โดยไม่ทันรู้ตัว เวลาก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว

ในช่วงเวลานี้ อาจารย์ติงแทบจะงัดทุกวิธีที่คิดได้ออกมาใช้ ไม่ว่าจะเป็นการลองหาเส้นทางอื่น การค้นหาของพิเศษในฉาก หรือแม้แต่การเปลี่ยนอาวุธปืนที่ใช้งาน

แต่ผลลัพธ์นั้น… ไม่ต่างกันเลย! ทุกอย่างล้มเหลวเหมือนเดิม!

“เอาเถอะ พี่น้อง ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ผมคิดว่า อาจจะเพราะผมกากเกินไป เลยไม่เข้าใจความลึกซึ้งของด่านที่ทางผู้พัฒนาเกมตั้งใจออกแบบไว้”

“งั้นเอาแบบนี้แล้วกัน ลองไปดูโหมดออนไลน์กันหน่อยดีกว่า”

เมื่อเวลาการโปรโมตเกมสองชั่วโมงผ่านไปแล้วหนึ่งในสี่ อาจารย์ติงก็เริ่มกระสับกระส่าย

นี่มันจะทำให้ชื่อเสียงของเขาป่นปี้เสียแล้ว!

ถึงแม้เขาจะยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ในใจเขาคิดว่า "ผู้พัฒนาเกมไม่น่าพลาดแน่ ๆ ถ้ามีปัญหาก็คงเป็นวิธีเล่นของเราที่ผิดเอง"

ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจออกจากโหมดเล่นคนเดียว แล้วลองเปลี่ยนไปสตรีมโหมดออนไลน์แทน

ในเมื่อโหมดคนเดียวเอาชนะไม่ได้ เพราะ AI ของคอมพิวเตอร์มันเก่งเกินไป ลองโหมดออนไลน์ที่ผู้เล่นต้องสู้กันเอง น่าจะไม่มีปัญหาแบบนั้นแล้วล่ะ!

เมื่อคิดแบบนี้ อาจารย์ติงจึงออกไปยังหน้าจอหลักของเกม แล้วเข้าสู่โหมดออนไลน์

โหมดออนไลน์ของ “เส้นทางสู่นรก” นั้นไม่ได้ซับซ้อนมาก

คล้ายกับเกม FPS ทั่วไป โดยมีโหมดให้เลือกสองแบบ คือ "จับคู่แบบสุ่ม" และ "สร้างห้อง"

อาจารย์ติงเลือกสร้างห้องแบบง่าย ๆ ซึ่งไม่นานก็มีผู้เล่นที่เป็นแฟนคลับเข้ามาเต็มห้อง

แต่ขณะตั้งค่าห้องเกม อาจารย์ติงก็สังเกตเห็นความแตกต่างบางอย่าง นั่นคือ โหมดออนไลน์ของเกมนี้เป็นแบบ “แข่งขันที่ไม่สมดุล”

การแข่งขันที่ไม่สมดุล หมายถึงทั้งสองฝ่ายมีความได้เปรียบเสียเปรียบที่ต่างกัน

ใน "เส้นทางสู่นรก" มีโหมดออนไลน์เพียงโหมดเดียวเท่านั้น คือ "มนุษย์ VS ปีศาจ"

ไม่มีตัวเลือกให้เล่นเป็น "มนุษย์ VS มนุษย์" หรือ "ปีศาจ VS ปีศาจ"

และในโหมด "มนุษย์ VS ปีศาจ" นี้ จำนวนผู้เล่นในแต่ละฝั่งก็ไม่เท่ากันอีกด้วย!

ฝ่ายมนุษย์มี 50 คน แต่ฝ่ายปีศาจมีเพียง 3 ตัวเท่านั้น!

ในฐานะเจ้าของห้อง อาจารย์ติงถูกกำหนดให้อยู่ในฝ่ายมนุษย์โดยอัตโนมัติ

ตัวเลือกในการปรับแต่งเกมของเจ้าของห้องนั้นมีน้อยมาก ทำได้แค่เปลี่ยนแผนที่เท่านั้น แต่อะไรที่เกี่ยวกับสมดุลเกมไม่สามารถปรับได้เลย

“เอาล่ะ พี่น้อง ทุกคนพร้อมแล้วใช่ไหม? เริ่มกันเลย!”

เกมเริ่มขึ้น!

คราวนี้ อาจารย์ติงเลือกแผนที่ใหม่ ซึ่งเป็นโกดังร้างในเขตชานเมือง ไม่ใช่สะพานลอยเหมือนก่อนหน้านี้

บรรยากาศในแผนที่ใหม่ดูมืดมนกว่าเดิม มีร่องรอยการถูกปีศาจกัดกินอย่างชัดเจน

เกมเริ่มแล้ว!

อาจารย์ติงตรวจสอบอาวุธที่สามารถเลือกได้ที่จุดเกิด มีตัวเลือกให้เลือก 5 ชนิด ได้แก่ ปืนไรเฟิลอัตโนมัติ ปืนซุ่มยิง ปืนพก และอุปกรณ์ขว้างสองประเภท

ในบรรดาอาวุธเหล่านี้ มีทั้งอาวุธพื้นฐานอย่าง AK47 และ Kar98K และยังมีอาวุธระดับสูง เช่น AWP และ Desert Eagle

อาจารย์ติงไม่ลังเลที่จะเลือกทุกอย่างที่ดีที่สุด

“มีของดีแล้วไม่ใช้ก็โง่สิ พี่น้อง มา! บุกเข้าโกดังไปกับผม เอาชนะมันให้ได้!”

นี่คือศึก 50 ต่อ 3 ฝ่ายมนุษย์ได้เปรียบแน่นอน!

อาจารย์ติงมั่นใจมาก เพราะในโหมดเล่นคนเดียวเขาถูกปีศาจ AI เล่นงานจนพ่ายแพ้ตลอด แต่ในโหมดออนไลน์นั้น ฝ่ายตรงข้ามคือผู้เล่นเหมือนกัน ไม่น่าจะยากอะไร

เขานำทีมบุกเข้าไปในโกดังร้างเป็นคนแรก

แต่ทันทีที่เขาเข้าไปในโกดัง เขาก็พบกับ "ปืนกลแกทลิงพ่นไฟสีน้ำเงิน"

ใช่แล้ว! ปืนแกทลิงพ่นไฟสีน้ำเงินจริง ๆ!

ตรงกลางโกดัง บนกองกล่องสินค้าขนาดใหญ่ มีปีศาจจากนรกตัวมหึมานั่งอยู่ มันมีเขาขนาดใหญ่ ผิวหนังแตกออกและลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงจากนรก

แต่สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือ ปืนกลแกทลิงที่มันถืออยู่!

ตัวปืนถูกออกแบบในธีม "นรกมืด" พร้อมลวดลายกระดูกสีแดงดำ และดูเหมือนปืนกำลัง "หายใจ" ด้วยการขยับของลำกล้อง

ทันทีที่อาจารย์ติงวิ่งเข้าไป ลำกล้องของปืนแกทลิงเริ่มหมุนอย่างรวดเร็ว และยิงเปลวไฟสีน้ำเงินออกมา!

"ดั๊ดๆๆๆๆๆ!"

ลูกกระสุนพุ่งออกมาราวกับพายุ ฝ่ายมนุษย์ถูกยิงร่วงเหมือนตัดข้าว

ภายในเวลาไม่ถึงนาที ทั้ง 50 คนที่บุกเข้าไปก็ตายเรียบ ไม่มีใครรอด!

“อะไรวะเนี่ย!? ปีศาจตัวนี้มันไม่ต้องเปลี่ยนกระสุนเหรอ!?”

อาจารย์ติงที่เป็นคนแรกที่ตาย กลายเป็นคนแรกที่ฟื้น และเขาก็ได้เจอกับชะตากรรมเดิมอีกครั้ง

หลังจากตายไปหลายรอบ อาจารย์ติงเริ่มตั้งคำถามกับเกม:

"ทำไมปืนแกทลิงของปีศาจไม่หมดกระสุนซักที!?"

จนเขาตระหนักว่า นี่คงเป็นเกมที่ตั้งใจออกแบบมาให้ปืนมีแม็กกระสุนขนาด 4000 นัด!

สุดท้าย อาจารย์ติงได้แต่ปลอบใจตัวเอง:

"ทุกอย่างผิดที่ฉัน วิธีเล่นของฉันผิดเอง ผู้พัฒนาเกมไม่มีทางพลาด..."

“ทุกคนหยุดก่อน! อย่าบุกตรงประตูหน้า! ไฟที่นั่นแรงเกินไป เราต้องเปลี่ยนกลยุทธ์ หาทางเข้าด้านข้างแทน!”

หลังจากโดนฆ่าร่วงกันหมดทั้งทีม อาจารย์ติงก็รีบรวบรวมสติ และเริ่มคิดหาวิธีใหม่ เขาพยายามจะควบคุมทีมคนเล่นจริงให้สงบลง และวางแผนการรบให้ดีขึ้น

“การบุกทีเดียวเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ แบบนี้ไม่ได้ผล เราต้องไปทีละคน ค่อย ๆ ใช้คนเป็นตัวล่อเพื่อดึงกระสุนของมันออกมา!”

เขาเริ่มแจกแจงวิธีการให้ผู้เล่นในทีมฟัง พร้อมบอกให้พวกเขาเรียงแถวกัน และผลัดกันบุกเข้าไปทีละกลุ่มเล็ก ๆ

อาจารย์ติงเริ่มคำนวณจำนวนกระสุนที่เหลือของปีศาจตัวนั้นอย่างตั้งใจ เพราะในเกมทั่วไป ยิ่งปืนที่มีจำนวนกระสุนเยอะ การรีโหลดกระสุน ก็จะใช้เวลานานขึ้น

เขาคาดว่าแกทลิงนรกที่บรรจุ 4000 นัดน่าจะต้องใช้เวลาสักพักใหญ่ในการเปลี่ยนกระสุน ซึ่งจะกลายเป็นโอกาสทองของฝ่ายมนุษย์ในการบุกโจมตี!

หลังจากที่พวกเขาตายวนซ้ำอยู่หลายรอบ อาจารย์ติงก็มั่นใจว่ากระสุน 4000 นัดของปีศาจตัวนั้นน่าจะใกล้หมดแล้ว

“ถึงเวลาแล้ว! ทุกคน บุกเข้าไปในโกดัง แล้วรีบกระจายตัวทันที! มันใกล้จะหมดกระสุนแล้ว!”

เสียงสั่งการของอาจารย์ติงดังขึ้น ทีมมนุษย์ทั้งหมดจึงกรูกันเข้าไปในโกดัง

และในขณะที่อาจารย์ติงวิ่งเข้าไป เขาก็เห็นภาพที่ทำให้เขายิ้มออก: กระสุนของแกทลิงหมดแล้วจริง ๆ!

ลำกล้องของปืนแกทลิงยังคงหมุน แต่ไม่มีเปลวไฟสีฟ้าพุ่งออกมาอีก ปีศาจตัวใหญ่นั้นก็กำลังก้มมองหาอะไรบางอย่างอยู่

“ตอนนี้แหละ!”

อาจารย์ติงรีบเล็งเป้าและยิงทันที เพราะตามตรรกะของเกมทั่วไป หากปีศาจต้องเปลี่ยนกระสุนที่มีมากถึง 4000 นัด มันจะต้องใช้เวลานานพอสมควร ซึ่งจะเป็นโอกาสให้ฝ่ายมนุษย์โจมตีแบบเต็มที่

แต่แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นกลับทำให้อาจารย์ติงอึ้งจนพูดไม่ออก...

ปีศาจตัวนั้นเพียงแค่ยื่นกรงเล็บไปหยิบอะไรบางอย่างจากข้างตัวมัน – ซึ่งก็คือ อีกกล่องกระสุนขนาด 4000 นัด จากนั้นมันเสียบกระสุนใหม่เข้าไปในปืนแกทลิงอย่างรวดเร็วในเวลาเพียงแค่สองวินาที

แล้วปืนแกทลิงก็กระหน่ำยิงเปลวไฟสีฟ้าออกมาอีกครั้ง!

ถึงแม้ว่าผู้เล่นมนุษย์บางคนจะตอบโต้ทันทีและยิงโดนปีศาจบ้าง แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้รับความเสียหายใด ๆ ที่มีผลต่อการต่อสู้เลย

เพียงไม่นาน กระสุนจากปืนแกทลิงก็ส่งผู้เล่นมนุษย์ทั้งหมดที่บุกเข้าไปในโกดังกลับไปที่จุดเกิดอีกครั้ง

“นี่มันอะไรกัน!?!"

อาจารย์ติงระเบิดอารมณ์ เขาเล่นเกม FPS มาหลายปี ไม่เคยเจออะไรที่มัน "โกง" ขนาดนี้มาก่อน

ทำไมปืนแกทลิงของปีศาจตัวนี้ถึงได้ทั้งยิงแรง ยิงไว บรรจุกระสุนเยอะ แล้วยังรีโหลดได้เร็วกว่าอาวุธปืนธรรมดาทุกชนิดในเกม!?

“นี่มันไม่มีความยุติธรรมเลย! ยังมีใครเคารพกฎของเกมบ้างไหม!?”

แต่พอเขานึกขึ้นได้ว่านี่เป็นเกมที่เขารับงานโปรโมตจากผู้พัฒนา อารมณ์โกรธของเขาก็ต้องสงบลง

“โอเค ผิดที่ผมเองแน่นอน ผู้พัฒนาไม่มีทางผิดแน่ ๆ เกมนี้ต้องมีวิธีการเล่นที่ผมยังไม่เข้าใจ…”

อาจารย์ติงสูดหายใจลึก ตั้งสติ และพูดกับผู้ชมในสตรีมอย่างใจเย็นว่า:

“อย่าบุกตรงประตูหน้าอีกแล้ว มันอันตรายเกินไป เปลี่ยนแผน! เราจะบุกจากประตูข้างแทน!”