ในรายการ

เสียงดนตรีหยุดลง พร้อมกับเสียงปรบมือดังกึกก้องทั่วทั้งฮอลล์

เสียงเชียร์กระหึ่มจากทุกทิศทุกทาง แต่ครั้งนี้กลับเต็มไปด้วยความวุ่นวาย เพราะผู้ชมแต่ละคนตะโกนเรียกชื่อศิลปินต่างกันออกไป จนทำเอาคณะกรรมการต่างหัวเราะกันอย่างกลั้นไม่อยู่

“หลินโส่วจัว!”

“โจวหานจิ้น!”

“จางซีหยาง!”

พวกคุณช่วยตกลงกันสักทีได้ไหมว่าเขาเป็นใคร!

เมื่อเสียงเชียร์เริ่มสงบลง พิธีกรจึงเริ่มจัดการให้ผู้ชมลงคะแนนโหวตให้กับเพลงที่เพิ่งจบไป

หลังการโหวตจบลง บรรดากรรมการในรายการที่ดูจะอดใจรอไม่ไหว ก็เริ่มตั้งคำถามกันทันที โดยคนแรกที่เปิดประเด็นคือหลี่เซียวที่ดูตื่นเต้นมาก

“ตามธรรมเนียมนะคะ คำถามแรกขอแบบตรงไปตรงมา”

“จะพยายามตอบครับ”

เสียงของ ‘ราชันย์ร้อยหน้า’ สั้นกระชับ แต่มีน้ำเสียงที่ฟังดูสงบนิ่ง

หลี่เซียวจ้องเขม็งไปยังราชันย์ร้อยหน้าก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“คุณเป็นศิลปินระดับราชาเพลงหรือเปล่า?”

ราชันย์ร้อยหน้าที่อยู่ใต้หน้ากากตอบกลับมาทันทีว่า

“ไม่ใช่ครับ”

ไม่ใช่ราชาเพลง!?

ผู้ชมต่างเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

ถ้าไม่ใช่ศิลปินระดับราชาเพลง งั้นแปลว่า ‘ราชันย์ร้อยหน้า’ คงไม่ใช่จางซีหยาง และไม่น่าจะใช่โจวหานจิ้น...

แบบนี้โอกาสที่เขาจะเป็นหลินโส่วจัวน่าจะสูงที่สุด?

แต่แน่นอนว่ายังมีความเป็นไปได้ที่ราชันย์ร้อยหน้าอาจไม่ได้พูดความจริง

กฎที่ว่าคำถามแรกต้องตอบตามจริง เป็นแค่ธรรมเนียมของคณะกรรมการที่ตั้งกันขึ้นเอง ศิลปินที่อยู่ภายใต้หน้ากากไม่ได้จำเป็นต้องปฏิบัติตาม

อีกอย่าง ในวงการดนตรี มีนักร้องหลายคนที่มีทักษะการร้องระดับราชาเพลง แต่ยังไม่ได้ตำแหน่งนั้นอย่างเป็นทางการ

เพราะในวงการบันเทิง การจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดไม่ได้อาศัยแค่ความสามารถ แต่ยังต้องพึ่งโอกาสและทรัพยากรด้วย

เหมือนอย่างจางซีหยางที่เคยถูกขนานนามว่ามีฝีมือระดับราชาเพลง แต่เขาก็ต้องพบเจอกับอุปสรรคไม่น้อย ก่อนจะได้เจอกับไป๋ตี้ ผู้ที่เป็นทั้งโอกาสและทรัพยากรสำคัญให้เขาก้าวขึ้นมา

“งั้นคุณเป็นหลินโส่วจัวหรือเปล่า?” เถียนเหว่ยถามด้วยความหวังเต็มเปี่ยม

“ไม่ใช่ครับ” ราชันย์ร้อยหน้าตอบ

หานปัวที่นั่งอยู่ใกล้ๆ พูดขึ้นพร้อมหัวเราะเบาๆ

“คำตอบนี้ก็ไม่ได้หมายความว่าเป็นความจริงเสียทีเดียวนะครับ หลินโส่วจัวเองก็มีความสามารถการร้องที่น่าทึ่งเหมือนกัน”

อิงเหว่ยหัวเราะก่อนจะพูดขึ้นบ้าง

“งั้นผมขอถามคำถามที่เล่นแง่หน่อยนะครับ”

เขาจ้องมองราชันย์ร้อยหน้าอย่างคาดเดา

“คุณคิดว่าตัวเองดังไหมครับ?”

“ก็ถือว่าดังครับ”

ราชันย์ร้อยหน้าตอบอย่างเรียบง่าย

คำว่าดังนั้นตีความได้กว้างมาก แต่หลินจือไป๋ที่อยู่ใต้หน้ากากรู้สึกว่าตัวเองสามารถเข้าข่ายคำจำกัดความนี้ได้อย่างแน่นอน

ในหมู่ผู้ชม บางคนถึงกับถอนหายใจ

“คำถามนี้ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย ศิลปินที่มีชื่อเสียงในวงการมีตั้งเยอะตั้งแยะ!”

“หลินโส่วจัวก็ดังเหมือนกัน”

“ถ้าราชันย์ร้อยหน้าไม่ใช่ราชาเพลง งั้นโอกาสที่เขาจะเป็นหลินโส่วจัวน่าจะสูงที่สุด!”

“แต่ผมไม่กล้าเดาว่าเขาเป็นหลินโส่วจัวแล้วนะ”

“เราโดนหลอกมาแล้วสองรอบ!”

“เข้าใจละ ที่ชื่อว่าราชันย์ร้อยหน้า เพราะเขาเปลี่ยนเสียงได้สารพัดนี่เอง!”

“ถ้าเขาไม่ใช่หลินโส่วจัว งั้นหลินโส่วจัวคงซวยน่าดู ถูกลากมาเกี่ยวแบบไม่รู้ตัว!”

“ว่าแต่จางซีหยางเองก็เพิ่งถูกลากมาโยงเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”

“โถ...กระแสออนไลน์ที่โจมตีเขาก่อนหน้านี้ แถมยังดันเป็นความเข้าใจผิดอีก เล่นเอาพวกนักเลงคีย์บอร์ดอึ้งไปเลย!”

ผู้ชมเริ่มสับสน

คณะกรรมการก็ไปไม่ถูกเหมือนกัน

นี่มันใช่รายการประกวดร้องเพลงจริงหรือเปล่า?

นี่มันเหมือนรายการทดสอบไหวพริบมากกว่า!

ทุกคนทำได้เพียงเชื่อในคำตอบแรกของ "ราชันย์ร้อยหน้า" ที่ยืนยันว่าเขาไม่ใช่ศิลปินระดับราชาเพลง

ด้วยเหตุนี้ ความเป็นไปได้ที่ "ราชันย์ร้อยหน้า" จะเป็นหลินโส่วจัวจึงเพิ่มสูงขึ้น แม้ว่าจะมีโอกาสที่เสียงของเขาจะถูกปรับแต่งให้ฟังดูเหมือนก็ตาม!

“ราชันย์ร้อยหน้า” เล่นใหญ่จริง ๆ

ทุกเพลงที่เขาร้อง เขาใช้เสียงที่แตกต่างกันออกไป!

ไม่เหมือนนักร้องปริศนาคนอื่นที่ต่อให้พยายามเลียนแบบแค่ไหน ก็ทำได้เพียงเสียงเดียว

“เดายากเกินไปแล้ว!”

หลี่เซียวพูดพร้อมจับหัวตัวเองด้วยความปวดหัว

“หรือไม่ คุณช่วยบอกข้อมูลเล็กน้อยกับพวกเราหน่อยได้ไหมครับ ราชันย์ร้อยหน้าครับ?”

“ได้ครับ”

สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือราชันย์ร้อยหน้ายอมตกลง พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า:

“ผมไม่ใช่จางซีหยาง”

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา สีหน้าของคณะกรรมการก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ส่วนผู้ชมต่างก็ตกใจกันถ้วนหน้า

ดูเหมือนว่ากระแสข่าวลือบนอินเทอร์เน็ตจะทำให้ราชันย์ร้อยหน้าไม่พอใจอยู่ไม่น้อย มิฉะนั้นเขาคงไม่เปิดเผยข้อมูลที่จริงจังขนาดนี้

“อย่างที่คิดไว้เลย”

หลี่เซียวพูดติดตลกว่า

“ก่อนหน้านี้ผมยังบ่นในแพลตฟอร์มจี๋กวง เลยว่าจางซีหยางมีอะไรบางอย่างแปลก ๆ ไม่นึกว่าผมจะเข้าใจเขาผิด ที่จริงคนที่ ‘มีพิษ’ ตัวจริงก็คือคุณนี่แหละ!”

“ราชันย์ร้อยหน้าครับ คุณนี่แสบจริง ๆ!”

“จางซีหยางถึงกับต้องรับเคราะห์แทนเลย!”

คณะกรรมการคนอื่น ๆ ก็พากันแซวไปตาม ๆ กัน

หลังจากจบช่วงพูดคุยกับคณะกรรมการ หลินจือไป๋ก็กลับมาที่หลังเวที ซึ่งเซียวหลงเยว่รีบยื่นน้ำให้เขาทันที

หลินจือไป๋ดื่มน้ำด้วยหลอดไปสองสามอึกเพื่อชุ่มคอ จากนั้นเขาก็มองไปที่จอโทรทัศน์หลังเวทีอย่างตั้งใจ เพื่อชมการแสดงของนักร้องคนถัดไป

วันนี้มีนักร้องใหม่สองคนเข้ามาเสริมในรายการ คนแรกชื่อปีศาจกระเบน

อีกคนชื่อนกกาเหว่า

ทั้งคู่เป็นนักร้องชาย

ในส่วนของปีศาจกระเบน หลินจือไป๋ฟังแล้วก็ยังนึกไม่ออกว่าเป็นใคร แต่รู้ได้ทันทีว่าฝีมือของเขานั้นไม่ธรรมดา และน่าจะเป็นนักร้องมืออาชีพที่มีประสบการณ์สูง!

แต่สำหรับนกกาเหว่า เสียงของเขากลับทำให้หลินจือไป๋รู้สึกคลับคล้ายคลับคลา

หลังจากคิดอยู่พักใหญ่ เขาก็นึกออกว่ามันคล้ายกับเสียงของลั่วเยี่ยน นักร้องจากรายการ 《เดอะวอยซ์》!

เสียงของลั่วเยี่ยนเคยถูกโค้ชในรายการ 《เดอะวอยซ์》 อธิบายว่าเหมือน "เสียงไซเรน" เพราะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ซ่อนเร้นได้ยาก

ในคณะกรรมการหลายคนก็เคยเกี่ยวข้องกับรายการ 《เดอะวอยซ์》

โดยเฉพาะหลี่เซียวที่เคยเป็นโค้ชในรายการนี้มาก่อน

ดังนั้นเมื่อได้ยินเสียงของนกกาเหว่า ทุกคนต่างก็เดาอย่างตื่นเต้นทันที:

“ลั่วเยี่ยน!?”

“ใช่คุณหรือเปล่า?”

“เสียงเหมือนมาก!”

“แต่ก็แอบแตกต่างอยู่นิดหน่อยนะ?”

“หรือว่านกกาเหว่าจะเลียนแบบลั่วเยี่ยนเพื่อเล่นใหญ่แบบราชันย์ร้อยหน้า?”

“อ๊ากก!”

“ทั้งหมดนี่มันความผิดของราชันย์ร้อยหน้า!”

“พวกเราเดาไม่ถูกกันหมดเพราะเขานี่แหละ!”

“ก็นี่ไง ก่อนหน้านี้ทิเบตันมาสทิฟฟ์กับเจ้าชายกบยังเลียนแบบเสียงของโจวหานจิ้นเลย!”

..

พูดถึง “ทิเบตันมาสทิฟฟ์” และ “เจ้าชายกบ” สองคนนี้วันนี้ยังคงทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม

แถมยังดูดีกว่าในรอบแรกเสียอีก!

โดยเฉพาะ “ทิเบตันมาสทิฟฟ์”

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่วันนี้ดูเหมือนเขาจะมีอารมณ์ร่วมเป็นพิเศษ ร้องเพลงร็อกสุดคลาสสิกที่ทำให้เวทีแทบลุกเป็นไฟ!

ถัดมา

หงส์ดำขึ้นแสดง

การแสดงของเธอไม่ต่างจากรอบแรกมากนัก ยังรักษามาตรฐานได้อย่างดี

ส่วนคนสุดท้าย แพนด้ายักษ์ การแสดงในวันนี้กลับมีข้อผิดพลาดเล็กน้อยในเพลงแรก

เมื่อทั้ง 7 คนร้องครบแล้ว

พิธีกรหวงลี่เดินขึ้นเวทีพร้อมพูดว่า:

“รอบแรกจบลงไปแล้วครับ ทุกคนคงทราบกันว่ากฎในวันนี้มีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อย เราจะประกาศผลคะแนนของรอบแรก และผู้ที่ได้คะแนนต่ำสุดจะถูกคัดออกจากรายการทันที แต่ก่อนจะประกาศผล ทำไมเราไม่ลองทายกันดูล่ะครับว่า ใครจะได้คะแนนสูงสุดในรอบแรก?”

ใช่แล้ว

ก่อนเริ่มรายการในวันนี้ หวงลี่ได้แจ้งกับผู้ชมไว้แล้วว่ากฎมีการปรับเปลี่ยน โดยผู้ที่ได้คะแนนต่ำสุดในรอบแรกจะต้องออกจากการแข่งขัน

“ฉันคิดว่าเป็นราชันย์ร้อยหน้า!”

อิงเหว่ยพูดเป็นคนแรก:

“ส่วนตัวฉันชอบเพลง ‘เพราะงั้นเลยไม่ได้สระผม’ ของราชันย์ร้อยหน้ามาก!”

“ฉันคิดว่าเป็นทิเบตันมาสทิฟฟ์”

หลี่เซียวพูดยิ้ม ๆ:

“เพลงร็อกของทิเบตันมาสทิฟฟ์วันนี้มันระเบิดมาก!”

“ฉันก็คิดว่าเป็นทิเบตันมาสทิฟฟ์เหมือนกัน!”

หานปัวพูดเสริม:

“ทิเบตันมาสทิฟฟ์ต้องเป็นศิลปินใหญ่แน่ ๆ การแสดงบนเวทีของเขานิ่งมาก!”

“แต่ที่นิ่งไม่แพ้กันคือเจ้าชายกบ”

เถียนเหว่ยแทรกขึ้นมา

“ฉันรู้สึกว่าเจ้าชายกบเหมือนกำลังปิดบังความสามารถอะไรบางอย่าง ทุกอย่างที่เขาทำดูเหมือนง่ายไปหมด!”

จากคำวิเคราะห์ของคณะกรรมการ

แสดงให้เห็นว่าทิเบตันมาสทิฟฟ์ทำผลงานได้อย่างน่าประทับใจมาก!

และผลการจัดอันดับก็พิสูจน์ให้เห็นว่าคณะกรรมการส่วนใหญ่ทายถูก!

ผลการจัดอันดับรอบแรก:

อันดับ 1: ทิเบตันมาสทิฟฟ์

อันดับ 2: เจ้าชายกบ

อันดับ 3: ราชันย์ร้อยหน้า

อันดับ 4: ปีศาจกระเบน

อันดับ 5: นกกาเหว่า

อันดับ 6: หงส์ดำ

อันดับ 7: แพนด้ายักษ์

ผลการจัดอันดับนี้ไม่ได้เกินความคาดหมายของหลินจือไป๋มากนัก

เพราะวันนี้เขาไม่ได้แกล้งเลียนเสียงจางซีหยางต่อ จึงไม่สามารถเกาะกระแสความนิยมของจางซีหยางได้อีก อีกทั้งเพลง “เพราะงั้นเลยไม่ได้สระผม” ก็เป็นเพลงเฉพาะกลุ่ม ไม่ใช่เพลงที่เหมาะกับการแข่งขัน ซึ่งทำให้เสียเปรียบบนเวที แต่หลินจือไป๋ก็พยายามอย่างเต็มที่

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้เสียใจเลย

เพราะเขาไม่ได้มุ่งจะเป็นที่หนึ่งทุกครั้งอยู่แล้ว ในเมื่ออันดับ 6 และ 7 เท่านั้นที่จะถูกคัดออก การได้อันดับ 3 ถือว่าปลอดภัยมาก ขอเพียงรอบสองไม่ผิดพลาดหนัก ก็ไม่มีอะไรต้องกังวล

หลินจือไป๋จึงเลือกที่จะสนุกกับเวทีโดยไม่จำเป็นต้องพยายามเลือกเพลงที่เล่นใหญ่เพื่อหวังอันดับที่สูงขึ้น

หลังจากประกาศผลอันดับรอบแรก

พิธีกรหวงลี่ยิ้มพร้อมพูดว่า:

“งั้นเรามาแสดงความยินดีกับผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านเข้ารอบต่อไปกันครับ และในขณะเดียวกัน เราก็ต้องรู้สึกเสียดายที่ต้องกล่าวอำลาผู้เข้าแข่งขันที่ได้อันดับสุดท้ายอย่างแพนด้ายักษ์ ไม่ทราบว่าแพนด้ายักษ์อยากจะเปิดหน้ากากให้พวกเราได้รู้จักหรือเปล่าครับ? ขอเสียงนับถอยหลังจากทุกคนด้วย!”

5!

4!

3!

2!

1!

ท่ามกลางเสียงนับถอยหลัง แพนด้ายักษ์เลือกที่จะเปิดเผยตัวตน!

เพราะรายการ 《หน้ากากนักร้อง》 นั้นฮอตมาก!

ถึงจะถูกคัดออก แต่การเปิดเผยตัวตนก็ถือเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด เพราะจะช่วยเพิ่มกระแสและการถูกพูดถึงได้!

ชวับ!

หน้ากากของแพนด้ายักษ์ถูกถอดออก!

ทันใดนั้น เสียงอุทานด้วยความตกใจดังลั่นทั่วทั้งฮอลล์!

“ฝานฝาน!”

“ไม่น่าเชื่อ!”

“ฝานฝานคือศิลปินระดับสองที่อายุน้อยที่สุดในฉินโจวเลยนะ แถมยังเคยมีข่าวว่าเขามีโอกาสได้เป็นราชาเพลงอีกด้วย ใครจะไปคิดว่าเขาจะถูกคัดออกตั้งแต่รอบนี้!”

“โธ่!”

“รายการนี้ศิลปินระดับสองต้องกลายเป็นแค่ตัวประกอบใช่ไหม? ทั้งที่ฝานฝานร้องดีมากแท้ ๆ แต่ดูเหมือนในเวทีนี้จะไม่พอเอาเสียเลย!”

“เพราะนักร้องคนอื่นมันโหดเกินไป!”

“เสียงของฝานฝานยังขาดเอกลักษณ์ไปหน่อยนะ ฉันจำไม่ได้เลยว่าแพนด้ายักษ์คือเขา ฉันจำได้แค่ว่าเขาเคยคว้าอันดับหนึ่งในชาร์ตเพลงประจำซีซั่นมาแล้ว!”

“สุดยอดจริง ๆ!”

“ยิ่งทำให้อยากรู้เข้าไปอีกว่าผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ เป็นใคร เพราะถึงขั้นที่ฝานฝาน นักร้องที่มีพรสวรรค์โดดเด่น ยังตกรอบตั้งแต่รอบสอง!”

ท่ามกลางเสียงฮือฮาของผู้ชม

คณะกรรมการก็ตกใจไม่แพ้กัน

“อ๊า!”

“ไม่นึกว่าจะเป็นคุณ!”

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ!”

“คุณปิดบังตัวตนได้เนียนมากจริง ๆ!”

คณะกรรมการบางคนรู้จักฝานฝานอยู่แล้ว

ฝานฝานหยิบไมโครโฟนขึ้นมาพูดด้วยรอยยิ้มเจื่อน ๆ:

“ตอนมารายการ 《หน้ากากนักร้อง》 ครั้งแรก ผมคิดว่าตัวเองน่าจะผ่านเข้ารอบชิงได้ แต่พอเริ่มแข่งขันจริง ๆ ถึงรู้เลยว่าตัวเองเหมือนฮัสกี้ที่หลงเข้าไปในถ้ำหมาป่า นักร้องที่สวมหน้ากากแต่ละคนโหดเกินไปจริง ๆ ดูเหมือนศิลปินระดับสองในรายการนี้จะมีชะตากรรมเป็นแค่ตัวประกอบสินะ...”

มันก็จริง

ตอนมารายการครั้งแรก แพนด้ายักษ์ดูมั่นใจมาก คงคิดว่าตัวเองแกร่งในโลกแห่งความจริง แต่ใครจะคิดว่านักร้องที่เหลือจะมีฝีมือเหนือกว่าเขา

“โอเคครับ”

พิธีกรหวงลี่กล่าวพร้อมรอยยิ้ม:

“ให้เราส่งคุณฝานฝานออกไปพร้อมเสียงปรบมือ และมารอติดตามผลการแข่งขันในรอบสองกันครับ!”

รอบแรกจบลง

รอบสองเริ่มต้นขึ้น

ใครจะผ่านเข้ารอบ? และใครจะต้องถอดหน้ากาก?

ความคาดหวังของผู้ชมเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ เพราะผู้เข้าแข่งขันสองคนก่อนหน้านี้อย่างลู่หยุนในตอนที่แล้ว และฝานฝานในตอนนี้ ต่างก็เป็นศิลปินระดับสอง แต่กลับกลายเป็นแค่ตัวประกอบในรายการนี้

แค่คิดก็รู้ได้เลยว่านักร้องที่เหลืออยู่ต้องมีระดับหนึ่ง หรือไม่ก็เป็นระดับราชาเพลงอย่างแน่นอน!