(อ่านฟรีจนจบ) บ้าไปแล้ว! นายมันไม่ใช่จิตแพทย์เลยสักนิด! · khram
ตอนที่ 39
บทที่ 39 สิ่งที่เธอขาดคือความรัก
ผู้ชมต่างหัวเราะออกมา รสชาติที่คุ้นเคย สูตรที่คุ้นเคย
คุณหมอเฉินยังคงเป็นคุณหมอเฉินเสมอ ที่สามารถทำให้ทุกคนคิดว่าสถานการณ์เป็นแบบหนึ่ง แล้วก็หักมุมอย่างคาดไม่ถึง
ตอนแรกบอกว่าน้ำค้างของดาวที่โศกเศร้าไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้า ทุกคนก็เชื่อว่าเธอไม่ได้มีปัญหาทางจิต
ต่อมาเขาก็ย้อนกลับไปพูดถึงว่าเธอไม่ได้เป็นโรคซึมเศร้า แต่มีปัญหาทางจิตอื่นๆ แทน
“คุณหมอเฉิน โรคหัวใจสลายคืออะไร?”
ผู้หญิงที่สามารถบริหารโรงงานเสื้อผ้ากว่าแสนคนได้ย่อมมีความสามารถในการอ่านคนเก่งอยู่แล้ว ไม่ยากที่จะสังเกตว่าใบหน้าของลูกสาวที่เต็มไปด้วยความตกใจบอกอะไรบ้าง
“ในบรรดาโรคทางจิตวิทยาทั้งหลาย โรคหัวใจสลายเป็นโรคที่ซับซ้อนที่สุด”
“โรคทางจิตวิทยาส่วนใหญ่จะมีผลต่อความคิด การเคลื่อนไหวของร่างกาย และความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล”
“แต่โรคหัวใจสลาย เมื่ออาการรุนแรงขึ้นจะมีผลที่นี่” เฉินหยูกล่าวพลางชี้ไปที่หน้าอกของตนเอง
“666666 คุณหมอเฉินขยายขอบเขตงานของตัวเองอีกแล้ว เริ่มมาวินิจฉัยโรคทางกายภาพด้วย”
“ฉันท้องได้สี่เดือนแล้ว คุณหมอเฉินช่วยดูหน่อยได้ไหมว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง?”
“แม้ว่าจะพูดถึงโรคทางจิตวิทยา แต่ทำไมฉันรู้สึกว่าเป็นการทำพีธีกรรมลึกลับ”
“คุณข้างบน คุณเข้ามาในวงการจิตวิทยาแล้ว”
“ทุกครั้งที่คุณหมอเฉินถ่ายทอดสด มีข้อมูลที่เต็มเปี่ยม ฉันรู้สึกใกล้จะซึมเศร้าอีกนิดหนึ่งแล้ว (หัวเราะ)”
ผู้ชมต่างพูดล้อเล่นกันตามปกติ รู้ดีว่าเฉินหยูจะพูดคำตอบออกมาในไม่ช้า
แม่ของน้ำค้างของดาวที่โศกเศร้ากลับไม่รู้ เธอคิดว่าเฉินหยูจงใจถ่วงเวลาเพื่อเรียกร้องผลประโยชน์ จึงเติมเงินเข้าไปในบัญชีลูกสาวเป็นเงินหนึ่งแสน และส่งของขวัญมูลค่าหนึ่งแสนให้
“คุณหมอเฉิน ขอร้องล่ะ ลูกสาวของฉันเป็นโรคอะไร บอกฉันทีเถอะ”
หญิงคนนั้นร้องไห้พร้อมกับอ้อนวอนเฉินหยู อย่าถ่วงเวลาอีกต่อไป เธอยินดีจะให้ของขวัญอีกหนึ่งแสนบาทหากลูกสาวของเธอมีอาการดีขึ้น
เฉินหยูกล่าวอย่างมีนัยว่า “โรคทางใจต้องรักษาด้วยใจ คนไข้ คุณเข้าใจความหมายของฉันไหม?”
น้ำค้างของดาวที่โศกเศร้ากล่าวด้วยน้ำเสียงซับซ้อนว่า “คุณรู้เรื่องพวกนี้ได้อย่างไร?”
เฉินหยูยิ้มและกล่าวว่า “การวิเคราะห์ทางจิตวิทยาที่เป็นวิทยาศาสตร์และการสังเกตทางการแพทย์อย่างเคร่งครัด”
น้ำค้างของดาวที่โศกเศร้ารู้สึกอึดอัดใจอย่างยิ่ง ไม่รู้จะพูดอะไรดี
วิเคราะห์อะไร สังเกตอะไร นี่นับตั้งแต่เริ่มถ่ายทอดสดจนถึงตอนนี้ ตัวเองพูดแค่สองประโยค หนึ่งบอกว่าไม่มีโรค อีกหนึ่งถามว่าเขารู้ได้อย่างไร ไม่แปลกใจเลยที่มีผู้ชมหลายคนแซวเฉินหยูว่าทำพีธีกรรมลึกลับ
“ดูเหมือนคุณจะยังไม่ได้เปิดใจให้ฉัน อย่างนั้นฉันจะอธิบายเพิ่มเติม”
เฉินหยูหันไปพูดถึงคำถามที่ผู้หญิงคนนั้นกังวลที่สุด
อาการของโรคหัวใจสลายภายนอกจะคล้ายกับโรคซึมเศร้ามาก รู้สึกหดหู่ ไม่มีความสุขกับสิ่งใด มีอาการนอนไม่หลับและตึงเครียดทางจิตใจ
“คุณเกิดโรคหัวใจสลายเพราะคุณชอบผู้ชายคนหนึ่ง คุณพยายามทุกวิถีทางที่จะเข้าหาเขา”
“เมื่อได้ใกล้ชิดกับเขา คุณรู้สึกเหมือนเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลก”
“แต่โชคร้ายที่ไม่เป็นไปตามที่หวัง”
“ทุกครั้งที่คุณพร้อมจะสารภาพรักกับเขา จะต้องมีเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้คุณพลาดโอกาสนั้นไป”
“เมื่อเวลาผ่านไป โรคนี้ก็ทวีความรุนแรงขึ้น”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดต่างตาเป็นประกาย เหมือนกับหมาป่าที่พบเหยื่อ
“ฉันรู้ว่าช่วงเวลานี้ไม่ควรหัวเราะ แต่ฉันยังคงหัวเราะจนไม่หยุด”
“น้ำค้างของดาวที่โศกเศร้าบอกว่าเธอขาดความรัก ที่แท้ก็คือความรักในแบบรักใคร่”
“ขำตายแล้ว ซากุระ ออกมาวิ่งสองรอบ ให้ผู้ชมใหม่ๆ ดูหน่อย”
“ซากุระอยู่ไหน ออกมาทำเรื่องอับอายต่อหน้าสาธารณะ”
“ฉันได้กลิ่นอายความรักที่เหม็นคลุ้ง”
ความคิดสร้างสรรค์ของผู้ชมไม่ได้แตกต่างจากเฉินหยูเท่าใดนัก
ซากุระใต้ต้นไม้พยายามหาความรักแท้แต่ล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า สุดท้ายเกือบจะใช้ชีวิตกับผู้ชายคนหนึ่ง
ตามที่เฉินหยูกล่าว น้ำค้างของดาวที่โศกเศร้า พยายามเข้าหาผู้ชายคนหนึ่งและล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นกัน
เมื่อนึกถึงตอนแรกที่รอฝนใต้ต้นซาุกระคิดว่าน้ำค้างของดาวที่โศกเศร้าเป็นโรคซึมเศร้าเพราะขาดความรักจากครอบครัว จึงออกมาเป็นที่ปรึกษาทางจิตใจให้เธอ ตอนนี้คิดไปแล้วผู้ชมก็หัวเราะออกมา
ในเวลานั้น ห้องถ่ายทอดสดเต็มไปด้วยบรรยากาศที่สนุกสนาน
รอฝนใต้ต้นซากุระอยู่ที่บ้าน อ่านข้อความแซวตัวเองทั้งหมดในห้องถ่ายทอดสด เขามองไปที่พื้นห้องนอน คิดว่าจะจ้างทีมงานมาก่อสร้างขุดหลุมให้ตัวเองดีไหม มันน่าอายเกินไป เขาเป็นที่ปรึกษาทางจิตใจของคนอื่น แต่กลับพาตัวเองไปในทางที่ผิดแทน
“คุณรู้เรื่องนี้ด้วยเหรอ”
น้ำค้างของดาวที่โศกเศร้ารู้สึกตกใจมาก จนไม่สนใจความประหลาดใจอีกต่อไป มีแต่ความคิดเดียวในใจ มีอะไรที่เฉินหยูไม่รู้บ้าง
“ตอนนี้คุณยินดีจะร่วมมือในการรักษาไหม?”
เฉินหยูยิ้มเล็กน้อย
“ฉันกับเขายังมีโอกาสไหม?”
น้ำค้างของดาวที่โศกเศร้าถามคำถามที่ไม่เกี่ยวข้องอย่างกะทันหัน
“ไม่ว่าเรื่องใดก็ต้องมีพื้นฐานที่ดี นั่นคือสุขภาพร่างกายที่ดี”
“ถ้าร่างกายดี คุณจะมีทุกสิ่งที่ต้องการ”
เฉินหยูกล่าว
“ฉันเข้าใจแล้ว ฉันยินดีจะร่วมมือ”
น้ำค้างของดาวที่โศกเศร้ายิ้มครั้งแรก
“ว้าว พี่สาวยิ้มแล้วสวยจัง”
“ถ้าเป็นสาวป่วยไข้ที่ดูน่ารักแบบนี้ นี่ไม่ใช่หลินไต้อวี๋ในความฝันหรอกเหรอ”
“หลินไต้อวี๋ช่างอ่อนแอเกินไป ฉันชอบเซวียเป่าไชมากกว่า”
“ฉันชอบพี่สาวซีเฟิง”
“รสนิยมดีจริงๆ”
“โลกนี้ไม่ยุติธรรมจริงๆ ฉันดูดี มีเสน่ห์ เป็นที่รักของผู้คน แต่ทำไมไม่มีผู้หญิงตามจีบฉันบ้างเลย”
“ลุง ครั้งหน้าก่อนจะโม้เกินจริง อย่าลืมปิดข้อมูลส่วนตัวด้วย”
“ความรักของคนรวยช่างยากเย็นนัก ทั้งซากุระและน้ำค้างของดาวที่โศกเศร้า พวกเราคนธรรมดาจะอยู่กันยังไง?”
แตกต่างจากการแซวเล่นของผู้ชม แม่ของน้ำค้างของดาวที่โศกเศร้ากลับมองลูกสาวด้วยความไม่เชื่อ ลูกสาวมีความรัก? แล้วทำไมเธอไม่รู้เลย?
ถึงจะเคยดูมือถือของเธอ ดูเพื่อนๆ และพื้นที่ส่วนตัวแล้ว ก็ไม่เห็นร่องรอยของความรักเลย
เพราะกลัวว่าจะมีผลกระทบต่อการรักษาของเฉินหยู ผู้หญิงจึงต้องอดทนกับความรู้สึกที่หลากหลาย มุ่งมั่นรอฟังคำพูดของเฉินหยูต่อไป
“ผู้ชายคนนั้นเป็นเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายของคุณ”
“ด้วยคะแนนของคุณ คุณสามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำได้ แม้แต่ปักกิ่งและชิงหัวก็ไม่ใช่ปัญหา”
“เมื่อรู้ว่าเขาได้เข้ามหาวิทยาลัยเอกชน คุณตัดสินใจเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกัน”
“คุณวางแผนจะสารภาพรักหลังจากการฝึกทหารเสร็จสิ้น”
“แต่เขากลับมีแฟนใหม่แล้ว”
“คุณรู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก และพยายามฆ่าตัวตายครั้งแรก”
เฉินหยุดพักสักครู่ก่อนกล่าวว่า “อีกหกครั้งก็เพราะเขาเช่นกัน”
“เธอช่างโหดเหี้ยมเพียงเพราะผู้ชายคนเดียว ถึงไม่ได้ก็ไม่จำเป็นต้องฆ่าตัวตาย”
“ซากุระนั้นถูกความรักบังตา แต่พี่สาวคนนี้น่าจะโดนตีทุบที่หัว”
“แถมยังเป็นการทุบด้วยความแรงระดับหมื่นตัน”
“นี่ไม่ใช่การคลั่งรักเหรอ!”
เมื่อเห็นคำว่า "การคลั่งรัก" ผู้ชมต่างส่งหัวใจสีแดงเล็กๆ ให้กับผู้ชมคนนี้ คำอธิบายที่เหมาะสมมาก
