คฤหาสน์ซีเฉิง

“ที่ประชุมผู้บริหารของสำนักพิมพ์เฉินฮวาเกิดการเปลี่ยนแปลงสำคัญเกี่ยวกับบุคลากร”

“เมื่อวานนี้ รองบรรณาธิการเหรินเจียชุนได้แจ้งเรื่องร้องเรียนในที่ประชุมผู้บริหาร เผยหลักฐานที่ชัดเจนว่าเป้ยลี่ บรรณาธิการใหญ่ของสำนักพิมพ์มีการทุจริตรับสินบน และได้ส่งหลักฐานทั้งหมดให้สำนักงานใหญ่ของกรุ๊ป แต่ในตอนนั้นคุณชายไป๋ไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่พูดคุยกับเขาเป็นการส่วนตัวหนึ่งชั่วโมง”

“เช้านี้ เป้ยลี่ได้ยื่นใบลาออกด้วยตัวเอง”

“คุณชายไป๋อนุมัติ และปลดผู้บริหารระดับกลางที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเป้ยลี่อีกหลายคน”

“ส่วนตำแหน่งรองบรรณาธิการของเหรินเจียชุน คุณชายไป๋ได้มอบหมายให้ญาติทางฝั่งตระกูลเหวินมารับหน้าที่นี้แทน”

เลขาจินรายงานสถานการณ์ทั้งหมดให้คุณปู่ฟัง

เขาเล่าการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในสำนักพิมพ์เฉินฮวาอย่างละเอียด

“เป้ยลี่เป็นคนของเจ้าสองใช่ไหม?”

หลินเจามู่เคาะนิ้วเบาๆ บนโต๊ะ

เลขาจินพยักหน้า “ใช่ครับ เขาเป็นคนที่ท่านรองหลินเซี่ยผลักดันและแต่งตั้งให้เข้ามาในสำนักพิมพ์เฉินฮวาในตอนแรก และยังเคยเสนอให้เขาดำรงตำแหน่งประธานสำนักพิมพ์ แต่ตอนนั้นข้อเสนอนี้ถูกบอร์ดบริหารปฏิเสธ”

“อืม”

หลินเจามู่ตอบรับเบาๆ “แล้วเรื่องเว็บนิยายบลูสตาร์ล่ะ อธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับมันหน่อย”

เลขาจินพยักหน้าและเล่าต่อ

“เว็บไซต์หลานซิงเป็นโปรเจกต์ที่คุณชายไป๋ผลักดันอย่างหนักแม้จะมีแรงกดดันจากภายในบริษัท ผู้จัดการโปรเจกต์นี้ชื่อหนิงเหมิง ซึ่งเป็นคนที่คุณชายไป๋ผลักดันขึ้นมาเองเช่นกัน และข้อมูลยอดขายนิยายล็อตแรกที่วางจำหน่ายบนเว็บไซต์นี้แสดงผลลัพธ์ที่น่าทึ่ง

สำนักงานใหญ่ของกลุ่มได้ทำการประเมินข้อมูลเชิงลึก พบว่าค่าลิขสิทธิ์ของนิยายที่ได้รับความนิยมบนเว็บไซต์นี้ จะสูงกว่าค่าลิขสิทธิ์ของการตีพิมพ์แบบดั้งเดิมหลายเท่า โดยเฉพาะนิยายเทพเซียนกำลังภายในเรื่องหนึ่งของปู๋เย่โหว ที่สร้างปรากฏการณ์จนทำให้ทั้งวงการตระหนักถึงศักยภาพของช่องทางออนไลน์นี้

ตั้งแต่เมื่อวาน สำนักพิมพ์หลายแห่งเริ่มหันมาทำตลาดนิยายออนไลน์กันมากขึ้น

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ภายในสิ้นปีนี้ เว็บไซต์หลานซิงจะช่วยให้กำไรประจำปีของสำนักพิมพ์เฉินฮวาเพิ่มขึ้นเป็นสามเท่าของปีที่แล้ว และนิยายเหล่านี้ยังสามารถตีพิมพ์เป็นเล่มเพื่อสร้างรายได้ซ้ำอีก เพราะยังมีผู้อ่านจำนวนมากที่ไม่ชอบอ่านนิยายผ่านออนไลน์...”

หลินเจามู่มีสีหน้าตกตะลึงเล็กน้อย

กำไรประจำปีเพิ่มขึ้นสามเท่าจากปีที่แล้ว?

ตามเงื่อนไขที่เขากำหนดไว้ในการประเมินครั้งนี้ หลินจือไป๋จะสามารถคว้าหุ้นของสำนักพิมพ์เฉินฮวาไปได้มากกว่า 50% แน่นอน!

น่าสนใจจริงๆ

เขาคิดว่าครอบครัวของหลินชิว น่าจะทำผลงานได้ดีที่สุดในการประเมินครั้งนี้ แต่ดูเหมือนหลินจือไป๋จะทิ้งครอบครัวของหลินชิวไว้ไกลโข เขาไม่เพียงแค่ทำให้สำนักพิมพ์เติบโต แต่ยังเปิด “สนามแข่ง” ใหม่ในตลาดนิยายออนไลน์ ซึ่งจะพาสำนักพิมพ์ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งในฉินโจว ความสามารถระดับนี้ทำให้หลินเจามู่รู้สึกทึ่งและชื่นชม

“ฉันรู้ว่าเด็กคนนี้ฉลาด แต่ดูเหมือนฉันจะประเมินเขาต่ำไปจริงๆ” หลินเจามู่กล่าวด้วยความประทับใจ “ว่าแต่เหรินเจียชุนนั่นใช่คนของเจ้าสามหรือเปล่า?”

“ใช่ครับ”

เลขาจินตอบทันที

เหรินเจียชุนเปลี่ยนฝั่งไปอยู่กับหลินจือไป๋แล้วหรือ?

หลินเจามู่ยิ้มออกมา หลานชายคนเล็กคนนี้ดูเหมือนจะมีความสามารถในการบริหารคนไม่น้อย วิธีการทั้งโน้มน้าวและกำจัดฝ่ายตรงข้ามของเขาทำให้ทั้งคนของหลินเซี่ยและหลินชิวในสำนักพิมพ์ถูกจัดการจนหมด เหลือเพียงรองประธานหลัวต๋า ซึ่งเป็นคนของหลินชุนที่ยังไม่ได้ถูกแตะต้อง

ด้วยประสบการณ์ หลินเจามู่รู้ดีว่าเกมการเมืองในบริษัทเป็นอย่างไร แม้เขาจะไม่ค่อยเข้าไปยุ่ง แต่ก็เฝ้าดูอยู่เสมอ

ตอนนี้เขาอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

แม้ว่าหลินจือไป๋อาจจะมีความคับข้องใจต่อเขาในใจ แต่สุดท้ายเด็กคนนี้ก็เป็นหลานแท้ๆ ของเขา ยิ่งหลินจือไป๋แสดงศักยภาพมากเท่าไร หลินเจามู่ก็ยิ่งพอใจมากขึ้นเท่านั้น ทั้งวิธีการและจิตใจของเขาช่างเหมือนกับตัวเองตอนหนุ่มๆ

“หลานคนนี้เหมือนฉันจริงๆ!”

“นอกจากเว็บนิยายบลูสตาร์ เขายังผลักดันโปรเจกต์อื่นอีกใช่ไหม? จับตาดูให้ดี ฉันอยากเห็นว่าเขาจะคว้าหุ้นของสำนักพิมพ์ไปได้เท่าไร!”

ในความเป็นจริง

ความสำเร็จของหลินจือไป๋ได้กระจายไปทั่วทั้งตระกูลหลินแล้ว มูลค่าของเว็บนิยายบลูสตาร์สูงพอที่จะทำให้ทุนใหญ่ในตลาดยังต้องเหลียวมอง!

...

บ้านของลุงใหญ่

สีหน้าของหลินชุนดูไม่สู้ดีนัก

หลินจือไป๋จัดการเตะเป้ยลี่ออกจากบริษัท แล้วยังดึงเหรินเจียชุนมาเข้าพวก

ตอนนี้ทั้งสำนักพิมพ์เฉินฮวา เหลือเพียงหลัวต๋าที่เป็นคนที่หลินชุนส่งเข้าไปและยังพอจะต่อกรกับหลินจือไป๋ได้บ้าง

แต่ความสำเร็จของโปรเจกต์เว็บนิยายบลูสตาร์ ทำให้ชื่อเสียงและอิทธิพลของหลินจือไป๋ในบริษัทเพิ่มขึ้นอย่างมาก จนทำให้สิทธิ์อำนาจของหลัวต๋าถูกจำกัดลงไปไม่น้อย

วันนี้หลัวต๋ายังโทรมาขอความช่วยเหลือจากหลินชุน

แต่หลินชุนก็ช่วยอะไรไม่ได้ ตอนนี้สำนักพิมพ์เฉินฮวาถูกหลินจือไป๋ควบคุมไปแล้วถึง 70%

“ฉันประเมินเขาต่ำเกินไปจริงๆ!”

หลินชุนรู้ดีว่า ความสำเร็จของหลินจือไป๋ในสำนักพิมพ์ จะต้องดึงดูดความสนใจจากคุณปู่แน่นอน

“ไอ้เด็กบ้าโชคดีชะมัด!” หลินจิ้ง กล่าวด้วยเสียงเจ็บใจ เขายังไม่ลืมเรื่องที่หลินจือไป๋เคยเอาขวดเหล้าฟาดหัวเขาจนเลือดอาบ

หลินกงไม่ได้พูดอะไร แต่ในแววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา เขารู้สึกเหมือนจะเป็นบ้า ธุรกิจที่เขาดูแลเต็มไปด้วยปัญหา ยอดขายของแบรนด์ในความรับผิดชอบก็ลดลงเรื่อยๆ ในขณะที่หลินจือไป๋กลับมีผลงานเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ความไม่สมดุลนี้ทำให้หลินกงแทบจะทนไม่ไหว!

...

บ้านของลุงรอง

หลินเซี่ย โกรธจนแทบระเบิด

“เจ้าเด็กนั่นกล้าเตะเป้ยลี่ออกไปจากบริษัทได้!”

หลินเซี่ยลงทุนลงแรงไปไม่น้อยกับเป้ยลี่ ตั้งแต่ช่วยเขาก้าวขึ้นเป็นบรรณาธิการใหญ่ของสำนักพิมพ์ และหวังว่าเขาจะช่วยควบคุมสำนักพิมพ์เฉินฮวาแทนตนเองในอนาคต แต่ไม่คิดเลยว่า หลินจือไป๋จะเพิ่งขึ้นรับตำแหน่งได้ไม่นาน ก็ใช้โปรเจกต์ใหญ่ที่ประสบความสำเร็จเป็นเครื่องมือเตะคนของเขาออกจากบริษัท

“ดูเหมือนเราจะหมดโอกาสกับสำนักพิมพ์แล้ว”

หลินหู่เองก็โกรธไม่ต่างกัน แพลตฟอร์มไลฟ์สตรีมเฉินฮวาที่เขาดูแลอยู่มียอดผู้ใช้ลดลงเรื่อยๆ แต่โปรเจกต์ของหลินจือไป๋กลับประสบความสำเร็จราวกับงานเฉลิมฉลอง

หลินเป่าไม่ได้พูดอะไร เขากำลังนั่งอ่านการ์ตูนบนมือถือ

ตั้งแต่เขาเข้ามารับผิดชอบบริษัทการ์ตูนในเครือเฉินฮวา หลินเป่าดูเหมือนจะเจอเส้นทางที่ใช่สำหรับตัวเอง เขามุ่งมั่นกับงานจนแทบไม่สนใจการต่อสู้ในครอบครัว

“พูดอะไรหน่อยสิ!” หลินหู่ตบหลังหลินเป่าอย่างแรง

หลินเป่าบ่น “จะให้พูดอะไรล่ะ ก็ไอ้หมอนั่นมันโชคดี ฉันจะทำอะไรได้...”

เอ๊ะ? เหมือนจะมีช่องทางทำเงิน?

หลินเป่าพูดขึ้นทันที “ในเมื่อเอานิยายไปลงออนไลน์ได้ งั้นการ์ตูนก็ทำได้เหมือนกันใช่ไหม? ฉันว่าจะทำเว็บการ์ตูนออนไลน์ บีบกำไรจากหลินจือไป๋!”

...

บ้านของลุงสาม

หลินหลิวอารมณ์เสียจนพูดไม่ออก เธอรู้สึกว่าตัวเองลำบากที่สุด

ตั้งแต่หลินจือไป๋แสดงพรสวรรค์ด้านการแต่งเพลงอันน่าทึ่ง ชีวิตของหลินหลิวก็ย่ำแย่ลงเรื่อยๆ และตอนนี้พอเห็นเขาประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน ก็ยิ่งทำให้เธออึดอัดใจ

“พ่อครับ เหรินเจียชุนว่าไงบ้าง?” หลินมู่ถามขึ้น เขารู้ว่าเหรินเจียชุนเคยเป็นคนของพ่อเขา

หลินเสินเองก็ขมวดคิ้วพูดขึ้น “ผมได้ยินมาว่า เป้ยลี่ถูกเหรินเจียชุนร้องเรียนจนโดนเตะออกจากบริษัท แล้วเขาก็ไม่ได้ปรึกษาพ่อเลยใช่ไหมครับ...”

หลินชิวสูดลมหายใจลึก เขารู้ว่านี่หมายความว่าอะไร คนคนนั้นอาจกำลังคิดจะทรยศ

“ลองโทรหาอีกครั้งไหม?”

หลินหลิวเสนอขึ้น เหรินเจียชุนเคยทำงานใต้หลินชิวมาก่อน

หลินชิวไม่ได้พูดอะไร แต่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเหรินเจียชุนอีกครั้ง

คราวนี้อีกฝ่ายรับสาย

หลินชิวพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ฉันต้องการคำอธิบาย”

ฝั่งตรงข้ามเงียบไปพักหนึ่ง

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เหรินเจียชุนจึงตอบกลับ “คุณชายสาม อย่าโทรหาผมอีกเลยครับ ผมกลัวท่านประธานจะเข้าใจผิด...”

เขาเปลี่ยนข้างแล้ว!

หลินชิววางโทรศัพท์ลง ดวงตาหรี่ลงเผยให้เห็นความเย็นชาในแววตา

...

บ้านของหลินจือไป๋

หลินซีกล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “เสี่ยวเฮย นายเก่งจริงๆ! แค่ได้สำนักพิมพ์เฉินฮวามาไม่นาน ก็สร้างผลงานใหญ่ได้ขนาดนี้!”

“เสี่ยวเฮยฉลาดตั้งแต่เด็กแล้ว”

พ่อแม่ของเขาก็ยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจ

หลินเซิ่งเทียน ครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า “น่าจะทำให้พวกลุงๆ ของนายหัวเสียกันมากเลยวันนี้”

หลินจือไป๋ยิ้มตาม

ตอนนี้เหรินเจียชุนก็กลายเป็นพวกเขาแล้ว

เป้ยลี่ ก็ถูกเตะออกจากสำนักพิมพ์ไปแล้ว

ขั้นตอนต่อไปคือการจัดการหลัวต๋า ถ้าเตะเขาออกไปได้ สำนักพิมพ์เฉินฮวาจะตกอยู่ในมือเขาโดยสมบูรณ์ และจะไม่มีใครหน้าไหนมาแตะต้องมันได้อีก

ตอนกลางคืน

เจียงเฉิงโทรมา “ขอแสดงความยินดีกับเจ้านายครับ! โปรเจกต์เว็บนิยายบลูสตาร์ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่! ตอนนี้หลายคนในบริษัทของเรา แอบอ่านนิยายออนไลน์ระหว่างทำงานกันเพียบเลย!”

หลินจือไป๋: “...”

เจียงเฉิง กล่าวต่อว่า “ตามข้อตกลงของคุณปู่ ถ้าโปรเจกต์นี้สำเร็จ เจ้านายก็น่าจะได้หุ้นไม่น้อยใช่ไหมครับ?”

“ประมาณ 50%”

หลินจือไป๋คำนวณแล้ว ยังไม่พอที่จะควบคุมบริษัทได้เต็มที่ แต่เขายังเหลือเวลาอีกครึ่งปี คาดว่าน่าจะไม่มีปัญหา

เพราะโปรเจกต์แอปฟังหนังสือเสียงกำลังจะเสร็จแล้ว

หลังจากวางสาย หลินจือไป๋กำลังเตรียมจะพักผ่อน แต่ก็ได้ยินเสียงเคาะประตูจากด้านนอก

“ไปนั่งคุยกันที่สวนหน่อยไหม?”

“กำลังไป”

หลินจือไป๋จำเสียงของหลินเซิ่งเทียน พี่ชายของเขาได้

...

ที่สวน

หลินซีนั่งอยู่บนชิงช้า ก้มหน้าก้มตาเล่นมือถือ

หลินเซิ่งเทียน นั่งอยู่บนเก้าอี้ มองหน้าหลินจือไป๋ แล้วก็มองไปที่หลินซี

“ฉันมีรายการวาไรตี้ใหม่ ต้องการให้พวกนายช่วยสนับสนุน”

“รายการนี้ เป็นโปรเจกต์ของนักวางแผนจากคุนเผิงชื่อว่า ‘พี่สาวขี่พายุท่องคลื่น’”

“เป้าหมายของรายการคือการสร้างเกิร์ลกรุ๊ปที่ไร้ข้อจำกัดเรื่องอายุ...”

“พูดง่ายๆ ก็คือเป็นรายการแข่งขันเลือกคน โดยทีมงานจะเชิญศิลปินหญิงอายุ 30 ปีขึ้นไปมาร่วมแข่งขัน ใช้ชีวิตร่วมกันและแสดงบนเวที เพื่อคัดเลือกสมาชิก 7 คนสุดท้ายมารวมวงแล้วเดบิวต์!”

“ตอนนี้รายชื่อคนที่จะเข้าร่วมเกือบจะครบแล้ว”

“ส่วนใหญ่เป็นศิลปินของเฉินฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์เอง แล้วก็มีศิลปินหญิงบางส่วนจากเทียนกวงและน่าเซิน...”

หลินเซิ่งเทียนพูดอธิบายอย่างละเอียด

หลินจือไป๋กะพริบตาฟังอย่างตั้งใจ แต่ในความจริงแล้วเขาไม่ได้สนใจเลย เพราะรายการนี้เป็นโปรเจกต์ที่เขาเองให้เจียงเฉิงส่งต่อให้พี่ชายอยู่แล้ว ไม่มีใครเข้าใจรายการ ‘พี่สาวขี่พายุท่องคลื่น’ ได้ดีกว่าเขา

“มีเรื่องหนึ่ง”

หลินซีพูดขึ้น “ศิลปินหญิงที่นายขอจากฉันล้วนแต่เกิน 30 ไปแล้วไม่ว่ากัน แต่พวกเธอล้วนเป็นศิลปินตกกระแส บางคนไม่มีผลงานใหม่มาหลายปี คนที่อายุเยอะที่สุดในรายการปีนี้ก็ปาไป 52 แล้ว! เอาคนพวกนี้มาแข่งจริงๆ จะไหวเหรอ?”

“ไหวแน่นอน!”

หลินเซิ่งเทียนยิ้ม “ฉันมีเซนส์เรื่องวาไรตี้อยู่แล้ว พวกเธอก็รู้ ฉันรู้สึกว่ารายการนี้ต้องปังแน่ เรื่องตกกระแสไม่ใช่ปัญหา เราแค่ต้องหาวิธีปลุกความทรงจำของผู้ชมขึ้นมา”

“จะใช้โมเดลความสำเร็จของจางซีหยางงั้นเหรอ?”

หลินซี ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างออก เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ศิลปินตกกระแสร่วมรายการ ‘พี่สาวขี่พายุท่องคลื่น’ สิ่งที่ดึงดูดความสนใจได้ง่ายที่สุดก็คือ...

ความทรงจำและอารมณ์ร่วมของผู้ชม!