บทที่ 18 เปลี่ยนทางแต่ไม่สามารถหยุดรถได้

เมื่อได้ยินเช่นนั้น พี่ซูก็อยากจะจับน้องชายมาแล้วตบหน้าเขาสักหลายสิบที นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!

พี่ซูปกติแล้วประหยัดทุกบาททุกสตางค์ การให้รางวัลเฉินหยูกับงานเทศกาลหนึ่งงาน เขายังลังเลทั้งคืนจนไม่ได้นอน

แต่ตอนนี้น้องชายกลับร่วมมือกับพ่อแม่เอาบ้านของเขาไปจำนอง ไม่เพียงแต่พี่ซูจะไม่ได้เห็นเงินสักบาท แต่ยังต้องเอาเงินก้อนใหญ่มาใช้หนี้แทนน้องชายอีกด้วย

“วิธีนี้สามารถหลีกเลี่ยงโศกนาฏกรรมของการสูญเสียครอบครัวได้ แต่...” เฉินหยูหยุดไปครู่หนึ่งแล้วถามว่า “แน่ใจว่าจะฟังต่อไหม?”

“ตื่นเต้น! จิตแพทย์พูดแบบนี้กับคนไข้ได้ยังไง!”

“บรรณาธิการ CU News ของฉัน พรุ่งนี้คุณต้องมาที่กองบรรณาธิการ”

“หมอเฉินกำลังจะสร้างเรื่องอีกแล้ว”

“ดูถ่ายทอดสดของเขา ต้องไปห้องน้ำก่อนล่วงหน้า ไม่งั้นจะไม่มีเวลาพักเลย”

“หมอเฉิน คุณพูดต่อไปเถอะ” พี่ซูตัดสินใจที่จะฟังต่อ

“เนื่องจากคุณไม่ฟ้องร้องน้องชาย พวกเขาและพ่อแม่ของคุณจะยังมีชีวิตอยู่ แต่ไม่กี่ปีต่อมา พวกเขาจะยังคงจากคุณไป”

“คุณเอาเงินสี่ล้านไปชำระหนี้ธนาคารเพื่อรักษาบ้าน จากนั้นคุณจะกังวลว่าพวกเขาจะเอาเงินของคุณอีก และคุณจะเฝ้ามองพวกเขาเหมือนเป็นขโมย”

“ไม่กี่ปีต่อมา พ่อแม่และน้องชายของคุณจะทนไม่ไหว และจะย้ายไปอยู่เมืองอื่นโดยไม่บอกลาคุณ”

เมื่อเฉินหยูเล่าจบเรื่องที่สอง พี่ซูก็รู้สึกเหมือนตัวเองจะกลายเป็นหินไปแล้ว

ฟ้องร้องน้องชาย ครอบครัวจะแตกสลาย

ไม่ฟ้องร้อง ใช้เงินชำระหนี้แทน สุดท้ายก็จะกลายเป็นคนเดียวดาย

“ผมยอมรับว่าพี่ซูน่าสงสาร แต่ผมก็อยากจะหัวเราะ”

“สถานการณ์ทั้งสองทางล้วนสิ้นหวัง”

“นี่มันปัญหาไม่มีทางแก้”

ผู้ชมที่ดูการถ่ายทอดสดเมื่อวานนี้ ต่างนึกถึงซากุระที่น่าสงสาร เฉินหยูให้เขาสองทางเลือก ซึ่งแต่ละทางก็มีข้อเสีย

พี่ซูไม่อยากสอนบทเรียนให้น้องชายแล้ว เขาเพียงต้องการรักษาครอบครัวไว้ แต่ทั้งสองทางเลือกสุดท้ายก็จะทำให้สูญเสียครอบครัว

พี่ซูรู้สึกว่าเขาไม่เพียงแต่มีโรคควบคุมตัวเองและโรคคลุ้มคลั่ง เขายังมีโรคซึมเศร้า ไม่สิ มันซึมเศร้ามาก

“หมอเฉิน ไม่มีทางเลือกที่สามจริงๆ หรือ?” พี่ซูถามเฉินหยูด้วยความหวังเล็กน้อย

“มี” ทันใดนั้น พี่ซูก็รู้สึกดีใจที่ได้รับข่าวดีนี้

“ทางเลือกที่สามแบ่งเป็นสองขั้นตอน” เฉินหยูกล่าว “ขั้นตอนแรก เอาเงินสี่ล้านไปชำระหนี้ธนาคารเพื่อรักษาบ้าน ขั้นตอนที่สอง ให้เงินหนึ่งล้านกว่าที่เหลือให้กับน้องชายทำธุรกิจ”

“อะไรนะ?! ยังให้เขาทำธุรกิจอีก นี่ไม่เท่ากับโยนเงินทิ้งน้ำหรือ?” พี่ซูส่ายหัวอย่างแรง คิดว่าเฉินหยูจะมีวิธีที่ดีกว่านี้ แต่กลับรู้สึกผิดหวัง

“ฟังผมพูดให้จบก่อน แล้วคุณค่อยตัดสินใจว่าจะทำหรือไม่” เฉินหยูบอกให้พี่ซูใจเย็น แล้วเริ่มถามคำถามเขา

“ใครเป็นคนแนะนำให้คุณทำถ่ายทอดสด?”

“น้องชายผม” พี่ซูตอบตามตรง

เฉินหยูก็พยักหน้าแล้วถามต่อ “แล้วใครแนะนำให้คุณทำถ่ายทอดสดแนวประหยัด?”

“ก็เป็นน้องชายผมอีกนั่นแหละ”

“สองเรื่องนี้แสดงให้เห็นว่าน้องชายของคุณมีวิสัยทัศน์ทางธุรกิจที่ดี เขาไม่ใช่คนว่างงานที่คุณคิด”

เฉินหยูกล่าวต่อไปว่า “พวกคุณสองคนเป็นพี่น้อง หน้าตาก็คล้ายกัน แต่ลักษณะนิสัยต่างกันมาก”

“คุณเชื่อว่าเงินนั้นได้มาจากการประหยัด แต่น้องชายของคุณไม่เชื่อแบบนั้น เขาเชื่อว่าเงินได้มาจากการทำงาน”

พี่ซูยอมรับว่าเฉินหยูกล่าวถูก น้องชายของเขาเคยพูดประโยคนี้และพวกเขาทะเลาะกันหลายครั้งเพราะเรื่องนี้

“คุณคิดว่าตัวเองถูกที่สุด การประหยัดคือที่สุด แต่คุณไม่รู้ว่านี่เป็นอาการของโรคทางจิต”

อาการโรคควบคุมตัวเองของพี่ซูไม่เพียงแต่เข้มงวดกับตัวเอง แต่ยังเข้มงวดกับครอบครัวด้วย ในบ้านของพี่ซู อะไรที่เขาไม่เห็นด้วย ไม่มีใครสามารถทำได้

“ไม่นานก่อนหน้านี้ น้องชายของคุณพบโอกาสทางธุรกิจที่ดีมาก และกล้าขอยืมเงินจากคุณ แต่คุณกลับด่าเขาอย่างแรง”

“หลังจากที่พลาดโอกาสครั้งนั้นไป น้องชายของคุณก็ไม่ยอมแพ้ และพบโอกาสทางธุรกิจใหม่ แต่เขาไม่มีเงิน จึงต้องขอยืมจากพ่อแม่ แต่เงินบำนาญของพวกเขาไม่พอสนับสนุนธุรกิจนั้น”

“พ่อแม่ของคุณจึงนึกถึงโฉนดบ้านที่คุณฝากไว้กับพวกเขา และตัดสินใจใช้โฉนดบ้านในการจำนองเพื่อให้เงินกับน้องชายของคุณ”

“แต่ว่าโอกาสทางธุรกิจนั้นได้ผ่านไปแล้วเมื่อเขาได้รับเงิน”

พี่ซูอดพูดแทรกไม่ได้ “น้องชายของผมไม่ใช่คนที่ทำธุรกิจได้...”

“ถ้าผมบอกคุณว่า ทั้งสองโอกาสนั้น ถ้าเขาได้ลงมือทำ จะได้รับผลตอบแทนสิบเท่า คุณยังจะบอกว่าเขาไม่ใช่คนที่ทำธุรกิจได้ไหม?”

“ผลตอบแทนสิบเท่า!” พี่ซูตกตะลึง

“คุณไม่ได้หลอกผมใช่ไหม?”

“เราได้คุยกันมานานขนาดนี้ มีคำไหนที่ผมพูดโกหกบ้าง?” เฉินหยูถาม

พี่ซูคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดูเหมือนว่าเฉินหยูจะพูดถูก

“แต่น่าเสียดาย โอกาสทางธุรกิจที่ดีนั้นเหมือนดาวตก ผ่านไปแล้วก็ผ่านไปแล้ว ไม่สามารถย้อนกลับมาได้”

เฉินหยูพูดด้วยน้ำเสียงเสียดาย

“น้องชายของคุณจึงเริ่มมองหาโอกาสทางธุรกิจใหม่ แต่เงินนั้นไม่เพียงแต่เป็นทุนธุรกิจ แต่ยังเป็นภาระที่หนักมาก เขากังวลอยู่ตลอดเวลาว่าวันหนึ่งคุณจะพบเรื่องบ้านเข้า”

“น้องชายของคุณเริ่มตื่นตระหนกและสูญเสียความเฉลียวฉลาดในการทำธุรกิจ และถูกหลอกจนเสียเงินทั้งหมด”

เฉินหยูเล่าเรื่องราวของน้องชายพี่ซูที่ไม่เคยเปิดเผยมาก่อน และเหตุผลที่เขาแนะนำให้พี่ซูสนับสนุนน้องชายทำธุรกิจ

เมื่อมีประสบการณ์การถูกหลอกและการสนับสนุนจากพี่ชาย น้องชายของพี่ซูจะฟื้นตัวขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว และในอนาคตเขาจะกลายเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จและตอบแทนพี่ซูหลายเท่า

“เขาจะตอบแทนผมเท่าไหร่?” พี่ซูถาม

เฉินหยูกล่าวว่า “สามพันล้าน”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ห้องถ่ายทอดสดก็ระเบิดขึ้นทันที

การลงทุนหนึ่งล้านกว่าสุดท้ายได้สามพันล้าน ถ้าเป็นคนอื่นพูด คงถูกมองว่าเป็นการหลอกลวง แต่เมื่อออกจากปากเฉินหยู มันมีความน่าเชื่อถือถึง 99%

ส่วนอีก 1% ที่ไม่เชื่อ มาจากผู้ชมใหม่ที่เพิ่งเข้ามาในห้องถ่ายทอดสด

เหตุการณ์นี้ไม่เพียงแค่เปลี่ยนทาง แต่ยังเร็วเกินกว่าจะหยุดได้

ครอบครัวแบบไหนกัน ที่สามารถเลี้ยงลูกสองคนที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ได้

คนหนึ่งประหยัดจนถึงขั้นเป็นโรค

อีกคนกลับเป็นอัจฉริยะทางธุรกิจ