โจวหานจิ้นกลับมาถึงบ้านก็รีบฟังเพลง “แสงจันทร์” อีกครั้งหนึ่งทันที

เพราะตอนที่อยู่ในงาน เขาฟังไม่ค่อยชัด

หลังจากที่ฟังจบไปอีกครั้ง

ห้องทั้งห้องก็เงียบไปนาน

สักพักหนึ่ง

โจวหานจิ้นก็โทรหาผู้จัดการของเขา

“พี่จิ้น?”

“ช่วยจัดกิจกรรมโปรโมทให้ผมเพิ่มอีกหน่อยสิ”

“หา?”

ผู้จัดการอึ้งไปนิดหน่อย “ก่อนหน้านี้คุณบอกว่า เดือนนี้อยากพักผ่อนมากขึ้น ไม่ต้องจัดกิจกรรมเยอะไม่ใช่เหรอครับ?”

ผู้จัดการยังอยู่ข้างนอก

เขาไม่รู้ว่าตารางอันดับเพลงเกิดการเปลี่ยนแปลง

โจวหานจิ้นพูดอย่างเย็นชา “ผมชอบทำงานไม่ได้เหรอ?”

ผู้จัดการหัวเราะ “พักผ่อนบ้างก็ไม่เป็นไรหรอก ยังไงเดือนนี้อันดับก็น่าจะคงที่แล้ว”

โจวหานจิ้น “...”

ทำไมฟังแล้วรู้สึกเหมือนโดนแช่งยังไงไม่รู้?

ตอนแรกโจวหานจิ้นก็คิดว่าอันดับเพลงในเดือนนี้คงไม่เปลี่ยน ต่อให้ไม่โปรโมทก็น่าจะคว้าแชมป์ได้แน่นอน เลยบอกผู้จัดการว่าอยากพักผ่อนในเดือนนี้

แต่ตอนนี้โจวหานจิ้นกลับรู้สึกว่ามันไม่แน่นอน

เขาพูดเสียงดัง “พูดมากทำไม จัดก็บอกให้จัด ผมก็แค่อยากทำงานเฉย ๆ!”

ให้ตายสิ

ไป๋ตี้ทำให้วันหยุดที่หาได้ยากของตัวเองต้องเสียไปหมด!

แต่เดิมเขาตั้งใจจะไปเที่ยวที่ฉีโจวคนเดียวแท้ ๆ!

โจวหานจิ้นถึงกับกระโดดโลดเต้นด้วยความหงุดหงิด

ในทางตรงกันข้าม หลินจือไป๋กลับรู้สึกดีใจมาก

หลังจากที่ยืนยันว่าเพลง “แสงจันทร์” ปล่อยอย่างเป็นทางการแล้ว หลินจือไป๋ก็ไม่ได้สนใจมากอีกต่อไป เขารอแค่ให้เพลงนี้ดังขึ้นมาก็พอ

ส่วนเพลงนี้จะดังแค่ไหน?

คงต้องใช้เวลาสักพักถึงจะเห็นได้ชัด

ขณะนี้หลินจือไป๋กำลังเขียนบทละคร “บ้าคลั่ง”

บทละครนี้มีความยาวทั้งหมดกว่า 400,000 ตัวอักษร หลังจากที่หลินจือไป๋ได้รับบทละคร ก็แอบหาเวลามาเขียนเป็นระยะ ๆ ตอนนี้ก็เขียนเสร็จไปเกือบหมดแล้ว

สามารถคาดการณ์ได้ว่า:

ในอนาคตหลินจือไป๋อาจจะต้องเขียนนวนิยายและบทละครจำนวนมาก

นี่จึงต้องการให้หลินจือไป๋มีความเร็วในการพิมพ์ที่สูงมาก

ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่สามารถเขียนงานที่ระบบมอบให้เป็นรางวัลได้ทันเวลา

เพื่อเพิ่มความเร็วในการพิมพ์ของตัวเอง หลินจือไป๋ถึงกับไปเรียนรู้วิธีพิมพ์แบบพินอินคู่ (Shuangpin)

วิธีนี้เรียนรู้ยากมาก ต้องท่องจำเป็นจำนวนมาก แต่เมื่อเรียนรู้ได้แล้ว การใช้งานก็ง่ายมาก

พูดถึงความเร็วแล้ว การพิมพ์แบบสองรหัสยังเร็วกว่าการพิมพ์แบบอู่ปิ่นด้วยซ้ำ เหมาะสมมากสำหรับหลินจือไป๋ซึ่งไม่ต้องคิดอะไรมากแค่คัดลอกเนื้อหาเท่านั้น

บวกกับหลินจือไป๋เองก็มีพื้นฐานในการเล่นเปียโนอยู่แล้ว ทำให้นิ้วมือมีความคล่องตัวมาก

ตอนนี้เมื่อรวมกับความเร็วในการพิมพ์แบบพินอินคู่ และข้อได้เปรียบจากการไม่ต้องคิดพล็อตเรื่องบทละคร การพิมพ์ของเขาจึงเรียกได้ว่าเต็มไปด้วยพลังอย่างเต็มที่

แป้นพิมพ์ดัง “แต๊กๆ แต๊ก ๆ”

นิ้วมือเต้นรำไปบนแป้นพิมพ์

ประมาณสองทุ่ม หลินจือไป๋ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

“เสร็จแล้ว!”

หลังจากยุ่งกับมันมาหลายวัน บทละคร “The Knockout” ที่มีความยาวกว่า 400,000 ตัวอักษร ในที่สุดเขาก็เขียนเสร็จ

“เขียนโครงร่างรายการวาไรตี้ ‘I am a Singer’ ต่อเลยดีกว่า”

หลินจือไป๋มองดูนาฬิกา ยังไม่ถึงเวลาพักผ่อน จึงเริ่มทำงานต่อ

โครงร่างรายการวาไรตี้ไม่ได้มีความยาวมาก หลินจือไป๋ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงก็เขียนโครงร่างคร่าว ๆ เสร็จแล้ว

ต่อจากนี้แค่เติมเนื้อหาในรายละเอียดเข้าไปก็พอ

แต่หลินจือไป๋ไม่ได้เขียนต่อ เขาตรงไปยังห้องน้ำเพื่ออาบน้ำทันที

เมื่อสัมผัสกับสายน้ำที่ไหลผ่านตัว

น้ำไหลผ่านเส้นผมและไหลไปทั่วร่างกาย

หลินจือไป๋หลับตาเพลิดเพลินกับการนวดด้วยฝักบัวและคิดแผนงานต่อไปอย่างเงียบ ๆ

...

ในช่วงสองสามวันต่อมา

วงการเพลงจับตามองการแสดงอันดับของเพลง “แสงจันทร์” ในตารางอันดับเพลงประจำฤดูกาลอย่างใกล้ชิด

ไม่อยู่เหนือความคาดหมาย

เพลงนี้เป็นไปตามจังหวะการแหวกว่ายดอกเบญจมาศอย่างเต็มที่

จากอันดับหนึ่งร้อยเข้าสู่อันดับห้าสิบ จากอันดับห้าสิบทะลุเข้าสู่อันดับยี่สิบ เพลง “แสงจันทร์” ไม่มีคู่ต่อสู้ที่เหมาะสมเลยสักคนเดียว

เอาล่ะ ตอนนี้ไม่มีใครกล้าพูดอีกแล้วว่าเดือนที่แล้วไป๋ตี้ได้แชมป์ประจำฤดูกาลเพราะโชคดี

สามครั้งก็ยังไม่พอ!

การเปิดตัวเพลงแรกได้อันดับที่สองของตารางประจำฤดูกาล เพลงที่สองได้แชมป์ทันที และเพลงที่สามก็ยังแสดงผลได้แรงขนาดนี้ จะพูดว่าเป็นเพราะโชคอย่างเดียวได้หรือ?

ในขณะเดียวกัน

ผลงานที่โดดเด่นของไป๋ตี้ต่อเนื่องกันสามเดือน ก็ได้เรียกความสนใจจากสื่อต่าง ๆ อย่างมาก

ในคืนนั้นเอง

เว็บไซต์ข่าวขนาดใหญ่แห่งหนึ่งของฉินโจวได้ปรากฏพาดหัวข่าวดังนี้:

“นักแต่งเพลงหน้าใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดแห่งปีถือกำเนิดขึ้นแล้ว—ไป๋ตี้!”

นักข่าวที่เขียนข่าวนี้ ได้ระบุผลงานของไป๋ตี้ตั้งแต่เดบิวต์มาจนถึงปัจจุบันไว้อย่างละเอียดในบทความ

ในบทความ นักข่าวคนนี้ยังเขียนบทวิจารณ์เพลง “แสงจันทร์” ที่เต็มไปด้วยคำชมอย่างสุดซึ้ง

ท้ายข่าว

นักข่าวคนนี้สรุปไว้ดังนี้:

“ในฐานะนักแต่งเพลงที่เพิ่งเปิดตัวไม่ถึงสามเดือน เส้นทางในอนาคตของไป๋ตี้ยังอีกยาวไกล แต่ในสามเดือนของเขาได้เหนือกว่านักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงหลายคนในสามปี ผมเฝ้ารออย่างมากว่าเพลง ‘แสงจันทร์’ ของเขาจะส่งผลกระทบอะไรต่อวงการเพลง!”

คนในวงการบางคนที่ได้เห็นข่าวนี้รู้สึกซับซ้อนในใจทันที

หลังจากนั้น

สื่อบางแห่งก็พากันติดตามรายงานเกี่ยวกับเพลง “แสงจันทร์” เช่นกัน

มีสื่อบางสำนักเพื่อดึงดูดความสนใจและเรียกยอดวิว ได้จงใจเขียนข่าวยุยงขึ้นมา

“ไป๋ตี้พบกับโจวหานจิ้น ราชาเพลงอีกครั้งบนตารางอันดับเพลง!”

“ศึกแก้แค้น?”

“หากไป๋ตี้ได้แชมป์ในที่สุด แสดงว่าโจวหานจิ้นได้อันดับหนึ่งในเดือนสิงหาคมเพราะโชคหรือไม่?”

ไม่ต้องพูดก็รู้

นี่คือสื่อเล็ก ๆ ที่พยายามปั่นกระแส

สื่อใหญ่ยังรู้จักคำว่าจริยธรรม มักจะไม่เขียนข่าวแบบนี้

ไป๋ตี้เป็นนักแต่งเพลง

โจวหานจิ้นเป็นนักร้อง

ทั้งสองไม่มีอะไรให้เปรียบเทียบกันเลย เพราะหน้าที่โดยพื้นฐานก็แตกต่างกันอยู่แล้ว การละทิ้งหน้าที่มาพูดถึงการเผชิญหน้าครั้งนี้ไม่มีความหมายอะไรเลย

สิ่งที่คนสนใจมากกว่าคือความสามารถในการแต่งเพลงของไป๋ตี้

อย่าลืมว่าก่อนหน้านี้มีคนพูดว่าไป๋ตี้โด่งดังได้มากก็เพราะเนื้อเพลงของเขามีส่วนช่วยอย่างมาก

ดูเหมือนไป๋ตี้ตั้งใจที่จะลบล้างข้อกังขาเหล่านั้น เพลง “แสงจันทร์” คราวนี้ที่จริงแล้วโดดเด่นที่ทำนองเพลง

เนื้อเพลงเป็นแค่การเพิ่มความงดงามเท่านั้น

ผ่านการสรุปของผู้เชี่ยวชาญบางคน คนทั่วไปก็ได้รู้ว่าเพลงนี้มีการใช้การเปลี่ยนเสียงถึงสิบห้าครั้งในคำสามคำ!

ตอนนี้สามารถยอมรับได้แล้ว

เขาคือทั้งสุดยอดนักแต่งเพลงและนักเขียนเนื้อเพลง!

เพลง “แสงจันทร์” นี้ ต่อให้เปลี่ยนเนื้อเพลง ทำนองก็ยังโดดเด่นมาก

และในคืนนั้นเอง เพลง “แสงจันทร์” ก็ทะยานขึ้นสู่อันดับที่สิบของตารางอันดับเพลงประจำฤดูกาล

ในขณะนี้

อันดับที่สองถึงอันดับที่เก้าในตารางอันดับเพลงประจำฤดูกาล นักดนตรีทุกคนเริ่มปวดหัวกันเป็นแถว

ในนั้นมีบางคนที่รู้จักกันก็เริ่มบ่นกันแบบไม่หยุด คร่ำครวญถึงโชคชะตาของตัวเอง

“อะไรเนี่ย!”

“เดือนนี้ซวยจริง ๆ ปล่อยเพลงดันเจอกับราชาเพลงโจวหานจิ้นก็ซวยพอแล้ว แต่ผลปรากฏว่าวันที่สามยังมีไป๋ตี้โผล่มาอีก!”

“อันดับแปดของฉันยังมีหวังรักษาอยู่ไหมเนี่ย?”

“อันดับห้าของฉันยังรู้สึกว่าจะรักษาไว้ไม่อยู่เลย เธอเป็นอันดับแปดยังคิดจะรักษาอันดับไว้อีกเหรอ?”

“จะไม่ใช่จริงอย่างที่สื่อเล็ก ๆ พวกนั้นพูดเหรอ?”

“ไป๋ตี้มาแก้แค้นโจวหานจิ้นจริง ๆ เหรอ?”

“เรื่องแบบนี้เราแค่ล้อเล่นกันในวงการก็พอแล้ว ไม่ใช่การแก้แค้นอะไรหรอก ก็แค่บังเอิญเท่านั้น นักแต่งเพลงกับนักร้องไม่มีอะไรให้เทียบกันอยู่แล้ว อีกอย่างถ้าจะเป็นการแก้แค้นจริง ๆ เขาไป๋ตี้ก็ควรไปหาโจวหานจิ้นโดยตรงสิ มาหาพวกเราทำไม!?”

“ทำอะไรไม่ได้หรอก...”

“ถ้าไม่โค่นพวกเรา เขาจะไปหาโจวหานจิ้นแก้แค้นได้ยังไง?”

“เฮ้อ...”

“ซวยจริง ๆ!”

หลายคนเริ่มยอมรับชะตากรรมแล้ว

มองไปยังโจวหานจิ้นที่ยังครองอันดับหนึ่งอยู่นั้น นักแต่งเพลงที่อยู่ในอันดับห้าจู่ ๆ ก็เกิดอยากดูความวุ่นวายขึ้นมา “ไม่ว่าใช่การแก้แค้นหรือเปล่า ฉันก็อยากรู้จริง ๆ ว่าครั้งนี้ราชาเพลงโจวจะต้านทานได้หรือไม่”

...

ไม่ว่าโจวหานจิ้นจะต้านทานได้หรือไม่

แต่อันดับที่สองถึงอันดับที่แปดคงจะไม่รอดแน่นอน

เพราะเพลง “แสงจันทร์” ยังคงพุ่งทะยานต่อไป

อันดับเก้า!

อันดับแปด!

อันดับเจ็ด!

อันดับหก...

ในวันที่สิบตุลาคม เพลง “แสงจันทร์” ทะยานขึ้นสู่ที่สองในตารางอันดับเพลงประจำฤดูกาลอย่างเป็นทางการ!

แต่ว่าในขณะที่เพลง “แสงจันทร์” พุ่งขึ้นสู่อันดับที่สองของตารางประจำฤดูกาลอย่างดุดัน โจวหานจิ้นเองก็ไม่ได้อยู่นิ่งเฉยเช่นกัน เขายังคงทำงานล่วงเวลาวิ่งโปรโมทอย่างไม่หยุดยั้ง ทุกวันไม่ทำงานจนดึกก็ไม่เลิกงาน เรียกได้ว่าเป็นราชาเพลงที่ทำงานหนักที่สุดของฉินโจว

รายการเพลง

วาไรตี้ช่วงเย็น

สัมภาษณ์นักข่าว

อื่น ๆ อีกมากมาย

คนทั่วไปสังเกตเห็นว่าช่วงนี้ดูเหมือนจะเห็นข่าวของโจวหานจิ้นได้ตลอดเวลา

ไม่ว่าจะโปรโมทเพลงใหม่หรืออยู่ในระหว่างทางไปโปรโมทเพลงใหม่ก็เรียกได้ว่าไม่หวาดหวั่นทั้งแดดและฝน

เขาร้อนรนแล้ว!

เขาร้อนรนแล้ว!

ในใจของเพื่อนร่วมงานในวงการเพลงที่เข้าใจเป็นอย่างดี พวกเขารู้ว่าโจวหานจิ้นรู้สึกกดดันจริง ๆ การที่เพลง “แสงจันทร์” โผล่ขึ้นมาอย่างรุนแรงได้สร้างแรงกดดันให้เขาอย่างมาก

ก็เป็นเรื่องปกติ

เพราะถ้าแพ้คราวนี้ คนทั่วไปจะไม่พูดว่าโจวหานจิ้นแพ้ไป๋ตี้ซึ่งเป็นนักแต่งเพลง แต่จะพูดว่าเขาแพ้ซุนกู่

ซุนกู่เป็นแค่นักร้องชั้นสองเองนะ

โจวหานจิ้นเป็นคนที่รักศักดิ์ศรีมาก จะยอมแพ้ได้ยังไง?

ความจริงพิสูจน์ได้ว่าเมื่อราชาเพลงคนหนึ่งเริ่มทำงานเต็มที่แล้ว อิทธิพลของเขานั้นน่ากลัวมาก

บนตารางอันดับเพลง

เมื่อโจวหานจิ้นโปรโมทอย่างหนักหน่วง ยอดดาวน์โหลดเพลงใหม่ของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมากในแต่ละวัน!

ถ้าจะเปรียบเทียบแล้ว การเพิ่มขึ้นของข้อมูลเพลงนี้ มีความเร็วที่เหนือกว่าตอนที่โจวหานจิ้นคว้าแชมป์ในเดือนสิงหาคมอย่างสิ้นเชิง

ด้วยเหตุนี้

เมื่อเพลง “แสงจันทร์” พุ่งขึ้นสู่อันดับที่สองของตารางอันดับเพลงในฤดูกาล ข้อมูลยอดดาวน์โหลดระหว่างเพลงนี้กับเพลงของโจวหานจิ้นที่อยู่อันดับหนึ่งยังคงมีความแตกต่างกันอย่างชัดเจน

มีคนหนึ่งวิ่งหนี

อีกคนหนึ่งไล่ตาม

ผลลัพธ์นั้นไม่มีใครบอกได้แน่นอน

แต่สำหรับนักร้องซุนกู่นั้นถือว่าเขาชนะแล้ว!

การที่สามารถบีบให้ราชาเพลงจนถึงขนาดนี้ ถือว่าเป็นความภูมิใจอย่างมากสำหรับนักร้องชั้นสองคนนี้!

“ขอบคุณมากนะ โส่วจัว!”

เฉินฮว่าเอนเตอร์เทนเมนต์

ซุนกู่จับมือหลินโส่วจัวอย่างใกล้ชิด

ถ้าไม่ใช่เพราะหลินโส่วจัวแนะนำให้ ถ้าเขาเป็นแค่นักร้องของแผนกที่แปดจริง ๆ ก็อาจจะไม่ได้ร้องเพลง “แสงจันทร์” นี้!

“ขอบคุณฉันทำไม?”

หลินโส่วจัวยิ้มแล้วพูด “นายควรขอบคุณคุณไป๋ตี้มากกว่า”

“ใช่ ใช่!”

ตอนที่ซุนกู่เจอไป๋ตี้ครั้งแรก เขายังมีความหยิ่งยโสอยู่บ้าง โชคดีที่ตอนนั้นไม่ได้แสดงออกชัดเจน

ไป๋ตี้คงไม่รู้สึกไม่พอใจใช่ไหมนะ?

คิดแล้วคิดอีก

ซุนกู่ก็พูดขึ้นว่า “โส่วจัว นายว่าพวกแผนกที่สิบสามยังขาดนักร้องอยู่ไหม?”

หลินโส่วจัว: ?

ซุนกู่กระแอมทีหนึ่ง “เพราะมีข่าวลือว่าบริษัทจะปรับโครงสร้างใหม่ แล้วพวกเราแผนกที่แปดทำยอดขายได้ไม่ค่อยดี ถ้าประเมินดูแล้วคงต้องถูกยุบ...”

“อย่างนี้เอง”

หลินโส่วจัวจ้องไปที่ท้ายทอยของซุนกู่

ซุนกู่มองตามอย่างสงสัย “ตรงท้ายทอยของฉันมีอะไรอยู่เหรอ?”

“ขอลองจับดูหน่อยนะ”

หลินโส่วจัวจับไปที่ท้ายทอยของซุนกู่ พลางทำสีหน้าเหมือนกำลังครุ่นคิด

“เป็นอะไร?”

ซุนกู่รู้สึกกังวลเล็กน้อย

หลินโส่วจัวพูด “ฉันอยากดูว่านายมีโหนกแผ่นหลังขึ้นหรือเปล่า”

“ไปให้พ้น! นายจะบอกว่าฉันเป็นคนหักหลังใช่ไหม!”

ซุนกู่หัวเราะด่าทอ บรรยากาศเต็มไปด้วยความสนุกสนาน