เจียงเฉิงส่งคำขอเพลงโปรโมตจากภาพยนตร์ 《ทัพถึงหน้าประตู》 มาให้หลินจือไป๋อย่างรวดเร็ว ซึ่งคำขอของฝ่ายผลิตมีข้อกำหนดหลักเพียงข้อเดียว:

เพลงต้องเชื่อมโยงกับเนื้อเรื่องของภาพยนตร์!

เนื้อเรื่องของภาพยนตร์เล่าถึงชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานตัดสินใจเข้าร่วมกองทัพ และกล่าวคำอำลากับภรรยาที่งดงามก่อนเริ่มต้นชีวิตทหาร

หลายปีต่อมา

ชายหนุ่มกลายเป็นผู้บัญชาการที่มีชื่อเสียง แต่หลังจากที่ได้รับชัยชนะมากมาย เขากลับรู้สึกเหนื่อยล้าและเริ่มอยากจะออกจากทัพ แต่ในช่วงเวลานั้นเอง ศัตรูกลับเริ่มบุกเข้ามาที่เมืองที่เขาตั้งอยู่ การต่อสู้ครั้งใหญ่จึงกลายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้...

《ทัพถึงหน้าประตู》 เป็นชื่อภาพยนตร์

เนื้อเรื่องที่ฝ่ายผลิตส่งมานั้นค่อนข้างกว้าง แต่ก็ไม่ได้ให้รายละเอียดมากเกินไป เพราะยิ่งให้ข้อมูลมากเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้การแต่งเพลงยากขึ้น แต่ในระดับนี้ก็เพียงพอแล้ว

หลินจือไป๋รู้สึกได้รับแรงบันดาลใจทันทีและเริ่มต้นการแต่งเพลง:

"เฟยหงตามคำขอของฝ่ายผลิต แต่งเพลงที่ตรงกับเนื้อเรื่องของภาพยนตร์!"

ทันทีที่เฟยหงได้รับคำสั่ง เธอก็ได้สร้างเพลงขึ้นมาทันที:

"ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับเพลง 《ควันทรายครึ่งเมือง》!"

เพลงนี้เยี่ยมมาก!

เฟยหงใส่ใจมากจนเลือกเพลงของหลิวซื่อ ซึ่งเนื้อเพลงเข้ากับเนื้อเรื่องของภาพยนตร์ได้อย่างดีเยี่ยม และคุณภาพของเพลงก็ไม่แพ้สองเพลงที่ฉู่ฉือเคยแต่งมาก่อนเลย

หลินจือไป๋พอใจมาก

โชคดีที่เพลงที่ฉู่ฉือทำก็เป็นเพลงของหลิวซื่อด้วย จึงไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนสไตล์การร้องของตัวเอง หวังว่าฝ่ายผลิตจะไม่เปลี่ยนตัวนักร้อง

เนื่องจากเป็นงานกำหนดเองของฝ่ายผลิต

โดยปกติแล้วงานประเภทนี้ฝ่ายผลิตจะซื้อแค่คำร้องและทำนอง ส่วนเรื่องของนักร้องจะพิจารณาตามความเหมาะสม ถ้าพวกเขาพอใจในเพลงแต่ไม่ชอบนักร้อง ก็สามารถหานักร้องคนอื่นมาร้องแทนได้ เพราะพวกเขาซื้อแค่ลิขสิทธิ์คำร้องและทำนอง

"เฟยหง เพิ่มแต้มทักษะหน่อย!"

หลังจากที่ละคร《พุ่งทะยาน》 ประสบความสำเร็จ หลินจือไป๋ได้แต้มทักษะเพิ่มเติมและเก็บแต้มไว้ไม่ใช้จนกระทั่งตอนนี้ เขาจึงตัดสินใจใช้แต้มไปกับทักษะร้องเพลงเพื่อเพิ่มทักษะการร้องของตัวเอง

"สำเร็จแล้ว"

ระบบแจ้งว่าเพิ่มแต้มเสร็จสิ้นแล้ว

เมื่อเขาเช็คข้อมูลส่วนตัว

ทักษะการร้องของเขาเดิมอยู่ที่ 42 หลังจากเพิ่มแต้มก็กลายเป็น 43 แม้ว่าจะไม่เพิ่มมาก แต่สำหรับเขาก็ถือว่าเป็นการพัฒนาแล้ว

หลังจากนั้นหลินจือไป๋ก็เริ่มทำเพลง

การทำเพลงไม่นานเกินไป แต่เขาหวังว่าเพลงนี้จะถูกปล่อยในเดือนหน้า เพราะเขาคิดว่าอาจจะคว้ารางวัลที่หนึ่งในฤดูกาลนี้ได้ เนื่องจากเพลง《ขอยืมห้าร้อยปีกับสวรรค์》ได้อันดับหนึ่งในเดือนนี้ ไม่จำเป็นต้องทุ่มเทแรงในการแข่งกันเอง

สามวันต่อมา

เพลงเสร็จสมบูรณ์

หลินจือไป๋ส่งเพลงให้เจียงเฉิง พร้อมกับแนะนำให้รออีกหน่อยก่อนส่งไปยังฝ่ายผลิตในเดือนหน้า เพราะถ้าปล่อยเพลงนี้ในเดือนนี้ก็ไม่สามารถทำกำไรสูงสุดได้ เนื่องจากตอนนี้อันดับหนึ่งเป็นเพลงของเขา และอันดับสองเป็นเพลงของโจวหานจิ้น ซึ่งแต้มก็เกือบจะมั่นคงแล้ว หากปล่อยเพลงในนามของฉู่ฉือในเดือนนี้ ผลลัพธ์ดีที่สุดก็แค่ได้ที่สอง ซึ่งคงไม่สามารถแข่งขันกับเพลงที่มีความเป็นเอกลักษณ์สูงแบบ《帝王之歌》ได้

"สบายใจได้"

เจียงเฉิง หัวเราะเมื่อฟังคำพูดของเขา

"ฝ่ายผลิตเองก็คิดแบบนั้น เพราะเพลงธีมที่จางเผยเหิงจ้างไป๋ตี้ไปแต่งก็ได้ที่หนึ่งในฤดูกาลนี้ พวกเขาหวังว่าเพลงโปรโมตจากฉู่ฉือจะได้ที่หนึ่งเหมือนกัน แต่ว่าในเดือนนี้การแข่งขันค่อนข้างรุนแรง โดยมีไป๋ตี้และโจวหานจิ้นอยู่ในอันดับต้น ๆ ดังนั้นไม่จำเป็นต้องเข้าไปแทรกแซงในเดือนนี้"

"ดีแล้ว"

หลินจือไป๋ พอใจว่าอย่างน้อยเพลงนี้จะได้รับผลประโยชน์ในเดือนหน้า

"จริงสิ"

เจียงเฉิง นึกถึงเรื่องอื่น

"ที่ท้องฟ้าเริ่มถ่ายทำละคร 《Conquer》แล้ว และเลือกนักแสดงนำทั้งหมดเป็นนักแสดงระดับหนึ่ง ฟังว่าพวกเขาต้องการให้หลิวฮวาชิง นักแสดงที่มีชื่อเสียงมาก ๆ มารับบทนำชาย แต่เพราะนักแสดงระดับแถวหน้าของเทียนกวง ไม่เหมาะกับบทนี้เลยต้องเลือกนักแสดงระดับหนึ่งแทน แม้ว่าชื่อเสียงและความนิยมจะด้อยกว่าพวกนักแสดงระดับแถวหน้า แต่นักแสดงที่เลือกก็ดูเหมาะสมกับบทและมีฝีมือการแสดงที่ยอดเยี่ยม"

"อืม"

ละครนี้เพิ่งเริ่มถ่ายทำ ดังนั้น หลินจือไป๋ จึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก

...

วันต่อมา ในกลุ่มผู้ผลิตของภาพยนตร์ 《ทัพถึงหน้าประตู》 แทบทุกวันจะมีคนถามถึงความคืบหน้าของเพลงโปรโมต

"ยังเหลืออีกนานไหม?"

"กลางเดือนแล้วนะ!"

"พวกคุณรีบกันไปไหม? นักแต่งเพลงก็ต้องใช้เวลาในการเขียนเพลง ไม่ใช่ว่าเร่งก็ได้เพลงเสร็จเร็วๆ ได้หรอก ถ้าเขียนเร็วไปก็ไม่สามารถรับประกันคุณภาพได้ แต่ในใบสั่งงานเราก็ระบุไว้ว่าต้องเขียนเสร็จก่อนสิ้นเดือน ไม่อย่างนั้นเดือนหน้าไม่สามารถเข้าชาร์ตฤดูกาลได้ เพลงโปรโมตนี้ต้องเข้าชาร์ตให้ได้ เพื่อดึงความสนใจและความนิยมให้กับภาพยนตร์ของเรา"

"จะทันไหม?"

"หวังว่าได้ครับ"

"เพลงที่ไป๋ตี้แต่งได้ที่หนึ่งในชาร์ตฤดูกาลเลยนะ เพลงโปรโมตจากฉู่ฉือจะได้ที่หนึ่งหรือเปล่า? ดูท่าจะยากไปหน่อยนะ ก็เคยบอกกันว่าการสั่งเพลงเฉพาะจากนักแต่งเพลงมันยากมาก ไม่ใช่แค่เรื่องทำนองเท่านั้น แต่ยังต้องตอบโจทย์การใช้เนื้อเพลงให้ตรงกับภาพยนตร์ด้วย"

"ไม่เป็นไร"

"เราก็ไม่ขอที่หนึ่งหรอก"

"ขอแค่ติดสามอันดับแรกก็พอ"

"เพลงที่ฉู่ฉือเขียนน่าจะติดสามอันดับแรก"

"อย่าลืมว่าแนวนี้เขาถนัดที่สุด คือเพลงโบราณ"

ถึงแม้ว่าฉู่ฉือจะปล่อยเพลงออกมาแค่สองเพลง แต่ทั้งสองเพลงก็สามารถคว้าที่หนึ่งในชาร์ตฤดูกาลได้ ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ทีมผู้ผลิตเลือกเขามา แต่ก็ต้องยอมรับว่าฉู่ฉือยังไม่มีประสบการณ์ในการทำเพลงสำหรับภาพยนตร์ เพราะฉะนั้นทุกคนก็ยังไม่แน่ใจว่าผลงานจะออกมาเป็นอย่างไร จึงลดความคาดหวังลงไป

ในขณะที่การพูดคุยในกลุ่มยังคงดำเนินไปอยู่นั้น

โปรดิวเซอร์ในกลุ่มได้ส่งข้อความไปว่า:

"เพลงของฉู่ฉือส่งมาแล้ว ตอนนี้ฉันและผู้กำกับกำลังจะฟังกันอยู่ เดี๋ยวผลลัพธ์จะพูดในกลุ่ม"

ทันใดนั้น กลุ่มก็เต็มไปด้วยเสียงตื่นเต้น

โปรดิวเซอร์วางโทรศัพท์ลงแล้วหันไปมอง เกาซิงเยว่ และพูดว่า:

"พวกนี้ก็ถามในกลุ่มทุกวันอยู่แล้ว แต่เพลงของฉู่ฉือเขียนเสร็จเร็วมาก ใช้เวลาแค่ครึ่งเดือนเอง"

"ไม่รู้ว่าจะออกมาเป็นยังไง"

เกาซิงเยว่ยังคงรู้สึกกังวล

โปรดิวเซอร์สูดหายใจลึกๆ แล้วพูดว่า:

"เอาเถอะ ฟังไปก่อน ถ้าไม่พอใจก็สามารถให้เขาแก้ไขได้เลย อย่างน้อยการที่ฉู่ฉือเขียนเสร็จเร็วก็ยังดี เพราะเราสามารถขอให้เขาแก้ไขได้หากไม่ถูกใจ"

เกาซิงเยว่พยักหน้า

ทั้งสองคนอยู่ในบ้านของโปรดิวเซอร์ ซึ่งมีเครื่องเสียงคุณภาพสูง พวกเขาเชื่อมต่อกับอุปกรณ์และเริ่มเล่นเพลง

คำร้อง: ฉู่ฉือ

ทำนอง: ฉู่ฉือ

เรียบเรียง: ฉู่ฉือ

นักร้อง: ฉู่ฉือ

ชื่อเพลง: ควันทรายครึ่งเมือง

เสียงเครื่องดนตรีเริ่มดังขึ้น

ตามมาด้วยเสียงร้องของฉู่ฉือ

"บางครั้งความรักก็เหมือนกับเหยียบด้ายกระดาษขาด ผลลัพธ์ที่ได้กลับเป็นแค่สายที่อยู่ในมือ บางครั้งความเกลียดก็เหมือนวงกลมที่ไม่สามารถหลุดพ้นจากความแค้นได้ ต้องจ่ายด้วยเลือดเพื่อให้คำมั่นสัญญาทำให้สำเร็จ…"

อืม?

โปรดิวเซอร์เริ่มทำตาเป็นประกาย

เกาซิงเยว่ ก็รู้สึกสะดุดเล็กน้อย

ตอนแรกที่พวกเขาคิดถึงเพลงโปรโมตนี้ พวกเขาคิดว่าจะต้องเป็นเพลงที่เต็มไปด้วยความยิ่งใหญ่และกล้าหาญ แต่กลับกลายเป็นว่าเพลงนี้เสียงร้องของฉู่ฉือค่อนข้างจะนุ่มนวลและลึกซึ้ง ซึ่งไม่เหมือนกับสิ่งที่พวกเขาคาดหวังไว้เลย แต่เนื้อหาของเพลงกลับมีความลึกซึ้งและเต็มไปด้วยความหมายที่มีคุณค่า

แต่เพลงนี้...

เขียนแบบนี้ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ?

"บางครั้งความรักก็เหมือนความทุกข์ที่ไม่อาจหวนคืนมา พระจันทร์ที่อยู่ข้างหน้าต่างกลายเป็นจันทร์เสี้ยว บางครั้งความแค้นก็ซ่อนอยู่ในใจแต่ไม่อาจพูดออกมา เปลี่ยนพายุหิมะให้เป็นดาบและดาบ ทั้งหมดเพื่อทำตามคำมั่นที่ตั้งใจไว้ ในความโกลาหลนี้ ความดีและความชั่วจะยังคงแยกจากกันได้อย่างไร เม็ดทรายลอยละลิ่วและควันไฟก่อความปั่นป่วนในใจ…"

เสียงทำนองไหลลื่นไป

โปรดิวเซอร์เริ่มรู้สึกล่องลอยในอารมณ์

เกาซิงเยว่ ก็มองไปที่เนื้อเพลงอย่างตั้งใจ รู้สึกเหมือนถูกอะไรบางอย่างสะกิดต่อม เขาคิดว่าไม่จำเป็นต้องทำให้มันยิ่งใหญ่ แต่เพียงแค่ใช้จังหวะที่หนักแน่นในการสะท้อนความเป็นสงครามและผลกระทบที่มีต่อลิขิตของมนุษย์ ก็สามารถสร้างความรู้สึกที่เขาต้องการได้!

ไม่ใช่...

เพลงที่ฉู่ฉือเขียนนี้กลับดีเกินคาด มันดีกว่าที่เขาคิดไว้อีก นี่ไม่ใช่แค่เพลงที่พูดถึง "สงครามและสันติภาพ" ในเชิงปรัชญาและลึกซึ้ง แต่การที่นักร้องถ่ายทอดออกมาแบบเยือกเย็น ไม่เกรี้ยวกราดหรือเสียงดัง มันเหมือนกับการแสดงท่าทางของผู้ชมที่ขี้เกียจซึ่งรอการต่อสู้ที่กำลังจะเกิดขึ้น มันตรงข้ามกับท่าทางที่เต็มไปด้วยความกระหายสงคราม และท่าทางที่เย็นชาและไม่สนใจนี้ยิ่งทำให้ความโหดร้ายและเย็นชาของสงครามยิ่งเด่นชัดขึ้น!

ในขณะนั้น

เสียงท่อนร้องเริ่มขึ้น

เหมือนกับว่าทะเลทรายและควันไฟลุกโชนขึ้นมา อารมณ์ทั้งหมดในเพลงพุ่งขึ้นในช่วงนี้ ความแตกต่างระหว่างเสียงธรรมดากับเสียงสูงชัดเจนขึ้นในคำทุกคำ:

"ควันทรายครึ่งเมือง

ทัพมาถึงหน้าประตู

แสงเพลิงเสียงโลหะ

สู้เพื่อใครกันนะ

หนึ่งนายพล หัวใจหมื่นศพ

ผมขาวถูกส่งไปพร้อมกับผมดำ

ควันทรายครึ่งเมืองลงไปตามลม

มือยังมีความคิดถึงหนึ่งเส้น

แค่หวังกลับบ้าน ถอดเกราะ

และสามารถยกชาถ้วยร้อนที่คุณชงให้..."

เกาซิงเยว่มองไปที่ประโยค "หนึ่งนายพล หัวใจหมื่นศพ" รู้สึกเหมือนกับสมองของเขาถูกฟ้าผ่า คำนี้ชัดเจนเป็นประโยคที่เขาต้องการใช้ในธีมของภาพยนตร์!

ในโลกนี้ไม่มีราชวงศ์ถัง

และคำว่า "หนึ่งนายพล หัวใจหมื่นศพ" นี้มาจากบทกวีของเฉาซงในสมัยราชวงศ์ถัง ซึ่งเป็นกวีที่มีโด่งดังตลอดกาล:

"อย่าพูดถึงเรื่องการแต่งตั้งเป็นเจ้า การประสบความสำเร็จของนายพลนั้นต้องแลกกับศพหมื่นศพ!"

ในโลกนี้ไม่มีบทกวีนี้และเกาซิงเยว่ ก็รู้สึกประทับใจมากกับคำนี้ ขณะที่ฉู่ฉือยังสามารถนำชื่อภาพยนตร์ทัพถึงหน้าประตูมาผสมผสานเข้ากับท่อนร้องในเพลงได้อย่างสมบูรณ์แบบ โดยไม่ดูฝืนหรือจงใจแม้แต่น้อย!

"ครึ่งเมืองควันทราย

เลือดน้ำตาร่วงหล่น

ม้าบาดเจ็บขาดเกราะ

ลุยไปทั่วแผ่นดินแดง

วิหคเกิดใหม่กลับมาที่เตียงเก่า

นำดอกไม้เดือนสองมาให้คุณ..."

เพลงจบลงเกาซิงเยว่ยอมรับว่า ก่อนหน้านี้เขาคิดอยู่ในหัวว่าคุณภาพของเพลงฉู่ฉือจะเป็นอย่างไร และมันจะมีความแตกต่างจากเพลงไป๋ตี้ที่ชื่อขอยืมห้าร้อยปีกับสวรรค์อย่างไร แต่ตอนนี้เขาไม่สนใจแล้ว เพราะเขาชอบเพลงนี้จากใจจริง!

เพลงของไป๋ตี้เป็นเพลงที่สมบูรณ์แบบสำหรับจักรพรรดิ!

แต่เพลงของฉู่ฉือคือเพลงที่เหมาะที่สุดสำหรับภาพยนตร์ของเขา!

เกาซิงเยว่เป็นผู้กำกับที่มีความหลงใหลในศิลปะ เขากำลังสร้างภาพยนตร์ทัพถึงหน้าประตูไม่ใช่เพื่อสรรเสริญสงคราม แต่เพื่อหวังถึงสันติภาพ!

เหมือนกับตัวละครหลักในภาพยนตร์

ตัวละครหลักไม่ได้ต้องการที่จะเป็นผู้ปกครอง

เขาแค่หวังกลับบ้านและถอดเกราะทิ้งไป และยังสามารถยกชาถ้วยร้อนที่ภรรยาชงให้ได้ เพลงของฉู่ฉือเน้นย้ำประเด็นนี้อย่างชัดเจน: "สู้เพื่อใคร? ผมขาวถูกส่งไปพร้อมกับผมดำ? วิหคเกิดใหม่กลับมาที่เตียงเก่า นำดอกไม้เดือนสองมาให้คุณ…"

"เอานี่แหละ!"

เกาซิงเยว่ตัดสินใจทันที

โปรดิวเซอร์หัวเราะ "ผมก็คิดเหมือนกัน เราไม่จำเป็นต้องไปแข่งกับเพลงของไป๋ตี้ ความเหมาะสมสำหรับของเราคือดีที่สุด"

แค่หลีกเลี่ยงการเปรียบเทียบกับคู่แข่งก็พอ

เพลงนี้จะฉายแสงในเดือนหน้า!