ได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของหลี่เหว่ยที่ซีดอยู่แล้วถึงกับไม่มีสีเลือดแม้แต่น้อย

"ผู้จัดการหลายคนในบริษัทไม่มีใครสืบสานอุดมการณ์ของผมได้เลยหรือ..."

น้ำตาเริ่มไหลออกจากตาของผู้ชมหลายคน

กลุ่มบริษัทสุขภาพดีภายใต้การนำของหลี่เหว่ยได้จ้างงานคนพิการเป็นประจำมาหลายปี ช่วยแก้ปัญหาการจ้างงานให้กับคนพิการจำนวนมาก

หลี่เหว่ยเป็นคนเรียบง่าย ทั้งกลุ่มบริษัทก็เช่นกัน ไม่ค่อยปรากฏตัวในข่าวโทรทัศน์

ถ้าไม่ใช่เพราะมีนักทำวิดีโอบางคนที่ทำวิดีโอเกี่ยวกับกลุ่มบริษัทสุขภาพดีเมื่อสองสามปีก่อน คนส่วนใหญ่คงไม่รู้ว่ามีบริษัทที่มีจริยธรรมเช่นนี้อยู่ในประเทศ

ตอนนี้ ผู้ก่อตั้งและหัวหน้าของบริษัทกำลังป่วยเป็นโรคมะเร็งตับและมีเวลาไม่นาน ก่อนที่เขาจะจากไป สิ่งที่เขาห่วงใยมากที่สุดไม่ใช่ว่าเขาจะมีโอกาสหายขาดหรือไม่ และไม่ใช่ว่าจะแบ่งทรัพย์สินอย่างไร แต่คือพนักงานในบริษัทเหล่านั้น พนักงานที่มีชีวิตที่ยากลำบาก

"ฮือๆ ทำไมคนดีถึงไม่ได้รับผลดีเลย"

เมื่อมีข้อความนี้ปรากฏขึ้น ก็มีข้อความตามมาอีกมากมาย

"เมื่อก่อนฉันเชื่อว่าคนดีต้องได้รับผลดี ตอนนี้ไม่เชื่อแล้ว"

"คนดีต้องผ่านความยากลำบากถึงจะได้รับผลดี"

"เฮ้อ พอได้รับผลดี ก็ดันจะจากโลกนี้ไปแล้ว"

"แต่ทำดีไปเถอะ ไม่ต้องสนใจผลลัพธ์"

ผู้ชมหลายคนเริ่มบ่นว่าฟ้าไม่เป็นธรรม ทำดีแต่กลับต้องจากไปในวัยเยาว์ ส่วนคนที่ทำชั่วกลับสามารถมีชีวิตอยู่อย่างสุขสบาย โดยเฉพาะพวกค้ามนุษย์ ถ้าฟ้าอยากเอาคนไป ฟ้าควรจะเอาคนพวกนี้ไปก่อน

เห็นข้อความเหล่านี้ หลี่เหว่ยก็มีสายตาเลื่อนลอย เฉินหยูกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบๆ "ท่านหลี่ ท่านป่วยหนักขนาดนี้เพราะท่านใช้พลังงานส่วนใหญ่ไปกับการทำงาน แม้กระทั่งรู้สึกไม่สบายก็ไม่สนใจ"

"ตอนนี้ ท่านเสียใจไหม?"

ใบหน้าซีดของหลี่เหว่ยพยายามยิ้มออกมา "ชีวิตคนเราสั้นๆ ได้ทำสิ่งที่มีความหมายก็ถือว่าคุ้มแล้ว"

"ส่วนคำถามที่หมอเฉินถามว่าจะเสียใจไหม"

หลี่เหว่ยค่อยๆ ส่ายหัว "เมื่อประมาณครึ่งปีก่อน ผมรู้สึกว่าตับมีปัญหาหนักมาก ผู้ใต้บังคับบัญชาก็แนะนำให้ผมไปตรวจสุขภาพให้ละเอียดและพักรักษาตัวในโรงพยาบาล ผมเองก็เริ่มสงสัยว่าตัวเองน่าจะป่วยหนัก เพราะถ้าเป็นโรคเล็กน้อย คงไม่เป็นขนาดนี้"

"แต่ทำอย่างไรได้ ผมไม่สามารถออกจากบริษัทได้ และไม่มีทางออกไปได้"

เมื่อคิดถึงหลายเดือนก่อน หลี่เหว่ยก็ไม่สามารถหยุดความรู้สึกที่หลั่งไหลออกมา

ตอนนั้นบริษัทกำลังเผชิญกับการโจมตีจากบริษัทต่างชาติหลายแห่ง เพียงแค่ผิดพลาดเล็กน้อย ก็อาจทำให้บริษัททั้งหมดถูกยึดหรือถูกทำลาย ในฐานะผู้รับผิดชอบและผู้ก่อตั้งบริษัท หลี่เหว่ยต้องยืนหยัดอยู่ในตำแหน่งของเขา จนกระทั่งเขาหมดสติในสำนักงาน และถูกพนักงานนำตัวส่งโรงพยาบาล

จากนั้นข่าวร้ายก็มาถึง หลี่เหว่ยถูกวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งตับในระยะสุดท้าย

ถึงตอนนี้หลี่เหว่ยก็เริ่มหายใจหนักขึ้น พยาบาลข้างๆ ก็รีบสวมหน้ากากออกซิเจนให้เขา และกระซิบเบาๆ ข้างหูของเขา

เฉินหยูกล่าว "ให้ผมพูดต่อให้คุณเถอะ"

หลี่เหว่ยได้ยินก็พยักหน้า ระหว่างการรักษามะเร็งตับ หลี่เหว่ยต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมาก พยาบาลที่ชื่อเสี่ยวน่าเพื่อช่วยลดความเจ็บปวดให้เขา ก็มักจะคุยกับหลี่เหว่ย และหลังจากเฉินหยูโด่งดัง เสี่ยวหนาก็จัดเก็บบันทึกการไลฟ์ของเฉินหยูไว้เล่นให้หลี่เหว่ยดู

เมื่อดูมากๆ หลี่เหว่ยก็เกิดความคิดเช่นเดียวกับคนอื่นๆ เขาเชื่อว่าเฉินหยูมีพลังพิเศษ จึงขอคำแนะนำจากเฉินหยูในช่วงสุดท้ายของชีวิต เพื่อหาผู้สืบทอดที่เหมาะสมสำหรับกลุ่มบริษัทสุขภาพดี

เฉินหยูกล่าว "นอกจากพนักงานในกลุ่มแล้ว สิ่งที่คุณเป็นห่วงมากที่สุดคือเรื่องของน้องชายคุณใช่ไหม?"

ทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้ ตัวเลขบนเครื่องวัดอัตราการเต้นของหัวใจเริ่มผันผวน

"หมอเฉิน คุณต้องเข้าใจผิดแน่"

เสี่ยวน่าปลอบหลี่เหว่ยขณะหันกลับมาอธิบายกับเฉินหยู หลี่เหว่ยเป็นลูกคนเดียว ไม่มีพี่น้อง เรื่องนี้ระบุไว้ชัดเจนในเอกสารการเข้ารับการรักษา

"ไม่ เขามีน้องชาย" เฉินหยูกล่าวเรียบๆ "แต่ตอนเด็ก น้องชายของเขาถูกลักพาตัวไป"

คำพูดนี้ทำให้เสี่ยวน่าตกตะลึง ตัวเลขบนเครื่องวัดอัตราการเต้นของหัวใจก็ผันผวนอีกครั้ง ผู้ชมที่เคยเรียนแพทย์ทุกคนมองออกว่าหลี่เหว่ยกำลังอยู่ในสภาวะที่ตื่นเต้นอย่างมาก นั่นหมายความว่าเฉินหยูกล่าวถูกต้อง หลี่เหว่ยมีน้องชายและน้องชายถูกลักพาตัวไปจริงๆ

"พวกค้ามนุษย์ต้องถูกประหารก่อนจะถูกสอบสวน ผมเชื่อว่าไม่มีใครไม่เห็นด้วย"

"การลงโทษคนค้ามนุษย์ ต้องดูที่โทษของสมัยก่อน"

"ตัวการหลักถูกประหารทันที ผู้ร่วมขบวนการถูกตัดศีรษะ"

"กฎหมายปัจจุบันต่อนักค้ามนุษย์ใจดีเกินไป"

"ไม่คิดว่าหลี่เหว่ยจะเป็นเหยื่อของพวกค้ามนุษย์"

"ผมเชื่ออีกครั้งว่าคนดีไม่ได้รับผลดี ฟ้าไม่มีตา"

ขณะผู้ชมต่างประณามพวกค้ามนุษย์ หลี่เหว่ยมีน้ำตาไหลออกมา

"คุณหลี่ น้องชายของคุณถูกพวกค้ามนุษย์ลักพาตัวไปจริงๆ หรือ"

เสี่ยวน่าถามเบาๆ

หลี่เหว่ยน้ำตาคลอเบ้า พยักหน้าและพยายามจะลุกขึ้น และยื่นมือไปหยิบหน้ากากออกซิเจนออก

"คุณผู้ป่วย ใจเย็นก่อน"

เฉินหยูโบกมือเป็นสัญญาณให้หลี่เหว่ยไม่ต้องลุกขึ้น "ถึงแม้ว่าคุณจะไม่เสียชีวิตจากโรค แต่ถ้าคุณตื่นเต้นมากเกินไป ก็จะเป็นอันตรายได้"

คำพูดนี้ทำให้ผู้ชมทุกคนตกตะลึง ไม่เพียงแต่หลี่เหว่ย แม้แต่พยาบาลเสี่ยวหนาก็อึ้งไป ผู้ชมในไลฟ์ก็สับสนเหมือนกัน

"หมอเฉินหมายความว่าอะไร"

"หมายความตามตัวอักษรหรือเปล่า..."

"เข้าใจแล้ว หมอเฉินจะช่วยชีวิตคุณหลี่"

"ผมก็เข้าใจ หมอเฉินจัดการกับเรื่องอื่นๆ ได้ โรคมะเร็งตับย่อมไม่ใช่ปัญหา"

"เชื่ออีกครั้งว่าคนดีจะได้รับผลดี"

"นายชอบเปลี่ยนไปมา มีอะไรสนุกเหรอ"

"คุณหลี่ได้พบหมอเฉิน นั่นไม่ใช่ผลของการทำดีหรอกหรือ"

ผู้ชมคิดว่าเฉินหยูจะช่วยชีวิตหลี่เหว่ย บรรยากาศในไลฟ์ก็เปลี่ยนจากความเศร้าหมองไปเป็นความยินดี เสี่ยวน่าก็เป็นแฟนคลับของเฉินหยูเช่นกัน รู้สึกดีใจไม่ต่างจากผู้ชม

"หมอเฉิน คุณมีวิธีช่วยชีวิตคุณหลี่หรือคะ"

เสี่ยวน่าถามอย่างรอคอย

คือจะส่งยาให้ หรือมารักษาเอง

"ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง"

เฉินหยูส่ายหัว "ที่ผมบอกว่าผู้ป่วยคนนี้จะไม่ตายจากโรค ไม่ได้หมายถึงผมจะรักษาให้ แต่หมายความว่าเขาไม่ได้เป็นมะเร็งตับระยะสุดท้าย และไม่ได้เป็นมะเร็งตับด้วยซ้ำ"

"ไม่ใช่มะเร็งตับ?!"

เสี่ยวน่าตกใจ นี่เป็นไปไม่ได้

ตอนที่หลี่เหว่ยเข้ารักษาในโรงพยาบาล มีการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญทุกด้านแล้ว

ยืนยันว่าเป็นมะเร็งตับระยะสุดท้ายไม่มีข้อสงสัย มะเร็งตับเป็นโรคที่พบบ่อย ผู้เชี่ยวชาญธรรมดาก็สามารถตรวจสอบได้