ไม่นานหลังจากที่ทางฝั่งลวี่หมิงเพิ่งโต้ตอบเล่นกับ iu จบลง ทางฝั่งผลคะแนนก็ประกาศออกมาพอดี

เมื่ออาจารย์เหอถือกระดานที่เขียนคะแนนสุดท้ายเดินมาหยุดอยู่กลางเวที ต่อให้เป็น iu ที่ปกติดูสบาย ๆ ไม่ค่อยคิดอะไรมากนัก ยังเผลอแสดงสีหน้าตื่นเต้นกังวลออกมานิด ๆ ส่วนควอนจียงตอนนี้กำหมัดแน่น จ้องไปที่กระดานคะแนนในมืออาจารย์เหอแบบไม่กะพริบตา

“ผลคะแนนสุดท้ายออกแล้วนะครับ!”

อาจารย์เหอกวาดสายตามองสีหน้าของทุกคนรอบตัวทีละคน จากนั้นก็ไม่ลังเลเลย เริ่มประกาศตามอันดับจากต่ำไปสูงทีละคน

“คุณน่าอิน ครั้งนี้คุณได้ 74 คะแนน! อันดับที่หก!”

“ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ คุณถูกคัดออกแล้ว!”

อาจารย์เหอหันไปพูดกับน่าอินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

ตอนที่ได้ยินข่าวนี้ สีหน้าของน่าอินก็ไม่ได้ตกใจอะไรนัก เหมือนกับว่าเธอคาดเดาผลลัพธ์นี้เอาไว้อยู่แล้ว

สำหรับน่าอินแล้ว คะแนน 74 ถือว่าเป็นคะแนนสูงที่สุดที่เธอเคยได้มาตั้งแต่เข้าร่วมรายการ 《ราชาแห่งเอเชีย》

ถ้าเอาคะแนนนี้ไปอยู่ในเทปก่อน ๆ แม้จะไม่ถึงกับต้องลุ้นเลยว่าจะได้เข้ารอบต่อแน่นอน

แต่รอบนี้มันไม่เหมือนรอบก่อน ๆ รอบนี้ทุกคนต่างก็ทำผลงานกันได้ดีมาก แถมยังมีลวี่หมิงที่โหดขั้นสุดคนนี้อยู่อีกต่างหาก

เพราะอย่างนี้ ตั้งแต่แรกน่าอินถึงไม่ได้คาดหวังกับตัวเองมากนัก

【อาจารย์น่าอินน่าเสียดายจริง ๆ เลย!】

【ในที่สุดก็ได้ให้เจ๊น่าอินไปพักบ้างสักที ฝืนสู้มานานขนาดไหนแล้วเนี่ย!】

【ตอนนี้มีดาราตกกระแสอยู่แล้ว เจ๊น่าอินอาจไม่ต้องกังวลมากก็ได้!】

【คุณยายวัยหกสิบยังยืนเฝ้าหน้าประตูเมืองไว้ให้เรา มันทั้งเศร้าทั้งยิ่งใหญ่จริง ๆ สมควรให้จดจำไปอีกนานเลย!】

【คนต่อไปจะไม่ใช่ hiดาราตกกระแสหรอกใช่ไหม? รอบนี้เขาคัดออกทีเดียวสองคนแน่ะ!】

【ไม่ต้องห่วง ไม่มีทางแน่นอน! การแสดงของดาราตกกระแสในรอบนี้ ถ้ายังโดนคัดออกอีก ก็พูดได้คำเดียวว่าพวกกรรมการนั่นโง่แล้ว! นายว่ามันเป็นไปได้เหรอ?】

【งั้นแปลว่ารอบหน้าจะกลายเป็นดาราตกกระแสที่ยืนเฝ้าหน้าประตูเมืองแทนสินะ?】

ไม่นานอาจารย์เหอก็ประกาศชื่อผู้เข้าแข่งขันคนที่สองที่ถูกคัดออก นั่นคือโยเนสึ เคนชิจากประเทศเกาะ ซึ่งเขาได้คะแนนสูงถึง 80 คะแนน

จริง ๆ แล้วการแสดงของโยเนสึ เคนชิไม่ได้แย่เลย ออกจะยอดเยี่ยมมากด้วยซ้ำ ไม่อย่างนั้นคงไม่มีทางได้คะแนนถึง 80 คะแนน

ถ้าไปอยู่ในเทปก่อน ๆ คะแนน 80 ไม่ต้องพูดถึงแค่ผ่านเข้ารอบ ยังมีโอกาสไปลุ้นถึงอันดับท็อปทรีได้เลยด้วยซ้ำ

แต่พอเอามาอยู่ในศึกอลหม่านของเหล่าทวยเทพในรอบนี้ โยเนสึ เคนชิก็กลายเป็นคนที่ช่วยอะไรไม่ได้ ต่อให้ทุ่มสุดตัวแค่ไหน ก็ยังเปลี่ยนผลลัพธ์อะไรไม่ได้อยู่ดี

หลังรู้ผลคะแนนแล้ว บนใบหน้าโยเนสึ เคนชิก็แสดงความผิดหวังออกมาเล็กน้อย

ตอนแรกที่สุดเมื่อได้ยินว่าลวี่หมิงจะมาร่วมรายการครั้งนี้ โยเนสึ เคนชิก็คิดเหมือนกับควอนจียง คือมองว่าลวี่หมิงแค่โผล่มาเป็นตัวประกอบ ไม่ได้มีส่วนเปลี่ยนรูปแบบการเข้ารอบอะไรหรอก

แต่ไม่เคยคิดเลยว่า ลวี่หมิงที่ในสายตาพวกเขาเหมือนกระต่ายน้อยที่ดูน่ารักไร้พิษภัย กลับเป็นฉลามที่กระโจนเข้ามาในตู้ปลา พุ่งพลิกตู้ปลาทั้งใบให้คว่ำลงไปเลย

เขาก็เลยซวย กลายเป็นหนึ่งในเหยื่อจากการที่ลวี่หมิงมาร่วมแข่ง และยังกลายเป็นนักร้องต่างชาติคนแรกที่ถูกคัดออกจากรายการ 《ราชาแห่งเอเชีย》 อีกด้วย

ถึงจะผิดหวังที่ตัวเองถูกคัดออกอยู่บ้าง แต่โยเนสึ เคนชิก็ไม่ได้คิดว่ามีการล็อกผลหรือเบื้องหลังอะไร

ในฐานะนักร้อง เขารู้ดีว่าหลายคนที่คะแนนอยู่เหนือเขา ต่างก็ทำผลงานได้ดีกว่าเขาอย่างเห็นได้ชัด

หลังจากที่โยเนสึ เคนชิยอมรับความจริงตรงหน้านี้แล้ว อาจารย์เหอก็เริ่มประกาศคะแนนของอีกไม่กี่คนที่เหลือ ตามมาเป็นอายูมิ ฮามาซากิที่ได้อันดับห้า และนากาชิมะ มิยูกิที่ได้อันดับสี่

เมื่ออาจารย์เหอทยอยประกาศคะแนนของคนอื่น ๆ จนครบแล้ว บนเวทีจึงเหลือแค่คะแนนของลวี่หมิง, iu และควอนจียงเท่านั้นที่ยังไม่ถูกประกาศออกมา

พอเห็นผลลัพธ์ที่เหลืออยู่แบบนี้ ชาวเน็ตฝั่งหน้าจอก็พากันตื่นเต้นลุ้นระทึกขึ้นมาทันที สายตากวาดมองประเมินไปมาระหว่างสามคนที่เหลืออยู่ตลอดเวลา

จากสถานการณ์ในตอนนี้ ดูยังไงลวี่หมิงก็อย่างน้อยการันตีขั้นต่ำว่าต้องติดหนึ่งในสามอันดับแรกแน่นอน

ในฐานะผู้เข้าแข่งขันที่ถูกเชิญมาแบบกะทันหัน การแสดงของลวี่หมิงถือว่าโดดเด่นเกินคาดไปมาก

ต้องรู้ก่อนว่าแต่แรกสุดเลย ทุกคนแทบไม่มีใครเชื่อมั่นในตัวลวี่หมิงกันสักเท่าไหร่ ถึงขั้นว่าถ้าลวี่หมิงแค่สามารถผ่านเข้ารอบต่อไปได้ ก็ถือว่าเป็นความสำเร็จครั้งใหญ่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ที่อย่างน้อยก็การันตีติดท็อปทรี แบบนี้มันเรียกได้ว่าเป็นโบนัสพิเศษที่เกินความคาดหมายจริง ๆ

“iu！”

“ยินดีด้วยนะครับ คุณได้คะแนนสูงถึงแปดสิบแปดคะแนน！”

อาจารย์เหอเว้นช่วงเงียบไปครู่หนึ่ง จงใจแขวนความอยากรู้อยากเห็นของผู้ชมในฮอลล์และคนหน้าจอให้ถึงขีดสุด แล้วถึงค่อยหันไปพูดแสดงความยินดีกับ iu ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

คะแนนสูงถึงแปดสิบแปดคะแนนนี้ ก็เพียงพอจะพิสูจน์แล้วว่าการร้องเพลงก่อนหน้านี้ของ iu ประสบความสำเร็จขนาดไหน ถ้าเป็นในเทปก่อน ๆ คะแนนระดับนี้ต้องได้ที่หนึ่งแบบไม่มีข้อกังขาเลย

“ขอบคุณค่ะ！”

พอได้ยินคำแสดงความยินดีของอาจารย์เหอ iu ก็เอ่ยขอบคุณกลับไปอย่างสุภาพ

สำหรับ iu แค่ได้ผ่านเข้ารอบต่อไปก็เพียงพอแล้ว ส่วนจะได้ที่หนึ่งหรือเปล่านั้น จริง ๆ แล้วเธอไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่นิดเดียว

ยังไม่ต้องพูดถึงนิสัยปกติของ iu ที่ไม่ค่อยชอบแข่งแย่งอะไรกับใคร แค่สถานะตอนนี้ของเธอที่เป็นนักร้องระดับสมบัติของชาติของคาบสมุทร ก็ไม่จำเป็นต้องใช้ผลคะแนนมาพิสูจน์ความสามารถของตัวเองอีกต่อไป

ตอนนี้สำหรับ iu แล้ว ความคาดหวังเพียงหนึ่งเดียวที่มีต่อรายการนี้ ก็คืออยากจะได้กลับมาเจอกับลวี่หมิงอีกครั้งเท่านั้นเอง

หลังจากประกาศคะแนนของ iu เสร็จแล้ว ในทั้งฮอลล์ก็เหลือแค่คะแนนของลวี่หมิงกับควอนจียงเพียงสองคนที่ยังไม่ถูกประกาศออกมา

เพราะก่อนหน้านี้มีศึกเดิมพันกันไว้ ผู้คนจึงอดไม่ได้ที่จะหันมามองลวี่หมิงกับควอนจียงด้วยสายตาอยากรู้เป็นพิเศษ

ไม่ว่าคนไหนในสองคนนี้จะได้ที่หนึ่งของรอบนี้ ก็ต้องกลายเป็นหัวข้อให้คนพูดถึงได้ไม่รู้จบแน่ ๆ

มาถึงตอนนี้ ต่อให้เป็นควอนจียงที่ปกติคิดว่าตัวเองจิตใจหนักแน่นไม่หวั่นไหวง่ายๆ ก็ยังเผลอรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อรับรู้ได้ถึงสายตาประเมินจากรอบทิศทางที่จับจ้องมาเต็มไปหมด แววตาของเขาจึงหลบไม่พ้นความตึงเครียดชัดเจน

“คุณควอนจียง ยินดีด้วยครับ คุณได้แปดสิบเก้าคะแนน！”

“ส่วนคุณลวี่หมิง คุณได้เก้าสิบห้าคะแนน！”

“ลวี่หมิง ยินดีด้วย ยินดีด้วยที่คุณคว้าที่หนึ่งของเทปนี้ไปได้！”

ตอนประกาศคะแนนของสองคนสุดท้าย อาจารย์เหอเหมือนจะรู้ดีว่าตอนนี้ชาวเน็ตอยากรู้มากที่สุดคืออะไร จึงไม่อ้อมค้อมหรือเล่นตัวอะไรเลย แต่พูดประกาศคะแนนของลวี่หมิงกับควอนจียงออกมาตรง ๆ ตัดให้เคลียร์กันไปเลย

“จบเห่แล้วฉัน！”

ทันทีที่ได้ยินคำพูดของอาจารย์เหอ ทางฝั่งควอนจียงเองยังไม่ทันได้มีปฏิกิริยาอะไรชัดเจน แต่ตู้พั่งจื่อที่ยืนอยู่ด้านหลังควอนจียงกลับทรุดฮวบลงกับพื้นด้วยสีหน้าสิ้นหวังสุดชีวิต แววตาราวกับคนที่หมดแรงใจจะมีชีวิตต่อไปอีกแล้ว

ต้องรู้ก่อนว่า ก่อนหน้านี้เขาเพิ่งไปพนันกับลวี่หมิงไว้ ว่าถ้าสุดท้ายอันดับของลวี่หมิงสูงกว่าควอนจียงจริง ๆ เขาจะต้องด่าควอนจียงต่อหน้าคนมากมายว่า “เสี่ยวซีปาเป็นไอ้ชาติหมา!”

ผลลัพธ์แบบนี้ตู้พั่งจื่อไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยสักนิด

ในความคิดก่อนหน้านั้นของตู้พั่งจื่อ เขามองว่าแค่ลวี่หมิงสามารถผ่านเข้ารอบได้ก็ถือว่าโชคดีสุดขีดแล้ว ส่วนจะไปได้อันดับสูงกว่าควอนจียงน่ะเหรอ นั่นเป็นเรื่องที่เขาคิดว่าไม่มีวันเกิดขึ้นจริงแน่นอน

ควอนจียงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พอได้ยินผลประกาศก็เผยสีหน้าไม่ค่อยยอมรับนักออกมาเล็กน้อย แล้วหันไปมองตู้พั่งจื่อที่ทรุดนั่งอยู่บนพื้น แววตาฉายชัดถึงความไม่พอใจ

การถูกลวี่หมิงแซงขึ้นไปเหนือหัว แค่นั้นสำหรับควอนจียงก็ถือเป็นความอัปยศแล้ว แต่พอนึกต่อไปว่าตัวเองกำลังจะโดนตู้พั่งจื่อด่ากราดต่อหน้าคนทั้งโลก เขาก็ยิ่งเดือดขึ้นมาหนักกว่าเดิม

ทุกอย่างมันผิดที่ไอ้ตู้พั่งจื่อคนเดียวชัด ๆ！

ถ้าไม่ใช่เพราะหมอนี่ชอบหาเรื่องยุแหย่ไปทั่ว เขาก็คงไม่ต้องมารับความอับอายแบบนี้หรอก

อีกด้านหนึ่ง ทั้งผู้ชมในฮอลล์และชาวเน็ตหน้าจอ พอรู้ว่าลวี่หมิงได้คะแนนสูงถึงเก้าสิบห้า และยังคว้าที่หนึ่งของเทปนี้ไปครอง ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นดีใจ พากันกรูกันเข้าไปแสดงความยินดีให้ลวี่หมิงในโลกออนไลน์อย่างล้นหลาม

【ลวี่หมิงโคตรสุด ดาราตกกระแสโคตรสุด!】

【พวกเราได้ที่หนึ่ง พวกเราจะเป็นที่หนึ่งตลอดไป!】

【ตอนแรกฉันหมดศรัทธากับรายการนี้ไปแล้ว ไม่คิดเลยว่าดาราตกกระแสจะทำให้ฉันรู้สึกภูมิใจขึ้นมาได้อีกครั้ง!】

【ดูเหมือนว่าที่ผ่านมาทั้งหลายเทป ยังไม่เคยมีใครทำคะแนนเกินเก้าสิบได้มาก่อนเลย คะแนนเก้าสิบห้าของดาราตกกระแสครั้งนี้เรียกว่าคู่ควรจริง ๆ แบบไม่มีข้อกังขา!】

【ประเด็นคือเพลงนั้นมันดีเกินไปจริง ๆ ฉันเป็นแฟนคลับควอนจียงแท้ ๆ ยังอดอินตามไม่ได้เลย!】

【หืม? ควอนจียง? พวกเธอไม่เรียกกันว่าโอปป้าหรือไง?】

【โอปป้าอะไรล่ะ ตอนนี้ฉันมีไอดอลแค่คนเดียว ก็คือท่านดาราตกกระแสผู้ยิ่งใหญ่เท่านั้น!】

【ฮ่า ๆ ๆ！โคตรจริงใจ ทำเอาพวกปากแข็งพวกนั้นยอมสยบกันเกลี้ยงเลย!】

【พอเถอะ แค่รู้ว่าตัวเองผิดแล้วยอมแก้ก็พอแล้ว ฉันเชื่อว่าพวกเธอจะเดินหน้าต่อไปอย่างมั่นใจและมีชีวิตชีวาเหมือนที่ดาราตกกระแสพูดเอาไว้นั่นแหละ!】

【คอมเมนต์ข้างบนพูดดีนะ ถ้าไม่ใช่เพราะฉันไปสืบประวัติเธอมาดูก่อน ฉันคงเกือบเชื่อเจ้าแก่สายด่าอย่างเธอแล้ว!】

“ตอนนี้นายคิดว่าไม่ถึงเวลาต้องทำอะไรสักอย่างแล้วหรือไง? ”

หลังจากตอบรับคำแสดงความยินดีของทุกคนแบบสั้น ๆ แล้ว ใบหน้าของลวี่หมิงก็ฉายแววไม่ใส่ใจเล็กน้อย เขาหันไปมองตู้พั่งจื่อที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ซึ่งบนใบหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ก่อนจะเอ่ยกับอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงเย็นชา

พอได้ยินคำพูดของลวี่หมิง ร่างของตู้พั่งจื่อก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านขึ้นมาวูบหนึ่ง ตอนนี้เองเขาถึงเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมาจริง ๆ

“ผมรู้แล้วว่าตัวเองผิด ทุกคนก็เป็นคนชาติเดียวกันทั้งนั้น พอจะทำเป็นใจดีกันหน่อยได้ไหมครับ ยกโทษให้ผมสักครั้งได้หรือเปล่า? ”

ตู้พั่งจื่อรู้จักนิสัยของลวี่หมิงดี รู้ว่าถ้าเขากล้าหนีกลับไปตอนนี้ เกรงว่าลวี่หมิงคงกล้าต่อยเขาอีกรอบแน่ ๆ ดังนั้นในเมื่อจนตรอกเต็มที เขาเลยทำได้แค่เงยหน้ามองลวี่หมิงด้วยสายตาเว้าวอน หวังว่าอีกฝ่ายจะยอมปล่อยเขาไปสักครั้ง

ตู้พั่งจื่อรู้ดีว่าถ้าเขาทำตามเงื่อนไขการพนันที่พูดไว้ก่อนหน้านี้จริง ๆ อนาคตการงานของเขาต้องพังยับแบบไม่เหลือชิ้นดีแน่นอน ทำให้ในใจเขาลังเลเป็นอย่างมาก

“ใครแม่งเป็นคนชาติเดียวกับแกวะ！ตอนแกคุกเข่าก่อนหน้านั้น ทำไมไม่คิดบ้างล่ะว่าเราเป็นคนชาติเดียวกัน? ”

“ยังจะให้ยกโทษให้แกอีกสักครั้ง? ถ้าฉันเป็นฝ่ายแพ้ล่ะ แกจะยกโทษให้ฉันไหม?”

ลวี่หมิงมองตู้พั่งจื่อที่ทำตัวไม่รู้จักอายด้วยสายตาเบื่อหน่าย ก่อนจะตอบกลับแบบไม่สบอารมณ์ จากนั้นก็พูดขู่เสียงเย็นใส่อีกฝ่ายว่า “ถ้าวันนี้แกไม่พูดตามที่ตกลงกันไว้ ก็อย่าหาว่าฉันไม่ไว้หน้าแล้วกัน！”

พอมองเห็นลวี่หมิงที่กำลังกำหมัดแน่น ตู้พั่งจื่อก็รู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองไม่มีทางเลือกเหลืออยู่อีกแล้ว

ศึกเดิมพันที่เขาเพิ่งตอบตกลงไปต่อหน้าคนมากขนาดนั้น ต่อให้เขาอยากเถียงหรือแก้ตัวก็ไม่มีประโยชน์อะไรทั้งนั้น

“ควอนจียง แกมันไอ้ชาติหมา！”

ตู้พั่งจื่อกัดฟันแน่น ขยับตัวเข้าไปใกล้ควอนจียงแล้วกระซิบพูดออกไปเสียงเบา พอพูดจบยังไม่ลืมหันไปบอกควอนจียงอีกว่า “ไอดอล ผมขอโทษ！ผมถูกบังคับจริง ๆ！”

“ไม่ได้กินข้าวมาหรือไง? พูดให้มันดัง ๆ หน่อย！”

พอเห็นตู้พั่งจื่อพูดเสียงเบาแทบไม่ได้ยิน ใบหน้าของลวี่หมิงก็ฉายแววไม่พอใจขึ้นมา จากนั้นเขาก็ดันข้อนิ้วให้ดังกรอบ ๆ แล้วก้าวเข้าไปใกล้ตู้พั่งจื่ออีกสองสามก้าว แววตาดูยังไงก็พร้อมจะลงมือได้ทุกเมื่อ

“ควอนจียง แกมันไอ้ชาติหมา！”

“ควอนจียง แกมันไอ้ชาติหมา！”

“ควอนจียง แกมันไอ้ชาติหมา！”

พอเห็นท่าแล้ว ตู้พั่งจื่อก็ไม่ลังเลอีกต่อไป ตะโกนลั่นออกมาแบบไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น

สำหรับตู้พั่งจื่อในตอนนี้ เขาไม่มีเวลามานั่งคิดถึงผลที่จะตามมาอีกแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือรีบทำตามเงื่อนไขของการเดิมพันให้จบ ๆ ไปก่อน

พอได้ยินคำพูดของตู้พั่งจื่อ ผู้ชมใต้เวทีต่างก็กลั้นหัวเราะกันไม่อยู่ พากันหัวเราะลั่นออกมา ทำให้ฮอลล์ที่กำลังไลฟ์สดอยู่บรรยากาศกลายเป็นเหมือนสวนสนุกไปในทันที

เสียงหัวเราะที่ฟังดูสนุกสนานเหล่านั้น สำหรับควอนจียงกลับดังเหมือนเสียงเหยียดหยามที่แทงหูซ้ำ ๆ ราวกับฝ่ามือตบกระแทกลงมาบนหน้าเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ทำเอาควอนจียงอดไม่ได้ต้องทำหน้ามืดตึง

ควอนจียงเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าตู้พั่งจื่อจะไร้หลักการขนาดนี้ เมื่อครู่นี้ยังสาบานกับเขาอย่างจริงจังว่าอย่างนั้นอย่างนี้ แต่พอผ่านไปไม่กี่วินาที กลับเปิดปากด่าเขาเสียงดังลั่นแบบไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว

ถึงควอนจียงจะรู้ว่าต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดนี้มันเริ่มมาจากลวี่หมิงก็เถอะ แต่ตู้พั่งจื่อเองก็หนีไม่พ้นความผิดไปด้วยเหมือนกัน เขาจึงจดจำความแค้นนี้เอาไว้ในใจเรียบร้อยแล้ว

ถ้ามีโอกาสในอนาคตเมื่อไหร่ เขาจะไม่มีวันปล่อยลวี่หมิงกับตู้พั่งจื่อรอดไปแน่นอน

ถ้าตอนนี้ตู้พั่งจื่อรู้ว่าควอนจียงแอบเคียดแค้นเขาหนักแค่ไหนล่ะก็ เกรงว่าคงได้เสียใจจนไส้บิดเป็นเกลียวแน่ ๆ

ต้องรู้ก่อนว่าที่เขาแกล้งทำตัวไปยั่วยุใส่ลวี่หมิงนั่น แถมยังไม่กลัวอะไรทั้งนั้น กล้าคุกเข่าให้ควอนจียงกลางไลฟ์สดรายการ 《ราชาแห่งเอเชีย》 แบบนั้น ก็เพื่อจะประจบเอาหน้ากับควอนจียงล้วน ๆ

แต่ผลที่ออกมากลับไม่ใช่แค่ประจบควอนจียงไม่สำเร็จเท่านั้น กลับยิ่งทำให้ควอนจียงเพิ่มแต้มความแค้นต่อเขามากขึ้นไปอีกหลายส่วน

จะว่าไปก็เหมือนสำนวน “ขโมยไก่ไม่สำเร็จแถมยังเสียข้าวสาร”

ใช้มาพูดถึงตู้พั่งจื่อในตอนนี้นี่เหมาะเป๊ะไม่มีผิด

เมื่อคะแนนทั้งหมดประกาศจบ ไลฟ์สดเทปนี้ของรายการ 《ราชาแห่งเอเชีย》 ก็ใกล้จะปิดรายการแล้ว

“ไอดอล! ไอดอล!”

“ของขวัญของฉันล่ะ?”

จังหวะนั้น เด็กผู้หญิงคนเดิมที่เพิ่งสำนึกผิดเมื่อก่อนหน้านี้ รีบวิ่งมาที่ด้านหน้าเวที โบกมือไปมาพร้อมตะโกนเรียกลวี่หมิงเสียงดัง

สำหรับเด็กผู้หญิงคนนั้น เธอเอาแต่คิดถึงเรื่องที่ลวี่หมิงรับปากไว้ว่าหลังร้องเพลงจบ จะให้ของขวัญเธอมาตลอด

ตอนแรกสุด แม้เธอจะตื่นเต้นนิดหน่อยที่อยู่ ๆ ลวี่หมิงจะให้ของขวัญ แต่ก็ยังไม่ได้เก็บมาคิดจริงจังอะไรขนาดนั้น

ทว่าหลังจากกลับไปที่อัฒจันทร์ผู้ชมด้านล่าง แล้วได้ยินคนรอบ ๆ พากันพูดด้วยน้ำเสียงอิจฉาว่า เธอคือแฟนคลับคนแรกที่ลวี่หมิงจะมอบของขวัญให้ด้วยตัวเองเท่านั้นล่ะ หัวใจก็ยิ่งเต้นแรงด้วยความดีใจ ไม่ว่าจะตอนที่ฟังลวี่หมิงร้องเพลงอยู่ก่อนหน้านี้ ใจเธอก็มัวแต่คิดถึงเรื่องของขวัญอยู่นั่นเอง

“โอ้!”

“ขึ้นมาสิ เดี๋ยวฉันเอาของขวัญให้เลย!”

พอเห็นเด็กผู้หญิงคนนั้น ลวี่หมิงก็ถึงกับดีใจจนเผลอตบหน้าผากตัวเองไปที ก่อนจะเชิญเธอขึ้นมาบนเวที แล้วเดินไปหยิบห่อของขวัญที่ดูหนักอึ้งจากในมือพนักงานคนหนึ่งที่เขาสั่งไว้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้

“นี่คือของขวัญสำหรับฉันจริง ๆ เหรอคะ?”

พอเห็นห่อของขวัญที่ห่อแน่นหนาวางอยู่ตรงหน้าตัวเอง เด็กผู้หญิงก็ถลาเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นเต้น ตั้งท่าจะเปิดดูให้รู้กันไปเลยว่าข้างในคืออะไร จะได้เอาไปอวดให้คนข้างล่างอิจฉาเล่น

“ใช่แล้ว!”

“ฉันก็ไม่รู้ว่าเธอตอนนี้อายุเท่าไหร่ อยู่ชั้นไหน เลยให้คนไปซื้อข้อสอบลับหวงกังตั้งแต่ระดับม.หนึ่งยาวไปจนถึงม.หกมาให้ครบทุกชั้น รับรองว่าเธออยู่ชั้นไหนก็มีให้หมด!”

“แต่นี่เป็นแค่ส่วนหนึ่งนะ ที่เหลือฉันให้คนไปส่งถึงบ้านเลย！”

เมื่อครู่เด็กผู้หญิงยังเปิดห่อของขวัญด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวังอยู่เลย แต่พอเห็นภายในแน่นไปด้วยข้อสอบเรียงกันแน่นเอี้ยด สีหน้าที่กำลังตื่นเต้นก็เริ่มหม่นลงทันที ยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็ดันได้ยินคำพูดที่เหมือนแทงตรงกลางใจจากลวี่หมิงเข้าไปอีกชุดใหญ่