ไม่นานนัก หลินจือไป๋ก็ได้สัมผัสกับแรงกดดันแบบเดียวกับที่จินหยงเคยเผชิญในอดีต ฉากที่เซียวเหล่งนึ่งถูกล่วงละเมิดนั้น ไม่ใช่ว่าจะปิดอินเทอร์เน็ตหนีแล้วจะจบเรื่องได้ง่าย ๆ

หลังจากนั้นไม่กี่วัน

ไม่เพียงแค่ถูกโจมตีอย่างหนักบนโลกออนไลน์เท่านั้น แต่ผลกระทบในโลกแห่งความจริงก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ

มีผู้อ่านบางคนถึงกับฉีกหนังสือ 《ตำนานศึกเทพอินทรี》 ที่ตนเพิ่งซื้อมา หรือแม้กระทั่งเผาหนังสือเพื่อแสดงการต่อต้านปู๋เย่โหว!

ในร้านหนังสือเอง

มีผู้อ่านจำนวนมากออกมาประท้วง

บางคนที่อ่านหนังสือไปได้ไม่เท่าไรก็เดินมาร้องขอคืนเงินจากทางร้าน

ที่ร้ายแรงที่สุดคือ มีผู้อ่านบางกลุ่มถึงขั้นรวมตัวกันจัดการเดินขบวนประท้วงต่อต้านนิยายกำลังภายในเล่มใหม่ของปู๋เย่โหว โชคยังดีที่การประท้วงนั้นไม่ได้ใหญ่โตมากนัก

แต่...

ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากผู้อ่านจำนวนมาก ยอดขายนิยาย 《ตำนานศึกเทพอินทรี》 ก็ลดลงอย่างเห็นได้ชัด

นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่ปู๋เย่โหวโด่งดัง ที่เขาต้องเผชิญกับวิกฤติด้านชื่อเสียงส่วนตัวที่น่าหวาดหวั่นถึงเพียงนี้

อย่างไรก็ตาม กระแสดราม่าที่เกิดขึ้นนี้ไม่ได้มาจากผู้อ่านจริง ๆ ทั้งหมด

มีผู้อ่านจำนวนไม่น้อยที่โกรธแค้นจากฉากที่เซียวเหล่งนึ่งถูกล่วงละเมิด แต่ก็มีคนอีกไม่น้อยที่แค่ออกมาเกาะกระแสดราม่า

พวกที่ชอบสร้างความวุ่นวายเหล่านี้ บางคนถึงกับไม่เคยอ่านนิยายเลยด้วยซ้ำ เพียงแค่เล่นสนุกไปตามกระแส และด่าทออย่างสุดโต่งเพื่อความสะใจเท่านั้น

ประเด็นเรื่องที่เซียวเหล่งนึ่งถูกล่วงละเมิดกลายเป็นประเด็นร้อนในระดับปรากฏการณ์

ทั้งในโรงเรียน

ในบริษัท

ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนหรือพนักงานออฟฟิศ หัวข้อสนทนาในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา ล้วนวนเวียนอยู่กับการล้อเลียนและวิพากษ์วิจารณ์นิยาย 《ตำนานศึกเทพอินทรี》 ของปู๋เย่โหว

หลายคนพูดเหน็บแนมว่า

"ยังไงซะ ตอนนี้ปู๋เย่โหวก็ไม่ได้หาเลี้ยงชีพด้วยการเขียนนิยายอยู่แล้ว งานหลักของเขาคือทำหนังกับซีรีส์ต่างหาก"

"เงินหาได้เยอะแล้ว จะยังไงก็ช่างเถอะมั้ง แค่เล่น ๆ สนุก ๆ"

"รอบนี้เขาอาจจะตั้งใจสร้างกระแสก็ได้ ตอนที่เขาเขียนเรื่องการตายของปี้เยา ผู้อ่านก็เคยด่ากันหนักมาก แต่สุดท้ายยอดขายกลับดีมาก คงคิดว่าครั้งนี้จะใช้วิธีเดิม แล้วเพิ่มระดับความรุนแรง แต่ปรากฏว่าเล่นพลาด"

"เพราะเราใจดีกับเขามากเกินไปมาตลอด"

"อย่าลืมว่า ตั้งแต่ปู๋เย่โหวเริ่มเขียนนิยาย เขาก็ถูกเรียกว่า ‘นักเขียนจิตวิปริต’ อยู่แล้ว"

"ในฐานะนักเขียนจิตวิปริต การที่เขาทำแบบนี้ก็ไม่ได้เกินความคาดหมายเท่าไร"

"ที่จริงมันเกินความคาดหมาย แต่ก็ไม่น่าแปลกใจ"

"ตลาดจะสอนให้เขารู้จักถ่อมตัวเอง ว่านิยายที่เขียนออกมาแบบนี้ ซีรีส์ก็ไม่มีใครอยากดูหรอก"

"ยอดขาย 《ตำนานศึกเทพอินทรี》 ช่วงนี้แทบไม่มีเลย แต่คนที่ไปขอคืนเงินที่ร้านหนังสือกลับมีเยอะมาก"

...

ช่วงนี้การด่าทอปู๋เย่โหวกลายเป็นเหมือนความถูกต้องทางการเมือง

ผลกระทบจากเหตุการณ์นี้สะท้อนออกมาในยอดขายได้อย่างชัดเจน

หลินจือไป๋ ในฐานะประธานสำนักพิมพ์เฉินฮวา เป็นคนที่รู้ตัวเลขยอดขายนิยายดีที่สุด

“ตลาดเย็นลงอย่างรวดเร็วในชั่วข้ามคืน”

“ยอดขายวันแรกของนิยายเล่มใหม่ของปู๋เย่โหวพุ่งแรงแค่ไหน วันถัดมาร้านหนังสือก็เงียบเหงาเท่านั้น”

“ไม่มีร้านหนังสือไหนสั่งเพิ่มเลย”

“บางร้านยังอยากคืนหนังสือ บอกว่าสินค้าค้างสต็อกจนระบายไม่ได้”

ทั้งหมดนี้คือข้อมูลที่ส่งมาจากฝ่ายต่าง ๆ

ในการประชุมตอนเช้า มีผู้บริหารบางคนเสนอแบบลังเลว่า

“ถ้าอย่างนั้น ท่านประธานลองคุยกับปู๋เย่โหวให้เขาแก้ไขหรือปรับเปลี่ยนเนื้อเรื่องดูดีไหม เผื่อจะช่วยกู้ตลาดได้บ้าง”

หลินจือไป๋ส่ายหัว

ต่อให้เนื้อเรื่องที่เกี่ยวกับเซียวเหล่งนึ่งทำให้หนังสือเล่มนี้พัง เขาก็ยอมรับมัน

เมื่อผู้บริหารระดับสูงของสำนักพิมพ์เห็นว่าประธานไม่เห็นด้วย จึงไม่กล้าพูดอะไรมากกว่านั้น บรรยากาศในห้องประชุมจึงเงียบงัน

ปู๋เย่โหวคือเสาหลักของสำนักพิมพ์เฉินฮวา

หากปู๋เย่โหวเกิดปัญหา ย่อมส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อทั้งสำนักพิมพ์

และในตอนนั้นเอง

เหรินเจียชุน ผู้บริหารที่เพิ่งได้รับการโปรโมตหลังจากกลับมาสวามิภักดิ์ กล่าวขึ้นว่า

“บางทีเราอาจไม่จำเป็นต้องมองในแง่ร้ายขนาดนี้ ตลาดที่เงียบเหงาเป็นผลมาจากกระแสวิจารณ์บนอินเทอร์เน็ต แต่เรื่องแบบนี้มักเกิดขึ้นเพียงชั่วคราว จากที่อ่านทั้งเล่ม 《ตำนานศึกเทพอินทรี》 ถือเป็นนิยายกำลังภายในที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ ผู้อ่านจะไม่ถึงกับเมินความยอดเยี่ยมของทั้งเล่มเพียงเพราะติดใจกับเรื่องเซียวเหล่งนึ่ง อีกทั้ง...”

เหรินเจียชุนหยุดนิดหนึ่งก่อนกล่าวต่อ

“ทุกคนอาจจะโฟกัสแต่เสียงด่าทอปู๋เย่โหวในโลกออนไลน์ แต่บางทีพวกคุณอาจจะไม่ทันสังเกตว่า ตอนนี้เริ่มมีผู้อ่านบางส่วนชื่นชมหนังสือเล่มนี้แล้ว ถึงแม้กระแสจะยังไม่ถึงขั้นพลิกกลับ แต่ผมเชื่อว่าหากมีคนอ่านจนจบมากขึ้น สถานการณ์จะดีขึ้นแน่นอน”

“ท่านรองประธานมองโลกในแง่ดีเกินไปแล้วครับ”

ผู้บริหารหลายคนยิ้มเจื่อน ๆ ตอนนี้เหรินเจียชุนถูกเลื่อนตำแหน่งเป็นรองประธานโดยหลินจือไป๋

เหรินเจียชุนยิ้มพลางกล่าวว่า

“ไม่ได้มองโลกในแง่ดีเกินไปนะ แต่เริ่มมีผู้อ่านบางส่วนเปลี่ยนทัศนคติกับหนังสือเล่มนี้จริง ๆ ไม่เชื่อพวกคุณลองดูในอินเทอร์เน็ตสิ”

“ดูแล้ว ทุกวันก็ยังดูอยู่”

ผู้บริหารระดับกลางคนหนึ่งกล่าวอย่างเหน็บแนม

“ผลคือ ทัศนคติที่เปลี่ยนไปผมยังไม่เห็นเลย กลับกันฉากที่เอี้ยก้วยถูกตัดแขนยังโดนด่าอีกระลอก เพียงแต่ผลกระทบจากเรื่องเซียวเหล่งนึ่งมันใหญ่เกินไป เรื่องเอี้ยก้วยเลยไม่ค่อยถูกขยายความ”

“แต่อย่างน้อยก็แสดงว่าคนส่วนใหญ่ยังไม่เลิกอ่านหนังสือเล่มนี้”

เหรินเจียชุนโต้กลับ

“ไม่อย่างนั้นคนเหล่านั้นจะรู้ได้ยังไงว่าเอี้ยก้วยถูกก๊วยพู้ตัดแขนในตอนหลัง?”

...

ในขณะที่สำนักพิมพ์เฉินฮวากำลังปวดหัว สำนักพิมพ์คู่แข่งก็เห็นถึงวิกฤติในตลาดของ 《ตำนานศึกเทพอินทรี》

ที่ประชุมของสำนักพิมพ์เทียนกวง มีคนกล่าวว่า

“《ตำนานศึกเทพอินทรี》 พังแน่ ผมถึงขั้นรู้สึกว่าปู๋เย่โหวกำลังจะจบเห่เลยด้วยซ้ำ ผู้อ่านหลายคนพูดออกมาแล้วว่าจะไม่อ่านนิยายหรือดูซีรีส์ของเขาอีกต่อไป”

“นักเขียนระดับตำนานกำลังจะตกจากบัลลังก์แล้วเหรอ?”

“วันนี้ผมไปเดินร้านหนังสือมา มีคนซื้อ 《ตำนานศึกเทพอินทรี》 น้อยมาก ส่วนใหญ่กลัวคำวิจารณ์ในอินเทอร์เน็ตจนไม่กล้าซื้อ”

“เรื่องนี้อาจจะเป็นข่าวดีสำหรับพวกเรา แต่คงเป็นเรื่องปวดหัวสำหรับบริษัทแม่ของเรา”

“ยังไงบริษัทแม่ก็ยังรอเอานิยายเล่มนี้ไปดัดแปลงเป็นซีรีส์อยู่”

“จะถ่ายจริงเหรอ? ผมว่าถึงถ่ายไปก็ไม่มีประโยชน์”

“คนอ่านนิยายยังไม่พอใจ แล้วจะมีใครอยากดูซีรีส์อีกเหรอ?”

“ไม่น่าเชื่อเลยว่าไตรภาคมังกรหยกของปู๋เย่โหว ภาคสองจะล้มเพราะพล็อตเรื่องเดียว”

“ล้มแบบไม่เหลือชิ้นดีเลยจริง ๆ”

...

สำนักพิมพ์น่าเซิน

“วันนี้ฉันติดต่อผู้จัดการร้านหนังสือหลายคน ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า 《ตำนานศึกเทพอินทรี》 ค้างสต็อก!”

“ฮ่า ๆ ๆ”

“หลายร้านสั่งซื้อมาเยอะ เพราะคิดว่านิยายเล่มนี้จะต้องขายดีเป็นเทน้ำเทท่า”

“จริง ๆ ก็ขายดีได้ ถ้าไม่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเซียวเหล่งนึ่ง”

“พวกคุณคิดว่านิยายเล่มนี้ยังพอมีทางรอดไหม?”

“ไม่มีทางรอดแล้ว”

“ปู๋เย่โหวเองก็ไม่น่ารอดเหมือนกัน”

“หลังจากนี้ชื่อเสียงของเขาจะลดลงแน่นอน บางทีเขาอาจจะต้องใช้ชื่อปลอมกลับมาเริ่มต้นใหม่”

“ฮึ ชื่อปลอมก็ใช่ว่าจะกลับมาได้ง่าย ๆ ความโด่งดังในระดับนี้ไม่ใช่สิ่งที่จะสร้างขึ้นมาใหม่ได้ง่าย ๆ หรอก นามปากกา ‘ปู๋เย่โหว’ มีมูลค่ามากมาย มันไม่ใช่เรื่องที่นักเขียนทั่วไปจะทำให้ผู้อ่านในชีวิตจริงออกมาเดินขบวนประท้วงได้”

...

คู่แข่งในแวดวงต่างคิดว่าปู๋เย่โหวกำลังล้ม แม้ว่าตัวนักเขียนอาจจะยังมีโอกาส แต่สำหรับนิยายเล่มนี้อย่าง 《ตำนานศึกเทพอินทรี》 ดูเหมือนจะไม่มีหวังแล้ว

และการล้มเหลวของเล่มนี้ จะส่งผลกระทบโดยตรงต่อนิยายเล่มที่สามในไตรภาคมังกรหยกของปู๋เย่โหว เพราะทั้งสามเล่มมีความเชื่อมโยงกัน

แม้แต่สื่อต่าง ๆ ก็เริ่มรายงานข่าวว่านิยาย 《ตำนานศึกเทพอินทรี》 ขายไม่ออก

จากเสียงตอบรับในข่าว ดูเหมือนว่านิยายเล่มนี้กำลังจะกลายเป็นผลงานที่ล้มเหลวที่สุดของปู๋เย่โหว

ครอบครัวหลินเซี่ย

หลินเฟิ่งพูดอย่างตื่นเต้น: “หนังสือเล่มนี้ขายไม่ออกแล้วจริง ๆ!”

หลินหู่เสริม: “สำหรับครอบครัวเรา นี่นับว่าเป็นข่าวดีสองชั้นเลยนะ! หนึ่งคือ 《ตำนานศึกเทพอินทรี》 ล้มเหลว และนั่นจะส่งผลต่อซีรีส์ด้วย สองคือหนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เฉินฮวา ซึ่งหลินจือไป๋เป็นประธานอยู่ ตอนนี้เขาคงปวดหัวแย่แล้วล่ะ!”

หลินเซี่ยหัวเราะเยาะ: “ปล่อยให้ไอ้เด็กนั่นทุกข์ไปก็แล้วกัน!”

แต่มีเพียงหลินเป่าเท่านั้นที่ไม่พูดอะไร เขายังถือหนังสือ 《ตำนานศึกเทพอินทรี》 อ่านต่อไป แม้จะไม่ได้วางลงเพราะเรื่องเซียวเหล่งนึ่ง

และเมื่ออ่านไปเรื่อย ๆ...

สายตาของหลินเป่าก็เริ่มเปลี่ยนไป

นิยายเล่มนี้ยิ่งอ่านยิ่งสนุก!

เมื่อคืนเขาอ่านจนถึงดึกดื่น เรียกได้ว่าหยุดอ่านไม่ได้เลย!

“ถ้าไม่มีเนื้อเรื่องเซียวเหล่งนึ่งถูกล่วงละเมิดก็คงดีมาก!”

แม้ว่าเรื่องเอี้ยก้วยโดนตัดแขน หลินเป่าก็ยังยอมรับได้ เพราะเขาผ่านเรื่องเซียวเหล่งนึ่งมาได้แล้ว!

เขาพึมพำกับตัวเอง: “จริง ๆ แล้ว ถ้าเรายอมรับเนื้อเรื่องเซียวเหล่งนึ่งได้ นิยายเล่มนี้จะกลายเป็นผลงานชิ้นเอกเหมือน มังกรหยก ได้เลย...”

“ผลงานชิ้นเอกบ้าอะไร?”

หลินเฟิ่งได้ยินเขาพูดแบบนั้นก็หัวเราะเยาะ: “ไม่นึกเลยว่านายจะเป็นแฟนคลับของปู๋เย่โหว ถึงกับช่วยแก้ตัวให้เขา นายมันแค่แฟนคลับหัวร้อนเท่านั้นแหละ!”

...

แผนกโทรทัศน์ของเทียนกวงเอนเตอร์เทนเมนต์

ซูฉาน กำลังฟังเสียงบ่นของทีมงานด้วยความลำบากใจ

“ตอนนี้ตลาดประเมิน 《ตำนานศึกเทพอินทรี》 ต่ำมาก แล้วเราจะยังทำมันเป็นซีรีส์อยู่อีกเหรอ?”

“ตอนแรกคิดว่าถ้าทำเป็นซีรีส์ภาคสองมันจะต้องดังแน่ ๆ”

“ใครจะไปคิดว่าปู๋เย่โหวจะเล่นงานผู้อ่านแบบนี้”

“พวกเราเลยตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก จะทำต่อก็ไม่ได้ ไม่ทำก็ไม่ได้”

“ฉันว่าทำต่อก็ได้ แต่อยากให้ตัดฉากที่เซียวเหล่งนึ่งถูกล่วงละเมิดออก ถ้าแก้ฉากนี้ ผู้ชมอาจจะชมเราก็ได้นะ!”

“แต่ปู๋เย่โหวจะยอมเหรอ?”

“ก็คุยกับคุนเผิงสิ ถ้าฉากนี้ไม่ถูกแก้ ซีรีส์ของเราก็คงโดนด่าตายเหมือนกัน”

ปัง!

ซูฉานตบโต๊ะเสียงดัง พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา:

“ฉันเซ็นสัญญากับคุนเผิงแล้ว ซีรีส์นี้เราต้องทำ และไม่เพียงต้องทำ เรายังต้องเคารพต้นฉบับและถ่ายทอดเรื่องราวให้ดีที่สุด รวมถึงฉากเซียวเหล่งนึ่งด้วย ให้ฉันได้ทีมนักแสดงที่ดีที่สุด!”

“หัวหน้า... แต่ว่า...”

“ฉันไม่ได้มาปรึกษาพวกคุณ!”

ซูฉานยังคงเลือกที่จะเชื่อมั่นในตัวปู๋เย่โหว ผลงานของเขาไม่เคยทำให้เธอผิดหวัง เธอเชื่อว่ายิ่งในเวลานี้ ยิ่งต้องยืนหยัดไว้!

สถานีโทรทัศน์เฉินฮวาเคยล้มเหลวเพราะไม่เชื่อมั่นในปู๋เย่โหวจนทำให้เธอได้ลิขสิทธิ์มังกรหยกมาแบบโชคช่วย!

ปู๋เย่โหวกำลังจะล่มจมจริงหรือ?

“ต้นไม้ใหญ่” จะล้มลงได้ง่าย ๆ จริงเหรอ?

และในฐานะภาคสองของไตรภาคมังกรหยก 《ตำนานศึกเทพอินทรี》 จะจบลงแบบนี้จริง ๆ เหรอ?

สถานการณ์ดูเหมือนจะไม่ง่ายขนาดนั้น

ในวันที่สี่หลังจากเกิด “เหตุการณ์เซียวเหล่งนึ่ง” เริ่มมีคนอ่าน 《ตำนานศึกเทพอินทรี》 จนจบ

และสิ่งต่าง ๆ ก็เริ่มเปลี่ยนไป...