(อ่านฟรีจนจบ) บ้าไปแล้ว! นายมันไม่ใช่จิตแพทย์เลยสักนิด! · khram
ตอนที่ 92
บทที่ 92 แฟนคลับนับล้านชมการทำร้ายในครอบครัว
แต่จะว่าไปแล้ว
ไม่ใช่จ้าวกงจื่อแล้วจะเป็นใคร?
เพราะสร้อยข้อมือเส้นนี้เขาเป็นคนให้โจวเหมิงเหมิง
ณ ขณะนี้ จ้าวกงจื่อก็มึนงงเช่นกัน
โจวเหมิงเหมิงที่ไม่เข้าใจกล่าวว่า “หมอเฉิน นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“คุณบอกว่าไม่ใช่จ้าวกงจื่อที่ต้องการทำร้ายฉัน แล้วมันจะเป็นใครล่ะ?”
เฉินหยูกล่าวว่า “สร้อยข้อมือกระดูกมนุษย์ถูกทำตามแบบสร้อยข้อมืองาช้าง ทำงานละเอียดคล้ายงาช้างเล็กน้อย เมื่อผ่านการแปรรูปเล็กน้อยก็สามารถทำให้ดูเหมือนของจริงได้”
“จะมีใครขโมยของในบ้านได้ล่ะ?”
“ฉันรู้แล้ว ต้องเป็นยัยผู้หญิงคนนั้น!”
จ้าวกงจื่อโกรธจัด
“คนที่เข้าออกบ้านฉันได้ มีเพียงเธอคนเดียวแน่นอน!”
“ยัยสารเลว ฉันให้เธอกินให้อยู่ แล้วเธอตอบแทนฉันแบบนี้เหรอ!”
จ้าวกงจื่อโกรธจัด หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาคนๆหนึ่ง
ผู้ชมต่างสับสน แต่ดูกันอย่างเพลิดเพลิน
วันนี้เนื้อเรื่องมีการพลิกผัน และเป็นครั้งแรกที่มีการเชื่อมต่อหลายคน
ดูเหมือนว่าจ้าวกงจื่อจะรู้แล้วว่าใครเป็นคนสับเปลี่ยนสร้อยข้อมือ และกำลังโทรเรียกตัวมาที่นี่
อีกสักพักก็คงจะมีเรื่องสนุกๆอีกแล้ว
ยี่สิบนาทีต่อมา หญิงสาวรูปร่างสูงและสวยงามปรากฏในหน้าจอ
“ที่รัก คุณเรียกฉันมาเร็วๆแบบนี้ คงต้องการจะ...”
“เพี้ยะ!”
คำพูดยังไม่ทันจบ จ้าวกงจื่อก็ตบหน้าเธออย่างแรง
การตบนี้เร็วและแรงมาก ผู้หญิงที่ไม่ได้ตั้งตัวถูกตบจนล้มลง
โจวเหมิงเหมิง จ้าวกงจื่อ และเฉินหยู ต่างมีฐานแฟนคลับใหญ่โต
เมื่อทั้งสามคนถ่ายทอดสดพร้อมกัน ผู้ชมพุ่งสูงถึงสี่ล้านคน
ขณะนี้ ทุกคนต่างตกตะลึงกับการตบหน้าของจ้าวกงจื่อ
ใครก็ไม่คิดว่า จ้าวกงจื่อนอกจากนิสัยโหดร้ายและชอบอวดรวย ยังมีนิสัยทำร้ายร่างกายด้วย
หญิงสาวใช้มือจับหน้าของตัวเอง ตกตะลึงถามว่า “ที่รัก คุณตบฉันทำไม?”
“เธอสารเลว! เธอสับเปลี่ยนสร้อยข้อมืองาช้างเป็นสร้อยข้อมือกระดูกมนุษย์ใช่ไหม?”
“คุณรู้แล้ว?”
หญิงสาวพูดออกมาอย่างไร้การป้องกัน
มือขวารีบจับปากตัวเอง
“มันเป็นเธอจริงๆ!”
จ้าวกงจื่อก้มลงจับผมของหญิงสาว
“ตลอดหลายปีนี้ ฉันให้เธอทุกอย่างที่ต้องการ”
“แม้แต่ตอนที่บ้านเธอล้มละลาย ฉันก็ไม่เคยรังเกียจเธอ”
“ผู้หญิงในแพลตฟอร์มหูอวี๋ที่ไม่ยอมสนใจฉันก็เพราะเธอใช่ไหม?”
“ใช่ ฉันเป็นคนทำ!”
หญิงสาวเปลี่ยนไป ไม่มีความน่าสงสารหลงเหลืออยู่
มีเพียงความโกรธในใบหน้า
“บ้านฉันล้มละลายแล้วจริงๆ ตลอดหลายปีนี้คุณให้ฉันใช้เงิน แต่ฉันสมควรได้รับมัน”
“ถ้าไม่ใช่เพราะบ้านฉันช่วยเหลือคุณไว้ คุณคงต้องลำบากอยู่ข้างถนนแล้ว”
“คุณจะมีชีวิตหรูหราแบบนี้ได้ยังไง!”
“เราได้หมั้นหมายกันตั้งแต่สิบแปดปี ฉันเป็นคู่หมั้นที่ถูกต้องตามกฎหมายของคุณและรักคุณอย่างจริงใจ แต่คุณล่ะ?”
“ตั้งแต่พ่อแม่คุณเสีย คุณไม่มีใครคอยสอนสั่ง คุณเที่ยวไปกับผู้หญิงมากมาย”
“มีผู้หญิงหลายคนรอบตัวคุณที่อยากเป็นคุณนายจ้าว”
“ในฐานะคู่หมั้นที่ถูกต้องตามกฎหมายของคุณ ทำไมฉันจะไม่สามารถปกป้องสถานะของฉันได้?”
หญิงสาวตะโกนด้วยความโกรธ
“แล้วทำไมต้องใช้วิธีชั่วร้ายกับพวกเธอ?”
จ้าวกงจื่อถามด้วยเสียงเย็นชา
“คุณชอบให้ของขวัญราคาแพง ฉันก็เพิ่มอะไรบางอย่างลงในของขวัญของคุณ”
“เพื่อให้คุณรู้สึกถึงความเจ็บปวดและความสูญเสีย!”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จ้าวกงจื่อโกรธจัดแต่ยังไม่ทันจะทำอะไรต่อ เสียงของเฉินหยูก็ดังขึ้นในคอมพิวเตอร์
“การทำร้ายร่างกายเป็นการกระทำผิดกฎหมาย แม้เธอจะทำผิดพลาด คุณก็ไม่มีสิทธิ์ทำร้ายเธอ”
จ้าวกงจื่อนึกขึ้นได้ว่ากำลังถ่ายทอดสดอยู่
“ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!”
“อย่าปล่อยให้ฉันเห็นหน้าอีก”
จ้าวกงจื่อยังมีสติอยู่บ้าง ถ้าทำร้ายต่อไป อาจมีผู้ชมแจ้งตำรวจ
หญิงสาวลุกขึ้นยืนด้วยความยากลำบาก จ้องจ้าวกงจื่อด้วยสายตาโกรธเคือง
แล้วเดินโซเซออกไปจากหน้าจอ
“ขอโทษทุกคน ฉันโมโหมากเกินไปจนควบคุมตัวเองไม่ได้”
“ถ้าเป็นเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับพวกคุณก็คงจะทำแบบเดียวกัน”
จ้าวกงจื่ออธิบาย
“ปกติฉันเป็นคนสุภาพและไม่เคยทำร้ายใคร”
“วันนี้ได้เห็นอะไรแปลกๆจริงๆ ตบผู้หญิงต่อหน้าผู้ชมหลายล้าน แล้วยังบอกว่าตัวเองสุภาพอีก”
“ฉันเข้าใจ ฉันก็อาจจะทนไม่ไหวถ้าเจอผู้หญิงแบบนี้ หลอกกันเกินไป”
“ฉันรู้ว่าสิ่งที่พูดนั้นผิด ฉันรู้สึกเห็นใจผู้หญิงคนนั้นขึ้นมา”
“ชีวิตคนชั้นสูงวุ่นวายเกินไป ฉันชอบชีวิตเรียบง่ายมากกว่า”
“ไม่เสียเที่ยวที่เลิกกับแฟนคืนนี้ ถ้าพลาดการถ่ายทอดสดนี้คงจะเสียใจไปอีกปี”
นอกจากผู้ชมบางส่วนที่ชอบสร้างเรื่องใหญ่โต ส่วนใหญ่จะวิจารณ์จ้าวกงจื่อที่ทำร้ายผู้หญิง
หรือถกเถียงว่าใครผิดมากกว่ากันระหว่างเขากับผู้หญิงคนนั้น
“โจวเหมิงเหมิง ขอโทษที่ทำให้คุณตกใจ”
จ้าวกงจื่อขอโทษ
“ถ้ารู้ว่าเธอเป็นคนแบบนี้ ฉันจะไม่เก็บเธอไว้ใกล้ตัวแน่นอน”
“ไม่คิดว่าเธอจะเปลี่ยนของขวัญของฉันเป็นสิ่งชั่วร้ายแบบนี้”
โจวเหมิงเหมิงหันไปมองเฉินหยู
ฉากความรุนแรงของจ้าวกงจื่อทำให้เธอกลัว
โชคดีที่เธอไม่ชอบเขา
ถ้าได้คบกับจ้าวกงจื่อ สักวันคงจะจบแบบเดียวกับผู้หญิงคนนั้น?
เฉินหยูหัวเราะเบาๆแล้วพูดว่า “ผู้ป่วยคนนี้ อาการของคุณหนักเกินกว่าจะรอได้แล้ว”
“สามารถเชื่อมต่อสายกับฉัน แสดงว่ามีโชคชะตา ต้องการให้ฉันรักษาไหม?”
“หึ! ฉันรู้ว่าคุณจะพูดอะไร ฉันไม่มีแนวโน้มทำร้ายใคร”
จ้าวกงจื่อพูดด้วยเสียงเย็นชา
“วิธีการแปลกๆของคุณ อย่ามาใช้กับฉัน ฉันไม่ได้ป่วย ไม่ต้องการให้คุณรักษา”
“ไม่ คุณป่วย และป่วยหนักมาก”
เฉินหยูกล่าว
“ในใจคุณมีแนวโน้มรุนแรงซ่อนอยู่”
“ไม่สามารถยอมรับการถูกขัดขวางหรือการถูกบังคับทำสิ่งที่ไม่ชอบได้”
“ถ้าเป็นคนทั่วไปจะปฏิเสธหรือทำตามอย่างไม่เต็มใจ แล้วก็ลืมไป”
“แต่คุณไม่เหมือนคนทั่วไป”
“คุณจะไม่พูดอะไร แต่จะถือว่าเป็นศัตรู”
“อาการทางจิตของคุณอยู่ในระดับที่ไม่สามารถควบคุมได้แล้ว”
จ้าวกงจื่อกล่าวว่า “เฉินหยู ถ้าคุณกล้าโกหกอีกคำหนึ่ง ฉันจะจ้างทีมทนายฟ้องคุณจนติดคุก”
“จะมีคนติดคุกแน่ แต่ไม่ใช่ฉัน เป็นคุณต่างหาก”
เฉินหยูกล่าวด้วยสายตาคมกริบ
“อาการจิตของคุณอยู่ระหว่างบุคลิกภาพแอนตี้สังคมกับโรคจิตเย็นชา”
“คนที่บังคับให้คุณทำสิ่งที่ไม่ชอบจะถูกคุณเกลียดมาก”
“คุณจะทำให้พวกเขาเสียชื่อเสียงหรือล้มละลายทางกายภาพ”
“สิ่งที่คุณเกลียดที่สุดคือการหมั้นหมายกับผู้หญิงคนนั้น”
“หยุดพูด หยุดพูด!”
จ้าวกงจื่อตะโกนด้วยความโกรธ
“ฉันสามารถไม่พูดต่อได้ แต่คนขับรถคนนั้นอาจจะไม่หยุดพูด”
เฉินหยูกล่าวด้วยความช้าๆ
