วันที่ 28 พฤษภาคม วันนี้หลินจือไป๋ไม่มีเรียนที่โรงเรียน เขาจึงกลับบ้านที่ตงหูต้าจวิ้น ซึ่งเป็นเขตที่ครอบครัวของเขาอาศัยอยู่

หลังจากรับประทานอาหารเย็นเสร็จ

หลินจือไป๋นั่งดูละครพุ่งทะยานกับครอบครัว นี่เป็นละครที่หลินตงเป็นผู้กำกับ พี่ชาย พี่สาว และแม่ของเขาดูกันทุกวัน ตอนแรกที่เริ่มดูเพราะอยากสนับสนุนหลินตง แต่ตอนนี้กลายเป็นติดละครเรื่องนี้เพราะความสนุกล้วนๆ

คืนนี้

สถานีโทรทัศน์เฉินฮวา ออกอากาศตอนที่ 37, 38 และ 39

ในอดีต "พุ่งทะยาน" มีเพียง 39 ตอน แต่เวอร์ชันที่ระบบมอบให้นั้นไม่มีการแก้ไขเนื้อหา จึงมีทั้งหมด 43 ตอน ตอนจบจริงๆ ยังต้องรออีกหน่อย

ในห้องนั่งเล่น

ขณะที่ละครกำลังฉาย โทรศัพท์ของหลินตงก็ดังขึ้นไม่หยุด ดูเหมือนจะเป็นสายจากบริษัทโปรดักชันแห่งหนึ่ง

"หลินต้า!"

"อ้อ คุณหวังเหรอครับ"

"ยินดีด้วยนะครับ ละครเรื่องใหม่ของคุณดังเปรี้ยงเลย! ผมติดตามดูพุ่งทะยานทุกวันเลย จำได้ไหมครับปีที่แล้วคุณเคยติดต่อให้บริษัทเราลงทุนละครของคุณ แต่ตอนนั้นขอโทษทีครับงบเรามีปัญหานิดหน่อย ตอนนี้บริษัทเราไม่มีปัญหาการเงินแล้ว ถ้าคุณเริ่มถ่ายละครใหม่เมื่อไหร่บอกได้เลยนะครับ เรื่องลงทุนคุยกันได้สบายๆ!"

"ผมอยากพักสักระยะก่อนครับ"

"เข้าใจครับ เพราะเพิ่งถ่ายทำพุ่งทะยานเสร็จนี่นะครับ ผมหมายถึงว่าถ้าคุณเริ่มงานเรื่องใหม่เมื่อไหร่..."

"เดี๋ยวไว้ค่อยว่ากันครับ"

หลินตงหัวเราะเบาๆ แต่ไม่ได้ตอบตกลงในทันที พวกคนพวกนี้เมื่อก่อนทำเหมือนไม่สนใจเขาเลย แต่ตอนนี้กลับมาเสนอหน้าพร้อมลงทุน นี่สินะที่เขาเรียกว่าความเปลี่ยนแปลงของน้ำใจคนหลังจากที่เราประสบความสำเร็จ

หลังวางสาย

โทรศัพท์ของหลินตงยังคงมีสายใหม่โทรเข้ามาอีก ครอบครัวที่กำลังดูละครอย่างเพลิดเพลินก็เริ่มไม่พอใจ แม่จึงมองหลินตงด้วยสายตาตำหนิ

"ถ้าจะรับสายก็ออกไปรับข้างนอก"

"ไม่รับแล้วครับ ไม่รับ"

หลินตงหัวเราะแห้งๆ ก่อนจะปรับโทรศัพท์เป็นโหมดเงียบและวางไว้ข้างๆ เพราะเขาให้ความสำคัญกับการใช้เวลากับครอบครัวมากกว่างาน

บนโซฟา

หลินเซิ่งเทียนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ "ตอนนี้พ่อเป็นที่รักของทุกคนเลยนะ"

หลินตงหัวเราะ "ไม่ได้ถึงขนาดนั้นหรอก แค่พวกเขาไม่สามารถเข้าถึงกลุ่มทุนใหญ่แบบคุนเผิงได้ เลยหันมาหาพ่อแทน พวกเขารู้ว่าความสำเร็จของพุ่งทะยาน ส่วนใหญ่มาจากบทละครของปู่นเย่โหว"

หลินจือไป๋พูดขึ้น "ผมว่าพ่อเก่งที่สุดแล้ว"

เขามั่นใจในความสามารถของพ่อในฐานะผู้กำกับ เพียงแต่ก่อนหน้านี้หลินตงไม่ได้รับโอกาสดีๆ เพราะถูกจำกัดโดยลุงใหญ่ หากไม่มีบทดีต่อให้เก่งแค่ไหนก็ทำอะไรไม่ได้แต่พอมีบทดีมาอยู่ในมือ ความสำเร็จก็เกิดขึ้นได้อย่างพุ่งทะยาน

ขณะนั้น

หลินซีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "เมื่อวานเรตติ้งเฉลี่ยไปถึง 4.29% แล้วนะ! ทุกวันคือทะยานขึ้นเรื่อยๆ!"

"ฉันจำได้ว่า..."

แม่หันไปมองหลินตง "เมื่อปีที่แล้วละครที่เรตติ้งสูงสุดในฉินโจว คือเรื่องของน่าเซินที่เป็นแนวชีวิตคนเมือง นักแสดงนำก็ระดับซูเปอร์สตาร์ทั้งนั้น ตอนนั้นเรตติ้งสูงสุดแค่ 3.8% เอง แต่พุ่งทะยานทิ้งห่างไปไกลเลยนะ"

ละครที่เรตติ้งสูงสุดในแต่ละปีจะได้รับการขนานนามว่าเป็น "ละครแห่งปี"

ปีที่แล้ว "ละครแห่งปี" มีเรตติ้งเฉลี่ยเกิน 3% เรตติ้งสูงสุด 3.8% ซึ่งถือว่าเยอะมากแล้ว

แต่ยุคสมัยเปลี่ยนไป

เมื่อก่อนที่ยังไม่มีอินเทอร์เน็ตหรือแพลตฟอร์มดูละครออนไลน์ ถ้าละครเรื่องไหนสนุก เรตติ้งก็จะสูงลิ่ว เคยมีปรากฏการณ์ที่ทั้งประเทศดูละครเรื่องเดียวกัน

อย่างเช่นบนโลกก่อน

เมื่อครั้ง "ไซอิ๋ว" ออกอากาศทางช่อง CCทีวี ตอนนั้นคนทั่วประเทศต่างเฝ้ารอดู แต่ก็เพราะตอนนั้นตัวเลือกความบันเทิงมีน้อย การดูโทรทัศน์จึงเป็นกิจกรรมหลัก แต่ในยุคนี้ตัวเลือกบันเทิงมีมากขึ้น ทั้งละครบนเว็บไซต์และแพลตฟอร์มต่างๆ ก็มีให้เลือกเพียบ

สำหรับ "พุ่งทะยาน" เองก็เช่นกัน...

...

ในยุคนี้

คนที่ดูละครผ่านเว็บไซต์จริงๆ แล้วมีจำนวนมากกว่าคนที่ดูผ่านช่องทีวีเฉินฮวา ดังนั้นตัวเลขเรตติ้งจึงถูกกระจายไป และในยุคนี้คนดูโทรทัศน์ก็น้อยลงเรื่อยๆ

ดังนั้น

ละครเรื่อง "จูหวัง" ของน่าเซินเมื่อปีที่แล้ว ถึงแม้จะทำผลงานได้ดีมาก แต่ปีนี้พุ่งทะยานกลับมาแรงแบบหยุดไม่อยู่ และสร้างสถิติที่เหนือกว่าอย่างชัดเจน จนทำให้วงการยอมรับว่าพุ่งทะยานได้คว้าตำแหน่งละครแห่งปีล่วงหน้าไปแล้ว

ยากที่จะจินตนาการได้ว่า

ในยุคที่เรตติ้งเฉลี่ยเกิน 3% ก็มีสิทธิ์คว้าตำแหน่งละครแห่งปีในฉินโจว จะมีละครเรื่องใดที่สามารถเอาชนะพุ่งทะยานในด้านเรตติ้งได้อีก? ยิ่งไปกว่านั้นละครเรื่องนี้ยังไม่จบ!

ปกติแล้ว

ละครที่ได้รับความนิยมสูงสุด เรตติ้งมักจะพุ่งสูงสุดในตอนจบ ดังนั้นครอบครัวของหลินต่างตั้งตารอเรตติ้งตอนจบของพุ่งทะยาน

หลินซีวิเคราะห์ว่า "เรตติ้งแตะ 4% น่าจะเป็นขีดจำกัดแล้ว"

หลินเซิ่งเทียนพูดขึ้นว่า "ถ้าตอนจบแตะ 5% ได้คงจะดีมาก"

แม่ส่ายหน้า "คงจะยาก เรตติ้งเกิน 5% ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา มีแค่สองถึงสามเรื่องเอง"

พ่อไม่ได้พูดอะไร

เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าตอนจบเรตติ้งจะไปถึงไหน

หลินจือไป๋เองก็ไม่ได้พูด แต่ในใจเขามั่นใจมากกว่า เขารู้สึกว่าพุ่งทะยานมีโอกาสแตะ 5% เพราะยิ่งละครดัง คนดูก็ยิ่งแห่กันมาดูตอนจบ และบางครั้งคนที่ดูผ่านเว็บไซต์ก็จะย้ายมาดูตอนจบผ่านช่องทีวีเพราะอยากดูให้เร็วกว่าการรอเว็บไซต์อัปเดต ซึ่งช้ากว่าเล็กน้อย นี่จึงเป็นการช่วยปกป้องตัวเลขเรตติ้งในส่วนนี้

และแล้ว

สองวันถัดมา

เรตติ้งของตอนท้ายๆ ก็ทยอยออกมา ทุกคนต่างจับตามอง

ตอนที่ 37: 4.3%

ตอนที่ 38: 4.33%

ตอนที่ 39: 4.38%

ตอนที่ 41: 4.41%

ตอนที่ 42: 4.45%

ในวันที่ 30 พฤษภาคม คืนนั้นเหลือเพียงตอนจบของ "พุ่งทะยาน" อีกแค่ตอนเดียวเท่านั้น!

...

ในโลกออนไลน์

"จะขาดใจกับการรอตอนจบ! ทำไมไม่ปล่อยรวดเดียวให้จบๆ ไปเลย!?"

"เหมือนเวลาผ่านไปช้ากว่าปกติ!"

"ตอนนี้ทั้งอยากให้ถึงตอนเย็นไวๆ แต่ก็ไม่อยากให้ถึงเร็ว เพราะดูจบแล้วคงหาอะไรดูต่อไม่ได้แล้ว!"

"เกาฉีเฉียง จบแล้วสินะ!"

"ไม่คิดเลยว่าหวงเหยาจะลุกขึ้นมาแก้แค้นเกาฉีเฉียง!"

"โมโหสุดๆ หวงเหยานี่มันคนเนรคุณจริงๆ! เกาฉีเฉียงดูแลเธอดีขนาดนั้น แถมยังดีกับเหล่าโม่ด้วย!"

"อย่าเพิ่งว่า"

"ทุกคนยอมรับว่าเกาฉีเฉียงแสดงดีมาก แต่ตัวละครนี้ยังไงก็คือคนร้าย เกาฉีเฉียงก็ใช้งานเหล่าโม่จนตายจริงๆ"

"ใช่เลย!"

"นักแสดงกับตัวละครต้องแยกกันสิ ฉันเห็นคนบางคนไปด่าดาราที่แสดงเป็นหวงเหยา มันเกินไปหน่อยแล้ว"

"ถึงกับมีคนไปด่าลูกสาวของเมิ่งเต๋อไห่ด้วย"

"นี่มันพฤติกรรมแย่สุดๆ ฉันไม่ชอบคนที่ดูละครแล้วโยงมาด่าตัวนักแสดงนะ ไม่ว่าจะบทไหน สุดท้ายมันก็เป็นการตัดสินใจของผู้กำกับกับคนเขียนบท ใครไม่พอใจก็ไปด่าพวกนั้นสิ"

"ฮ่าๆ แต่ไม่มีใครกล้าด่าหรอก"

"ผู้กำกับหลินตงทำผลงานได้ดีขนาดนี้ คงไม่มีใครว่า"

"คนเขียนบทอย่างปู๋เย่โหวก็ยิ่งไม่มีใครกล้าว่า เพราะทุกคนที่รักพุ่งทะยานก็คือรักตัวละครและเรื่องราวอันยอดเยี่ยมนี้ ทั้งหมดเป็นผลงานของอาจารย์คนเขียนบท"

ในวงการบันเทิง

“ในที่สุดก็มาถึงตอนจบ!”

“ละครเรื่องนี้สุดจริงๆ ถ้าพุ่งแรงกว่านี้อีกหัวใจฉันคงไม่ไหวแล้ว ละครอะไรกันที่แรงขนาดนี้ เรตติ้งเฉลี่ยยังสูงกว่าละครแห่งปีของปีที่แล้วอีก ฉันเริ่มเป็นห่วงละครแห่งปีของปีหน้าแล้วเนี่ย”

“ปีหน้าละครแห่งปีจะมีเรตติ้งเฉลี่ยเกิน 4 ได้ไหมนะ?”

“หวังว่ายาก เรตติ้งเกิน 4% นี่โคตรยากเลย!”

“ตอนนี้ไม่ใช่แค่ปัญหาเรื่องเกิน 4% แล้ว ฉันว่าตอนจบของ ‘พุ่งทะยาน’ อาจจะพุ่งไปแตะ 5% ก็ได้นะ!”

“เป็นไปได้เหรอ?”

“ตอนนี้ยังขาดอยู่นิดหน่อยนะ”

“ถ้าเกิน 5% นี่เว่อร์ไปเลยนะ ดูสิตลอดสิบปีที่ผ่านมา มีละครที่เรตติ้งสูงสุดเกิน 5% แค่ 3 เรื่องเอง แล้วก็ต้องเป็นตอนจบเท่านั้น แถมทั้ง 3 เรื่องนั้นก็ต้องพึ่งนักแสดงระดับซุปเปอร์สตาร์ทั้งชายหญิงช่วยดึงดูดคนดู พุ่งทะยานไม่มีข้อได้เปรียบแบบนั้นเลย พระเอกก็แค่ดาราระดับแนวหน้าเท่านั้น”

“ก็จริง”

“แต่ฉันคิดว่านักแสดงใน ‘พุ่งทะยาน’ ถึงแม้จะไม่ได้ดังที่สุด แต่ฝีมือการแสดงของพวกเขาถือว่าสุดยอดทุกคนเลยนะ ต้องยอมรับเลยว่าฝีมือการคัดเลือกนักแสดงของหลินตงดีมาก ผู้กำกับคนนี้มีความสามารถจริงๆ เพียงแค่เมื่อก่อนไม่เคยได้เจอบทละครดีๆ เท่านั้นเอง”

“ใช่เลย”

“เหมือนพวกนักร้องในรายการฉันคือนักร้อง ที่มีความสามารถล้นเหลือ แต่แค่ยังไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดังเท่าที่ควร”

และในที่สุด!

เวลา 22:00 น.

ตอนจบของละครก็ออกอากาศ!

หลังจากเกาฉีเฉียงถูกจับเข้าคุก อันซินได้นำเกี๊ยวมามอบให้เขาอีกครั้งในห้องขัง ความทรงจำย้อนกลับไปในอดีต เปรียบเสมือนฝันที่ล่มสลาย เกาฉีเฉียงเผชิญหน้ากับตัวตนในอดีตของเขา พร้อมยกแก้วเหล้าขึ้นรำลึก

“อันซิน”

“เกี๊ยวมื้อนั้นตอนปีใหม่ที่นายเอามาให้ฉัน นั่นคือมื้อที่อร่อยที่สุดในชีวิตฉัน”

“ถ้าฉันยังเป็นแค่เกาฉีเฉียงที่ขายปลาในตลาดเก่า อันซิน นายจะนับฉันเป็นเพื่อนไหม?”

“จะมีคำว่า ‘ถ้า’ สักกี่คำกัน”

ฉากจบ

ในห้องขังนักโทษประหาร เกาฉีเฉียงกำลังจะถูกประหารชีวิต

ฉากอารมณ์ที่ไร้เสียงดำเนินไป เกาฉีเฉียงที่น้ำตาคลอ หายใจหอบแรง ทรวงอกสะท้าน ในไม่กี่วินาทีของฉากนี้ ไม่มีการแสดงที่ดูเกินจริง ทุกอย่างดูสมจริงจนให้ความรู้สึกอึดอัดเหมือนต้องเผชิญหน้ากับความตาย ผู้ชมประทับใจในฝีมือการแสดงที่เข้าถึงบทบาทและส่งตัวละครไปถึงจุดสิ้นสุดของเส้นทางชีวิต

เกาฉีเฉียงสิ้นชีวิต

ชะตากรรมของตัวละครใหญ่เล็กในเรื่องถึงคราวปิดฉาก ถังเสี่ยวหลง เกาเสี่ยวเฉิน เมิ่งเต๋อไห่ หยางเจี้ยน จ้าวลี่ตง และผู้สมรู้ร่วมคิดทั้งหมด ล้วนได้รับผลกรรมที่สมควร

ความชั่วร้ายทั้งหมดถูกลงโทษตามกฎหมาย!

เพลงประกอบตอนจบ 《ซ่อนเร้นไม่ได้》 ดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย ผู้ชมต่างสะเทือนใจ หลังจากที่ติดตามพุ่งทะยานมาเป็นเวลาหลายวัน ทุกคนเหมือนกลายเป็นส่วนหนึ่งของตัวละครในเรื่อง เมื่อพายุในจิงไห่สงบลง สิ่งที่เหลือไว้คือความอาลัยและคำถอนหายใจ

วันรุ่งขึ้น!

ปลายเดือนพฤษภาคมมาถึง!

เรตติ้งตอนจบออกมาแล้ว!

ตอนที่ 43: เรตติ้ง 5.02%!

เมื่อทุกคนเห็นเรตติ้งตอนจบ ต่างรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนครั้งสุดท้ายที่พุ่งทะยานมอบให้ ละครเรื่องนี้สามารถสร้างเรตติ้งสูงสุดที่เกิน 5% ได้สำเร็จ!

วงการบันเทิงถึงกับตกตะลึง!

วงการนิยายสั่นสะเทือน!

เทียนกวงถึงกับกัดฟันจนกรามแทบแตก!

ฝันร้ายที่ชื่อว่า ‘พุ่งทะยาน’ ได้จบลงในที่สุด...