ในหัวข้อเทรนด์ยอดฮิตบนแพลตฟอร์มจี๋กวง มีการพูดคุยเกี่ยวกับหลินจือไป๋อย่างล้นหลาม

“สามี!”

“หน้าตานี้หล่อเกินต้านจริง ๆ!”

“สามีของฉันหล่อสุด ๆ!”

“หลินจือไป๋? เดี๋ยวนะ… lzb? แซ่หลินขี้อวด?”

“โลกนี้มันไม่ยุติธรรมเลย คนที่เป็นถึงทายาทตระกูลเศรษฐีอยู่แล้ว ทำไมยังหล่อขนาดนี้อีก!”

“เรียนปีสองแต่เป็นประธานสำนักพิมพ์เฉินฮวาแล้ว นี่มันพระเอกในนิยายหลุดออกมาในชีวิตจริงชัด ๆ!”

“ลูกหลานกลุ่มทุนพวกนี้ หน้าตาดีแทบทุกคน เพราะแต่ละรุ่นแต่งงานกับคนหน้าตาดี ทำให้ยีนพัฒนาเรื่อย ๆ แต่นี่หน้าตาหล่อเกินไปแล้ว ต่อให้เทียบกับดาราในวงการบันเทิงก็ยังไม่แพ้เลย!”

“เหมือนหลุดออกมาจากการ์ตูน!”

“พวกเธออวยเขามากเกินไปแล้ว!”

“รูปนี้ต้องแต่งมาชัวร์”

“ฉันไม่เชื่อว่าตัวจริงจะหล่อขนาดนี้”

บางคนเริ่มไม่พอใจ

โดยเฉพาะเมื่อเห็นสาว ๆ ในโลกออนไลน์พากันเรียกหลินจือไป๋ว่า “สามี” ยิ่งทำให้พวกเขารู้สึกอิจฉา

แต่ไม่นาน

ก็มีคนมาคอมเมนต์ใต้หัวข้อว่า:

“ฉันเรียนมหาลัยเดียวกับหลินจือไป๋ ขอยืนยันว่ารูปนี้ไม่ได้แต่ง!”

หลินจือไป๋เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะชิงโจว

แม้เขาจะไม่ค่อยรู้จักใครในมหาลัย แต่คนที่รู้จักเขามีไม่น้อย

ในมหาลัย มักเป็นแบบนี้เสมอ

คนหน้าตาดีไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง ก็มักจะเป็นที่รู้จักกันอยู่แล้ว

พอข่าวของหลินจือไป๋แพร่ออกมา นักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะชิงโจวจึงเข้ามาร่วมพูดคุยในหัวข้อนี้อย่างคึกคัก

“เคยเจอหลินจือไป๋ในมหาลัย”

“ฉันว่าในรูปยังไม่เท่าตัวจริงเลย!”

“โอ้โห!”

“ไม่คิดว่าเขาจะเป็นทายาทรุ่นที่สามของกลุ่มเฉินฮวา!”

“เคยเห็นเขาในมหาลัยหลายครั้ง ไม่มีวี่แววเลยว่าเป็นทายาทเศรษฐี เขาเป็นคนถ่อมตัวมาก ๆ!”

“ใครก็ตามที่สงสัยในหน้าตาของหลินจือไป๋ เงียบไปได้แล้ว”

“ต่อให้ในมหาลัยศิลปะชิงโจวที่เต็มไปด้วยคนหน้าตาดี เขาก็ยังถือว่าเป็นระดับเทพบุตร!”

“ในฟอรั่มของมหาลัยมีโพสต์เกี่ยวกับเขาเยอะมาก”

“แต่ก่อนเราก็ไม่รู้เลยว่าเขาคือทายาทกลุ่มเฉินฮวารุ่นที่สาม”

เมื่อมีนักศึกษามาร่วมพูดคุยมากขึ้น ก็เริ่มมีการโพสต์ภาพถ่ายของหลินจือไป๋ในชีวิตประจำวัน

ดูจากมุมแล้ว น่าจะเป็นภาพที่แอบถ่ายในมหาวิทยาลัย

แต่ถึงจะเป็นภาพแอบถ่าย ใบหน้าของหลินจือไป๋ที่หล่อทุกมุมมองก็ยังทำให้ทุกข้อสงสัยเรื่องหน้าตาของเขาพังทลายลง

สำหรับหลินจือไป๋เอง พอเห็นภาพเหล่านั้นก็อดทำอะไรไม่ได้นอกจากถอนหายใจ

เขาเองยังไม่รู้เลยว่าในมหาลัยมีคนแอบถ่ายเขาเยอะขนาดนี้

เพราะภาพเหล่านี้เอง

ทำให้หัวข้อเทรนด์ยอดนิยมไต่จากอันดับที่สิบขึ้นมาอยู่อันดับที่ห้า

ตอนนี้มีผู้ใช้งานอินเทอร์เน็ตหลั่งไหลเข้ามาร่วมพูดคุยในหัวข้อนี้มากขึ้น

“ดูจากภาพแล้ว: หล่อจริง!”

“หน้าตาระดับนี้สามารถเดบิวต์เป็นดาราได้สบาย”

“แต่เขาไม่ต้องเดบิวต์หรอก ดาราเหล่านั้นก็เป็นลูกจ้างที่ทำงานให้ครอบครัวเขาอยู่แล้ว!”

“ในบรรดารุ่นที่สามของกลุ่มเฉินฮวา หลินจือไป๋หน้าตาดีที่สุดแล้ว สมชื่อจริง ๆ”

“เขาชื่อหลินจือไป๋นะ! เรียกหลินขี้อวดมันไม่ไพเราะเลย!”

“ฮึ! พวกทายาทเศรษฐีพวกนี้ ถ้าไม่ได้ครอบครัวคอยหนุนหลัง พวกเขาก็ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ พวกเธอที่หลงหน้าตาก็คอยอวยกันไปเถอะ”

“จริง!”

“ถ้าเขาไม่ใช่หลานชายของประธานกลุ่มเฉินฮวา จะได้ติดเทรนด์เหรอ?”

“ก็แค่โชคดี เกิดมาในครอบครัวที่ดีเท่านั้นแหละ”

เมื่อมีคนพูดถึงมากขึ้น ก็เริ่มมีเสียงวิจารณ์ในแง่ลบดังขึ้นเช่นกัน

ในโลกนี้มีคนที่ไม่ชอบพวกเศรษฐีอยู่เยอะ

คนกลุ่มนี้ไม่มีทัศนคติที่ดีต่อกลุ่มทุนเลย ยิ่งเห็นว่าหลินจือไป๋เป็นทายาทเศรษฐีและยังหล่ออีก ก็ยิ่งโกรธเข้าไปใหญ่

พวกเขาคิดว่า โลกนี้ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย

“อายุแค่นี้ได้เป็นประธานสำนักพิมพ์เฉินฮวาแล้ว เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับอายุหรือความสามารถใด ๆ ทั้งนั้น มันเกี่ยวแค่เรื่องเดียวคือเขาเกิดมาถูกที่!”

"การจะตัดสินว่าคนคนหนึ่งมีความสามารถหรือไม่ ไม่ควรดูที่ฐานะทางบ้าน"

"และยิ่งไม่ควรดูแค่หน้าตา เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ฟ้ากำหนดมาให้โดยบังเอิญ"

"เกณฑ์ที่แท้จริงในการวัดความสามารถของคนควรอยู่ที่พรสวรรค์ของเขา"

"แล้วถ้าตัดออร่าที่เขาเกิดมาพร้อมฐานะออกไป หลินจือไป๋จะเหลืออะไร?"

"เหอะๆ"

"ก็ไม่มีอะไรเลย!"

"แค่นักศึกษาปีสองอายุ 19 ปี จะไปมีอะไรได้?"

จะเป็นเพราะความอิจฉาหรือข้อเท็จจริงก็ตาม

ในที่สุดหลินจือไป๋ก็กลายเป็นคนดังบนโลกออนไลน์อย่างรวดเร็วด้วยกระแสจากหัวข้อยอดนิยม แม้คำวิจารณ์ที่มีต่อทายาทเศรษฐีคนนี้จะมีทั้งด้านบวกและลบ

แต่...

ในช่วงบ่ายของวันเดียวกัน

ขณะที่มีภาพถ่ายส่วนตัวของหลินจือไป๋ถูกนักศึกษาร่วมสถาบันเผยแพร่ออกมาเรื่อย ๆ บนโลกออนไลน์ ก็มีคนหนึ่งแสดงความคิดเห็นขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจว่า:

"พวกคุณไม่รู้สึกเหรอว่ารูปของหลินจือไป๋ดูคุ้นตามาก ๆ?"

คำพูดนี้ดูเหมือนจะเป็นเพียงคำถามลอย ๆ

แต่ใครจะคิดว่ามันจะจุดประกายให้ผู้ใช้งานจำนวนมากกดถูกใจและแสดงความคิดเห็นตามมา เพราะหลายคนก็รู้สึกเช่นเดียวกัน

"อืม…"

"ไม่ผิดแน่ คุณพูดแบบนี้ฉันก็เริ่มรู้สึกว่ามันคุ้นตาเหมือนกันนะ"

"รู้สึกเหมือนเคยเห็นเขาที่ไหนมาก่อน"

"หรือจะเป็นเพราะเขาหน้าเหมือนดาราคนไหน?"

"หรือไม่ก็เพราะเขาหน้าเหมือนคุณปู่ของเขา ประธานกลุ่มเฉินฮวา?"

"ไม่ใช่"

"ฉันมั่นใจว่าต้องเคยเห็นรูปของเขาที่ไหนสักแห่ง!"

"ไม่งั้นคงไม่รู้สึกคุ้นตาขนาดนี้!"

ถ้ามีเพียงไม่กี่คนที่รู้สึกแบบนี้ก็คงไม่เป็นไร แต่เมื่อคนจำนวนมากเริ่มพูดเป็นเสียงเดียวกัน มันก็เริ่มกลายเป็นประเด็นที่น่าสงสัย

ในตอนนี้

ชาวเน็ตต่างแปลงร่างเป็นนักสืบ

ในที่สุดก็มีคนโพสต์ภาพถ่ายหนึ่งที่ค่อนข้างเบลอขึ้นมา:

"ลองดูนี่สิ พวกคุณไม่คิดว่า หลินจือไป๋กับผู้ชายในรูปนี้ดูคล้ายกันมากเหรอ!?"

"หืม?"

"รูปนี้น่าจะถ่ายในคืนที่จางซีหยางได้แชมป์รายการฉันคือนักร้อง ฉันจำได้ว่าวันนั้นขึ้นข่าวด้วย!"

"ในรูปมีทั้งจางซีหยาง, หลินโส่วจั๋ว, ซุนกู่ และผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่ง"

"ตามข่าวลือ ผู้ชายแปลกหน้าคนนี้ถูกเรียกว่าไป๋ตี้"

"ไป๋ตี้!?"

"เวรเอ๊ย! ไม่แปลกใจเลยที่ฉันรู้สึกว่าคุ้นหน้า!"

"รูปของหลินจือไป๋กับคนที่ถูกเรียกว่าไป๋ตี้ในรูปนี้เหมือนกันเกินไป! ถึงรูปจะเบลอแต่บรรยากาศมันเหมือนกันเด๊ะ!"

"ฉันลองซูมรูปดูสิบเท่า ลองเปรียบเทียบดูสิ"

มีคนซูมภาพถ่ายของผู้ชายที่ถูกลือว่าเป็นไป๋ตี้ในวันนั้น แล้วเอาไปเปรียบเทียบกับภาพถ่ายส่วนตัวของหลินจือไป๋ที่ถูกแอบถ่ายในมหาวิทยาลัย

ทั้งสองภาพมีมุมการถ่ายคล้ายกัน

พอเปรียบเทียบกันแบบนี้ ความเหมือนก็ยิ่งเห็นได้ชัดเจนขึ้น

"เหมือนมาก!"

"ไม่ใช่แค่เหมือน!"

"มันเหมือนกันเป๊ะเลยต่างหาก!"

"ที่แท้คืนที่จางซีหยางได้แชมป์และไปฉลองกับเพื่อน ๆ คนที่ไปด้วยก็คือหลินจือไป๋นี่เอง?"

"และในตอนนั้นข่าวลือบอกว่าผู้ชายคนนี้มีโอกาส 90% ที่จะเป็นไป๋ตี้!"

"ถ้าอย่างนั้น…"

หลังจากที่ชาวเน็ตเปรียบเทียบรูปถ่ายอย่างละเอียดแล้ว ก็เริ่มมีข้อสรุปที่น่าตกใจปรากฏขึ้น:

"ถ้าผู้ชายในภาพถ่ายตอนจางซีหยางฉลองแชมป์คือไป๋ตี้จริง ๆ ไป๋ตี้ก็น่าจะเป็นหลินจือไป๋ ทายาทรุ่นที่สามของกลุ่มเฉินฮวาคนนี้!"

ไป๋ตี้...

หลินจือไป๋...

ทั้งสองชื่อดันมีคำว่า "ไป๋" อยู่เหมือนกัน! นี่จะเป็นแค่เรื่องบังเอิญจริงหรือ?

ไม่! ไม่มีใครเชื่อว่านี่คือเรื่องบังเอิญ!

ในชั่วพริบตานั้น!

ชาวเน็ตแทบระเบิด!

และไม่นานหัวข้อใหม่ก็ติดเทรนด์บนแพลตฟอร์มจี๋กวง

#หลินจือไป๋คือไป๋ตี้

แม้จะเป็นเพียงการคาดเดา แต่หัวข้อนี้พุ่งขึ้นสู่ 10 อันดับแรกของเทรนด์อย่างรวดเร็ว และบังเอิญไปอยู่ใต้หัวข้อ #คุณชายทายาทมหาเศรษฐีที่หล่อที่สุดในประวัติศาสตร์

เมื่อผู้คนคลิกเข้าไปในหัวข้อนี้ ตอนแรกทุกคนยังงง ๆ แต่พอได้เห็นรูปถ่ายเปรียบเทียบที่ถูกนำมาวิเคราะห์…

"โอ้พระเจ้า!"

"คนที่ไปกินข้าวกับจางซีหยางวันนั้นดูเหมือนจะเป็นหลินจือไป๋จริง ๆ!"

"ถ้างั้นหลินจือไป๋ก็คือไป๋ตี้!? ก่อนหน้านี้ก็มีข่าวลือว่าคนในภาพเป็นไป๋ตี้ไม่ใช่เหรอ?"

"คำว่า 'ไป๋' คือคำสำคัญ วงไว้เลยเตรียมออกสอบ!"

"ใช่แน่ ๆ!"

"จริงเหรอ!?"

"ไป๋ตี้ตัวจริงคือหลินจือไป๋ที่เพิ่งติดเทรนด์วันนี้!?"

มีคนเชื่อ!

บางคนยังไม่แน่ใจ!

บางคนก็วิ่งไปถามในพื้นที่ส่วนตัวของจางซีหยาง

บางคนก็พุ่งไปถามในคอมเมนต์ของซุนกู่

หรือแม้แต่ในพื้นที่ของหลินโส่วจั๋ว

แต่ส่วนใหญ่ก็มุ่งไปที่ช่องทางของไป๋ตี้ในจี้กวง พร้อมถล่มคอมเมนต์ด้วยคำถามว่า:

"หลินจือไป๋?"

"ใช่นายหรือเปล่า?"

"ยอมรับมาเถอะ!"

"รูปถ่ายถูกเอามาเปรียบเทียบหมดแล้ว!"

"ไป๋ตี้ นายโดนจับโป๊ะแล้ว!"

"หน้ากากถูกดึงออกหมดแล้ว!"

ในตอนนั้นเอง หลินจือไป๋ที่เพิ่งเตรียมตัวเลิกเรียนก็สังเกตว่าทุกคนในห้องมองมาที่เขาด้วยสายตาแปลก ๆ อีกครั้ง

มันไม่ควรเป็นแบบนี้นี่นา...

เมื่อครู่เขายังคุยกับเพื่อนร่วมชั้นอย่างปกติ สายตาพวกเขาก็เริ่มกลับมาเป็นปกติแล้ว แต่ทำไมพอถึงเวลาเลิกเรียน ทุกคนกลับมองเขาด้วยแววตาแบบนี้อีก?

"มีอะไรกันเหรอ?"

หลินจือไป๋ถามผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งใกล้ ๆ อย่างสงสัย

หญิงสาวคนนั้นมองเขา แล้วก้มมองโทรศัพท์ จากนั้นเงยหน้าขึ้นมองเขาอีก ทำแบบนี้อยู่หลายรอบก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักว่า:

"ไป๋... ไป๋ตี้... อาจารย์ไป๋ตี้ ใช่ไหมคะ?"

เหมือนกระดาษหน้าต่างที่บางใสถูกแทงทะลุทันที

เพื่อนร่วมชั้นทุกคนกรูกันเข้ามา ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและดีใจ

นี่มันต่างจากตอนที่ทุกคนรู้ว่าเขาเป็นทายาทเศรษฐีอย่างสิ้นเชิง

ครั้งนี้ทุกคนดูเหมือนจะคลั่งไคล้จนเกินพอดี

"จริงเหรอ!?"

"ข่าวที่เขาพูดกันเป็นเรื่องจริงเหรอ!?"

"หลินจือไป๋ นายคือไป๋ตี้ใช่ไหม!?"

"แน่นอนอยู่แล้ว!"

"บอกพวกเราเถอะ!"

"ขอลายเซ็นหน่อย!"

"ฉันชอบนายมาก!"

"ฉันรักนาย!"

"ฉันเป็นแฟนคลับนายระดับฮาร์ดคอร์เลยนะ!"

"ฉันเคยด่าฉู่ฉือในออนไลน์เพราะนายด้วย!"

หลินจือไป๋อ้าปากค้าง เขาไม่ได้ตามดูโลกออนไลน์เลยตั้งแต่เช้า หลังจากเห็นข่าวเขาเป็นทายาทเศรษฐี

มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!?

ใครเปิดโปงเรื่องของฉัน? ทำไมแค่ครึ่งวันรู้สึกเหมือนคนทั้งโลกจะรู้ว่าฉันคือไป๋ตี้แล้ว?"

ชีวิตที่สงบสุขของหลินจือไป๋…แตกเป็นเสี่ยง ๆ อย่างสมบูรณ์

และในตอนนี้เอง หลินจือไป๋ยังไม่รู้ว่า ณ วิทยาลัยศิลปะฉินโจว ประตูโรงเรียนถูกห้อมล้อมจนแน่นไปหมด!

นักข่าวจำนวนมากมาพร้อมอุปกรณ์ครบมือ ทั้งกล้องและไมค์ ชนกันอยู่ที่ประตู!

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงเรียนทุกคนต้องออกมาควบคุมสถานการณ์ หวั่นว่านักข่าวจะพยายามบุกเข้าไปในโรงเรียน แม้ว่าพวกเขาเองก็ยังมึนงง เพราะไม่ได้อัปเดตข่าวสารในโลกออนไลน์เหมือนกัน!

ในขณะเดียวกัน

ฝ่ายบริหารของมหาวิทยาลัยก็ตื่นตระหนกกันยกใหญ่!

"ข้างนอกเต็มไปด้วยนักข่าว!"

"มหาวิทยาลัยของเราถูกล้อมไว้หมดแล้ว!"

"ยังมีสื่อใหญ่หลายเจ้าอยู่ระหว่างเดินทางมา พวกเขากำลังขออนุญาตเข้ามาสัมภาษณ์ในมหาวิทยาลัย!"

"สัมภาษณ์เรื่องอะไร!?"

"มหาวิทยาลัยเกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ!?"

อธิการบดีที่กำลังตกใจสุดขีด คิดโดยอัตโนมัติว่าต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นในมหาวิทยาลัย

รองอธิการบดียิ้มแห้ง ๆ ก่อนตอบว่า:

"ไม่ใช่เรื่องอะไรแบบนั้นครับ... แต่เป็นเพราะตัวตนของไป๋ตี้ถูกเปิดโปงแล้ว เขาก็คือหลินจือไป๋ นักศึกษาปีสองของเรา และเป็นหลานชายของหลินเจามู่ ประธานกลุ่มบริษัทเฉินฮวา!"

"ไป๋ตี้!?"

อธิการบดีกลืนน้ำลาย พลางเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

ในฐานะมหาวิทยาลัยสายศิลปะ เหล่าผู้บริหารย่อมเคยได้ยินชื่อเสียงของไป๋ตี้กันมาบ้าง แต่ใครจะคิดว่าคนที่มีชื่อเสียงขนาดนี้จะเป็นแค่นักศึกษาปีสองในมหาวิทยาลัยของตัวเอง? และยังเป็นหลานชายของประธานกลุ่มเฉินฮวาอีก!

"รีบกันนักข่าวไว้ก่อน!"

อธิการบดีรีบลุกขึ้นด้วยความเร่งรีบ

"ท่านจะไปไหนครับ?" รองอธิการบดีกลั้นใจถาม

"ฉันจะไปขอลายเซ็นให้ลูกสาว!" อธิการบดีตอบโดยไม่หันหลังกลับ พร้อมแสดงความตื่นเต้นราวกับแฟนคลับตัวจริง "รู้มั้ยว่าเพลงของไป๋ตี้มีค่าแค่ไหน!"

ถึงแม้ว่า "คุณพ่อผู้แต่งเพลงดัง" คนนี้จะยังไม่ได้ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น แต่ก็นับว่าเป็นตัวท็อปในวงการ!

ผู้บริหารที่เหลือ: "..."

ไม่นาน ทุกคนก็วิ่งตามอธิการบดีไปยังคณะศิลปกรรมศาสตร์ ที่หลินจือไป๋กำลังเรียนอยู่

ในมหาวิทยาลัยศิลปะฉินโจว

การที่มหาวิทยาลัยมีนักศึกษาที่เป็นทายาทของตระกูลมหาเศรษฐีนั้น ไม่ใช่เรื่องที่หาได้ยาก แต่ก็ไม่ได้ถึงกับน่าตื่นเต้นมากขนาดนั้น

แต่การที่ไป๋ตี้ ผู้แต่งเพลงดังระดับประเทศมาเรียนอยู่ที่นี่นี่สิ… เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องปกติ!

ที่สำคัญ… ไป๋ตี้ยังเรียนอยู่ปีสอง!

นี่มันไม่ใช่แค่สมบัติของมหาวิทยาลัย แต่คือ "สมบัติแห่งชาติ" เลยต่างหาก!