บทที่ 305 ตกหลุมพรางแล้วยังต้องบอกขอบคุณหมอเฉินอีก!

ตั้งแต่ต้นจนจบ หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยถูกปิดบังมาตลอด

เมื่อหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยออกหมัดบนอินเทอร์เน็ตดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ มันก็สร้างความโกรธแค้นให้กับผู้คนมานานแล้ว

ข้อมูลแฉมีเยอะมากจนแทบจะปิดไว้ไม่อยู่

กระแสสังคมถาโถมเข้ามา สื่อต่างๆ และชาวเน็ตผู้กว้างขวางต่างพากันแฉว่าคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยของเธอมีปัญหา

ด้วยคะแนนแค่สามร้อยกว่าๆ กลับได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยชั้นนำ

ทั้งที่ไม่มีคะแนนสอบวัดระดับภาษาอังกฤษระดับสี่ กลับสอบติดปริญญาโทของมหาวิทยาลัยชั้นนำอีกแห่ง

ด้วยเส้นสายจากการทำบริษัทอินเทอร์เน็ต เหล่าเกาคนขายปลาจึงออกโรงด้วยตัวเองเพื่อใช้เส้นสายเจรจาข้อตกลงกับบรรดาผู้บริหารสื่อต่างๆ

ในที่สุดก็ทำให้การสืบสวนไม่ดำเนินต่อไปได้

ปิดฟ้าด้วยมือเดียว

ในชั่วพริบตา คำนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวของชาวเน็ตมากมาย

ตกลงแล้วหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยมีวาสนาอะไรกันแน่?

มีพ่อสองคน คนหนึ่งมีอำนาจ อีกคนมีเงิน

ทั้งสองคนต่างงัดไม้เด็ดออกมาช่วยเธอระงับกระแสสังคม

ตัวหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยเองกลับไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องนี้

เธอคิดว่าเป็นเพราะพ่อไปขอร้องเพื่อนที่เป็นข้าราชการ ถึงทำให้ตัวเองไม่ตกเป็นเป้าโจมตี

แถมยังไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับความมั่งคั่งที่บ้าน

โชคดีจริงๆ ที่ไม่รู้อะไรเลย

ถ้าขืนรู้เข้า เกรงว่าคงกลายเป็นอันธพาลน้อยคนที่สองไปแล้ว

หรืออาจจะถึงขั้นศิษย์คิดล้างครู ร้ายกาจยิ่งกว่าต้นแบบเสียอีก

ชาวเน็ตยังจำท่าทางน่าเกลียดตอนที่หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยใส่ร้ายคนอื่นบนรถไฟใต้ดินได้ดี

คุณลุงที่ซื่อสัตย์และเรียบง่าย ถูกหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยรังแกจนอยู่ไม่สู้ตาย

ต่อมาภายใต้การไกล่เกลี่ยของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง อีกฝ่ายก็ต้องมาขอโทษหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วย

เธอพร่ำบอกว่าจะไม่เผยแพร่วิดีโอออกไป

แต่พอวันรุ่งขึ้น วิดีโอบนรถไฟใต้ดินก็โผล่มาบนอินเทอร์เน็ต

วิดีโอผ่านการตัดต่อและมีเนื้อหาปลุกปั่นอย่างรุนแรง

ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มีหลักฐานแน่ชัด ชาวเน็ตจำนวนนับไม่ถ้วนต่างมองว่าคุณลุงเป็นพวกโรคจิตแอบถ่าย

ประกอบกับเรียงความสั้นๆ ที่เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกของหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วย

คุณลุงแทบจะถูกบีบให้ตาย

โชคดีที่ลูกชายของคุณลุงไม่ยอมอ่อนข้อ และไม่เลือกที่จะนิ่งเงียบ

ถึงทำให้เรื่องนี้มีจุดพลิกผัน

จนมีคนมาแฉเรื่องแย่ๆ ของเธอสารพัด

เฉินหยูพูดช้าๆ ว่า "พ่อบุญธรรมของคุณไข้ท่านนี้ ในเมื่อคุณรู้จักชื่อผม ก็คงเคยดูไลฟ์สดของผมสินะครับ"

"ในไลฟ์สดผมเคยพูดโกหกไหม คุณน่าจะพอรู้ใช่ไหมครับ?"

เหล่าเกาคนขายปลาที่ไม่ยอมเชื่อมาตลอดว่าหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ของตัวเอง จู่ๆ ใจก็กระตุกวูบ

ดูเหมือนว่าเฉินหยูจะไม่เคยพูดโกหกในไลฟ์สดเลยจริงๆ

แต่ถ้าจะบอกว่าใครตกใจที่สุด ก็คงไม่ใช่เขา แต่เป็นหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วย

เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองมีพ่อคนใหม่ที่ร่ำรวย

ยังไม่ทันย่อยข่าวนี้ ก็ถูกเฉินหยูบอกทันทีว่าพ่อบุญธรรมไม่ใช่พ่อแท้ๆ

หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยนวดขมับตัวเองแรงๆ แล้วพูดว่า "ถ้าเขาไม่ใช่พ่อฉัน แล้วทำไมคุณถึงให้ฉันเรียกเขาว่าพ่อล่ะ?"

เฉินหยูหัวเราะลั่น "ที่ผมให้คุณเรียกเขาว่าพ่อ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรื่องที่เขาเป็นพ่อแท้ๆ ของคุณเลยสักนิด"

"ก่อนหน้านี้คุณถามผมว่า ทำยังไงถึงจะให้พ่อบุญธรรมเอาเงินมาคืนเงินที่ได้มาโดยมิชอบแทนพ่อของคุณได้"

"ผมก็บอกคุณไปแล้วว่า ต้องเรียกเขาว่าพ่อเท่านั้น เขาถึงจะยอมควักเงินก้อนนี้"

"คุณเรียกเขาว่าพ่อบุญธรรม ก็เท่ากับว่าคุณขอเงินในฐานะลูกสาวของพ่อคุณ"

"แต่ถ้าเรียกเขาว่าพ่อ เขาจะอินและมองว่าคุณเป็นลูกสาวแท้ๆ ของเขา"

"ลูกสาวตัวเองกับลูกสาวคนอื่นมาขอเงิน คุณว่าเขาจะให้ใครล่ะ?"

เฉินหยูถามกลับ

"หมอเฉินเป็นปรมาจารย์ด้านภาษาจริงๆ สุดยอดมาก"

"ถ้าฉันเป็นหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยนะ คงเสียใจจนไส้เขียวไปแล้ว"

"หมอเฉินไม่ใช่แค่ปรมาจารย์ด้านภาษา แต่ยังเป็นปรมาจารย์ด้านการชี้นำด้วย แค่ไม่กี่ประโยคก็หลอกคนให้ตกหลุมพรางได้แล้ว"

"ฮ่าๆๆ ตกหลุมพรางแล้วยังต้องบอกขอบคุณหมอเฉินอีก!"

"เป็นคนดูไลฟ์สดของหมอเฉินเหมือนกันแท้ๆ ทำไมไอคิวถึงได้ต่างกันขนาดนี้นะ?"

"เลี้ยวแล้วๆ เลี้ยวลงหลุมพรางไปแล้ว"

บรรดาชาวเน็ตพากันต่อบทสนทนากันอย่างสนุกสนาน

โดยนำบทพูดจากละครสั้นชื่อดังมาต่อกันเป็นทอดๆ

เฉินหยูไม่ได้หลอกลวงจริงๆ

เขาใช้ศิลปะทางภาษาอย่างแยบยล ปั่นหัวหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยกับพ่อบุญธรรมของเธอจนหัวหมุน

"เฉินหยู แกกล้าสาบานต่อฟ้าไหม ว่าจะรับผิดชอบคำพูดของตัวเอง?"

หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยแผดเสียงร้อง

ถ้าพ่อบุญธรรมไม่ใช่พ่อแท้ๆ ก็เท่ากับว่าพ่อเลี้ยงกลับกลายมาเป็นพ่อผู้ให้กำเนิดเหมือนเดิม

พ่อบุญธรรมก็ไม่มีทางเอาเงินมาจ่ายชดใช้แทนพ่อของเธอแน่ๆ

"ตามหลักแล้ว ห้องไลฟ์สดของผมไม่อนุญาตให้มีการสาบานแช่งชักหักกระดูก หรือกิจกรรมงมงายคร่ำครึพวกนี้นะ"

"แต่เห็นคุณน่าสงสารขนาดนี้ ผมจะยอมยกเว้นให้สักครั้งก็แล้วกัน"

"ผมขอสาบาน ว่าจะรับผิดชอบในสิ่งที่ผมพูดไป"

"คุณกับพ่อบุญธรรมในสายโทรศัพท์ ไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดใดๆ ทั้งสิ้น"

เมื่อได้ยินคำตอบของเฉินหยูชัดเจนทุกถ้อยคำ หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยก็สั่นไปทั้งตัว

ความดีทุกอย่างที่พ่อบุญธรรมมีให้เธอ ล้วนตั้งอยู่บนพื้นฐานที่เขาคิดว่าเธอเป็นลูกสาวแท้ๆ ของเขา

ทันทีที่ความสัมพันธ์นี้แตกหักลง

ทั้งสองคนก็จะกลายเป็นคนแปลกหน้ากันทันที

พ่อบุญธรรมก็จะไม่ให้ยืมเงิน พ่อของเธอก็จะไม่มีเงินไปชดใช้ และสิ่งที่รอเขาอยู่ก็มีเพียงความตาย

เมื่อไม่มีพ่อคอยคุ้มครอง และไม่มีพ่อบุญธรรมคอยหนุนหลัง

หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยก็จะกลับคืนสู่สภาพเดิมในชั่วพริบตา

ไม่เพียงแต่ต้องกลายเป็นลูกสาวของอาชญากร แม้แต่วุฒิการศึกษาของเธอก็จะถูกประกาศให้เป็นโมฆะ

คนที่มีแค่วุฒิมัธยมปลาย ต่อไปจะไปทำมาหากินอะไรได้?

อนาคตข้างหน้าคงมืดมนไปหมด

ทนายหลัวส่งคอมเมนต์ให้ความรู้ทางกฎหมายมาได้ถูกจังหวะพอดี

เพื่อเป็นการเสริมข้อมูลจากที่เขาเคยให้ความรู้ไปก่อนหน้านี้

จากความผิดที่พ่อของหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยได้ก่อเอาไว้

นอกเหนือจากความเป็นไปได้ที่จะต้องรับโทษประหารแล้ว ยังจะถูกศาลตัดสินให้จ่ายค่าปรับก้อนโตอีกด้วย

ในกรณีที่อาชญากรไม่มีเงินจ่าย ญาติสนิทจะต้องเป็นคนรับผิดชอบจ่ายค่าปรับแทน

หากญาติสนิทก็ไม่มีกำลังจ่ายเช่นกัน สามารถยื่นคำร้องต่อศาลเพื่อขอผ่อนผันหรือขอผ่อนชำระเป็นงวดๆ ได้

สรุปก็คือ ยังไงก็ต้องจ่าย

หากถึงเวลาที่กำหนดแล้วยังไม่จ่าย ศาลจะใช้มาตรการบังคับ

ซึ่งรวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียง การนำทรัพย์สินของอาชญากรออกขายทอดตลาด

หรือใช้วิธีอายัดทรัพย์สิน เป็นต้น

คอมเมนต์เหล่านี้เปรียบเสมือนหมัดที่ชกเข้าที่หน้าของหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยอย่างจัง

พ่อต้องติดคุกและกำลังจะต้องรับโทษประหาร

สิ่งที่รอเธออยู่ยังมีค่าปรับก้อนโต

บ้านถูกอายัด เงินฝากทั้งหมดที่บ้านก็จะถูกศาลยึดไป

แม้แต่เครื่องประดับและกระเป๋าแบรนด์เนมต่างๆ ที่พ่อซื้อให้ ก็จะมลายหายไปจนหมดสิ้น

หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยหลั่งน้ำตาด้วยความเจ็บปวด

ถ้าไม่เชื่อมต่อไมค์กับเฉินหยู ทุกอย่างก็คงไม่เปลี่ยนไป

พ่อก็ไม่ต้องติดคุก พ่อบุญธรรมก็จะยังคงตามใจเธอเหมือนเดิม

แต่ตอนนี้ ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว

ทันทีที่สื่อท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องรู้เรื่องที่เธอเคยรังแกเพื่อนร่วมชั้นตอนอยู่มัธยมปลาย

เธอจะต้องถูกเนรเทศออกนอกประเทศอย่างแน่นอน

พอกลับมาที่ประเทศ ก็เกรงว่าจะต้องระหกระเหินเร่ร่อนไปตามท้องถนนกับแม่

"คุณไข้ท่านนี้ คุณกำลังเศร้ากับชีวิตในอนาคตของตัวเองอยู่ใช่ไหมครับ?"

"ผมบอกคุณได้ชัดเจนเลยว่า คุณไม่ต้องกังวลว่าจะต้องไปเร่ร่อนตามท้องถนนหรอก"

"ถึงคุณอยากจะไป พ่อของคุณก็ไม่ยอมให้คุณไปเร่ร่อนตามข้างถนนอยู่ดี"

เสียงของเฉินหยูดังทะลุจอคอมพิวเตอร์เข้ามาในหูของหมัดเหล็กพิฆาตชายห่วย

"พ่อ... ไม่สิ พ่อบุญธรรม คุณจะยังดูแลฉันต่อไปจริงๆ ใช่ไหมคะ?"

หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยรวบรวมความกล้า

"พ่อบุญธรรมคะ ถึงฉันจะไม่ใช่ลูกสาวแท้ๆ ของคุณ แต่พอกลับประเทศไปแล้ว ฉันก็จะดูแลคุณเหมือนเป็นพ่อแท้ๆ ของฉันเลย"

"คุณอย่าทิ้งฉันไปเลยนะคะ ได้ไหม?"

หมัดเหล็กพิฆาตชายห่วยพูดติดกันหลายประโยค แต่ในสายโทรศัพท์กลับไม่มีเสียงใดๆ ตอบรับกลับมาเลย