วันที่ 6 กันยายน เพลง "เพลงที่เขียนให้ตัวเอง" ได้ก้าวไปข้างหน้าอีกขั้นในชาร์ตเพลง ขยับขึ้นมาอยู่อันดับที่ 8 ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะความตั้งใจของหลินจือไป๋ที่ถูกส่งผ่านไปยังเพลงนี้หรือเปล่า

แต่หลินจือไป๋รู้ดีว่าความเร็วในการเติบโตของยอดดาวน์โหลดของเพลงนี้ไม่เทียบเท่ากับเพลง "ดับทุกข์" ที่ได้อันดับที่ 5 ในเดือนที่แล้ว

เพราะจากอันดับที่ 9 ไปยังอันดับที่ 8 เพลงนี้ใช้เวลาถึงสามถึงสี่วัน

และยิ่งอันดับในชาร์ตเพลงสูงขึ้น ความต่างระหว่างแต่ละอันดับก็ยิ่งมากขึ้น

แต่พี่สาวพูดถูก เพลงนี้ได้รับการยอมรับอย่างดีในวงการเพลง หลินจือไป๋เห็นข่าวหลายข่าวที่ให้ความคิดเห็นในแง่บวก

นอกจากนี้

ผู้ทรงคุณวุฒิในวงการเพลงหลายคนยังยกย่องทักษะการร้องของจางซีหยางที่ไม่ได้ลดลงตามเวลา แต่กลับพัฒนายิ่งขึ้น เข้าสู่ระดับใหม่อย่างชัดเจน

นี่เรียกว่าการยกย่องแต่ไม่ได้ทำให้เพลงขายดีหรือเปล่า?

หลินซีเห็นว่าน้องชายของเธอยังยึดติดกับอันดับอยู่ จึงปลอบโยนเขาว่า “ยกเว้นนักแต่งเพลงระดับสูง มีน้อยคนที่สามารถรักษาอันดับในชาร์ตเพลงได้อย่างสม่ำเสมอ สำหรับเพลงที่สองของนาย 'เพลงที่เขียนให้ตัวเอง' นับว่าเป็นผลงานที่ดีมาก ต้องรู้ว่าเพลงที่สองของนักแต่งเพลงหน้าใหม่ส่วนใหญ่ไม่ได้มาตรฐานนี้ มันยากมากที่จะทำให้ดีเหมือนเพลงแรก พวกเรามักเรียกสิ่งนี้ว่า 'แสงวับๆ ของดอกไม้' ”

“ผมเข้าใจดี”

หลินจือไป๋มีความกังวลเรื่องเสียงและเงิน “คุณคิดว่าผมยังมีโอกาสไหม?”

หลินซีหัวเราะ “ฉันบอกได้แค่ว่าอันดับที่ 8 อาจจะไม่ใช่อันดับสุดท้าย เพราะสงครามการโปรโมตในชาร์ตเพลงเพิ่งเริ่มต้น เฉินฮวากำลังโปรโมตให้จางซีหยางกลับมาที่วงการเพลง อีกทั้งเขาจะขึ้นแสดงใน 'อวิ๋นเกอฮุ่ย' คืนนี้ นี่เป็นการโปรโมตครั้งแรกของเขา และยังมีการโปรโมตอื่นๆ รอเขาอยู่อีกมาก ถ้าผู้คนชอบเพลงนี้ อันดับของเราก็ยังสามารถขึ้นไปอีกได้”

หลินซีไม่ได้บอกอีกอย่าง:

จางซีหยางเงียบหายไปนาน ไม่มีใครรู้ว่าเขาจะกลับมาเป็นยังไง แม้แต่นักดนตรีที่มีประสบการณ์ก็ไม่รู้ว่าจางซีหยางจะมีแฟนคลับเหลือเท่าไหร่

“ก็ได้ ไม่คิดมากแล้ว”

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ หลินจือไป๋กลับไปที่ห้องของเขา ตอนนี้เขารู้สึกตื่นเต้นมาก

เพราะเสียงที่เพิ่มขึ้นจากเพลงใหม่และผลกระทบที่ตามมาของเพลง "ดับทุกข์" ทำให้เขาได้โอกาสในการจับสลากอีกครั้ง!

“เริ่มจับสลาก”

ประตูห้องถูกปิด หลินจือไป๋เห็นวงล้อหมุนใหญ่ปรากฏขึ้นต่อหน้าตา

ฟึ่บ!

วงล้อหยุด

เสียงของเสี่ยวหงดังขึ้น: “ยินดีด้วย คุณได้รับบทละครเรื่อง 'พุ่งทะยาน' จับสลากสิ้นสุด”

บทโทรทัศน์?

ไม่ใช่เพลง?

หลินจือไป๋รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็รู้สึกคุ้นเคยกับชื่อเรื่อง "พุ่งทะยาน" ดูเหมือนว่าเป็นละครที่โด่งดังมากในชาติก่อน เขารีบเปิดคลังระบบเพื่อตรวจสอบรายละเอียดของบทโทรทัศน์นี้

สมองของเขารู้สึกหนาวสั่น

ข้อมูลเกี่ยวกับ "พุ่งทะยาน" ปรากฏขึ้นในสมองของหลินจือไป๋ ทำให้เขารู้ว่าละครเรื่องนี้สร้างความฮือฮาและเป็นที่ถกเถียงในชาติก่อนมากเพียงใด

อันซิน?

เกาฉี่เฉียง?

เป็นการจับสลากที่น่าทึ่งจริงๆ!

หลินจือไป๋ยิ้ม เขารู้ว่าบทละครเรื่องนี้มีมูลค่าสูงมาก!

แต่หลินจือไป๋คิดว่าเขาจะได้เพลงอีกครั้ง กลับกลายเป็นบทละครแทน เห็นได้ชัดว่าเขาต้องดำเนินการตามแผนขั้นที่สองของการแย่งชิงทรัพย์สมบัติอย่างเร่งด่วน

อย่าให้ผลประโยชน์ออกไปนอกครอบครัว

พ่อของเขา หลินตง เป็นผู้กำกับโทรทัศน์

บทละครเรื่องนี้หลินจือไป๋จะให้พ่อของเขากำกับอย่างแน่นอน แต่ต้องวางแผนว่าเมื่อไหร่และอย่างไรจะให้

ถ้าหลินจือไป๋ให้บทละครแก่พ่อของเขาโดยตรง นั่นหมายความว่าเขาจะให้เฉินฮวาไปโดยเปล่าประโยชน์ ไม่สามารถทำให้ผลประโยชน์สูงสุดได้

พ่อของเขาเป็นแค่ผู้กำกับโทรทัศน์

ถึงละครเรื่องนี้จะโด่งดัง พ่อของเขาในฐานะผู้กำกับก็ไม่ได้รับผลประโยชน์มากเท่าที่ควร

เว้นแต่พ่อของเขาจะต้องการผลสำเร็จ

ถ้าเป็นเช่นนั้น หลินจือไป๋จะขอส่วนแบ่งผลประโยชน์

แต่การขอส่วนแบ่งผลประโยชน์ หลินจือไป๋ต้องดำเนินการตามแผนขั้นตอนที่สองก่อน นั่นคือการใช้วิธีการลงทุนจากภายนอกเพื่อเข้าร่วมในเฉินฮวา

ดังนั้นปัญหาจึงวนกลับมาที่เดิม

ถ้าไม่มีทุนเริ่มต้นเพียงพอ แผนขั้นตอนที่สองก็ไม่สามารถดำเนินการได้

และตอนนี้ช่องทางหารายได้ของหลินจือไป๋คือเพลงที่เขาได้เผยแพร่แล้วสองเพลง

หลินจือไป๋เกาหัว ต้องหวังว่า "เพลงที่เขียนให้ตัวเอง" จะช่วยให้เขาทำเงินได้มากขึ้น

ส่วนตอนนี้?

ต้องเขียนบทละครแล้ว

ระบบให้บทละคร แต่ข้อมูลทั้งหมดอยู่ในสมอง หลินจือไป๋ต้องเขียนลงไปเอง ถือว่าเป็นการเปลี่ยนอาชีพเป็นนักเขียนบทชั่วคราว

......

คืนเดียวกัน

เวลา 20:30 น.

ที่สถานที่จัดรายการ 'อวิ๋นเกอฮุ่ย'

จางซีหยางกำลังพักผ่อนในห้องหลังเวที ผู้จัดการของเขาดูตื่นเต้น “คุณไม่ได้ขึ้นเวทีมาหลายปีแล้ว คราวนี้อย่ามีปฏิสัมพันธ์กับพิธีกรมากนัก แค่ร้องเพลงก็พอ ผมได้จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว”

“อืม”

จางซีหยางยังคงปิดตา นี่เป็นนิสัยของเขาก่อนขึ้นเวที ต้องปรับสมาธิให้ดีที่สุด

นี่เป็นการโปรโมตครั้งแรกในชาร์ตเพลง และเป็นการกลับมาแสดงครั้งแรกของจางซีหยาง เขาหวังว่าจะเป็นเวทีที่สมบูรณ์แบบ

สำหรับอันดับของ "เพลงที่เขียนให้ตัวเอง" ในชาร์ตเพลง จางซีหยางไม่พอใจ

ไม่ใช่ไม่พอใจในเพลง แต่ไม่พอใจในอันดับของเพลง จางซีหยางคิดว่าเพลงนี้ควรได้อันดับสูงกว่านี้ เขาเงียบหายไปนานแต่ไม่ใช่เพราะเขาหมดกำลังใจ

“คุณควรตัดผมและโกนหนวดบ้าง” ผู้จัดการบ่น

“ผมและหนวดได้ตัดและโกนแล้ว เสื้อผ้าก็เปลี่ยนตามที่คุณบอก ไม่มีปัญหา” จางซีหยางปลอบผู้จัดการ ผู้จัดการดูตื่นเต้นมากกว่าเขาเสียอีก

“นี่เป็นการถ่ายทอดสด ผมควรจัดให้คุณไปออกอากาศที่บันทึกไว้ก่อน”

“เสน่ห์ของรายการนี้คือการถ่ายทอดสด ผมชอบสิ่งที่ไม่มีการแก้ไขมากกว่า”

“ก็ได้”

ผู้จัดการสงสัย “ตอนนี้ผู้คนบอกว่าเพลงนี้แต่งขึ้นตามประสบการณ์ของคุณจริงหรือเปล่า?”

“ผมไม่รู้”

จางซีหยางไม่คิดเช่นนั้น ไป๋ตี้ไม่เคยพูดถึง แต่

เนื้อเพลงเหมือนจะใช่?

และหลินซีนัดเขามาทดลองเสียงเป็นคนแรก ดังนั้นเขาไม่แน่ใจว่าเพลงนี้เป็นการสร้างตามประสบการณ์ของเขาหรือเปล่า

“นั่นน่าจะใช่”

ผู้จัดการคิดว่าไม่น่าจะบังเอิญขนาดนี้

“ไม่จำเป็นต้องมีคำตอบสำหรับทุกคำถาม ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ ผมขอบคุณเขามาก”

จางซีหยางกล่าวเบาๆ

เขาคิดว่าเขายังไม่พร้อมกลับมา แต่เมื่อเห็นเพลงนี้เขาเปลี่ยนใจ

เขาอยากร้องเพลงนี้จริงๆ

ตอนนี้

บนเวทีที่ห้อมล้อมไปด้วยเสียงเฮอาของคนดู พิธีกรยกเสียงขึ้นเล็กน้อย:

“นักร้องที่กำลังจะขึ้นเวทีต่อไปนี้เป็นพิเศษมาก

“เขาไม่ได้ปรากฏตัวบนเวทีใดๆ มากว่าสามปี

“หลายคนคิดว่าเขาออกจากวงการไปแล้ว แต่เมื่อวันที่ 2 เดือนนี้ เขาประกาศว่าเขากลับมาแล้วด้วยเพลงใหม่

“เขาคือ นักร้อง จางซีหยาง!”

เสียงประกาศดังขึ้น จางซีหยางลุกขึ้นและเดินไปยังเวที

ผู้จัดการมองหลังของจางซีหยาง มือของเขาเหงื่อแตก และเขาอธิษฐานในใจ

และที่หน้าเวที

ทุกคนมองจางซีหยางอย่างตะลึงงัน!

เพราะจางซีหยางในตอนนี้ดูต่างจากอดีตอย่างสิ้นเชิง

“เขาผอมลงมาก”

“เขาไม่เหมือนเดิม”

“นักร้องที่หมดชื่อเสียงไม่ใช่เรื่องง่าย”

“เขาไม่ได้หมดชื่อเสียง เขาออกไปเอง!”

“ผลกระทบจากการหย่าร้าง หลายข่าวพูดถึง แต่เขาไม่เคยพูดอะไรเลย”

“เข้าใจได้ ความรักเป็นเรื่องส่วนตัว พูดไปก็ไม่มีประโยชน์ ตอนฉันเลิกกับแฟนใช้เวลาครึ่งปีถึงจะทำใจได้”

“ฉันก็เหมือนกัน ดังนั้นฉันชอบ 'เพลงที่เขียนให้ตัวเอง' มาก มันตรงใจเหมือนถูกยิง”

“เขาไม่ได้ใช้แค่ครึ่งปี แต่ฉันไม่มีความรู้สึกต่อเพลงนี้”

“ฉันก็ไม่รู้สึกอะไรกับเพลงนี้ แต่เขาไม่ง่ายเลย ขอให้เขาโชคดี”

“จางซีหยางสู้ๆ!”

“สู้ๆ!”

ผู้ชมบางคนเริ่มตะโกน

เสียงตะโกนเหล่านั้นดูเหมือนจะปลุกความทรงจำของผู้คนที่มีต่อจางซีหยาง

ไม่ว่าพวกเขาจะชอบ "เพลงที่เขียนให้ตัวเอง" หรือไม่ ทุกคนก็เคยฟังเพลงของจางซีหยาง ใครไม่มีเพลงของเขาในเครื่องเล่นเพลงบ้าง?

และเมื่อเสียงตะโกนดังที่สุด

ผู้ชมที่นั่งแถวหน้าลุกขึ้นยืน

พึ่บ!

แบนเนอร์ขนาดใหญ่ถูกเปิดขึ้น: "จางซีหยาง คุณไม่ใช่พระอาทิตย์ตกดิน คุณคือพระอาทิตย์ของเรา!"

เห็นได้ชัด

พวกเขาคือแฟนคลับของจางซีหยาง รอคอยการกลับมาของเขา

และในขณะนี้

ทุกคนเพิ่งรู้สึกตัวว่า:

มีบางคนแม้จะหายไปนาน ก็ยังไม่ถูกลืม พวกเขากลายเป็นสิ่งที่เรียกว่า "ความทรงจำ"

“ขอบคุณ”

จางซีหยางถือไมโครโฟน ดูประหลาดใจ เขาไม่คิดว่าจะมีแฟนคลับมากขนาดนี้

เขาหายใจเข้าลึกๆ

จางซีหยางกล่าวเบาๆ: “เพลง 'เพลงที่เขียนให้ตัวเอง'”