ในสถานที่ถ่ายทำรายการ

การบันทึกเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ

พิธีกรหวงลี่กำลังอุ่นเครื่องบรรยากาศ

สมาชิกคณะกรรมการก็ยังคงนำโดยหลี่เซียวและทีมเดิม

หวงลี่พูดอย่างยิ้มแย้มว่า

"สำหรับรายการ 《หน้ากากนักร้อง》 ตอนแรกของเราได้รับความสนใจอย่างล้นหลาม คุณหลี่เซียว หลังจากกลับไปแล้วได้มีโอกาสยืนยันกับคุณโจวหานจิ้นหรือยังครับว่า เขาเป็นนักร้องปริศนาของตอนแรกหรือเปล่า?"

“เป็นความลับค่ะ”

หลี่เซียวกระพริบตาเล็กน้อย

ทุกคนหัวเราะเยาะเย้ยในทันที

ผ่านไปอีกไม่กี่นาที หวงลี่ก็เริ่มเข้าสู่ประเด็นหลัก "งั้นเรามาเริ่มการแสดงกันได้เลยนะครับ นักร้องคนแรกที่จะขึ้นแสดงในวันนี้ เขาคือขวัญใจมหาชนจากตอนที่แล้ว…"

ขวัญใจมหาชน!

เมื่อราชันย์ร้อยหน้าปรากฏตัวขึ้น สายตาของผู้ชมก็เปล่งประกายขึ้นมา บรรยากาศในสถานที่ก็ระเบิดไปด้วยเสียงเชียร์ หลินจือไป๋รู้สึกได้ทันทีว่าความนิยมของเขาในตอนนี้สูงมาก แม้ว่าจะมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์บางอย่างอยู่ก็ตาม

"อ๊า!"

"ราชันย์ร้อยหน้า จางซีหยาง!"

"ฉันมาเพราะเขาเลยนะ!"

"ตอนนี้จางซีหยางกลายเป็นคนดังไปแล้วนะ รู้สึกว่าเสียงวิจารณ์ในอินเทอร์เน็ตก็มีมูลอยู่ เสียงของจางซีหยางพอเฉลยแล้วก็กลายเป็นที่นิยมมากจริง ๆ…"

"ฉันว่าไม่เห็นเป็นไรเลย"

"การใช้เสียงแบบไหนเป็นสิทธิ์ของนักร้องไม่ใช่เหรอ?"

"จางซีหยางไม่ได้ทำผิดกติกาของรายการ"

"พูดแบบนั้นก็ใช่ แต่ก็รู้สึกว่ามันไม่ค่อยยุติธรรมกับนักร้องคนอื่น"

"ถึงจะไม่มีข้อห้ามเรื่องใช้เสียงจริง แต่ช่วยสงวนท่าทางหน่อยได้ไหม จางซีหยางเผยไพ่แบบนี้ทำให้ความลุ้นหายไปเยอะเลย"

เสียงโห่ร้องในสถานที่ดังสนั่น

แต่ก็มีเสียงที่เห็นต่างออกไป

วันนี้หลี่เซียวไม่รู้สึกกังวลเลยแม้แต่น้อย เพราะเธอรู้แล้วว่าเจ้าชายกบก็คือโจวหานจิ้น ดังนั้นเธอจึงยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์และพูดว่า

“วันนี้ราชันย์ร้อยหน้าสระผมหรือยังคะ?”

คณะกรรมการพากันหัวเราะลั่น

ผู้ชมก็หัวเราะตาม

ประเด็นเรื่องโจวหานจิ้นในวันนั้นสระผมหรือเปล่า กลายเป็นหัวข้อยอดฮิตบนโซเชียลมีเดียหลังจากรายการออกอากาศ วันนี้หลี่เซียวตั้งใจเอามาล้อเล่นให้เป็นประเด็นอีกครั้ง

แต่ราชันย์ร้อยหน้ากลับไม่ตอบ

เพราะตามตารางรายการ ก่อนร้องเพลงจะไม่มีการพูดคุยโต้ตอบ

แต่คำถามนี้ หลินจือไป๋สามารถตอบได้ง่าย ๆ เพราะชื่อเพลงที่เขากำลังจะแสดงปรากฏขึ้นบนจอขนาดใหญ่ในสถานที่!

เสียงหัวเราะดังขึ้นในทันที!

เมื่อทุกคนเห็นชื่อเพลงที่ราชันย์ร้อยหน้ากำลังจะแสดง หลี่เซียวถึงกับหลุดหัวเราะ คณะกรรมการต่างพากันหัวเราะจนน้ำตาเล็ด และผู้ชมในสถานที่ก็หัวเราะกันอย่างหนัก เพราะชื่อเพลงนั้นมีอยู่หกคำว่า:

เพราะงั้นเลยไม่ได้สระผม!

“ฮ่าๆๆๆๆๆ ใครก็ได้บอกฉันทีว่า ‘เพราะงั้นเลยไม่ได้สระผม’ นี่มันอะไรกัน นี่ก็ถือว่าเป็นชื่อเพลงได้ด้วยเหรอ จางซีหยางนี่ร้ายกาจขึ้นทุกวัน!”

“นี่เป็นเพลงใหม่ใช่ไหม?”

“ไม่เคยได้ยินชื่อเพลงแบบนี้มาก่อนเลย!”

“หรือว่าจะเป็นเพลงต้นฉบับของจางซีหยาง?”

“แต่ถึงอย่างนั้น ชื่อเพลงนี้ก็พื้น ๆ เกินไปไหม เขาไม่กลัวโดนคัดออกเหรอ เอาเพลงแบบนี้มาเล่นมุก แถมยังล้อเลียนมุกของตอนที่แล้วอีก!”

“อาศัยความนิยมทำตัวตามใจเหรอ?”

“ความนิยมเขาสูงจริง ๆ ถึงเล่นแบบนี้ได้”

“ทุกคนรู้ว่าเขาคือจางซีหยาง แน่นอนว่าจะต้องโหวตให้”

“ฉันไม่โหวต เล่นมุกได้นะ แต่การแสดงบนเวทีต้องไม่แย่ ถึงจะเป็นนักร้องระดับแชมป์ หรือถึงเขาจะเป็นจางซีหยาง ก็ต้องทำอย่างจริงจัง!”

ในระหว่างที่ทุกคนกำลังพูดคุยกัน

เสียงดนตรีอินโทรก็ดังขึ้น

พร้อมกับเสียงของราชันย์ร้อยหน้า:

"เมื่อหันกลับไปพบว่าชีวิตนี้ไม่เคยมีช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยความฮึกเหิม เพราะไม่มีความฝันเลยทำให้สิ่งที่ปลุกตัวเองในแต่ละวันเป็นเพียงนาฬิกาปลุก ตอนที่ขี้เกียจ ตอนที่อารมณ์ไม่ดี ก็ไม่ได้สระผมเหมือนกัน ยังไงซะ ถึงจะแต่งตัวประณีตแค่ไหน ก็ไม่มีใครเข้าใจอยู่ดี…"

ซู่ซ่า!

ผู้ชมตะลึง!

คณะกรรมการเดาคำตอบตกตะลึง!

แม้แต่นักร้องคนอื่น ๆ ที่ร่วมแข่งขันก็ยังงงเป็นไก่ตาแตก!

เสียงที่ออกมาจากราชันย์ร้อยหน้าครั้งนี้ ไม่ใช่เสียงของจางซีหยาง!

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังไม่ใช่เสียงของโจวหานจิ้นด้วย!

กลับกลายเป็นเสียงที่ทุกคนรู้สึกคุ้นเคย แต่ในตอนแรกดันนึกไม่ออกว่าเป็นเสียงของใคร!

นี่มันเรื่องอะไรกัน?

ราชันย์ร้อยหน้าไม่ใช่จางซีหยางงั้นเหรอ?

แล้วเสียงนี้มันมาจากไหนกันแน่?

“ตอนที่เดินผ่านกลุ่มเด็กนักเรียนในชุดเครื่องแบบ พวกเขากระโดดโลดเต้นอยู่รอบ ๆ ฉัน จำไม่ได้ว่าตอนอายุนั้นตัวเองเคยสดใสร่าเริงแบบนั้นไหม แต่เหมือนว่าตอนยังเด็ก ฟ้าสดใสและรอยยิ้มจะมากกว่าตอนนี้เยอะ ไม่เป็นไร พวกเขามีสิ่งที่ฉันเองก็เคยมี…”

...

บนเวที

ราชันย์ร้อยหน้ายังคงร้องเพลงต่อไป

ในขณะเดียวกัน

ขนลุกซู่! หลายคนในกลุ่มผู้ชมรู้สึกสะท้าน แม้จะไม่ใช่เพราะเสียงร้องที่น่าตะลึงจนช็อก หรือเพราะเพลงนี้ช่างทรงพลังสะเทือนอารมณ์ แต่เป็นเพราะน้ำเสียงของราชันย์ร้อยหน้าที่ทำลายภาพลักษณ์เก่า ๆ ของจางซีหยางในหัวของทุกคนจนพังยับเยิน ทำเอาทุกคนงุนงงจนสมองแทบหยุดทำงาน!

“อ๊า!”

“ฉันจำได้แล้ว!”

“นี่มันเสียงของหลินโส่วจัวนี่นา!”

“ใช่ ๆ! ฉันถึงว่าว่าทำไมฟังดูคุ้นขนาดนี้! ที่แท้จางซีหยางยังเลียนเสียงหลินโส่วจัวได้ด้วย?”

“ใครว่าเขาเป็นจางซีหยาง! นายยังไม่เข้าใจอีกเหรอ! ราชันย์ร้อยหน้านี่ไม่ใช่จางซีหยางตั้งแต่แรกแล้ว! เขาทำให้พวกเราหลงทางหมด! ตอนแรกใช้เสียงของโจวหานจิ้น จากนั้นเปลี่ยนเป็นเสียงของจางซีหยาง และตอนนี้ก็เลียนเสียงหลินโส่วจัวอีก! นี่มันปีศาจที่สามารถเลียนเสียงนักร้องคนอื่นได้แบบไร้ที่ติเลยนี่นา! ไม่แปลกใจเลยที่เขาใช้ชื่อว่า ‘ราชันย์ร้อยหน้า’ เพราะเสียงของเขามันเปลี่ยนได้ราวกับมายากล!”

“นี่เขาไม่ใช่จางซีหยางเหรอ!?”

“แล้วพวกที่เคยด่าว่าจางซีหยางจงใจเผยตัวตนเพื่อเรียกคะแนนโหวตจากแฟน ๆ นี่มันเรื่องโกหกทั้งเพเลยไม่ใช่เหรอ!?”

“จางซีหยางนี่โดนใส่ร้ายเต็ม ๆ!”

“ไม่ใช่แค่จางซีหยางที่โดนเข้าใจผิดนะ ราชันย์ร้อยหน้าก็โดนด้วย! เขาแค่เลียนเสียงได้เก่งเกินไป ทุกคนเลยคิดผิดกันหมด!”

ซ่า!

เสียงฮือฮาดังก้องในสถานที่ถ่ายทำ

ไม่ว่าจะเป็นใครที่เคยพูดโจมตีจางซีหยางบนโลกออนไลน์ก่อนหน้านี้เกี่ยวกับการ “เผยตัวตน”

ในตอนนี้ ทุกคนเปลี่ยนความคิดไปหมดสิ้น!

ทั้งความเห็นใจต่อจางซีหยาง

และความตกตะลึงที่มีต่อความสามารถของราชันย์ร้อยหน้า!

อะไรนะ!?

ราชันย์ร้อยหน้าคือหลินโส่วจัว?

ถ้าตอนแรกของรายการ อาจจะมีคนเชื่อแบบนั้น แต่เมื่อได้ฟังเพลงจากเขาถึงสามเพลงติดต่อกัน ที่แต่ละเพลงเขาเลียนเสียงนักร้องได้ถึงสามคน ใครจะยังกล้าพูดว่าเขาเป็นใครคนใดคนหนึ่งล่ะ?

สิ่งที่พูดได้ตอนนี้คือ “บางทีเขาอาจเป็นหลินโส่วจัวก็ได้!”

บางคนพยายามค้นหาคำตอบจากเนื้อเพลง

เสียงของราชันย์ร้อยหน้าอบอุ่นและเปี่ยมด้วยความอ่อนโยน แต่ก็เจือปนด้วยความเศร้าลึก ๆ:

“หน้าร้านอาหารเช้า ผู้คนที่เข้าแถวเหมือนกับฉัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความเฉยเมย บางทีพวกเขาอาจเพิ่งเริ่มต้นวันอันเหนื่อยล้า หรือเพิ่งจบมันลงไป เหมือนว่าผ่านมาหลายปีแล้วที่ฉันรู้สึกดีใจที่ไม่ต้องถูกบังคับให้กินอาหารเช้าอีกต่อไป และตอนนี้ฉันก็เรียนรู้ที่จะดูแลตัวเองได้แล้ว?”

ผู้ชมฟังกันอย่างเงียบงัน

ถึงจะยังหาคำตอบไม่ได้ว่าราชันย์ร้อยหน้าเป็นใคร แต่กลับถูกเนื้อเพลงที่เขาร้องสะกดไว้โดยไม่รู้ตัว เนื้อหาของเพลงเหมือนกำลังบอกเล่าเรื่องราวในใจของทุกคน

มันช่างเพราะเหลือเกิน

เหมือนกับท่อนที่ร้องต่อไปนี้:

“ช่วงพักเที่ยง กลุ่มคนเดินด้วยกันเป็นกลุ่มใหญ่ แต่ไม่รู้เลยว่าพวกเขาเป็นเพื่อนกันจริง ๆ ไหม ฉันนั่งเงียบ ๆ มองดูพวกเขาและรู้ว่า พวกเขาอาจจะพูดคุยกันเฉพาะตอนพักกลางวันเท่านั้น แปลกที่รายชื่อในสมุดโทรศัพท์เพิ่มขึ้นทุกวัน แต่คนส่วนใหญ่ไม่รู้แม้แต่ชื่อของฉัน”

นี่มันไม่ใช่ชีวิตของมนุษย์ออฟฟิศหลายคนเหรอ?

สมุดโทรศัพท์เต็มไปด้วยรายชื่อ แต่เพื่อนกลับมีน้อยลงทุกที

ตอนที่ทุกคนเห็นชื่อเพลง “เพราะงั้นเลยไม่ได้สระผม” ทุกคนคิดว่ามันคงเป็นเพลงล้อเล่นแบบง่าย ๆ บางคนก็คิดว่าเพลงนี้อาจจะไม่จริงจังเท่าที่ควร เพราะเวทีนี้ถือว่ามืออาชีพมาก

แต่เมื่อได้ฟังจนถึงตอนนี้ ทุกคนกลับรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างที่แทงเข้าไปในใจอย่างลึกซึ้ง

“เนื้อเพลงดีมาก!”

“เพลงนี้แต่งได้โดนใจสุด ๆ!”

“เมื่อครั้งที่แล้ว เพลงต้นฉบับของราชันย์ร้อยหน้าก็เพราะมาก เขาบอกว่าแต่งเอง งั้นเพลงนี้ก็เป็นเพลงที่เขาแต่งเองด้วยเหรอ?”

“เขาอาจจะเป็นนักแต่งเพลงก็ได้?”

“นักแต่งเพลงคนไหนจะร้องเพลงได้ดีขนาดนี้?”

“ฉันรู้จักอยู่นะ ฉู่ฉือ!”

“หรือว่าราชันย์ร้อยหน้าคือฉู่ฉือ?”

“เป็นไปไม่ได้! ฉันคุ้นเคยกับเสียงของฉู่ฉือมาก ฉันเป็นแฟนพันธุ์แท้ของเขา!”

“ที่สำคัญที่สุดคือ ฉู่ฉือร้องเพลงไม่ได้ถึงระดับแชมป์นะ ตอนที่เขาเพิ่งเดบิวต์ยังโดนสื่อวิจารณ์ว่าเพลงดีแต่ร้องไม่เก่ง แต่ราชันย์ร้อยหน้าในตอนที่แล้วแสดงให้เห็นว่าทักษะการร้องของเขาถึงขั้นระดับราชาเพลง!”

หลินจือไป๋เองก็ไม่รู้เหมือนกัน

มีบางคนที่เดาได้ถูกต้อง แต่คำตอบนั้นก็ถูกปฏิเสธในทันทีโดยคนอื่น ๆ

ตอนนี้หลินจือไป๋ได้ใส่จิตวิญญาณลงไปในเพลงอย่างเต็มที่ และตั้งใจเลียนเสียงของหลินโส่วจัวอย่างจงใจ

“หลังเลิกงานมักจะพลาดชมพระอาทิตย์ตกดิน แต่ยังดีที่ไม่พลาดรถเที่ยวสุดท้าย เด็กหนุ่มสาวในชุดนักเรียนเอนหัวชิดหน้าต่างรถ บางทีเมื่อก่อนก็เคยมีใครบางคนที่ทำให้คุณอยากพูดทุกอย่างกับเขา แต่หลายปีผ่านมา คุณกลับลืมไปหมดแล้วว่าตัวเองเคยพูดอะไรกับเขาบ้าง…”

เพลงนี้เป็นของเหมาปู๋อี้

เป็นหนึ่งในผลงานที่ค่อนข้างเฉพาะกลุ่มของเขา

แต่โดยส่วนตัวแล้ว หลินจือไป๋ชอบเพลงนี้มาก พอได้เห็นว่าในตอนที่แล้ว “มุกสระผมหรือเปล่า” ของโจวหานจิ้นกลายเป็นกระแสดังบนโซเชียล เขาก็เลยตัดสินใจใช้เสียงของหลินโส่วจัวร้องเพลงนี้ ไม่ใช่แค่เพื่ออาศัยกระแส แต่ยังเพื่อช่วยลบข้อครหาที่จางซีหยางต้องเจออีกด้วย

เห็นได้ชัดว่าหลินจือไป๋ทำสำเร็จแล้ว

คณะกรรมการผู้ตัดสินตกตะลึงกันไปหมด!

หลี่เซียวพูดอย่างงงงวย:

“นี่เหมือนเป็นเสียงของหลินโส่วจัวเลยนะ?”

อิงเหว่ยพูดด้วยความรู้สึกสะเทือนใจ:

“ถ้าเป็นแบบนี้ ความเป็นไปได้ที่ราชันย์ร้อยหน้าคือจางซีหยางก็ดูจะไม่มากเท่าไหร่ เพราะนี่เป็นเสียงที่สามแล้ว เขาเป็นนักร้องเลียนเสียงระดับสุดยอด แต่ฉันจำไม่ได้เลยว่ามีใครในวงการที่เลียนเสียงได้เก่งขนาดนี้!”

“การเลียนเสียงปกติแค่ทำให้เสียงคล้าย!”

หานปัว ผู้ชนะจากรายการ 《เดอะวอยซ์》 พูดด้วยความตื่นเต้น:

“แต่ครั้งที่เขาเลียนเสียงโจวหานจิ้น เขาทำได้ถึงขั้นเลียนระดับทักษะการร้องของต้นฉบับได้เลย!”

“ไม่คิดเลยว่าหลินโส่วจัวจะน่ากลัวขนาดนี้!”

เถียนเหว่ย ซึ่งก็เคยร่วมรายการ 《เดอะวอยซ์》 มาก่อน สูดหายใจลึก:

“ในโลกนี้มีนักร้องที่เลียนเสียงเก่งขนาดนี้อยู่จริง ๆ เหรอ? ไม่แปลกใจเลยที่ทุกคนจะเข้าใจผิดว่าเขาคือจางซีหยาง!”

หลินโส่วจัวจริงหรือ?

คนรอบข้างต่างจ้องมองเถียนเหว่ย

โอ้โห! โดนราชันย์ร้อยหน้าหลอกมาแล้วสองครั้ง ยังกล้าพูดอย่างมั่นใจอีก ไม่กลัวโดนหลอกครั้งที่สามเลยหรือไง?

แต่ความจริงก็คือ ทุกคนเองก็ลังเลอยู่ลึก ๆ เพราะการร้องเพลงนี้ชวนให้นึกถึงหลินโส่วจัวมากจริง ๆ!

บนเวที

เพลงใกล้จะจบลงแล้ว

“เดินผ่านสถานที่มากมายแต่กลับไม่มีอะไรหลงเหลือไว้ เราเดินต่อไป… สิ่งที่คิดไว้ช่างแตกต่างจากความเป็นจริง นี่แหละคือชีวิตที่แท้จริง เพื่อนรักของฉัน ฉันให้อภัยเธอแล้ว ที่ไม่ได้อยู่ข้างฉันจนถึงที่สุด…”

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง

เสียงของราชันย์ร้อยหน้าช่างนุ่มนวลราวกับกำลังปลดปล่อยความในใจ พร้อมกับกลิ่นอายการร้องที่เป็นเอกลักษณ์ของหลินโส่วจัว:

“ที่ฉันไม่ได้อยู่กับเธอจนถึงที่สุด เพื่อนรักของฉัน ได้โปรดให้อภัยฉันด้วย…”

...

ห้องพักของเจ้าชายกบ

"ย้อนกลับมามองดูชีวิตตัวเอง พบว่าตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยใช้ชีวิตอย่างร้อนแรงเลยสักครั้ง..."

เพราะไม่มีความฝัน สิ่งที่ปลุกฉันทุกวันจึงมีแค่เสียงนาฬิกาปลุก?

เวลาอารมณ์ไม่ดีหรือขี้เกียจ ก็ถึงขั้นไม่สระผม เพราะต่อให้แต่งตัวดีแค่ไหน ก็ไม่มีใครมองออกอยู่ดี?

เนื้อเพลงนี่มันดีมากเลย!

ใช้หัวข้อ "ไม่ได้สระผม" เพื่อสื่อถึงความหมายที่ลึกซึ้งในชีวิต ทุกประโยคโดนใจคนธรรมดาสุด ๆ แม้แต่โจวหานจิ้นเองก็เผลออินกับอารมณ์ของเพลงนี้เข้าไปด้วย...

เดี๋ยว!

นี่มันไม่ใช่เวลามานั่งวิเคราะห์เพลงนะ! เสียงนี่มันอะไรกัน? ไหนบอกว่าราชันย์ร้อยหน้าคือจางซีหยางไง!?

นี่มันเสียงของหลินโส่วจัวนี่นา!

โจวหานจิ้นคุ้นกับเสียงของหลินโส่วจัวมาก เพราะครั้งเดียวที่เขาเคยชนะไป๋ตี้ได้ ก็เพราะอีกฝ่ายแต่งเพลงเปิดตัว 《ดับทุกข์》 ให้หลินโส่วจัวร้อง!

ใต้หน้ากากของเจ้าชายกบ

โจวหานจิ้นทั้งคนถึงกับมึนงง!

"จางซีหยางนอกจากจะเลียนเสียงฉันได้ ยังเลียนเสียงหลินโส่วจัวได้อีก? ไม่ ๆ ๆ นี่มันไม่ใช่จางซีหยางแน่ ๆ อาจเป็นไปได้ว่าจางซีหยางก็โดนเหมือนฉัน ฉะนั้นเขาไม่ได้โกหก เขาไม่ได้มาแข่งใน 《หน้ากากนักร้อง》! แล้วแบบนี้ราชันย์ร้อยหน้าคนนี้ หรือว่าจะเป็นหลินโส่วจัวจริง ๆ!?"

ในหัวของโจวหานจิ้นตอนนี้เหมือนมีหม้อข้าวต้มเดือดอยู่!

...

ห้องพักของจางซีหยาง

ภายใต้หน้ากาก

จางซีหยางเผยรอยยิ้มออกมา

"ราชันย์ร้อยหน้านี่ใจกว้างจริง ๆ นะ"

"เพื่อไม่ให้ฉันโดนด่า ยังเปลี่ยนเป้าหมายไปเลียนแบบคนอื่นอีก?"

จางซีหยางรู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่น่าจะใช่หลินโส่วจัว เพราะเขาสนิทกับหลินโส่วจัวดี

ตอนที่ร่วมรายการ 《ฉันคือนักร้อง》 ด้วยกัน เขาเคยมีปฏิสัมพันธ์กับหลินโส่วจัวอยู่ไม่น้อย

งั้นแกเป็นใครกันแน่?

เลียนเสียงฉัน เลียนเสียงโจวหานจิ้น เลียนเสียงหลินโส่วจัว...

หรือเพราะแกสนิทกับพวกเราสามคน?

ครั้งนี้ฉันจะไม่ชี้แจงอะไรแล้วนะ! แกมาทำให้โดนตบกลางเวทีไปเลย จะเรียกว่าความตั้งใจหรือความบังเอิญดี?

จางซีหยางครุ่นคิด

เอ๊ะ? คิดไปคิดมา ดูเหมือนโอกาสที่แกจะเป็นหลินโส่วจัวก็ไม่น้อยเลยนะ ก็ไม่มีใครให้สงสัยอีกแล้ว ข้อมูลมีเท่านี้

หรือจะเป็นเจ้าเด็กหลินโส่วจัวคนนี้จริง ๆ ที่ปั่นฉันอยู่?

...

อีกห้องพักหนึ่ง

ในห้องนี้มีนักร้องสำรองชื่อปีศาจกระเบน

ภายใต้หน้ากากปีศาจกระเบน

ใบหน้าของชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังมีอาการกระตุกเล็กน้อย

"อาจารย์เป็นอะไรไปหรือครับ?"

ผู้จัดการชั่วคราวของนักร้องสำรองสังเกตเห็นว่าปีศาจกระเบนดูผิดปกติ

"ผมรู้สึกว่าราชันย์ร้อยหน้านี่โคตรจอมวางแผนเลย!"

ปีศาจกระเบนเอ่ย น้ำเสียงแปลก ๆ พร้อมแฝงความรู้สึกน้อยใจเล็กน้อย

"ก็จริง! โคตรเป็นเทพแห่งการขุดหลุม!"

ผู้จัดการชั่วคราวพึมพำ:

"ฟังดูเหมือนเสียงของหลินโส่วจัวนะ ไม่คิดเลยว่าหลินโส่วจัวจะร้ายและกวนได้ขนาดนี้ ถึงขั้นโยนหม้อดำให้จางซีหยางซะใหญ่โต โชคดีที่วันนี้เขาเปิดตัวว่าไม่ได้ปลอมเป็นคนอื่นแล้ว ไม่งั้น..."

"เขาไม่ใช่!"

ปีศาจกระเบนทนไม่ไหวแล้ว!

เขาคือหลินโส่วจัวเหรอ? แล้วฉันล่ะ ฉันเป็นใครกันล่ะ!?!

ตัวสำรองเรอะ?

ปีศาจปลากระเบนรู้สึกเหมือนท้องฟ้าทั้งใบถล่มลงมา หม้อดำใบใหญ่มหึมาตกลงมาทับหัวเขา!

จนถึงขั้นเกิดเป็นหลุมยักษ์ในใจเขาเลยทีเดียว!