หลิวจี๋มีรูปลักษณ์ธรรมดา ส่วนสูงก็ไม่ได้ดูสูงนัก แต่บุคลิกสง่างามแบบนักปราชญ์ ดูแล้วให้ความรู้สึกน่าเชื่อว่าเป็นยอดฝีมือหมากล้อมคนหนึ่ง

หลินจือไป๋คิดเช่นนั้น

ขณะเดียวกัน หลิวจี๋ก็กำลังสังเกตหลินจือไป๋อยู่

ชายหนุ่มคนนี้ คือยอดฝีมือที่ชนะมัตสึโมโตะ จุนไป 2-0 ไม่รู้ว่าระดับฝีมือของเขาจริง ๆ แล้วอยู่ที่ระดับไหนกันแน่?

สู้กันเดี๋ยวก็รู้เอง!

การแข่งขันตาแรกเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

หลินจือไป๋ได้หมากดำเป็นฝ่ายเดินก่อน

เขาคิดครู่หนึ่ง แล้วเลือกเดิน "เข็มเล็ก" ซึ่งเป็นทางเดินที่มั่นคงที่สุด

ดำ 1, 3, 5 ครอบครองมุมก่อน จากนั้นดำ 7 ป้องกันมุม ดำ 9 เข็มเล็ก!

หัวใจของหลิวจี๋เต้นเร็วขึ้นเล็กน้อย แค่เพียงการเปิดกระดานนี้ เขาก็รู้แล้วว่าหลินจือไป๋แข็งแกร่งกว่าหลี่ไป๋กับต้าจู๋อย่างแน่นอน!

แน่นอนว่า

แผนการเปิดของหลิวจี๋ก็ไม่ธรรมดา เดินแต่ละตาอย่างระมัดระวัง ขาว 10 เดิน “แนวทแยงใหญ่!”

นักหมากล้อมแต่ละคนต่างมีสไตล์ที่ถนัดเป็นของตนเอง หลิวจี๋ชอบแนวทแยงใหญ่มากที่สุด ถือว่าให้เกียรติหลินจือไป๋อย่างเต็มที่

“สวยงาม!”

ผู้บรรยายอุทานด้วยความตื่นเต้น: “เข็มเล็กของหลินจือไป๋ที่เดินดำ 1, 3, 5 นั้นแทบจะทะลวงไม่ได้ แต่แนวทแยงใหญ่ของหลิวจี๋ก็ไม่มีท่าทีจะยอมแพ้เลย การเปิดกระดานของเกมนี้รุนแรงกว่าทุกแมตช์ที่ผ่านมาอย่างชัดเจน!”

นี่แหละคือระดับท็อป 3 ของโลกหรือ?

หลินจือไป๋เลิกคิ้วเล็กน้อย ระดับของหลิวจี๋ แตกต่างจากพวกที่เขาเคยอัดยับมาก่อนหน้านี้จริง ๆ

เมื่อเขาวางดำ 23 ลงไป ก็โดนขาว 24 และ 26 ของหลิวจี๋บีบกลับอย่างต่อเนื่อง ต่อด้วย 28 และ 30 ที่บีบสวนขึ้นอีก ทำให้หลินจือไป๋ตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบากเป็นครั้งแรก

แน่นอนว่า

นั่นคือจากมุมมองของผู้บรรยายและผู้ชม

สำหรับหลินจือไป๋เอง เขายังไม่ได้ใช้พลังที่แท้จริง

หลิวจี๋มีคะแนนราว 95 เป็นระดับตำนานของปรมาจารย์หมากล้อม

ระดับนี้เขาย่อมรับมือได้ เพียงแค่ต้องใช้ความพยายามเพิ่มอีกหน่อยเท่านั้น

ขาว 90!

หลังจากการสู้กันอย่างดุเดือด หลิวจี๋ก็สามารถเจาะเข้าสู่ฐานที่มั่นของดำบริเวณมุมขวาบนได้สำเร็จ

ผู้บรรยายอ้าปากค้างแล้วกล่าวว่า: “เกมนี้เข้าสู่ช่วงดุเดือดเสียที เราจะเห็นว่าตานี้ของอาจารย์หลิวจี๋ ดูเหมือนจะเสี่ยง แต่หมากดำของหลินจือไป๋ยากที่จะหาทางทำลายฝ่ายตรงข้ามได้…”

หลิวจี๋เริ่มได้เปรียบ!

คนที่เข้าใจหมากล้อมจะดูออกด้วยตัวเอง

ส่วนคนที่ไม่เข้าใจก็สามารถเข้าใจได้ผ่านคำบรรยาย

และเมื่อถึงตาขาว 118 ที่สามารถ “มีชีวิต” ได้ ขาวไม่เพียงแต่ได้พื้นที่จริงห้าจุด ยังทำลายคลังทรัพย์ด้านขวาบนของดำจนหมดสิ้น ทำให้ได้พื้นที่นำไปอย่างมาก!

คราวนี้ผู้บรรยายไม่อ้อมค้อมอีกต่อไป เขากล่าวตรง ๆ ว่า:

“ขิงยิ่งเก่ายิ่งเผ็ดจริง ๆ! ตอนนี้อาจารย์หลิวจี๋ได้เปรียบอย่างเต็มที่แล้ว ถึงแม้หมากดำจะอยู่ในตำแหน่งเสียเปรียบ แต่เพราะทั้งกระดานยังมีความแข็งแรง จึงยังพยายามรักษาสถานการณ์ไว้เต็มที่”

กล่าวจบ

ผู้บรรยายกล่าวด้วยความรู้สึกว่า: “จริง ๆ ตอนแรกผมไม่คิดเลยว่า หลินจือไป๋จะสามารถต่อสู้กับหลิวจี๋ได้ถึงระดับนี้ ดูแค่สถานการณ์ปัจจุบัน ผมคิดว่าระดับของหลินจือไป๋ อย่างน้อยก็อยู่ในท็อป 8 ของโลก…”

ถ้ามีการเดิมพันอะไรพวกนั้น

ตอนนี้อัตราต่อรองของหลินจือไป๋คงจะสูงมากแน่นอน!

เพราะหลินจือไป๋เพิ่งจะแสดงผลงานได้ยอดเยี่ยมในวันนี้เท่านั้น!

แต่หลิวจี๋ในแวดวงหมากล้อมโลก กลับเป็นผู้ที่มีชื่อเสียงโด่งดังอย่างมาก!

ดังนั้น

แม้ผู้บรรยายจะคิดว่า ตอนนี้หลินจือไป๋อยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบ หลิวจี๋ได้เปรียบไปแล้ว แต่การแสดงฝีมือของเขาในฐานะหน้าใหม่แห่งวงการหมากล้อม ก็ทำให้ผู้ชมจากทุกทวีปที่รักหมากล้อมต้องตกตะลึง!

“ไม่คิดเลยว่าหลินจือไป๋จะสู้กับหลิวจี๋ได้ถึงขนาดนี้!”

“ไป๋ตี้สุดยอด! แต่น่าเสียดายที่ในด้านการออกหมาก ยังด้อยกว่าหลิวจี๋อยู่นิดเดียว”

“กระดานนี้ฉู่ฉือน่าจะแพ้ แต่หลิวจี๋ชนะไม่เยอะ คาดว่าน่าจะเฉือนกันแค่ไม่กี่แต้มเท่านั้น”

“ไม่มีโอกาสพลิกแล้วเหรอ?”

“ไม่มีแล้ว ตอนนี้กระดานถูกหลิวจี๋ควบคุมไว้หมดแล้ว”

“มหาเศรษฐีในกระดานนี้ทำเต็มที่แล้วจริง ๆ การเปิดเกมของเขาดีที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา เรียกว่าเข็มเล็กที่สมบูรณ์แบบ!”

“แต่ประสบการณ์ของหลิวจี๋มันมากเกินไป!”

“เหอะๆ ยังไงก็ต้องเป็นอาจารย์หลิวจี๋อยู่แล้ว!”

“ฉันบอกแล้วไง ว่าแค่อาจารย์หลิวจี๋ออกโรงก็เอาอยู่!”

……

สถานการณ์บนกระดาน ตอนนี้ไม่เป็นผลดีต่อหลินจือไป๋ใช่ไหม?

ใช่

แต่สถานการณ์แบบนี้เป็นเพียงชั่วคราวเท่านั้น

หลินจือไป๋ตั้งใจจะให้หลิวจี๋บุกเข้ามา!

และหลิวจี๋ก็เป็นไปตามที่หลินจือไป๋คาดไว้ สถานการณ์บนกระดานเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง!

ขาว 122 ล่อให้ดำ 123 ตัดกิน รอให้ดำ 125 เสริม แล้วขาว 126 ทะลุผ่านตาแห่งช้าง...

แบบนี้ไม่เพียงแต่ล้างความหมายของการคุกคามในจุด A ของหมากดำได้ แต่ยังสามารถแบ่งหมากดำสี่ตัวในช่วงกลางกระดานออกแล้วโจมตีอีกด้วย!

“จะกดจนหายใจไม่ออก!”

สายตาหลิวจี๋คมวาว ขณะนี้เขากำลังฮึกเหิมสุด ๆ!

แต่แล้วในเวลานั้นเอง หลินจือไป๋ก็เดินหมากดำที่ตา 127!

ในชั่วพริบตา!

ผู้บรรยายอุทานลั่น!

“แย่แล้ว! หลิวจี๋ติดกับแล้ว! ไม่สิ! ควรจะพูดว่า หลินจือไป๋วางหมากได้สมบูรณ์แบบ! ตานี้สามารถช่วยหมากกลางกระดานสี่ตัวได้ พร้อมทั้งขยายอำนาจด้านบนของหมากดำ และยังลบล้างความแข็งแกร่งของหมากขาวด้านขวาไปในคราวเดียว…”

จะพลิกเกม!?

ใบหูของหลิวจี๋แดงก่ำในทันใด อยากกลืนหมากขาวที่วางไปเมื่อครู่คืนเข้าไปมากกว่าสิ่งใด ไม่มีเวลาใดที่เขาอยากขอย้อนหมากมากไปกว่านี้อีกแล้ว!

แต่เมื่อวางหมากแล้ว ย่อมไม่สามารถเรียกคืนได้!

ในกระดานนี้ เมื่อหลินจือไป๋วางตาที่ 165 ก็เป็นการพลิกเกมอย่างสมบูรณ์!

หลิวจี๋ยังสามารถเล่นต่อได้ แต่สภาพจิตใจเขาได้พังทลายแล้ว หรือจะพูดว่าในกระดานนี้ เขาไม่มีทางพลิกกลับได้อีกต่อไป

เล่นต่อไปก็แค่ความต่างระหว่าง “แพ้แบบธรรมดา” กับ “แพ้แบบหมดสภาพ” ซึ่งในเนื้อแท้แล้วก็ไม่ต่างกันเลย

หลังจากถอนหายใจ

หลิวจี๋สละหมากขอยอมแพ้

แต่สำหรับกระดานนี้ หลิวจี๋คิดว่า ไม่ใช่เพราะหลินจือไป๋เหนือกว่าเขา แต่เป็นเพราะตัวเขาเองประมาท!

“ฝีมือของเขา อยู่ในระดับไล่เลี่ยกับผม!”

นี่คือสิ่งที่หลิวจี๋ประเมิน “แต่ผมน่าจะเหนือกว่าเล็กน้อย กระดานเมื่อครู่ที่เขาชนะ เป็นเพราะผมเปิดช่องให้เอง!”

ไม่เป็นไร!

เกมต่อไป!

ตนจะไม่เปิดช่องให้แล้ว!

นี่แหละคือทัศนคติของยอดฝีมือระดับท็อป หลิวจี๋แม้จะตามหลังหนึ่งกระดาน แต่ก็ยังเชื่อว่าเขาจะชนะได้

โดยที่ไม่รู้ว่า...

หลินจือไป๋ในตาแรก ยังไม่ได้ใช้พลังเต็มที่เลย!

หรือจะพูดว่า เพราะการแข่งขันจนถึงตอนนี้ราบรื่นเกินไป เขาเลยอยากเล่นอะไรตื่นเต้นหน่อย เขาจึงเดิมพันว่าหลิวจี๋จะมองข้ามจุดพลิกเกมอันตรายนั้นไป!

จะเรียกว่าเดิมพัน แต่หลินจือไป๋ในความเป็นจริงค่อนข้างมั่นใจมาก

นี่คือความมั่นใจในแบบ "ฉันเดิมพันว่านายไม่มีลูกกระสุนในปืน!"

เพราะหมากล้อม โดยธรรมชาติแล้วคือการวัดใจ วลีที่ว่า “โจมตีจิตใจก่อน” ก็คือหลักของเรื่องนี้

“อ่านเกมล่วงหน้าได้สำเร็จ”

มุมปากยกขึ้น หลินจือไป๋พบว่าตัวเองค่อนข้างชอบความรู้สึกของ "เกมซ้อนเกมซ้อนเกม" แบบนี้มากกว่าการต้อนอีกฝ่ายยับ ๆ แบบธรรมดาเสียอีก

ขณะเดียวกันในทุกทวีป

ผู้ชมต่างก็อึ้งกันหมดแล้ว!

การพลิกกลับนั้นมาเร็วมาก เพียงไม่นานก่อนหน้านี้ หลินจือไป๋ยังเสียเปรียบอยู่เลย สุดท้ายกลับพลิกเกมในพริบตา ใช้เพียงหมากหนึ่งตากอบกู้สถานการณ์ทั้งกระดาน!

หลายคนยังไม่ทันได้ตั้งตัว หลิวจี๋ก็แพ้ในกระดานแรกไปแล้ว!

...

ฉินโจว

"เว้ยเฮ้ย ไป๋ตี้ชนะแล้ว!"

"หมากดำที่ 165 พลิกเกมสำเร็จ!"

"ไม่ใช่นะ จริง ๆ แล้วตั้งแต่หมากดำที่ 127 ก็เริ่มพลิกแล้ว!"

"พวกนายคิดว่าเป็นเพราะหลิวจี๋พลาด หรือว่าหลินจือไป๋วางแผนไว้ล่วงหน้า?"

"ฉันก็ไม่รู้นะ!"

……

ฉีโจว

"ใครก็ได้มาหยิกฉันที?"

"มหาเศรษฐีนำอยู่ 1 ต่อ 0 แล้วเหรอ?"

"ใช่ นายไม่ได้ตาฝาด รอบแรกมหาเศรษฐีชนะแล้ว!"

"ตอนแรกเหมือนจะแพ้อยู่แล้ว แต่จู่ ๆ ฟ้าก็เปลี่ยน!"

"พูดแบบนี้ แสดงว่าเรามีโอกาสคว้าแชมป์จริง ๆ ใช่ไหม!?"

……

ฉู่โจว

"หลิวจี๋พลาดเหรอเนี่ย!"

"แบบนั้นเรียกว่าพลาดไม่ได้หรอก การสวนกลับของหลินจือไป๋มันฉับพลันเกินไป แถมยังสวยงามมากด้วย!"

"ฉันรู้สึกว่าหมากดำตานั้นควรค่าแก่การศึกษาซ้ำแล้วซ้ำอีก!"

"เดี๋ยวนะ พวกเรากำลังวิเคราะห์กระดานอย่างจริงจังอยู่ใช่ไหม? งั้นแปลว่าหลินจือไป๋กับหลิวจี๋ เป็นนักหมากล้อมระดับเดียวกันเลยเหรอ!?"

"ถึงจะไม่ใช่ระดับเดียวกัน ก็ห่างกันไม่มากแล้วล่ะ!"

……

จ้าวโจว

"มีใครบอกฉันทีว่าเกิดอะไรขึ้น?"

"ฉันตื่นเต้นแรงไปรึเปล่า? ดันเห็นหลินจือไป๋ชนะหลิวจี๋ได้หนึ่งกระดาน?"

"หลินจือไป๋ระดับไหนกันแน่เนี่ย!"

"ไม่จริง! หลิวจี๋แพ้ได้ยังไง! มันเป็นไปไม่ได้!"

"ใจเย็น! นี่แค่รอบแรกเอง! หลิวจี๋อาจประมาทไปนิด เดี๋ยวรอบต่อ ๆ ไปชนะรวดสองกระดานก็ได้!"

……

จงโจว

"อ๊าาาาา หลินจือไป๋ชนะแล้ว!"

"ฉันรักเขามาก ผู้ชายคนนี้มีเสน่ห์อะไรขนาดนี้เนี่ย!"

"คนที่ติดตามหมากล้อมรู้กันดีว่า การเอาชนะหลิวจี๋ได้สักครั้งในเกมทางการ หมายความว่าอย่างไร!"

"กระดานที่สองคงไม่ง่ายเท่าไหร่แล้วล่ะ"

"ใช่ ฉันดูรอบแรก หลินจือไป๋เกือบจนมุมแล้วนะ สุดท้ายก็อาศัยตาพลิกเกมตาเดียวพลิกกลับมาได้!"

……

แม้รอบแรกหลินจือไป๋จะชนะ แต่ผู้คนก็ยังมองว่าหลิวจี๋น่าจะได้เปรียบมากกว่า

เพราะทุกคนเห็นกับตาว่า ในรอบแรกหลินจือไป๋เกือบจะพ่ายแพ้อยู่แล้ว

แม้แต่หลิวจี๋เองก็เชื่อว่า:

รอบแรกที่แพ้ เป็นเพราะหมากพลิกเกมของหลินจือไป๋มันน่าตกใจเกินไป แต่สุดท้ายตนเองก็เป็นฝ่ายเปิดช่องให้ เพราะตอนนั้นหลงระเริงไปนิด!

นี่แหละคือข้อเสียของหมากล้อมเร็ว

มันจะมีบางจุดที่เราไม่มีเวลาคิดอย่างรอบคอบ

ในการแข่งขันหมากล้อมอาชีพส่วนใหญ่ แต่ละกระดานสามารถเล่นกันนานกว่าสิบชั่วโมง

แต่ในศึกวรรณศิลป์ฉีชู่นั้นเป็นกรณีพิเศษ

แต่ตอนนี้ลงแข่งแล้ว ก็ต้องเล่นตามกติกานี้แหละ

กระดานที่สองกำลังจะเริ่มขึ้น คราวนี้สีหน้าของหลิวจี๋จริงจังกว่าครั้งไหน ๆ!

ครั้งล่าสุดที่เขาจริงจังขนาดนี้ ก็เมื่อเขาแข่งกับมือหนึ่งของโลก เขาอดไม่ได้จึงพูดกับหลินจือไป๋ว่า:

"ความผิดพลาดแบบเดิม ฉันจะไม่ทำซ้ำอีก"

"ผิดพลาด?"

หลินจือไป๋ยิ้มเล็กน้อย

ความผิดพลาดที่เลี่ยงไม่ได้ มันไม่เรียกว่าความผิดพลาดหรอกนะ

หลิวจี๋พูดว่า: "ถ้าฉันใช้เวลาคิดเพิ่มอีกหน่อยในตานั้น กระดานที่แล้วนายไม่มีทางชนะหรอก"

หลินจือไป๋เลิกคิ้วขึ้น ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะคิดว่าตัวเองชนะด้วยโชคงั้นสินะ ถ้าอย่างนั้นกระดานที่สองก็ให้เขาได้รู้จักกับความจริงแล้วกัน!

"กรุณาหยุดพูดคุย"

กรรมการกล่าวขึ้น: "ทั้งสองท่าน จับฉลากเพื่อเลือกหมาก"

หลินจือไป๋ได้หมากดำอีกครั้ง แววตาเป็นประกาย ตัดสินใจจะเล่นอะไรสนุก ๆ หน่อย เขาวางหมากลงยังตำแหน่งที่ไม่มีใครคาดคิด และแทบจะเข้าใจไม่ได้เลย!

"นี่มันอะไร?"

หลิวจี๋ตกตะลึงในทันที!

แม้แต่กรรมการก็ยังงง คิดว่าหลินจือไป๋อาจมือสั่น วางผิดที่

แต่พอมองสีหน้าของหลินจือไป๋ กลับไม่มีความเสียใจ นี่ชัดเจนว่าเป็นตำแหน่งที่เขาเลือกไว้โดยเจตนา!

ห้องถ่ายทอดสด

คนที่เข้าใจหมากล้อมก็งงกันไปหมด!

"หมายความว่ายังไง?"

"นี่มันการแข่งขันนะ เขาจะเล่นมั่วแบบนี้ได้ยังไง?"

"หลินจือไป๋เป็นบ้าไปแล้วเหรอ?"

"ตาแรกเดินบนตำแหน่ง ‘ห้าสิบหนึ่ง’ ที่อยู่เหนือจุดดาวด้านขอบ?"

"ใครเขาเปิดเกมแบบนี้กันฟะ!"

"มันไม่ต่างอะไรกับเล่นหมากห้าแล้วเปิดเกมที่มุมสุดเลยเหรอ?"

"อย่าตั้งคำถามกับความเข้าใจของยอดฝีมือเลย ถ้ามหาเศรษฐีลงแบบนี้ ต้องมีเหตุผลแน่นอน!"

"ฉันดูไม่ออกเลยว่าเหตุผลคืออะไร!"

"แต่หลิวจี๋ดูเหมือนจะโดนข่มขวัญนะ!"

หลิวจี๋แน่นอนว่าโดนข่มขวัญ เขาลังเลอยู่นานก็ยังไม่เข้าใจว่าหลินจือไป๋กำลังจะทำอะไร สุดท้ายจึงเดินหมากที่ด้านล่างแบบธรรมดา

แต่การตอบแบบนี้ ในมุมมองของผู้บรรยายกลับดูสมบูรณ์แบบ:

"ตำแหน่งเปิดของหลินจือไป๋ ฉันไม่สามารถเข้าใจได้ แต่หมากนี้ของอาจารย์หลิวจี๋ที่ใช้ความมั่นคงตอบสนองทุกสถานการณ์ กลับเป็นสิ่งที่อีกฝ่ายต้องระวัง หากไม่ทำเช่นนี้ หมากดำจะเสียเปรียบในพื้นที่อย่างรวดเร็ว..."

จำเป็นต้องป้องกัน?

คำพูดนั้นเพิ่งกล่าวจบ หลินจือไป๋ก็วางหมากตาที่สองทันที!

ผู้บรรยายเงียบกริบทันที หลินจือไป๋ใช้การกระทำตบหน้าเขา หมากดำตานั้นกลายเป็น “จุดสูงพิเศษ!”

"นี่มัน…"

ผู้บรรยายเริ่มพูดไม่ออก

แต่ว่าไม่มีใครหัวเราะผู้บรรยาย เพราะผู้ชมที่รักหมากล้อมเองก็งงเป็นไก่ตาแตก!

"เช็กให้หน่อย!"

"หลังจากหลินจือไป๋ชนะในรอบแรก เขาไปร่วมฉลองแล้วดื่มเหล้าเก๊มารึเปล่า?"

"ต้องเล่นหลุดโลกขนาดนี้เลยเหรอ?"

"นี่เขาต้องการให้หลิวจี๋ชนะกระดานนี้เหรอ?"

"แล้วลากให้ไปตัดสินกันในกระดานที่สาม?"

"ต้องเล่นเต็มแมตช์ bo3 ใช่ไหม?"

"ดูมีพิธีรีตองซะเหลือเกิน"

ไม่ว่าอย่างไร ผู้ชมที่เข้าใจหมากล้อมก็ดูไม่เข้าใจการวางหมากของหลินจือไป๋

บางคนคิดว่าหลินจือไป๋เป็นยอดฝีมือ เขาต้องมีเหตุผลถึงกล้าทำแบบนี้ จึงอยากรู้ว่าบรรดายอดฝีมือระดับโลกคนอื่นจะมองอย่างไรบ้าง