หลิวจี๋ยอมแพ้ หลินจือไป๋ชนะ 2 ต่อ 0 เป็นผลลัพธ์ที่ไม่มีใครกล้าคิดมาก่อน!

ก่อนหน้านี้ทุกคนเคยถกเถียงกันถึงความเป็นไปได้ที่ใครจะชนะ 2 ต่อ 0 แต่ในสมมติเหล่านั้นล้วนเป็นหลิวจี๋ชนะ 2 ส่วนหลินจือไป๋โดนปิดเกมหมด ไม่มีครั้งไหนเลยที่ผลจะกลับกันแบบนี้!

ช็อก!

ทุกคนช็อกไปหมด จนกระทั่งหลินจือไป๋ลุกขึ้นจับมือกับหลิวจี๋ ผู้ชมจากทุกทวีปถึงได้ตื่นจากความฝัน!

ฉินโจว

ทั้งเน็ตระเบิดเป็นไฟ!

"ฉันไม่ได้ฝันอยู่ใช่มั้ย ไป๋ตี้ชนะหลิวจี๋ 2 ต่อ 0 นะนั่น ฝ่ายตรงข้ามเป็นถึงนักหมากล้อมระดับท็อป 3 ของบลูสตาร์เลยนะ ขนาดเอาเบอร์หนึ่งของโลกมาสู้ ยังไม่กล้ารับประกันว่าจะชนะหลิวจี๋ 2 ต่อ 0 ได้เลยใช่มั้ย?"

"งั้นแปลว่า ระดับของไป๋ตี้อาจจะเป็นอันดับหนึ่งของโลกแล้ว?"

"จะบอกว่าเป็นอันดับหนึ่งของโลกก็ยังไม่กล้ายืนยัน แต่เบอร์หนึ่งของโลกเจอไป๋ตี้ ก็ไม่กล้าพูดว่าชนะชัวร์เหมือนกัน เพราะรอบสองหลิวจี๋แทบจะโดนรังแกเละ!"

"ฉันโคตรนึกว่าหลิวจี๋จะมีไพ่เด็ดอะไรซ่อนไว้!"

"ฉันก็นึกว่าเขาโดนกดอยู่เพื่อรอโต้กลับด้วยไม้ตาย สุดท้ายก่อนจะจบเกมดันกดยอมแพ้ซะงั้น แต่เห็นฉู่ฉือฆ่าแหลกขนาดนี้ ฉันแม่งโคตรสะใจเลยว่ะ!"

หลินจือไป๋เป็นคนฉินโจว

คนฉินโจวดูการแข่งขันก็ย่อมสะใจอยู่แล้ว หรือจะเรียกว่ารู้สึกมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ก็ได้!

……

ฉีโจว

รู้สึกสะใจไม่แพ้กัน!

เพราะหลินจือไป๋มาแข่งในนามฉีโจว

หลินจือไป๋เอาชนะหลิวจี๋ เหรียญทองที่ได้ไม่ใช่แค่ของเขาคนเดียว แต่เป็นของทั้งฉีโจว!

"อ๊ากกก พวกเราคือแชมป์!"

"ชนะแล้ว ชนะจริง ๆ ด้วย! ไม่น่าเชื่อเลย ระดับฝีมือหมากล้อมของท่านเศรษฐีนี่โหดขนาดนี้เลยเหรอ!?"

"ตอนแรกฉันคิดว่าคนที่เก่งที่สุดของเราคือหลี่ไป๋ ไม่คิดเลยว่าแท้จริงแล้วท่านเศรษฐีนี่แหละคือไพ่ลับของจริง ถ้าไม่มีเขา เราน่าจะโดนปิดเกมในรายการนี้ไปแล้ว!"

"ท่านเศรษฐีลงมือแบบบ้าคลั่งเลยว่ะ!"

"ตอนนี้หลินจือไป๋ช่วยให้ฉีโจวได้เหรียญทองไปแล้วสองเหรียญ ฉันรักเขาจริง ๆ ว่ะ!"

แม้แต่พวกที่เคยไม่ชอบหลินจือไป๋ด้วยเหตุผลบางประการ เวลานี้ก็ถูกพิชิตอย่างหมดจด!

ตอนนี้ในฉีโจว บารมีของหลินจือไป๋สูงแค่ไหน ไม่มีใครกล้าคาดเดาแล้ว!

มีเพียงข้อเดียวเท่านั้น

ถ้าใครกล้าพูดจาว่าหลินจือไป๋สักคำเดียว สุดท้ายอาจโดนคนทั้งฉีโจวรุมถล่มทางออนไลน์!

เพราะศึกวรรณกรรมฉีฉู่ในสองรายการที่ผ่านมา ทุกคนต่างเห็นเต็มตาว่าหลินจือไป๋คือคนที่แบกทั้งฉีโจวเอาไว้!

……

ฉู่โจว

มีผู้คนมากมายสวมหน้ากากแห่งความเจ็บปวด!

"มีใครหยุดผู้ชายคนนี้ได้บ้าง เขานี่มันปีศาจชัด ๆ นักหมากล้อมระดับท็อป 3 ของโลก ยังเอาชนะเขาไม่ได้แม้แต่ครั้งเดียว!?"

"ฉันนี่มันตัวตลกแท้ ๆ ดันไปคิดว่าหลินจือไป๋ลงแข่งหลายรายการเพื่อเรียกร้องความสนใจ ที่ไหนได้เขาทำได้จริง แล้วฝีมือในสองรายการที่ผ่านมา ล้วนอยู่ระดับโลกทั้งนั้น!"

"เขาไม่ใช่คน!"

"แน่นอนว่าไม่ใช่คน ไอ้นี่มันเหมือนเทพ!"

"ฉันนึกว่ามีแค่ในการ์ตูนเท่านั้นที่มีตัวละครแบบนี้ เขาแทบจะทำได้ทุกอย่าง มีแค่เจ็ดรายการเท่านั้น หลินจือไป๋ก็ช่วยฉีโจวคว้าแชมป์ไปแล้วสอง!"

คนฉู่โจวไม่ได้รู้สึกเกลียดหลินจือไป๋

จริง ๆ แล้วหลายคนเริ่มถูกหลินจือไป๋พิชิตในใจแล้วด้วยซ้ำ

ในฐานะคนฉู่โจว ตอนนี้พวกเขาส่วนใหญ่แค่รู้สึกสิ้นหวัง เพราะแรงกดดันที่หลินจือไป๋สร้างไว้นั้นมหาศาลสุด ๆ!

ถ้าไม่มีหลินจือไป๋ แชมป์ของสองรายการนี้ก็ควรเป็นของฉู่โจว!

……

จ้าวโจว

จะพูดถึงความเจ็บปวดแล้ว ชาวจ้าวโจวไม่แพ้ฉู่โจวเลยแม้แต่น้อย

เพราะพวกเขาเห็นกับตาว่า หลิวจี๋ อาจารย์ผู้เป็นความภาคภูมิใจของวงการหมากล้อมจ้าวโจว ถูกหลินจือไป๋กดให้นอนกองกับพื้น!

เรื่องนี้สร้างความสั่นสะเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรงต่อชาวจ้าวโจว!

บวกกับก่อนหน้านี้ เทพธิดาแห่งกู่ฉิน เย่ไฉ่เอ๋อร์ ที่ก็เป็นความภาคภูมิใจของชาวจ้าวโจวเช่นกัน ก็ถูกหลินจือไป๋ขยี้ไปแล้ว

พูดตรง ๆ เลยคือ ชาวจ้าวโจวเริ่มเสียความมั่นใจในตัวเอง!

"เจ้าหลินจือไป๋นี่มันมีที่มาที่ไปยังไง ทำไมถึงได้โหดขนาดนี้!?"

"ฝีมือหมากล้อมของเขา อยู่ระดับท็อปของโลก! ฝีมือกู่ฉินก็ระดับท็อป! อักษรพู่กันก็ระดับท็อป! ต่อให้เขาเรียนสิ่งเหล่านี้มาตั้งแต่อยู่ในท้อง ก็ไม่ควรเก่งขนาดนี้ป่ะ!?"

"หมอนี่ช่วยชีวิตสวรรค์ไว้หรือไง?"

"รายการต่อไปคือพู่กันจีน คนเดียวที่อาจหยุดหลินจือไป๋ได้ ก็คือจูเก๋อชิวเหลียง!"

"สู้เขานะ จูเก๋อชิวเหลียง!"

ก่อนจะมีหลินจือไป๋ จูเก๋อชิวเหลียงถือเป็นนักพู่กันจีนอันดับหนึ่งของโลก

จนกระทั่งหลินจือไป๋ปรากฏตัวขึ้น จึงเริ่มมีข้อถกเถียงว่าใครกันแน่ที่เหนือกว่า

ชาวจ้าวโจวที่ถูกซัดจนเสียศูนย์สองครั้งติด ตอนนี้ถึงกับฝันว่าอยากเห็นหลินจือไป๋โดนจูเก๋อชิวเหลียงโค่นให้ได้

แม้จูเก๋อชิวเหลียงจะเป็นคนจงโจวก็ตาม

……

จงโจว

ชาวจงโจวแต่เดิมไม่ค่อยสนใจการแข่งขันนี้มากนัก พวกเขาแค่อยากดูรายการพู่กันจีน เพื่อดูการดวลระหว่างหลินจือไป๋กับจูเก๋อชิวเหลียง

แต่ผลงานของหลินจือไป๋มันยอดเยี่ยมเกินไป!

ตั้งแต่วันแรกที่โชว์เทพกู่ฉิน จนถึงวันนี้ในรายการหมากล้อม ล้วนแสดงให้เห็นว่าเขาคืออัจฉริยะของจริง ปีศาจของแท้!

ชาวจงโจวจึงเริ่มหลั่งไหลเข้ามาดูมากขึ้นเรื่อย ๆ!

แม้ไม่ใช่การดวลของหลินจือไป๋กับจูเก๋อชิวเหลียง หรือไม่ใช่รายการพู่กันจีน พวกเขาก็ดูอย่างสนุกสนาน!

"ฉันขอประกาศว่าจากวันนี้ไป หลินจือไป๋คือไอดอลคนใหม่ของฉัน!"

"ไอดอลของฉันที่ฉีโจวคงแตะเพดานไปแล้ว ต่อไปเชิญมาจงโจวได้นะ จงโจวยินดีต้อนรับ!"

"ด้วยความสามารถของหลินจือไป๋ รู้สึกว่าถ้าเขามาจงโจว ก็สามารถกวาดเรียบได้เหมือนกัน!"

"เมื่อวานเขาคือเทพกู่ฉิน วันนี้เขาคือเทพหมากล้อม พรุ่งนี้มารอดูว่าเขาจะกลายเป็นเทพพู่กันจีนหรือไม่!"

"ฉันพนันห้าสิบเหมาเลย ว่าพรุ่งนี้จูเก๋อชิวเหลียงชนะชัวร์!"

ในแง่ของความรู้สึกแน่นอนว่าชาวจงโจวย่อมเชียร์จูเก๋อชิวเหลียงมากกว่า

แต่จากการแข่งขันสองวันที่ผ่านมา ชาวจงโจวยังอดรู้สึกหวั่นใจแทนจูเก๋อชิวเหลียงไม่ได้

เพราะหลินจือไป๋มันปีศาจเกินไปแล้ว มักจะทะลุขีดจำกัดของจินตนาการอยู่ตลอด!

หรือพูดอีกอย่างคือ:

หลินจือไป๋มักจะแข็งแกร่งกว่าที่ทุกคนคิดไว้หลายเท่า!

……

และในขณะที่ทุกทวีปยังตกตะลึง

ทีมงานก็เริ่มมอบเหรียญรางวัล

หลินจือไป๋รับเหรียญทองด้วยมือขวา จากนั้นยกขึ้นสูง ยิ้มให้กล้อง พร้อมชูสองนิ้วเป็นสัญลักษณ์รูปกรรไกรด้วยมือซ้าย

เห็นภาพนี้เข้า

ทีมฉู่โจวถึงกับกระตุกมุมปาก

บางผู้นำหน้าดำเป็นถ่านแล้ว

"ทีมหมากล้อมไม่บอกเหรอว่ายังไงก็ไม่พลาดชัวร์ อย่างมากก็ได้เหรียญเงินกับเหรียญทองแดง แต่มูลค่ามันเทียบกับเหรียญทองที่หลินจือไป๋ได้ไม่ได้เลย!"

เสี่ยวหลินต้าจู๋เงียบสนิท

นักหมากล้อมคนอื่น ๆ ก็ทำหน้าเศร้าแล้วพูดว่า:

"ใครจะไปคิดว่าระดับหมากล้อมของหลินจือไป๋อยู่ระดับเบอร์หนึ่งของโลก รอบสองถึงกับบดขยี้หลิวจี๋!"

นักหมากล้อมที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นเบอร์หนึ่งของโลก เป็นนักหมากล้อมชาวจงโจว

แต่แม้กระทั่งเขาเล่นกับหลิวจี๋สามตา ก็ยังไม่ถึงขั้นบดขยี้

หลิวจี๋เล่นสามตา ยังสามารถชนะได้สักตาหนึ่ง อย่างน้อยก็เพราะพวกเขาล้วนอยู่ระดับโลก ความต่างของฝีมือไม่ได้ห่างกันมากมายขนาดนั้น

"พรุ่งนี้คือรายการพู่กันจีนแล้ว"

ผู้นำถึงแม้จะดูการแข่งขันตลอด ก็รู้ดีว่าวันนี้หลิวจี๋เล่นดีแล้ว เพียงแต่หลินจือไป๋ราวกับเทพสงคราม มันก็ช่วยไม่ได้จริง ๆ

ความหวัง……

ทำได้เพียงฝากไว้กับการแข่งขันพู่กันจีนของวันพรุ่งนี้เท่านั้น

แต่ว่าต่างจากเมื่อคืน ตอนที่ผู้นำกล่าวว่าพรุ่งนี้คือการแข่งขันพู่กันจีนนั้น ตัวแทนทีมฉู่โจวทั้งหมดต่างพากันเงียบงัน

เหล่าศิลปินพู่กันจีนของฉู่โจวยิ่งแล้วใหญ่ เงียบเหมือนปากโดนผนึกไว้

สุดท้ายก็เป็นเสี่ยวหลินต้าจู๋ที่เห็นสีหน้าผู้นำไม่ค่อยดีนัก จึงฝืนใจเอ่ยขึ้นว่า:

“ระดับฝีมือกู่ฉินและหมากล้อมของหลินจือไป๋นั้น เกินความคาดหมายของพวกเราจริง ๆ แต่เรื่องพู่กันจีน อย่างที่ท่านก็รู้ เขาเคยชนะจูเก๋อชิวเหลียงมาแล้ว เพราะฉะนั้นจะหวังให้นักแข่งจากฉู่โจวของเราชนะเขา คงเป็นไปไม่ได้ เราคงต้องฝากความหวังไว้กับจูเก๋อชิวเหลียงเท่านั้นครับ”

ผู้นำถอนหายใจ

นานพักหนึ่งจึงพูดว่า: “พวกเธอรวมกันตั้งหลายคน กลับสู้หลินจือไป๋คนเดียวไม่ได้เลย”

ตัวแทนทีมฉู่โจวไม่ตอบอะไร แต่ในใจก็พึมพำอย่างขุ่นเคือง ใครจะไปคิดว่าฉีโจวดันหาตัวเทพมาแทนได้ ไอ้หลินจือไป๋นั่นมันปีศาจชัด ๆ!

……

ทีมฉีโจว หูเหว่ยกับสืออวิ๋นต่างหัวเราะเสียงดัง

วันนี้พลิกสถานการณ์ได้อย่างเหลือเชื่อ พวกเขาเองก็ไม่คาดคิดว่าหลินจือไป๋จะสามารถชนะหลิวจี๋ได้!

นี่ไม่เหมือนกับการแข่งขันเมื่อวาน ที่หลินจือไป๋กดดันเย่ไฉ่เอ๋อร์ซึ่งยังปิดบังฝีมือตั้งแต่รอบแรก

ในห้วงสับสน หูเหว่ยก็นึกขึ้นได้ถึงคำพูด “อวดดี” ที่หลินจือไป๋เคยพูดไว้

ครั้งนี้ในการแข่งขันวรรณกรรมฉีโจว หลินจือไป๋เคยบอกว่าอยากช่วยฉีโจวคว้าเหรียญทองทั้งเจ็ด!

ตอนนั้นหูเหว่ยแค่หัวเราะผ่านไป ไม่ได้ใส่ใจ คิดแค่ว่าหลินจือไป๋พูดล้อเล่นโอ้อวดเท่านั้น

แต่ตอนนี้

หลินจือไป๋ได้คว้าเหรียญทองมาให้ฉีโจวแล้วถึงสองเหรียญ!

การแข่งขันพู่กันจีนของวันพรุ่งนี้ ก็เป็นอีกหนึ่งในความถนัดของหลินจือไป๋

ดนตรี หมากล้อม พู่กันจีน กวี กลอน โคลง ปริศนา...

นอกจากทักษะการวาดภาพของหลินจือไป๋ที่ยังไม่ค่อยมั่นใจนัก

ในความทรงจำของหูเหว่ย รายการอื่น ๆ เหมือนหลินจือไป๋จะถนัดทั้งหมด!

หรือว่าเขาจะสามารถสร้างปาฏิหาริย์ได้จริง ๆ?

ม่านตาของหูเหว่ยหดเล็กลงเล็กน้อย หากหลินจือไป๋สามารถทำได้จริง ๆ ก็มีคำเดียวเท่านั้นที่พอจะอธิบายได้:

“ไม่มีใครเทียบได้ในโลก!”

แต่พอคิดกลับ หูเหว่ยก็รู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้ ยังไงแต่ละรายการก็มียอดฝีมือรวมตัวกันมากมาย หลินจือไป๋จะเอาชนะได้หมดทุกคนทุกครั้งได้ยังไง?

ข้าง ๆ

สืออวิ๋นเอ่ยว่า: “ผมไม่แปลกใจที่หลินจือไป๋จะคว้าได้สองเหรียญทอง เพราะความสามารถของเขาก็ระดับนั้นอยู่แล้ว! แต่ผมไม่คิดว่าเขาจะได้เหรียญทองจากหมากล้อมกับกู่ฉิน! เดิมทีผมคิดว่าเขาจะอาศัยพู่กันจีนกับกลอนโคลงพวกนั้น เพื่อคว้ามาสองเหรียญทองต่างหาก”

ก่อนการแข่งขัน หูเหว่ยเคยปรึกษากับสืออวิ๋น

ทั้งสองคนรู้สึกว่า หากหลินจือไป๋สามารถคว้าเหรียญทองมาให้ฉีโจวได้แค่หนึ่งเหรียญ ก็ถือว่าผ่านเกณฑ์พอรับได้ ไม่ดูแย่เกินไป

แต่ถ้าได้สองเหรียญก็ถือว่าใช้ได้เลย ถือว่าให้คำตอบที่ดีแก่พวกเขาแล้ว

ส่วนสามเหรียญนั้นถือว่าเป็นของขวัญพิเศษ และตอนนี้หูเหว่ยกับสืออวิ๋น ก็เริ่มตั้งตารอว่า “ของขวัญพิเศษ” นี้จะเกิดขึ้นในรายการพู่กันจีนหรือไม่

เป็นเช่นนี้

หลังจากจบการแข่งขันหมากล้อม

หลินจือไป๋ก็กลับไปทานอาหารเย็นที่โรงแรม

หูเหว่ยพูดพลางยิ้มว่า: “วันนี้เหนื่อยท่านประธานหลินของเราจริง ๆ ทุกอย่างต้องพึ่งคุณหมดเลย!”

“พูดแบบนั้นได้ไง”

หลี่ไป๋เหมือนไม่พอใจนัก ถามขึ้นว่า: “งั้นเมื่อวานไม่ใช่ก็ต้องพึ่งประธานหลินเหรอ?”

หูเหว่ย: “……”

หลี่ไป๋ว่า: “พรุ่งนี้ก็ยังต้องพึ่งประธานหลินอีกนะครับ”

หูเหว่ยจ้องหลี่ไป๋ตาเขม็ง “ก็เพราะพวกนายไม่มีใครสู้นี่ไง?”

หลินจือไป๋ที่กำลังกินอยู่ก็พูดขึ้นว่า: “ในฐานะประธานกิตติมศักดิ์ของสมาคมวรรณกรรมฉีโจว เรื่องพวกนี้ถือเป็นหน้าที่ของผมครับ”

เรื่องหน้าตาต้องรักษาไว้ก่อน

หูเหว่ยย่อมรู้สึกปลื้มใจ ยิ้มร่าแล้วพูดว่า: “งั้นพรุ่งนี้ก็ต้องฝากด้วยนะครับ ท่านประธานหลิน”

หลินจือไป๋กัดน่องไก่คำหนึ่ง “ยินดีครับ อย่าลืมข้อตกลงของเราด้วยล่ะคุณหู”

“ข้อตกลง?”

หลี่ไป๋มองสงสัย “ข้อตกลงอะไรเหรอ?”

หูเหว่ยว่า: “ท่านประธานหลินบอกว่าเขาจะคว้าเหรียญทองทั้งเจ็ดให้ฉีโจว”

หะ?

หลี่ไป๋ชะงักไปเล็กน้อย “คุณหูอย่าล้อผมเล่นนะครับ”

หูเหว่ยว่า: “ก็ถือว่าผมล้อเล่นก็ได้ แล้วท่านประธานหลินทราบกฎของการแข่งขันพู่กันจีนพรุ่งนี้หรือยังครับ?”

“ยังไม่แน่ชัดครับ”

“รายการพู่กันจีนง่าย ๆ เลยครับ กติกาแต่ละปีก็คล้าย ๆ กันหมด”

หลี่ไป๋ว่า: “หลัก ๆ ก็คือแข่งตัวอักษรสามรูปแบบ ได้แก่ สิงซู, ข่ายซู, และเฉ่าซู ส่วนสิงซูนี่ ประธานหลินของเราถือว่าไร้เทียมทานอยู่แล้ว จูเก๋อชิวเหลียงเองก็สู้ไม่ได้ เพราะฉะนั้นการที่พรุ่งนี้จะได้แชมป์หรือไม่ ก็อยู่ที่ผลงานของข่ายซูกับเฉ่าซูเป็นหลักครับ”

“ข่ายซูกับเฉ่าซู?”

หลินจือไป๋ยิ้มเล็กน้อย ระดับฝีมือของเขาในแต่ละแบบนั้นเท่ากันหมด

หลี่ไป๋พยักหน้าแล้วว่า: “แต่ข่ายซูยังไงก็ถือเป็นตัวอักษรที่ใช้กันทั่วไปในยุคปัจจุบัน เป็นลายมือหลักที่ใช้เขียน ดังนั้นในสามแบบนี้ กรรมการจะให้ความสำคัญกับข่ายซูมากที่สุด ข่ายซูที่เขียนได้ดี จะได้คะแนนสูงได้ง่าย ส่วนเฉ่าซูกับสิงซู ได้รับการประเมินใกล้เคียงกัน ที่ควรระวังคือเสี่ยวหลินต้าจู๋กับจูเก๋อชิวเหลียง ทั้งคู่เขียนข่ายซูได้ยอดเยี่ยมมาก พรุ่งนี้ประธานหลินต้องระวังให้ดีครับ”

“รับทราบครับ”

แข่งตัวอักษรสามรูปแบบสินะ

ดูท่าแล้ว การแข่งขันพรุ่งนี้คงจะไม่ยาวเหมือนการแข่งขันหมากล้อมวันนี้แน่นอน

...

ตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่มแล้ว

พรุ่งนี้ก็คือการแข่งขันพู่กันจีน

แต่จูเก๋อชิวเหลียง ผู้ที่จะเป็นตัวแทนฉู่โจวเข้าร่วมการแข่งขันกลับนอนไม่หลับ พลิกตัวไปมานอนไม่หลับสักที

ติ๊กต็อก

มือถือดังขึ้น

จูเก๋อชิวเหลียงลืมตาขึ้นมาดู เป็นข้อความจากเสี่ยวหลินต้าจู๋ อีกฝ่ายก็ยังไม่หลับเหมือนกัน

เสี่ยวหลินต้าจู๋: “อาชิวเหลียงยังไม่นอนเหรอ?”

จูเก๋อชิวเหลียง: “มีอะไรเหรอ?”

เสี่ยวหลินต้าจู๋: “ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากให้อาชิวเหลียงดูงานเขียนข่ายซูของหลินจือไป๋”

เสี่ยวหลินต้าจู๋: (ภาพ)

จูเก๋อชิวเหลียงเปิดภาพดู เป็นบทกวีที่หลินจือไป๋เขียนไว้

ลายมือเขียนได้งดงามมาก โดยเฉพาะสองบรรทัดสุดท้าย “เมามายไม่รู้ว่าฟ้าสะท้อนอยู่ในน้ำ เรือทั้งลำเต็มไปด้วยความฝันใสกระทบทางช้างเผือก”

แต่จุดสำคัญไม่ใช่ตรงนั้น

จุดสำคัญคือบทกวีนี้ หลินจือไป๋เขียนด้วยข่ายซู

นี่ก็เป็นผลงานข่ายซูของหลินจือไป๋ที่หาได้จากอินเทอร์เน็ตเพียงชิ้นเดียว (จริง ๆ แล้วคือภาพจากวิดีโอของงานประชุมบทกวีเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วงแห่งฉีโจว)

แต่เพราะบทกวีนี้หลินจือไป๋เขียนอย่างค่อนข้างตามสบาย จึงสามารถดูได้เพียงคร่าว ๆ

ทว่า……

ในฐานะผู้เชี่ยวชาญข่ายซูระดับสูงสุด จูเก๋อชิวเหลียงแค่ดูคร่าว ๆ ก็รู้แล้วว่าระดับข่ายซูของหลินจือไป๋นั้นสูงมาก!

ก่อนหน้านี้

จูเก๋อชิวเหลียงเคยจินตนาการว่า หลินจือไป๋อาจถนัดสิงซู แต่ข่ายซูนั้นธรรมดา

ถ้าเป็นแบบนั้น พรุ่งนี้โอกาสชนะของจูเก๋อชิวเหลียงก็ยังมีสูงมาก

แต่ระดับข่ายซูของหลินจือไป๋ ถึงจะแสดงออกมาแค่ปลายยอดของภูเขาน้ำแข็ง ก็ทำให้จูเก๋อชิวเหลียงเริ่มหวั่นใจแล้ว

เสี่ยวหลินต้าจู๋: “รู้สึกว่าเขาแข็งแกร่งมาก”

จูเก๋อชิวเหลียง: “ทำได้เพียงพูดว่า ความหวังที่หวังว่าเขาจะเขียนข่ายซูได้แค่ธรรมดานั้น เป็นอันหมดลงแล้ว แต่แบบนี้ก็สมเหตุสมผลดี”

คนที่สิงซูเก่งขนาดนั้น

ข่ายซูจะไปแย่ได้ยังไง

อย่าลืมว่ายังมีรูปแบบตัวอักษรแบบหนึ่งเรียกว่า “สิงข่าย” (สิงซูผสมข่ายซู)

สิงข่าย เป็นข่ายซูที่ใกล้เคียงกับสิงซู มีทั้งความบรรจงของข่ายซู และความพลิ้วไหวของสิงซู

สองแบบนี้ มีจุดร่วมที่คล้ายกันอยู่

เสี่ยวหลินต้าจู๋: “งั้นอาชิวเหลียงมีโอกาสชนะกี่ส่วน?”

จูเก๋อชิวเหลียงเงียบไปนาน ไม่ตอบประโยคนั้น แต่เสี่ยวหลินต้าจู๋เหมือนจะรู้คำตอบอยู่แล้ว