ผลของการติดเทรนด์บนโซเชียลออกมาอย่างรวดเร็ว ไม่นานชาวเน็ตทั่วฉีโจวก็รู้กันหมดว่าหลินจือไป๋เขียนเพลงเดียวกันให้ฉีเจียนเจียกับเย่อิง

เล่นลูกไม้ใช้ทำนองเดียวกัน แต่แต่งเนื้อสองแบบ!

แม้แต่คนทั่วไปที่ไม่ใช่แฟนคลับยังตกตะลึงกับการกระทำครั้งนี้ของหลินจือไป๋ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงแฟนคลับของสองราชินี

ต้องรู้ไว้ว่า ก่อนหน้านี้ แฟนคลับของฉีเจียนเจียและเย่อิงต่างคาดหวังว่า

อาจใช้คุณภาพของเพลงที่หลินจือไป๋แต่งให้ทั้งสอง มาเป็นตัววัดน้ำหนักว่า ระหว่างฉีเจียนเจียกับเย่อิง ใครจะมีความสำคัญในใจของเขามากกว่ากัน แต่ไม่คิดว่า “เจ้าสมุทร” คนนี้จะใช้กลยุทธ์แบบเจ้าเล่ห์เช่นนี้!

บนโลกออนไลน์ถกเถียงกันสนั่น!

“โอเคเลย เพลงเดียวใช้สองเนื้อร้อง เหมือนหลินจือไป๋จะรู้ทันความคิดของแฟนคลับสองฝ่าย จงใจแบ่งความเท่าเทียม”

“อันนี้ตัดสินยากมาก!”

“ยังไงก็เพลงเดียวกัน!”

“ก็จริง แต่เนื้อร้องต่างกัน!”

“ในเมื่อเนื้อร้องก็เป็นหลินจือไป๋เขียนเหมือนกัน เราคงต้องดูว่าชอบเนื้อร้องไหนมากกว่าล่ะนะ ถึงจะตัดสินได้ว่าเขาให้ความสำคัญใครมากกว่ากัน”

“มีเหตุผล!”

“คงได้แค่วิธีนี้จริงๆ”

“ส่วนตัวชอบเนื้อร้องของ ‘เพลงนับพัน’ มากกว่า”

“แสดงว่าเธอยังเด็กหรือเปล่า ฉันว่าคนที่อายุมากหน่อยน่าจะชอบ ‘หอบฝัน’ มากกว่า”

เนื้อร้องหรือ?

ในไลฟ์สตรีม

พอเห็นมีบางข้อความในคอมเมนต์แสดงความเห็นแนวนี้ หลินจือไป๋ก็ยิ้มแล้วพูดว่า “ทุกคนอาจจะไม่รู้ เนื้อร้องสองเพลงนี้ไม่ได้เป็นผมที่จัดให้ แต่เป็นฉีเจียนเจียกับเย่อิงที่พอเห็นเนื้อร้องทั้งสองเพลงแล้วเลือกเอง”

คนดู: …

แฟนคลับเย่อิง: …

แฟนคลับฉีเจียนเจีย: …

นี่แหละที่เรียกว่าไม่รับเผือกร้อนเต็มๆ เพลงเป็นเขาแต่ง ราชินีเป็นเขาที่เข้าหา แต่สุดท้ายเขาไม่รับอะไรเลย แม้แต่เนื้อร้องก็ให้สองคนเลือกกันเอง!

ฉันทำได้แค่บอกว่าสุดยอดจริงๆ

บรรพจารย์เปิดคลาสเถอะ ฉันจะนั่งฟังแบบคุกเข่าเลย

นี่คือเทคนิคเสิร์ฟน้ำให้สองราชินีระดับเทพจริงๆ

ไม่เพียงแต่ควบคุมสองราชินีได้อยู่หมัด ยังเล่นงานแฟนคลับของทั้งสองฝั่งอย่างอยู่หมัดด้วย!

สองฝ่ายเจอแบบนี้ก็ไม่มีอะไรจะพูดจริงๆ

เพราะพอลองหาเหตุผลไปมาก็เจอว่ามันโบ้ยกลับไปที่ตัวศิลปินทั้งนั้น ไม่พัวพันไปหาตัวหลินจือไป๋เลย!

คิดไปคิดมา

สุดท้ายพบว่า

เรื่องนี้กลายเป็นศึกประชันพลังเสียงหรือสไตล์ของฉีเจียนเจียกับเย่อิงแทน

เพราะสองเพลงนี้ใช้ทำนองเดียวเป๊ะ เพียงแต่เนื้อร้องต่างกัน สไตล์ต่างกัน วิธีร้องก็ต่างกัน

นี่เป็นผลจากธีมเนื้อเพลงที่ต่าง

‘หอบฝัน’ ของฉีเจียนเจีย เนื้อเพลงไล่ไปทางภาษากวี เน้นอารมณ์ลึกซึ้ง เหมือนคนที่ผ่านโลกหนักมาจนเชี่ยวชาญชีวิต

“แสงอาทิตย์ยามเย็นไม่มีที่สิ้นสุด แต่น่าเสียดายที่แสงสุดท้ายมีแค่เสี้ยวหนึ่ง”

วิธีแต่งจะใช้การเปรียบเทียบถึงอาทิตย์อัสดง ชี้นำหัวข้อ สื่อให้เห็นอารมณ์แบบบทกลอนโบราณ เห็นชีวิตย่อมมีสิ้นสุด จากนั้นตามมาด้วย “น่าเสียดายที่แสงสุดท้ายมีแค่เสี้ยวหนึ่ง” มันเน้นอารมณ์เหงาเศร้าได้ชัดเจน ประโยคต่อไป “ตามก้อนเมฆยามเย็นที่จางหาย แสงเจิดจ้าซึ่งเลือนหายไปกลับคืนมาไม่ได้” ก็ย้ำให้เห็นความไม่แน่นอนของโลกและชีวิต…

ทุกคนเห็นไหม

มันใช้ศิลปะการเปรียบเทียบอย่างเข้มข้น ประเด็นตรงกลางที่เกี่ยวกับความรัก จะเขียนแบบลึกๆ แต่ไม่ตรงนัก มีความหมายตรงกับแนว “ไม่พูดออกมาตรงๆ แต่สื่อได้เต็มอารมณ์” ซึ่งคล้องกับเสียงของฉีเจียนเจียอยู่มาก

นี่จึงไม่แปลกที่ฉีเจียนเจียจะเลือก ‘หอบฝัน’

เพราะเพลงส่วนใหญ่ที่เธอร้อง มักจะไล่ไปทางงานศิลปะ มีความเป็นงานอาร์ต

นี่แหละคือสาเหตุที่คนที่ชอบฉีเจียนเจีย ไม่ค่อยอินกับเย่อิง

อาจเป็นเพราะคิดว่าการชอบฟังเพลงของฉีเจียนเจียจะดูมีระดับ มาดนิ่งเยือกเย็นของเธอก็เข้ากับความมีระดับนี้

ส่วนเย่อิง เดินสายที่เข้าถึงคนทั่วไปมากกว่า

หลินจือไป๋เลยเดาแต่แรกว่า เย่อิงน่าจะชอบ ‘เพลงนับพัน’ มากกว่า

ต่างจาก ‘หอบฝัน’ ตรงที่

‘เพลงนับพัน’ หยิบเรื่องความรักแยกทางมาเป็นธีมหลัก

ถ้าไปเปิดอ่านบทกวีสมัยราชวงศ์ถัง เราจะเห็นว่าบทกวีเชิงปรัชญาในยุคนั้นมีมากน้อยขนาดไหน เทียบกับบทร่ำลากันมีเยอะเท่าไหร่

สรุปคือฝั่งความรักแยกทางชัดเจนเป็นฝ่ายชนะขาด

เพราะการรับรู้ถึงชีวิตหรือปรัชญาชีวิตบางทีลึกบ้าง ไม่ลึกบ้าง บางคนอาจไม่มีเลย มันก็ทำให้คนที่อินกับแนวอาทิตย์อัสดงไม่ใช่ว่าจะน้อย แต่มันเทียบไม่ได้กับคนที่อินเรื่องความรักแยกทางอยู่ดี

หรือพูดอีกอย่าง

เพลงส่วนใหญ่ของเย่อิงล้วนเกี่ยวข้องกับความรัก เธอมีเซนส์ด้านความนิยมในเพลงที่ฟังง่ายเกินกว่าคนทั่วไป

ซึ่งเพลงฟังง่ายก็หมายถึงตลาดที่กว้างกว่า ยอดขายสูงกว่า

ดังนั้นในอดีต ‘เพลงนับพัน’ ยอดขายและอัตราการถูกนำไปร้องต่อ นำหน้า ‘หอบฝัน’ ของเหมยเยี่ยนฟาง

แต่พอมาอยู่บนบลูสตาร์นี้ นักร้องสองคนต่างกันออกไป ทำให้หลินจือไป๋ก็ไม่กล้าฟันธงว่าเพลงไหนจะแรงกว่า

แต่แฟนๆ ทั้งสองฝั่งกำลังเปิดวอร์กันแล้ว

“ชัดเจนว่า ‘เพลงนับพัน’ ฟังดีกว่า มันเหมาะกับสไตล์ของเย่อิงมากเลย”

“จะอ้างว่าใช้ทำนองเดียว อย่าเพิ่งลากไปเรื่องสไตล์นะ แค่เนื้อร้องต่างกัน เห็นชัดว่า ‘หอบฝัน’ เนื้อร้องลึกซึ้งกว่า”

“ใช่เลย ‘หอบฝัน’ ดูมีระดับกว่า!”

“อย่ามาพูดถึงระดับอะไรพวกนั้น คนฟังเพลงฟังง่ายๆ แล้วมันผิดตรงไหน”

“อีกอย่าง ‘หอบฝัน’ ก็พูดถึงแค่ปรัชญาชีวิตอะไรลอยๆ จะให้ไประเบิดยอดเข้าถึงมากๆ คงยากน่ะสิ”

“ดูไร้รสนิยม เพลงของเย่อิงมันดูธรรมดาๆ ไปหมด”

“ขำกลิ้ง ดูคำร้องท่อนที่ว่า ‘ในวันข้างหน้า ถึงจะมีเพลงดังอีกนับพันพันเพลงลอยไปสุดขอบฟ้า แต่ทางที่ฉันเดิน…’ กล้าพูดว่าดาษดื่นเหรอ ฉันหมดคำจะพูดเลยนะ”

“ทะเลาะอะไรกันนัก สุดท้ายเดี๋ยวตัวเลขชี้ขาดเองแหละ”

“ได้ งั้นมาวัดยอดกัน แล้วจะได้เห็นพลังของแฟนๆ ฉีเจียนเจีย!”

แฟนคลับสองฝั่งปะทะกันไม่มีใครยอมใคร

สุดท้ายถ้าจะตัดสินกันจริงๆ ก็คงต้องดูอันดับชาร์ตของสองเพลงนี้

ภายใต้บรรยากาศแบบนี้ เหล่าแฟนคลับของสองราชินีเลยทุ่มสุดตัว ดาวน์โหลดเพลงใหม่ของไอดอลตนเองกันหมด

พร้อมกับลากญาติพี่น้อง คนรอบข้าง มาช่วยโหลดเพลงของฝ่ายตัวเอง

ผลคือในเวลาเพียงหนึ่งวัน เพลงทั้งสองก็พุ่งขึ้นมาติดท็อปสิบ

บรรดาผู้โชคร้ายที่โดนสองเพลงนี้เบียดกระเด็นออกไปก็ต้องรับชะตากรรม

เพลงที่เดิมอยู่อันดับสิบ คือ ‘เรื่องราวแห่งความรัก ภาคแรก’ ของหลินจือไป๋

ส่วนเพลงที่เดิมอยู่อันดับเก้าคือ ‘ติดตาม’ ผลงานร่วมของปู่แปดกับเย่จวินจี๋

‘เรื่องราวแห่งความรัก ภาคแรก’ ร่วงไปก็ช่างมัน

ยังไงงานใหม่ของฉีเจียนเจียกับเย่อิงก็เป็นเพลงที่หลินจือไป๋แต่งเหมือนกัน

แต่ที่แรงกว่าคือเพลง ‘ติดตาม’ ของปู่แปดกับเย่จวินจี๋ที่เคยอยู่อันดับเก้า ตอนนี้ร่วงยิ่งกว่าเสียอีก

ปู่แปดมองดู ‘ติดตาม’ หลุดจากท็อปสิบด้วยความช้ำใจ

แม้ตอนรู้ว่าแฟนคลับของเย่อิงและฉีเจียนเจียตกลงจะมาสู้กันด้านตัวเลข ปู่แปดก็พอเดาได้ว่าคลื่นลูกใหญ่กำลังจะมาถึง และตนเองอาจโดนหางเลข แต่พอเจอแบบนี้เขาก็ยังรู้สึกเศร้าอยู่ดี

เทพสู้กัน คนธรรมดาต้องรับเคราะห์ใช่ไหม

แต่สองคนนี้เป็นเทพแล้วยังไง ผมไม่ใช่เทพหรือไง แล้วทำไมพอเทพสองคนสู้กัน ผมยังต้องโดนลูกหลงอีก

สาเหตุก็มีแค่เพราะด้านหลังเทพสองคนนี้ มีใครคนหนึ่งชื่อ “หลินจือไป๋”

แค่คิดแบบนี้ ปู่แปดก็สิ้นหวังสุดๆ

เข้าวงการมาหลายปี แม้แต่ปู่เก้ายังไม่เคยทำให้ปู่แปดรู้สึก “สิ้นหวัง” แบบนี้มาก่อน

ขนาดบางทียังมีแวบคิดว่า ถ้าสักวันตัวเองพัฒนาขึ้นมาหน่อย หรือพบจุดเปลี่ยนใดๆ ก็น่าจะมีโอกาสไล่แซงปู่เก้าได้

แต่พอเจอหลินจือไป๋ ปู่แปดกลับแทบไม่กล้าคิดแบบนั้น

“เกมมันจบแล้ว ฉันสู้เขาไม่ได้จริงๆ”

เขาโทรหาเย่จวินจี๋ พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง

เย่จวินจี๋จำได้ว่าวันแรกที่ปู่แปดมาขอร่วมงานกัน ยังพูดติดตลกว่าเขาไปฉินโจวแค่แป๊บเดียว โดนหลินจือไป๋กระทืบจนเสียกระดูกสันหลังไปหมด สุดท้ายยังพูดด้วยหน้าตาอวดดีว่า

“ต้องให้ปู่แปดมาช่วยจัดกระดูกให้เข้าที่เอง!”

ประโยคนั้นทำเอาเย่จวินจี๋มีไฟฮึกเหิม คิดว่าต้องล้างแค้นแน่ๆ

แต่ถึงตอนนี้ กลับเป็นปู่แปดเองที่โดนหลินจือไป๋กระทืบจนกระดูกแหลกละเอียด ไม่เหลือคราบอีโก้ใดๆ

เย่จวินจี๋ถอนใจแล้วปลอบว่า “ปู่แปดไม่ต้องเศร้าขนาดนั้นหรอกครับ ดูไปเถอะ ไม่ได้มีแต่คุณที่ต้านไม่ไหวนะ ปู่เก้าก็ต้านไม่อยู่เหมือนกัน ลองดูตัวเลขวันนี้ก็รู้”

“จริงเหรอ”

ปู่แปดตาเป็นประกาย แล้วเข้าไปเปิดดูชาร์ตเพลงใหม่

อันดับเก้าตอนนี้คือ ‘เพลงนับพัน’ ของเย่อิง

อันดับสิบคือ ‘หอบฝัน’ ของฉีเจียนเจีย

ส่วน ‘ติดตาม’ ของตัวเองร่วงไปอยู่อันดับสิบเอ็ดแล้ว

แต่จุดสำคัญไม่ใช่ตรงนี้

จุดสำคัญคือ เพลงสองอันดับแรกที่ว่ามายังไต่ขึ้นอย่างรุนแรงต่อไปเรื่อยๆ

คาดว่าเพลง ‘ดวงอาทิตย์’ ของปู่เก้าก็น่าจะสกัดไม่อยู่

ไม่ผิดแน่

คืนวันเดียวกัน

ชาร์ตเพลงใหม่เปลี่ยนเป็น

อันดับหนึ่ง: ‘ชอบเธอ’

อันดับสอง: ‘เลิกราเพราะหวังดี’

อันดับสาม: ‘บทเพลงแห่งคืนจันทร์เสี้ยว’

อันดับสี่: ‘ใต้ภูเขาไฟฟูจิ’

อันดับห้า: ‘ความผิดที่ไม่โรแมนติก’

อันดับหก: ‘ผู้หญิงอกหัก’

อันดับเจ็ด: ‘รักที่สุด’

อันดับแปด: ‘เพลงนับพัน’

อันดับเก้า: ‘หอบฝัน’

อันดับสิบ: ‘ดวงอาทิตย์’

หมายความว่าไม่ใช่แค่ปู่แปดที่ถูกสองเพลงใหม่เบียดกระเด็นออกเท่านั้น

แม้แต่เพลง ‘ดวงอาทิตย์’ ของปู่เก้าก็โดนหลินจือไป๋เบียดลงไปอยู่อันดับสิบ

ซู่ว!

ปู่เจ็ดรีบแคปภาพอันดับเพลงแล้วส่งเข้าไปในกลุ่มแชทสามคนทันที: "เฒ่าเก้า! ฮือฮือฮือ! ปู่เก้าผู้น่าสงสาร! ข้างนอกมีแต่หลินจือไป๋เต็มไปหมด!"

นี่แกกำลังร้องไห้หน้าศพฉันหรือไง!?

ปู่เก้ากระตุกมุมปาก อันดับเปลี่ยนแปลงไปยังไงเขาก็เฝ้าดูตลอด ไม่จำเป็นต้องให้ปู่เจ็ดแคปมาทิ่มแทงซ้ำให้สะใจแบบนี้!

แกล้งกันชัดๆ!

พอเขาหล่นจากอันดับไป ตัวเองก็ไม่อยากเห็นเขากับปู่แปดอยู่ดีใช่ไหม!?

แต่แล้วจู่ๆ...

ปู่แปดก็โผล่มาแสดงความเห็น "เฒ่าเก้า นายที่อยู่อันดับสิบสุดท้ายแบบนี้มันขัดตาสุดๆ ฉันว่านายร่วงออกจากท็อปสิบไปเลยยังจะสบายใจกว่านะ"

เหอะเหอะ!

คำพูดนี้มันก็เหมือนเพื่อนที่อาศัยอยู่ใต้สะพานมาพูดว่า:

"เพื่อนเอ๋ย บ้านพักตากอากาศของนายมันไกลเกินไป ฉันว่านายมานอนใต้สะพานกับฉันดีกว่า รอบๆ มีทั้งย่านธุรกิจและโรงพยาบาล การเดินทางก็สะดวกสุดๆ!"

อย่างน้อยปู่เก้าก็เข้าใจแบบนี้แหละ

ไม่คิดเลยว่าปู่แปดจะใจดำขึ้นหลังจากหลุดจากท็อปสิบแล้ว

ดังนั้นปู่เก้าจึงพิมพ์กลับไปว่า:

"พี่น้องทั้งสองวางใจเถอะ ฉันจะปกป้องเกียรติสุดท้ายของสามเสาหลักแห่งวงการเพลงฉีโจวเอง ถ้าฉันล้มลง นั่นก็เท่ากับวงการเพลงฉีโจวทั้งหมดพ่ายแพ้ต่อหลินจือไป๋!"

พูดให้มันดูฮึกเหิมทำไม!?

ล้มไปเลยดีกว่าไหม!?

ปู่เจ็ดกับปู่แปดคิดในใจ พร้อมกับส่งอีโมจิยิ้มฟันแฉ่งแบบเสียไม่ได้ลงไปในแชท

แต่ปู่เก้ายังไม่หยุด พิมพ์ต่อ "ถึงฉันจะอยู่ท้ายแถว แต่ก็ยังอยู่ในท็อปสิบ และเพลงของหลินจือไป๋หมดแล้ว เท่ากับว่าเขาไล่ทันสถิติของฉันแล้ว"

พูดอีกอย่างก็คือ:

"อย่าดูถูกฉันในตอนนี้! ตอนพีคๆ ของฉัน = หลินจือไป๋!"

ปู่เจ็ดกับปู่แปดแสยะยิ้ม "ปู่เก้ามั่นใจได้ยังไงว่าหลินจือไป๋จะไม่มีเพลงสุดท้ายอีก?"

"เพราะหมอนั่นหมดมุกแล้ว!"

ปู่เก้าวิเคราะห์ "ดูเพลงที่เขาให้ฉีเจียนเจียกับเย่อิงสิ แค่เพลงเดียวแบ่งเป็นสองเวอร์ชัน ถ้าเขายังมีเพลงเหลือ เขาจะใช้วิธีเล่นลูกไม้แบบนี้เหรอ?"

ปู่เจ็ด: "……"

ปู่แปด: "……"

หลินจือไป๋แบ่งเพลงเดียวเป็นสองเพลงจริง…

แต่เหตุผลมันไม่ใช่ว่าเขาไม่มีเพลงแล้วไม่ใช่เหรอ?

มันเป็นเพราะเขากำลังประคองสมดุลระหว่างสองราชินีเพลงไม่ใช่รึไง!?

เอาเถอะ!

ไม่ว่าหลินจือไป๋จะมี "เพลงสุดท้าย" เหลืออีกหรือไม่ แต่ตอนนี้ชาร์ตเพลงใหม่ "ทำลายล้าง" วงการเพลงฉีโจวไปแล้ว!

โลกออนไลน์เดือด!

สื่อเดือด!

วงการเพลงเดือด!

“นี่มันอะไรกัน ชาร์ตเพลงใหม่สิบอันดับแรก มีถึงเก้าอันดับที่เป็นของหลินจือไป๋?”

“ยิ่งกว่านั้น อันดับหนึ่งถึงอันดับเก้าต่างเป็นหลินจือไป๋หมด!”

“เหลือปู่เก้าเป็นเพลงเดียวที่รั้งท้ายอยู่ที่อันดับสิบ?”

“บ้าคลั่งไปแล้ว ฆ่ากันชนิดถล่มทลาย!”

“ก่อนหน้านี้เรื่องเจ็ดดาวเหนือ บ้างก็แปดเซียนข้ามทะเล วันนี้ใช้อ้างไม่ได้แล้ว เพราะเขาติดชาร์ตถึงเก้าเพลง!”

“เก้าเพลงแล้วจะเรียกอะไรดีล่ะ”

“เก้า ‘มังกร’ ลากโลง…?”

“อะไรกันเนี่ย ลากโลงไปไหน ดูเหมือนเหน็บแนมปู่เก้าว่าตายแล้วเหรอ ปู่เก้ายังอยู่ดีนะ ถ้างั้นเปลี่ยนไปเรียก ‘เก้าสวรรค์เหนือเมฆา’ หรือ ‘เก้าชั้นฟ้าคว้าดวงจันทร์’ ดีกว่า”

ก็จริง สื่อก็ไม่กล้าใช้คำว่า “เก้ามังกรลากโลง” มาบรรยายสถานการณ์ตอนนี้

มันเหมือนดูถูกปู่เก้าเกินไป

คิดแล้วคิดอีก

สื่อต่างๆ เลยเลือกพาดหัวว่า “หลินจือไป๋ทะยานขึ้นเก้าชั้นฟ้าคว้าดวงจันทร์!”

เพราะเขาครองอันดับหนึ่งถึงอันดับเก้า

มันก็คือทะยานขึ้นสู่เก้าชั้นฟ้าคว้าดวงจันทร์

แล้ววันต่อมา ขณะที่หลินจือไป๋ไลฟ์อยู่ เขาก็อ่านข่าวไปพลาง พร้อมพึมพำว่า “ทำไมต้องเป็นเก้าชั้นฟ้าคว้าดวงจันทร์ด้วยล่ะ”

【นายว่าไงล่ะ?】

【สงสัยอยากจะอวดน่ะสิ!】

【ฮ่าๆๆ นี่มันสุดยอดของจริง โอเค ให้ขิงหน่อยก็ได้!】

【ท่านประธานสุดยอด!】

หลินจือไป๋เลยพูดว่า “ผมหมายถึงดวงอาทิตย์มันเท่กว่าไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่เรียกขึ้นเก้าชั้นฟ้าคว้าตะวัน เอ่อ…เดี๋ยวนะ…ตะวัน? รู้สึกสมองฉันมีไอเดียอีกแล้ว…”

คนดู: ？？？？

ชาวเน็ต: ！！！！

ต่อหน้าสายตาชาวเน็ตทั้งโลก หลินจือไป๋จมดิ่งสู่ห้วงความคิด ไฟแห่งแรงบันดาลใจลุกโชนขึ้นอีกครั้ง โดยที่เขาไม่สนใจคอมเมนต์ถล่มทลายเต็มจอเลยสักนิด!