615. บทที่ 615 0603 [ดูแลตัวเองให้ดี]
"ผู้กำกับชาร์ลี อย่าล้อเล่นน่า!" เฉียงตาเขก้าวเข้าไปขวาง
"ใครล้อเล่นกับแก?" ฝรั่งชาร์ลีตวาด "ไอ้พวกเวรนี่แค่ผู้หญิงคนเดียวยังไม่ยอมยกให้ แล้วจะให้ฉันเชื่อได้ยังไงว่าพวกมันเป็นพวกเดียวกับฉัน? สามล้านเหรอ ดูเหมือนเยอะนะ แต่ฉันไม่สนหรอก!"
พูดจบ ฝรั่งชาร์ลีก็ล้วงเช็คออกมาฟาดลงบนโต๊ะ สายตาเย่อหยิ่ง "กฎคนจีนบ้าบออะไรกัน ตอนนี้ฉันจะบอกพวกแกให้รู้ไว้ว่า กฎที่นี่ฉันเป็นคนกำหนด! ถ้าพวกแกอยากให้ฉันเชื่อใจ ก็ให้หล่อนมานอนกับฉัน!"
ชาร์ลีชี้ไปที่หลิงปากกว้าง "ฉันชอบเธอ ถือเป็นบุญของเธอแล้วนะ! ถ้าเธอขืนกล้าปฏิเสธคำเดียวล่ะก็ เสียใจด้วย งานเลี้ยงวันนี้จะเป็นวันตายของพวกแกทุกคน!"
"โห ผู้กำกับชาร์ลี ดุจังเลยนะ น่าเกรงขามสุดๆ!" หลวงจีนดอกไม้อดพูดไม่ได้ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความประชดประชัน
ชางน้ำเค็มทนไม่ไหว "แน่จริงแกก็ยิงฉันให้ตายสิวะ!"
"แกคิดว่าฉันไม่กล้าเหรอ?" ชาร์ลีพูดพลางดึงสไลด์ปืนเสียงดังแกร๊ก ปากกระบอกปืนจ่อไปที่ชางน้ำเค็มเขม็ง เขายิ้มเหี้ยม "พูดอีกคำเดียว ฉันเป่าแกแน่!"
ชางน้ำเค็มเงียบกริบไปในทันที
คนอื่นๆ ยิ่งหน้าซีดเผือด
ทว่าในตอนนั้นเอง
"ว้าว ผู้กำกับชาร์ลีช่างน่าเกรงขามจริงๆ ร้ายกาจมาก! ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมไปเลย!"
แปะ แปะ แปะ!
มีคนปรบมือ
ฝรั่งชาร์ลีได้ยินดังนั้นก็หันขวับทันที
คนอื่นๆ ก็มองตามไปเช่นกัน ก่อนจะเห็นว่ามีคนผู้หนึ่งปรากฏตัวอยู่ที่ประตู สวมชุดสูทสีขาว คาบบุหรี่ไว้ในปาก ท่าทางสบายๆ กำลังปรบมือเบาๆ และมองฝรั่งชาร์ลีด้วยรอยยิ้ม
"ตู้หย่งเซี่ยว ทำไมเป็นนาย?"
"ทำไมจะเป็นฉันไม่ได้ล่ะ?" ชายชุดขาวตู้หย่งเซี่ยวยิ้มบางๆ พ่นควันบุหรี่ใส่ฝรั่งชาร์ลี พลางพูดด้วยรอยยิ้มว่า "เมื่อกี้ฉันได้ยินมาว่ามีคนจะเล่นงานคนอื่นให้ตาย คนๆ นั้นคือนายหรือเปล่า?"
ฝรั่งชาร์ลีเกลียดตู้หย่งเซี่ยวเข้ากระดูกดำ ตอนนี้ยังดื่มเหล้าเข้าไปมาก หน้าตายิ่งดูดุร้าย เขาแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียมให้ตู้หย่งเซี่ยว "ใช่แล้วจะทำไม?"
"ไม่ได้จะทำไม ฉันก็แค่ถามดู!" ตู้หย่งเซี่ยวตอบเสียงเรียบ "เช็คพวกนั้นยังไม่พอใจนายอีกเหรอ? ต้องเท่าไหร่ถึงจะพอ?"
ฝรั่งชาร์ลีหัวเราะลั่น "มาไม้นี้อีกแล้วเหรอ? นี่มันสามล้าน คิดว่าสามล้านจะซื้อฉันได้หรือไง? ผิดแล้วล่ะ คนอย่างชาร์ลีไม่ใช่พวกกระจอกๆ พวกมันแค่ผู้หญิงคนเดียวยังไม่ยอมขาย แล้วจะให้ฉันกล้าเชื่อใจพวกมันได้ยังไง! แน่นอนล่ะว่า ถ้าเป็นห้าล้าน ฉันอาจจะเก็บไปคิดดูก็ได้ ฮ่าฮ่าฮ่า!"
ชาร์ลีหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ในสายตาเขา คนพวกนี้ตรงหน้าไม่มีใครทำอะไรเขาได้ เขาคือผู้คุมกฎ คือลูกพี่ใหญ่
"ห้าล้านเหรอ? น้อยไปไหม? ถูกใจนายหรือเปล่าล่ะ?" ตู้หย่งเซี่ยวถามอย่างประหลาดใจ
ฝรั่งชาร์ลีเอาปืนชี้ไปที่ตู้หย่งเซี่ยว "แกกำลังหลอกถามฉันเหรอ? เสียใจด้วย ฉันฉลาดมาก ถึงฉันจะโลภมากจริงๆ ฉันก็ไม่ "
ยังไม่ทันที่ฝรั่งชาร์ลีจะพูดจบ
โครม!
ประตูห้องส่วนตัวถูกกระแทกเปิดออก!
พรึ่บ!
นักข่าวกลุ่มใหญ่กรูกันเข้ามา พร้อมกับสาดแฟลชถ่ายรูปเขารัวๆ ไม่ยั้ง
ฝรั่งชาร์ลีถึงกับเอ๋อรับประทาน
เกิดอะไรขึ้น?
คนอื่นๆ ก็มีสีหน้าตกตะลึง
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
"ขอโทษที ผู้กำกับการใหญ่ชาร์ลี พอดีเมื่อกี้พวกนักข่าวมาขอสัมภาษณ์ฉัน สัมภาษณ์เรื่องที่ฉันล่าหมูป่าได้ยังไง ฉันก็เลย... หาที่ไม่ได้จริงๆ เลยจัดให้พวกเขามาทานข้าวกันที่นี่ ไม่คิดเลยว่า "
ฝรั่งชาร์ลีกลอกตาบน รู้ตัวว่าโดนตู้หย่งเซี่ยวจัดฉากเข้าให้แล้ว แถมยังเป็นการจัดฉากที่แม่นยำไร้ที่ติ!
"ขอถามหน่อยครับผู้กำกับชาร์ลี ที่คุณพูดเมื่อกี้ว่ารับสินบนห้าล้านนั่นเป็นเรื่องจริงหรือเปล่าครับ?"
"ผู้กำกับชาร์ลี เช็คพวกนั้นมันหมายความว่ายังไงครับ?"
"ผู้กำกับชาร์ลี ที่คุณถือปืนอยู่นี่หมายความว่ายังไงครับ?"
ฝรั่งชาร์ลีแทบจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ เขาไม่คิดเลยว่านักข่าวพวกนี้จะ "ตัดตอนคำพูดเอาไปตีความเอง" แบบนี้!
ตัวเองเมื่อกี้ก็แค่พูดอวดเบ่งไปอย่างนั้น แต่พวกเขากลับคิดว่าเป็นเรื่องจริง
"ไม่ใช่แบบนั้น พวกคุณอย่าเข้าใจผิด! ไม่มีเรื่องแบบนั้นเลย ฉันจะไปรับสินบนห้าล้านได้ยังไง เช็คพวกนี้ก็ไม่ใช่ของฉัน ที่ฉันถือปืนก็เพราะว่า "
ฝรั่งชาร์ลีไม่รู้จะอธิบายยังไงแล้ว จะให้บอกว่าเอาปืนออกมาเกาหลังงั้นเหรอ?
ภายใต้การรุมล้อมของนักข่าว ฝรั่งชาร์ลีถึงกับพูดอะไรไม่ออก
โชคดีที่เฉียงตาเขก้าวออกมาในเวลานี้พอดี "ทุกคนเงียบก่อน!"
ทุกคนเงียบลง "ผู้กำกับชาร์ลีของพวกเราถูกใส่ร้าย มีอะไรเอาไว้พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน! ไปครับผู้กำกับชาร์ลี ผมไปส่งคุณเอง!"
ภายใต้การคุ้มกันของเฉียงตาเขและจวีฟันเหยิน ฝรั่งชาร์ลีก็รีบเผ่นหนีไปอย่างรวดเร็ว
นักข่าวที่อยู่ด้านหลังพากันไล่ตามไป "ผู้กำกับชาร์ลีรอก่อนครับ พวกเรายังมีเรื่องจะถาม!"
"ผู้กำกับชาร์ลีครับ ขอสัมภาษณ์เดี่ยวได้ไหมครับ?"
สถานการณ์ในที่เกิดเหตุวุ่นวายไปหมด
เมื่อมองดูฝรั่งชาร์ลีหนีหัวซุกหัวซุน ตู้หย่งเซี่ยวก็เพียงแค่ยิ้มบางๆ "คิดไม่ถึงเลยว่าข่าวของผู้กำกับชาร์ลีจะเด็ดกว่าตอนที่ฉันล่าหมูป่าซะอีก!"
เขายกนิ้วโป้งขึ้นมา!
"สุดยอดเลย!"
...
"อ๊าก ทรมานจังเลย ปวดหัวจะตายอยู่แล้ว!"
ฝรั่งชาร์ลีตื่นขึ้นมาบนเตียง เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนขาดหายไปบางส่วน
ในความทรงจำเขาไปงานเลี้ยงและดื่มเหล้า จากนั้นก็ถูกใจผู้หญิงที่ชื่อหลิงปากกว้าง ชักปืนข่มขู่หล่อน แล้วหลังจากนั้นล่ะ
ตู้หย่งเซี่ยวก็โผล่มา!
ฝรั่งชาร์ลีสะดุ้งเฮือก ลุกพรวดขึ้นมานั่งบนเตียง เหงื่อเย็นผุดพรายเต็มหน้าผาก
"ตู้หย่งเซี่ยว?"
ชาร์ลีคิดจินตนาการไปต่างๆ นานาอย่างบ้าคลั่ง "สรุปแล้วเขาทำอะไรกับฉันกันแน่? นักข่าว นักข่าวตั้งเยอะตั้งแยะ!"
ภาพต่างๆ ผุดขึ้นมาในหัวของฝรั่งชาร์ลี ในขณะที่เขากำลังตระหนักได้ว่าสถานการณ์มันร้ายแรงแล้วนั่นเอง
กริ๊งๆๆ!
เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
ฝรั่งชาร์ลีรีบวิ่งไปรับโทรศัพท์ทันที
"สวัสดีครับ ผมชาร์ลีครับ ไม่ทราบว่าเรียนสายกับใคร?"
"แกนี่มันเก่งจริงๆ นะ ชาร์ลี! วันนี้หนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่ทุกฉบับในฮ่องกงต่างก็ลงข่าวแกเป็นพาดหัวหน้าหนึ่งหมดแล้ว!" น้ำเสียงปลายสายดุดันและเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
ในฮ่องกงคนกล้าพูดกับผู้กำกับการใหญ่ชาร์ลีแบบนี้มีไม่มาก ท่านเซอร์ไป๋หลี่ฉวีต้องเป็นคนแรกอย่างแน่นอน
"เอ๊ะ ท่านเซอร์ หมายความว่ายังไงครับ?"
"หมายความว่ายังไงน่ะเหรอ? หรือว่าแกไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์ของวันนี้เลยรึไง?"
ฝรั่งชาร์ลีได้ยินดังนั้นก็รีบลงจากเตียง แล้วตะโกนสั่งการออกไปข้างนอก "สั่วเฟยย่า หนังสือพิมพ์! หนังสือพิมพ์ของวันนี้! เอามาให้ฉันให้หมด!"
"ค่ะ นายท่าน!"
สาวใช้สั่วเฟยย่าไม่เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น รีบลนลานไปหาหนังสือพิมพ์ของวันนี้มา
ไม่นานนัก หนังสือพิมพ์ก็ถูกนำมาส่ง
ชาร์ลีคว้ามาเปิดดูอย่างละเอียด ก็เห็นว่าบนนั้นมีแต่ข่าวที่เกี่ยวกับตัวเขาทั้งสิ้น
"ผู้กำกับการใหญ่ชาร์ลี ยักยอกเงินสามล้านยังถือว่าไม่เยอะ ยิ่งเยอะสิยิ่งดี!"
"ผลพวงจากอำนาจ ผู้กำกับการใหญ่ชาร์ลีใช้ปืนข่มขู่ประชาชน!"
"สรุปแล้วทุจริตคอรัปชัน หรือซื่อสัตย์สุจริตดั่งน้ำใสสะอาด? ผู้กำกับการใหญ่ชาร์ลีจะบอกคำตอบที่แน่ชัดแก่ทุกคนเอง!"
นอกจากเรื่องพวกนี้แล้ว ก็ยังมีรายงานข่าวแง่ลบที่สะเทือนวงการอีกมากมาย
ฝรั่งชาร์ลีอ่านแล้วก็รู้สึกหวาดผวาและตกตะลึงจนตาค้าง
ผ่านไปพักใหญ่กว่าเขาจะตั้งสติได้
"พวกนี้มัน "
เสียงของท่านเซอร์ไป๋หลี่ฉวีดังมาจากปลายสายโทรศัพท์ "มันอะไรน่ะเหรอ? ก็เรื่องงามหน้าดีๆ ที่แกก่อเอาไว้ไงล่ะ!"
ชาร์ลีหน้าซีดเผือด "ผมรู้ตัวว่าผิดไปแล้วครับ! ผมสำนึกผิดแล้วจริงๆ! ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ผม "
"หึ แกยังรู้ตัวว่าผิดอีกเหรอ?" ไป๋หลี่ฉวีแค่นเสียงเย็นชา "ฉันส่งคนไปสกัดหนังสือพิมพ์พวกนี้เอาไว้แล้ว เรื่องที่เกี่ยวกับตัวแกก็ถูกลบออกไปจนหมด ส่วนเรื่องหลังจากนี้ "
"ดูแลตัวเองให้ดีก็แล้วกัน!"
