การถูกรังแกฝ่ายเดียวไม่ใช่สไตล์ของซูอวี่
แทนที่จะตั้งรับ สู้เป็นฝ่ายโจมตีก่อนดีกว่า!
ตอนนี้ ซูอวี่เหาะขึ้นไปในอากาศ ตะโกนลงไปเบื้องล่างว่า "ใต้เท้าซิงหง โปรดออกเมืองมาช่วยด้วยครับ!"
ทางฝั่งนั้นกำลังวุ่นวายอย่างหนัก
แต่ก็ยังมีคนสังเกตเห็นทางฝั่งนี้
ตอนนี้ แต่ละคนล้วนแปลกใจมาก
ส่วนซูอวี่ก็ตะโกนเสียงดัง "ผมซูอวี่อยู่นี่แล้ว พวกคุณต้องการทำอะไรกันแน่? อยากฆ่าผม ก็มาฆ่าผมสิ!"
ภายในเมือง ซิงหงเหาะขึ้นมาและร่อนลงข้างกายซูอวี่
ซูอวี่ตะโกนว่า "เห็นหรือยัง? ใต้เท้าซิงหงยังออกจากเมืองมาอยู่ข้างกายผมเลย ผมจะเป็นตัวปลอมได้ยังไง? ไอ้พวกโง่!"
ร้อนรนแล้ว!
ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานบางคนแสยะยิ้มในใจ เขาร้อนรนแล้ว!
ไอ้ตัวปลอมนี่มันร้อนรนแล้ว!
ซูอวี่ นายคือซูอวี่ แล้วซูอวี่ที่อยู่ข้างในนั้นโผล่มาจากอากาศหรือไง?
ซูอวี่ตะโกน "ถ้าพวกคุณไม่เชื่อ ก็มาตรวจสอบผมสิ มาเลย! ผมซูอวี่ ไม่เคยเปลี่ยนชื่อแซ่ ผมคือซูอวี่! พวกคุณไม่อายบ้างหรือไงที่ลงมือกับคนบริสุทธิ์พวกนี้? หรือว่าต้องตรวจสอบทีละคนให้ได้? ไม่กลัวว่าจะล่วงเกินแต่ละเผ่าพันธุ์หรือไง? ผมเห็นนะ เผ่าเบญจธาตุ เผ่าชะตา เผ่าเทพ เผ่ากลืนเหล็ก เผ่ากลืนสวรรค์ เผ่าอสูรมิติ ล้วนอยู่ที่นี่... พวกคุณยืนกรานจะล่วงเกินเผ่าพันธุ์ใหญ่มากมายขนาดนี้เลยเหรอ?"
กลุ่มยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานมองเขาเงียบๆ
ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานบางคนถึงกับมีแววตาหยอกล้อ
นายร้อนรนแล้ว!
ร้อนรนมากเลยสิ!
นายคือซูอวี่จริงๆ เหรอ?
ตอนนี้ ซิงหงกล่าวเสียงเย็นชา "เขาคือซูอวี่ ซูอวี่ไม่ได้เข้าไปในคฤหาสน์ดารานิรันดร์เลย!"
ให้ตายสิ แม้แต่ผู้พิทักษ์เมืองก็ยังร้อนรน!
คราวนี้ ทุกคนแน่ใจแล้ว... ไม่สิ เดิมทีก็แน่ใจอยู่แล้วว่าซูอวี่แฝงตัวอยู่ในกลุ่มคนเหล่านั้น ตอนนี้ก็แค่แน่ใจมากขึ้นเท่านั้น ส่วนซูอวี่ตัวปลอมคนนั้น หึๆ... แกมันนับเป็นตัวอะไรได้!
มีใครสนใจนายหรือไง?
ซูอวี่โกรธจัด รีบเหาะทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าเหนือทะเลดารา "สายเมืองศักดิ์สิทธิ์ของผมก็มีคนอยู่ข้างในนั้นด้วย ไม่อนุญาตให้ใครหน้าไหนมาตรวจสอบสายของเราเด็ดขาด มิฉะนั้นก็ทำสงครามกันเลย!"
"ทำสงคราม!"
ซิงหงกล่าวเสริม ตอนนี้เขาเข้าใจความตั้งใจของซูอวี่แล้ว
การลอบโจมตีนี่มันยากมาก
ไม่ลอบโจมตี!
พวกเรามาแบบเปิดเผยตรงไปตรงมานี่แหละ!
และแล้วหลังจากนั้นครู่หนึ่ง ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานถึงสี่คนก็พุ่งเข้ามา เผ่าเทพหนึ่งคน เผ่าเซียนสองคน เผ่ามารหนึ่งคน ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานสี่คน หนึ่งในนั้นยังมีเซียนอ๋องเทียนอวี่ ขั้นนิรันดร์ช่วงสูงอยู่ด้วย!
ตอนนี้ เซียนอ๋องเทียนอวี่กล่าวเสียงเย็นชา "ผู้พิทักษ์เมืองซิงหง พวกคุณคงไม่ลงมือโดยไร้เหตุผลหรอกใช่ไหม? ควรจะไตร่ตรองให้ดีสักหน่อยนะ จะได้ไม่เกิดผลลัพธ์ที่ไม่อาจแก้ไขได้!"
ซูอวี่พูดอย่างโกรธเกรี้ยว "พวกคุณลองแตะต้องผมดูสิ? แตะผม ผมคือเจ้าเมืองศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 36 พวกคุณก็คือการยั่วยุสายเมืองศักดิ์สิทธิ์ของเรา! คิดว่าพวกคุณเก่งนักเหรอ? เชื่อไหมว่าผู้พิทักษ์เมืองทั้งสามสิบหกของผมจะลงมือพร้อมกัน สังหารพวกคุณทิ้ง! ล้างบางเผ่าพันธุ์ของพวกคุณ!"
"..."
เทียนอวี่ถึงกับหัวเราะ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้น "เจ้าหนู เทียบกับซูอวี่แล้ว... แกยังอ่อนไปหน่อยนะ! อย่างน้อย ซูอวี่ก็คงไม่พูดจาปัญญาอ่อนแบบนี้ออกมาหรอก!"
เขาหัวเราะ!
ไม่ใช่แค่เขา ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานอีกสามคนที่อยู่ข้างๆ ก็หัวเราะเช่นกัน
ผู้พิทักษ์เมืองทั้งสามสิบหกลงมือพร้อมกัน?
ลงมือยังไง?
ละเมิดกฎเกณฑ์ ฆ่าฟันออกมาตรงๆ งั้นเหรอ?
หรือทำยังไงล่ะ?
ไม่เอาเมืองโบราณแล้ว ทางเชื่อมมิติก็ไม่เฝ้าแล้วเหรอ?
จากนั้น... ก็ถูกทัณฑ์สวรรค์ผ่าตายงั้นสิ?
ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานหลายคนล้วนหัวเราะ เจ้าหนูนี่ ก่อนหน้านี้ไม่พูดอะไรมาก ตอนยังไม่เจอเรื่องยุ่งยาก กลับทำตัวเยือกเย็นเสียเหลือเกิน พอเจอเรื่องยุ่งยากเข้าจริงๆ กลับไม่เยือกเย็นเลยสักนิด!
เมื่อมองจากจุดนี้ เขาเทียบซูอวี่ไม่ได้เลย
อย่างว่าแหละ ของปลอมก็คือของปลอม ต่อให้ปลอมเนียนแค่ไหน เขาก็คือของปลอม ทั้งความสง่างามและการรับมือล้วนสู้ซูอวี่ตัวจริงไม่ได้ เฮ้อ ก็นะ ขาดอะไรไปบางอย่างจริงๆ ไม่อย่างนั้นทุกคนก็คงเป็นซูอวี่ไปหมดแล้ว
วินาทีนี้ หลายคนไม่ได้คิดอะไรมาก ซูอวี่ที่อยู่ตรงหน้านี้คือตัวปลอม นั่นไม่ใช่เรื่องที่ฟันธงไปแล้วหรอกเหรอ?
ไม่ควรประหลาดใจใดๆ กลับควรจะเยือกเย็นเสียด้วยซ้ำ
ซูอวี่โกรธแล้ว เขาพูดอย่างเดือดดาล "พวกคุณตามหาผม ผมก็มาแล้ว! พวกคุณอยากฆ่าผม ผมก็อยู่นี่ไง! ผมอยู่ใต้จมูกพวกคุณ พวกคุณไม่ฆ่าผม ดันมัวแต่พูดจาไร้สาระอยู่นั่นแหละ! มัวแต่จะตรวจสอบโน่นตรวจสอบนี่ ผมซูอวี่กล้าทำกล้ารับ พวกคุณจะลากคนอื่นมาเกี่ยวข้องทำไม?"
"..."
ไกลออกไป มียอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานกล่าวเสียงเย็น "อย่าเสียเวลากับพวกคนที่ไม่เกี่ยวข้องเลย เทียนอวี่ พวกคุณหลายคนดูแลผู้พิทักษ์เมืองซิงหงสักหน่อย! และก็หวังว่าผู้พิทักษ์เมืองซิงหงจะไม่ทำอะไรเกินขอบเขต! การเป็นฝ่ายออกมาจากเมือง เป็นฝ่ายเข่นฆ่าก่อน เดิมทีก็ไม่สอดคล้องกับกฎเกณฑ์ของผู้พิทักษ์เมืองอย่างพวกคุณอยู่แล้ว จะทำให้ทุกคนต้องลำบากใจกันไปทำไม?"
ขี้เกียจสนใจซูอวี่ตัวปลอมคนนี้!
เสียเวลากับคนที่ไม่เกี่ยวข้อง นี่มันว่างนักหรือไง?
เขารู้ความตั้งใจของซูอวี่ตัวปลอมคนนี้ ตอนนี้คือการหลอกล่อให้ทุกคนเบี่ยงเบนความสนใจ ทางที่ดีที่สุดคือให้โจมตีพวกซิงหง พอสงครามปะทุ ซูอวี่ตัวจริงก็จะได้หาโอกาสหนีกลับเข้าเมืองโบราณ!
หึๆ!
คิดง่ายเกินไปแล้ว
ขั้นไร้เทียมทานจะไปก่อสงครามกับพวกซิงหงเพราะตัวหมากเล็กๆ ที่ไม่สลักสำคัญอย่างแกหรือไง?
ล้อเล่นหรือเปล่า!
สี่ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานล้อมซิงหงเอาไว้ ไม่เปิดโอกาสให้เขาสอดมือเข้ามายุ่งก็พอแล้ว
...
หน้าคฤหาสน์ดารานิรันดร์ หลายคนถูกดึงดูดความสนใจไปที่ซูอวี่ทางฝั่งนั้น
คนบางส่วนที่ออกมาจากคฤหาสน์ดารานิรันดร์ ตอนที่เข้าไปก่อนหน้านี้ ก็เห็นซูอวี่เช่นกัน แต่กลับไม่ได้ใส่ใจนัก นั่นมันตัวปลอม พวกเขาเคยเห็นตัวจริงแล้ว อยู่ในคฤหาสน์ดารานิรันดร์นั่นแหละ!
เวลานี้ ผู้อาวุโสรองแห่งตำหนักล่าสวรรค์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ตำหนักล่าสวรรค์ของข้าดูแลเรื่องข้อมูลข่าวสารเท่านั้น ข้าจะพูดในสิ่งที่ข้าเห็น ข้าพบซูอวี่ที่ชั้นแปด ซูอวี่สังหารสหายเต๋าจากหอหมื่นสมบัติพหุภพ จากนั้น ที่จวนแม่ทัพม้าโลหิต เขาก็สังหารราชันมารเพลิงโลหิตที่บาดเจ็บสาหัส เรื่องพวกนี้ ข้ารับประกันได้ สิ่งที่เห็น สิ่งที่พูด ทุกอย่างล้วนเป็นความจริง!"
ตอนนี้ ทุกคนไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา ส่วนภายในตำหนักล่าสวรรค์ บัณฑิตหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย "บอกข้ามา หัวหน้าฝ่ายเทียนล่ะ?"
"เรื่องนี้... ผู้ใต้บังคับบัญชาไม่ทราบ!"
ตอนนี้ ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานของตำหนักล่าสวรรค์หลายคนก็ปรากฏตัวขึ้น ล้วนมีความสงสัยและประหลาดใจเล็กน้อย แต่ละคนต่างรู้สึกงุนงง คนล่ะ?
หัวหน้าฝ่ายเทียนไปไหน?
ตายแล้วเหรอ?
เป็นไปไม่ได้!
บุคคลที่แข็งแกร่งขนาดนั้น หากตายจริง อย่างน้อยก็น่าจะมีความเคลื่อนไหวบ้างสิ หรือว่า... ถูกทิ้งไว้ในคฤหาสน์ดารานิรันดร์?
และยังมี...
วินาทีนี้ มีคนร้อนรนเอ่ยขึ้น "บัวสวรรค์เก้าใบอยู่ในมือใคร?"
นี่ก็เป็นประเด็นสำคัญ!
บัวสวรรค์เก้าใบอยู่ที่ไหน?
"ซูอวี่!"
จังหวะนี้ คงคงตะโกนขึ้น "อยู่ในมือซูอวี่!"
"ถูกซูอวี่แย่งชิงไปจริงๆ!"
นี่คือคำพูดของยอดฝีมือเผ่าเบญจธาตุ
เรื่องพวกนี้ ซูอวี่เป็นคนสั่งให้พวกเขาพูดทั้งนั้น ตอนนี้ อ๋องต้าฉินทางฝั่งนั้นหน้าเปลี่ยนสีเล็กน้อย ไม่นาน ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานเผ่าชะตาที่อยู่ไกลออกไปก็พูดเบาๆ "ถูกซูอวี่แย่งชิงไปแล้ว!"
"อยู่ในมือซูอวี่!"
"..."
จิ่วเยวี่ยที่กำลังเคี้ยวอาหารตุ้ยๆ ก็ยังพูดอู้อี้ "ซูอวี่แย่งไปแล้ว!"
ต่างประสานเสียงเป็นหนึ่งเดียว!
ทุกคนต่างบอกว่าถูกซูอวี่แย่งชิงไปแล้ว!
ส่วนอ๋องต้าฉิน ภายในใจเกิดความหวั่นไหว ก่อนหน้านี้เขาตกลงกับพวกนี้ไว้แล้ว แต่กลับไม่มีใครพูดตามที่เขาบอกเลย ชัดเจนว่า... ซูอวี่เป็นคนตัดสินใจเอง
วินาทีนี้ อ๋องต้าฉินหวั่นไหวในใจเล็กน้อย
ซูอวี่เจอปัญหาใหญ่เข้าแล้ว!
ใครๆ ก็บอกว่าของอยู่ในมือซูอวี่ คนก็ถูกซูอวี่ฆ่า... คนอื่นๆ ต่างไม่ได้อะไรกลับมาเลย แล้วยังมีอะไรให้พูดอีก?
นี่มันต้อนซูอวี่ไปสู่ทางตายชัดๆ!
หางตาของอ๋องต้าฉินมองไปที่ซูอวี่ฝั่งนั้น ซูอวี่คนนั้น... ตัวจริงหรือตัวปลอม?
ระยะห่างออกไปไกล เขาเองก็ไม่สะดวกจะใช้เจตจำนงตรวจสอบ ได้แต่มองดูผ่านๆ ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานหลายคนก็อยู่ใกล้ๆ ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่สามารถตรวจสอบอย่างละเอียดได้ ชั่วขณะหนึ่ง เขาก็ไม่อาจตัดสินได้ว่านี่คือซูอวี่ตัวจริงหรือไม่
ขนาดเขายังไม่กล้าแน่ใจ นับประสาอะไรกับคนอื่น
ตอนนี้ คนที่ออกมาแล้ว บางคนก็ฟันธงว่าซูอวี่อยู่ในกลุ่มคน บางคนกลับกำลังคิดว่า ซูอวี่หนีออกไปทางเชื่อมมิติวิญญาณมรณะแล้วหรือเปล่า?
อย่างเช่นพวกจิ่วเยวี่ย
พวกเขามีความสงสัยอยู่บ้าง แต่ตอนนี้ไม่สะดวกจะพูด และพูดไม่ได้ด้วย ขืนพูดไป บางเรื่องก็จะอธิบายไม่กระจ่าง ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานตายไปตั้งมากมาย แต่พวกเขายังรอดชีวิต เรื่องนี้มันอธิบายให้เคลียร์ไม่ได้
ดังนั้น วิธีที่ดีที่สุดคือ โยนทุกสิ่งทุกอย่างไปให้ซูอวี่ทั้งหมด!
ทุกสิ่งทุกอย่าง!
ให้ซูอวี่รับแบกรับทุกสิ่งเพียงคนเดียว!
นี่ก็เป็นทางเลือกของซูอวี่เอง ไม่จำเป็นต้องทำให้เรื่องซับซ้อน โยนทุกอย่างมาที่ตัวเองก็จบเรื่อง
และวินาทีนี้ อ๋องต้าเซี่ยกับพวกที่อยู่ไกลออกไปก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปมาไม่หยุดเช่นกัน
ล้วนเป็นซูอวี่!
เรื่องราวทั้งหมดกลายเป็นฝีมือซูอวี่หมดเลย
แม้แต่บัวสวรรค์เก้าใบก็ยังอยู่ในมือซูอวี่ คนที่หมายปองของสิ่งนี้ไม่ได้มีแค่คนสองคน ใครก็ตามที่อยู่ขั้นนิรันดร์ช่วงเจ็ดขึ้นไป ไม่มีใครไม่อยากได้ ต่อให้ไม่ถึงระดับนั้น ก็ไม่มีใครไม่อยากได้เช่นกัน!
"ซูอวี่... เขาชิงบัวสวรรค์เก้าใบไปได้งั้นเหรอ?"
กลุ่มคนต่างพูดไม่ออก!
พวกแกล้วนเป็นขยะหรือไง?
"เขาอยู่ระดับไหนแล้ว?"
"สามารถสู้กับขั้นกึ่งไร้เทียมทานได้!"
มีคนให้คำตอบ
กลุ่มยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานยังคงพูดไม่ออก บัดซบ กลุ่มคนปัญญาอ่อนหรือไง?
ไอ้คนที่สามารถสู้กับขั้นกึ่งไร้เทียมทานได้ ต่อให้น่ากลัวขนาดไหน แต่นี่มีขั้นไร้เทียมทานตั้ง 30 คน แถมยังมีพวกที่สู้กับขั้นไร้เทียมทานได้ซึ่งอยู่ในทำเนียบบรรลุมรรคาอีกเป็นกระบุง กลับถูกซูอวี่แค่คนเดียวแย่งชิงไปได้ ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย?
เวลานี้ ยอดฝีมือเผ่าเบญจธาตุบางส่วนที่อยู่ด้านนอกกล่าวเสียงทุ้ม "จินรุ่ย บัวสวรรค์เก้าใบถูกซูอวี่แย่งไปได้ยังไง?"
จินรุ่ย ซึ่งก็คือยอดฝีมือเผ่าวิญญาณทองคำที่เข้าร่วมการต่อสู้ก่อนหน้านี้ ก่นด่าในใจ ไร้สาระ เจ้าลองเข้าไปเองก็รู้แล้ว!
ข้ารอดกลับมาได้ ก็ถือว่าโชคดีแค่ไหนแล้ว!
ยังจะถามอีกว่าถูกซูอวี่แย่งไปได้ยังไง?
เจ้าคิดว่าตัวเองเก่งกว่าพวกเพลิงโลหิตหรือไง?
คิดในใจ จินรุ่ยก็เอ่ยปากบอก "รายละเอียดพูดลำบาก ซูอวี่เหมือนจะควบคุมตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวบางอย่างที่อยู่ข้างในได้ เขาทำยังไงก็ไม่รู้ อัญเชิญตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวหาใดเปรียบออกมา สังหารทุกคนราบคาบในคราวเดียว แม้แต่พวกเพลิงโลหิตก็ยังบาดเจ็บสาหัส พวกเรายังนับว่าโชคดีที่ไม่กล้าเข้าไปแย่งชิง ถึงได้รอดชีวิตมาได้!"
ตัวตนที่น่าสะพรึงกลัว?
ตัวตนที่ทำให้ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานบอกว่าน่าสะพรึงกลัว นี่มันต้องแข็งแกร่งขนาดไหนกัน?
คราวนี้ บางคนเชื่อมโยงไปถึงความโกลาหลก่อนหน้านี้ สีหน้าต่างก็แปรเปลี่ยนไป ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!
มิน่าล่ะ!
มิน่าซูอวี่ถึงได้ทั้งฆ่าคน ทั้งชิงสมบัติ ที่แท้เจ้านี่ก็ไปหาที่พึ่งข้างในได้แล้วนี่เอง มิน่าล่ะ!
จังหวะนี้ ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานแต่ละคนต่างก็มีประกายแสงเจิดจ้าในดวงตา มองไปทางคนที่เพิ่งออกมา
มีหลายคน ถึงกับมีดวงตาข้างหนึ่งปรากฏขึ้นในมือ!
ดวงตาผสานมรรคา!
ตรวจสอบ!
มีดวงตามองเห็นอ๋องต้าฉิน พลันขยับไหวเล็กน้อย แต่กลับมองทะลุปรุโปร่งได้ยาก
บางคนมองเห็นพวกจ้านอู๋ซวง ทว่า... ตอนนี้ล้วนอยู่ในสภาพหมดสติ ไม่เพียงเท่านั้น ดูเหมือนจะถูกคนวางค่ายกลผนึกเอาไว้ ทำให้ยอดฝีมือเผ่าเทพบางคนสีหน้าเปลี่ยนไป ต่างหันขวับมาทางฝั่งเผ่ามนุษย์
ส่วนทางฝั่งเผ่ามนุษย์ อ๋องต้าฉินไม่ปริปาก จูเทียนฟางหัวเราะร่วน "อย่ามองพวกเราเลย นี่เป็นฝีมือซูอวี่ที่วางผนึกเอาไว้ เผ่าเทพทางที่ดีอย่าสอดมือเข้ามายุ่ง มิฉะนั้น... ถ้าคนพวกนี้ระเบิดตู้มขึ้นมา ใครก็ช่วยไม่ได้นะ!"
ทางฝั่งเผ่าเทพ ยอดฝีมือบางคนสีหน้าเปลี่ยนไปมาไม่หยุด
มียอดฝีมือเผ่าเทพอยากจะดึงตัวพวกเขากลับมา แต่กลับเห็นยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานหลายคนตวาด "รอให้ตรวจสอบเสร็จก่อนค่อยว่ากัน!"
ใครจะรู้ล่ะว่าจะเป็นซูอวี่ปลอมตัวปะปนเข้ามาหรือเปล่า?
ดวงตาผสานมรรคา เวลานี้ไม่ได้มีแค่ดวงเดียว แต่มีหลายดวง เป็นตัวแทนว่ายอดฝีมือขั้นผสานมรรคาหลายคนกำลังตรวจสอบ มองสามชาติภพ มองอดีต มองอนาคต!
ส่วนการตรวจสอบทะเลเจตจำนง... นี่เป็นเรื่องต้องห้าม ต่อให้เป็นเวลานี้ก็ตาม เพราะหลายคนล้วนเป็นทายาทของขั้นไร้เทียมทาน
อย่างรวดเร็ว มีคนมองไปทางเผ่ามนุษย์แล้วตวาดกร้าว "เผ่ามนุษย์ทุกคน เปิดทะเลเจตจำนงออกให้พวกเราตรวจสอบซะ!"
อ๋องต้าฉินกล่าวเสียงเย็นชา "แกพูดว่าอะไรนะ?"
"อ๋องต้าหมิง อย่าคิดว่าพวกเราไม่รู้ว่าในใจแกคิดอะไร แกอยากจะปกป้องซูอวี่ล่ะสิ?"
มีคนตวาดด่า ร้องตะโกนเสียงเย็น "ซูอวี่อาจจะซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มเผ่ามนุษย์ก็ได้!"
ด้านข้าง เซี่ยหลงอู่กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "เขายังคงใส่ใจเผ่ามนุษย์ ไม่อย่างนั้นเผ่ามนุษย์คงไม่รอดชีวิตมาเยอะขนาดนี้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้... เขาจะมาซ่อนตัวอยู่ในเผ่ามนุษย์ได้ยังไง? ใช้สมองคิดดูก็น่าจะรู้แล้ว!"
"ฮึ!"
แม้ว่าเซี่ยหลงอู่พูดจะมีเหตุผล แต่... เผ่ามนุษย์รอดมาเยอะขนาดนี้ ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานกลับไม่ตายเลยสักคน นี่ยังช่างเถอะ อวิ๋นเฉินกลับยังบรรลุมรรคาอีก นี่มันไม่สมควรสร้างความลำบากให้งั้นเหรอ?
ไม่เพียงแต่ต้องสร้างความลำบาก แต่ต้องเล่นงานให้หนักๆ เลยด้วย!
ไกลออกไป อ๋องต้าหมิงที่ปลอมตัวเป็นอ๋องต้าโจว แววตาขยับไหวเล็กน้อย รีบตวาด "พวกคุณแค่ต้องการหาตัวซูอวี่ หรือว่าจะเปิดศึกกับเผ่ามนุษย์ของพวกเราให้ได้? ให้คนเผ่าของพวกเราข้ามมาก่อนสิ เปิดศึกไป พวกคุณก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรหรอก!"
กลิ่นอายของอ๋องต้าฉินดูเหมือนจะไม่ค่อยอ่อนแอเท่าไร!
นี่ทำให้อ๋องต้าหมิงและคนอื่นๆ ประหลาดใจ นี่คือฟื้นฟูแล้วเหรอ?
หรือยังไง?
สรุปคือ ตอนนี้พวกเขาไม่สัมผัสได้ถึงปัญหาใหญ่ที่ซ่อนอยู่เลย
...
พวกเขากำลังวุ่นวาย ส่วนทางฝั่งซูอวี่ ไม่มีใครสนใจเลยจริงๆ
4 ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานเฝ้าระวัง ไม่ได้มีความคิดอะไร
พวกแกไม่ก่อกวน พวกเราก็ไม่สนใจแก!
หากก่อกวน สี่ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานก็จะปราบซิงหง ต่อให้ซิงหงแข็งแกร่งมาก ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะรับมือหนึ่งต่อสี่ แถมยังมีตัวตนขั้นนิรันดร์ช่วงเจ็ดอยู่อีกหนึ่งคน
พละกำลังดั้งเดิมของซิงหง น่าจะอยู่ที่ขั้นนิรันดร์ระดับแปด ทว่าตัวตนของเขาเก่าแก่มาก อาจจะแข็งแกร่งกว่าระดับทั่วไปอยู่บ้าง แต่ถึงจะแข็งแกร่งแค่ไหน เมื่อเผชิญหน้ากับสี่ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทาน ก็ไม่มีทางเอาชนะได้อย่างง่ายดาย
ยิ่งไปกว่านั้น ซิงหงมีหน้าที่รับผิดชอบติดตัว พวกเขาก็ไม่ได้ไปแหย่เมืองโบราณ ซิงหงลงมือ คิดว่ากฎเกณฑ์เป็นแค่ของประดับจริงๆ หรือไง?
ส่วนซูอวี่ ตอนนี้มีสีหน้าจนปัญญา
ผมหมดหนทางแล้วจริงๆ!
เขากัดฟันพูด "ผมคือซูอวี่ ซูอวี่ตัวจริง พวกคุณมาตีผม ก็คือการยั่วยุเมืองศักดิ์สิทธิ์ ผมขอเตือนเป็นครั้งสุดท้าย พวกคุณอย่าให้มันเกินไปนัก! เทียนอวี่ ผมเตือนพวกคุณแล้ว พวกคุณตีผม ก็คือตั้งตนเป็นศัตรูกับเมืองศักดิ์สิทธิ์ ผมจะให้ผู้พิทักษ์เมืองทุกคนลงมือ ระเบิดพวกคุณให้เละ!"
"ฮ่าๆๆ!"
เซียนอ๋องเทียนอวี่หัวเราะ เจ้านี่ ตลกชะมัด!
เขามองไปทางซิงหง "ผู้พิทักษ์เมืองซิงหง ข้าฆ่าเขาให้ตาย เขาก็เป็นแค่ผู้อยู่อาศัยเมืองโบราณธรรมดา ฆ่าทิ้งก็คือฆ่าทิ้ง ไม่มีปัญหาใช่ไหม? หากบอกว่าออกหน้าแทนซูอวี่ ออกหน้าแทนเจ้าเมืองของพวกเจ้า ก็ยังพอมีเหตุผล ข้าคิดว่า พวกเจ้าคงไม่ถึงกับหาเรื่องใส่ตัวเพราะผู้อยู่อาศัยธรรมดาคนเดียวหรอกนะ?"
ซิงหงกล่าวเสียงเย็น "ฆ่าผู้อยู่อาศัยธรรมดา ในเมืองทำไม่ได้ แต่นอกเมือง ย่อมไม่ถึงคราวข้าก้าวก่าย! ทว่าหากฆ่าซูอวี่ ฆ่าเจ้าเมืองของข้า นั่นก็คือการยั่วยุ!"
"ฮ่าๆๆ เขาไม่ใช่ซูอวี่กระมัง?"
เทียนอวี่หัวเราะร่วน "เจ้าหนู กระโดดโลดเต้นมาจนถึงป่านนี้ ขืนยังสร้างความวุ่นวายอีก ข้าจะฆ่าแกจริงๆ แล้วนะ จะให้แกรู้ว่าอะไรคือขั้นนิรันดร์! เข้าใจไหม?"
ประโยคสุดท้าย เห็นได้ชัดว่าแฝงจิตสังหารและเพลิงโทสะไว้ระดับหนึ่งแล้ว
หุบปากไปซะ!
กุ้งฝอยตัวเล็กๆ จะกระโดดโลดเต้นไม่รู้จักจบสิ้นเลยใช่ไหม?
ซูอวี่มีต้นทุนพอยั่วยุขั้นไร้เทียมทาน แล้วแกมีหรือเปล่า?
ส่วนซูอวี่ คำนวณในใจครู่หนึ่ง ก็ถือว่าใช้ได้ ปูทางยั่วยุเสร็จสมบูรณ์ ครั้งนี้ ไอ้พวกนี้ต้องลงมือกับฉันแน่ๆ ไม่มีปัญหา!
เขามองไปข้างหน้าแวบหนึ่ง กะเกณฑ์ว่าเดี๋ยวจะตีคนไหน ฆ่าคนไหน เผ่าพันธุ์ไหนที่ปล่อยไปได้ เผ่าพันธุ์ไหนที่ปล่อยไปไม่ได้...
ตอนนี้ พวกที่ล้อมเผ่ามนุษย์ไม่ยอมให้ไป ล้วนต้องจัดการให้สิ้นซาก!
พวกที่ยืนดูอยู่รอบๆ ปล่อยไปก่อนชั่วคราวได้
ขืนฆ่าเรียบ ก็คงฆ่าไม่ไหว
เชือดไก่ให้ลิงดู... ไม่ใช่เอาลิงมาเชือดด้วยเสียหมด หลักๆ ก็คือฆ่าลิงมันยากนั่นแหละ!
ซูอวี่คิดถึงตรงนี้ ก็คำรามลั่นอีกครั้ง "พวกแกบังอาจนัก! พวกแกกำลังยั่วยุเจ้าเมืองศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่! ผู้พิทักษ์เมืองทุกคน ฟังคำสั่งผม! คนพวกนี้บังอาจลงมือกับผม สังหารไม่เว้นสักคนเดียว!"
ไร้ซุ่มเสียง
ไม่มีใครตอบรับ แต่หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงเนือยๆ ของเทียนเมี่ยก็ดังลอยมา "เอาล่ะๆ รู้แล้ว พวกเขาลงมือกับนาย พวกเราก็จะออกจากเมืองไปฆ่าพวกเขา! ฆ่าซูอวี่ ก็คือการยั่วยุ เข้าใจแล้ว!"
กลุ่มคนพากันหลุดขำ
ยังทำซะเหมือนเป็นเรื่องจริงอีก!
พวกแกก็ออกมาฆ่าสิโว้ย!
...
ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานเหล่านี้ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ
ทว่าเวลานี้ มีคนสีหน้าเปลี่ยนไป
ฝั่งเผ่าเบญจธาตุ ฝูถู่หลิงมองไปที่จินรุ่ย รีบส่งเสียงทางจิตอย่างรวดเร็ว "ผู้อาวุโส เร็วเข้า ให้ตาเฒ่าคนอื่นๆ ของเผ่าเรารีบหนีไปเร็วเข้า..."
จินรุ่ยชะงัก เกิดอะไรขึ้นอีก?
"ผู้อาวุโส ยังดูไม่ออกอีกเหรอ? นั่นคือซูอวี่นะ!"
ฝูถู่หลิงละยอมใจจริงๆ แค่นี้ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?
นั่นมันแม่งซูอวี่ตัวจริงเสียงจริงเลยนะเว้ย!
ปูทางใกล้เสร็จแล้ว พอซูอวี่เป็นฝ่ายเคลื่อนไหวก่อน เทพเซียนมารก็ลงมือกับเขา ดีมาเลย สงครามใหญ่ปะทุทันที ผู้พิทักษ์เมืองลงมือ เพราะ... ก็พูดล่วงหน้าไปตั้งหลายรอบแล้ว
ฆ่าซูอวี่ ก็คือยั่วยุพวกเขา!
แค่นี้ฟังไม่ออกหรือไง?
ดูไม่ออกเลยเหรอ?
จินรุ่ยค่อนข้างใจลอย ไม่จริงมั้ง นี่คือซูอวี่ตัวจริง?
ซูอวี่... ไม่ได้ซ่อนตัวอยู่รอบๆ เหรอ?
อย่าล้อเล่นน่า!
เขาคิดว่าซูอวี่ซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มคน สรุปว่า... ไม่มีเหรอ?
ให้ตายเถอะ!
นี่คือออกไปล่วงหน้าจริงๆ เหรอเนี่ย?
อีกด้านหนึ่ง หมัวตัวน่าขมวดคิ้วเล็กน้อย มองไปยังซูอวี่ที่ดูปัญญาอ่อนทางฝั่งนั้น หากเขาเป็นตัวปลอม นั่นก็คือไอ้โง่จริงๆ แล้วล่ะ คำพูดยั่วยุพวกนั้น ใครจะไปใส่ใจ!
แต่ถ้าเป็นเรื่องจริงล่ะ?
ซูอวี่... ออกไปแล้วเหรอ?
ออกไปยังไง?
ทางเชื่อมมิติวิญญาณมรณะ?
หมัวตัวน่าเก็บงำความสงสัย ไม่ได้ปริปาก เพียงแต่มองไปที่บรรพบุรุษที่อยู่ไกลออกไป ราชันมารหมัวเกอ เขาลังเลเล็กน้อย แต่ก็พูดอย่างรวดเร็ว "ท่านบรรพบุรุษ ตรวจสอบข้าก่อนเถอะ ตรวจสอบเสร็จ ข้าอยากไปจากที่นี่ก่อน ข้าบาดเจ็บแล้ว!"
หมัวเกอกวาดตามองหมัวตัวน่า เผ่ามาร ครั้งนี้ก็มีคนรอดชีวิตไม่กี่คน ไม่ใช่หมัวตัวน่าคนเดียวที่รอดตาย ด้วยความโชคดี ยังมีเผ่ามารอีกหลายคนที่มีชีวิตรอด แต่หมัวตัวน่าคือคนสำคัญที่สุด
ในมือหมัวเกอก็มีดวงตาผสานมรรคาเช่นกัน มองไปที่หมัวตัวน่า พอมองเห็น หมัวเกอก็เอ่ยขึ้น "ทุกท่าน บนร่างหมัวตัวหน้ามีกลิ่นอายโลหิตแก่นแท้จักรพรรดิมาร เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นซูอวี่ ข้าจะเป็นคนควบคุมดูแลด้วยตัวเอง เป็นอย่างไร?"
ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานคนอื่นๆ ขบคิดครู่หนึ่ง ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก ในเมื่อมีโลหิตแก่นแท้จักรพรรดิมาร นั่นก็ไม่มีปัญหาใหญ่อะไร
ซูอวี่ต่อให้ใจกล้าแค่ไหน ก็ไม่กล้าแปดเปื้อนโลหิตแก่นแท้จักรพรรดิมารหรอก เพราะมันถูกจักรพรรดิมารสังหารได้ง่าย
หมัวเกอจึงยื่นมือไปคว้าตัวหมัวตัวน่า ส่วนเผ่ามารอีกหลายคน เขากลับไม่ได้ใส่ใจนัก เดี๋ยวค่อยตรวจสอบอย่างละเอียดดูทีหลัง จะได้ไม่ถูกซูอวี่ปะปนเข้าไป
พอหมัวตัวน่ามาอยู่ข้างกายเขา ก็รีบส่งเสียงทางจิต "บรรพบุรุษ ไม่เกี่ยวกับพวกเรา พวกเราไปกันก่อนเถอะ..."
"ไป?"
หมัวเกอขมวดคิ้ว ส่งเสียงทางจิตกลับไป "ไม่ว่าอย่างไร ครั้งนี้ก็ต้องฆ่าซูอวี่ให้ได้ คนผู้นี้ไม่ตาย ต้องเป็นภัยใหญ่หลวงแน่! อีกอย่าง พวกเจ้าอยู่ในยุคสมัยเดียวกัน หากเขาไม่ตาย รัศมีของเจ้าก็จะถูกบดบัง โชคชะตาถูกแย่งชิง ความก้าวหน้าก็จะไม่รวดเร็วขนาดนี้แล้ว..."
หมัวตัวน่าเงียบงัน ไม่ได้เอ่ยอะไรอีก
บรรพบุรุษไม่ยอมไป!
เขากังวลว่าจะเกิดเรื่อง!
และเวลานี้ ดวงตาผสานมรรคาแต่ละดวงก็คอยตรวจสอบคนเหล่านั้น มีเผ่าพันธุ์เล็กๆ สองสามเผ่า ดวงตาผสานมรรคาไม่เกรงใจแม้แต่น้อย ตรวจสอบไปถึงทะเลเจตจำนงเลยด้วยซ้ำ ขั้นผสานมรรคาก็เลือกปฏิบัติเหมือนกันนั่นแหละ
เผ่าพันธุ์ที่ไม่มียอดฝีมืออันแข็งแกร่งคอยดูแล จะไปใส่ใจมากมายทำไม?
พวกเผ่าพันธุ์ใหญ่ อย่างเช่นเผ่าเทพ หากตรวจสอบ ตอนนี้หลักๆ ก็ยังใช้ดวงตาผสานมรรคาดู ไม่ได้บุกรุกเข้าไปในทะเลเจตจำนงโดยตรง...
และจังหวะนี้ ทางฝั่งเผ่าเซียน ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานคนหนึ่ง หน้าซีดเผือดเล็กน้อย ทว่าแฝงความประหลาดใจระคนยินดี "ลูกข้ายังไม่ตาย!"
กลุ่มคนหันขวับไปมองเขา!
รอดมาคนเดียวโดดๆ เลย!
ฝั่งเผ่าเซียน กลับยังมีชีวิตรอดอยู่อีกคน
ซูอวี่ก็แปลกใจ มีปลาเล็ดลอดแหอยู่อีกเหรอ?
ในฝูงชน ยอดฝีมือเผ่าเซียนคนหนึ่ง ผู้มีพลังขั้นสุริยันจันทรา เวลานี้มีสีหน้ามึนงง มองไปรอบๆ ด้วยความหวาดกลัวสุดขีด เผ่าเซียน... เหลือข้าแค่คนเดียวเหรอ?
เขามองไปที่บิดาตนเอง รีบละล่ำละลักบอก "ท่านพ่อ วันนั้นข้าลงไปตรวจสอบที่ชั้นหนึ่ง ไม่มีอันตรายอะไรเลย ซูอวี่น่ะเหรอ ข้าไม่เจอ ไม่มีอันตรายใดๆ ทั้งสิ้น!"
เขานึกถึงคำพูดของท่านพ่อขึ้นมาได้!
ใช่แล้ว ข้าต้องบอกว่าข้าไปชั้นหนึ่งมา ไม่อย่างนั้นเหมือนจะมีปัญหา
ไม่ผิด นี่ก็คือเจ้าคนที่ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานเผ่าเซียนแจ้งไปก่อนหน้านี้นั่นแหละ แสร้งทำเป็นลงไปตรวจสอบที่ชั้นหนึ่ง แต่ความจริง กลับเผ่นไปก่อนใครเพื่อน เผ่นเร็วมาก เร็วอย่างน่าตกใจ!
ขึ้นไปที่ชั้นเจ็ดโดยตรง ชั้นเจ็ดยังไม่ได้รับข่าวคราวของเหอถู เขาก็เผ่นไปชั้นแปด ฝั่งชั้นแปดนั้น เขาไม่ได้ไปไหนเลย พอเข้าไป ก็หาจวนแม่ทัพราชทินนามสามัญเผ่าเซียนเพื่อปิดด่านฝึกตนเสียเลย
เรื่อยมาจนถึงตอนนี้ พละกำลังกลับก้าวหน้าขึ้นไม่น้อย ถึงขั้นสุริยันจันทราระดับแปดแล้ว!
เวลานี้ เขานึกถึงคำกำชับของบิดาขึ้นมาได้ ในใจสั่นสะท้าน คนอื่นๆ ตายหมดแล้วเหรอ?
ให้ตายเถอะ!
งั้นข้าก็ต้องบอกว่าไปชั้นหนึ่งมาสิ ไม่อย่างนั้นความรับผิดชอบตกมาที่ข้าจะทำยังไง!
ทว่า... พอคำพูดนี้หลุดออกมา กลุ่มคนต่างมีท่าทีแปลกๆ สุดบรรยาย
แกไปชั้นหนึ่งมาเหรอ?
แกแน่ใจนะ?
เหอถู... ฆ่าฟันขึ้นไปแล้วนี่!
แกไปชั้นหนึ่งมา แกไม่เจอเหอถู?
แกหลอกผีหรือไง!
และยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานเผ่าเซียนคนนั้น ใบหน้าก็แข็งค้างเล็กน้อย แต่กลับฟื้นคืนสีหน้าอย่างรวดเร็ว ตวาดเบาๆ "พูดจาเหลวไหล พอแกไปก็ไปถึงชั้นหกชั้นเจ็ดเลย แกไม่มีปัญญาลงไปชั้นหนึ่งด้วยซ้ำ จะพูดพล่อยๆ ได้ยังไง?"
พูดพล่อยๆ?
เผ่าเซียนคนนี้ก็งงเต็ก ตกลงท่านพ่อเป็นอะไรไป?
ตอนที่ข้าอยู่ข้างใน ท่านเป็นคนให้ข้าพูดแบบนี้นะ!
เซียนอ๋องคนนี้ รู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย แต่ถึงอย่างไรก็เป็นคนแก่เจ้าเล่ห์ ไม่นานก็พูดหน้าตาย "อย่าพูดจาไร้สาระ แกถูกเหอถูทำให้ตกใจจนเสียสติไปแล้ว เฮ้อ ข้าไปมีลูกหลานไร้ประโยชน์อย่างแกได้ยังไง พอเจอเหอถูก็หนีหัวซุกหัวซุน ยังกล้ามาพูดจาส่งเดชอีก?"
"..."
เหอถู?
ผู้มีพลังขั้นสุริยันจันทราผู้นี้ก็ไม่ได้โง่เกินไปนัก เริ่มเข้าใจอะไรลางๆ แล้ว
ข้า... เหมือนจะพูดอะไรผิดไป
เหอถูก็อยู่ในคฤหาสน์ดารานิรันดร์ด้วยเหรอ?
เอาเถอะ งั้นข้าบอกว่าไปชั้นหนึ่ง เหมือนจะมีปัญหา ช่างเถอะ ไม่สนใจแล้ว ข้าออกมาได้แล้ว จะไปสนอะไรล่ะ!
คนอื่นตายห่ากันหมดแล้วเหรอ?
เป็นไปไม่ได้มั้ง เซียนอ๋องตั้งห้าคนเชียวนะ เขาแทบไม่กล้าคิด ไม่ใช่แค่เซียนอ๋องหายไป เวลานี้ ขั้นไร้เทียมทานเผ่าใหญ่แต่ละเผ่า ก็ดูเหมือนจะหายไปหมดเช่นกัน
ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานคนอื่นๆ ก็ไม่โง่ เวลานี้ ล้วนมองยอดฝีมือผู้นั้นด้วยใบหน้าอึมครึม
เข้าใจแล้ว!
เจ้านี่คือคนแรกที่แจ้งข่าวให้ลูกหลานข้างในทราบ ทุกคนก็นึกว่าเขาให้ลูกชายลงไปตรวจสอบจริงๆ สรุปว่า... หลอกลวง ไอ้เวรเอ๊ย เป็นถึงเซียนอ๋องผู้ทรงเกียรติ กลับหน้าไม่อายขนาดนี้!
คราวนี้ กลับถูกแฉซะแล้ว!
ที่สำคัญคือ เซียนอ๋องเผ่าเซียนบางคน ยังคงอิจฉาและโมโหมาก
พวกเผ่าเซียนตายเกลี้ยงเลย!
มีแค่ลูกชายของเจ้านี่แหละที่รอดมาได้!
หากไม่มีอะไรผิดพลาด อาจจะเกี่ยวข้องกับคำกำชับของเจ้านี่แหละ
...
ไกลออกไป ซูอวี่ก็แปลกใจ ท่ามกลางความแปลกใจ เขาก็พอจะเดาอะไรออกได้คร่าวๆ
ใช้ได้นี่!
กลับยังมีทายาทคนเดียวเหลือรอดอยู่อีก!
สวรรค์ โชคแบบนี้ หมอนี่มันผู้มีวาสนาใหญ่แห่งเผ่าเซียนชัดๆ!
มองดูคนเหล่านั้น แต่ละคนค่อยๆ เข้าใกล้เผ่ามนุษย์ ซูอวี่สูดลมหายใจเข้าลึก ตรวจสอบเผ่ามนุษย์น่ะช่างเถอะ จะได้ไม่ไปเจออ๋องต้าฉินเข้า แม้ว่าตอนนี้พละกำลังของอ๋องต้าฉินจะฟื้นฟูกลับมาไม่น้อย แต่ถึงอย่างไรเขาก็สูญเสียสองชาติภพไปแล้ว
ซูอวี่มีสีหน้าดุดันเด็ดเดี่ยว ก้าวไปข้างหน้าอีกก้าว ออกห่างจากซิงหงเล็กน้อย พูดอย่างโกรธเกรี้ยว "พวกคุณยืนกรานจะขวางผมให้ได้ใช่ไหม? อย่าให้มันเกินไปนักนะ ผมก็แค่จะไปรับคนกลับมาไม่กี่คน..."
พวกเทียนอวี่ตะลึงงัน
เคยเห็นแต่คนรนหาที่ตาย ไม่เคยเห็นคนรนหาที่ตายขนาดนี้มาก่อน!
แกอยากตายจริงๆ ใช่ไหม?
อยู่ข้างกายซิงหงก็ช่างเถอะ แกยังเดินออกมาตามลำพังอีก แกนี่มันไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริงๆ!
ข้างกายเซียนอ๋องเทียนอวี่ เซียนอ๋องอีกคนหนึ่งกล่าวเรียบๆ "มีชีวิตอยู่มันไม่ดีหรือไง?"
"ไอ้ปลาซิวปลาสร้อยอย่างแก ถ้าแกไม่เข้ามายุ่ง ไม่ก่อกวน ฆ่าแก มันสกปรกมือ! รู้ไว้ซะด้วย!"
เป็นถึงเทียนหวังผู้ยิ่งใหญ่ มาฆ่าปลาซิวปลาสร้อยอย่างแก มันสกปรกมือจริงๆ!
แกรู้ไหม?
ส่วนซูอวี่ โกรธจัด ร้อนใจมาก จนปัญญา กัดฟันมองไปที่ซิงหงด้านหลัง "ใต้เท้า พวกเขาลงมือกับผม พวกคุณ... จะลงมือจริงๆ ใช่ไหม?"
พวกเทียนอวี่เกือบจะหลุดขำออกมาอีกแล้ว!
ก่อนหน้านี้ไม่ใช่พูดจาซะองอาจผึ่งผายเหรอ?
ทำไมถึงไม่มั่นใจอีกแล้วล่ะ อย่างว่าแหละ ตัวปลอมก็คือตัวปลอม ไม่มีความมั่นใจ กลัวว่าซิงหงจะไม่ลงมือ แทบจะขำไอ้ตัวเล็กน่ารักคนนี้ตายอยู่แล้ว!
ความสุขในวันนี้ ล้วนสร้างขึ้นบนร่างของเจ้าหนู่นี่แหละ
ก่อนหน้านี้ยังเศร้าอยู่เลย โดนหมอนี่ก่อกวน ก็มีความสุขขึ้นมาจริงๆ มีความสุขจนเดี๋ยวจะฆ่าเขาจริงๆ ให้ตายตาหลับไปเลยดีกว่า!
ซิงหงหน้าตาย แกเล่นละครได้... ห่วยแตกจริงๆ
เอาเถอะ แกกำกับเองเล่นเอง ห่วยก็ห่วยแล้วกัน
"ลงมือ!"
"งั้น... ขอบคุณใต้เท้ามาก!"
ซูอวี่ทำหน้าไม่กลัวตาย มองไปที่เซียนอ๋องคนนั้น แล้วมองเทียนอวี่อีกครั้ง คำนวณในใจ ฉันจะตีใครดีล่ะ?
พวกที่มาที่นี่ ล้วนมีสามชาติภพ!
แน่นอน คนที่มีชาติภพเดียวกล้ามาล้อมซิงหง นั่นก็รนหาที่ตายชัดๆ
ตีเทียนอวี่ อย่างมากที่สุดก็ฆ่าได้หนึ่งชาติภพ แถมยังไม่แน่ว่าจะฆ่าได้ และไม่แน่ว่าจะปิดบังการรับรู้ของเขาได้
ตีเซียนอ๋องอีกคน ฝ่ายตรงข้ามน่าจะอยู่ราวๆ ขั้นนิรันดร์ช่วงห้า
มีความหวังจะตีให้ตายรวดเดียว หมัดเดียวระเบิดหนึ่งชาติภพ สามหมัดจบการต่อสู้ ฆ่าตายโดยตรง...
ซูอวี่ตัดสินใจเด็ดขาด มองเซียนอ๋องคนนั้นด้วยความโกรธแค้น กัดฟันพูด "แกชื่ออะไร? ผมจะตีแกให้ตาย!"
"แก... ฮ่าๆๆ!"
เซียนอ๋องผู้นั้นหัวเราะร่วน "ข้าสามารถตอบสนองความปรารถนาของแกได้ ไอ้ปลาซิวปลาสร้อย ฉายาของข้าคือ..."
"ไม่จำเป็นต้องรู้แล้ว พูดมากชะมัด!"
ซูอวี่แค่นเสียงฮึดฮัด ทันใดนั้น กัดฟันกรอด พุ่งทะยานเข้าใส่เขาอย่างเดือดดาล!
"..."
ตะลึงงัน!
กลุ่มคนพากันตะลึงงัน ไอ้ซูอวี่ตัวปลอมคนนี้ รนหาที่ตายก็ไม่ได้รนหาที่ตายแบบนี้มั้ง?
เซียนอ๋องผู้นั้นค่อนข้างพูดไม่ออก และประหลาดใจเล็กน้อย ทว่าก็ยังมีความระแวดระวังอยู่บ้าง จึงแผ่สัมผัสตรวจสอบซูอวี่ไป พร้อมกับยื่นมือออกไปคว้าจับเขา อย่าให้ไอ้เด็กนี่เข้าใกล้ได้ดีกว่า!
จะได้ไม่เกิดเรื่องผิดพลาดอะไรขึ้น!
เขาถึงกับพูดไม่ออก แกเอาความกล้ามาจากไหน?
ความกล้านี้ ไม่รู้จริงๆ ว่าใครให้แกมา
ซิงหงให้มาหรือไง?
ซูอวี่ยังคงเหาะพุ่งเข้าหาเขา ไม่กลัวความตาย กัดฟันกรอด รอจนกระทั่งปราณฝ่ามือยักษ์นั่นฟาดฟันลงมา ซูอวี่ก็พลันสบถลั่น "แกกล้าโจมตีผมจริงๆ เหรอ? เป็นฝ่ายโจมตีผมก่อน..."
เซียนอ๋องไม่เปิดโอกาสให้เขาพูดอีก ไอ้โง่ ข้าจะตบแกให้ตายเลยเชียว!
"นี่แกเป็นฝ่ายเริ่มเองนะ!"
ซูอวี่ตวาดกร้าว แกเป็นฝ่ายเริ่มเอง แกทำผิดกฎแล้ว!
วินาทีนี้ อักษรเทวะคำว่า "ทะลวง" ของเขาก็พลันทำงาน ทะลวงข้ามมิติไปในชั่วพริบตา... ระยะทางไม่ถึง 100 เมตรด้วยซ้ำ แต่ก็เพียงพอแล้ว พอที่จะไปถึงตรงหน้ายอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานผู้นั้น
ระยะทะลวงสั้นมาก!
ทว่า ก็รวดเร็วมาก การทะลวงมิติ มันใช้ได้ดีแบบนี้แหละ
มิฉะนั้น หากพุ่งเข้ามาตรงๆ ก็ยังต้องใช้เวลาอีกสักหน่อย
เขาปรากฏตัวขึ้นในชั่วพริบตา ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานคนนั้นก็สัมผัสได้ถึงความผันผวนของมิติ แสยะยิ้มเย็นชา ประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้หวาดกลัว มืออีกข้างกำหมัด ซัดหมัดเข้าใส่มิติที่เพิ่งฉีกขาดทันที!
ไปลงนรกซะไอ้หนู!
กลับกลายเป็นสายมิติซะด้วย เป็นที่รู้กันทั่วว่า ซูอวี่ไม่มีอักษรเทวะสายมิติ ไม่อย่างนั้นก็เอามาใช้นานแล้ว!
แค่นี้ยังริอ่านจะสวมรอยเป็นซูอวี่อีกเหรอ?
"สยบขุนเขา!"
และวินาทีนี้เอง ซูอวี่ก็ตวาดกร้าว นอกจากไม่ได้ใช้จุดชีพจรหยาง พละกำลังทั้งหมดก็ระเบิดออกมาในพริบตา
บัดซบเอ๊ย!
เราเผชิญหน้ากันแล้ว แกยังจะโอหังขนาดนี้อีกเหรอ?
แกคิดว่าผม ซูอวี่ ไม่เคยฆ่าขั้นไร้เทียมทานหรือไง?
เสียง "สยบขุนเขา" นี้ ทำให้ทุกคนตกตะลึง ต่างพากันมองมาทางนี้
ตู้ม!
เสียงกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่นดังขึ้น ทุกคนมองเห็นภาพที่ชัดเจน ราชันเทพขั้นนิรันดร์ช่วงห้าผู้นั้น ถูกซูอวี่ต่อยจนระเบิดแหลกละเอียดเป็นชิ้นๆ!
แม่น้ำกาลอวกาศปรากฏขึ้น!
ชั่วพริบตา เซียนอ๋องคนหนึ่งฟื้นคืนชีพ แฝงด้วยความงุนงงและหวาดกลัว คืองุนงง เป็นไปได้ยังไง?
เป็นไปได้ยังไง!
ทว่า เขาไม่มีเวลาให้คิดแล้ว หมัดยาวของซูอวี่ฟาดฟันลงมาอีกครั้ง คำรามทุ้มต่ำ ซัดหมัดลงมาเป็นครั้งที่สอง!
และบริเวณใกล้เคียง ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานอีกสามคนสัมผัสได้ ต่างพากันลงมือ ล้วนประหลาดใจอย่างยิ่ง สั่นสะท้านอย่างยิ่ง แต่พวกเขารู้ว่า ต้องลงมือแล้ว!
ขณะเดียวกัน ซิงหงก็เตรียมพร้อมไว้ก่อนแล้ว!
เวลานี้ ตวาดลั่น "บังอาจนัก บังอาจยั่วยุพวกเรา ฆ่าเจ้าเมืองศักดิ์สิทธิ์ของข้า รนหาที่ตาย!"
ตู้ม!
เขาก็ปล่อยหมัดซัดออกไปเช่นกัน ทุบตีจนฟ้าถล่มดินทลาย!
สามยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทาน สีหน้าต่างเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง รีบเปลี่ยนทิศทาง พุ่งเข้าฆ่าซิงหง ซิงหงลงมือจริงๆ!
ตกลงมันสถานการณ์อะไรกัน?
ทำไมซิงหงถึงกล้าเป็นฝ่ายลงมือก่อน?
เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ หรือว่า... นี่คือซูอวี่ตัวจริงงั้นเหรอ?
ความคิดนี้ผุดขึ้นมา พวกเขาก็ไม่กล้าคิดต่อแล้ว!
ไม่กล้าจริงๆ!
ซูอวี่จะมาอยู่ข้างนอกได้ยังไง!
นีมันเป็นไปไม่ได้!
พวกเขายังคงตกตะลึง ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานที่อยู่ไกลออกไปก็ยังไม่ทันตอบสนอง ทางฝั่งนี้ ซูอวี่ลงมืออย่างไม่ปรานี ซัดหมัดเต็มแรงออกไปอีกครั้ง ตู้ม!
เสียงกัมปนาทสะเทือนเลื่อนลั่นดังขึ้นอีกครั้ง!
ชาติภพที่สองถูกเขาต่อยจนระเบิด!
สามชาติภพของขั้นไร้เทียมทาน หากแตกสลายไปหนึ่งชาติภพ พละกำลังจะดิ่งวูบ นับประสาอะไรกับความไม่คาดฝันโดยสิ้นเชิง ถูกต่อยสองชาติภพระเบิดในพริบตา ท่ามกลางแม่น้ำกาลอวกาศ ชาติภพสุดท้ายก็ปรากฏขึ้นอย่างไม่อาจควบคุมได้เล็กน้อย
เซียนอ๋องผู้นี้วินาทีนี้หวาดกลัวสุดขีดแล้ว แตกตื่นลนลาน คำรามลั่น "ไม่ แกทำไม่ได้!"
ฆ่าข้าไม่ได้!
ข้าคือเซียนอ๋องนะ!
อ๋องแห่งเผ่าเซียนนะ!
ข้าไม่ได้ทำอะไรเลย ข้าจะตายได้ยังไง?
เป็นไปไม่ได้!
แกคือใครกันแน่?
เขาแฝงด้วยความสิ้นหวังและความหวาดกลัวอย่างหาที่สุดไม่ได้ เขาไม่ใช่ซูอวี่ ไม่ใช่แน่ๆ ไม่มีทางใช่ ซูอวี่จะเก่งกาจขนาดนี้ได้ยังไง!
เขาเป็นใครกันแน่?
ตู้ม!
หมัดที่สาม ซัดออกไป!
ประดุจขุนเขาใหญ่ตระหง่าน สยบลงบนชาติภพอดีตของเขา หมัดเดียวซัดออก เสียงตู้มสนั่น แม่น้ำแห่งกาลเวลาขาดสะบั้น ชาติภพที่สามแหลกสลายอย่างสมบูรณ์!
ครืนๆ!
กลางความว่างเปล่า เมฆโลหิตรวมตัว!
ณ ดินแดนอันห่างไกล แดนเซียนสั่นสะเทือนเล็กน้อย สั่นไหวระริก ภายในแดนเซียน ภูเขาใหญ่ลูกหนึ่งแตกร้าว เผยให้เห็นตำหนักมรรคาหลังหนึ่ง
ฟ้าถล่มดินทลาย!
พลังปราณรั่วไหล เจตจำนงรั่วไหล
จนกระทั่งวินาทีแห่งความตาย ความอาฆาตแค้นของเซียนอ๋องผู้นั้นก็พลุ่งพล่าน แฝงด้วยความไม่ยินยอมอย่างหาที่สุดไม่ได้ เสียงคำรามกึกก้องสะท้านฟ้าดิน
"แกคือใครกันแน่?"
แกคือใครกัน!
ทำไมต้องฆ่าข้า!
ทำไมถึงฆ่าข้าได้?
ไอ้มารร้ายบ้าเลือดซูอวี่ เพิ่งออกมาจากเมือง ก็ฆ่าเซียนอ๋องเซ่นธงสังหารเสียแล้ว!
วินาทีนี้ เขาไม่สนใจแม้แต่น้อย พลิกมือซัดหมัดเข้าใส่ราชันมารผู้นั้น ส่วนซิงหงก็โจมตีขนาบหน้าหลังกับเขา คำรามลั่น ดวงดาวนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น สยบเทียนอวี่และราชันเทพผู้นั้น!
จนถึงเวลานี้ คนที่อยู่ไกลออกไปเหล่านั้นถึงเพิ่งได้สติกลับมา
เร็วเกินไปแล้ว!
เร็วเหลือเชื่อ เร็วจนไม่อยากจินตนาการ ไม่อยากเชื่อ!
อย่างมากก็แค่หนึ่งวินาที เซียนอ๋องคนหนึ่งกลับถูกต่อยจนร่างระเบิดไปแล้ว!
สามชาติภพร่วงหล่น!
นี่คือตายสนิท!
นี่ไม่ใช่หนึ่งในสามชาติภพ แต่คือทั้งหมด เขาตายแล้ว!
"อ๋องเหิง!"
มียอดฝีมือเผ่าเซียน ร้องอุทานลั่น ทั้งตกใจ โกรธแค้น และหวาดกลัว!
ตกลงเกิดอะไรขึ้น?
นั่นใครกัน?
ส่วนซูอวี่ ส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอปล่อยหมัดออกไป จะไปมีเวลาสนใจพวกแกได้ยังไง!
ฆ่าเซียนอ๋องเซ่นธงสังหารก่อนค่อยว่ากัน!
และวินาทีต่อมา ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานสิบกว่าคน ต่างพากันพุ่งเข้ามาจากที่ไกล มีคนคำรามลั่น "เขาคือซูอวี่!"
ขนหัวลุก!
ซูอวี่!
ซูอวี่ผู้ฆ่าขั้นไร้เทียมทาน ซูอวี่ผู้ฆ่าขั้นนิรันดร์ช่วงห้า
วินาทีนี้ ทุกคนมีความคิดเพียงหนึ่งเดียว บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้วจริงๆ
ซูอวี่กลับสามารถฆ่าขั้นไร้เทียมทานได้จริงๆ!
นี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ที่สำคัญคือ ซูอวี่... อยู่ข้างนอกจริงๆ เหรอ?
แล้วคนที่อยู่ข้างในล่ะคือใคร?
พวกเขาสับสนไปหมดแล้ว!
ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานตอนนี้ล้วนงุนงงไปตามๆ กัน!
พวกเขาแค่รู้สึกว่า ตัวเองราวกับคนโง่ ถูกซูอวี่ปั่นหัวเล่นอยู่บนฝ่ามือ ถูกเขาปั่นหัว ถูกเขาปั่นประสาท และสิ่งที่ต้องแลกก็คือ เซียนอ๋องตายไปหนึ่งคน ในพริบตาเดียว!
พร้อมกับการบุกเข้ามาของยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานเหล่านั้น เทียนอวี่และราชันเทพคนนั้นก็ถูกซิงหงต่อยกระเด็น ซูอวี่เองก็ซัดหมัดกระแทกราชันมารผู้นั้นจนถอยร่น
สามยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทาน สีหน้าล้วนเปลี่ยนไปอย่างหนัก
จนถึงตอนนี้ พวกเขาไม่มีเวลาไปคิดแล้วว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น รู้แค่เพียง ซิงหงแข็งแกร่งมาก ลงมือแล้ว ซูอวี่ตัวปลอมก็แข็งแกร่งมาก... บัดซบ ซูอวี่ตัวปลอมเหรอ?
ตกลงตัวจริงหรือตัวปลอมกันแน่?
และจังหวะนี้เอง ซูอวี่สบถกร้าว "พวกแกคนเยอะรังแกคนน้อยหรือไง? ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานตั้งเยอะตั้งแยะมารับมือซูอวี่อย่างฉัน? ผู้พิทักษ์เมืองทั้งสามสิบหก ช่วยฉันฆ่าศัตรูที!"
"รับบัญชา!"
เสียงตะโกนตอบรับอย่างพร้อมเพรียง ดังกึกก้องสะท้านฟ้าดิน
วินาทีต่อมา กลางความว่างเปล่า ปรากฏยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทาน 34 คน บวกกับซิงหง เป็น 35 คนถ้วน นี่คือสิ่งที่ทุกคน ไม่ว่าใคร ก็ไม่คาดคิดมาก่อน
ระหว่างฟ้าดิน มีเพียงเงาร่างอันแข็งแกร่งทั้ง 35 สายนี้ ไม่สิ รวมซูอวี่ด้วย เป็น 36 สาย!
ล้วนเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งหาใดเปรียบ!
"ฆ่า!"
เสียงตวาดกร้าว ระหว่างฟ้าดิน หมัดทั้งสามสิบหกหมัด สาดซัดเข้าประหัตประหารพร้อมกัน!
"ไม่!"
เซียนอ๋องเทียนอวี่หวาดกลัวสุดขีด แตกตื่นลนลานเป็นล้นพ้น ฝั่งนี้อยู่ใกล้เมืองโบราณกว่าหน่อย ส่วนยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานที่อยู่ด้านหลังนั้นอยู่ไกลออกไป ต่อให้ตอนนี้จะมีคนพุ่งมาถึงได้ในพริบตา... แต่ประเด็นคือไม่กล้าต่างหาก!
บัดซบ!
ผู้พิทักษ์เมืองทุกคนออกมาหมดแล้ว ใครจะกล้า?
ไม่มีใครกล้าสักคน!
ตู้ม!
36 หมัดซัดกระหน่ำลงมา ห้วงความว่างเปล่าทั้งหมดพังทลายลง!
เซียนอ๋องเทียนอวี่ถูกหมัดเจ็ดแปดหมัดต่อยจนตัวระเบิดในพริบตา เพิ่งฟื้นคืนชีพ ก็ถูกหมัดเจ็ดแปดหมัดต่อยตัวระเบิดอีก ฟื้นคืนชีพอีก ก็ถูกหมัดเจ็ดแปดหมัดซัดเข้าใส่อีก...
ครั้งสุดท้าย เขาเหมือนกับผู้ตายคนก่อนหน้า แฝงด้วยความสิ้นหวังและไม่ยินยอม แฝงด้วยความงุนงงและสับสน ร้องเสียงหลง "แกคือใครกันแน่?"
เขามองไปที่ซูอวี่!
ส่วนซูอวี่ ซัดหมัดออกไป ทำหน้าเอือมระอา "ไร้สาระ ผมก็คือซูอวี่สิ! แม่งเอ๊ย ผมพูดไปตั้งกี่รอบแล้ว?"
ซูอวี่!
เซียนอ๋องเทียนอวี่แฝงด้วยความไม่ยินยอมอย่างรุนแรง ใช่แล้ว เขาคือซูอวี่ เขาเคยพูดไว้แล้ว!
แต่ข้า... ข้าไม่เชื่อไงล่ะ!
ข้าคือเซียนอ๋องเทียนอวี่เชียวนะ ข้าคือตัวตนระดับขั้นนิรันดร์ช่วงเจ็ด ข้าคือราชาแห่งเผ่าเซียน ข้ากลับตายเสียแล้ว... ข้าไม่ยอมตายตาหลับ!
ตู้ม!
แม่น้ำแห่งกาลเวลาขาดสะบั้น หมัดเจ็ดแปดหมัดซัดกระหน่ำลงมา เซียนอ๋องเทียนอวี่ตกตาย เมฆโลหิตก่อตัวขึ้นในชั่วพริบตา!
ในขณะเดียวกัน ราชันมารและราชันเทพผู้นั้น พละกำลังยังห่างชั้นกับเทียนอวี่มาก
ภายใต้การโจมตีของยอดฝีมือ 36 คน สามชาติภพก็เปราะบางดั่งเต้าหู้
ตู้ม!
เสียงกัมปนาทดังขึ้นหลายครั้ง ชั่วครู่ต่อมา กลางความว่างเปล่าก็เหลือเพียงความมืดมิด ไม่เหลืออะไรอีก
บนท้องฟ้า เมฆโลหิตสี่กลุ่มก่อตัว ฝนเลือดโปรยปรายลงมาจางๆ
ไร้ซุ่มเสียง!
วินาทีนี้ ไร้สุ้มเสียงและไร้ร่องรอย
ฝั่งตรงข้าม ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานสิบกว่าคนหยุดฝีเท้า แต่ละคนใบหน้าซีดเผือด
ทางฝั่งซูอวี่ รูปสลักหิน 35 ตน ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหลังซูอวี่ ส่วนซูอวี่ ชุดคลุมขาวดุจหิมะ พลิ้วไหวไปตามสายลม เรือนผมยาวปลิวไสวเล็กน้อย
ซูอวี่ล้วงผ้าขาวผืนหนึ่งออกมา เช็ดเลือดที่เปื้อนมือ
โยนผ้าขาวทิ้ง มองไปยังยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานฝั่งตรงข้ามที่หยุดชะงัก รอยยิ้มเจิดจ้า ประหนึ่งนักบุญ น้ำเสียงนุ่มนวล "ทุกท่าน พวกเขาเป็นคนตีผมก่อนนะ ผมบอกแล้ว ว่าผมคือซูอวี่ ตีผมไม่ได้ พวกเขาก็ดึงดันรนหาที่ตาย... ทุกท่านคงไม่คิดว่าไม่เหมาะสมหรอกนะ?"
"..."
ฆ่าสี่ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทาน!
เพียงเพื่อประโยคเดียว "ผมคือซูอวี่"
เขาคือซูอวี่จริงๆ!
วินาทีนี้ บนร่างซูอวี่ ไอมรณะสั่นสะเทือนฟ้าดิน นั่นเกิดจากการแบกรับไอมรณะของเมืองโบราณ 35 แห่ง วินาทีนี้ ชุดคลุมขาวล้วนกลายเป็นสีดำ ทว่ากลับยิ่งดูเจ้าเล่ห์ร้ายกาจและดั่งยอดอัจฉริยะมากยิ่งขึ้น!
นี่... คือซูอวี่จริงๆ!
เพราะมีแค่เขาเท่านั้น ที่เป็นไปได้ที่จะแบกรับไอมรณะของเมืองโบราณทั้งหมดได้ในคราวเดียว!
ฝั่งตรงข้าม ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานทุกเผ่าพันธุ์ ล้วนตะลึงงัน อึ้งค้าง!
ซูอวี่ อัญเชิญ 35 ผู้พิทักษ์เมืองขั้นไร้เทียมทานออกมา!
ออกนอกเมืองแล้ว!
ในขณะเดียวกัน ห้วงความว่างเปล่าถูกฉีกกระชาก มิติแต่ละแห่งถูกฉีกกระชาก ตัวตนอันแข็งแกร่งหาใดเปรียบ ตัวตนอันเก่าแก่หาใดเปรียบแต่ละตน ต่างเผยร่างออกมาให้เห็น
ภายในตำหนักล่าสวรรค์ โหวเจี้ยนเทียนสีหน้าแปรเปลี่ยน
ไกลออกไป แม่ทัพตัวเป่าผู้มั่งคั่ง มีสีหน้าเคร่งเครียด
ไกลออกไปอีก ทางเข้าแดนเซียนเปิดออก ร่างต้นของเทียนกู่ยืนอยู่ตรงปากทางเข้า มองทะลุหมื่นลี้ มองตรงไปยังซูอวี่
วินาทีนี้ ตัวตนอันเก่าแก่ที่ซ่อนเร้นแต่ละตน ต่างเผยแววตาประหลาดใจ บ้างก็ฉีกกระชากห้วงมิติมา บ้างก็ใช้เจตจำนงตรวจสอบมา บ้างก็เฝ้ามองดูอยู่เหนืออาณาเขต
เหนือทะเลดารา ซูอวี่ยิ้มแย้มเจิดจ้า ไอมรณะกัดกร่อน ชุดคลุมขาวแปรเปลี่ยนเป็นชุดคลุมดำ ทว่าคนยังคงรักษารูปลักษณ์เดิม ซูอวี่ชุดคลุมดำ ยิ่งดูเย็นชาเด็ดขาด!
"ซูอวี่!"
"ซูอวี่!"
"..."
เสียงพึมพำดังขึ้นรอบทิศทาง ยอดฝีมือไร้เทียมทานแต่ละท่าน ต่างรู้สึกว่าตัวเองจำเป็นต้องทำความรู้จักเผ่ามนุษย์หนุ่มผู้นี้เสียใหม่
ตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวหาใดเปรียบ!
เพราะเบื้องหลังเขา มี 36 ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานยุคโบราณกาลยืนตระหง่านอยู่!
ส่วนตัวเขาเอง ก็เพิ่งจะสังหารขั้นนิรันดร์ช่วงห้าไปได้อย่างง่ายดาย ต่อให้เป็นการลอบโจมตี นั่นก็คือพละกำลังของเขา พละกำลังที่ทำให้ผู้คนสิ้นหวังและไม่อยากจะเชื่อ!
ฝั่งเผ่ามนุษย์ อ๋องต้าฉิน อ๋องต้าเซี่ย อ๋องต้าหมิง อ๋องต้าถัง... ต่างพากันอึ้งค้าง
นี่คือซูอวี่?
พวกแกกำลังล้อฉันเล่นใช่ไหม!
นี่... คือซูอวี่จริงๆ?
ไกลออกไปอีก พวกไป๋เฟิงก็พากันอ้าปากค้าง ไป๋เฟิงพึมพำ "ลูกศิษย์ฉันเหรอ?"
อย่าล้อเล่นน่า เป็นไปไม่ได้หรอก!
ตัวตนที่ต่อสู้เข่นฆ่าเซียนอ๋องได้สบายๆ!
ไกลออกไปยิ่งกว่า หุบเขารอยแยกตะวันออก "อ๋องต้าฉิน" กัดฟันดังกึก อ๋องต้าโจวอึ้งค้าง ข้าเห็นโลกมามาก แต่หายหน้าไปเดือนเดียว โผล่ออกมาก็เข่นฆ่า 4 ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทาน... ข้าแทบไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาคือซูอวี่!
นี่มันเร็วเกินไปแล้ว!
หมื่นโลกหมื่นเผ่าพันธุ์ ไม่มีใครกล้าเชื่อ แต่ก็จำต้องเชื่อ!
และวินาทีนี้ เบื้องหลังซูอวี่ รูปสลักหินแต่ละตน เพียงรู้สึกสะใจ ปลอดโปร่ง บ้าคลั่ง ปลดปล่อย!
พวกเราต่างหาก ที่ไร้เทียมทาน!
พวกเราออกมาแล้ว!
ฮ่าๆๆ!
ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานยุคโบราณกาลแต่ละตน เวลานี้ล้วนบ้าคลั่งถึงขีดสุด ต่อให้สัมผัสได้ถึงยอดฝีมือที่หลั่งไหลมาจากทุกสารทิศ ต่อให้จำคนบางคนได้ ก็ไม่แม้แต่จะชายตามอง
มาสิ งั้นก็เปิดฉากสังหารหมู่เลย!
ตาแก่คร่ำครึในสายตาซูอวี่ ต่อให้เป็นขั้นผสานมรรคา สมัยก่อนในสายตาของพวกเขาก็เป็นแค่เด็กรุ่นหลังเท่านั้น!
ก็แค่คุ้มครองเมืองมา 1 แสนปี พยัคฆ์ตกระกำลำบากเท่านั้น!
วันนี้ พวกเราจะประกาศให้หมื่นโลกได้รับรู้ พวกเรายังอยู่ พวกเรายังมีชีวิตอยู่ พวกเราไม่ใช่คนตาย!
เบื้องหน้า ซูอวี่ชุดคลุมปลิวไสว เบื้องหลัง หัวใจที่กำลังตื่นเต้นนั้น เขาสัมผัสได้
ซูอวี่ใบหน้าเปื้อนยิ้ม กล่าวช้าๆ "มีกี่คนที่อยากฆ่าผม มาสิ ก้าวออกมา! วันนี้ สู้ตัดสินแพ้ชนะ เดิมพันด้วยชีวิตและความตายกันไปเลย! ผมซูอวี่ รอพวกคุณอยู่ที่นี่!"
น้ำเสียงหนักแน่นทรงพลัง ดังกึกก้องสะเทือนพหุภพ!
ผมอยู่นี่แล้ว!
อยากฆ่าผม ก็เข้ามา!
วินาทีนี้ ฝั่งตรงข้าม ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานเผ่าเบญจธาตุหลายคนถอยร่นอย่างรวดเร็ว ยอดฝีมือขั้นไร้เทียมทานเผ่าชะตาหลายคนรีบจากไป ถอยห่างออกไปไกล!
ซูอวี่ในวันนี้ ก็คือตัวเอกแห่งพหุภพแห่งนี้!
