เรื่องมันชัดเจนอยู่แล้ว หากจางซีหยางไม่ได้แชมป์ในรอบชิงชนะเลิศ แฟนๆ ของเขาจะต้องเกลียดไป๋ตี้เข้าไส้แน่นอน และโทษว่าเป็นเพราะสไตล์เพลงของไป๋ตี้ไม่เหมาะกับการแข่งขันบนเวที ถึงแม้ตอนนี้แฟนๆ ของจางซีหยางยังไม่พูดอะไร แสดงท่าทีสนับสนุนทั้งสองฝ่ายอยู่ เพราะผลลัพธ์ยังไม่ออกมา!

ในบ้านของหลิน

แม่เริ่มแสดงความกังวลออกมา

“แม่เห็นในอินเทอร์เน็ต คนพูดกันเยอะเลยว่าถ้าจางซีหยางแพ้ในรอบชิง เสี่ยวเฮยของเราต้องรับผิดชอบ แม่ว่ามันไม่ยุติธรรมเลย ทำไมต้องโทษเขาด้วยล่ะ?”

“แม่…”

หลินเซิงเทียนหัวเราะอย่างจนปัญญา “แม่อย่าไปฟังพวกผู้เชี่ยวชาญในเน็ตพูดเลยนะ อย่าว่าแต่จางซีหยางจะแพ้เลย ถึงเขาจะแพ้จริงๆ ก็ไม่ใช่ความผิดของเสี่ยวเฮยเด็ดขาด!”

แม้หลินเซิงเทียนจะเคยกังวลเรื่องนี้มาก่อน

แต่หลังจากที่ได้ฟังจางซีหยางซ้อมร้องเพลงใหม่ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เขาก็ไม่กังวลอีกต่อไป ในฐานะผู้ผลิตรายการ เขารู้ดีกว่าใครว่าเพลงใหม่ของน้องชายมีคุณภาพสูงแค่ไหน! เพลงนี้เหมาะกับเวทีสุดๆ

แม่พูดอย่างไม่พอใจ “แม่ไม่สนใจหรอก ยังไงลูกของแม่ต้องไม่รับผิดชอบ ใครจะโทษก็โทษไป”

“ไม่ต้องห่วงค่ะแม่”

หลินซีหัวเราะเสริม “จริงๆ ก็แค่ผู้เชี่ยวชาญในวงการที่คิดว่าสไตล์เพลงของเสี่ยวเฮยไม่เหมาะกับการแข่งขัน แต่พวกเขาไม่รู้นี่ว่าเพลงใหม่ของเขาเป็นยังไง”

นี่แหละคือผลลัพธ์จากความคิดแบบเดิมๆ

ใครจะไปคิดว่าเพลงใหม่ของไป๋ตี้จะเปลี่ยนสไตล์ไปอย่างสิ้นเชิง?

หรือใครจะไปคิดว่านักแต่งเพลงที่ผลงานก่อนหน้าล้วนเป็นแนวเรียบง่าย สงบเงียบ จะปล่อยเพลงใหม่ที่เป็นแนวร็อก?

มันช่างแตกต่างกันสุดขั้ว!

นี่คือผลจาก “ความต่างของข้อมูล”

แม้แต่หลินซีเองยังตกใจเมื่อได้ฟังเพลง “ดอกไม้ไฟ” เป็นครั้งแรก

เธอไม่อยากเชื่อว่าเพลงนี้เป็นของน้องชาย เพราะการเปลี่ยนแปลงของสไตล์เพลงมันใหญ่หลวงเกินไป!

แน่นอน

แม้จะมีเสียงวิจารณ์และความวุ่นวาย

แต่ชีวิตก็ยังดำเนินต่อไปตามปกติ หลินจือไป๋เองก็ไม่ได้สนใจคำพูดของผู้เชี่ยวชาญในวงการอีก เขาใช้เวลาส่วนใหญ่แต่งนิยาย “ปาฏิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ” ซึ่งตอนนี้เขียนไปได้เกือบสองแสนคำแล้ว

เมื่อวันแข่งขันใกล้เข้ามา

การนับถอยหลังสามวัน สองวัน หนึ่งวัน

ในที่สุดก็มาถึงวันแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ!

วันนี้ที่สถานที่ถ่ายทำของเฉินฮวา หลินเซิ่งเทียนต้องวุ่นวายเตรียมงาน เขาเป็นทั้งผู้ผลิตและผู้กำกับรายการ แม้จะไม่ได้เป็นผู้กำกับใหญ่ก็ตาม

“ผู้ชมกำลังจะเข้ามา!”

“ทุกฝ่ายเตรียมพร้อม!”

“วันนี้เป็นการถ่ายทอดสด ห้ามผิดพลาดเด็ดขาด ตรวจสอบสถานะนักร้องทุกคนให้พร้อมเสมอ”

“รับทราบครับ”

“ฝ่ายซับไตเติลส่งคนเพิ่มเข้าไป การถ่ายทอดสดต้องมีซับไตเติลทันเวลา ทดสอบอุปกรณ์ครั้งสุดท้ายให้เรียบร้อย”

“ผู้ชมเข้ามาแล้ว!”

“ยืนยันตัวตนเสร็จสิ้น!”

“ผู้ชมเข้าที่นั่งเรียบร้อย นักร้องทั้งเจ็ดคนเข้าห้องพักพร้อมกัน อุปกรณ์ไม่มีปัญหา”

“พิธีกรพร้อม!”

ช่องสื่อสารภายในทีมงานเต็มไปด้วยความคึกคัก ทุกคนจดจ่ออยู่กับหน้าที่ของตัวเอง

ในขณะที่ภายในกองถ่ายวุ่นวาย

บรรยากาศในพื้นที่ถ่ายทอดสดกลับผ่อนคลายและเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

ผู้ชมบนอัฒจันทร์พูดคุยกันอย่างกระตือรือร้น

ทุกคนมีสีหน้าตื่นเต้นและคาดหวัง เพราะนี่คือวันถ่ายทอดสดรอบชิงชนะเลิศของ “ฉันคือนักร้อง” ที่ทุกคนเฝ้ารอมาอย่างยาวนาน!

ที่นั่งแถวสอง

หลินจือไป๋นั่งอยู่ในตำแหน่งใกล้กลางแถว ทำให้ได้ยินเสียงพูดคุยรอบตัวอย่างชัดเจน

“รอบชิงชนะเลิศน่าตื่นเต้นมาก!”

“วันนี้น่าจะมีพิธีกรตัวจริง แต่ประเด็นหลักไม่ใช่พิธีกร ฉันอยากรู้แค่ว่าใครจะได้แชมป์”

“ต้องจางซีหยางสิ!”

“แน่นอนว่าต้องเป็นเหล่าจาง!”

“แต่ผู้เชี่ยวชาญในเน็ตบอกว่าจางซีหยางจะร้องเพลงใหม่ของไป๋ตี้ และบอกว่าสไตล์เพลงของไป๋ตี้ไม่น่าจะชนะ ฉันเลยคิดว่าเซี่ยอวี่หลงมีโอกาสมากกว่า เพราะเขาเก่งจริงๆ เกือบทุกตอนเขาอยู่ในสามอันดับแรก ถ้าไม่ใช่เพราะจางซีหยางที่ฟอร์มแรงเกินไป เขาคงได้อันดับหนึ่งหลายตอนแล้ว แต่ตอนนี้จางซีหยางเหมือนจะฟอร์มตก เซี่ยอวี่หลงน่าจะคว้าโอกาสนี้ไว้ได้”

“คุณเชื่อผู้เชี่ยวชาญเหรอ?”

“ถ้าพวกแกไม่เชื่อไป๋ตี้ อย่างน้อยก็ควรเชื่อในตัวจางซีหยางสิ พวกเขาไม่ได้โง่นะ จะทำอะไรที่ไม่มีความมั่นใจได้ยังไง?”

“ก็จริงนะ”

“พวกแกนี่แหละ ตัวอย่างของคนที่ชอบเปลี่ยนข้างไปตามกระแส ตอนนี้ในเน็ตคนแบบนี้เยอะมาก ถ้าถามว่าใครจะได้แชมป์ ฉันว่ามันคาดเดายาก เพราะทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา จางซีหยาง เยว่ซานหลาน หรือเซี่ยอวี่หลง ใครได้แชมป์ฉันก็ไม่แปลกใจ”

“แต่จางซีหยางยังคงเป็นตัวเต็งอันดับหนึ่งอยู่ดี”

หลินจือไป๋ฟังเสียงพูดคุยของผู้ชมรอบตัว พลางยิ้มบางๆ ผู้เชี่ยวชาญในเน็ตพยายามอย่างเต็มที่ที่จะสร้างกระแส แต่ส่วนใหญ่คนก็ยังเชื่อมั่นในตัวไป๋ตี้และจางซีหยาง

...

หลังเวที

เมื่อการเตรียมงานเสร็จสิ้น หลินเซิงเทียนมองดูเวลาแล้วพูดขึ้นว่า:

“เริ่มนับถอยหลังการถ่ายทอดสด เชื่อมต่อสัญญาณเลย!”

ห้า!

สี่!

สาม!

สอง!

หนึ่ง!

เมื่อการนับถอยหลังจบลง

สัญญาณถ่ายทอดสดถูกเชื่อมต่อทันที!

แสงไฟบนเวทีสว่างวาบและระเบิดออกอย่างงดงาม!

พิธีกรชื่อดังสองคนจากเฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ก้าวขึ้นมาบนเวที:

“ขอต้อนรับผู้ชมทุกท่านทั้งในสถานที่และหน้าจอทีวีสู่รายการ ‘ฉันคือนักร้อง’ สนับสนุนโดยน้ำแร่หลงเฉวียน!”

“การถ่ายทอดสดเริ่มต้นขึ้นแล้ว!”

และในวินาทีที่สัญญาณถ่ายทอดสดเชื่อมต่อสำเร็จ ผู้ชมจำนวนมหาศาลที่รับชมผ่านแพลตฟอร์ม เฉินฮวาวิดีโอ ก็เกิดความตื่นเต้นขึ้นอย่างท่วมท้น ทันใดนั้นหน้าจอเต็มไปด้วยข้อความแชต ที่พรั่งพรูออกมา

“เริ่มแล้ว เริ่มแล้ว!”

“หานเยว่ซวง สู้เขานะ!”

“จางซีหยาง สู้เต็มที่!”

“อาจารย์จางซีหยางต้องชนะ!”

“เยว่ซานหลาน สู้ข้ามภูเขา!”

“ไม่มีใครให้กำลังใจหลินโส่วจัวเลยเหรอ งั้นฉันเอง!”

“แอบสงสารซุนกู่ ไม่มีแฟนคลับเลยเหรอ…”

“แฟนคลับซุนกู่รายงานตัว!”

“รอคอยฟังเพลงใหม่ของจางซีหยางที่แต่งโดยไป๋ตี้!”

“ผู้เชี่ยวชาญบอกว่า…”

“ช่างหัวพวกผู้เชี่ยวชาญเถอะ! ฉันเป็นแฟนคลับตัวท็อปของไป๋ตี้ เชื่อมั่นในตัวไป๋ตี้และในฝีมือของจางซีหยาง!”

ข้อความแชตหนาแน่นจนแทบมองไม่เห็นจอ

นี่แหละคือพลังของรายการวาไรตี้อันดับหนึ่งของฉินโจว ความร้อนแรงของรอบชิงชนะเลิศในครั้งนี้พุ่งทะยานจนกลายเป็นครั้งที่มียอดผู้ชมสูงสุดตั้งแต่เริ่มออกอากาศ ‘ฉันคือนักร้อง’!

ในโลกออนไลน์

ผู้คนนับไม่ถ้วนดูถ่ายทอดสดและถกเถียงกันเกี่ยวกับการจัดอันดับในวันนี้ รวมถึงแสดงความอยากรู้ว่าเพลงใหม่ที่จางซีหยางจะร้องเป็นแบบไหน

ไม่ใช่แค่ผู้ชมทั่วไป

แม้แต่วงการบันเทิงเองก็เฝ้าดูถ่ายทอดสดกันอย่างพร้อมเพรียง

ผู้เชี่ยวชาญหลายคนต่างแสดงความคิดเห็นในกลุ่มแชตของวงการบันเทิง เช่น ทายว่าศิลปินในรอบนี้จะงัดไม้เด็ดอะไรมาสู้ เพราะนี่คือรอบที่ทุกคนต้องทุ่มสุดตัว

ในที่สุด!

เสียงครึกครื้นจบลง

นักร้องคนแรกขึ้นเวที

ผู้ที่ได้ลำดับแรกคือหลินโส่วจัว

เมื่อเขาก้าวขึ้นเวที เพลงที่ทุกคนคุ้นเคยก็ดังขึ้น

“เมื่อเธอก้าวเข้ามาในสนามแห่งความสนุก

พร้อมกับความฝันและความหวังทั้งหมดของเธอ

ใบหน้าหลากหลายแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางที่แตกต่าง

แต่ไม่มีใครจดจำใบหน้าของเธอได้เลย…”

เพลงที่หลินโส่วจัวเลือกคือเพลงสร้างชื่อของเขา “ดับทุกข์”!

เขาร้องด้วยความตั้งใจเต็มที่ โดยไม่ได้ปรับแต่งอะไรเลย ใช้เพียงดนตรีแบบต้นฉบับราวกับต้องการแสดงบางสิ่งบางอย่าง

ในช่วงเวลานี้

ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรเพิ่มเติม ทุกคนเข้าใจความหมายของหลินโส่วจัว การร้องเพลง “ดับทุกข์” ในรอบชิงชนะเลิศนี้คือการแสดงความเคารพต่อไป๋ตี้ และเป็นการแสดงการสนับสนุนต่อไป๋ตี้ในตัวด้วย เพราะนี่คือผลงานเพลงเปิดตัวของไป๋ตี้!

ในโลกออนไลน์

การสนทนาเกิดขึ้นมากมาย

“ใครบอกว่าจางซีหยางมีน้ำใจ เราว่าหลินโส่วจัวก็น้ำใจงามไม่แพ้กัน เขาประกาศชัดเจนว่าสนับสนุนอาจารย์ไป๋ตี้!”

“สุดยอดเลย!”

“เลือกเพลงนี้มาในรอบชิง แม้จะไม่ใช่ตัวเลือกที่ดี แต่ก็ซึ้งใจจริงๆ บางทีฉันอาจจะเป็นคนอ่อนไหวก็ได้”

“สนับสนุนไป๋ตี้!”

“ในฐานะแฟนคลับของจางซีหยาง ขอพูดหน่อยเถอะ ในเน็ตมีคนพูดกันเยอะว่าถ้าจางซีหยางแพ้เพราะเพลงใหม่ของไป๋ตี้ เราจะโทษไป๋ตี้ นั่นมันแค่การเดาไปเอง เราไม่มีวันทำแบบนั้นแน่!”

“ทำไมล่ะ?”

“เพราะการกลับมาดังของจางซีหยางเป็นเพราะเพลงของไป๋ตี้ อีกทั้งจางซีหยางเองก็เคยพูดว่าเขามาร่วมรายการนี้เพราะคำเชิญของไป๋ตี้ ถ้าไม่มีไป๋ตี้ ทุกคนอาจลืมไปแล้วว่าจางซีหยางคือใคร อย่ามองแฟนคลับของจางซีหยางว่าเป็นคนทรยศแบบนั้นเลย”

“ไม่มีใครต้องรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น”

“นักร้องทุกคนที่มาแข่งเก่งมาก รอบชิงก็แค่แข่งกันด้วยความสามารถ ถ้าแพ้ก็ไม่ต้องไปโทษใคร เพราะนี่แหละคือสิ่งที่ทำให้เราชอบรายการนี้! บอกผู้เชี่ยวชาญให้หุบปาก แล้วเรามาฟังเพลงกันดีกว่า ขอแค่เพลงดี ก็ไม่ต้องสนใจเสียงวิจารณ์หรือประเด็นอะไรแล้ว!”

บนเวที

หลินโส่วจัวร้องเพลง “ดับทุกข์” จบลง

เขาไม่ได้พูดอะไรเสียงดังหรือบอกว่า “ผมสนับสนุนอาจารย์ไป๋ตี้” แต่เพียงโค้งตัวให้คนดูเบาๆ และพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ว่า

“เพลงนี้...คือจุดเริ่มต้นความฝันของผม”