บทที่ 193 มหาปราชญ์ การไปเยือนสวรรค์ครานี้ หากไปแล้วไม่หวนกลับ...

ฟุ่บ!

ห้องไลฟ์สดเงียบกริบ!

"ฉัน...ฉัน..."

สีหน้าของซุนเฉินเปลี่ยนไปอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย และพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

ไม่ถูกสิ!

ทำไมเรื่องนี้ถึงวกกลับมาเข้าตัวเขาได้ล่ะ?

น้องสาวพ่างหู่ยิ้มหยัน "หึ คนที่อยากดูฉันเต้นก็คือนาย..."

"คนที่พาลูกพี่ลูกน้องกลุ่มนี้มาเอะอะโวยวายในห้องไลฟ์สดของฉันก็คือนาย..."

"พอตอนนี้ฉันตกลง นายกลับมาลังเลซะงั้น?"

"ทำไมล่ะ?"

"กลัวแพ้เหรอ...?"

สีหน้าของน้องสาวพ่างหู่อ่อนลง ก่อนจะยิ้มแย้มอย่างเป็นมิตร

"กลัวแพ้มันก็แก้ง่ายนิดเดียว นายแค่พูดดังๆ สามครั้งว่า 'ฉันซุนเฉินไม่ใช่ลูกผู้ชาย...'"

"พี่สาวคนนี้ก็ใช่ว่าจะปล่อยนายไปไม่ได้หรอกนะ..."

"ใช่ไหมพวกเรา?!"

น้องสาวพ่างหู่เชิดหน้าขึ้น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงดังกังวาน

"ฮ่าๆๆ! ถูกต้อง! น้องสาวพ่างหู่พูดถูก!"

"สนับสนุน! ต้องสนับสนุน! แม่งเอ๊ย หมั่นไส้ไอ้หมอนี่มาตั้งนานแล้ว..."

"กร่างเกินไปแล้ว!"

"เลเวล 50 แล้วไงวะ? ถึงฉันจะเลเวล 35 แต่น้องสาวพ่างหู่วางใจได้เลย ถ้าต้องแข่ง PK จริงๆ พวกเราก็ไม่ป๊อดหรอก!"

ช่องแชทระเบิด

ซุนเฉินถูกคำพูดสองประโยคของพ่างหู่ยั่วโมโหจนหน้าแดงก่ำ

เขาพูดด้วยความโกรธทันที "ได้! ฉันจะบอกอะไรให้นะเสี่ยวพ่างหู่ ถึงตอนนั้นเธออย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน!"

เมื่อน้องสาวพ่างหู่เห็นซุนเฉินตกลง มุมปากของเธอก็ปรากฏรอยยิ้มทันที

"ฉันไม่เหมือนผู้ชายเหม็นโฉ่บางคนหรอกนะ ที่พอกินจนอิ่มหนำสำราญแล้วก็ใส่กางเกงทำเป็นไม่รู้จักกัน..."

"ฉันไปทำเป็นไม่รู้จักคนอื่นตอนไหนกัน..."

ซุนเฉินทำหน้ามึนงง

เดี๋ยวนะ???

เธอจะแข่ง PK ก็แข่งไปสิ... ทำไมต้องพูดอะไรที่ฉันฟังไม่รู้เรื่องด้วย...

...

เมื่อเห็นว่าซุนเฉินและหญิงสาวฝั่งตรงข้ามตกลงกันเรียบร้อยแล้ว

ในห้องไลฟ์สด

ซุนเฉินรู้สึกว่าในที่สุดเขาก็กู้หน้าตัวเองกลับมาได้นิดหน่อย

เขาหัวเราะเบาๆ แสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจแล้วพูดว่า "อะแฮ่ม พวกเรา ต่อไปฉันจะเป็นทัพหน้าเอง..."

"พวกนายก็แค่ตามหลังฉันมาแล้วคอยเปย์ของขวัญยิบย่อยก็พอ!"

"เดี๋ยวพวกเราก็ชนะใสๆ แล้ว"

"พวกเราจะให้ฝั่งนู้นเต้นให้ดู!"

"เป็นไงล่ะ?!"

"บอกฉันมาดังๆ ว่า มั่นใจไหม!!!"

ซุนเฉินเริ่มตะโกนปลุกขวัญกำลังใจเสียงดัง

ทว่าสิ่งที่ซุนเฉินคิดไม่ถึงเลยก็คือ...

ภายในห้องไลฟ์สดกลับเงียบกริบราวกับเป่าสาก

ให้ตายเถอะ

ชาวเน็ตแต่ละคนต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก สีหน้าล้วนพิลึกพิลั่นอย่างถึงที่สุด

【Lv30 นักรบคลั่ง (ปวดใจอย่างยิ่ง): "อะแฮ่ม ลูกพี่ครับ พี่ก็รู้ว่าผมเป็นคนซื่อๆ ถึงจะอยากหลอกพี่มากแค่ไหน แต่ครั้งนี้ผมไม่มีความมั่นใจเลยจริงๆ..."】

【Lv14 ราศีธนู: "ใช่ๆ ไม่มั่นใจเลยสักนิด ลูกพี่ลุยเองเลยนะฮะ..."】

【Lv11 จันทราเดือนเก้า (ตบหน้าผาก ตกใจสุดขีด): "อ๊ะ! ผมเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันนี้แม่ผมแต่งงาน... ผมต้องโทรหาแม่ก่อนนะ ลูกพี่ตามสบายเลย!"】

【Lv22 นักเลงไร้ใจ (ตกตะลึง): "ซี๊ด ! บังเอิญไปไหมเนี่ย?! ผมก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันนี้พ่อผมแต่งเมียใหม่ เมนต์บนรอผมด้วย เราไปพร้อมกันเลย!!"】

ชาวเน็ตแต่ละคนตอบสนองกันไวขนาดไหนน่ะเหรอ!

พวกเขาไม่ใช่ซุนเฉินนะ แต่ละคนไม่ได้ 'อยู่ในภวังค์' เสียหน่อย...

ดูไปดูมา พวกเขาก็พบด้วยความตกตะลึงว่า...

เชี่ยเอ๊ย!

ดูเหมือนจะมีอะไรทะแม่งๆ นะ!!!

ซุนเฉินกับน้องสาวคนนี้ เหมือนจะมีซัมติงกันนะ!!!

โดยเฉพาะประโยคที่น้องสาวพูดเมื่อกี้ว่า 'ใส่กางเกงแล้วทำเป็นไม่รู้จักกัน'...

ยิ่งเป็นการตอกย้ำข้อสันนิษฐานในใจพวกเขากันไปใหญ่

ทำให้พวกเขามโนภาพเรื่องราวความรักน้ำเน่าที่สะเทือนฟ้าสะท้านดินและทำให้เหล่าภูตผีต้องร่ำไห้ขึ้นมาได้ในพริบตา!

จากการแข่ง PK ประจำวัน เปลี่ยนเป็นฉากน้องสาวฉีกหน้าผู้ชายเฮงซวยซุนเฉินในเสี้ยววินาที...

จิตวิญญาณนักเผือกของชาวเน็ตจะทนไหวได้ยังไงกัน

พวกเขาตื่นเต้นซะจนเนื้อเต้นกันไปหมด!

และแล้ว... ก็เลยเกิดฉากด้านบนนี้ขึ้นมา!

...

"เดี๋ยวนะ???"

"พวกนาย???"

ซุนเฉินอึ้งกิมกี่... หันขวับไปมองพี่น้องกลุ่ม 7 ของตัวเองอย่างแข็งทื่อ

ทว่าไอ้พวกที่เมื่อกี้ยังส่งเสียงเชียร์กันอย่างสนุกสนาน

พอพบว่าฝ่ายตรงข้ามอาจจะเป็นว่าที่พี่สะใภ้ของตัวเอง

ก็พากันแกล้งหูหนวกตาบอดขึ้นมาทันที

【Lv7 ทะเลเงินในวันวาน: "อะแฮ่ม วันนี้อากาศดีจังเลยน้า..."】

【Lv4 หมูป่ากินรำละเอียดไม่ได้: "ใช่ๆ ใครจะอยากดูสาวเต้นยั่วยวนกัน? นายอยากดูเหรอ?"】

【Lv12 อย่าเสียเวลาวัยหนุ่มของฉัน: "ฉันไม่ดู! นายดูล่ะ?"】

【Lv14 น้ำตาหมีขั้วโลก: "ฉันก็ไม่ดู คนที่รอดูสาวเต้นยั่วยวนน่ะใช่คนดีที่ไหนกัน?"】

【Lv30 เด็กผีต่างดาว: "ถูกต้อง! คนดีๆ ที่ไหนเขาดูสาวเต้นยั่วยวนกันล่ะ..."】

ไอ้พวกนี้แต่ละคนพากันมองบนฟ้า

บนหน้าผากแทบจะสลักตัวอักษรตัวโตๆ ไว้เลยว่า ไม่เกี่ยวกับฉัน!

เรื่องหักหลังลูกพี่อะไรนั่น...

อะแฮ่ม เมื่ออยู่ต่อหน้าคนที่มีโอกาสเป็นว่าที่พี่สะใภ้ พวกเขาก็ไม่มีความรู้สึกผิดบาปในใจเลยสักนิด โอเคไหม?!

ซุนเฉินทำหน้ามึนตึ้บ "..."

ในแววตาอันชาญฉลาดราวกับสุนัขฮัสกี้ กลับปรากฏแววครุ่นคิดขึ้นมาเล็กน้อย

เดี๋ยวก่อน...

มันผิดพลาดตรงขั้นตอนไหนกันนะ...?

ยอดเยี่ยม!

คิดไม่ออกเลยสักนิด!

ฉันนี่มันเก่งจริงๆ!

"อะแฮ่ม ลูกพี่ เราอย่าฝืนตัวเองเลย..."

เจียงเฟิงทนดูต่อไปไม่ไหว จึงรีบกระแอมเบาๆ แล้วปลอบใจว่า "ทุกเรื่องต้องมองในแง่ดีเข้าไว้ จริงไหมครับ?"

ซุนเฉินตาเป็นประกาย "หมายความว่าไง?"

เจียงเฟิงแสร้งทำเป็นวางมาดพูดว่า "พี่ลองคิดดูสิ พี่เป็นอันดับหนึ่งของฝ่ายนั้น ไม่ผิดใช่ไหม?"

ซุนเฉินพยักหน้ารัวๆ ราวกับไก่จิกข้าวสาร "ไม่ผิด!"

เจียงเฟิงตบมือฉาดใหญ่ "นั่นไงล่ะ! ตอนนี้ฝั่งนู้นเสียอันดับหนึ่งไปอย่างน่าเสียดาย ถึงจะแข่ง PK..."

"ลูกพี่จะแพ้ได้ยังไง?"

"ไม่มีทางแพ้อยู่แล้ว!"

เจียงเฟิงปรับสีหน้าให้จริงจัง "ลูกพี่!"

"ถึงแม้วันนี้พี่จะต้องสู้เพียงลำพัง แต่ก็เหมือนอย่างที่เขาว่า ต่อให้มีทหารนับพันม้าหมื่นตัว ข้าก็ขอเผชิญหน้าเพียงผู้เดียว!"

"ศึกครั้งนี้ ต่อให้ฝั่งนู้นจะรวมตัวอันดับสองถึงอันดับสิบมา แล้วยังไงล่ะ?!"

"ขอถามหน่อยเถอะ! ลูกพี่ของผมจำเป็นต้อง... หลบเลี่ยงความคมคายของเธอด้วยเหรอ?!"

แน่นอนว่าไม่หวั่นอยู่แล้ว!!!

ซุนเฉินถูกคำพูดไม่กี่ประโยคของเจียงเฟิงปั่นจนเลือดลมสูบฉีด

ทั้งร่างคึกคักขึ้นมาราวกับฉีดเลือดไก่ทันที!

ไม่เลว!

ฉันแม่งเป็นอันดับหนึ่งนะเว้ย!

จะไปกลัวห่าอะไร!

เต้นยั่วยวนเหรอ?

นั่นมันคืออะไร?

ไม่รู้เว้ย!

ลุยก็จบเรื่องแล้ว!

"นี่! พวกนายเสร็จหรือยัง...?"

น้องสาวพ่างหู่เห็นว่าฝั่งเจียงเฟิงจัดประชุมปลุกระดมกันไม่จบไม่สิ้นสักที

จึงพูดด้วยความรำคาญใจทันทีว่า "ถ้าจะแข่งก็รีบแข่ง ถ้าไม่แข่งก็ให้ซุนเฉินมา..."

"น้องสาว! ใกล้เสร็จแล้วครับ..."

เจียงเฟิงรีบตอบกลับ "แป๊บเดียวนะ ขาดอีกนิดเดียว เธอวางใจได้เลย... ฉันหลอก... ถุย ฉันปรึกษากับลูกพี่เรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวจะกดรับเดี๋ยวนี้แหละ!"

สิ้นเสียง

เจียงเฟิงมองซุนเฉินที่มีใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะตะโกนเสียงดังอย่างฮึกเหิม "ลูกพี่ !!"

"ฉันอยู่นี่!"

"ศึกครั้งนี้ หากไปแล้วไม่หวนกลับ..."

ซุนเฉินพูดด้วยความตื่นเต้น "ก็ไม่ต้องหวนกลับ!"

ยอดเยี่ยม!

สมบูรณ์แบบ!

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง!

การแข่ง PK เริ่มต้นอย่างเป็นทางการ!

【สตรีมเมอร์ 'เจียงเฟิงสายเปย์' vs สตรีมเมอร์ 'เสี่ยวถู่เฝยพ่างหู่'!】

【ระยะเวลาแข่ง PK: 10 นาที!】

【หลอดเลือด: 0:0!】