บทที่ 188 ปักธงแดงผืนเล็กของเจียงเฟิงลงบนจุดสูงสุดของโลกแห่งจิตวิญญาณ!

"คร่าวๆ ก็ประมาณนี้ครับ ประธานเสิ่นลองดูว่ามีปัญหาอะไรไหม?"

เจียงเฟิงชะงักไปครู่หนึ่งแล้วยิ้มบาง "แน่นอนครับ เรื่องค่าตอบแทนคุยกันได้ง่ายๆ..."

"..."

เสิ่นอวี้นิ่งเงียบไปหลายวินาที ก่อนจะพูดขึ้นมาว่า "ขอโทษทีนะ ขี้โม้สู้คุณไม่ได้จริงๆ เชิญคุณไปหาคนอื่นที่เก่งกว่าเถอะ"

คราวนี้ถึงคราวเจียงเฟิงต้องงงเป็นไก่ตาแตก "????"

เดี๋ยวสิ???

ใครโม้กับคุณกัน??

เสิ่นอวี้กำลังจะวางสาย

เจียงเฟิงร้อนใจขึ้นมาทันที!

"ประธานเสิ่น! ชะ... ช็อตโตะมัตเตะ!!!"

เสิ่นอวี้มีสีหน้าไร้อารมณ์ "พี่ชายขี้โม้ คุณยังมีธุระอะไรอีก?"

แม่งเอ๊ย...

เจียงเฟิงแทบจะสำลักลมหายใจตัวเอง!

คนเก่งที่ระบบหามาให้ฉันนี่มันป่วยเป็นโรคประสาทหรือเปล่าเนี่ย?

ทำไมถึงยังไม่เชื่ออีก?

"ประธานเสิ่น คุณ... คุณบอกผมมาเลยดีกว่า ว่าทำยังไงคุณถึงจะเชื่อผม!"

เจียงเฟิงหอบหายใจ

เขาเองก็ทุ่มสุดตัวแล้วนะ!

บ้าเอ๊ย!

ถ้าไม่เห็นแก่ที่คุณเป็นคนเก่งที่ระบบแนะนำมาล่ะก็...

ผม... ผมต้องตั้งฉายาให้คุณบ้างแน่!

ฮึ!

ปลายสาย ความเงียบของเสิ่นอวี้ดังสนั่นจนหูแทบหนวก!

ท่ามกลางความเงียบงันนั้น

ความอยากเอาชนะแบบเด็กๆ ของผู้ชายสองคนก็ปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหัน!

บรรยากาศเริ่มตึงเครียด

พอเสิ่นอวี้คิดถึงบริษัทประหลาดๆ นับไม่ถ้วนที่ต้องเผชิญมาตลอดหลายวันนี้

เขาก็เบิกตากว้างและเริ่มมีน้ำโหขึ้นมาบ้าง!

โย่ว!

พี่ชายขี้โม้คนนี้ยังไม่คิดจะปล่อยเขาไปอีกเหรอเนี่ย?!

ได้!

ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็อย่ามาโทษฉันก็แล้วกัน!

เสิ่นอวี้แค่นเสียงเย็น "ไอ้หนู จะหลอกคนทั้งทีไม่สืบดูหน่อยหรือไงว่าฉันเป็นใคร?"

เจียงเฟิงทำเสียงเหยียดหยาม "อ้อ แล้วคุณคือใครล่ะ?"

เสิ่นอวี้พูดอย่างเย่อหยิ่ง "ขอแนะนำตัวหน่อยแล้วกัน ฉันทำงานในวงการมาสิบปี เป็นนักลงทุนที่รอบรู้ทุกด้าน..."

เจียงเฟิงประชดประชัน "ว้าว คุณเก่งจังเลยนะ ผมยังเป็นแชมป์ยอดขายเหรียญทองเลย..."

เสิ่นอวี้หัวเราะเย้ยหยัน "กลัวก็ดีแล้ว จะบอกให้เอาบุญนะ กล้ามาหลอกฉันถือว่านายเตะโดนตอเข้าแล้ว ฉันโลดแล่นในวงการลงทุนมาตั้งหลายปี มีสถานการณ์ไหนบ้างที่ไม่เคยเจอ... ยังจะมาบริษัทชีวภาพเทียนจี... นายรู้หรือเปล่าว่าท่านประธานของบริษัทชีวภาพเทียนจีคือใคร!"

เจียงเฟิงทำหน้าแปลกพิกล "รู้สิ..."

เสิ่นอวี้ยังอยากจะสั่งสอนอีกสักสองสามประโยค แต่กลับถูกคำว่า 'รู้สิ' ของเจียงเฟิงอุดปากจนพูดไม่ออก

พลันรู้สึกอึดอัดจนแทบทนไม่ไหว

"รู้บ้าอะไรล่ะ!"

"บริษัทชีวภาพเทียนจีเป็นบริษัทชั้นนำด้านชีวเภสัชภัณฑ์ระดับแนวหน้าของประเทศเชียวนะ!"

"นายเข้าใจคำว่าระดับแนวหน้าหรือเปล่า!"

"นั่นคือกำไรปีละหลายหมื่นล้าน แถมยังเป็นตัวขับเคลื่อน GDP ของทั้งเมืองโดยตรงเลยนะ!"

เสิ่นอวี้ยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น "แล้วยังมีบริษัทชีวภาพจี๋เต้าอะไรที่นายพูดถึงนั่นอีก นั่นเป็นม้ามืดของวงการเภสัชกรรมในปีนี้เลยนะ! แค่มูลค่าตลาดประเมินก็คำนวณเป็นหลักร้อยล้านแล้ว!"

"กรุ๊ปเทียนจีร่วมมือกับบริษัทชีวภาพจี๋เต้า..."

"ไอ้หนูอย่างนายช่างกล้าคิดจริงๆ!"

"ใช่! สองบริษัทนี้มีความเกี่ยวข้องกันจริงๆ สิ่งที่นายพูดในทางทฤษฎีมันก็เป็นไปได้..."

"แต่มันไปเกี่ยวบ้าอะไรกับสตรีมเมอร์อย่างนายล่ะ!"

เสิ่นอวี้พูดด้วยความเร็วสูง

ในวินาทีนี้ ความน้อยเนื้อต่ำใจจากการหางานมาสามวัน ความอึดอัดที่ความสามารถเต็มเปี่ยมไม่ได้รับการปลดปล่อย

ได้ระเบิดออกมาจนหมดสิ้น

ได้ยินเพียงเสียงของเสิ่นอวี้ที่พรั่งพรูออกมาเป็นชุด ทั้งโครงสร้างของกรุ๊ปเทียนจี การพัฒนาธุรกิจ แนวโน้มของอุตสาหกรรม...

เขาวิเคราะห์ออกมาทั้งหมดแบบไม่ตกหล่น!

สุดท้ายก็วิเคราะห์ไปจนถึงความยั่งยืนในอนาคต

ถึงพอกลั้นความอยากที่จะพูดต่อเอาไว้ได้

"พูดจบหรือยัง?"

เจียงเฟิงยิ้มโดยไม่ได้ขัดจังหวะ

"อืม พูดจบแล้ว"

เสิ่นอวี้ตอบเสียงอู้อี้

เขาไม่รู้ว่าทำไมวันนี้ตัวเองถึงควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ แต่ก็ต้องยอมรับว่า หลังจากพูดกับเจียงเฟิงไปตั้งมากมาย

ในใจก็รู้สึกดีขึ้นมาบ้างจริงๆ

แต่พอคิดว่าตัวเองระบายอารมณ์ไปชุดใหญ่ แต่อีกฝ่ายกลับไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย

ในใจของเสิ่นอวี้ก็รู้สึกละอายขึ้นมาทันที

ขณะที่กำลังจะอ้าปากพูด

ปลายสายก็มีเสียงเจียงเฟิงพูดเจือรอยยิ้มดังขึ้น

"ประธานเสิ่นไม่เชื่อผมก็เป็นเรื่องปกติ งั้นเรามาพนันกันหน่อยดีไหม?"

"พนันอะไร?"

เสิ่นอวี้ชะงัก

เจียงเฟิงยิ้มบางๆ "วันนี้ประธานเสิ่นกลับไป ลองเข้าไปตรวจสอบบันทึกการเปลี่ยนแปลงผู้ถือหุ้นของบริษัทชีวภาพจี๋เต้าในเว็บไซต์ของกรมพาณิชย์ดูสิครับ ดูว่ามีคนที่ชื่อ 'เจียงเฟิง' ถือหุ้นอยู่ 20% หรือเปล่า!"

"แน่นอนครับ ถ้าประธานเสิ่นยังไม่เชื่อ พรุ่งนี้หนึ่งทุ่มตรง"

"คุณเข้ามาในห้องสตรีมของผม!"

"ผมจะพิสูจน์ให้คุณดูด้วยตัวเอง!"

น้ำเสียงของเจียงเฟิงเรียบเฉยและสงบมาก แต่คำพูดที่เปล่งออกมากลับแฝงความหนักแน่นอย่างไม่อาจตั้งข้อสงสัยได้!

"ประธานเสิ่น โอกาส หลายๆ ครั้งก็มีแค่ครั้งเดียวนะครับ!"

"และตอนนี้..."

"ผมมอบโอกาสนี้ให้คุณแล้ว!"

"จะเชื่อหรือไม่เชื่อ จะดูหรือไม่ดู คุณต้องตัดสินใจเอาเอง!"

"ผมอาจจะพูดแรงไปสักหน่อย..."

"ประธานเสิ่น"

"หลายครั้งภูเขาสูงที่คุณคิดว่าสูงส่ง ก็เป็นแค่ที่ราบที่คนอื่นเคยเหยียบย่ำผ่านมาแล้วเท่านั้นแหละครับ!"

"โชคชะตาเป็นเรื่องมหัศจรรย์"

"แต่มันก็ไม่ได้เข้าข้างคุณเสมอไปหรอกนะ..."

เจียงเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ความมั่นใจที่ออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจนั้น ทำให้เสิ่นอวี้ยืนอึ้งอยู่กับที่...

วินาทีนี้

เขาสับสนไปหมดแล้ว...

สัญชาตญาณบอกเขาว่า สิ่งที่เจียงเฟิงพูดเป็นความจริงทั้งหมด!

แต่... แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง?!

นั่นมันกรุ๊ปเทียนจีเลยนะ!!!

แค่สตรีมเมอร์คนหนึ่งเนี่ยนะ???

เป็นครั้งแรกที่เสิ่นอวี้รู้สึกว่าประสบการณ์ที่ผ่านมาทำให้เขาหมดความมั่นใจ

หรือว่า... สิ่งที่อีกฝ่ายพูดจะเป็นความจริง???

เสิ่นอวี้อึกอัก ท่าทีอ่อนลงไปมาก และขณะที่กำลังจะเอ่ยปากถามต่อ

เจียงเฟิงกลับขี้เกียจพูดมาก แล้วชิงวางสายไปเสียดื้อๆ!

ชิ~

ไอ้เด็กเมื่อวานซืนเอ๊ย

ฉันยังจะจัดการนายไม่ได้อีกเหรอ?

เจียงเฟิงเบ้ปาก นักลงทุนที่รอบรู้ทุกด้านแล้วยังไงล่ะ?

ชาติก่อนตอนที่เจียงเฟิงคลุกคลีอยู่กับพวกผู้ยิ่งใหญ่ระดับท็อป เขาเคยเห็นคนแบบเสิ่นอวี้มานับไม่ถ้วน!

คนประเภทนี้น่ะ...

จะพูดยังไงดีล่ะ?

ดื้อรั้น!

ประสบการณ์ในอดีตทำให้พวกเขาได้เปรียบในบางสถานการณ์

แต่ในขณะเดียวกัน

พอมีสิ่งที่มาทำลายความเข้าใจเดิมๆ ของพวกเขา คนพวกนี้ก็จะเป็นคนประเภทที่ไม่ยอมเชื่อมากที่สุด!

จะบอกว่าไม่ดีก็ไม่ได้หรอกนะ

เพราะประสบการณ์เหล่านั้นแหละ ที่ทำให้พวกเขาฝ่าฟันอุปสรรคจนก้าวมาถึงจุดนี้ได้

แต่ก็เป็นเพราะเหตุนี้แหละ

ถ้าอยากจะปราบลูกน้องแบบนี้ ก็ต้องทำลายประสบการณ์เดิมๆ ของพวกเขาซะ

ทำให้พวกเขาไม่อยากจะเชื่อ ทำให้พวกเขาต้องตกตะลึง!

มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น ถึงจะสามารถปักธงแดงผืนเล็กของคุณลงบนพื้นที่ทางจิตวิญญาณขั้นสูงสุดของพวกเขาได้...

มันก็เหมือนกับเด็กสาวที่เพิ่งเริ่มทำงาน

ที่มักจะถูกปราบด้วยผู้บริหารระดับสูงที่มีความเด็ดขาดและเฉียบขาดนั่นแหละ

นี่ไม่ใช่ PUA หรอกนะ

นี่คือจิตวิทยาของคนที่คลั่งไคล้ความแข็งแกร่งแบบฉบับมาตรฐาน!

บางคนอาจจะชอบเรียกสิ่งนี้ว่าการเอาชนะด้วยเสน่ห์ส่วนตัว...

แต่เจียงเฟิงกลับไม่คิดแบบนั้น

เขาชอบคำว่า 'ผู้นำทางจิตวิญญาณ' มากกว่า

เมื่อวิสัยทัศน์ มุมมอง และสิ่งที่คุณทำ ได้ทำลายความเข้าใจและชนชั้นของอีกฝ่าย

เขาก็จะยอมฟังคำพูดของคุณโดยธรรมชาติ

ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงก็ตาม!

...

...

กลางดึกคืนนั้น

ภายในห้องที่ว่างเปล่ามีเพียงเสียงพัดลมคอมพิวเตอร์ที่หมุนดังหึ่งๆ

เสิ่นอวี้จ้องมองหน้าจอบนคอมพิวเตอร์อย่างเหม่อลอย ร่างทั้งร่างตกอยู่ในสภาวะเครื่องแฮงก์ไปชั่วขณะ

"นี่... มีผู้ถือหุ้นที่ชื่อเจียงเฟิงอยู่จริงๆ เหรอเนี่ย...?"

เสิ่นอวี้งงเป็นไก่ตาแตกไปแล้ว!

หรือว่าวันนี้อีกฝ่ายไม่ได้โม้?

เขาเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทชีวภาพจี๋เต้าจริงๆ เหรอ?

แต่... นี่... นี่มันถูกต้องงั้นเหรอ?!!!

เสิ่นอวี้คิดจนหัวแทบระเบิดก็ยังไม่เข้าใจ

ทำไมผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริษัทระดับร้อยล้านถึงเป็นสตรีมเมอร์ได้ล่ะ?!

ความคิดนับหมื่นพันพันเกี่ยวอยู่ในใจ

ชั่วพริบตาเดียว!

เสิ่นอวี้ก็ตบหน้าตัวเองฉาดใหญ่!

เพื่อบังคับตัวเองให้มีสติขึ้นมา!

วินาทีนี้

เสิ่นอวี้กัดฟันกรอด "สตรีมใช่ไหม... ไม่ได้! ฉันไม่เชื่อหรอก! ฉันต้องไปดูให้เห็นกับตาตัวเองให้ได้!!"