู่ว่า Mango TV ไปหาพิธีกรแบบไหนมา ไม่มีความรู้สึกรักชาติเอาเสียเลย ถึงขั้นคุกเข่าให้ไอ้เสี่ยวซีปา!”

“อย่าลืมว่าตอนสมัยที่พวกเราเคยขับรถถังบุกเข้าเมืองหลวงของพวกมันน่ะ เป็นพวกมันต่างหากที่คุกเข่าขอให้เรายกโทษ!”

“ยังดีที่มีไอ้หนุ่มคนนั้นออกมือ ชำระมันให้เข็ดหลาบ ไม่งั้นฉันไม่รู้จะอธิบายกับพวกสหายร่วมรบเก่าทั้งหลายยังไง!”

“ออกอากาศไปแบบนี้แหละ เกิดเรื่องอะไรเดี๋ยวฉันรับผิดชอบเอง!”

ผู้บังคับบัญชาอาวุโสทางปลายสายด่าหลี่เหยียนเสียยกใหญ่ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “รอเรื่องนี้จบแล้ว Mango TV ของพวกเราต้องกวาดล้างครั้งใหญ่หน่อย เฮ้อ รับเข้ามาแต่พวกอะไรต่อมิอะไร!”

พอสายถูกตัดไป หลี่เหยียนก็ถอนหายใจยาวโล่งอก แล้วหันไปถามลูกน้องข้างๆ ทันทีว่า “ตัดภาพไปหรือยัง?”

เดิมทีหลี่เหยียนนึกว่าผู้บังคับบัญชาอาวุโสโทรมาจะด่าว่ารายการของพวกเขาเกิดอุบัติการณ์ตีกันกลางไลฟ์สด แต่ไม่คิดเลยว่าหัวหน้าจะไม่ใส่ใจเรื่องลวี่หมิงลงมือสักนิด แถมยังชื่นชมเอามากๆ ด้วย

แต่ก่อนหลี่เหยียนยังไม่ได้ใส่ใจพฤติกรรมของตู้พั่งจื่อเท่าไหร่ ทว่าพอฟังคำพูดของผู้บังคับบัญชาอาวุโสในทันที ก็เข้าใจถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ขึ้นมากะทันหัน

พูดได้ว่า แค่คำพูดเดียวของผู้บังคับบัญชาอาวุโส อนาคตของตู้พั่งจื่อก็ปิดประตูสนิท ไม่มีหวังอีกต่อไป

ไม่ต้องพูดถึงที่ Mango TV เลย เกรงว่าในประเทศจีนคงไม่มีสถานีโทรทัศน์ไหนกล้าเสี่ยงทำให้ผู้บังคับบัญชาอาวุโสเหล่านี้ไม่พอใจเพื่อจะรับตู้พั่งจื่อเข้าทำงานหรอก

“ยังครับ กำลังจะตัดเดี๋ยวนี้!”

ลูกน้องได้ยินหลี่เหยียนถาม ก็นึกว่าหลี่เหยียนร้อนใจ จึงรีบเร่งมือ เตรียมจะตัดภาพตอนลวี่หมิงลงมือออกให้ไวที่สุด

“ตัดอะไร!”

“ไม่ต้องตัด จัดการหันกล้องทั้งหมดมาจ่อไว้ตรงนั้น!”

หลี่เหยียนได้ยินดังนั้นก็หน้าเครียด สั่งลูกน้องทันทีว่าอย่าตัดภาพ แถมยังให้เล็งกล้องเข้าหาและซูมเข้าไปอีก ทำให้ภาพลวี่หมิงรุมยำตู้พั่งจื่อถูกฉายขึ้นจอใหญ่แบบชัดเต็มตา

ลูกน้องถึงกับชะงักไปนิด แต่ก็ทำตามคำสั่งของหลี่เหยียนอย่างว่าง่าย

ตู้พั่งจื่อที่โดนซัดอยู่ตลอดเริ่มทนไม่ไหว พอเห็นว่าไม่มีพนักงานคนไหนเข้ามาห้าม ก็เลยได้แต่หันไปมองขอความช่วยเหลือจากอาจารย์เหอที่อยู่ข้างๆ

ทว่าพอเห็นสายตาขอชีวิตของตู้พั่งจื่อ อาจารย์เหอกลับหันไปคุยกับหลี่ซือซือที่ยืนอยู่ข้างๆ ทันที ทำเป็นไม่เห็นตู้พั่งจื่อเสียอย่างนั้น

เอาเข้าจริง ช่วงนี้อาจารย์เหอก็ไม่พอใจพฤติกรรมของตู้พั่งจื่ออยู่แล้ว เห็นว่าเป็นคนโง่เง่า

ยิ่งไปกว่านั้น แค่สิ่งที่ตู้พั่งจื่อทำเมื่อครู่ ก็เท่ากับไปล่วงเกินผู้ชมและชาวเน็ตทั้งเน็ตเข้าเต็มๆ

ไม่เห็นหรือว่าผู้ชมด้านล่างตอนเห็นลวี่หมิงลงมือ ต่างส่งเสียงเชียร์กันขนาดไหน

จังหวะนี้ถ้าอาจารย์เหอกล้าพุ่งไปขวางลวี่หมิงล่ะก็ มีหวังโดนมวลชนรุมจวกเละ

พูดแบบไม่เกรงใจนะ ตู้พั่งจื่อ แกมีคุณงามความดีอะไรนักหนาถึงจะให้อาจารย์เหอเสี่ยงขนาดนั้นเพื่อแก?

อีกอย่าง แกก็ไม่ได้แซ่เหอเสียหน่อย!

เมื่อเห็นว่าอาจารย์เหอซึ่งดูแลเขามาโดยตลอดยังเมินเฉยไม่สนใจเขา ตู้พั่งจื่อเลยจำใจหันสายตาไปทางควอนจียงที่ยืนอยู่ข้างๆ

“ไอดอล ช่วยผมหน่อยเถอะ!”

ตอนนี้ควอนจียงคือความหวังเดียวของตู้พั่งจื่อ บางทีคงมีแต่ควอนจียงเท่านั้นที่พอจะช่วยเขาได้

พอเห็นสายตาขอความช่วยเหลือของตู้พั่งจื่อ สีหน้าของควอนจียงที่ยืนอยู่อีกด้านก็อดลังเลขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้

ควอนจียงยังแอบผวาลวี่หมิงอยู่ในใจอยู่บ้าง เพราะก่อนหน้านี้ในห้องพักเบรกของลวี่หมิง เขาโดนลวี่หมิงจัดการกดลงได้ในพริบตา รู้ซึ้งถึงฝีมือลวี่หมิงดี

แต่ถ้าจะให้ยืนดูเฉยๆ ไปเลย หน้าตาของควอนจียงเองก็คงไม่ค่อยจะดีนัก

ต้องรู้ไว้ว่าตู้พั่งจื่อโดนลวี่หมิงซ้อมเละก็เพราะคุกเข่าให้เขานี่แหละ ถ้าเขาไม่สนไม่แยแส ก็จะทิ้งภาพจำว่าเป็นคนไร้น้ำใจแน่นอน

“นายไม่เกินไปหน่อยเหรอ?”

คิดอยู่พักหนึ่ง ควอนจียงก็ก้าวเข้ามาคว้ามือลวี่หมิงไว้ พูดกับลวี่หมิงด้วยสีหน้าลังเลนิดๆ

ในมุมของควอนจียง การที่ลวี่หมิงลงมืออย่างหุนหันแบบนี้ต้องทำให้คนบางส่วนไม่พอใจอยู่แล้ว

ทีนี้เขาก็เท่ากับยื่นบันไดให้อีกฝ่าย ถ้าลวี่หมิงไม่โง่ แค่หยุดมือซะตอนนี้ ทุกอย่างก็จบ ไม่มีปัญหาอะไรตามมา

แบบนี้ลวี่หมิงก็มีทางลง ส่วนเขาควอนจียงเองก็รักษาหน้าได้ เอ่ยสองสามคำก็พอ

“ไสหัวไปให้พ้น!”

พอถูกควอนจียงเข้ามาขวาง ลวี่หมิงก็สะบัดมือควอนจียงออกอย่างหงุดหงิด เอ่ยด้วยสีหน้าขัดใจ

เขากำลังสั่งสอนตู้พั่งจื่อได้ที่ โดนควอนจียงขัดจังหวะเข้าให้ก็ไม่พอใจเป็นธรรมดา

“ทำไมนายเป็นคนแบบนี้!”

พอได้ยินคำพูดไม่ให้หน้าของลวี่หมิง สีหน้าของควอนจียงก็แข็งค้างไปนิด เขายื่นมือดึงตู้พั่งจื่อไปไว้ด้านหลังตนเอง แล้วชี้นิ้วใส่หน้าลวี่หมิงด้วยความไม่พอใจ พลางพูดว่า “วันนี้ฉันคุ้มกันเขาแน่! ใครหน้าไหนก็ห้ามไม่ได้!”

ในความคิดของควอนจียง ลวี่หมิงลงมือต่อยตู้พั่งจื่อไปแล้ว คงไม่ถึงกับกล้าลงมือใส่เขาด้วยหรอกมั้ง?

ต้องเข้าใจก่อนว่าก่อนหน้านี้มันเกิดขึ้นในห้องพักเบรกของลวี่หมิง ไม่มีใครเห็น

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว เพราะนี่มันอยู่ต่อหน้ารายการโทรทัศน์แบบไลฟ์สด มีผู้ชมหลายสิบล้านถึงหลักร้อยล้านคนกำลังจับตาอยู่ ลวี่หมิงไม่มีทางบ้าบิ่นพอจะกล้าลงมือกับเขาแน่

ยิ่งกว่านั้น หากภาพที่เขาเข้าไปช่วยแฟนคลับจากเงื้อมมือของอันธพาลถูกเผยแพร่ออกไป ต้องทำให้แฟนคลับทั้งหลายซาบซึ้งแน่นอน ซึ่งเป็นผลดีต่อชื่อเสียงของเขามากๆ

พอถูกควอนจียงคุ้มกันไว้ด้านหลัง แววตาของตู้พั่งจื่อก็ฉายแววซาบซึ้งขึ้นมาวาบหนึ่ง

ที่แท้เขาก็ไม่ได้มองคนผิดจริงๆ

ไอดอลช่างยิ่งใหญ่เหลือเกิน!

เทียบกับควอนจียงที่เป็นไอดอลคุณภาพสูงแล้ว ลวี่หมิงที่เป็นดาราตกกระแสนี่คุณภาพต่ำเกินไปจริงๆ

แค่นี้น่ะหรือ?

ยังจะเรียกว่าท็อปสตาร์ของวงการบันเทิงจีนอีกเหรอ?

เมื่อเทียบกับไอดอลฝั่งคาบสมุทรแล้ว ช่องว่างมันช่างห่างไกลเหลือเกิน

วงการบันเทิงจีนถึงได้ตกต่ำ ก็เพราะมีไอดอลคุณภาพต่ำแบบลวี่หมิงนี่แหละ

บางทีเพราะสัมผัสได้ถึงการคุ้มกันของควอนจียง ตู้พั่งจื่อเลยเชิดหน้าที่บวมแดงจากรอยตบขึ้น มองลวี่หมิงด้วยสายตาท้าทาย คิดว่าลวี่หมิงไม่กล้าลงมือกับเขาอีกแล้ว

หรือลวี่หมิงจะกล้าชกควอนจียงด้วยล่ะ?

“นายคุ้มกันเขาแน่เหรอ?”

“เชี่ย โคตรพ่อโคตรแม่สิ ฉันต่อยมันแต่ยังไม่ได้ต่อยแกใช่ไหม?”

ลวี่หมิงมองควอนจียงที่ยื่นมือออกมาบังตู้พั่งจื่อไว้ สีหน้าหงุดหงิดแล้วพูดกับควอนจียงว่า “หลบไป ไม่งั้นฉันจะสั่งสอนแกไปพร้อมๆ กัน!”

“ไม่มีทาง!”

ได้ยินคำของลวี่หมิง แววตาควอนจียงก็ผุดแววสะใจรางๆ เหมือนเห็นภาพทั้งเน็ตกำลังชื่นชมความห้าวหาญของเขา เขาจึงปฏิเสธโดยไม่ลังเล

ผลัวะ!

ลวี่หมิงไม่สนใจภาพฝันของควอนจียงแม้แต่น้อย พอได้ยินอีกฝ่ายปฏิเสธ ก็ขี้เกียจต่อความยาวสาวความยืด ตะปบตัวควอนจียงใส่ท่าทุ่มข้ามไหล่กระแทกลงกับเวที จากนั้นก็หันกลับไปก้าวเข้าใส่ตู้พั่งจื่อที่เมื่อครู่ยังทำหน้าทะนงไม่เลิก แล้วเอ่ยเสียงเย็นชา “วันนี้ใครมาก็ช่วยไม่ได้ ฉันจะสั่งสอนแก ก็จะสั่งสอนให้เข็ดหลาบ!”

ในชั่วพริบตาเดียว สายตาของตู้พั่งจื่อที่เมื่อครู่ยังอวดดีอยู่ก็พลันกลายเป็นหวาดผวา เขาเผลอถอยหนีโดยไม่รู้ตัว ท้ายที่สุดขาก็อ่อนยวบทรุดฮวบลงฟาดกับพื้นเวทีทันที

ตู้พั่งจื่อไม่คาดคิดเลยว่าลวี่หมิงจะคลุ้มคลั่งถึงเพียงนี้ กล้าลงมือกับควอนจียงจริงๆ

ต้องรู้ไว้ก่อนว่าควอนจียงไม่ใช่แค่แขกรับเชิญที่ทางสถานีมะม่วงเชิญมาร่วมรายการเท่านั้น แต่ยังเป็นซูเปอร์สตาร์สายดนตรีที่โด่งดังไปทั่วเอเชียอีกด้วย

ถ้าเป็นศิลปินสายวงการบันเทิงจีนคนอื่นๆ ลำพังจะแค่ทำให้ควอนจียงไม่พอใจก็ยังไม่กล้า อย่าว่าแต่จะอุ้มทุ่มข้ามไหล่ควอนจียงลงกับพื้นแบบนี้เลย

“หัวหน้าใหญ่ แบบนี้ต้องเข้าไปช่วยไหม?”

พอเห็นภาพนั้นแล้ว ลูกน้องของหลี่เหยียนก็ชี้ไปที่กล้องซึ่งจับภาพควอนจียงที่ล้มคว่ำอยู่กับพื้น สีหน้ากังวลพลางหันไปถามหลี่เหยียน

ก่อนหน้านี้ชกตู้พั่งจื่อก็ว่าไปอย่าง แต่ถ้าชกควอนจียง ผลกระทบมันคนละเรื่องเลย

สถานะของเจ้าตัววางอยู่ตรงหน้า ถ้าปล่อยให้เรื่องลุกลาม ต่อให้เป็นสถานีมะม่วงของพวกเขาเองก็คงแย่

“ช่วยบ้าอะไรกัน!”

“ไม่เห็นเหรอว่าเรตติ้งไลฟ์สดมันพุ่งกระฉูดไปแล้ว?”

ได้ยินคำแนะนำนั้น หลี่เหยียนก็ย้อนใส่ด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด แววตาไม่มีความกังวลให้ควอนจียงแม้แต่นิด มีแต่ความละโมบที่จ้องมองเรตติ้งที่พุ่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ทันทีที่ภาพลวี่หมิงอุ้มทุ่มควอนจียงถูกปล่อยออกอากาศ เรตติ้งของไลฟ์สดก็พุ่งทะยานขึ้นไปอีกขั้นทันที

ต้องรู้ว่าตอนถ่ายทอดสดก่อนหน้านี้ ตัวเลขเรตติ้งก็ทำลายสถิติเรตติ้งของวาไรตี้โชว์ดนตรีในประเทศจีนไปแล้ว

ทว่าในตอนนี้ จากฐานสถิตินั้น เรตติ้งกลับพุ่งสูงขึ้นไปอีกหลายช่วงอย่างน่าตกใจ ทำเอาหลี่เหยียนยังประหลาดใจ นี่มีคนดูกันมากขนาดไหนกันแน่!

“อิทธิพลของเจ้านี่มันแรงเกินไปจริงๆ!”

หลี่เหยียนยังอดทอดถอนใจในใจไม่ได้

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมกีวีกับเพนกวินวิดีโอถึงให้ความสำคัญกับลวี่หมิงขนาดนั้น ไม่ใช่แค่ให้ขึ้นรายการ Hurry Up, Brother กับ Go Fighting! แบบสบายๆ แต่ยังยอมทุ่มเงินมหาศาลลงทุนละครเรื่องใหม่ของลวี่หมิงด้วย ที่แท้ก็มีเหตุผลนี่เอง!

ความนิยมระดับนี้ เกรงว่าจำนวนคนที่ดูตอนวันนี้น่าจะมากกว่าทุกตอนก่อนหน้านี้รวมกันแบบทวีคูณเสียด้วยซ้ำ

ดังนั้นเมื่อเห็นเรตติ้งที่ยังพุ่งไม่หยุด หลี่เหยียนจึงไม่คิดจะเข้าไปช่วยเลยสักนิด แถมถ้าจะให้เรตติ้งทะยานขึ้นได้อีกล่ะก็ ในใจของหลี่เหยียนยังแอบหวังให้ลวี่หมิงซัดควอนจียงให้ยับเข้าไปอีกเสียด้วยซ้ำ

สำหรับควอนจียง หลี่เหยียนไม่ได้ใส่ใจเลย คิดซะว่าเป็นแค่นักร้องจากคาบสมุทรเท่านั้น อย่างมากก็ชดเชยให้ทีหลังก็จบ

ยังจะก่อพายุอะไรได้อีกนักหนา?

ต้องรู้ไว้ว่าในคาบสมุทร คนในวงการบันเทิงแทบไม่ใช่อะไรเลย โดยเฉพาะพวกที่ถูกทุนควบคุมแบบควอนจียง ยิ่งแล้วใหญ่

ชาวเน็ตที่ดูอยู่บนอินเทอร์เน็ตตอนแรกกำลังดูอย่างสนุกสนาน เห็นลวี่หมิงเป็นมือแทนพวกเขา คอยอัดตู้พั่งจื่อให้หายแค้น แต่ไม่คิดว่าควอนจียงจะเข้ามาช่วยตู้พั่งจื่อไว้ ทำให้หลายคนเริ่มไม่พอใจ

[พวกคุณเห็นหน้าของอาจารย์เหอเมื่อกี้ไหม? สีหน้าคือขำตาย เหมือนไม่รู้จักตู้พั่งจื่อเลย!]

[ก็ปกติแหละ ถ้าฉันเป็นพ่อแม่ของตู้พั่งจื่อ คงไม่อยากรับลูกคนนี้เหมือนกัน อายเกินทน!]

[คห.บนพูดถูก ฉันนี่แหละพ่อของตู้พั่งจื่อ ลูกชื่อตู้พั่งจื่อคนนั้นฉันก็ไม่อยากรับเหมือนกัน]

[หลี่ซือซือน่ารักมาก ทำหน้าสงสัยมองดูทุกอย่าง คงเป็นครั้งแรกที่เห็นภาพแบบนี้!]

[เดี๋ยวๆ คำว่า “ซิบัล” นี่หมายความว่าอะไร?] (ผู้แปล: ซิบัล เป็นคำสบถภาษาเกาหลี)

[ไอ้ซิบัลนี่อยากตายหรือไง ยังกล้าช่วยตู้พั่งจื่ออีก? ไม่กลัวดาราตกกระแสซัดมันไปพร้อมกันเหรอ?]

[เหอะๆ พี่ชายโอปป้าของฉันช่างกล้าหาญ เพื่อแฟนคลับยอมเผชิญหน้ากับพวกอันธพาลอย่างลวี่หมิงด้วย!]

[ใช่ๆ ฉันรักโอปป้ามาก การได้เป็นแฟนคลับโอปป้านี่มันมีความสุขจริงๆ!]

[ก็แค่ดาราตกกระแสทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่เอง ก็แค่คุกเข่าให้ไอดอล ทำไมต้องลงมือทำร้ายคนด้วย?]

[เป็นอะไร? หรือว่าดาราตกกระแสของพวกแกยังกล้าลงมือทำร้ายโอปป้าของพวกเราด้วยเหรอ?]

พอเห็นคำพูดโง่ๆ ของบรรดาแฟนคลับของควอนจียง ชาวเน็ตยังถึงกับลังเลอยู่ชั่วขณะว่าจะบอกว่าพวกแฟนคลับนี่ไม่ค่อยมีสมอง หรือจริงๆ แล้วพวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังพูดอะไรอยู่กันแน่

ในสายตาของแฟนคลับควอนจียงเหล่านั้น ดูราวกับว่าแม้แต่ศักดิ์ศรีของประเทศก็ยังสู้ไอดอลของพวกเขาไม่ได้

กระทั่งยังมีบางคนมองว่าการกระทำก่อนหน้านี้ของตู้พั่งจื่อนั้นช่างกล้าหาญ ก็แค่แฟนคลับที่หลงใหลไอดอลของตัวเองเท่านั้นเอง ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่ตรงไหน

มีแต่ลวี่หมิงที่ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ ทำให้เรื่องบานปลาย

ทว่าเมื่อถูกแฟนคลับของควอนจียงพากันซักไซ้ ชาวเน็ตหลายคนก็พลอยลังเลขึ้นมา

อย่างไรเสียสถานะของควอนจียงก็ชัดเจนอยู่ตรงหน้า หากพวกเขาเป็นลวี่หมิงเอง เกรงว่าก็คงไม่กล้าลงมือเหมือนกัน

แต่ทว่า

ระหว่างที่ชาวเน็ตกำลังครุ่นคิด ก็เห็นในช็อตกล้องว่าลวี่หมิงจับควอนจียงเหวี่ยงทุ่มแบบแบ็กดร็อปอย่างสะอาดคมกริบฟาดลงกับพื้นเวทีในทันที

[เวรเอ๊ย เท่มาก!]

[ท่าแบ็กดร็อปนี่ของจริงแน่ๆ คลีนและรวดเร็วสุดๆ!]

[เดี๋ยวนะ พี่ชาย นายหัวใจถึงขนาดนี้เลยเหรอ? กล้าทุ่มจริงดิ?]

[ไม่ต้องพูดล่ะ ตั้งแต่วันนี้ฉันเป็นแฟนคลับดาราตกกระแสแล้ว!]

[ทุ่มได้ดีมาก ก็แค่เสี่ยวซีปาคนหนึ่ง ยังกล้ามาโวยวายในประเทศจีน!]

[อัดให้ยับเลย ให้มันเข็ด จะได้ไม่กล้าโอหังอีก รู้ไหมว่ากำลังเจอกับใคร? นั่นน่ะลวี่หมิง คนบ้าเลือดขึ้นชื่อ!]

[นั่นสิ ตอนยังเป็นแค่เด็กน้อย ก็ยังกล้ายัดไส้ใหญ่เก้าชั้นให้อาจารย์หวงกิน ตอนนี้ทั้งดังทั้งสำเร็จแล้ว จะไปแคร์เสี่ยวซีปาจากคาบสมุทรอย่างแกทำไม?]

[โอปป้า~~~]

[ทำไมต้องตีโอปป้าฉันด้วย ทำไมคุยกับโอปป้าดีๆ ไม่ได้ล่ะ? ไม่แน่นะ โอปป้าอาจยอมหลีกให้ก็ได้?]

[ตีโดนตัวโอปป้า แต่เจ็บที่ใจฉัน!]

[ดาราตกกระแสนี่มันเกินไปจริงๆ ฉันไม่เคยเห็นคนรุนแรงขนาดนี้มาก่อน คนแบบนี้มีสิทธิ์อะไรไปเป็นไอดอลกัน!]

[วงการบันเทิงจีนถึงได้เป็นแบบทุกวันนี้ ก็เพราะมีคนอย่างลวี่หมิงนี่แหละ น่าผิดหวังสุดๆ!]