ในโลกก่อนหน้า แอปพลิเคชันฟังหนังสือมีอยู่มากมายและมีการแข่งขันที่ดุเดือด แต่แอปฟังหนังสือเสียงบลูสตาร์ที่หลินจือไป๋พัฒนาขึ้นนั้น เป็นแอปแรกในโลกใบนี้

เพื่อสร้างแอปพลิเคชันนี้ หลินจือไป๋ทุ่มเททุกอย่าง

เขาใช้ตำแหน่งประธานสำนักพิมพ์เฉินฮวา ดึงฐานข้อมูลลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์ทั้งหมดมาใส่ในแอปพลิเคชัน

ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นหนังสือที่ตีพิมพ์ในรูปเล่มของสำนักพิมพ์เฉินฮวา หรือวรรณกรรมออนไลน์จากเว็บนิยายบลูสตาร์ ทั้งหมดสามารถหาได้ในแอปฟังหนังสือนี้

ข้อได้เปรียบนี้

ไม่มีใครสามารถทำได้เท่าหลินจือไป๋ แม้แต่สำนักพิมพ์อย่างน่าเซินหรือเทียนกวง ที่พยายามเลียนแบบ ก็ได้แค่เก็บเศษขนมปังที่ตกอยู่

และที่สำคัญ...

โลกก่อนหน้าไม่มีสำนักพิมพ์เฉินฮวา ไม่มีหลินจือไป๋ที่มีความสามารถพิเศษขนาดนี้

ในขณะนี้

สำนักพิมพ์น่าเซินและเทียนกวงยังไม่ได้เริ่มเลียนแบบ ตลาดแอปฟังหนังสือทั้งหมดจึงตกเป็นของหลินจือไป๋เพียงคนเดียว ด้วยเหตุนี้ ตลาดที่ยังไม่ได้ถูกสำรวจนี้จึงกลายเป็น "ท้องทะเลสีคราม" สำหรับหลินจือไป๋

บวกกับการที่ก่อนหน้านี้ดาราชื่อดังมากมายในฉินโจวช่วยโปรโมตแอปพลิเคชันแบบไม่คิดค่าใช้จ่าย ทำให้ตอนนี้การพูดถึงแอปนี้ในโลกออนไลน์สูงมาก!

ความคิดเห็นออนไลน์เกี่ยวกับแอปนี้ก็มีมากมาย:

“แอปนี้เจ๋งมากเลย!”

“นี่เป็นแอปพลิเคชันที่สร้างประโยชน์ให้ประชาชนโดยแท้จริง!”

“ตอนแรกฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแอปฟังหนังสือคืออะไร แต่พอลองใช้ดูถึงได้รู้ว่ามันมีประโยชน์จริง ๆ ฉันชอบอ่านหนังสือระหว่างเดินทางเพราะต้องเดินทางบ่อย แต่การอ่านหนังสือในรถนาน ๆ มันเหนื่อยล้า แถมยังทำร้ายสายตาด้วย แต่ตอนนี้พอมีแอปนี้ ฉันแค่ใส่หูฟังก็เหมือนกับได้อ่านหนังสือแล้ว และทีมพากย์ของแอปนี้ก็เป็นมืออาชีพมาก ทั้งจังหวะการเล่าเรื่อง น้ำเสียง หรือแม้แต่การใช้เสียงดนตรีประกอบ ทุกอย่างมันเหมือนทำให้ฉันเข้าไปอยู่ในเรื่องราวนั้นจริง ๆ ตอนนี้ฉันแทบไม่อ่านหนังสือแล้ว ฟังอย่างเดียวก็พอ!”

“ใช้ง่ายเหมือนฟังเพลงเลย”

“ผู้สูงอายุก็ใช้ได้ โดยเฉพาะคนที่มีปัญหาสายตา อ่านหนังสือนาน ๆ ไม่ได้ ต้องใช้แว่นขยาย แอปนี้เป็นเหมือนของขวัญสำหรับพวกเขาเลย!”

“ฉันฟังระหว่างเดินทางไปทำงานได้ด้วย!”

“เหมือนกับเปิดวิทยุในรถฟังเลย!”

“ไม่ใช่แค่ตอนเดินทางนะ ฉันว่าถ้าใส่หูฟังบลูทูธ ฟังระหว่างทำงานนี่เหมือนแอปสำหรับแอบพักเลย ใครจะคิดว่าฉันใส่หูฟังเพื่อฟังหนังสือ ทุกคนคงคิดว่าฉันฟังเพลงอยู่แน่ ๆ”

มีคนสงสัย

“ความคิดเรื่องแอปฟังหนังสือนี่ใครคิด?”

“แอปนี้ช่วยเหลือคนจริง ๆ นะ”

“ไม่รู้ว่าใครเป็นคนคิด แต่จากข่าวบอกว่าเป็นโปรเจกต์ของสำนักพิมพ์เฉินฮวา ประธานของสำนักพิมพ์คือไป๋ตี้ ฉันเดาว่าเขาน่าจะเป็นคนผลักดันโปรเจกต์นี้”

“ไป๋ตี้มีวิสัยทัศน์ทางธุรกิจจริง ๆ!”

“ก่อนหน้านี้ ฉันเคยเห็นผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมบอกว่าแอปฟังหนังสือไม่น่าจะประสบความสำเร็จ รวมถึงตัวฉันเองก็ไม่ได้สนใจมัน แต่พอได้ลองใช้แล้วถึงได้รู้ว่าแอปนี้มีเสน่ห์ขนาดไหน!”

เหมือนในโลกก่อนหน้า

เมื่อเทนเซ็นต์มี QQ แล้วยังสร้าง WeChat ทุกคนก็ไม่เข้าใจ แต่สุดท้าย WeChat กลายเป็นแอปพลิเคชันที่ได้รับความนิยมไปทั่วตลาด หลายครั้งประชาชนเองก็ไม่รู้ว่าพวกเขาต้องการอะไร การสร้างสิ่งใหม่ต้องอาศัยวิสัยทัศน์ที่ล้ำหน้า

แอป "ฟังหนังสือเสียงบลูสตาร์" ก็เช่นกัน หลายคนไม่เข้าใจว่าทำไมต้องฟังหนังสือ ทั้งที่สามารถอ่านได้ การอ่านกับการฟังเรื่องเล่า ดูเหมือนว่าการอ่านจะสนุกกว่าไม่ใช่หรือ?

แต่สุดท้าย การฟังหนังสือกลับประสบความสำเร็จ

แม้จะมีคนจำนวนมากที่ยังชอบอ่านหนังสือมากกว่า แต่ต่อให้ในคนที่อ่านหนังสือ 10 คน มีเพียง 1 คนที่ชอบฟังหนังสือ แค่นี้แอปก็ประสบความสำเร็จแล้ว!

...

ในขณะนั้น ที่สำนักพิมพ์เฉินฮวา

หวังจื่อ ซึ่งถูกหลินจือไป๋โยกย้ายตำแหน่งมาเป็นหัวหน้าโปรเจกต์แอปฟังหนังสือ กำลังนั่งตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น ราวกับคนที่เพิ่งได้ดื่มกาแฟแรง ๆ หลายแก้ว ดวงตาของเขาแดงก่ำด้วยความดีใจ

“ยอดดาวน์โหลดถึงเท่าไหร่แล้ว!?”

“ทะลุสิบล้านแล้ว!”

“ยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ!”

“สองสิบล้านแล้ว!”

“ทำไมมันเร็วขนาดนี้!”

“หลังจากที่ชื่อเสียงของแอปเริ่มกระจายออกไป ยอดดาวน์โหลดก็พุ่งกระฉูดเลย เพราะแอปเรามันดีจริง ๆ คนที่ใช้แล้วก็จะแนะนำต่อให้คนรอบตัว!”

“สำเร็จแล้ว!”

“ทีนี้ไม่ต้องไปอิจฉาทีมโปรเจกต์ของเว็บนิยายบลูสตาร์แล้ว!”

“โปรเจกต์ของเราไม่ได้น้อยหน้าเลย!”

“ในแอปฟังหนังสือนี้ยังมีเนื้อหาที่ต้องจ่ายเงินฟังหลายส่วนเลย รายได้จากการแบ่งส่วนนี้น่าจะเยอะมาก!”

ฟังเสียงการพูดคุยอย่างตื่นเต้นของพนักงานในทีม หวังจื่อรู้สึกเหมือนลอยอยู่ในความฝัน

“ประธานไม่ได้หลอกเราเลย! โปรเจกต์นี้มันเวิร์กจริง ๆ!”

ย้อนกลับไปเมื่อครั้งที่เขาถูกถอดออกจากตำแหน่งบรรณาธิการแผนกนิยายสืบสวน หวังจื่อเคยคิดว่าชีวิตของเขาพังพินาศ ถูกโยนไปทำงานในโปรเจกต์ที่ไม่ค่อยมีความหวังอะไรเหมือนถูกเนรเทศ

แต่ตอนนี้ เมื่อหันกลับมามอง...

“ช่างหัวตำแหน่งบรรณาธิการไปเถอะ ใครอยากเป็นก็ไปเป็นเลย! การเป็นหัวหน้าโปรเจกต์แอปฟังหนังสือมันมีอนาคตกว่ากันตั้งเยอะ!”

“ขอบคุณประธาน! ขอบคุณที่เชื่อในตัวผม!”

อย่างไรก็ตาม ข้างนอกนั้นดูเหมือนว่ายังไม่มีใครรู้ว่าไอเดียการสร้างแอปฟังหนังสือนี้มาจากหลินจือไป๋ ทุกคนคิดว่าเขาแค่อนุมัติโปรเจกต์นี้เฉย ๆ

“แบบนี้ไม่ได้!”

หวังจื่อรีบโทรหานักข่าวคนหนึ่งที่ติดต่อขอสัมภาษณ์เขาทันที

...

ในวันที่สองหลังจากแอปฟังหนังสือเปิดตัว

ยอดดาวน์โหลดทะลุ 60 ล้าน!

และในวันเดียวกัน สื่อหลายเจ้าได้ปล่อยข่าวออกมาว่า ไอเดียแอปฟังหนังสือเสียงบลูสตาร์นี้เป็นของหลินจือไป๋ หรือที่รู้จักกันในนาม “ไป๋ตี้”

ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีการเปิดเผยว่าไอเดียการสร้างเว็บนิยายบลูสตาร์ก็มาจากเขาเช่นกัน

แหล่งข่าวคือหวังจื่อและหนิงเหมิง

หวังจื่อ: หัวหน้าโปรเจกต์แอปฟังหนังสือ

หนิงเหมิง: หัวหน้าโปรเจกต์เว็บนิยายบลูสตาร์

ทั้งสองคนให้สัมภาษณ์กับนักข่าวด้วยใบหน้าที่เปี่ยมด้วยความภาคภูมิใจ พร้อมกับยกย่องหลินจือไป๋ไม่หยุด

หวังจื่อกล่าวว่า

“ตั้งแต่ประธานเข้ารับตำแหน่ง เขาก็เสนอไอเดียทำแอปฟังหนังสือ พวกเราผู้บริหารทั้งหมดของสำนักพิมพ์ต่างไม่เห็นด้วยเลย คิดว่าโปรเจกต์นี้ไม่มีทางสำเร็จ รวมถึงตัวผมเองก็คิดแบบนั้น พูดตรง ๆ เลยนะ ตอนนั้นเราหลายคนมองว่าประธานเป็นแค่นักดนตรี ไม่รู้เรื่องในวงการวรรณกรรมเลย มีแม้แต่ผู้บริหารบางคนที่พูดในวงส่วนตัวว่า การที่ประธานเข้ามาในบริษัทก็เหมือนคนวงนอกเข้ามาชี้นำวงใน

แต่ผลลัพธ์ที่เราเห็นตอนนี้เป็นยังไงล่ะ?

แอปฟังหนังสือเปิดตัวได้ไม่ถึงสองวัน มีผู้ใช้งานถึง 60 ล้านคน และวันนี้ก็น่าจะทะลุ 100 ล้านก่อนวันจบ! สายตาของประธานล้ำหน้าเราที่อยู่ในวงการมาหลายปีมาก เขาเต็มไปด้วยวิสัยทัศน์เชิงธุรกิจที่ทันสมัยและมองการณ์ไกล เหมือนกับประธานกรรมการใหญ่ของเรา คุณหลินเจามู่ไม่มีผิด!”

หนิงเหมิงไม่ยอมแพ้

เมื่อเห็นหวังจื่อพูดขนาดนี้ เขาก็เสริมทันที

“ไม่ใช่แค่แอปฟังหนังสือเท่านั้นนะ เว็บนิยายบลูสตาร์ก็เป็นไอเดียของประธานเหมือนกัน ซึ่งเขาก็ผลักดันมันทั้งที่ทุกคนต่อต้าน!

หลายคนอาจจะบอกว่าเว็บไซต์นี้ดังได้เพราะปู๋เย่โหว นักเขียนระดับราชาเว็บนิยาย แต่ถ้าประธานไม่ยืนหยัดสร้างแพลตฟอร์มนี้ขึ้นมา เราจะมีโอกาสได้เห็นผลงานของปู๋เย่โหวหรือเปล่า?”

“ปู๋เย่โหวคือนักเขียนระดับราชา”

“แต่ประธานของเรา ไป๋ตี้คือต้นกำเนิดของวงการเว็บนิยายอย่างแท้จริง!”

หนิงเหมิงยังเล่าต่อว่า:

“หลายคนไม่รู้หรอกว่าประธานต้องเจอแรงกดดันทั้งในและนอกบริษัทมากแค่ไหน ในตอนที่เขาเข้ามารับตำแหน่ง เขาเป็นเพียงหลานคนสุดท้องของประธานกรรมการใหญ่ และยังเป็นแค่นักศึกษาปีสองด้วย!

นักศึกษาปีสองบริหารธุรกิจมูลค่าหลายหมื่นล้าน!?

ใครจะไม่คิดว่าเขาเป็นแค่เด็กโชคดี? ตอนนั้นในโลกออนไลน์มีแต่เสียงดูถูกเขาว่าแค่เกิดมาบนจุดเริ่มต้นที่สูง ไม่ได้เก่งด้วยตัวเอง

แต่ตอนนี้ยังมีใครกล้าว่าประธานเราไม่เก่งอีกไหมล่ะ?

มหาเศรษฐีรุ่นสองรุ่นสามมีเยอะแยะ แต่มีใครในวัยเดียวกับประธานเรา ที่สร้างทั้งเว็บนิยายบลูสตาร์และหนังสือเสียงบลูสตาร์ได้บ้าง?

และทำมันสำเร็จทั้งที่คนทั้งโลกไม่เชื่อว่าจะเวิร์ก ถ้ามีข้อผิดพลาดแม้แต่น้อย ประธานก็ต้องรับผิดชอบอย่างมหาศาล

เพราะฉะนั้นพวกที่ชอบวิจารณ์ลอย ๆ ควรหยุดได้แล้ว! คนที่เป็นอัจฉริยะทำอะไรก็สำเร็จ ประธานของเราคืออัจฉริยะตัวจริง!”

หวังจื่อถึงกับอึ้ง

“หมอนี่ชมประธานยิ่งกว่าฉันอีก!”

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยอมรับว่าสิ่งที่หนิงเหมิงพูดคือความจริง

โปรเจกต์เว็บนิยายบลูสตาร์และหนังสือเสียงบลูสตาร์ ทั้งสองอย่างนี้สมควรได้รับการยกย่องอย่างแท้จริง!

...

หลังจากที่ชาวเน็ตได้ดูบทสัมภาษณ์ดังกล่าว

ทุกคนต่างรู้สึกเหมือนถูกกระแทกเข้าจัง ๆ เพราะก่อนหน้านี้ทุกคนคิดว่าโปรเจกต์เหล่านี้น่าจะเป็นไอเดียที่มีคนในสำนักพิมพ์เฉินฮวาเสนอขึ้นมา แล้วไป๋ตี้ในฐานะประธานเพียงแค่ตัดสินใจผลักดันให้เดินหน้า

แต่ใครจะคิดล่ะ!

โปรเจกต์ทั้งหมดนี้เป็นไอเดียของไป๋ตี้ล้วน ๆ แถมยังเป็นเขาที่ผลักดันด้วยตัวเองอีกด้วย ความหมายของสองสิ่งนี้แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง!

“คนเก่งนี่เก่งไปทุกเรื่องจริง ๆ สินะ?”

“นี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว!”

“ฉันรู้สึกว่าไป๋ตี้ได้สืบทอดพรสวรรค์ทางธุรกิจจากคุณปู่หลินเจามู่มาเต็ม ๆ!”

“หลินเจามู่ในอดีตก็เป็นอัจฉริยะทางธุรกิจนะ ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถทำให้กลุ่มบริษัทเฉินฮวาเติบโตจนกลายเป็นอาณาจักรธุรกิจระดับนี้ได้”

“ไป๋ตี้น่าจะเป็นทายาทที่เก่งที่สุดของตระกูลหลินแล้วล่ะมั้ง?”

“นี่มันเป็นจังหวะเตรียมตัวรับช่วงต่อกลุ่มบริษัทเฉินฮวาชัด ๆ!”

“บ้าไปแล้ว!”

“ไป๋ตี้นี่แหละคือผู้ชนะชีวิตตัวจริง!”

“ตอนที่พระเจ้าสร้างมนุษย์ ท่านคงจะเอ็นดูหลินจือไป๋เกินไปหรือเปล่า?”

“หน้าตาดี ฐานะตระกูลไร้เทียมทาน สืบทอดพรสวรรค์ทางธุรกิจจากคุณปู่หลินเจามู่ แถมยังเป็นศิลปินที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง ตำแหน่งราชาเพลงฮิตนี่ไม่ใช่เรื่องโม้เลย!”

“นิสัยก็ดูจะเข้มแข็งสุด ๆ”

“สามารถผลักดันสองโครงการที่บริษัทส่วนใหญ่ไม่เชื่อว่าจะสำเร็จได้ ทั้งที่ตัวเองต้องเผชิญกับแรงกดดันจากทั้งในและนอกองค์กรในฐานะประธานที่หลายคนมองว่าได้มาเพราะตระกูล...”

“สุดยอดจริง ๆ!”

หลังจากกระแสการสร้างภาพลักษณ์นี้ ไป๋ตี้กลายเป็นบุคคลที่ชาวเน็ตมากมายยกให้เป็นยอดมนุษย์ระดับท็อป และยังเริ่มมีแนวโน้มว่าจะกลายเป็นไอดอลระดับชาติของชาวฉินโจวอีกด้วย!

แม้ว่าหลินจือไป๋เองจะได้ดูบทสัมภาษณ์ของหนิงเหมิงและหวังจื่อ

แต่เขากลับรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว

เหมือนมีมดไต่ยั้วเยี้ย

เพราะหลินจือไป๋รู้ตัวดีว่า เขาไม่ได้เก่งอะไรขนาดนั้น ทุกสิ่งที่ทำสำเร็จเป็นเพียงเพราะเขายืนอยู่บนไหล่ของยักษ์ที่ชื่อว่า "ดาวโลก" เท่านั้นเอง...