ดังนั้นพอได้รู้ว่าลวี่หมิงจะเป็นนักร้องตัวแทนฝั่งจีนในตอนนี้ของรายการ 《ราชาแห่งเอเชีย》 น่าอินจึงฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ตัวเอง คิดว่าบางทีคงมีแค่เธอเท่านั้นที่พอจะรักษาหน้าตาของวงการเพลงจีนเอาไว้ได้สักนิด

กระทั่งสำหรับน่าอินแล้ว เธอแทบไม่ได้หวังให้ลวี่หมิงโชว์ดีอะไร ขอแค่อย่าเกิดอุบัติเหตุในไลฟ์สดก็พอ

หลังจากโยเนสึ เคนชิ นากาชิมะ มิยูกิ และคนอื่นๆ ทยอยลงจากเวทีไป ต่อไปก็ถึงคิวผู้เข้าแข่งขันคนสุดท้ายอย่างควอนจียงแล้ว

สำหรับศักยภาพของควอนจียง น่าอินก็พอรู้อยู่บ้าง ว่าไม่ธรรมดาแน่นอน

ไม่เพียงแต่ร้องดีระดับท็อป ประเด็นสำคัญคือควอนจียงเดบิวต์จากบอยแบนด์ เขายังมีความสามารถที่ช่วยเพิ่มคะแนนได้มาก นั่นก็คือการเต้น

ตลอดหลายตอนก่อนหน้า ควอนจียงใช้การร้องไปเต้นไปเป็นอาวุธหลัก ปลุกอารมณ์ผู้ชมทั้งในฮอลล์และหน้าช็อตกล้องได้อย่างรุนแรง ราวกับทำให้ทุกคนดำดิ่งสู่โลกดนตรีที่เขาสร้างขึ้นมา จนมักติดอันดับต้นๆ อยู่เสมอ กระทั่งยังเคยได้ที่สองในตอนที่สองมาแล้วด้วย

ในสายตาน่าอิน ต่อให้ควอนจียงพลาดนิดหน่อย ผลสุดท้ายก็คงยังดีกว่าเธออยู่ดี บทสรุปของเธอแทบถูกกำหนดไว้แล้ว

พอคิดว่าตัวเองอีกเดี๋ยวก็ต้องถูกคัดออก อารมณ์ของน่าอินก็อดหดหู่ไม่ได้ เธอจ้องมองควอนจียงที่ก้าวขึ้นเวทีอย่างเงียบๆ

พอเห็นควอนจียงเดินมาถึงกลางเวที ไม่นานไฟทั้งเวทีก็ดับพรึ่บลง ทันใดนั้นเสียงดนตรีเร้าใจก็ดังขึ้น เห็นควอนจียงที่ยืนกลางเวทีคว้าไมค์ขึ้นมา พร้อมกับจังหวะดนตรีสุดมัน เขาก็ก้าวเท้าเต้นออกมาด้วยสเต็ปที่มีเสน่ห์แปลกตา

ความสามารถของควอนจียงแข็งแกร่งมาก บวกกับสกิลการเต้นอันยอดเยี่ยม เขาปลุกอารมณ์ผู้ชมในฮอลล์ได้อย่างรวดเร็ว ทำให้หลายคนเผลอขยับตัวเต้นตามสเต็ปของเขาแบบไม่รู้ตัว

ผ่านไปพักใหญ่ เมื่อเสียงดนตรีค่อยๆ สงบลง อารมณ์ของทุกคนยังไม่ทันถอนจากความเร่าร้อนเมื่อครู่ ใบหน้าทุกคนยังเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

【ควอนจียง! ควอนจียง!】

【ฉันรักนายสุดๆ เลย!】

【！@&@&**#（~！*@）.】

【คอมเมนต์ข้างบนเป็นอะไรน่ะ? เก็บอาการไม่อยู่เหรอ?】

【อย่าถามเลย ดูก็รู้ว่า ซิบัล พิมพ์ไม่เป็น!】

【ถึงฉันจะไม่ค่อยปลื้มเจ้าเสี่ยวซีป่าเท่าไหร่ แต่ต้องยอมรับว่าร้องดีจริง!】

【จริง ร้องได้ดีจริงๆ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงเป็นนักร้องระดับท็อปจากคาบสมุทร ฝีมือโคตรแข็งแกร่ง!】

【มองแบบนี้แล้ว คนที่ถูกคัดออกก่อนหน้านี้ก็สมเหตุสมผลนะ!】

【พวกเธอเห็นสีหน้าของอาจารย์น่าอินไหม มืดสนิทเลย!】

พอเห็นสถานการณ์ในฮอลล์แบบนี้ ใจที่หวั่นวิตกของน่าอินก็เหมือนดับสนิทลงจริงๆ

ด้วยฟอร์มเมื่อครู่ของควอนจียง ผลลัพธ์ท้ายสุดไม่มีทางแย่แน่ๆ

แม้น่าอินเองจะทำได้ดี ถ้าเป็นในสองสามตอนก่อน บางทีอาจชิงอันดับต้นๆ ได้ แต่วันนี้โชคไม่ดีที่เจอคู่แข่งที่ฟอร์มดีกว่า

หลังควอนจียงร้องจบ อาจารย์เหอและหลี่ซือซือในฐานะพิธีกรก็กลับขึ้นกลางเวทีตามขั้นตอน เพื่อสัมภาษณ์ควอนจียง

เพราะรู้สาเหตุความขัดแย้งระหว่างควอนจียงกับลวี่หมิงมาก่อน อาจารย์เหอจึงไม่เอ่ยชื่อลวี่หมิงเลยตอนสัมภาษณ์ควอนจียง

ตอนอาจารย์เหอคิดว่าควอนจียงคงพูดถ้อยคำสุภาพเหมือนนักร้องระดับท็อปจากประเทศญี่ปุ่นที่ขึ้นมาก่อนหน้า จู่ๆ ก็เห็นเขาหยิบไมค์ขึ้นมา ชี้นิ้วไปทางหลังเวทีด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยไฟแห่งการท้าทาย แล้วพูดอะไรบางอย่างออกมา

“คุณควอนจียงหมายความว่าอยากจะลองแข่งกับลวี่หมิงที่ขึ้นต่อจากเขา ใครแพ้ให้คุกเข่ายอมจำนนต่ออีกฝ่าย!”

ตู้พั่งจื่อซึ่งยืนข้างๆ ในฐานะล่าม รีบอธิบายคำพูดของควอนจียงให้ผู้ชมที่งุนงงตรงหน้าฟัง จากนั้นเขาก็มองควอนจียงข้างๆ ด้วยสายตาเคารพศรัทธา เสร็จแล้วราวกับได้พบบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ ก็ถึงกับคุกเข่าลงต่อหน้าผู้ชมนับไม่ถ้วนในทันที

พอเห็นภาพตรงหน้านี้ เหล่าผู้ชมในฮอลล์ก็พร้อมใจกันอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง ใบหน้าทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึง มองภาพตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตา

เดิมทีทุกคนยังคงกำลังคิดต่อยอดจากคำพูดเมื่อครู่ของจียง คาดเดากันไปว่าจียงกับลวี่หมิงมีความขัดแย้งอะไรกันหรือเปล่า ไม่อย่างนั้นลวี่หมิงซึ่งเป็นแค่ดาราตกกระแสที่แทบไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กับจียงมาก่อน ทำไมเขาถึงมาท้าทายลวี่หมิงอย่างกะทันหันแบบนี้

แต่พอหันกลับมาอีกที ก็เห็นว่าตู้พั่งจื่อ ซึ่งเป็นหนึ่งในพิธีกรของสถานีโทรทัศน์มะม่วง กลับคุกเข่าลงบนเวทีก้มหัวให้จียงเสียอย่างนั้น ทำเอาหลายคนถึงกับโกรธขึ้นมาทันที

ถึงแม้เรื่องที่ตู้พั่งจื่อเป็นแฟนคลับของจียงจะไม่ใช่ความลับอะไรนัก แต่ถ้าเป็นการคุกเข่าให้กันหลังฉาก หลายคนอาจทำเป็นไม่เห็นก็จบไป ทว่าตอนนี้มันอยู่บนเวที แถมยังเป็นรายการที่ไลฟ์สดไปทั่วเอเชียอีกต่างหาก การที่ตู้พั่งจื่อซึ่งเป็นหนึ่งในพิธีกรของสถานีโทรทัศน์มะม่วง กลับคุกเข่าให้ดาราจากคาบสมุทรแบบนี้ มันทำเอาคนในประเทศขายขี้หน้ากันชัดๆ ผู้ชมด้านล่างจึงส่งเสียงโห่ใส่เป็นระลอก

ไม่ใช่แค่ผู้ชมในฮอลล์เท่านั้น แม้แต่อาจารย์เหอก็ถึงกับมึนงง

อาจารย์เหอรู้ว่าตู้พั่งจื่อเป็นแฟนคลับของจียง มองเขาเป็นไอดอลมาตลอดก็จริง แต่ก็ไม่คิดเลยว่าตู้พั่งจื่อจะก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้ในสถานการณ์แบบนี้

เดิมทีอาจารย์เหอยังเป็นห่วงอยู่ว่าลวี่หมิงจะเป็นคนก่อข่าวใหญ่เสียอีก ใครจะคิดว่าสุดท้ายกลับเป็นคนของสถานีโทรทัศน์มะม่วงเองที่ทำให้เกิดข่าวใหญ่ขึ้นมา

โง่เง่า!

อาจารย์เหอมองตู้พั่งจื่อที่ยังไม่รู้ดีชั่วตรงหน้า ถึงกับจนคำจะพูด คนอะไรไร้สติสิ้นดี

ต้องรู้ว่าตอนนี้สถานีโทรทัศน์มะม่วงกำลังเผชิญวิกฤตกระแสสังคมอย่างหนัก ชาวเน็ตต่างตั้งข้อสงสัยว่านักร้องในวงการเพลงจีนที่ถูกคัดออกก่อนหน้านี้ เป็นเพราะสถานีโทรทัศน์มะม่วงแอบมีการจัดฉากหลังบ้านหรือเปล่า ผู้บริหารอย่างหลี่เหยียนและคนอื่นๆ ก็ปวดหัวกันมาก ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรให้ชาวเน็ตเชื่อว่าไม่ได้เล่นใต้โต๊ะจริงๆ

หลี่เหยียนพยายามออกมาอธิบายในโลกออนไลน์อยู่หลายครั้ง กว่ากระแสสังคมจะค่อยๆ ซาลงไปตามกาลเวลา

ทว่าแค่การกระทำครั้งเดียวของตู้พั่งจื่อในวันนี้ ก็ทำให้ความพยายามก่อนหน้านี้ของหลี่เหยียนกับพวกต้องสูญเปล่า

อาจารย์เหอไม่ต้องเดาก็รู้เลยว่าตอนนี้สีหน้าของหลี่เหยียนที่อยู่หลังเวทีจะเป็นอย่างไร เกรงว่าในใจคงอยากจะฆ่าตู้พั่งจื่อให้สิ้นเรื่องไปแล้วด้วยซ้ำ

ยังไม่นับภาพรวมของกระแสสังคมในตอนนี้ ที่พากันมองว่ารายการ 《ราชาแห่งเอเชีย》 กลายเป็นความอับอายของประเทศไปเรียบร้อย

และการคุกเข่าครั้งนี้ของตู้พั่งจื่อ ยิ่งจะทำให้กระแสสังคมปะทุระเบิดแน่นอน

อย่างที่อาจารย์เหอคาดไว้เป๊ะ ผู้ชมหน้าจอทีวีและชาวเน็ตบนโลกออนไลน์ พอเห็นตู้พั่งจื่อคุกเข่าต่อหน้าจียง ก็เดือดพล่านไปทั้งบาง

[มึงก็เป็นคนในประเทศนะ กล้าไปคุกเข่าให้ซิบัลได้ยังไง?]

[มีพี่น้องที่อยู่ในสถานที่จริงไหม ไปหักขาหมามันให้ที กูทนไม่ไหวแล้ว!]

[ทำไมคนแบบนี้ถึงได้เป็นหนึ่งในพิธีกรของสถานีโทรทัศน์มะม่วงกัน นี่มันอับอายชัดๆ!]

[แบนวงการมันไปเลย ถ้าไม่แบน ความโกรธในใจฉันคงไม่มีวันมอด!]

[เดี๋ยวนี้ใครๆ ก็มาเป็นพิธีกรกันได้หรือไง ถ้าอยู่ในสมัยโบราณ นี่แม่งก็คือการกระทำของคนทรยศต่อชาติชัดๆ!]

[พวกคุณได้ยินที่จียงพูดไหม เขาบอกว่าจะท้าทายดาราตกกระแส? หรือว่าทั้งคู่มีปัญหาอะไรกัน?]

[กร่างขนาดนี้? มาท้าทายดาราตกกระแสถึงในประเทศจีน? ไม่กลัวหมัดคู่ทรงพลังของดาราตกกระแสบ้างหรือไง?]

[ดาราตกกระแส: พี่น้องทั้งหลาย เดี๋ยวขออวดหมัดขนาดเท่ากระสอบทรายให้ดูหน่อย!]

[แน่นอนอยู่แล้วว่าต้องเป็นลวี่หมิงของพวกเธอไปยั่วยุพี่ชายจียงของพวกเรา ไม่อย่างนั้นโอปป้าจียงไม่มีทางพูดแบบนี้หรอก โอปป้าเป็นคนสุภาพและมีมารยาทมาก ไม่เหมือนไอ้ดาราตกกระแสที่ไม่มีมารยาทสักนิด!]

[จะคุยเหี้ยอะไร ข้านั่งแท็กซี่ไปในสถานที่จริงแล้ว ข้าจะไปกระหน่ำต่อยไอ้ตู้พั่งจื่อให้เละ!]

ชาวเน็ตแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความขัดแย้งระหว่างลวี่หมิงกับควอนจียงเลย และก็ไม่รู้ด้วยว่าทำไมควอนจียงที่ปกติไม่ได้มีปัญหาอะไร อยู่ๆ ถึงต้องมาท้าทายลวี่หมิงต่อหน้าสถานที่จริงแบบนี้

หรือว่าเป็นเพราะ iu?

ต้องรู้ไว้ว่าข่าวฉาวระหว่างควอนจียงกับ iu ไม่ได้ลือกันแค่ในวงการบันเทิงคาบสมุทรเท่านั้น กระทั่งแฟนคลับจำนวนไม่น้อยในประเทศจีนเองก็พอรู้เรื่องอยู่บ้าง

ในสายตาของพวกเขา ย่อมต้องเป็นเพราะก่อนหน้านี้ iu แทบจะไม่ปิดบังความชื่นชอบที่มีต่อลวี่หมิง ทำให้ควอนจียงหึง จนลงมือทำแบบนี้

เมื่อเห็นการคาดเดาเหล่านั้นบนอินเทอร์เน็ต ชาวเน็ตก็พากันเมาท์มอยกันไม่หยุด

ทว่าเมื่อเทียบกับการเมาท์ข่าวฉาว กระแสต่อว่าการกระทำของตู้พั่งจื่อบนโลกออนไลน์กลับยิ่งหนักกว่า

กระทั่งเริ่มมีชาวเน็ตจำนวนไม่น้อยเตรียมจะไปยังสถานที่จริงเพื่อจัดการสั่งสอนตู้พั่งจื่อให้เข็ดหลาบ

หลังได้ยินเสียงโห่ฮาที่ดังขึ้นจากผู้ชมด้านล่าง ตู้พั่งจื่อที่คุกเข่าอยู่พลันมีลางสังหรณ์ไม่ดีแล่นวาบขึ้นมาในใจ ราวกับว่าตัวเองเพิ่งทำเรื่องผิดมหันต์

แต่ไม่นานตู้พั่งจื่อก็สลัดอารมณ์นั้นทิ้งไปจากหัว

ในมุมมองของตู้พั่งจื่อ สิ่งที่ตัวเองทำไปเมื่อครู่ก็แค่การแสดงความศรัทธาของแฟนคลับที่มีต่อไอดอลเท่านั้นเอง ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่โตอะไรเลย

ว่ากันตามตรง ควอนจียงที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ไม่คิดเหมือนกันว่าไอ้ล่ามแฟนคลับของตนจะถึงขั้นคุกเข่าให้ต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ แม้ในใจจะงงๆ อยู่บ้าง แต่ก็แอบสะใจนิดๆ

ถึงแม้ตัวเองจะเสียท่าให้ลวี่หมิงไปบ้าง แต่อย่างน้อยจากตู้พั่งจื่อเขาก็ได้อะไรมาพอสมควร ชั่งไปชั่งมาแบบนี้ ก็นับว่าเขาชนะเหมือนกัน

หลังส่งสารท้าประลองถึงลวี่หมิงเรียบร้อย ควอนจียงก็เตรียมจะเดินไปที่ห้องพักเบรกด้านหลังเวที ด้านตู้พั่งจื่อพอเห็นก็รีบลุกขึ้นตามติดก้าวเท้าควอนจียงไปทันที

“หืม?”

ควอนจียงเพิ่งจะหมุนตัว ยังไม่ทันก้าวได้กี่ก้าว ก็เห็นเงาร่างของลวี่หมิงที่ก้าวฉับๆ เข้ามาไม่ไกล ใบหน้าจึงแสดงความฉงนขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ

ทำไมลวี่หมิงถึงออกมาเร็วขนาดนี้?

นี่มันยังไม่ถึงเวลาขึ้นเวทีของลวี่หมิงไม่ใช่หรือไง?

ไม่ใช่แค่ควอนจียงที่ทำหน้าสงสัย แต่อาจารย์เหอที่อยู่ไม่ไกล พอเห็นลวี่หมิงที่ยังแต่งหน้าไม่เสร็จด้วยซ้ำ ก็พลันมีลางสังหรณ์ไม่ดีแวบขึ้นมาในใจ จากนั้นก็รีบเดินมาข้างๆ ลวี่หมิง เอ่ยถามเสียงเบาๆ ว่า “ออกมาทำไม ยังไม่ถึงเวลาของนายเลยนะ!”

“ไม่เป็นไร แก้ปัญหานิดหน่อยเดี๋ยวก็กลับ!”

พอลวี่หมิงได้ยินที่อาจารย์เหอพูด เขาก็โบกมือทำท่าไม่ใส่ใจ ตอบกลับด้วยท่าทีเฉยๆ

พูดจบ ลวี่หมิงก็เดินตรงไปทางควอนจียงที่ยืนอยู่อีกด้าน

“นี่ไลฟ์สดอยู่นะ อย่าทำให้เรื่องบานปลายเชียว!”

เห็นท่าทีของลวี่หมิง อาจารย์เหอเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ รีบคว้าแขนลวี่หมิงไว้ สีหน้าลำบากใจพลางเอ่ยเตือน

ตอนนี้ไม่ใช่แค่ผู้ชมในฮอลล์เท่านั้น แม้แต่กล้องที่ถ่ายทอดสดก็จับความผิดปกติได้ รีบหันกล้องไปโฟกัสที่ลวี่หมิงซึ่งกำลังจะเดินออกมา

[เชี่ยเอ๊ย ดาราตกกระแส!]

[ทำไมดาราตกกระแสถึงออกมาเร็วขนาดนี้ ยังไม่ถึงเวลาของเขานี่นา?]

[หรือว่าการท้าทายเมื่อกี้ของควอนจียงทำให้ดาราตกกระแสของเราเดือดแล้ว? นี่คิดจะออกมาสั่งสอนไอ้เสี่ยวซีปาเหรอ?]

[มีสิทธิ์เป็นไปได้มากๆ คนอื่นพูดแบบนี้ฉันอาจยังไม่เชื่อ แต่ถ้าเป็นดาราตกกระแสล่ะก็ อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้น!]

[ตีกันๆๆ!]

[ใครบอกว่านี่คือวาไรตี้โชว์ดนตรีกันล่ะ นี่มัน UFC ชัดๆ!]

[แต่ลงไม้ลงมือมันจะไม่แรงไปหน่อยเหรอ อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้พูดอะไรแรงนะ ก็แค่ส่งสารท้าประลองเฉยๆ?]

[ช่างแม่ง เอาให้เสร็จก่อนค่อยว่ากัน!]

ขณะที่ชาวเน็ตยังเดาว่าลวี่หมิงออกมาจะทำอะไร ก็เห็นควอนจียงมองลวี่หมิงที่มายืนอยู่ตรงหน้า ตอบด้วยสีหน้าดูแคลนว่า “หรือว่านายกลัวล่ะ ไม่กล้ารับคำท้าของฉัน?”

“ไอ้เสี่ยวซีปา ใครให้หน้าแกกล้ามาท้าฉันวะ?”

“อีกอย่าง จะมาท้าฉันงั้นเหรอ แกคู่ควรด้วยหรือ?”

เผชิญหน้ากับคำพูดกึ่งท้าทายของควอนจียง ลวี่หมิงเพียงเหลือบตามองเขาอย่างดูแคลนบนใบหน้า ไม่ได้เห็นควอนจียงอยู่ในสายตาเลยแม้แต่นิด

“แล้วนายโผล่มาทำอะไรที่นี่?”

พอเห็นแววตาดูแคลนของลวี่หมิง ควอนจียงก็รู้สึกเหมือนโดนดูหมิ่น ใจคุกรุ่นขึ้นมา เอ่ยใส่ลวี่หมิงอย่างไม่พอใจ

ในมุมมองของควอนจียง ท่าทีตอนนี้ของลวี่หมิงก็แค่เสแสร้ง ทำเป็นเก่งไปอย่างนั้นเอง ลวี่หมิงที่ไร้ฝีมือจริงย่อมไม่กล้ารับคำท้าของเขา กลัวว่าความสามารถที่แท้จริงของตัวเองจะถูกโป๊ะแตก

“ไม่เกี่ยวกับแก!”

ลวี่หมิงผลักควอนจียงที่ยืนขวางหน้าออกไป จากนั้นก็เดินไปหยุดตรงหน้าตู้พั่งจื่อ ท่ามกลางสีหน้าฉงนของตู้พั่งจื่อก็ถามเขาตรงๆ ว่า “เมื่อกี้คนที่คุกเข่าให้เขาเป็นแกใช่ไหม?”

แม้จะไม่เข้าใจว่าลวี่หมิงถามทำไม แต่ตู้พั่งจื่อก็พยักหน้าโดยสัญชาตญาณ แถมบนหน้ายังไม่มีแววละอายแม้แต่น้อย

“เวรเอ๊ย!”

“บรรพชนของพวกเราสละชีวิต เลือดก็หลั่ง แม้แต่ชีวิตก็ยอมแลกเพื่อให้พวกเรายืนหยัดขึ้นมาได้ แต่ไอ้ลูกเวรอย่างแกกลับไปคุกเข่าให้อีก ช่างทำให้บรรพชนขายหน้าเสียจริง!”

เห็นตู้พั่งจื่อไร้ซึ่งความละอาย ลวี่หมิงก็โกรธจัด ตะโกนลั่นใส่เขาหนึ่งคำ แล้วถีบซ้ำเข้าไปอีกที ระหว่างถีบก็ยังด่าต่อไม่หยุดว่า “ข้าจะกระทืบไอ้คนทรยศต่อชาติเหมือนแกให้ตาย จะได้เลิกทำให้พวกเราเสื่อมเสีย!”

ตู้พั่งจื่อไม่คิดเลยว่าลวี่หมิงจะกล้าลงไม้ลงมือกับเขาโต้งๆ ในงานใหญ่แบบนี้ โดยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมสักนิด เขาเลยไม่ทันตั้งตัว โดนลวี่หมิงถีบล้มลงกับพื้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง ปากร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด ตะโกนลั่นว่า “ลวี่หมิงทำร้ายคนแล้ว!”

“นายจะไปทำร้ายคนได้ยังไง!”

พอเห็นภาพตรงหน้า ควอนจียงก็แสดงสีหน้าไม่พอใจ เอ่ยปรามลวี่หมิงที่กำลังถีบตู้พั่งจื่ออยู่

“ถ้าฉันโมโหขึ้นมาจะกระทืบแกไปด้วยอีกคน!”

ได้ยินคำของควอนจียง ลวี่หมิงก็หันขวับไปจ้องเขาเขม็ง พูดออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดสุดๆ