เมื่อนึกได้ถึงจุดนี้ อาจารย์ติงก็เดินหน้าต่อ

และเป็นไปตามคาด หลังจากค้นพบ "วิธีการเล่นที่ถูกต้อง" แล้ว การเล่นโหมดเดี่ยวก็เริ่มดูสมเหตุสมผลมากขึ้น

ระหว่างที่เกมดำเนินไป อาจารย์ติงได้พบกับฉากต่าง ๆ ที่เปลี่ยนแปลงไป ทัศนวิสัยของเขาเผยให้เห็น "ประตูนรก" ที่ค่อย ๆ ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ พร้อมกับร่องรอยของการถูกปีศาจกัดกินในฉากที่ชัดเจนมากขึ้น

เหล่าปีศาจที่เขาต้องเผชิญก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ไม่เพียงแค่ตัวใหญ่และเลือดเยอะขึ้น แต่อาวุธที่พวกมันถือก็ยิ่งทรงพลังมากขึ้น

ในช่วงแรก อาจารย์ติงสามารถใช้ทักษะ "กระสุนโค้ง" จัดการศัตรูส่วนใหญ่ได้อย่างง่ายดาย แต่ไม่นาน ความยากของด่านก็เพิ่มสูงขึ้นจนเขาต้องฝึกฝนทักษะให้แม่นยำขึ้นเรื่อย ๆ และยังต้องประยุกต์ใช้กลยุทธ์จากเกม FPS ทั่วไป เช่น การอ้อมโจมตี การล้อมโจมตี การจู่โจมแบบกองโจร และการใช้อาวุธหลากหลายรูปแบบอย่างชำนาญ

ในตอนแรก อาจารย์ติงเล่นเพียงเพื่อทำตามข้อตกลงในสัญญาเท่านั้น แต่เมื่อเกมดำเนินไป เขาก็เริ่มพบว่าเกมนี้สนุกกว่าที่คาดไว้มาก!

เพียงแค่ทักษะ "ลูกกระสุนโค้ง" ทักษะเดียว กลับเปลี่ยนพื้นฐานของการเล่นเกมนี้ไปอย่างสิ้นเชิง ทำให้มันมีความสนุกสนานและน่าตื่นเต้น

ในขณะเดียวกัน แฟนคลับของอาจารย์ติงก็เริ่มเข้ามาเล่นเกมและทดสอบเช่นกัน

ผู้เล่นที่มีพรสวรรค์สูงบางคนสามารถเรียนรู้เทคนิค "ลูกกระสุนโค้ง" ได้อย่างรวดเร็ว และพวกเขาก็ต้องประหลาดใจที่พบว่า...ดูเหมือนจะสู้กับปีศาจได้จริง ๆ!

แม้ว่าปีศาจจะมีเลือดเยอะและมีอาวุธที่ทรงพลัง แต่ปีศาจเหล่านี้มีแค่สามตัวเท่านั้น และยังเคลื่อนไหวได้ช้าด้วย

"ปืนใหญ่วันสิ้นโลก" จะไม่สามารถเคลื่อนที่ได้หลังจากวางลง ส่วน "ปืนกลนรก" แม้จะเคลื่อนที่ได้ แต่ก็ช้าเสียจนเป็นเป้านิ่ง

เหตุผลนั้นหรือ?

แน่นอน เพราะลิลิธไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีโอกาสที่ "ปีศาจจะโดนสู้กลับ"

ผู้เล่นที่รับบทเป็นปีศาจสามารถเลือกตัวละครปีศาจแบบอื่นหรืออาวุธที่คล่องตัวขึ้นได้ แต่การทำเช่นนั้นก็จะทำให้พลังชีวิตและคุณสมบัติอื่น ๆ ลดลง

มนุษย์จึงพบวิธีที่จะเอาชนะได้: หากปีศาจเลือกใช้อาวุธหนักแบบยืนยิง พวกเขาก็จะใช้ทักษะ "ลูกกระสุนโค้ง" โจมตีจากที่กำบังระยะไกล แต่หากปีศาจเลือกใช้ตัวละครที่คล่องตัว พวกเขาก็จะใช้จำนวนคนที่มากกว่าเพื่อรวมพลังโจมตี

ในที่สุด ความสมดุลที่แปลกประหลาดระหว่างมนุษย์และปีศาจก็เกิดขึ้น!

ในขณะเดียวกัน ภายในห้องเช่าของกู้ฝาน

ตัวเลขค่าพลังงานด้านลบในหน้าจอของเขายังคงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ความเร็วในการเพิ่มเริ่มลดลงอย่างชัดเจน

ไม่ใช่เพราะจำนวนผู้เล่นที่เข้าสู่เกมน้อยลง แต่กลับกัน นี่คือช่วงพีคของการดึงดูดผู้เล่นเข้ามา

สิ่งสำคัญคือมุมมองของผู้เล่นที่มีต่อเกมนี้เริ่มเปลี่ยนไป จากที่เคยเพิ่มค่าพลังงานด้านลบ กลับกลายเป็นการหักลบค่าพลังงานด้านลบแทน!

【ค่าพลังงานด้านลบจากติงเฉียง -95!】

【ค่าพลังงานด้านลบจากติงเฉียง -332!】

เห็นได้ชัดว่าในบรรดาผู้เล่นเหล่านั้น อาจารย์ติงดูจะสนุกสนานที่สุด

เมื่อเขาพูดว่า "คำตอบอยู่ในคำถาม" และไขความลับของเกม เส้นทางสู่นรก ได้ เขาก็รู้สึกสุขใจและมีความสุขจนเกิดค่าพลังงานด้านลบติดลบถึง -332

ค่าตัวเลขนี้สูงกว่าความสุขที่ผู้เล่นได้รับจากการเล่นโหมดออนไลน์ที่พวกปีศาจไล่ล่าฆ่าผู้เล่นอื่นเสียอีก

แผนของกู้ฝานได้ผล!

เขาสามารถเปลี่ยนเกมที่ไม่มีความสนุกเลยและตั้งใจทำมาเพื่อทรมานผู้เล่น ให้กลายเป็นเกมที่มีระดับความยากพอเหมาะและรูปแบบการเล่นที่น่าสนใจได้สำเร็จ

ยอดขายในระบบเบื้องหลังก็เริ่มพุ่งสูงขึ้น!

จากที่ผู้เล่นส่วนใหญ่จะเลิกเล่นหลังจากโดนทรมานไปสองชั่วโมง ตอนนี้พวกเขากลับเต็มใจซื้อเกมทันทีหลังจากค้นพบกลไกที่ซ่อนอยู่

แค่ 18 หยวน ใครจะไม่อยากลองความสนุกของ "ลูกกระสุนโค้ง"?

สำหรับลิลิธ เธอถือถุงมันฝรั่งทอดในมือค้างไว้อย่างงุนงง

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?

เธอรู้สึกเหมือนสมองกำลังลัดวงจร: เกมที่มี BUG กลับทำให้ผู้เล่นที่เดิมทีควรจะเลิกเล่นยิ่งสนุกและติดใจมากขึ้น?

เมื่อเห็นค่าพลังงานด้านลบที่ตนเองได้รับลดลงอย่างรวดเร็ว ลิลิธก็โกรธจนโยนถุงมันฝรั่งที่กินหมดแล้วลงพื้น ก่อนตะคอกใส่กู้ฝาน:

"นี่มันเรื่องอะไรกันแน่!"

กู้ฝานทำหน้าใสซื่อ: "ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน!"

ลิลิธโกรธกว่าเดิม: "เกมนี่นายเป็นคนทำ นายจะไม่รู้ได้ยังไง!"

กู้ฝานร้องโอดครวญ: "เกมนี่คุณเป็นคนออกแบบทั้งหมด! คุณไม่มีหัวใจแบบปีศาจก็จริง แต่ลองถามหัวใจตัวเองดูสิ ผมทำตามแบบของคุณเป๊ะทุกอย่างหรือเปล่า?

"ผมไม่เคยเปลี่ยนแปลงดีไซน์ของคุณเลย!

"หรือว่าปีศาจก็เหมือนบริษัทอินเทอร์เน็ตในโลกมนุษย์ ที่พอมีปัญหาก็ต้องหาคนเขียนโค้ดมาบูชายัญ? แบบนี้มันไม่ยุติธรรมเลย!"

ลิลิธหยุดคิด ดูเหมือนกู้ฝานจะพูดมีเหตุผล

เกมนี้ทำตามแบบของเธอเป๊ะ ๆ จริง ๆ

แต่เธอก็ยังโต้กลับ: "งั้น BUG นี่จะอธิบายยังไง?"

กู้ฝานตอบทันที: "เกมที่มี BUG มันไม่ใช่เรื่องปกติเหรอครับ?

"คุณอยากได้เกมที่ไม่มี BUG งั้นเหรอ? คุณประเมินผมสูงเกินไปแล้ว! ไม่มีโปรแกรมเมอร์คนไหนทำได้หรอก!

"เรื่องแบบนี้ต้องให้พระเจ้าเท่านั้นถึงจะทำได้ คุณอยากให้ผมไปขอพรกับพระเจ้าหรือเปล่าล่ะ?

"อีกอย่าง ถ้าจะหาคนรับผิดชอบเรื่องนี้ ผมว่าต้องเป็นคุณ!"

ลิลิธนิ่งไปชั่วขณะ “ทำไมล่ะ?”

กู้ฝานเปลี่ยนจากการตั้งรับเป็นการโจมตี ยืนกรานพูดอย่างมีเหตุผลว่า

"ผมบอกไปแล้วนี่ว่า เกมขนาดนี้ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ในการทดสอบ ถ้าจะให้มั่นใจจริงๆ อาจจะต้องทดสอบนานถึงหนึ่งเดือน

"แต่คุณกลับบอกว่าให้ทดสอบแค่สามวันแล้วเอาเกมขึ้นระบบ มีบั๊กหลุดออกมาบ้างก็เป็นเรื่องปกติ หรือว่านี่ก็ต้องเป็นความผิดผมด้วย?"

ลิลิธหันปากมุมปากเล็กน้อย “แต่คุณทดสอบแค่สามวันก็แก้บั๊กไปได้เกือบหมดแล้ว เหลือแค่บั๊กเดียวที่ร้ายแรงที่สุด! แบบนี้ฉันจะไม่คิดว่าคุณทำเรื่องนี้โดยเจตนาได้ยังไง?”

กู้ฝานไม่ยอมถอย “ผมใช้เวลาแค่สามวันแก้บั๊กไปเกือบหมด แสดงว่าผมมีความสามารถ!

"อีกอย่าง ตอนที่ผมใช้เครื่องมือทดสอบเพื่อหาและแก้บั๊ก คุณก็เห็นอยู่แล้ว เครื่องมือยังตรวจไม่เจอเลย ผมจะแก้ได้ยังไง?”

ในฐานะโปรแกรมเมอร์ การโยนความผิด เป็นทักษะสำคัญที่ต้องเรียนรู้ และกู้ฝานก็เชี่ยวชาญในเรื่องนี้มาก

ท่าทีของเขาแข็งกร้าว วันนี้ไม่ว่าจะอธิบายยังไง สุดท้ายเรื่องนี้ก็เป็น บั๊ก! เป็นแค่สถานการณ์ที่ไม่คาดคิด!

เสียงของลิลิธอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด เธอเองก็รู้ตัวว่าเธอไม่มีข้อได้เปรียบ

ตราบใดที่กู้ฝานไม่ได้ละเมิดเงื่อนไขสัญญา ลิลิธก็ไม่มีทางจับผิดเขาได้

“ก็ได้ ดูเหมือนนี่จะไม่ใช่ความผิดของคุณจริงๆ...

“แต่ฉันยังคาใจอยู่! เกมนี้ทำจากเทมเพลตสำเร็จรูปชัดๆ ทำไมเกมอื่นๆ ที่ใช้เทมเพลตนี้ไม่มีปัญหา แต่เกมของเรากลับเจอบั๊กที่กระสุนเบี่ยงทิศทางได้ล่ะ?”

กู้ฝานนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจ “โอเค งั้นผมจะลองเปิดโค้ดดูหน่อยแล้วกัน”

พูดจบ กู้ฝานก็ยกโน้ตบุ๊กไปที่ห้องนั่งเล่น นั่งลงบนเก้าอี้เล็กๆ เปิดตัวแก้ไขเกมขึ้นมา และเริ่มตรวจสอบโค้ดพื้นฐานของ เส้นทางสู่นรก

แม้จะใช้เทมเพลตสำเร็จรูปสร้างเกม แต่ก็สามารถดูโค้ดพื้นฐานของเทมเพลตได้เช่นกัน

ลิลิธยืนอยู่ข้างๆ มองโค้ดพื้นสีดำตัวอักษรสีขาวที่ไหลผ่านหน้าจออย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังเห็นกู้ฝานทำอะไรบางอย่างไม่หยุดหย่อน ระหว่างนั้นยังค้นข้อมูลจากอินเทอร์เน็ตอีกด้วย ทำให้เธอรู้สึก ดูไม่ออกแต่ดูเหมือนจะเก่ง

เธอทำอะไรไม่ได้มากนัก จึงได้แต่รออย่างอดทน

ผ่านไปกว่าชั่วโมง ในที่สุดกู้ฝานก็แสดงสีหน้าที่เหมือนเข้าใจอะไรบางอย่าง

เขาชี้ไปที่โค้ดบรรทัดหนึ่งแล้วพูดว่า “โอเค ผมรู้แล้ว ปัญหาอยู่ตรงนี้”

ลิลิธขมวดคิ้วมองอย่างตั้งใจ แต่แน่นอนว่าเธอไม่เข้าใจอะไรเลย

กู้ฝานอธิบายว่า “เทมเพลตนี้ถูกสร้างขึ้นจากเกมเก่าเกมหนึ่งชื่อ Counteraction ซึ่งเป็นเกมที่มีมานานแล้ว เกมนี้เคยมีบั๊กคล้ายๆ กันมาก่อน แต่ตอนนั้นบั๊กถูกแก้ไขอย่างรวดเร็ว จึงไม่ได้เป็นที่พูดถึงมากนัก”

ลิลิธขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม “Counteraction?”

เธอไม่เคยได้ยินชื่อเกมนี้มาก่อน แต่กู้ฝานได้เตรียมข้อมูลจากอินเทอร์เน็ตมาแล้ว

จากข้อมูล เกมนี้เป็นเกมที่ออกมาเมื่อสิบกว่าปีก่อน

และเพราะมันเก่าเกินไป แต่ก็มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ ทีมพัฒนาเกมเลยซื้อลิขสิทธิ์และโค้ดมาปรับปรุงเป็นเทมเพลต เพื่อให้ผู้พัฒนาเกมอิสระนำไปใช้

ข้อมูลยังระบุว่า เกมนี้เคยมีบั๊กที่แปลกมากชื่อว่า บั๊ก "สไนเปอร์เหวี่ยง"

มันทำให้ผู้เล่นที่ "เหวี่ยงปืน" สามารถทำความเสียหายได้ตลอดทั้งแนวเส้นทางของปืน ซึ่งในตอนนั้นกลายเป็นที่ฮือฮาอย่างมาก

แต่เนื่องจากมันเป็นบั๊กที่ทำลายสมดุลของเกมอย่างร้ายแรง มันจึงถูกแก้ไขอย่างรวดเร็ว ดังนั้น หากไม่ค้นหาข้อมูลเจาะจงจริงๆ คนส่วนใหญ่ก็จะไม่รู้จัก

แต่เรื่องนี้ยังทำให้ลิลิธไม่พอใจอยู่ดี

“ไม่ใช่เหรอ บั๊กนี้ถูกแก้ไขไปแล้วนี่? ทำไมถึงยังเกิดขึ้นได้? อีกอย่าง บั๊กนี้ดูเหมือนไม่เหมือนกับที่เกมของเรามีเลย!”

กู้ฝานถอนหายใจ “ใช่ มันถูกแก้ไปแล้ว แต่คุณต้องเข้าใจว่า การที่โปรแกรมเมอร์แก้บั๊ก เราไม่เคย ‘แก้ปัญหาจากต้นตอได้หมดจด’ เราทำได้แค่ ‘ทำให้บั๊กดูเหมือนหายไป’ เท่านั้น แต่ในระดับโค้ดพื้นฐาน ยังมีส่วนที่อาจทำให้เกิดบั๊กอีกได้หรือเปล่า? อันนี้เราไม่รู้

“เหมือนหมอที่รักษาโรค เรารับประกันได้แค่คนไข้ดูเหมือนจะหายดีแล้ว แต่จะกลับมาเป็นอีกหรือเปล่า? นั่นการันตีไม่ได้

“เห็นได้ชัดว่า โค้ดต้นตอของบั๊กนี้ยังซ่อนอยู่ในระดับพื้นฐาน

“และบังเอิญว่า เกมของเรามี ตัวกระตุ้น พิเศษ”

ลิลิธถาม “ตัวกระตุ้นอะไร?”

กู้ฝานมองเธอ “ก็คือสิ่งที่คุณเขียนไว้ในสคริปต์ออกแบบเกมไงว่า เกมนี้ต้องมี วิถีกระสุนที่สมจริง”

ลิลิธทำหน้าไม่เข้าใจ “วิถีกระสุนสมจริงมันเกี่ยวอะไร? ฉันก็แค่อยากจำลองให้กระสุนตกเพราะแรงโน้มถ่วง อันนี้เป็นความต้องการที่ปกติและสมเหตุสมผลมากไม่ใช่เหรอ?”

กู้ฝานพยักหน้า “ใช่ มันเป็นความต้องการที่ปกติและสมเหตุสมผลมาก

“สิ่งที่เรียกว่าวิถีกระสุนสมจริง ก็คือกระสุนที่ได้รับผลจากแรงโน้มถ่วงจะมีผลต่อวิถีของมัน ผมก็ทำตามนั้นจริงๆ แต่มันดันไปกระตุ้นให้เกิดจุดอ่อนในโค้ดพื้นฐานเดิม ส่งผลให้เกมตัดสินใจผิดพลาด และทำให้ผู้เล่นที่เหวี่ยงปืนเกิดการใส่แรงเพิ่มเติมให้กระสุนคล้ายกับได้รับแรงโน้มถ่วง จนมันเบี่ยงทิศทางอย่างประหลาด…”

“สรุปว่า เรื่องมันก็ประมาณนี้ และปัญหาก็อยู่ตรงนี้

“ผมก็เป็นแค่โปรแกรมเมอร์ ไม่ใช่พระเจ้า”

กู้ฝานยกมือขึ้นเล็กน้อย เหมือนจะบอกว่า ไม่เกี่ยวกับฉันแล้วนะ